Σάββατο 12 Μαρτίου 2022


 

Το κλειδί που τρέφει την ενέργειά σου !!

Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα πάντα στη ζωή μας είναι αποτέλεσμα των δικών μας σκέψεων και συναισθημάτων. Όταν φθάσουμε στο σημείο να κατανοήσουμε αυτό, η ζωή μας θα μπει σε άλλα μονοπάτια και θα αρχίζει να αλλάζει. Η πηγή ζωής είναι η ενέργειά μας και τρέφεται από τα συναισθήματά μας.

Οι σκέψεις μας και οι λέξεις που εκφραζόμαστε έχουν ενέργεια. Ο τόνος της φωνής μας έχει ενέργεια που στέλνεται στο Σύμπαν και καταγράφονται όλα στην ειδική σελίδα του προσωπικού μας βιβλίου. Μπορεί να φαίνεται μία λέξη που εκφραζόμαστε επιφανειακά συμπονετική προς τον συνάνθρωπό μας, αλλά αν στο υπόβαθρό της κρύβει αρνητικά συναισθήματα, το Σύμπαν δεν μπορείς να το ξεγελάσεις με το περιτύλιγμα γιατί γνωρίζει τις προθέσεις μας.

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ευτυχισμένοι με την δυστυχία τους. Αρέσκονται να έχουν γύρω τους ανθρώπους να τους φροντίζουν και να τους παρηγορούν. Αυτοί οι χαρακτήρες είναι ανασφαλείς και τρέφονται από την ενέργεια των παρευρισκόμενων δίπλα τους. Δεν έχουν ή δεν τους ενδιαφέρει να ψάξουν βαθιά μέσα τους και να βρουν τη δική τους δύναμη και ενέργεια. Τους αρέσει να βαδίζουν σε ξυλοπόδαρα χωρίς καμία επαφή με αυτό που είναι οι ίδιοι.

Να θυμάστε πως όλα τα αρνητικά συναισθήματα χρειάζονται ενέργεια και σας απορροφούν, σας αποστραγγίζουν από ότι έχετε σε απόθεμα και σας αφήνουν εκτεθειμένους και άδειους, ενώ όλα τα θετικά συναισθήματα, οι θετικές σκέψεις με ότι αυτό συνεπάγεται, είναι γεννήτριες ενέργειας.

Όταν είστε θετικοί, γεμάτοι αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη ολόκληρη η ύπαρξή σας είναι ευτυχισμένη. Δεν έχετε κανένα βάρος, είστε ένα λουλούδι, είστε ένα πουλί. Το Εγώ σας έχει εξαφανισθεί, δεν υπάρχει Εγώ, αυτό που αισθάνεστε είναι μια απόλυτη αρμονία. Έχετε δημιουργήσει μια γέφυρα με την ύπαρξή σας, δεν είστε πλέον αποκομμένοι, εν αντιθέση όταν είστε λυπημένοι και αρνητικοί το Εγώ σας γίνεται περισσότερο ισχυρό. Συνεχίζετε να κινείστε μέσα στον εαυτό σας και απολαμβάνετε τις πληγές σας, παίζεται με τον πόνο που σας έχουν προκαλέσει οι πληγές σας, προσπαθείτε να γίνετε ένας οσιομάρτυρας, υπάρχει εδώ ένα κενό ανάμεσα σ'εσάς και στην ύπαρξή σας. Όταν μείνετε μόνοι θα αισθανθείτε το “εγώ”. Και όταν αισθανθείτε αυτό το “εγώ”, ολόκληρη η ύπαρξή σας αισθάνεται ότι είναι εχθρική προς εσάς. Όχι πως είναι πραγματικά εχθρική, απλώς φαίνεται να είναι , βλέπετε παντού εχθρούς και συμπεριφέρεστε με τέτοιο τρόπο που όλοι θα πρέπει να γίνουν εχθροί σας.

Όταν αποδέχεστε τη Φύση και διαλύεστε μέσα της, κινείστε μαζί της. Ο ρυθμός του όλου είναι ο δικός σας ρυθμός. Δεν είστε πλέον διαχωρισμένοι από αυτό. Απλά αισθάνεστε, γίνεστε ένα με το όλον. Είστε απλώς ένα κύμα της ενεργειακής θάλασσας που έρχεται και φεύγει, ζείτε μέσα στην ύπαρξη και στη μη ύπαρξη. Είναι αυτό που λέμε, έρχομαι και φεύγω, το όλον μένει. Η ζωή είναι ένας ρυθμός.

Όταν χρησιμοποιούμε λέξεις που είναι θετικά φορτισμένες μπορούμε να διαμορφώσουμε και να αλλάξουμε τις Νοητικές λειτουργίες αυξάνοντας και ενδυναμώνοντας περιοχές του πρόσθιου λοβού. Όταν χρησιμοποιούμε περισσότερο τις θετικές λέξεις επαναλειτουργούν τα κινητήρια κέντρα του Νου θέτοντας αυτά σε λειτουργία.

Αντιθέτως όταν χρησιμοποιούμε λέξεις με αρνητική χροιά αποτρέπουμε συγκεκριμένες νευροχημικές ουσίες που δεν παράγοντα πια και αυτό συμβάλλει στην δραματική αύξηση του άγχους. Όταν επιτρέπουμε αρνητικές σκέψεις και εκφραζόμαστε με αρνητικά φορτισμένες λέξεις αυξάνουμε την δραστηριότητα του εγκεφαλικού κέντρου να παράγει φόβο.

Όλες οι λειτουργίες του εγκεφάλου ξεκινούν να αλλάζουν, όπως και η αντίληψη του ανθρώπου για τον εαυτό του αλλά και για εκείνους με του οποίους αλληλοεπιδρά. Η θετική οπτική του εαυτού επιτρέπει στον άνθρωπο να αναγνωρίζει το καλό στους άλλους ενώ οι αρνητικές έννοιες οδηγούν στην καχυποψία και την αμφιβολία.

Με τον καιρό η εγκεφαλική δομή αλλάζει αλληλοεπιδρώντας με τις λέξεις που προφέρουμε, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας και πιστεύουμε πως αυτές οι αλλαγές ίσως είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αλλάξουμε δυναμικά και αποφασιστικά την Πραγματικότητα. Ίσως η μετατόπιση των λέξεων και των σκέψεων που έχουμε στο μυαλό μας να είναι το κλειδί για μια καλύτερη πραγματικότητα.

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2022

 


Θρησκεία και Πνευματικότητα

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε την διαφορά μεταξύ Θρησκείας και Πνευματικότητας. Όσο και να θέλουν πολλοί να εντάξουν αυτές τις δύο έννοιες ως ίδιες, θα δούμε ότι δεν είναι όπως θέλουν να τις παρουσιάζουν.

