Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014

Ο Δρόμος προς την Αφύπνηση !!!!!




Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ….!

( Αλήθεια ! Τελικώς τι θέλουμε; )

Με τους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε στενούς δεσμούς αίματος ή γάμου ή βαθιά ομοιότητα….είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε εις την κατεύθυνση μιας δρομολογημένης πορείας γεμάτη κινδύνους/εμπόδια, που σχεδιάσαμε για να μας μεταφέρει από το ένα σημείο της ΕΞΕΛΙΞΗΣ μας σε κάποιο άλλο. Μέσα εις το Σύμπαν υπάρχει μια άψογη, αμείλικτη αποτελεσματικότητα, στόχος της οποίας είναι η ΕΞ-ΕΛΙΞ-Η της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. Και πάντα το έναυσμα γι’ αυτή την εξέλιξη είναι η ΕΠΙΘΥΜΙΑ. Η Βούληση «να γίνω»….ενυπάρχει ΑΔΕΛΦΙΑ….σε κάθε σφαίρα δράσης. Από το απειροελάχιστο άτομο …έως το σύνολο του Υλικού Σύμπαντος.
Αν εμείς όμως αναγκαστικά έχουμε περιορισμένη οπτική μερικές φορές, παρόλα αυτά……οδηγούμαστε μαζί με ολόκληρη την υπόλοιπη Δημιουργία, ακριβώς προς εκείνο….. που θα το λέγαμε……. «Γίνομαι».

