Δευτέρα 9 Ιουνίου 2014

Η πραγματική πρόληψη αρχίζει από το νου



 

Η πραγματική πρόληψη αρχίζει από το νου

Εάν υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας πως όλες οι διανοητικές διεργασίες εξαρτώνται από την υγεία, και πως η καλή υγεία πολλαπλασιάζει την αποτελεσματικότητα των προσπαθειών μας, αυξάνει τη δημιουργικότητα μας, ευνοεί τον ενθουσιασμό και τον αυθορμητισμό, καθώς και την ευθυκρισία και την αποφασιστικότητα, θα κάνουμε περισσότερα πράγματα για τον οργανισμό μας.

Πρέπει να εδραιώσετε ένα θεμέλιο για την υγεία σας, όπως κάνετε για ό,τι είναι σημαντικό για εσάς, υιοθετώντας τις πλέον προφανείς επιστημονικές μεθόδους. Πρέπει να σκέφτεστε με τρόπο υγιεινό, να μιλάτε με τρόπο υγιεινό, να έχετε μπροστά σας πάντα το ιδεώδες της υγείας. Είναι σαν το φοιτητή της Νομικής: για να επιτύχει, συνεχώς πρέπει να σκέφτεται το νόμο, να μιλά για το νόμο, να ζει στο κλίμα της νομικής επιστήμης.

Εσείς ευθύνεστε για το σώμα σας. Πρέπει να έχετε ως πρώτη προτεραιότητα να καταναλώνετε υγιεινές τροφές και να τηρείτε πρόγραμμα άσκησης που θα διατηρεί το σώμα σας ακμαίο. Πρέπει να ακολουθείτε ισορροπημένη διατροφή, να καταναλώνετε αλκοόλ με μέτρο και να κόψετε το κάπνισμα και τις άλλες βλαβερές συνήθειες.

Η υγεία συνδέεται και με την ηθική. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ισορροπημένο τρόπο σκέψης.

Μπορείτε να είστε υγιείς εάν πιστεύετε πως θα είστε υγιείς και όχι άρρωστοι, δυνατοί και όχι αδύναμοι, ότι στη ζωή σας θα βασιλεύει η αρμονία και όχι το χάος, η αλήθεια και όχι το ψέμα, η αγάπη και όχι το μίσος. Οι σκέψεις σας να είναι δημιουργικές και όχι αυτοκαταστροφικές.

Η εμπιστοσύνη στις ικανότητες μας αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την υγεία μας. Πρέπει να πιστεύουμε ότι μπορούμε να είμαστε υγιείς και ευτυχισμένοι.

Όσο αμφιβάλλουμε για την ικανότητα μας να είμαστε υγιείς, όσο φανταζόμαστε τον εαυτό μας άρρωστο και αποδυναμωμένο, θύμα των κληρονομικών προδιαθέσεων, είναι αδύνατον να είμαστε υγιείς.

Όταν ανανεώνουμε τις σκέψεις μας, ανανεώνουμε και το σώμα μας. Αλλάζοντας τις σκέψεις μας, αλλάζουμε το σώμα και τ/ς συνήθειες μας.

Ο νους είναι ο φυσικός προστάτης του σώματος. Ένας νους ισορροπημένος, καλλιεργημένος και πειθαρχημένος κυριαρχεί στο σώμα και του μεταδίδει την αρμονία του. Από την άλλη, ένας νους εξασθενημένος, κυκλοθυμικός, μονόπλευρος, αβέβαιος και θολωμένος, τελικά αποδιοργανώνει το σώμα. Κάθε σκέψη υγιής και ευγενής, κάθε αναζήτηση του καλού και του αληθινού, κάθε λαχτάρα της καρδιάς για μια καλύτερη ζωή εμπλουτισμένη με πνευματικές αξίες, επιδρά στο σώμα και το κάνει πιο δυνατό, πιο σθεναρό και πιο όμορφο.

Όλες οι σκέψεις τείνουν να αναπαράγονται. Οι σκέψεις που είναι εμποτισμένες από εικόνες νόσησης, ηδονισμοΰ και κακεντρέ-χειας, αρρωσταίνουν την ψυχή, η οποία μετά οδηγεί στην αρρώστια του σώματος. Ο νους απορροφά ό,τι παρουσιάζεται μπροστά του -την αλήθεια, το ψέμα, το καλό, το κακό- και παράγει υγεία ή νόσηση, κάλλος ή δυσμορφία, αρμονία ή χάος, αλήθεια ή σφάλμα, ανάλογα με την ποιότητα της τροφής που του προσκομίζουμε.

