Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

Η Μικρή Ψυχή και ο Ήλιος




Η Μικρή Ψυχή και ο Ήλιος

Μια φορά και σε κανένα καιρό, ήταν μια Μικρή Ψυχή, που είπε στον Θεό:
"Ξέρω Τι Είμαι!"
και ο Θεός είπε: "Αυτό είναι υπέροχο!
Τι Είσαι;"
και η Μικρή Ψυχή φώναξε:
"Είμαι το Φως!"

O Θεός χαμογέλασε πλατιά, "Πολύ σωστά!" αναφώνησε, "Είσαι το Φως."
Η Μικρή Ψυχή ήταν τόσο χαρούμενη που κατάλαβε, αυτό που όλες οι ψυχές που βρίσκονταν στο Βασίλειο, ήταν εκεί για να το καταλάβουν.

"Ουάου! Τέλεια!" Είπε η Μικρή Ψυχή.
Σύντομα όμως, το ότι κατάλαβε Τι Είναι, δεν της ήταν αρκετό.
Η Μικρή Ψυχή ένοιωσε εσωτερική αναταραχή και τώρα ήθελε να γίνει αυτό το οποίο ήταν.
Έτσι, η Μικρή Ψυχή ξαναπήγε στο Θεό (το οποίο δεν είναι κακή ιδέα για όλες τις Ψυχές που θέλουν να γίνουν Αυτό που Πραγματικά Είναι) και είπε:
"Γεια σου Θεέ! Τώρα που ξέρω Τι Είμαι, είναι εντάξει για μένα και να Γίνω Αυτό που Είμαι;"
Και ο Θεός είπε: "Εννοείς ότι θέλεις να γίνεις αυτό που είσαι ήδη;"
"Χμ," απάντησε η Μικρή Ψυχή, "είναι άλλο πράγμα να ξέρω Τι
Είμαι και τελείως διαφορετικό πράγμα, το να Είμαι Πραγματικά Αυτό. Θέλω να νοιώσω πώς είναι να είσαι το Φως!"
"Μα είσαι ήδη το Φως." Επανέλαβε ο Θεός, χαμογελώντας ξανά.
"Ναι, μα θέλω να μάθω πώς είναι, το να το νοιώθω!" ξεφώνησε παρακλητικά η Μικρή Ψυχή.

"Καλώς," είπε ο Θεός κρυφογελώντας, " Θα 'πρεπε να το ξέρω. Πάντα σου άρεσε η περιπέτεια."
Τότε η έκφραση του Θεού άλλαξε. "Μόνο, που υπάρχει ένα ζήτημα..."
"Τι είναι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.
"Δυστυχώς, δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά μόνο το Φως.

Βλέπεις, δεν έχω δημιουργήσει τίποτα άλλο από αυτό που είσαι κι έτσι, δεν υπάρχει για σένα εύκολος τρόπος να βιώσεις τον εαυτό σου σαν Αυτό που Είσαι, εφ' όσον δεν υπάρχει τίποτα που να μην Είσαι."
"Εέεε;" είπε η Μικρή Ψυχή, που τώρα ήταν λίγο μπερδεμένη.
"Σκέψου το έτσι," είπε ο Θεός.
"Είσαι σαν ένα κερί μέσα στον Ήλιο. Βρίσκεσαι μέσα σ' αυτόν, μαζί με εκατομμύρια, δισεκατομμύρια άλλα κεριά που αποτελούν τον Ήλιο.

Και ο Ήλιος, δεν θα ήταν ο Ήλιος, χωρίς εσένα.
Ούτε θα ήταν Ήλιος, χωρίς κάποιο από τα κεριά του... δεν θα υπήρχε καθόλου Ήλιος, γιατί δεν θα έλαμπε τόσο αστραφτερά.
Παρ' όλα αυτά, πώς να διακρίνεις τον εαυτό σου σαν Φως, εφ' όσον είσαι μέσα στο Φως; Αυτό είναι το θέμα."