Η οποιαδήποτε Θρησκεία σας ζητά να ακολουθήσετε πιστά κανόνες για να προσεγγίσετε το τέλειο. Σας εντάσσει σε ειδικά μονοπάτια περιφραγμένα από πρέπει και δεν πρέπει, φοβίες και αμαρτήματα έτσι ώστε να μην μπορείτε να δείτε κάτι διαφορετικό από αυτό που φέρετε μαζί σας από την πηγή της δημιουργίας σας για αιώνες. Σας έχει ρίξει μέσα στο υποσυνείδητό σας, τους σπόρους του φόβου και τις τιμωρίας. Σας υποτάσσει να ζήσετε και να ευθυγραμμίσετε την ζωή σας σύμφωνα με ειδικούς κανόνες που δημιούργησαν κάποιοι για μπορούν να χειραγωγούν το ποίμνιό τους.

Η Πνευματικότητα είναι ελευθερία. Σας επιτρέπει να ακολουθείτε την καρδιά σας και να ενεργείτε αυθόρμητα. Σας προσφέρει την ελευθερία να εκφράσετε την αληθινή σας φύση χωρίς κάποιος να σας το επιβάλει με κανόνες και τιμωρίες. Δεν σας δημιουργεί φοβίες για οτιδήποτε κάνετε. Δεν σας υποτάσσει σε κάτι που κάποιοι άλλοι επέλεξαν για την δική σας προσωπικότητα. Εσείς σαν ολοκληρωμένα άτομα-προσωπικότητες επιλέγετε αυτό που πιστεύετε ότι είναι το σωστό και θεϊκό. Στην πορεία της ζωής σας θα πέσετε, θα πονέσετε, μα θα σηκωθείτε πιο δυνατοί, γιατί όταν σας συμβαίνει κάτι, αφήνει στην ψυχή ένα μάθημα, μια εμπειρία γνώσης. Αποκτήσατε μια εμπειρία δική σας. Μια θεϊκή ακτίνα φωτός πέρασε μέσα σας και σας αφύπνισε.

Η Πνευματικότητα σας ολοκληρώνει σαν άτομα γιατί μέσα από την ελεύθερη βούληση ενεργείτε υπεύθυνα και γνωρίζετε τις συνέπειες των πράξεών σας. Δεν επικεντρώνεστε στο φόβο που η Θρησκεία σας έχει εμφυτεύσει στην ψυχή σας. Η ανιδιοτελής Αγάπη είναι το σταθερό θεμέλιο της Πνευματικότητας. Η Αγάπη πηγάζει μέσα από τα βαθιά συναισθήματα του εσωτερικού σας ΕΙΝΑΙ, την ίδια σας την ψυχή. Με αυτό το σπόρο της αγάπης όλοι έχουμε έρθει στη ζωή από την Μεγάλη Πηγή της Δημιουργίας.

Υπάρχουν διαφορές μεταξύ Θρησκείας και Πνευματικότητας.

Η Θρησκεία σάς εντάσσει σε ένα δικό της θεώρημα που πιστεύει ότι είναι σωστό και κατά κάποιο τρόπο σας το προσφέρει με πολλούς τρόπους προβάλλοντας τον φόβο και την τιμωρία αν δεν το ακολουθήσετε.

Η Πνευματικότητα σας προσφέρει την ελεύθερη βούληση. Σας απελευθερώνει από τα Πρέπει και σας επιτρέπει να ενεργήσετε μόνοι σας για να ανακαλύψετε μέσα από το δικό σας ρυθμό και τα δικά σας θέλω αυτό που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε τις διεργασίες του νου και της καρδιάς. Όλοι προσπαθούν να βρουν την αλήθεια ο καθένας από το δικό του μετερίζι. Είτε αυτό το λένε Θρησκεία ή Πνευματικότητα. Μία είναι η αλήθεια για όλους, Η Πνευματικότητα σας βοηθά να συνδεθείτε με τον Ανώτερο Εαυτό σας και να κατανοήσετε, ότι έχετε την απόλυτη ελευθερία να πιστεύετε στη δική σας αλήθεια που βγαίνει μέσα από την δική σας αντίληψη και την καρδιά σας.

Η ευτυχία, η ηρεμία και η εσωτερική γαλήνη βρίσκεται μέσα στον καθένα μας. Στο χέρι του καθενός είναι να την ξεθάψει και να την φέρει στην επιφάνεια. Να αναγνωρίσει ότι μέσα στα βάθη της ψυχής του, στην καρδιά του έχει το θρόνο της η θεϊκή ενέργεια της δημιουργίας, ο ίδιος ο Θεός.

Εν αντιθέσει με την Θρησκεία που οριοθετεί την τιμωρία αν δεν υπακούσεις στους κανόνες. Η Πνευματικότητα βοηθά στην κατανόηση των ενεργειών, των πράξεων και των σκέψεων σας που έχουν ως επακόλουθο την φυσική συνέπεια. Ότι σκεφτόμαστε και ότι πράττουμε καταγράφονται στο μεγάλο ονομαστικό μας βιβλίο του Σύμπαντος. Όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου όλα θα μπουν επάνω σε μία ζυγαριά. Το αντιστάθμισμα θα το φέρει η ψυχή να το εκπληρώσει σε κάποια άλλη ζωή της. Τίποτα δεν χάνεται από τις θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος.

Η Θρησκεία λέει: “Πίστευε και μη Ερεύνα” δηλαδή σε βάζει σε ένα μονοπάτι κάποιου άλλου που έχει αφυπνισθεί και σε καλεί να ακολουθήσεις τα βήματά του. Μα η κάθε υπαρξιακή οντότητα, ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, είναι μοναδικός, φέρει τα δικά του αποτυπώματα μέσα στο σύμπαν. Δεν μοιάζει με κανέναν άλλον, πως θα ακολουθήσει τα βήματα και τις εμπειρίες κάποιου που έχει διαγράψει τη δική του πορεία εξέλιξης? Ο καθένας εξελίσσεται μέσα από τις προσωπικές του ενέργειες και πράξεις.

Η Πνευματικότητα σας αφήνει ελεύθερους να ανακαλύψτε μέσα από το πάθος σας για φώτιση και την εξερεύνηση της αλήθειας ακολουθώντας την καρδιά σας γιατί η αλήθεια είναι πάντα η ίδια, ανεξάρτητα από το μονοπάτι που θα ακολουθήσει ο καθένας.

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2021

 


Επί-φυση - Υπό-φυση

και η λειτουργία τους !!!