Η αγνότητα, η αρετή, η καθαρή σκέψη, ευνοούν σαφώς τη μακροζωία. Τα υψηλά ιδανικά, η τιμιότητα, η γενναιοδωρία, η φιλανθρωπία και η ανιδιοτελής αγάπη για την ανθρωπότητα, επιμηκύνουν τη ζωή. Οι αντίθετες ροπές συντομεύουν τη διάρκεια της.

Η ευτυχία είναι συνώνυμο της αγιότητας. Μια ψυχή ευέξαπτη και δύστροπη, δεν μπορεί να είναι καλή. Η σωστή εκγύμναση του σώματος και του πνεύματος οξύνει το νου. Άλλωστε, ο νους, η ηθική και το σώμα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Ό,τι συμβαίνει στο ένα, επηρεάζει και τα υπόλοιπα. Η κατασπατάληση των ενεργειών μας και η εξαχρείωση σπέρνουν τον όλεθρο στον θαυμαστό ναό που είναι το σώμα μας, και μικραίνουν τη ζωή μας.

Η επιτυχία είναι θαυμάσιο τονωτικό, αφού τρέφει εκ νέου τις διανοητικές ικανότητες οι οποίες την παράγουν. Επίσης, η επιτυχία φέρνει αρμονία στις φιλοδοξίες μας -και η αρμονία είναι υγεία.

Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος θα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, και υγιής. Όταν βρείτε τη δική σας θέση στη ζωή και κάνετε τη δουλειά που σας αρέσει, θα είστε πιο υγιείς και πιο ευτυχισμένοι. Η επίτευξη του ποθητού στόχου βελτιώνει την υγεία και χαρίζει ευτυχία -είναι σαν τους ευτυχισμένους γάμους. Εν γένει, όπου γαρ εστίν ο θησαυρός υμών, εκείέσται και η καρδιά υμών -και όχι μόνο η καρδιά, αλλά και η υγεία μας. Έχετε δει ανθρώπους με κακή υγεία, ακόμη και αναπήρους, οι οποίοι στερούνται ενέργειας και ζωτικότητας, να πραγματοποιούν απίστευτα πράγματα και να εμφανίζουν τέλεια υγεία, μετά την υλοποίηση ενός πράγματος που ήταν σημαντικό γι? αυτούς;

Λίγοι συνειδητοποιούν ότι μόνοι τους προκαλούν τις παθήσεις τους.Το να μην αισθάνονται καλά, τους γίνεται συνήθεια. Ξυπνούν με έναν ήπιο πονοκέφαλο ή κάποιο άλλο ασήμαντο σύμπτωμα, και αντί να προσπαθήσουν να το υπερβούν, μιλούν σε όλους γι? αυτό. Αντί να καταπολεμήσουν τη νόσηση γεμίζοντας τους πνεύμονες τους με φρέσκο, καθαρό αέρα, καταπίνουν αναλγητικά χάπια ή κάποιο άλλο φάρμακο που υποτίθεται ότι θεραπεύει αυτό από το οποίο νομίζουν πως υποφέρουν. Αρχίζουν να οικτίρουν τον εαυτό τους και πασχίζουν να προσελκύσουν τη συμπάθεια και τον οίκτο των άλλων. Υποσυνείδητα, με το να αναλύουν διεξοδικά τα συμπτώματα τους, ενισχύουν τα αρχικά, ασήμαντα συμπτώματα με μια ολόκληρη στρατιά από σκέψεις και φόβους.

Ορισμένοι έλκουν την αρρώστια με το να περιστρέφουν τις σκέψεις τους γύρω από αυτήν. Αν τα πόδια τους βραχούν, είναι βέβαιοι ότι σύντομα θα πάθουν πνευμονία ή τουλάχιστον θα γρι-πωθούν. Αν εκτεθούν σε ένα ρεύμα αέρα, θεωρούν σίγουρο ότι θα αρρωστήσουν, ότι θα έχουν ρίγη, ότι θα αρχίσει να τους πονάει ο λαιμός τους. Αν βήξουν λιγάκι, κατατρύχονται από εικόνες εφιαλτικών πνευμονικών παθήσεων. Άλλωστε, δεν είχε αρρωστήσει και κάποιος δικός τους; Κατ?αυτό τον τρόπο, γεμίζουν το νου τους με εικόνες νοσηρότητας και αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα, καθιστώντας το σώμα τους ευάλωτο στα πράγματα που φοβούνται.

θα ήμαστε θωρακισμένοι από πολλές παθήσεις αν πιστεύαμε ότι πρέπει να είμαστε κύριοι του εαυτού μας υπό όλες τις συνθήκες. Αν πιστεύουμε στη νόσηση, την έλκουμε. Αν πιστεύουμε στην υγεία, έλκουμε την υγεία.