"Πολύ καλά," αναθάρρεψε η Μικρή Ψυχή, "Εσύ είσαι ο Θεός. Σκέψου κάτι!"
Γι' άλλη μια φορά ο Θεός χαμογέλασε. "Το έχω σκεφτεί ήδη" είπε.
"Εφ' όσον δεν μπορείς να νοιώσεις τον εαυτό σου σαν Φως, όσο είσαι μέσα στο Φως, θα σε περιβάλλω λοιπόν με σκοτάδι."
"Τι είναι το σκοτάδι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.

Ο Θεός απάντησε: "Είναι αυτό που δεν είσαι."
"Θα το φοβάμαι το σκοτάδι;" κλαψούρισε η Μικρή Ψυχή.
"Μόνο αν επιλέξεις να το φοβάσαι." απάντησε ο Θεός.

"Δεν υπάρχει τίποτα πραγματικά να φοβάσαι, εκτός αν το αποφασίσεις ότι υπάρχει.
Καταλαβαίνεις; Το επινοείς.
Υποκρίνεσαι."
"Άααα! Έτσι!" είπε η Μικρή Ψυχή, που ένοιωθε ήδη καλύτερα.
Κατόπιν, ο Θεός εξήγησε, ότι για να έχουμε την εμπειρία οποιουδήποτε πράγματος, θα πρέπει να εμφανιστεί το ακριβώς αντίθετο.

"Είναι μεγάλο δώρο",
Είπε ο Θεός, "γιατί χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις πώς είναι το οτιδήποτε.
Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις το Ζεστό, χωρίς το Κρύο, το Πάνω χωρίς το Κάτω, το Γρήγορο χωρίς το Αργό. Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις Αριστερό χωρίς Δεξί, Εδώ χωρίς Εκεί, Τώρα χωρίς Τότε.

Γι' αυτό, όταν θα βρεθείς να περιβάλλεσαι απ' το σκοτάδι, μην τινάζεις τη γροθιά σου και μην υψώνεις την φωνή σου αναθεματίζοντας το σκοτάδι.
Απλά να είσαι το Φως μέσα στο σκοτάδι, χωρίς να παραφρονείς. Τότε θα ξέρεις τι Πραγματικά Είσαι, καθώς και όλοι οι άλλοι επίσης.

Άσε το Φως σου να λάμψει, ώστε όλοι να γνωρίζουν πόσο εξαιρετικό είσαι!"
"Δηλαδή εννοείς, ότι δεν πειράζει να δείχνω και στους άλλους πόσο εξαιρετικό Είμαι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.
"Βεβαίως! Δεν πειράζει καθόλου!" Ο Θεός ξαναχαμογέλασε. "Να θυμάσαι όμως, -εξαιρετικό- δεν σημαίνει -καλύτερο-.

Ο καθένας είναι εξαιρετικός, με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο!
Παρ' όλα αυτά, πολλοί άλλοι το έχουν ξεχάσει αυτό.
Θα καταλάβουν και για τους ίδιους, ότι δεν πειράζει να είναι εξαιρετικοί, μόνο όταν εσύ καταλάβεις ότι δεν πειράζει να είσαι εξαιρετικό."

"Ουάου", είπε η Μικρή Ψυχή, χορεύοντας και χοροπηδώντας και γελώντας με χαρά.
"Μπορώ να είμαι τόσο εξαιρετικό, όσο θέλω εγώ να είμαι!"
"Ναι και μπορείς ν' αρχίσεις αμέσως τώρα" είπε ο Θεός, που χόρευε, χοροπηδούσε και γελούσε μαζί με τη Μικρή Ψυχή. "Ποιό μέρος του εξαιρετικού θέλεις να είσαι;"

"Ποιό μέρος του εξαιρετικού;" επανέλαβε η Μικρή Ψυχή. "Δεν καταλαβαίνω."
"Καθώς έλεγα," εξήγησε ο Θεός, "το να είσαι το Φως είναι εξαιρετικό και το να είσαι εξαιρετικός, έχει πολλούς τομείς. Είναι εξαιρετικό το να είσαι καλόκαρδος.
Είναι εξαιρετικό το να είσαι δημιουργικός. Είναι εξαιρετικό το να είσαι υπομονετικός.