Όλοι μας γνωρίζουμε ότι την εξωτερική πραγματικότητα της ζωής και της δημιουργίας γύρω μας, την αντιλαμβανόμαστε με τις γνωστές μας αισθήσεις. Έχουμε όμως αναρωτηθεί μήπως υπάρχουν και άλλα όργανα στον ανθρώπινο μικρόκοσμό μας που τον βοηθούν στην αντίληψη αγνώστων ενεργειών?

Πρώτα θα πρέπει να δεχθούμε ότι με τις γνωστές μας αισθήσεις αντιλαμβανόμαστε ένα μόνο περιορισμένο κομμάτι της αληθινής ύπαρξής μας και της πραγματικότητας. Η αναζήτηση θα μας οδηγήσει να ανακαλύψουμε όργανα που λειτουργούν μέσα μας και βοηθούν τον άνθρωπο να αντιληφθεί υψηλότερες συχνότητες και να αισθανθεί ενεργειακούς κραδασμούς που με τις αισθήσεις που γνωρίζουμε δεν είναι δυνατόν να τις αναγνωρίζουμε.

Πολλοί φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί και έχουν αναφερθεί σε ένα πνευματικό κόσμο. Έναν κόσμο πνευματικό με αρχαία γνώση όπου η συνείδηση είναι η υπέρτατη πραγματικότητα, ενώ ο κόσμος της ύλης είναι μία πλάνη και όλα που υπάρχουν μέσα σε αυτόν είναι παροδικά, όλα έρχονται και παρέρχονται και τίποτα δεν έχει το αποτύπωμα της μονιμότητας και της αιωνιότητας και ορίζεται ως το κατώτερο τμήμα της συμπαντικής εκδήλωσης. Όταν δεχθούμε ότι εμείς μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ζούμε και κινούμαστε μέσα σε ένα απέραντο παλλόμενο ωκεανό ενέργειας, αυτό που περνά στην αντίληψή μας μέσα από τις αισθήσεις μας, είναι ένα μικρό αποτύπωμα της όλης αυτής ενέργειας. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν μια ικανότητα υπεραισθητικής αντίληψης άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Τα άτομα αυτά έχοντας ανεπτυγμένη την “έκτη αίσθηση” ή διαίσθηση, έχουν την ικανότητα η αντίληψή τους να ξεπερνά τις φυσικές αισθήσεις. Η διαίσθηση αφορά μια πηγή με επιπρόσθετο αριθμό πληροφοριών που δεν προέρχεται από την αναλυτική πλευρά του εγκεφάλου. Το κέντρο της έκτης αίσθησης και της σοφίας είναι ουσιαστικά το “τρίτο μάτι” και είναι μια “τυφλή” υπόφυση στο μέτωπό μας ανάμεσα στα φρύδια.

Στον εγκέφαλο υπάρχουν δύο μικροί αδένες, η υπόφυση και η επίφυση, όργανα που συμμετέχουν στην ενεργοποίηση του κέντρου της έκτης αίσθησης ή του τρίτου ματιού. Η επίφυση πιστεύεται ότι είναι μία βαλβίδα που ρυθμίζει την σκέψη και είναι το σημείο της ανθρώπινης ζωής που συναντιούνται η ψυχή και το σώμα, δηλαδή η “έδρα της ενόρασης”.

Η υπό-φυση σύμφωνα με την ιατρική είναι ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου, πίσω από τη μύτη και στο ύψος των ματιών και εκκρίνει εννέα διαφορετικές ορμόνες.

Η επί-φυση έχει ένα μικρό κωνοειδές σχήμα και βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου και θεωρείται ως ο κορυφαίος αδένας όλου του ενδοκρινικού συστήματος. Η επίφυση παράγει τη μελατονίνη η οποία ρυθμίζει την εναλλαγή ύπνου και εγρήγορσης σύμφωνα με την εναλλαγή μέρας και νύχτας. Ο αδένας της επίφυσης αποτελείται κυρίως από νερό και μια κατηγορία κυττάρων που ονομάζονται νευρογλοία. Ο αδένας αυτός συνδέεται απευθείας με το οπτικό κέντρο του εγκεφάλου μας λειτουργώντας ως ένα είδος “εσωτερικού ματιού”, καθώς οι εικόνες που συλλαμβάνονται και μεταδίδονται στο κέντρο της όρασής μας δεν προέρχονται από τον περιβάλλοντά μας χώρο, αλλά από “αλλού”.

Όταν φθάσουν στο σημείο η επίφυση και η υπόφυση να αναπτυχθούν και διεγερθούν πλήρως, τότε οι κραδασμοί τους ενεργοποιούν το υποσυνείδητο, την διαίσθηση και την ενόραση. Αυτό επιτυγχάνεται με διάφορες τεχνικές, όπως διαλογισμό, προσευχή, στοχασμό μέσα από την εσωτερική αναζήτηση, διείσδυσης και ανακάλυψης του εσώτερου εαυτού μας.

Η ψυχή μπορεί να δει την αλήθεια, όταν προσπαθήσει να προσεγγίσει τα πάντα μόνο με το πνεύμα, χωρίς να κοιτάζει τριγύρω όταν σκέπτεται, ούτε να επιτρέπει σε καμία άλλη αίσθηση να διακόπτει τον στοχασμό της, μόνο με καθαρή σκέψη να προσπαθεί να αγκαλιάσει οτιδήποτε, έτσι όπως αυτό είναι, διαχωρίζοντάς το από τα μάτια και τα αυτιά και γενικότερα από όλο το σώμα, γιατί αν μεσολαβήσουν αυτά διαταράσσεται η ψυχή και δεν επιτρέπει να προσεγγίσει την αλήθεια και την ενόραση που συνδέονται με την ψυχή.

Όλες οι τεχνικές αποσκοπούν στο να μεταφέρεται η προσοχή μας από τον εξωτερικό κόσμο στον εσωτερικό. Όταν ο νους απομονώνεται από το φυσικό περιβάλλον του, προσπαθώντας να επιτύχει την αυτογνωσία και να αντιληφθεί την πραγματική υπόσταση των πραγμάτων, τότε οι πέντε αισθήσεις κυριαρχούνται από την έκτη αίσθηση και όλη η συνείδηση και η αντιληπτική λειτουργία στρέφονται προς τα μέσα και προς τα επάνω. Τότε η επίφυση ενεργοποιείται σε συνδυασμό με την υπόφυση καθώς λειτουργούν ως μετασχηματιστές ενέργειας.

Παρασκευή 30 Ιουλίου 2021

 


Αγγίζοντας την υπερσυνειδητότητα 

Έχω αναφερθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις μου σχετικά με την πνευματικότητα, την εξέλιξη της ψυχής, για το θάνατο και άλλα σχετικά άρθρα που μας δίνουν το έναυσμα να αναπτυχθούμε ψυχικά και πνευματικά μέσα από την καθημερινότητά μας και να γαλβανίσουμε το διαμάντι που κρύβουμε μέσα μας.