Η καλύτερη ασπίδα που μπορείτε να έχετε, είναι η πεποίθηση πως είστε κυρίαρχοι του εαυτού σας και ότι δεν θα κυριευτείτε από καμία φαντασίωση ή ιδιοτροπία σας. Θα διαπιστώσετε ότι αν προσδοκάτε μεγάλα πράγματα από τον εαυτό σας και δεν ανέχεστε απολογίες από ένα μεμψίμοιρο ήπαρ, στομάχι, κεφάλι ή νεύρα, η υγεία σας θα είναι καλύτερη και θα πετύχετε πολλά περισσότερα.

Δεν απαιτείται πολλή εξάσκηση για να είστε σε θέση να απαλλαγείτε από κάποιο ασήμαντο σύμπτωμα. Απλώς, έχετε στο νου σας ακλόνητα την αντίθετη σκέψη -υγεία και χαρά. Επιμείνετε ότι δεν θα καταθέσετε τα όπλα, ότι θα κάνετε τη δουλειά σας όσο καλύτερα μπορείτε. Το πιθανότερο είναι ότι πριν καν τελειώσει το ωράριο σας, θα αισθάνεστε καλύτερα. Αυτό δεν είναι αφηρημένη θεωρία -έχει επιστημονική βάση.

Όλες σας οι σκέψεις είναι καταγεγραμμένες στον εγκέφαλο σας. Όλες οι σκέψεις πηγάζουν από τον εγκέφαλο, και από εκεί διαβιβάζονται στο σώμα. Κατά συνέπεια, ό,τι υπάρχει στο νου υπάρχει και στον εγκέφαλο, και ό,τι υπάρχει στον εγκέφαλο υπάρχει και στο σώμα. Οι σκέψεις που έρχονται στο φως του συνειδητού νου φιλτράρονται από το υποσυνείδητο και καθορίζουν τις αντιδράσεις του σώματος.

Έχει συμβεί να πεθάνουν άνθρωποι που νόμιζαν πως ήταν θανάσιμα τραυματισμένοι, ενώ δεν είχαν τίποτα. Είναι γνωστή η ιστορία ενός φοιτητή Ιατρικής που πέθανε όταν οι συμφοιτητές του του έλεγαν πως αιμορραγεί (πράγμα που ήταν ψέμα). Ένας άντρας που πίστευε πως είχε καταπιεί ένα καρφί, εμφάνιζε τρομακτικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένου ενός οιδήματος στο λαιμό, μέχρις ότου διαπίστωσε πως είχε κάνει λάθος. Έχουν αναφερθεί εκατοντάδες άλλα περιστατικά, όπου μια απλή πεποίθηση αρκούσε για να προκαλέσει έντονο πόνο, ακόμη και θάνατο.

Από την άλλη, η νόσηση υποχωρεί μπροστά σε ένα έντονο συναίσθημα όπως η συγκίνηση, ο αιφνιδιασμός ή μια μεγάλη χαρά.

Ο Μπενβενουτο Τσελίνι, όταν κλήθηκε να χυτεύσει το φημισμένο άγαλμα του Περσέα, που τώρα βρίσκεται στην Loggia dei Lanai της Φλωρεντίας, εμφάνισε υψηλό πυρετό και κλείστηκε σπίτι του. Ενώ ψηνόταν στον πυρετό, ένας εργάτης του είπε: «Κύριε, το άγαλμα σας καταστράφηκε και δεν υπάρχει ελπίδα να το σώσουμε». Ο γλύπτης ντύθηκε στα γρήγορα, έσπευσε στο καμίνι και είδε ότι το καλούπι είχε αρχίσει να αλλοιώνεται. Αμέσως είπε να φέρουν ξύλο βελανιδιάς και άρχισε να εργάζεται πυρετωδώς κάτω από συνεχή βροχή. Τελικά, έσωσε το δημιούργημα του. Συ-νεχίζει την αφήγηση της ιστορίας: «Αφού το θέμα τακτοποιήθηκε, μου άνοιξε η όρεξη. Απόλαυσα μια μεγάλη γαβάθα σαλάτα και ήπια μαζί με όλο το προσωπικό. Μετά πήγα στο κρεβάτι, υγιής και χαρούμενος, αφού έμεναν δύο ώρες μέχρι να ξημερώσει. Κοιμήθηκα τόσο γλυκά, σαν να μην είχα αρρωστήσει ποτέ». Το πάθος του να σώσει το δημιούργημα του, όχι μόνο θεράπευσε τον πυρετό, αλλά τον άφησε και με μια υπέροχη αίσθηση ευεξίας.