Μπορείς να σκεφτείς άλλους τρόπους που μπορείς να είσαι εξαιρετικός;"
Η Μικρή Ψυχή έμεινε σιωπηλή για λίγο. "Μπορώ να σκεφτώ πολλούς τρόπους να είναι κάποιος εξαιρετικός!" αναφώνησε μετά η Μικρή Ψυχή.

"Είναι εξαιρετικό να είσαι εξυπηρετικός. Είναι εξαιρετικό να μοιράζεσαι. Είναι εξαιρετικό να είσαι φιλικός. Είναι εξαιρετικό να σέβεσαι τα αισθήματα των άλλων!"
"Ναι!" συμφώνησε ο Θεός "Και μπορείς να είσαι όλα αυτά τα πράγματα μαζί, ή όποιο μέρος τού εξαιρετικού επιθυμείς εσύ να είσαι, οποιαδήποτε στιγμή.
Αυτό σημαίνει να είσαι το Φως."

"Ξέρω τι θέλω να είμαι, ξέρω τι θέλω να είμαι!" ανακοίνωσε η Μικρή Ψυχή με μεγάλο ενθουσιασμό.
"Θέλω να είμαι το μέρος του εξαιρετικού που συγχωρεί. Δεν είναι εξαιρετικό το να συγχωρείς;"
"Μα και βέβαια," επιβεβαίωσε ο Θεός τη Μικρή Ψυχή. "Είναι πολύ εξαιρετικό."
"Εντάξει" είπε η Μικρή Ψυχή. "Αυτό είναι που θέλω να είμαι.

Θέλω να είμαι αυτός που συγχωρεί. Έτσι θέλω να βιώσω την εμπειρία του εαυτού μου."
"Πολύ καλά" είπε ο Θεός, "υπάρχει όμως κάτι που πρέπει να ξέρεις."
Η Μικρή Ψυχή, γινόταν τώρα λίγο ανυπόμονη.

Έμοιαζε πάντα να υπάρχει κάποιο μπέρδεμα. "Τι είναι αυτό;" ρώτησε αναστενάζοντας η Μικρή Ψυχή.
"Δεν υπάρχει κανείς που να μπορείς να τον συγχωρήσεις."
"Κανείς;" Η Μικρή Ψυχή μετά βίας μπορούσε να πιστέψει αυτό που είχε ειπωθεί.

"Κανείς!" Επανέλαβε ο Θεός. "Οτιδήποτε έχω δημιουργήσει είναι Τέλειο.
Δεν υπάρχει ούτε μία και μοναδική Ψυχή σε όλη τη δημιουργία, λιγότερο Τέλεια από σένα.
Κοίτα γύρω σου."
Τότε ήταν που η Μικρή Ψυχή αντιλήφθηκε ένα τεράστιο πλήθος που είχε μαζευτεί.

Ψυχές είχαν έρθει από πολύ μακριά, απ' όλο το Βασίλειο, γιατί είχε ακουστεί, ότι η Μικρή Ψυχή είχε αυτή την απίθανη συζήτηση με τον Θεό και όλοι ήθελαν ν' ακούσουν αυτά που λέγονταν.
Βλέποντας τις αμέτρητες άλλες Ψυχές που είχαν μαζευτεί εκεί, η Μικρή Ψυχή κατάλαβε ότι έπρεπε να συμφωνήσει.

Καμιά δεν φαινόταν λιγότερο Μεγαλειώδης, ή λιγότερο Τέλεια από την ίδια.
Τόσο ήταν το δέος για τις Ψυχές που ήταν γύρω της και τόσο λαμπερό το Φως τους, που μετά βίας μπορούσε να τις αντικρίζει.
"Ποιόν, λοιπόν, να συγχωρήσεις;" ρώτησε ο Θεός.