Το σώμα και ο νους μας είναι οι ποιο περιορισμένες όψεις της πραγματικότάς μας. Το εσωτερικό μας είναι, στο βαθύτερο πεδίο του εαυτού μας είναι ενέργεια, ή κενό, ή συνειδητότητα.

Οι προγραμματισμένες ιδέες και οι πεποιθήσεις μας, μας αναγκάζουν να διαμορφώσουμε την προσωπική, υποκειμενική και μοναδική προσωπικότητα που ονομάζουμε “σώμα”, “ζωή”, και “πραγματικότητά” μας.

Στην ουσία, δημιουργούμε μια πραγματικότητα που βασίζεται στις εμπειρίες, στους προγραμματισμούς, στις πεποιθήσεις, στα συναισθήματα και στις προσδοκίες μας. Έχουμε γίνει θύματα του παρελθόντος μας. Όλα αυτά τα έχουμε αφήσει να μας ελέγχουν και να περιορίζουν την αντίληψή μας και την πραγματικότητα του παρόντος.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια αρμονική πραγματικότητα, αν αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτόν μας, τους άλλους και τη ζωή.

Η συμπεριφορά μας απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους είναι ένα εσωτερικό καθρέφτισμα του δικού μας εαυτού. Τίποτα όμως δεν είναι αξεπέραστο, φθάνει να ξεπεράσουμε τα λανθασμένα συμπεράσματα με τα οποία ζούσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια και να κοιτάξουμε με καθαρό βλέμμα μπροστά και ψηλά.

Οι παλιές πεποιθήσεις και προκαταλήψεις μας, μας κρατούν αιχμαλώτους μέσα στη δική μας προσωπική φυλακή που έχουμε φτιάξει εμείς για τον εαυτόν μας. Την έχουμε τόσο καλά οικειοποιηθεί που δεν αναγνωρίζουμε ότι είμαστε φυλακισμένοι.

Πιστεύω το βίντεο αυτό ότι θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε πολλά από τον εαυτόν σας, και να μάθετε πολλά περισσότερα που ίσως δεν έχετε φανταστεί ότι μπορείτε να επιτύχετε.


https://www.youtube.com/watch?v=4yiXXwD2KtI



Παρασκευή 16 Ιουλίου 2021


Αρχαίες Ελληνίδες Φιλόσοφοι

Σε όλο τον κόσμο είναι γνωστός ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας και οι φιλοσοφίες τους. Μέσω αυτών διαμορφώθηκε σχεδόν όλη η πορεία της παγκόσμιας ιστορίας από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα.

Τα διδάγματά τους, η διάδοση της γνώσης, το ερευνητικό πνεύμα αποτέλεσαν το εφαλτήριο για σημαντικά μεταγενέστερα ιστορικά  γεγονότα. Μέσα σε αυτόν τον ανδροκρατούμενο φιλοσοφικό κόσμο αγνοούμε ότι υπήρξαν και γυναίκες φιλόσοφοι, οι οποίες συνέβαλαν στο θαύμα της Αρχαίας Ελλάδος. Θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε και ως “επαναστάτριες”, αφού στα περισσότερα ελληνικά εδάφη δεν ήταν επιτρεπτή η εκπαίδευση των γυναικών, πόσο μάλλον το δικαίωμα να φιλοσοφούν.

Η γυναίκα κατά την κλασική αρχαιότητα δεν είχε δικαίωμα ψήφου και δεν ήταν επιτρεπτό να συζητά για φιλοσοφία, πολιτική και τέχνες. Όφειλε να απέχει από θέματα που απασχολούσαν τους άντρες.

Την γυναίκα της εποχής εκείνης την διέκρινε η σεμνότητα, η ομορφιά και η υγεία. Μετά τον 5ον π.χ. αιώνα πολλοί ποιητές και καλλιτέχνες άρχισαν να παρουσιάζουν στα έργα τους γυναίκες με έντονη προσωπικότητα με προδρόμους τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη.

Η Υπατία: ήταν Ελληνίδα νεοπλατωνική φιλόσοφος, αστρονόμος και μαθηματικός. Υπήρξε διευθύντρια της νεοπλατωνικής σχολής στην Αλεξάνδρεια. Δίδαξε φιλοσοφία και αστρονομία.

Πατέρας της ήταν ο μαθηματικός και αστρονόμος, Θέων, ο οποίος δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στη μόρφωσή της. Η Υπατία σπούδασε στην Αθήνα και επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου και δίδαξε φιλοσοφία στους νέους της πόλης.

Είχε μαρτυρικό θάνατο το 415 μ.χ., σε ηλικία 60 ετών. Έπεσε θύμα πολιτικών ανταγωνισμών. Την απήγαγε ο όχλος και τη μετάφερε σε μία εκκλησία, όπου την έγδυσαν και την έγδαραν ζωντανή. Όταν πέθανε, διαμέλισαν το σώμα της και έριξαν τα κομμάτια της στη φωτιά.

Ο Σωκράτης γράφει για την Υπατία, ότι έφτασε σε τέτοια ύψη ευρυμάθειας, ώστε ξεπέρασε όλους τους φιλοσόφους της εποχής της, ανέλαβε την πλατωνική σχολή που είχε ιδρύσει ο Πλωτίνος και έδινε τις φιλοσοφικές της διαλέξεις σε όλους εκείνους που ήθελαν να την ακούσουν. Δίδασκε από το σπίτι της καθημερινά, αλλά έδινε επίσης διαλέξεις με θέμα πάντα την φιλοσοφία του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.

Η σωφροσύνη της Υπατίας, εκδηλωνόταν με την πλήρη σεξουαλική αποχή, την περίφημη αρετή που ενίσχυε τη φήμη της για αγνότητα την οποία διέδιδαν παντού οι μαθητές της. Έμεινε παρθένος μέχρι το τέλος της ζωής της.

Η Θεανώ η Θουρία: ήταν αρχαία Ελληνίδα μαθηματικός, φιλόσοφος, αστρονόμος, συνθέτρια, ποιήτρια και χορεύτρια. Καταγόταν από τους Θούριους της Κάτω Ιταλίας και έζησε τον 6ο αιώνα π.χ.. Είναι μία από τους Πυθαγόρειους φιλοσόφους και θεωρείται η διασημότερη γυναίκα αστρονόμος και κοσμολόγος της αρχαιότητας. Λέγεται ότι διατύπωσε την θεωρία της “Χρυσής Τομής” καθώς και την θεωρία της “Αρμονίας των Σφαιρών”.