Η κυριαρχία του νου πάνω στο σώμα είναι εμφανής με πολλούς τρόπους. Είναι αξιοπερίεργο που η ανθρωπότητα ανέκαθεν παράβλεπε αυτό το γεγονός. Σαν τη δύναμη του ηλεκτρισμού, που διασχίζει ωκεανούς και αιθέρες, έτσι και η δύναμη του νου υπήρχε πάντα, αλλά μόνο προσφάτως τυγχάνει αναγνώρισης.

Dr Joseph Murphy – Με τη Δύναμη του Υποσυνείδητου Νιώστε Υγεία και Ευεξία – Εκδόσεις Διόπτρα


Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Η δυναμικη του Οραματισμου - Συναισθηματικης Προσευχης






Ο κόσμος του συναισθήματος μέσα μας, έχει επίδραση στον κόσμο, πέρα από το σώμα μας.

Η σχέση μεταξύ σκέψεων, αισθημάτων και συναισθημάτων μέσα στο σώμα μας, με ό,τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω μας.

Συγκεκριμένα είδη ανθρώπινου συναισθήματος, έχουν τη δύναμη να αλλάξουν το DNA του σώματός μας. Νιωθοντας αυτό το εσωτερικο συναίσθημα, μιλάμε στις δυνάμεις της Δημιουργίας, επιτρέποντας σε αυτό το Πεδίο, το Κβαντικό Ολόγραμμα, το Νου του Θεού, να μας ανταποκριθεί, με ό,τι είναι αυτό που νοιώθουμε μέσα στην καρδιά μας.

Αν προσευχηθούμε για βροχή, η βροχή δεν θα έρθει ποτέ! Γιατί τη στιγμή που προσεύχεσαι για να συμβεί κάτι, απλά αναγνωρίζεις ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Αν πουμε "Θεέ μου, σε παρακαλώ, ας έρθει ειρήνη στον κόσμο, αυτό που λέμε εκείνη τη στιγμή είναι ότι δεν υπάρχει ειρήνη και ασυνείδητα μπορεί να ενδυναμώσουμε τις συνθήκες που θέλουμε να αλλάξουμε (δηλαδή, μπορεί να γίνει το αντίθετο).

Ανοιγουμε την πιθανοτητα να έρθει βροχή, όταν κλεινουμε  τα μάτια και άρχιζουμε να νοιώθουμεπώς είναι να βρέχει στο μερος που θελουμε. Μύριζουμε τις μυρωδιές που βγαίνουν όταν η βροχή πέφτει στο χώμα και τους τοίχους. Νιωθουμε πως είναι να παταμε με τα γυμνά  πόδια μέσα στη λάσπη, την πολλή λάσπη από την πολλή βροχή.\

Το ίδιο σκεπτικο ισχύει και με τη θεραπεία του εαυτού μας η των αγαπημένων μας. Οταν αρχίζουμε να νοιώθουμε τα συναισθήματα των πραγμάτων που θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας και στον κόσμο μας,  το κβαντικό ολόγραμμα, ο  Θεϊκός Νους , εξ ορισμού θα αντικατοπτρίσει αυτά τα συναισθήματα πίσω σε εμάς.

Οταν νοιώθουμε κάτι σε ένα μέρος, σε κάποιο βαθμό αυτό το συναίσθημα υπάρχει ήδη σε κάθε άλλο μέρος. Και στο βαθμό που μπορούμε να εστιάσουμε σ’ αυτό το συναίσθημα και να "ακονίσουμε" αυτήν την ικανότητα, να νοιώθουμε συναισθήματα στην καρδιά μας, αντί απλά να τα σκεφτόμαστε στο μυαλό μας, στο βαθμό αυτό, έχουμε τη δυνατότητα να θεραπεύσουμε και να μεταφέρουμε πέρα από το σώμα μας ό,τι νοιώθουμε μέσα μας.

Σιγουρα κάτι υπάρχει εκεί έξω. Υπάρχει ένα πεδίο, μια ζωντανή ευφυία, που συνδέει τα πάντα στην Δημιουργία, μη εξαιρώντας τίποτα, οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο ή στο σώμα μας. Γνωρίζουμε λόγω αυτής της αρχής, ότι όλα είναι μέρος όλων των άλλων. Ξέρουμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι μ’ αυτό το πεδίο μέσω αυτών που ονομάζουμε σκέψη, αίσθημα και συναίσθημα.