Εμείς ΑΔΕΛΦΙΑ…… συνήθως κυνηγάμε την ευχαρίστηση και προσπαθούμε να αποφύγουμε τον ΠΟΝΟ. Όλα όμως όσα μας συμβαίνουν γύρω μας….μας σπρώχνουν προς την ΑΦΥΠΝΗΣΗ. Δηλαδή...από τις ψευδαισθήσεις που τρέφουμε ακόμα για τους ΕΑΥΤΟΥΣ μας, για τον κόσμο, για τη θέση μας μέσα σ’ αυτή την πραγματικότητα, από τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας που πρέπει να αποδεχτούμε και να ξεπεράσουμε. Και καθώς προχωράμε σε υψηλότερο επίπεδο, οι σχέσεις μας βοηθάνε ν’ ΑΦΥΠΝΙΣΤΟΥΜΕ σταδιακά από όλες τις εγωιστικές μας ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ.
Μήπως όμως τελικά ΑΔΕΛΦΙΑ….εμείς οι ίδιοι…δημιουργούμε ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ των οποίων γινόμαστε θύματα, μέχρι τελικά να λυτρωθούμε; Μήπως οι προσωπικές μας επιθυμίες έχουν την δύναμη να μας αποπλανήσουν οδηγώντας μας σε βαθύτερες εμπλοκές με τους άλλους;
ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ;
Θέλουμε αγάπη, έγκριση, θαυμασμό, σεβασμό, άνεση, σεξ, υλικά αγαθά, σιγουριά, συντροφικότητα, γόητρο, δύναμη, κάποια βοήθεια, ανακούφιση, προστασία;
Για να αποφύγουμε–λόγω επιθυμίας–την αποπλάνηση …εκείνο που μας απομένει είναι η εγκατάσταση (σε μια μεγαλύτερη επίγνωση).
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Πολλές φορές διαλέγουμε κάποιον ή κάποια για ορισμένες ιδιότητες του(της), τις οποίες όμως δεν είμαστε πρόθυμοι ν’ αναπτύξουμε ή να εκφράσουμε εμείς οι ίδιοι. Ισχυριζόμαστε ότι θαυμάζουμε αυτές τις ιδιότητες ή τις ικανότητες σ’ εκείνο το άλλο πρόσωπο, όμως εις την ουσία νιώθουμε προδομένοι όταν αναγκαζόμαστε ν’ αναπτύξουμε εμείς αυτές ακριβώς τις ιδιότητες. Και τελικά μόλις φτάσει η ώρα κάθε ΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ, επιλέγουμε με την καθοδήγηση της ΨΥΧΗΣ μας, τους ΓΟΝΕΙΣ εκείνους που όχι μόνον θα μας εφοδιάσουν με το κατάλληλο όχημα για τη ζωή που έρχεται….αλλά και θα μας οδηγήσουν να προοδεύσουμε περισσότερο από ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ απόψεως.
Εις την επιθυμία για ΕΞΕΛΙΞΗ, η Ψυχή μας…..μας «παραχωρεί» εις τους γονείς μας, όχι για να μας προσφέρουν κάθε τι που μπορεί να εύχεται η προσωπικότητά μας, αλλά επειδή μας…προμηθεύουν κάποιο σημαντικό κομμάτι….από αυτά που μας χρειάζονται για να αναπτυχθούμε, καθώς προχωρούμε κατά μήκος του δρόμου….που είναι χαραγμένος.
Όποιος ΑΔΕΛΦΙΑ…..νιώθει ότι θα μπορεί να προχωρήσει περισσότερο εις τη ζωή, …αν απλώς είχαμε Γονείς που μας αγαπούσαν πιο πολύ, μας αποθάρρυναν και μας κατανοούσαν σε βάθος, καλά θα κάνει να θυμηθεί ότι αυτές είναι οι επιθυμίες της προσωπικότητας, όχι οι ανάγκες της Ψυχής.
Επομένως οι δύσκολοι Γονείς μπορεί συχνά να συνεισφέρουν εξαιρετικά σ’ αυτήν την πρόοδο εξ αιτίας των ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ μας…προς αυτούς. Και καλό θα είναι….να μην τα φορτώνουμε όλα στους Γονείς μας….διότι στις δυσκολίες της ζωής….. δίνονται ΜΑΧΕΣ….για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ μας. Και κάθε μάχη….έχει φυσικά και το τίμημά της.
Τώρα αν θέλουμε να συμμετέχουμε συνειδητά εις την ΕΞΕΛΙΞΗ μας, είναι αναγκαίο να κάνουμε ερωτήσεις προς τον ΕΑΥΤΟ μας, αν και για κάθε απάντηση χρειάζεται φυσικά και διαφορετική διαδικασία.
Ερωτήματα τέτοια μπορεί να είναι :
Α) Αναγνωρίζω μέσα μου ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ σε αυτούς …για το ρόλο που έχουν παίξει στην ΕΞΕΛΙΞΗ μου;
Β) Έχω γνωρίσει ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ που με βοήθησαν για την αποστροφή μου γι’ αυτά τα χαρακτηριστικά;
Γ) Μπορώ να δεχθώ….. ότι αυτό που αναζητώ κατοικεί ίσως θαμμένο μέσα μου, πυροδοτώντας και το φόβο μου, γι’ αυτό και την κριτική μου στάση προς εκείνους που δεν μπορούν να κρύψουν μια ανάλογη πλευρά του Εαυτού τους;