Η Θεανώ ήταν κόρη του ιατρού Βροντίνου. Το όνομα Θεανώ ήταν ένα ιδιαίτερο και σημαδιακό όνομα για εκείνη την εποχή. Θεανώ ονομαζόταν στην Ιλιάδα η ιέρεια της Αθηνάς.

Η Θεανώ γνώρισε τον Πυθαγόρα σε μία ομιλία του φιλοσόφου στον ναό της Ήρας προς τις γυναίκες της πόλης. Αρχικά υπήρξε μαθήτριά του και συνέχεια σύζυγός του αν και κατά 30 χρόνια μεγαλύτερός της. Η ίδια δίδαξε αστρονομία και μαθηματικά στις Σχολές του Πυθαγόρα στον Κρότωνα και μετά το θάνατο του συζύγου της στη Σάμο, επιμελήθηκε τη διάδοση της διδασκαλίας και του έργου του σε όλο τον Ελλαδικό χώρο και στην Αίγυπτο. Η ίδια ανέλαβε την διοίκηση των Πυθαγορείων σχολών. Μετά τον θάνατο του Πυθαγόρα, όπως συνηθιζόταν στην αρχαία Ελλάδα, η Θεανώ έπρεπε να παντρευτεί κάποιον συγγενή του άντρα της ή έστω κάποιον πολύ έμπιστό του έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η δική της προστασία αλλά και η προστασία της κληρονομιά και παράδοσης του Πυθαγόρα. Έτσι σύζυγό της έγινε ο στενός μαθητής του Αρίσταιος.

Στο έργο της περί του Σύμπαντος διατύπωσε την θεωρία ότι το σύμπαν αποτελείται από δέκα ομόκεντρες σφαίρες που κινούνται γύρω από μία κεντρική φωτιά: τον Ήλιο, την Σελήνη, τον Κρόνο, τον Δία, τον Άρη, την Αφροδίτη, τον Ερμή, την Γη και την αντι-Γη. Επίσης υπάρχουν και τα άστρα που είναι σταθερά. Οι αποστάσεις ανάμεσα στις σφαίρες και την κεντρική φωτιά έχουν τις ίδιες αναλογίες με τα διαστήματα της μουσικής κλίμακας. Αυτή της η θεωρία επηρέασε τον σύζυγό της τον Πυθαγόρα έτσι ώστε να ξεκινήσει να μιλά για την “Αρμονία των Σφαιρών” και του Σύμπαντος.

Η Θεανώ και οι κόρες της θεωρούνταν σημαντικές ιατροί και μάλιστα σε μια διαφωνία με τον ιατρό Ευρώφωνο σχετικά με την ανάπτυξη του εμβρύου, απέδειξαν ότι το έμβρυο μπορεί να γεννηθεί επιτυχώς μόνο μετά από τουλάχιστον επτά μήνες κυοφορίας.

Η Θεανώ πέθανε τον 5ο αιώνα π.χ. Και λέγεται ότι θάφτηκε κοντά στην Πυθαγόρεια Σχολή.

Εκτός από αυτές, υπήρξαν και άλλες σημαντικές γυναικείες μορφές στη φιλοσοφία, στην αστρονομία και τα μαθηματικά που βοήθησαν στην ανάπτυξη των επιστημών, μερικές από αυτές είναι:

Η Αρήτη: της Κυρήνειας που έζησε τον 5ο αιώνα πχ. Σύγχρονη του Σωκράτη, δίδασκε φιλοσοφία στη σχολή της Αττικής.

Η Διοτίμα: από τη Μαντινεία – φιλόσοφος, ήταν ιέρεια από την αρχαία Μαντίνεια της Αρκαδίας . Γνώριζε την πυθαγόρεια αριθμοσοφία καθώς και τα ποιο δύσκολονόητα γεωμετρικά θεωρήματα.

Η Περικτιόνη φιλόσοφος που έζησε τον 5ον αιώνα π.χ., ήταν η μητέρα του μεγάλου φιλοσόφου Πλάτωνα . Λέγεται ότι ήταν απόγονος του Σόλωνος του Αθηναίου νομοθέτη και σοφού. Ο πατέρας της ονομαζόταν Γλαύκων και ο θείος της ήταν ο Κριτίας. Υπήρξε μαθήτρια του Πυθαγόρα και δίδασκε στη σχολή του.

Η Αίθρα: Ήταν κόρη του βασιλιά της Τροιζήνος Πιτθέα και μάνας του Θησέως. Υπήρξε δασκάλα της αριθμητικής (λογιστικής)δίδασκε τους νέους με τη χρήση άβακα και συμβόλων (κρητικομυκηναϊκό σύστημα) από τον 10ον αιώνα π.χ.

Η Αριγνώτη: Φιλόσοφος, συγγραφέας, μαθηματικός από την Σάμο. Ο Πορφύριος την αναφέρει ως θυγατέρα του Πυθαγόρα.

Η Δαμώ: Θυγατέρα του Πυθαγόρα και της Θεανούς, δίδαξε τα πυθαγόρεια δόγματα στην Σχολή του Κρότωνος. Μετά την διάλυση της Σχολής, η Δαμώ στην οποία ο Πυθαγόρας είχε εμπιστευτεί τα γραπτά του έργα, με την ρητή εντολή να μην τα ανακοινώσει σε αμύητους, κατέφυγε στην Αθήνα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα τήρησε την παραγγελία του πατέρα της. Αργότερα όμως δημοσίευσε μόνο την γεωμετρική διδασκαλία του Πυθαγόρα, με την βοήθεια του Φιλολάου και του Θυμαρίδα.

Η Βιτάλη: Ήταν κόρη της Δαμούς και εγγονή του Πυθαγόρα. Γνώστρια των πυθαγόρειων μαθηματικών. Η μητέρα της Δαμώ προτού πεθάνει της εμπιστεύτηκε τα “υπομνήματα” δηλαδή τα φιλοσοφικά κείμενα του πατέρα της.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πάρα πολλές ακόμα γυναίκες που διέπρεψαν στις επιστήμες, στις τέχνες, την ποίηση και τη φιλοσοφία, στην αστρονομία και βοήθησαν στην εξέλιξη της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.


Πέμπτη 15 Ιουλίου 2021


 

Απολλώνιος ο Τυανεύς


Γι' αυτόν τον Έλληνα Φιλόσοφο γράφτηκαν πολλά και ενδιαφέροντα από τους μετέπειτα ιστορικούς φιλοσόφους και συγγραφείς. Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε όσο ποιο συνοπτικά γίνεται για τον Απολλώνιο τον μεγάλο αυτό Φιλόσοφο.