Πιο συγκεκριμένα, τα συναισθήματα στην καρδιά μας είναι η γλώσσα που μας ενώνει με το πεδίο. Είναι η γλώσσα που το πεδίο αναγνωρίζει. Το πεδίο ίσως να μην αναγνωρίζει τις διανοητικές διεργασίες της γλώσσας, όταν πχ. λέμε "Θεέ μου, κάνε να έρθει ειρήνη στον κόσμο". Σίγουρα όμως αναγνωρίζει τη γλώσσα του συναισθήματος όταν νοιώθουμε την ειρήνη στην καρδιά μας σαν να είναι ήδη εκεί.

Έτσι, αντί να βλέπουμε την προσευχή σαν κάτι που "κάνουμε" πότε - πότε -όταν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο - και μετά σταματάμε και απομακρυνόμαστε, ίσως μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε την προσευχή ως τον τρόπο που νοιώθουμε στη ζωή μας και αφού νοιώθουμε πάντα, κάθε στιγμή της ζωής μας, η ζωή μας γίνεται προσευχή. Μπορούμε πάντα να έχουμε το συναίσθημα της ειρήνης στην καρδιά μας. Είτε οδηγούμε, είτε μελετάμε, είτε πηγαίνοντας στα μαγαζιά ή στο αεροδρόμιο, αν σε ένα βαθμό, μπορούμε να νοιώσουμε αυτό το συναίσθημα, η ζωή γίνεται προσευχή. Έτσι, καθώς βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας, βλέπουμε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα.

Μερικοί πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι εκτός ελέγχου και νοιώθουν αδύναμοι να κάνουν οτιδήποτε. Αυτές οι αρχές του κβαντικου ολογραμματος, μας θυμίζουν ότι είμαστε μέρος όλων όσων βλέπουμε. Ο κόσμος γύρω μας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, από μια αντανάκλαση του ό,τι έχουμε γίνει εσωτερικά.  Πρέπει να γίνουμε αυτά τα οποία διαλέγουμε να μας συμβούν στη ζωή .

Πρέπει να γίνουμε η ειρήνη, η θεραπεία, η συνεργασία, η συμπόνια, η αγάπη, η φροντίδα, που θέλουμε να έχουμε στη ζωή μας. Πρέπει εμείς να γίνουμε αυτά τα πράγματα, έτσι ώστε το πεδίο να μας τα αντικατοπτρίσει. Με αυτό τον τρόπο, ο καθένας από εμάς, μαθαίνει πώς να είναι καλύτερος άνθρωπος και καθώς, μ’ αυτόν τον τρόπο, γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, χτίζουμε έναν καλύτερο κόσμο.



Δευτέρα 5 Μαΐου 2014

Η επίγνωση και όχι η σκέψη είναι το κλειδί για την αφύπνιση...