Δ) Τελικά τι συμβαίνει με ΕΜΕΝΑ;
Ε) Με προκαλεί η ΖΩΗ να είμαι περισσότερο ΕΝΤΙΜΟΣ…..σε σχέση με τη σκοτεινή μου πλευρά;
ς ) Πώς ανταποκρίνομαι σε τέτοιες προσκλήσεις; Με φόβο ή με ειλικρίνεια;
Ζ) Ποιο θα ήταν το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσα να ΑΝΑΚΑΛΥΨΩ σχετικά με την δική μου ΦΥΣΗ;
….κι έρχονται….οι εξαρτήσεις…..
Έχω προσέξει …..ότι ορισμένοι άνθρωποι που είχαν περισσότερη πληροφόρηση πάνω σ’ ένα αντικείμενο εκδήλωναν ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ ακριβώς επάνω εις τον τομέα της ειδίκευσής τους. Ο τομέας της ειδίκευσης δένει θαυμάσια με την εξάρτηση απεικονίζοντας πιστά μια βαθύτερη κατάσταση, η οποία αποτελεί στην πραγματικότητα, ένα σοβαρό θέμα.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις η ΕΞΑΡΤΗΣΗ δημιουργεί μία πίεση που καθιστά δυνατό τον προσωπικό μετασχηματισμό. Ίσως τελικά ΑΔΕΛΦΙΑ….η ΕΞΑΡΤΗΣΗ, να μας δίνει την ευκαιρία να τακτοποιήσουμε σε μεγάλη ποσότητα το ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ μας, στην κάθε διάρκεια της ζωής. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα στοίχημα επειδή ακριβώς η ΘΕΡΑΠΕΙΑ απαιτεί ολοκληρωτική και συνεχή παράδοση της προσωπικής ΒΟΥΛΗΣΗΣ σε μια ανώτερη δύναμη από εμάς.
Δηλαδή εις την ουσία η ΨΥΧΗ μας επιλέγει μερικές φορές το στοίχημα με την ΕΞΑΡΤΗΣΗ, επειδή αυτός είναι ο ταχύτερος και πλέον αποτελεσματικός τρόπος για να δοθεί ένα τέλος. Και εις την ουσία το τέλος αυτό…..να είναι η ΠΑΡΑΔΟΣΗ, η ΑΦΥΠΝΙΣΗ και ο ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ του Ανθρώπου.
Τι γίνεται όμως ΑΔΕΛΦΙΑ…..όταν η βούληση δεν μπορεί να θεραπευτεί και το εξαρτώμενο άτομο δεν καταφέρνει τελικά να θεραπευτεί;
Απλά οι άλλοι….οι πιο εκτεταμένοι, πιο έντονοι και λιγότερο δραστικοί ΚΥΚΛΟΙ ΙΑΣΗΣ γίνονται οι επιλογές μας….για τις επόμενες ζωές. Ή διαφορετικά θα έλεγα ότι η Ψυχή μας….μπορεί να στοιχηματίσει με την ΕΞΑΡΤΗΣΗ ξανά και ξανά ανεβάζοντας το ποντάρισμα σε κάθε επόμενη ζωή δηλαδή ανεβάζοντας τον πήχη και αυξάνοντας την πίεση ωσότου τελικά επιτευχθεί η παράδοση π.χ. καθ’ ολοκληρία θεραπεία.
Εκείνο που πρέπει να προσέχουμε είναι ότι κανείς μας δεν μπορεί να παραδώσει τη ΒΟΥΛΗΣΗ κάποιου άλλου και ως εκ τούτου κανείς μας δεν μπορεί να προκαλέσει τη θεραπεία κανενός. Είναι δική μας δουλειά.
Τώρα….για έναν που έχει πρόβλημα π.χ. αλκοολισμός ή ναρκομανής ή τζογαδόρος κλπ….εις την ουσία δεν είναι μόνον αυτός …αλλά ακόμη 3 ή 4 άτομα (αν έχει οικογένεια) και οι ζωές των υπολοίπων που βρίσκονται κι αυτές εκτός ελέγχου, ακριβώς εξ αιτίας της συμπεριφοράς του εξαρτώμενου ατόμου και των δικών τους ατελείωτων προσπαθειών να την ελέγξουν.
Άρα η ΕΞΑΡΤΗΣΗ….Αδέλφια….είναι σημαντικός παράγοντας για έναν ευρύτατο μετασχηματισμό. Κι ακριβώς επειδή εμπλέκει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την οικογένεια, όλους εκείνους που χρειάζονται θεραπεία και που ο καθένας τους μπορεί κατ’ αυτό τον τρόπο να μετασχηματιστεί.
Για τα μέλη της οικογένειας θεραπεία σημαίνει, ν’ αναγνωρίσουν την αδυναμία τους πάνω στους άλλους, συμπεριλαμβανομένου και του εξαρτημένου ατόμου. Η απλή και μόνον αναγνώριση ΑΔΕΛΦΙΑ…της αδυναμίας τους αποτελεί αυτή καθ’ αυτή…ένα μετασχηματισμό ΚΑΡ-ΔΙΑΣ.
Έτσι μέσα από την ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ των δικών τους εξαρτήσεων…τα μέλη της οικογένειας αποκτούν το «κλειδί» για να καταλάβουν τις δυναμικές ολόκληρων γενεών, κάτι που πρωτύτερα ήταν αδύνατο ν’ αντιληφθούν. Θα μπορούσα να πω…ότι πίσω από κάθε εξαρτημένο άτομο υπάρχει συνήθως μια οικογενειακή ιστορία, που βρίθει από διάφορες συμπλεκόμενες εξαρτήσεις…όσον αφορά στις προηγούμενες γενιές.