Ήταν μία μεγάλης αξίας προσωπικότητα που επηρέασε σημαντικά την πορεία της εξέλιξης της φιλοσοφικής σκέψης. Ο Απολλώνιος ο Τυανεύς γεννήθηκε στην ελληνική πόλη Τύανα της Καππαδοκίας περίπου το 60 π.χ και έμεινε γνωστός ως ο “Απολλώνιος ο Τυανέας”. Ο φιλόσοφος Φιλόστρατος γράφει, πως η μητέρα του Απολλώνιου είδε ένα όνειρο λίγο πριν από τη γέννησή του. Της παρουσιάστηκε στο όνειρό της ένας Θεός. Όταν τον ρώτησε για το μέλλον του παιδιού που θα γεννούσε, αυτός της απάντησε: “Θα γεννήσεις Εμένα”.

Ο Απολλώνιος μιλούσε άπταιστα την ελληνική διάλεκτο. Σε ηλικία 14 χρόνων μαθήτευσε δίπλα σε μεγάλους φιλοσόφους της εποχής, αλλά περισσότερο τον κέρδισε η πυθαγόρειος φιλοσοφία. Κατάγετε από εύπορη οικογένεια και όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα του επίστρεψε στην Τύανα για να το θάψει. Εκεί μοίρασε την περιουσία του στους συγγενείς για να απαλλαγή από την προσκόλληση της κατοχής της ύλης.

Από μικρή ηλικία φανερώθηκαν τα πλούσια χαρίσματά του, η ευφυία του, η πολύ μεγάλη ευφράδεια και η δυνατή μνήμη του. Αναγνωρίστηκε ως “Θείος Άνθρωπος” σχεδόν από όλους τους λαούς της Μεσογείου.

Υπήρξε ένας αληθινός φιλόσοφος όχι μόνο από τις διδασκαλίες που διέδωσε αλλά κυρίως από τον τρόπο που τις εφάρμοζε. Υπήρξε ένα πρακτικός φιλόσοφος και για κάθε διδασκαλία του έβρισκε ένα πεδίο εφαρμογής μέσα στην κοινωνία. Ο ίδιος ασκούσε δίαιτα για το σώμα σαν αποτέλεσμα της πνευματικής του εξέλιξης, άσκησε τον αυτοέλεγχο και την πενταετή σιωπή. Σε όλη του την ζωή τον συνόδεψε η Αξιοσύνη και η Αρετή.

Υπήρξε ιερέας του Ασκληπιού, έζησε ζωή ενάρετη, λιτή, αποποιούμενος τα υλικά αγαθά και καταδικάζοντας αυστηρά τις καταχρήσεις, την χλιδή και την αμαρτία. Δεν τον διέκρινε η εγωπάθεια, πάντα έλεγε πως ό,τι πετύχαινε οφειλόταν στην ιδιαίτερη ανθρώπινη μύησή του και πως ότι μπορεί να κάνει Ένας, μπορούν να το κάνουν Όλοι.

Γνώριζε τη γλώσσα των πουλιών εξαφανιζόταν και εμφανιζόταν κατά βούληση σε άλλο τόπο ενώ υπάρχουν αναφορές ότι βρισκόταν σε δύο σημεία ταυτόχρονα. Θεράπευε ψυχές και σώματα με ένα απλό άγγιγμα, ήταν απίστευτος γλύπτης, ζωγράφος, προφήτης και ρήτορας. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ στον τάφο του, όπως έγραψε ο Φιλόστρατος.

Ταξιδεύοντας σχεδόν σε όλον το τότε γνωστό κόσμο, Ανατολή και Δύση ήρθε σε επαφή με πολλά και διαφορετικά ιερατεία. Οι Ιερείς τον αποδέχονταν σαν ένα μεγάλο Ιερέα ο οποίος είχε την ικανότητα να επικοινωνεί με άλλες διαστάσεις και άλλα υπερ-ανθρώπινα όντα. Ο μαθητής του Δάμις ο Νινευϊτης τον ακολουθούσε στις περιπλανήσεις του και κράταγε σημειώσεις οι οποίες αργότερα δόθηκαν στον φιλόσοφο Φλάβιο Φιλόστρατο με την εντολή να συγγράψει το βίο του επιφανούς αυτού Θείου Ανδρός.

Ο Απολλώνιος ασχολήθηκε με την αναγέννηση και την διατήρηση σε υψηλά επίπεδα των Ιερατείων τα οποία βρίσκονται γύρω από την Μεσόγειο. Ταξίδεψε στην Κύπρο, την Έφεσο, τη Χίο, τη Ρόδο, την Κρήτη, την Αθήνα και τη Σπάρτη. Αργότερα επισκέφτηκε την Αίγυπτο, την Ιταλία και την Ισπανία. Η ισχυρή θέλησή του να ενώσει τη δύναμη όλων, τον έφερε σε σύγκρουση με το κατεστημένο και έτσι φυλακίστηκε και εκδιώχθηκε από τον Δομιτιανό. Γρήγορα όμως ελευθερώθηκε και συνέχισε απτόητος το ιερό του έργο.

Ο Απολλώνιος δεν είχε ποτέ σπίτι, ούτε ήθελε να αποκτήσει. Περιπλανιόταν με μακριά μαλλιά και λινά ρούχα. Απείχε από την κρεατοφαγία και οινοποσία. Η προφητικές και τηλεπαθητικές ικανότητες του ήταν τέτοιες που η φήμη του απλώθηκε σε όλον τον τότε ρωμαϊκό κόσμο. Οι Άραβες συγγραφείς τον αποκάλεσαν “ημίθεο” και σώζονται στην αραβική γλώσσα φιλοσοφικά κείμενά του.

Ο ίδιος δεν έκανε επίδειξη των δυνάμεών του, βοηθούσε ανθρώπους και λαούς που είχαν άμεση ανάγκη, με στόχο την επαναφορά των ανθρώπων στο λογικό δρόμο. Θεράπευε πάρα πολλούς ανθρώπους από ανίατες ασθένειες, εμφανιζόταν σε πολλά και διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα, έκανε προγνώσεις για το άμεσο μέλλον που επαληθεύονταν, καταλάβαινε όλες τις γλώσσες χωρίς ποτέ ο ίδιος να τις έχει διδαχθεί.

Αν κάποιος έχει τη δυνατότητα να εμβαθύνει ποιο πολύ στη μελέτη και την έρευνα για την ζωή και το έργο του Απολλώνιου, καταλαβαίνει ότι ο Απολλώνιος ξεφεύγει από τα ανθρώπινα πλαίσια.

Ο ίδιος τον βλέπουμε να διορθώνει και να κατευθύνει ιερείς και ιερατεία για να αποκατασταθεί με πιο σωστό τρόπο η επικοινωνία των ανθρώπων με την Δύναμη, το Ισχυρό, το Θείο.