timthumb.jpg

Σαν το πρώτο φως της αυγής, η επίγνωση γλιστρά ανεπαίσθητα στην αρχή, και σταδιακά, δυναμώνει για να φωτίσει τελικά όπως ο μεγαλύτερος ήλιος, καθαρίζοντας την ομίχλη που καλύπτει την ανθρώπινη διάνοια και αποκαλύπτοντας την αληθινή μας φύση.
Για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, οφείλουμε να λυτρωθούμε απ' τις προσκολλήσεις μας και να είμαστε απόλυτα έντιμοι και απελευθερωμένοι από κάθε κριτική. Αυτό σημαίνει διαρκή επίγνωση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας κατά τη διάρκεια της μέρας, χωρίς αποδοχή ή απόρριψη όσων βλέπουμε αλλά σαν να παρακολουθούμε μια κινηματογραφική ταινία, στην οποία πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Η επίγνωση, έτσι κι αφυπνιστεί και της δοθεί το κατάλληλο περιβάλλον, είναι σαν την φλόγα. Δυναμώνει, γίνεται φωτιά που απλώνεται ασταμάτητα και κατακαίει όλα τα σκουπίδια που προβάλλει ο νους μας. Το δύσκολο είναι να ενεργοποιηθεί αυτή η λειτουργία. Τι σημαίνει λοιπόν κατάλληλο περιβάλλον;
Καταρχήν χρειάζεται να αφιερώνουμε χρόνο για να ρίχνουμε καύσιμα στη φωτιά. Χρειάζεται χρόνος με τον εαυτό μας για να παρατηρήσουμε αυτό που συμβαίνει μέσα μας. Και για να παρατηρήσουμε με ευκρίνεια απαιτείται μια σχετική ηρεμία του νου. Μπορούμε κατά τη διάρκεια της μέρας να πραγματοποιούμε μονόλεπτα διαλείμματα για να «σκανάρουμε» την εσωτερική μας κατάσταση. Μπορούμε επίσης να τηρούμε ημερολόγιο όπου θα καταγράφουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας έστω κι αν σκίζουμε τις σελίδες του στο τέλος της ημέρας. Να καταγράφουμε όχι μόνον αυτό που ζούμε εξωτερικά αλλά κυρίως αυτό που νοιώθουμε και σκεφτόμαστε γι' αυτό που ζούμε, χωρίς να το κρίνουμε. Είναι μια άσκηση, επίπονη μεν, αλλά που δυναμώνει γρήγορα την επίγνωση.
Τίποτα δεν μπορεί να ξεκινήσει χωρίς προσπάθεια. Η ανταμοιβή όμως αξίζει κάθε θυσία. Αρχίζουμε για πρώτη φορά να βλέπουμε πραγματικά. Αντιλαμβανόμαστε την διαμόρφωσή μας. Την ανάγκη μας για επιβράβευση, τη δυσαρέσκεια μας σε κάθε κριτική, καλοπροαίρετη ή μη, το φθόνο μας, το θυμό μας. Βλέπουμε ότι είμαστε το αποτέλεσμα του παρελθόντος. Κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα δεν είναι δικό μας αλλά προέρχεται από το παρελθόν μας, από τη διαμόρφωση των αιώνων που προηγήθηκαν. Είναι η ίδια διαμόρφωση που έχει υποστεί ολόκληρη η ανθρωπότητα. Κι ό,τι κι αν κάνουμε για να απαλλαγούμε από τα δυσάρεστα συναισθήματα μας, όσο κι αν θέλουμε να καταπνίξουμε τον φθόνο μας, όσο κι αν προσπαθούμε να τον μεταμορφώσουμε σε κάτι άλλο, κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία γιατί κι αυτή η ίδια η προσπάθεια θα γίνει από τον ίδιο προγραμματισμένο νου, που είναι επίσης αποτέλεσμα του παρελθόντος.
Ο προγραμματισμένος νους δε μπορεί να μας απελευθερώσει από τον δυνάστη νου. Δε μπορεί να μας λυτρώσει από το "εγώ" μας, καθώς αυτός το δημιούργησε. Κινούμαστε μέσα στο ίδιο τέλμα. Το "εγώ" δεν μπορεί να γίνει ένα καλύτερο "εγώ". Νομίζει ότι μπορεί και θα το προσπαθήσει, αλλά το "εγώ" θα πάρει λεπτότερες μορφές πιο δύσκολα ανιχνεύσιμες. Και τι μπορεί να γίνει τότε;
Παρατηρούμε ό,τι συμβαίνει έξω από μας με προσοχή, παρατηρούμε αυτό που συμβαίνει μέσα μας κι επίσης παρατηρούμε την διαμόρφωση αυτού που παρατηρεί. Παρατηρούμε ήρεμα, αποστασιοποιημένα, σαν να εξετάζουμε μια πρωτόγνωρη εμπειρία που θέλουμε να την κατανοήσουμε απόλυτα, σε όσο μεγαλύτερο βάθος γίνεται. Αυτός είναι ο αληθινός διαλογισμός. Η προσπάθεια να ελευθερώσει κανείς τον εαυτό του από τη διαμόρφωσή του, να ξεπεράσει το παρελθόν του, να βγει έξω από το τέλμα της σκέψης, χωρίς τη βοήθειαhttp://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png της σκέψης που είναι το παρελθόν, το γνωστό, το γνώριμο, έτσι ώστε να ανακαλύψει το άγνωστο, το άναρχο, το άχρονο, το αιώνιο.
Αν νιώθετε ότι αυτές οι λέξεις δονούν σε έναν άλλο ρυθμό την ύπαρξή σας, η φλόγα της επίγνωσης ήδη έχει ανάψει μέσα σας. Το ταξίδι αυτό της αυτογνωσίας απ' τη στιγμή που ξεκίνησε δεν έχει επιστροφή. Δεν είμαι σίγουρος αν έχει τέλος. Έχει όμως απίστευτη ομορφιά και γλύκα. Είναι το νόημα της ζωής μας που αργά ή γρήγορα όλοι θα αναζητήσουμε. Το βάθος της εμπειρίας του εαυτού είναι άπειρο. Κι εμείς είμαστε ακόμα στην αρχή. Κι αυτό το βάθος δε θα μπορέσει ποτέ να το προσεγγίσει η σκέψη. Η σκέψη θα μένει πάντα στην επιφάνεια. Ελάτε λοιπόν να αλληλοβοηθηθούμε, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον ώστε να μην αφήσουμε το λάδι της επίγνωσης να σωθεί. Να μην αφήσουμε το λυχνάρι να σβήσει. Να δυναμώσουμε την φλόγα του. Η επίγνωση κι όχι η σκέψη είναι το κλειδί της αφύπνισης. Και μόνο όσοι έχουν αυξημένη επίγνωση θα καταφέρουν τελικά να τον συναντήσουν.