"Ωωω! Θεέ μου, έτσι που πάει το πράγμα δεν είναι καθόλου ευχάριστο!" παραπονέθηκε η Μικρή Ψυχή.
"Ήθελα να βιώσω τον εαυτό μου σαν κάποιον που συγχωρεί. Θέλω να γνωρίσω πως είναι να είσαι αυτό το μέρος του εξαιρετικού."
Και η Μικρή Ψυχή, έμαθε πώς πρέπει να είναι, όταν νοιώθεις θλιμμένος.

Τότε ήταν που ξαφνικά, μια Φιλική Ψυχή προχώρησε μπροστά από το πλήθος.
"Μην ανησυχείς Μικρή Ψυχή" είπε η Φιλική Ψυχή,
"εγώ θα σε βοηθήσω."
"Αλήθεια, θα το κάνεις;" η Μικρή Ψυχή αναθάρρησε. "Μα τι μπορείς να κάνεις;"

"Μπορώ να σου δώσω κάποιον να συγχωρήσεις!"
"Μπορείς;"
"Βεβαίως!" είπε κεφάτα η Φιλική Ψυχή. "Μπορώ να έρθω στην επόμενή σου ζωή και να σου κάνω κάτι για να με συγχωρήσεις."
"Μα γιατί; Για ποιο λόγο θα το έκανες αυτό;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.

"Εσύ, που είσαι ένα Όν απόλυτης Τελειότητας!
Εσύ, που δονείσαι με τόση ταχύτητα, που δημιουργεί ένα Φως τόσο λαμπερό, που μετά βίας μπορώ ν' αντικρίσω!
Τι θα μπορούσε να σου προκαλέσει το να θέλεις να επιβραδύνεις τη δόνησή σου σε τέτοια ταχύτητα, ώστε να γίνει το Φως σου σκοτεινό και πηχτό;

Ποια θα ήταν η αιτία να θέλεις -εσύ που είσαι τόσο ανάλαφρη και χορεύεις πάνω στ' αστέρια και κινείσαι μέσα σε όλο το Βασίλειο με τη ταχύτητα της σκέψης- να έρθεις στη ζωή μου και να κάνεις τον εαυτό σου τόσο βαρύ, ώστε να μπορέσεις να κάνεις κάτι τόσο κακό;"
"Είναι πολύ απλό," είπε η Φιλική Ψυχή.
"Θα το έκανα γιατί Σ' Αγαπώ."

Η Μικρή Ψυχή Φάνηκε να εκπλήσσεται από την απάντηση.
"Μην εκπλήσσεσαι,"
είπε η Φιλική Ψυχή.
"Έχεις κάνει το ίδιο πράγμα για μένα. Δεν θυμάσαι;
Έχουμε χορέψει μαζί, εσύ κι εγώ, πολλές φορές.

Διά μέσω των αιώνων και όλων των εποχών έχουμε χορέψει.
Κατά τη διάρκεια όλων των καιρών έχουμε διασκεδάσει μαζί.
Απλά δεν θυμάσαι.
Έχουμε υπάρξει και οι δύο μαζί το Παν.

Έχουμε υπάρξει το Πάνω και το Κάτω του, το Αριστερό και το Δεξί του, το Εδώ και το Εκεί του, το Τώρα και το Τότε του.
Έχουμε υπάρξει το Αρσενικό και το Θηλυκό, το Καλό και το Κακό, και οι δύο μαζί έχουμε υπάρξει το Θύμα και ο Θύτης του."
"Όπως καταλαβαίνεις, έχουμε ξαναβρεθεί μαζί εσύ κι εγώ πολλές φορές από πριν.

Ο καθένας φέρνει στο άλλον, αυτήν ακριβώς την τέλεια ευκαιρία, ώστε να εκφραστεί και να βιώσει την εμπειρία Αυτού που Πραγματικά Είναι.
Και έτσι, θα έρθω στην επόμενη ζωή σου και θα είμαι ο 'Κακός' αυτή τη φορά.

