Τι γνωρίζουμε για το θνητό και το αθάνατο?
Όλα στην γήινη ζωή μας μεταβάλλονται, φθείρονται, αλλάζουν. Καθημερινά βλέπουμε να παιρνούν από την ζωή στο θάνατο. Εκείνο που πολλοί δεν έχουν κατανοήσει, είναι ότι η ζωή είναι θνητή και ο θάνατος αθάνατος. Όλα κάνουν ένα κύκλο εμφάνισης και στη συνέχεια μετά από ένα διάστημα ανάλογα με την υλική του κατηγορία χάνει την αρχική του αίγλη και σιγά σιγά απορροφάται από την μάνα γη. Κάθε άνθρωπος εμφανίζεται στη ζωή από μία μήτρα προσωπική και απορροφάται στο τέλος από μία μήτρα κοσμική. Ο ίδιος είναι ένας οδοιπόρος ο οποίος όμως δεν χάνεται.
Ο οδοιπόρος αυτός ενεργεί, δημιουργεί μέσα από ένα περίπλοκο μηχανισμό που είναι το σώμα του. Το σώμα αυτό ξεκίνησε από δύο κύτταρα, το ωάριο και το σπερματοζωάριο. Φέρει μέσα του όλα τα απαραίτητα εφόδια για να μπορέσει να ανταποκριθεί στη γήινη εμφάνισή του. Όταν φύγει από την ζωή όλα αυτά τα στοιχεία θα απορροφηθούν και θα ανακυκλωθούν.
Μαζί με το σώμα του φέρει και μία ενέργεια (πνοή ζωής) που ανταποκρίνεται στο γήινο περιβάλλον του.
Η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον διαμορφώνει τα συναισθήματά του. Έρχεται σε επαφή με την θάλασσα, τα δένδρα, τα ζώα και άλλους ανθρώπους. Όλα αυτά συνθέτουν και διαμορφώνουν τον ψυχολογικό του κόσμο.
Η νέα αυτή ύπαρξη, ο νέος αυτός οδοιπόρος στο ταξίδι της ζωής, έχει ένα μυαλό, ένα νου που αποθηκεύει τις πληροφορίες που δέχεται από τις ακτινωτές ενέργειες που λαμβάνει από τις αισθήσεις του και τις ταξινομεί σε κατάλληλο χώρο για να τις χρησιμοποιήσει τον κατάλληλο χρόνο.
Ο νους του είναι το εργαλείο που τον προσανατολίζει στις τρις διαστάσεις, είναι ο πιλότος αυτός που αντιλαμβάνεται ότι όλοι είμαστε επιβάτες σε μία γήινη σφαίρα που πλέει στα νερά του διαστήματος και ποτέ δεν περνάει από το ίδιο σημείο, αλλά ακολουθεί τη δική του αιώνια διαδρομή ανάμεσα στη γέννηση και τον θάνατό.
Κατά την διάρκεια όλων των διαδρομών, διαμορφώνεται ένα σύνολο μορφών που πλέκουν την προσωπικότητα του ταξιδιώτη οδοιπόρου. Λειτουργούν σαν ένα μοτέρ, σαν ένας κινητήρας με περιορισμένο χρόνο ζωής, μέχρι να φθάσει η ώρα που θα πάει για ανακύκλωση.
Το ερώτημα σε όλους μπορεί να είναι, ποια είναι η ταυτότητα του οδοιπόρου? Ποιος είναι? Ποιος χειρίζεται τον κινητήρα? Ποιος οδηγεί το αυτοκίνητο? Το αυτοκίνητο που αντιπροσωπεύει την προσωπικότητα του ταξιδιώτη θα πεθάνει, ο οδηγός θα πεθάνει?
Ας δεχθούμε τους μεγάλους πνευματικούς καθοδηγητές που μας μίλησαν για την ύπαρξη του πνεύματος και της αθάνατης ψυχής. Αυτό το πνεύμα μπορούμε να το ονομάσουμε οδοιπόρο, ταξιδιώτη που μαζί με την υλική του υπόσταση, την γέννηση και τον θάνατο καταφέρνει να πεθαίνουν μόνο οι μορφές. Η συνείδηση είναι το μαγικό στοιχείο που μας ταξιδεύει διαπερνώντας όλες τις εναλλαγές.
Η καλοσύνη, η αξιοπρέπεια, η εντιμότητα, η διάκριση, η αγάπη και πολλές άλλες είναι οι αρετές που ενεργούν ως κάθαρση στη ζωή. Οι αρετές είναι σαν τα άροτρα που καλλιεργούν το χωράφι για να δεχτεί τους γόνιμους σπόρους. Οι καλλιέργειες δημιούργησαν κουλτούρες και οι κουλτούρες πολιτισμό. Με την εξάσκηση των αρετών, ο άνθρωπος εκπαιδεύει τα χέρια του και καλλιεργεί το νου του. Τον καθαρίζει από τις προκαταλήψεις του και σπάει το φράγμα που τον χωρίζει από το πνεύμα του.
Ο ήλιος προσφέρει το φως του σε όλους, εμείς θα πρέπει να ανοίξουμε τα εσωτερικά μας παράθυρα για να μπει το φως και να διαλύσει το σκοτάδι της άγνοιας. Το ίδιο συμβαίνει με το πνεύμα μας, με την ψυχή μας, από την στιγμή που δεν την βλέπουμε, δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει. Η ψυχή είναι αθάνατη. Η εμφάνισή της γίνεται με πολύ λεπτές ενεργειακές δονήσεις, ανεξάρτητα αν εμείς δεν τις αισθανόμαστε. Ο εγκέφαλος δεν τις αντιλαμβάνεται, γιατί οι αισθήσεις μας είναι χονδροειδείς. Χρειάζεται να εκλεπτυνθούμε. Να συντονιστούμε με ψηλότερες συνειδησιακές δονήσεις, με πολύ αγάπη και πολύ βαθιά κατανόηση.
Ο καλύτερος τρόπος είναι, πρώτα να καθαριστούμε από τις προκαταλήψεις μας, τις παλιές πεποιθήσεις και εκλεπτύνουμε τα συναισθήματά μας. Όλα αυτά θα επιτευχθούν με το να πάψουμε να μισούμε, να κρίνουμε και κατακρίνουμε. Για όλα αυτά θα μας βοηθήσει η ενεργειακή δόνηση που πηγάζει από την καρδιά μας και αυτή δεν είναι άλλη από την ανιδιοτελή ΑΓΑΠΗ. Όταν πάψουμε να ενεργούμε εγκεφαλικά και παραδώσουμε το κλειδί της ζωής μας στην καρδιά, τότε ο εγκέφαλός μας θα αρχίσει να χάνει τα πρωτεία των αποφάσεων και ενεργειών μας και θα γίνει το καθοδηγητικό μέρος που η καρδιά θα έχει τον πρώτο λόγο στη ζωή μας.