Η «οικογένεια αυτή νόσος»…..θα συνεχίσει ν’ αναπτύσσεται και σε επόμενες γενιές, εκτός αν θεραπευτεί.
Αλήθεια…ΑΔΕΛΦΙΑ…ποιες καταστάσεις και συνθήκες έχει επιλέξει η ενσαρκωμένη ύπαρξη και τι σκοπό θέλει να πετύχει;
Θα έλεγα …ότι τα πρόσωπα που διεξάγουν από κοινού μια ανάλογη διεύρυνση σε πολλές ζωές απαρτίζουν έναν ΚΥΚΛΟ και κάθε τέτοιος ΚΥΚΛΟΣ είναι μια έκφραση του οικογενειακού ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ και συνάμα του ΟΜΑΔΙΚΟΥ πεπρωμένου, αφού ενσωματώνει έτσι τις εξελεγκτικές διαδικασίες της ΕΚΦΡΑΣΗΣ, της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ και της ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ, οι οποίες φυσικά είναι οργανωμένες γύρω από ένα ειδικό και κοινό για όλους τους συμμέτοχους με το θέμα.
Τελικά….η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ μας…μέσα σε τέτοιους ΚΥΚΛΟΥΣ γίνεται για να διερευνήσουμε τις διαφορετικές πλευρές ενός θέματος και να επιτύχουμε, τελικά ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, στην κατανόησή μας, ως προς αυτό το ζήτημα.
Αν τελικά η εξάρτηση μας ή οτιδήποτε άλλο σοβαρό μεγάλο πρόβλημα είναι κάτι που βιώνουμε σε μια ζωή, αλλά δεν το λύνουμε, τότε ανήκουμε πιθανόν σ’ έναν ΚΥΚΛΟ, μέσα στον οποίο το θέμα αυτό διερευνάται και σε άλλες ΕΝΣΑΡΚΩΣΕΙΣ. Αν όμως βιώνοντας μια κατάσταση άσχημη, τελικά μαθαίνουμε από αυτήν, ίσως στη συνέχεια μπορέσουμε να τη θεραπεύσουμε.
Επίσης μπορεί να συνεχίσουμε να ενσαρκωνόμαστε γύρω από τα ίδια θέματα, από κοινού με άλλους μέσα εις τον ίδιο ΚΥΚΛΟ, προκειμένου να τους διδάξουμε, να τους βοηθήσουμε να γιατρευτούν και να μάθουν να χρησιμοποιούν τις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΕΤΕΣ, για να βελτιώσουν την κατάστασή τους.
Φυσικά εδώ θα έλεγα…..ότι μια τέτοια ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ αποτελεί επίδειξη του ΝΟΜΟΥ της ΘΥΣΙΑΣ και χρειάζεται για να θεραπεύσει την οικογένεια ή την ευρύτερη ομάδα. Εκείνο που πρέπει να επισημάνω είναι ότι δεν είμαστε μόνο ξεχωριστά άτομα και οντότητες…..είμαστε συγχρόνως ΑΔΕΛΦΙΑ…..ενωμένοι με άλλους, με τους οποίους απαρτίζουμε μονάδες συνεισφοράς εις το μεγαλύτερο ΣΩΜΑ της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, που είναι αυτή καθαυτή μια ΖΩΝΤΑΝΗ ΥΠΑΡΞΗ.
Κάθε τι που πετυχαίνουμε ως άτομα, γίνεται συνήθως είτε μέσα από τη στενή και αρμονική ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, είτε μέσα από την ΒΙΑΙΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ εναντίον των άλλων, που ανήκουν εις τον ΚΥΚΛΟ μας και με τους οποίους μοιραζόμαστε οικογενειακό ή ομαδικό ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ. Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο αναγκάζουμε ο ένας τον άλλον να βιώσουμε διαφορετικές ή αντικειμενικές διαστάσεις των σχετικών προβλημάτων που βιώνουμε.
Αν πχ. μια ψυχρή και αδιάφορη Μάνα, θα μας υποχρεώσει πιθανά να εγκαταλείψουμε την ψυχολογική μας ΕΞΑΡΤΗΣΗ και την ανάγκη μας για ΕΓΚΡΙΣΗ και να μάθουμε να στηριζόμαστε εις τον ΕΑΥΤΟ μας. Κι αυτό μπορεί κατά κάποιο τρόπο να αποτελεί μια σημαντική προϋπόθεση για κάποιο άλλο καθήκον για το οποίο είμαστε εδώ….για το ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΜΕ εις την παρούσα ζωή.
Ίσως τελικά….ποιος ξέρει ….να χρειαζόμαστε τους ΕΧΘΡΟΥΣ και τα βάσανα μας, ως αρνητικά παραδείγματα εναντίων των οποίων δοκιμάζουμε τους ΕΑΥΤΟΥΣ μας, για να καταφέρουμε τελικά να γίνουμε όλα εκείνα για τα οποία είμαστε ΙΚΑΝΟΙ.
«ΦΥΣΙΣ ΚΡΥΠΤΕΣΘΑΙ ΦΙΛΕΙ» - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
ΕΡΡΩΣΘΕ





Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Διαλογισμός του Λευκού Φωτός !!!!




 
Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΦΩΤΟΣ


Κάθισε αναπαυτικά με τη σπονδυλική στήλη ευθεία.
Μπορείς να κάτσεις στο πάτωμα οκλαδόν ή να κάτσεις σε μια καρέκλα.

Βάλε χαλαρωτική μουσική. Άναψε ένα λευκό κεράκι ή ένα αρωματικό στικ. Δημιουργούν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και σε χαλαρώνουν.
Παρατήρησε για λίγα λεπτά τη φλόγα του κεριού.

Κλείσε τα μάτια. ..
Πάρε δέκα βαθιές αναπνοές εισπνέοντας από την μύτη, εκπνέοντας από το στόμα.
Η αναπνοή να είναι έντονη.
Καθώς προχωράς κάνε την πιο βαθιά και πιο αργή. ..
Η εισπνοή σε πάει πιο βαθιά μέσα στον εαυτό σου...
Η εκπνοή σε χαλαρώνει...
Εισπνέεις θετικότητα, εκπνέεις αρνητικότητα.. ..
Βγάλε με κάθε εκπνοή την κούραση, το άγχος και τις περιττές σκέψεις.. ..
Όλη την ένταση.. ..
Τα πάντα καθαρίζουν στην εκπνοή. ..
Μέτρησε δέκα τέτοιες βαθιές και αργές ενεργειακές αναπνοές.

Οραματίσου μια μεγάλη Χρυσή Πυραμίδα λίγα μέτρα πάνω από το κεφάλι σου. ..
Η κορυφή της είναι στον ουρανό και η βάση της μερικά μέτρα πάνω από το κεφάλι σου. ..
Δες την καθαρά ...
Από την κορυφή της Χρυσής Πυραμίδας ένα Λευκό Φως κατεβαίνει...
περνά μέσα από την Χρυσή Πυραμίδα....
Το Λευκό Φως βγαίνει από τη βάση της κι έρχεται πάνω από το κεφάλι σου....