Δίδασκε τον σφαιρικό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων, την ανεκτικότητα στο διαφορετικό, την αναζήτηση της αλήθεια και την αποφυγή από τον φανατισμό και τον δογματισμό που βλάπτει τους ανθρώπους. Δίνει σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινής ζωή του απλού ανθρώπου, γι' αυτόν τον βλέπουμε να κατευθύνει βασιλείς αλλά και να συγκρούεται με το κατεστημένο της εποχής . Η ζωή και το έργο του Απολλώνιου του Τυανέα μπορεί να αποτελέσει πρότυπο και πηγή πρακτικών εφαρμογών για όποιον θέλει να ακολουθήσει ένα δρόμο εξέλιξης, ένα δρόμο ισχύος με ανοιχτό μυαλό και χωρίς εμφυτεύσεις, προκαταλήψεις, με στόχο ένα καλύτερο άνθρωπο.

Ο Απολλώνιος έκανε πολλά θαύματα. Επί Δομιτιανού στη Ρώμη φυλακίζεται και δικάζεται και την ημέρα της δίκης του εξαφανίζεται μέσα από το δικαστήριο και παρουσιάζεται 200 χιλιόμετρα πιο μακριά στο χώρο της Δικαιαρχίας, όπου είχε στείλει πριν τον Δάμι προφητεύοντας του να πάει εκεί και να περιμένει, μαζί με τον Δημήτριο όταν ακόμα βρισκόταν στην φυλακή.

Οι κατηγορίες εναντίον του Απολλώνιου που φυλακίστηκε και θα τον οδηγούσαν στο θάνατο, ήταν: Πρώτον: Συνωμοσία κατά του αυτοκράτορα, Δεύτερον: Κατηγορία Μαγείας κυρίως λόγω των δυνατοτήτων του Απολλώνιου, Τρίτον: Κατηγορία ότι το πλήθος λόγω των ικανοτήτων του, των θαυμάτων και των προφητειών του, τον λάτρευε ως Θεό. Παρ' ότι οι μαθητές του Δημήτριος και Δάμις και οι φίλοι του τον συμβούλευαν να φύγει στην Αίγυπτο ή την Λιβύη για να σωθεί, αυτός αντί τα αποκρούει τις προτάσεις φυγής του, παρουσιάζεται αυθόρμητα στη Ρώμη για να δικασθεί.

Ο μαθητής του ο Δάμις ξέσπασε σε δάκρυα πιστεύοντας ότι δεν θα ξαναδεί τον Απολλώνιο ζωντανό. Ο Απολλώνιος άπλωσε το χέρι του και του είπε: “Πιάσε με, και αν σου ξεφύγω, είμαι οπτασία, αν όμως δεν χαθώ, είμαι ζωντανός και δεν έχω χάσει το σώμα μου”. Οι μαθητές του νόμισαν ότι δεν έχει απολογηθεί, διαφορετικά θα είχε θανατωθεί.

Ο Απολλώνιος που γνώριζε τις σκέψεις τους, είπε: “Έχω απολογηθεί και απαλλάχθηκα από την κατηγορία. Η απολογία μου τελείωσε σήμερα, πριν λίγο, κοντά στο μεσημέρι”. Τότε ο Δημήτριος, “οι πράξεις και τα λόγια σου είναι θεόπνευστα και σε κάποιο Θεό οφείλεται αυτό που τώρα συμβαίνει.

Ο Απολλώνιος έζησε κοντά στα εκατό χρόνια, όπου πραγματοποιείται και το μέγα γεγονός της Ανάληψης του Απολλώνιου. Λένε πως πέθανε στην Λίνδο και πως μπήκε στο ιερό της Αθηνάς και εκεί εξαφανίσθηκε. Άλλοι λένε ότι ζούσε στην Κρήτη και αργά το βράδυ πήγε στο ιερό της Δίκτυννας. Εκεί οι φύλακες τον συνέλαβαν τον έδεσαν με την κατηγορία του μάγου. Ο Απολλώνιος λύθηκε, και μάλιστα φώναξε τους φύλακες να τον δουν, πήγε προς τις πόρτες του ιερού που άνοιξαν διάπλατα και μόλις βγήκε έκλεισαν πίσω του, ενώ ακούστηκαν μελωδικές φωνές, “Πορεύσου από την γη, πορεύσου στον ουρανό, πορεύσου”

Ο Απολλώνιος έλεγε πως, “Η ψυχή είναι αθάνατη και δεν ανήκει σε σένα, αλλά στην Δύναμη” Το σώμα μαραίνεται και αυτή σαν γρήγορο άλογο ελευθερώνεται από τα δεσμά, φεύγει γρήγορα και γίνεται ένα με τον ελαφρό αέρα αποδοκιμάζοντας την φοβερή και δυσβάσταχτη φροντίδα.

Έλεγε, ότι όσο είσαι ζωντανός θα προσπαθείς να βρεις εξηγήσεις, κάποτε που δεν θα υπάρχεις πια, θα τα κατανοήσεις. Ο παρόν κόσμος είναι μία φυλακή αυταπάτης από την οποία πρέπει να ελευθερωθεί η ψυχή του ανθρώπου, ώστε να ανέλθει. Κάθε όν οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για την δική του ύπαρξη.

Πολλά έχουν γραφτεί για τον Θεόσταλτο αυτό Άνδρα. Μεταξύ άλλων, θα κρατήσουμε, αυτό : “Ο καθένας είναι άρχοντας του εαυτού του, δεν υπάρχει κανένας άλλος άρχοντας και με το να κυριεύσεις τον εαυτόν σου, θα έχεις έναν αφέντη όμοιο του οποίου είναι δύσκολο να βρεις”.

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2021


 Ο Σωκράτης και η Διαλεκτική, Μαιευτική


Ο Σωκράτης γεννήθηκε το 470 π.χ. Ήταν γιός του ανδριαντοποιού Σωφρονίσκου και της μαίας Φαιναρέτης. Στα πρώτα του χρόνια ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του, δεν γνωρίζουμε πολλά για την παιδική του ηλικία, ήταν όμως παιδί μεσοαστικής οικογένειας. Γνώριζε ανάγνωση, γραφή, μουσική, γυμναστική και ήταν γνώστης των ομηρικών επών. Παντρεύτηκε την Ξανθίππη και απέκτησε τρεις γιούς.

Ο ίδιος ο Σωκράτης δεν έγραψε ποτέ τίποτα. Ότι γνωρίζουμε γι' αυτόν για τις φιλοσοφικές θεωρίες του, το πληροφορούμαστε από τον Πλάτωνα και τους μαθητές του. Ο ίδιος δεν ίδρυσε ποτέ καμία σχολή, ούτε ποτέ προσέλκυσε μαθητές επί πληρωμή και ποτέ δεν ασχολήθηκε με τα φυσικά φαινόμενα.