Δευτέρα 14 Απριλίου 2014

Η Παναγία των αρχαίων Ελλήνων !!!!!!





Πώς με το πέρασμα στον χριστιανικό κόσμο η θεά Αθηνά «αντικαταστάθηκε» στη θρησκευτική συνείδηση από την Παρθένο Μαρία.

«Η Αθηνά της Βαρβακείου», πιστό αντίγραφο σε μικρό μέγεθος του χρυσελεφάντινου αγάλματος της θεάς Αθηνάς στον Παρθενώνα.
Στρατηγός, προστάτις και παρθένος. Είναι η θεά Αθηνά ή η Παναγία; Προστάτις των γυναικών, των παιδιών και του τοκετού. Είναι η Άρτεμις Παιδοτρόφος και Λοχεία ή μήπως η Παναγία; Συνετή, κόσμια, καλόβουλη, μειλίχια και πολυεύσπλαχνη, που δοκίμασε αβάσταχτο πόνο και γνώρισε πολλά βάσανα. Είναι η θεά Ίσις ή πρόκειται για την Παναγία, μητέρα του Χριστού;

Εκεί, στο γύρισμα του ελληνικού κόσμου από τον πολυθεϊσμό στον χριστιανισμό, όταν ο δεύτερος άρχισε σιγά-σιγά να επικρατεί στη θρησκευτική συνείδηση και στη λατρευτική πρακτική, η μείξη στοιχείων του ειδωλολατρικού παρελθόντος με τη νέα θρησκεία όχι μόνο δεν θα τη μείωνε, αλλά θα συντελούσε σε μεγάλο βαθμό στην εδραίωσή της. Πρότυπα αιώνων, εξάλλου, ήταν δύσκολο να καταργηθούν. Αντιθέτως, η αφομοίωσή τους από τον χριστιανισμό υπήρξε ο συνδετικός κρίκος που χρειάζονταν οι άνθρωποι για να τον δεχθούν ευκολότερα. Αποτέλεσμα, πολλές από τις αρχαίες θεότητες και τελετουργίες να παραμείνουν στο χριστιανικό εορτολόγιο και να προσαρμοστούν στο τυπικό και στις παραδόσεις της νέας θρησκείας.

Είναι σύμπτωση ότι η μεγάλη γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο συμπίπτει με τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς στις 28 του αρχαίου μήνα Εκατομβαιώνα (μέσα Ιουλίου – μέσα Αυγούστου), όταν τελούνταν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας; Ή μήπως είναι τυχαίο ότι ο ναός της παρθένου Αθηνάς στην Ακρόπολη μετατράπηκε σε ναό της Παναγίας Παρθένου; Άλλωστε δεν ήταν μόνον ο Παρθενώνας που έγινε χριστιανική εκκλησία, αφού σύμφωνα με το διάταγμα του Ιουστινιανού όλα τα αρχαία ιερά έπρεπε να μετατραπούν σε ναούς προκειμένου να εξαγνιστούν. Σε πολλά δε από αυτά, όπου λατρεύονταν γυναικείες, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες

Οι επαναλαμβανόμενοι εποχικοί κύκλοι του θανάτου και της αναγέννησης και τα λατρευτικά έθιμα που σχετίζονται με τη γη, τη βλάστηση και την καλή σοδειά συνδέθηκαν και με την Παναγία, όπως έχει γράψει ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας. Τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέονται με τη σπορά και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της θεάς Δήμητρας αποκτώντας άλλοτε το προσωνύμιο Αποσπορίτισσα και άλλοτε Μεσοσπορίτισσα. Παραμένει μάλιστα και το αρχαίο έθιμο της πανσπερμίας, τα πολυσπόρια, όπως το λέμε σήμερα.

Αειπάρθενος, όπως οι αρχαίες θεές Αθηνά και Άρτεμη, ονομάστηκε η Παναγία από τον 6ο αιώνα. Ταυτόχρονα όμως είναι η προστάτις των εγκύων γυναικών που για να έχουν καλό τοκετό κρατούν ένα φυλαχτό-φυτό, «της Παναγίας το χορτάρι», όπως λέγεται. Αρχαίες μητρικές θεότητες ήταν και άλλες: η Αστάρτη, η Λητώ, η Γαία, η Ισις, με ρίζες που χάνονται στο βάθος της Νεολιθικής εποχής. Αρχέτυπο όλων όμως θεωρείται η Μεγάλη Μητέρα ή Μητέρα Γη ή Μεγάλη Μητέρα Θεά, που κατά τον Γιουνγκ πρόκειται για ένα μητριαρχικό μοντέλο που ενυπάρχει στον άνθρωπο πριν και από την κύηση.