Από την κορυφή του κεφαλιού, το Λευκό Φως μπαίνει στο σώμα και γεμίζει σιγά σιγά όλο το σώμα:



Δες όλα τα όργανα να γεμίζουν με αυτό το θεραπευτικό Λευκό Φως, δες όλα τα όργανα να κολυμπάνε μέσα σ΄ αυτό το λαμπερό Λευκό Φως...
Άφησε το να πάει παντού, ζήτα να σε γεμίσει τελείως...
Κάνε το πιο έντονο εκεί που χρειάζεται ώστε το φως να φωτίσει κάθε σκοτάδι...

Το Λευκό Φως κατεβαίνει...
Το Λευκό Φως γεμίζει...
Το Λευκό Φως καθαρίζει...
Το Λευκό Φως θεραπεύει και δίνει ζωή...
Το Λευκό Φως φέρνει χαρά και γαλήνη. Φέρνει ειρήνη...
Το Λευκό Φως δίνει καθαρότητα στο νου, συναισθηματική καθαρότητα, ενεργειακή προστασία από κάθε τι αρνητικό....

Τωρα εισαι λουσμενος με άφθονο, λαμπερό, καθαρό, ακτινοβόλο, θεραπευτικό λευκό φως. ..


Αν σε πονέσει κάποιο σημείο, η μέση, η πλάτη ή το κεφάλι, φέρε το Λευκό Φως ξανά εκεί....


Το Λευκό Φως σε λούζει σαν καταρράκτης...
Το Λευκό Φως σε φωτίζει σαν ουράνιος προβολέας...


Το Λευκό Φως σε συνδέει με την εσωτερική ανώτερη σοφία, δύναμη και αγάπη...
Το Λευκό Φως εξυψώνει τη συνειδητότητα, εξελίσσει την προσωπικότητα και σε συνδέει με την απεριόριστη πηγή ζωτικής ενέργειας...


Το Λευκό Φως καθαρίζει, αποτοξινώνει, εξαγνίζει, ενδυναμώνει και εναρμονίζει όλες τις πλευρές του εαυτού μας:
το ενεργειακό σώμα και μέσω αυτού όλα τα σώματά μας (φυσικό, συναισθηματικό, νοητικό, κλπ), την αύρα, τα τσάκρα και τους μεσημβρινούς μας...
Το Λευκό Φως σε περιβαλει τωρα σαν συννεφο με την φροντίδα, την αγάπη και την προστασία του....

Μπορεις τωρα να στειλεις το Λευκο Φως σε καποιο προβλημα που σε απασχολει, σε μια σχεση, σε μια κατασταση η σ’ενα άλλο ατομο, προσωπο η ζωο. ...

Μπορείς να επικαλεισαι το Λευκο Φως σε κάθε στιγμη της καθημερινοτητας, με το να το ονοματίσεις και να ζητας στήριξη και ενδυνάμωση, οταν την χρειαζεσαι.

Τωρα φερε το Λευκο Φως στα δακτυλα των ποδιων, οπου και γινεται ασημενιο...
Στα δάχτυλα των ποδιών το Λευκό Φως γίνεται Ασημένιο...
Το Ασημένιο Φως βγαίνει έξω από τα δάχτυλα,
φεύγει μπροστά και κατεβαίνει κατακόρυφα προς το κέντρο της γης
παίρνοντας μαζί του ότι δεν σου χρειάζεται πια...

Δες τον εαυτό σου να λάμπει μέσα στο ακτινοβόλο Λευκό Φως...
Ακτινοβολείς καθαρό λευκό φως....