Θα σου κάνω κάτι τόσο απαίσιο, οπότε μπορείς να αποκτήσεις την εμπειρία του εαυτού σου ως Αυτός που Συγχωρεί."
"Μα τι θα κάνεις;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή λίγο ανήσυχα, "που θα είναι τόσο απαίσιο;"
"Κάτι θα σκεφτούμε", απάντησε η Φιλική Ψυχή σπινθηρίζοντας.

Μετά η Φιλική Ψυχή φάνηκε να σοβαρεύει και είπε με ήσυχη φωνή
"Ξέρεις, έχεις δίκιο σ' ένα πράγμα."
"Ποιό είναι αυτό;" θέλησε να μάθει η Μικρή Ψυχή.
"Θα πρέπει να επιβραδύνω την δόνησή μου και να γίνω πολύ βαριά, ώστε να καταφέρω να κάνω αυτό, 'το όχι και τόσο καλό πράγμα'.

Θα πρέπει να υποκριθώ, ότι είμαι κάτι τελείως διαφορετικό από τον εαυτό μου.
Γι' αυτό, δεν έχω παρά μόνο μία χάρη να σου ζητήσω σαν αντάλλαγμα."
"'Ωω, οτιδήποτε, οτιδήποτε!" ξεφώνησε η Μικρή Ψυχή και άρχισε να χορεύει και να τραγουδάει,
"Θα γίνω αυτός που συγχωρεί, θα γίνω αυτός που συγχωρεί!"
"Τότε η Μικρή Ψυχή παρατήρησε, ότι η Φιλική Ψυχή παρέμενε πολύ σιωπηλή."
"Τι συμβαίνει;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή.

"Τι μπορώ να κάνω για σένα; Εσύ είσαι ένας Άγγελος που προθυμοποιείσαι να κάνεις αυτό το πράγμα για μένα!"
"Φυσικά! Αυτή η φιλική Ψυχή είναι ένας Άγγελος!" διέκοψε ο Θεός.
"Όλοι είναι! Πάντα να θυμάσαι:
Δεν σου έχω στείλει τίποτα, παρά μόνον Αγγέλους’’. και χαμογέλασε.

Κι έτσι η Μικρή Ψυχή ήθελε περισσότερο από ποτέ, να ικανοποιήσει το αίτημα της Φιλικής Ψυχής.
"Τι μπορώ να κάνω για σένα;" την ξαναρώτησε.
"Τη στιγμή εκείνη που θα σε κατακεραυνώσω και θα σε πλήξω," απάντησε η Φιλική Ψυχή, "τη στιγμή που σου κάνω το χειρότερο που θα μπορούσες να φανταστείς, εκείνη ακριβώς τη στιγμή..."
"Ναι;" η Μικρή Ψυχή διέκοψε, "Ναι...;"

"Θυμήσου Ποιός Πραγματικά Είμαι!"
"Ώω! Μα ναι!" φώναξε συγκινημένη η Μικρή Ψυχή, "στο υπόσχομαι!
Πάντα θα σε θυμάμαι, όπως ακριβώς σε βλέπω εδώ αυτή τη στιγμή!"

"Πολύ καλά," είπε η Φιλική Ψυχή, "γιατί, όπως καταλαβαίνεις, θα έχω προσπαθήσει τόσο σκληρά για να υποκριθώ, που θα έχω ξεχάσει Ποιός Πραγματικά Είμαι και ίσως να μην μπορέσω να θυμηθώ για πάρα πολύ καιρό.

Και αν ξεχάσω Ποιός Είμαι, ίσως ακόμα κι εσύ ξεχάσεις Ποιός Είσαι και τότε θα είμαστε και οι δύο χαμένοι.
Οπότε θα χρειαστούμε μια άλλη Ψυχή να έρθει για να ξαναθυμήσει και στους δυό μας Ποιοί Είμαστε."
"Όχι, δεν θα χαθούμε!" υποσχέθηκε η Μικρή Ψυχή ξανά.