Από ότι γνωρίζουμε, ο Σωκράτης έλαβε ορισμένα πολιτικά αξιώματα, έγινε πρόεδρος των πρυτάνεων, πολέμησε την πρόταση της θανατικής καταδίκης, την οποία θεωρούσε άδικη και παράνομη. Φυσικά εκτέθηκε αρκετά για την στάση του αυτή, η οποία δεν ήταν εύκολη και ούτε χωρίς κινδύνους, σε μια εποχή φανατισμού, εκεί που ο λαός της Αθήνας έψαχνε απελπισμένα για αποδιοπομπαίους τράγους.

Παρ' ότι δεν γνωρίζουμε πολλά για την ζωή, το έργο του και τον τρόπο ζωής αυτού του προκλητικού ανθρώπου, κατάφερε χωρίς να γράψει ούτε μια άποψη από τις σκέψεις του, σημάδεψε ανεξίτηλα τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ανθρωπότητας.

Τα λόγια του Σωκράτη είχαν κάτι το θεϊκό, αυτό δεν το αναγνώρισε μόνο ο Αλκιβιάδης, ούτε, οι νεαροί και φιλόδοξοι νέοι της Αθήνας, που άφηναν τους δασκάλους τους και έτρεχαν πίσω του, τον αναγνώρισε και ο Απόλλων των Δελφών, όταν ο φίλος του ο Χαιρεφών πήγε στο μαντείο των Δελφών και ζήτησε από το θεό να του υποδείξει τον σοφότερο άνθρωπο. Τότε ο Απόλλων του απάντησε, ότι ο Σωκράτης είναι “Απάντων Σοφότατος”. Αυτός ο Σοφότατος άνθρωπος που ομολογούσε προκλητικά το “έν οίδα, ότι ούδέν οίδα”.

Ο Σωκράτης αναρωτήθηκε με το χρησμό που έδωσε ο Θεός Απόλλων και έκανε σκέψεις, τι λέει άραγε ο Θεός και τι εννοεί? Αφού απορούσε για πολύ καιρό, αποφάσισε να το ψάξει. Πλησίασε έναν πολιτικό ο οποίος θεωρούσε τον εαυτόν σοφότερο όλων. Συζήτησε μαζί του και ανακάλυψε ότι ο άνθρωπος αυτός φαινόταν σοφός στον κόσμο και κυρίως στον ίδιο τον εαυτόν του, αλλά σοφός δεν ήταν. Το επόμενο βήμα του Σωκράτη ήταν να αποδείξει στον κόσμο και στο ίδιο το άτομο, ότι σοφός δεν ήταν. Έτσι κατάλαβε, ότι είναι σοφότερος από αυτόν τον πολιτικό άνδρα, γιατί αυτός νομίζει ότι ξέρει, χωρίς να ξέρει τίποτα, ενώ εγώ δεν γνωρίζω ΄τίποτα, αλλά τουλάχιστον δεν νομίζω πως ξέρω κάτι.

Ο Σωκράτης δεν ήταν άθεος, ήταν όμως είρωνας και έκανε την ειρωνεία όπλο της σκέψης του, όπλο της αναζήτησης και της φιλοσοφικής έρευνας. Υπήρχε μια αμφισβήτηση στην κοινωνία, της εποχής εκείνης, που κατέληγε στην άρνηση. Ισχυρίζονταν ότι, αφού κανείς δεν μπορούσε να ανακαλύψει την αλήθεια, αλήθεια δεν υπάρχει και αν υπάρχει καμιά σημασία δεν έχει διότι δεν μας επηρεάζει. Ο Σωκράτης αντιπαραθέτει μια θετική αμφισβήτηση, αμφισβητώντας τις παραδοσιακές ιδέες και τις παραδοσιακές αρχές και αναζητά τη βαθύτερη αλήθεια των πραγμάτων. Πολύ περισσότερο, αναζητά την πρώτη αλήθεια, την αναλλοίωτη, που δεν επηρεάζεται από τις συνθήκες που δεν εξαρτώνται από τον άνθρωπο.

Ο Σωκράτης είχε ένα δικό του τρόπο επικοινωνίας με τον λαό. Ο τρόπος επικοινωνίας του, ήταν η διαλεκτική και η μαιευτική. Η σωκρατική διαλεκτική είναι η σταδιακή διαλεκτική επικοινωνία, βήμα – βήμα, που βοηθά στην αναίρεση των θέσεων του συνομιλητή και η επίσης σταδιακή προσπάθεια να εξαχθεί ένα νέο συμπέρασμα, μια νέα προσέγγιση της αλήθειας.

Με απλές ερωτήσεις εξανάγκαζε τον συνομιλητή του να φτάσει στην ακραία συνέπεια των θέσεων που υποστήριζε και εκεί αποκαλύπτονταν τα ελλιπή λογικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούσε ο συνομιλητής του. Μέσα από πολλά ερωτήματα και απαντήσεις ο Σωκράτης οδηγούσε στη γενική αλήθεια, στην αλήθεια που υπάρχει ανεξαρτήτως των περιστάσεων και των συνθηκών, στην πρώτη αλήθεια των πραγμάτων.

Ο Σωκράτης δεν παραθέτει ο ίδιος εξαρχής κάποια θεωρία ή άποψη. Αντίθετα, όλη η διανοητική προσπάθεια της συζήτησης στρέφεται στο να εξαχθεί η σωκρατική άποψη από τον συνομιλητή του. Την μέθοδο αυτή ο Σωκράτης την ονομάζει μαιευτική. Ισχυριζόταν πως καμιά φιλοσοφική θεωρία δεν “γέννησε” ο ίδιος, αλλά πως σαν μαία, βοηθάει τον συνομιλητή του να “γεννήσει” από μέσα του την αλήθεια. Αυτό που κάνει ο Σωκράτης, είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο να ξαναθυμηθεί, να επαναφέρει στη μνήμη του τις φιλοσοφικές σκέψεις που είναι θαμμένες μέσα του. Ο Σωκράτης αναζήτησε την αρχή κάθε ηθικής έννοιας που δεν επηρεάζεται από ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, ούτε από την δυνατότητα αντίληψης του κάθε ανθρώπου. Αναζητούσε το απόλυτο απορρίπτοντας το σχετικό, την ουσία της ηθικής και ΟΧΙ τα ηθικά φαινόμενα.

'Ετσι, ο άνθρωπος που ισχυριζόταν πως το μόνο πράγμα που γνωρίζει είναι η ίδια του η άγνοια, σημάδεψε οριστικά την πορεία της φιλοσοφίας, υποδεικνύοντας πως η λογική σκέψη και όχι οι αισθήσεις είναι ο μοναδικός οδηγός προς την αιώνια αλήθεια.



  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...