Το Φως μένει μαζί σου όλη μέρα...
Ευχαρίστησέ το μέσα από την καρδιά σου...
Άνοιξε σιγά σιγά τα μάτια...



Αν νιώθεις πως απογειώνεσαι και δυσκολεύεσαι να ανοίξεις τα μάτια ή να κινηθείς, (αυτό συμβαίνει γιατί η ενέργεια του σώματος ανεβαίνει και τα ανώτερα τσάκρα ανοίγουν)
φέρε ξανά το Λευκό Φως στα πόδια και κατέβασέ το μέχρι το κέντρο της Γης.





Εσύ απλώς παρατήρησε!







Το να μη μιλάς δεν είναι σιωπή. Εσύ μπορεί να μην μιλάς, μπορεί να μην έχεις ξεστομίσει τίποτα, μέσα σου όμως τρέχουν χίλιες δυο σκέψεις. Υπάρχει μια συνεχής ροή σκέψεων μέρα – νύχτα.

Χρειάζεται να θυμάσαι ότι η παρατήρηση δεν είναι ούτε τέχνη ούτε τεχνική. Όχι, είναι απλώς ένα κόλπο. Το μόνο που χρειάζεται να θυμάσαι, είναι να μην πνιγείς στο ποτάμι που κυλάει μέσα σου. Και πως πνίγεσαι εκεί μέσα;

Αν γίνεις με οποιοδήποτε τρόπο ενεργός, τότε πνίγεσαι. Μεινε αδρανής, παθητικός, χωρίς να κάνεις τίποτα, έχοντας όμως εγρήγορση. Αν περνάει κάποια σκέψη -είτε καλή είτε κακή – εσύ μην σκοτίζεσαι. Εσύ απλώς να παρατηρείς, χωρίς να αξιολογείς, χωρίς να επικρίνεις, γιατί οτιδήποτε κάνεις εσύ, είναι δράση.

Δεν είναι δική σου υπόθεση.

Αν περνάει απληστία, άφησέ την να περάσει.

Αν περνάει θυμός, άφησέ τον να περάσει.

Ποιός είσαι εσύ για να παρεμβαίνεις;

Γιατί ταυτίζεσαι τόσο πολύ με το νου σου;

Γιατί αρχίζεις να σκέφτεσαι, “είμαι άπληστος”, “είμαι θυμωμένος”;

Απλώς πέρασε μια σκέψη θυμού.

‘Αφησέ την να περάσει.

Εσύ απλώς παρατήρησε.

Άλλο το να βλέπεις και άλλο το να σκέφτεσαι.

Ο ήλιος ανατέλλει.

Αν αρχίσεις να κάνεις σκέψεις σχετικά με την ανατολή, τότε χάνεις την ανατολή, γιατί ενόσω τη σκέφτεσαι, τόσο απομακρύνεσαι από αυτήν. Με τη σκέψη μπορείς να πας μίλια μακριά και η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Η σκέψη γίνεται ένα πέπλο πάνω στα μάτια. Βάζει τα δικά της χρώματα, δικές της ιδέες πάνω στην πραγματικότητα. Δεν επιτρέπει στην πραγματικότητα να σε πλησιάσει. Επιβάλλει τον εαυτό της πάνω στην πραγματικότητα. Με το να σκέφτεσαι, αποκλίνεις από την πραγματικότητα. Το να βλέπεις είναι μια τελείως διαφορετική διαδικασία. Είναι παράγωγο του διαλογισμού.

Όταν εσύ είσαι σιωπηλός, η αλήθεια βρίσκεται εκεί, σε όλη της την έκταση, σε όλο της το μεγαλείο. Κι όταν εσύ δεν είσαι σιωπηλός, η αλήθεια είναι απούσα.


  Χωρίς την ένωση με τον Ανώτερο Εαυτό σας , " Δεν μπορείτε να Γυρίσετε "  Χωρίς την Τούτο λέγω: Ο δρόμος και ο στόχος της κάθ...