"Θα σε θυμηθώ! Και θα σ' ευχαριστήσω που μου πρόσφερες αυτό το δώρο - την ευκαιρία να βιώσω τον εαυτό μου, ως Αυτός ο οποίος Είμαι."
Έτσι, η συμφωνία είχε γίνει.
Η Μικρή Ψυχή προχώρησε σε μία νέα ζωή, συγκινημένη που είναι το φως, το οποίο ήταν τόσο εξαιρετικό και ενθουσιασμένη που είναι το μέρος του εξαιρετικού που ονομάζεται Συγχώρεση.
Και η Μικρή Ψυχή περίμενε με ανυπομονησία, να καταφέρει να βιώσει την εμπειρία του εαυτού της μέσα από τη Συγχώρεση και να ευχαριστήσει όποια άλλη Ψυχή το έκανε εφικτό.

Και κατά τη διάρκεια όλων των στιγμών αυτής της νέας ζωής, όποτε μία νέα Ψυχή εμφανιζόταν στο προσκήνιο, είτε αυτή η νέα Ψυχή έφερνε χαρά, είτε λύπη - και ιδιαίτερα αν έφερνε λύπη - η Μικρή Ψυχή, σκεφτόταν αυτό που είχε πει ο Θεός.
"Πάντα να θυμάσαι," ο Θεός είχε χαμογελάσει, "δεν σου έχω στείλει τίποτα, παρά μόνον Αγγέλους."

Neale Donald Walsch.

Ιόχρουν Φλόγα της Αγάπης




Ιόχρουν Φλόγα της Αγάπης

Η Φλόγα πρέπει να επικαλείται ρυθμικά και καθημερινά.
Όταν αυτό δεν γίνεται, η Φλόγα ανέρχεται εκεί από όπου προήλθε…

Όταν θέλετε την Ιόχρουν Φλόγα της Αγάπης, του Ελέους και της Κάθαρσης να ενεργεί στον φυσικό κόσμο, να την επικαλείστε στο Όνομα και Εξουσία της Θεότητας που κατοικεί μέσα σας, της "Εγώ Ειμί" Παρουσίας.

Η Ακτίνα κατέρχεται προς τα κάτω, με την μαγνητική έλξη της ενέργειας, εκεί που γίνεται η επίκληση.
Καθώς η Ακτίνα αυτή αρχίζει να επιστρέφει στην Πηγή, από την οποία προήλθε, διαμορφώνεται σε Βιολετί Φλόγα που υψώνεται προς τα πάνω.

Η ουσία της Ακτίνας που κατήλθε και της Φλόγας, είναι η Φωτική ουσία που ζωογονεί κάθε έργο ή ενέργεια.
Οι διάφορες Ιόχρουν Ακτίνες και Φλόγες έφτασαν, δια μέσου των αιώνων, στην τωρινή τους μορφή με τη συνεχή, αδιάκοπη και ρυθμική επίκληση των Μεγάλων Εκείνων Υπάρξεων οι Οποίες υπηρέτησαν και έλκυσαν αυτή την Ακτίνα και Φλόγα επάνω στη Γη.

Με την επίκλησή σας η Ακτίνα και Φλόγα θα ανταποκριθούν αμέσως γιατί η Αθάνατη Τριπλή Φλόγα της Αιώνιας Αλήθειας, η οποία ζει μέσα στην πάλλουσα καρδιά σας, είναι ο Θείος Μαγνήτης τον οποίο η Ιόχρουν Φλόγα, με αγάπη, επιθυμεί να υπακούει.
Τότε η Ακτίνα γίνεται αμέσως μία ζώσα Φλόγα και αρχίζει την πορεία Της προς τα άνω.

Για την διατήρηση της Ιοχρουν Φλόγας στον φυσικό φαινομενικό κόσμο, πρέπει να υπάρχουν αυτοσυνείδητες υπάρξεις οι οποίες να ενεργούν σαν μαγνήτες γι αυτή τη Φλόγα, με τη δύναμη της θέλησής τους, την αγάπη της καρδιάς τους καθώς και την πίστη στην ενέργειά Της.