Η Μεγάλη Μητέρα ήταν άλλωστε η κύρια θεότητα στη Μινωική Κρήτη, από κάποια εποχή μάλιστα παράλληλα με τον «νεαρό θεό» (είτε ως «θείο βρέφος» είτε ως σύζυγό της). Σύμφωνα με τον κύκλο της φύσης για τον θάνατο και την αναγέννηση η Μεγάλη Μητέρα παντρεύεται διαρκώς τον νεαρό θεό που γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο.

Προστάτις

Στρατηγός των στρατηγών, η Παναγία προστατεύει τους πιστούς της – όπως και η θεά Αθηνά τους Αθηναίους – σε κάθε δύσκολη στιγμή. Το 626, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από Αβαρους και Πέρσες, οι πιστοί που έχουν συγκεντρωθεί στη Μεγάλη Εκκλησία θα δουν ξαφνικά μπροστά τους την Παναγία να έχει απλώσει προστατευτικά το πέπλο της πάνω από την πόλη (θυμηθείτε τον πέπλο της Αθηνάς στα Παναθήναια). Και η μεγαλύτερη απόδειξη: «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια» ψάλλουν οι πολιορκημένοι χριστιανοί στην τελευταία λειτουργία της Αγίας Σοφίας, το 1453.

Ο Ακάθιστος Υμνος ωστόσο μοιάζει κάπως με τις «ισιακές αρεταλογίες», τους ύμνους δηλαδή προς τη θεά Ισιδα, όπως λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Μιχάλης Τιβέριος. Πολλά από τα χαρακτηριστικά της αιγύπτιας θεάς, που είχε εξελληνιστεί, πέρασαν και στην Παναγία. «Όπως η Παναγία, έτσι και η θεά αυτή απέκτησε μύριες προσωνυμίες, ήταν δηλαδή μυριώνυμη, όπως “παντοκράτειρα” και “βασίλισσα του ουρανού, της γης και του κάτω κόσμου”» σημειώνει ο κ. Τιβέριος.

Η βασιλική του Παρθενώνα

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς μετατράπηκε ο Παρθενώνας σε χριστιανικό ναό, το βέβαιο όμως είναι ότι επί Ιουστινιανού (482-565) καθαγιάστηκε και ορίστηκε ως η «καθολική εκκλησία των Αθηνών». Η λατρεία της ειδωλολατρικής παρθένου έδωσε έτσι τη θέση της στη χριστιανή Παρθένο και ο ναός πήρε το όνομα Παναγία Αθηνιώτισσα. Για τον σκοπό αυτόν μάλιστα και προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της νέας λατρείας ο Παρθενώνας υπέστη πολλές επεμβάσεις και μετατράπηκε σε τρίκλιτη βασιλική.

Το κύρος του ναού ήταν μεγάλο, αφού ακόμη και ο Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος γιόρτασε τη νίκη του κατά των Βουλγάρων στην Παναγία Αθηνιώτισσα. Επρόκειτο άλλωστε για περίλαμπρο ναό, με τη χρυσή εικόνα της Παναγίας και θαυμάσια ψηφιδωτά. Μόνο 188 ψηφίδες διασώθηκαν από αυτά και μεταφέρθηκαν το 1848 στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ σήμερα διακρίνονται ελάχιστα ίχνη των αρχικών παραστάσεων. Εκείνο όμως που διασώζεται είναι τα εκατοντάδες χαράγματα με ονόματα στρατηγών, επισκόπων κ.λπ., αλλά και απλές αναγραφές ονομάτων, θανάτων, τίτλοι και επαγγέλματα, προσευχές και συμβολικές παραστάσεις που αναγράφηκαν μέσα στους αιώνες στους κίονες του ναού. Κατά την Άλωση των Αθηνών από τους Λατίνους όμως η εκκλησία συλήθηκε και μετατράπηκε σε καθολική με την ονομασία «Σάντα Μαρία ντι Ατένε», ενώ αργότερα έγινε τζαμί.

Στην υποτιθέμενη ομοιότητα της παράστασης μιας μαρμάρινης μετόπης του Παρθενώνα με τη σκηνή του Ευαγγελισμού οφείλεται εξάλλου η διάσωσή της κατά τον Μεσαίωνα από φανατικούς της νέας θρησκείας που κατέστρεψαν τον αρχαίο διάκοσμο του ναού. Η μετόπη βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Ακρόπολης.




  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...