Αυτές οι υπάρξεις πρέπει να έλκουν αυτή την Φλόγα ρυθμικά και να λούζουν τον στερεό, αιθερικό, νοητικό και αισθητικό τους κόσμο, καθώς και ολόκληρη τη Γη μέσα στο Ιόχρουν Πυρ.
Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να διατηρήσουν την ενέργειά Της στην ατμόσφαιρα της Γης……

Για να έχετε την πιο αποτελεσματική χρήση της εξαγνιστικής ενέργειας της Ιόχρουν Φλόγας, είναι προτιμότερο να μεταχειρίζεστε τη Φλόγα κατά μικρότερες χρονικές περιόδους κάθε φορά και να μην παραμένετε μαζί της για πολύ ώρα.
Είναι πολύ ωφελιμότερο να την επικαλείστε συχνότερα, με συντομότερες χρονικές περιόδους και με ρυθμική ενέργεια.
Έστω να είναι διάρκειας 5 λεπτών, 3 φορές την ημέρα.

Ζητήστε από τη Φλόγα να ανάψει μέσα και γύρω από σας, την εξαγνιστική Της Δύναμη και ενέργεια.
Δώστε αναγνώριση στις Μεγάλες Υπάρξεις οι Οποίες την υπηρετούν και οι Οποίες την διατήρησαν μέσα στους αιώνες.
Στον Αρχάγγελο Ζακχιήλ και στον Άγιο Γερμανό.

Αισθανθείτε την ενέργειά Της μέσα σας και γύρω σας και κατόπιν επεκτείνετέ Την ώστε να συμπεριλάβει τον κόσμο που βρίσκεται γύρω σας, ο οποίος τη χρειάζεται τόσο πολύ.

Κάντε το με ευγνωμοσύνη για την μετουσιωτικής της δύναμη, η οποία είναι δική σας, σαν ένα δώρο αγάπης από την Θεική Πηγή , που είναι η "Εγώ Ειμί" παρουσία.
Μόνο τότε η Ιόχρουν Φλόγα θα εξωτερικευτεί στο φυσικό, φαινομενικό κόσμο σας, ορατή και απτή στα μάτια όλων.

Στις ημέρες της Ατλαντίδας εξωτερικεύσαμε ένα γιγαντιαίο κέντρο Ιώχρουν Πυρός και η Φλόγα τότε, ήταν ορατή σε απόσταση χιλιάδων μιλίων.
Αυτό φυσικά έγινε πολύ πριν οι ακόλουθοι της "μαύρης στοάς"
επιτεθούν στους μαθητές της Αλήθειας και διαφθείρουν το Ιερατείο με σκεπτικισμό, αμφιβολία, φόβο και άλλες αρνητικές ποιότητες.
Όσο η Φλόγα ήταν ορατή εκεί, οι Αρχιερείς του Αρχάγγελου Ζακχιήλ, της Ιόχρουν Φλόγας, στέκονταν με τα χέρια υψωμένα και επικαλούνταν την Ιόχρουν Ακτίνα, μέχρι αυτή να παρουσιάζονταν μπροστά Μας, επάνω στη φυσική επιφάνεια της Γης, σαν μια γιγαντιαία Φλόγα.

Για να διατηρηθεί η εξαγνιστική ενέργεια του Ιόχρουν Πυρός στην ατμόσφαιρα της Γης, πρέπει συνειδητά να το επικαλούμαστε κάθε μία ώρα, κατά τη διάρκεια όλου του 24ωρου.

Η Ιοχρουν Ακτίνα και Φλόγα είναι ισχυρές Θεϊκές Δυνάμεις!



Ο Πρώτος Τσοχάν
της ΄Εβδομης
Ακτίνας ήταν
ο Αρχάγγελος Zακχιήλ.


Ο Αγαπητός Σανάτ Κουμάρα ήταν ο πρώτος Τσοχάν
της Ιόχρου Ακτίνας επί της Γης.


Μετά ανέλαβε
ο Γουατάμα Βούδδας.
Από Κόμη Εχετλαίο

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...