Κατανόηση Θανάτου !!!
Ο θάνατος είναι ένα στοιχείο που φοβόμαστε ότι θα μας φέρει θλίψη και τρόμο, χάνοντας ένα δικό μας άνθρωπο ή και τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αρχικά, εκείνο που φοβόμαστε είναι ότι θα αποχωριστούμε εκείνους που αγαπάμε και είμαστε προσκολλημένοι στη ζωή μαζί τους, όπως γονείς, παιδιά, σύζυγο και άλλα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουμε ζήσει μαζί τους και μας συνδέουν ωραίες και ίσως και στενάχωρες αναμνήσεις, αλλά όλα αυτά μπορούμε και τα ξεπερνάμε με το αίσθημα της αγάπης.
Εκείνο, όμως που φοβόμαστε περισσότερο είναι το Άγνωστο.
Όταν ετοιμάζεται να αναχωρήσει η ψυχή από το σώμα δίνει ένα σινιάλο. Στα εσωτερικά πεδία έχουν οριστεί οδηγοί που καθήκον τους είναι να παρακολουθούν τα σινιάλα και τις ψυχές.
Ο θάνατος θεωρείται από εσωτερική άποψη ένα μεγάλο διάλειμμα στη ζωή της δράσης του φυσικού πεδίου. Θα πρέπει να το μάθουμε να τον θεωρούμε ως μέρος της διαδικασίας ανάπτυξης. Αυτό που αποκαλούμε γέννηση δεν είναι παρά η διαδικασία πρόσληψης φυσικού φορέα και αυτό που αποκαλούμε θάνατο δεν είναι παρά η διαδικασία απόρριψης του.
Όπως οι διαδικασίες της γέννησης περιλαμβάνουν κι άλλα πράγματα εκτός από τον τοκετό, έτσι και οι διαδικασίες του θανάτου περιλαμβάνουν και άλλα πράγματα πέρα από το σταμάτημα της αναπνοής.
Ο φυσικός θάνατος έρχεται όταν έχει εξαντληθεί το κάρμα που είχε αναλάβει η ψυχή σε αυτή την ενσάρκωση. Ο μη φυσικός ή παθολογικός θάνατος του σώματος έρχεται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα, όπως ασθένεια, δυστύχημα κλπ.
Όπως από μια άλλη οπτική γωνία υπάρχουν και δύο ειδών περάσματα θανάτου, το ειρηνικό πέρασμα στην άλλη όχθη, που είναι το φυσιολογικό και το αγωνιώδες, το παθολογικό.
Το πέρασμα αυτό ουσιαστικά οδηγεί σε μια συνειδησιακή κατάσταση διαφορετική από την συνηθισμένη. Ο θάνατος δίνει στο πνεύμα την ευκαιρία να αφομοιώσει όσα διδάχτηκε στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Η ψυχή ενσαρκώνεται για να διδαχτεί και να μεταφέρει τις εμπειρίες της πίσω στο Ανώτερο Εγώ που βρίσκεται στην πηγή της προέλευσής της.
Η Ζωή και ο Θάνατος είναι όψεις ενός πράγματος, όπως η Μέρα και η Νύχτα, είναι όψεις της μιας κυκλικής κίνησης της γης γύρω από τον εαυτό της.
Ο άνθρωπος ως αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης συμμετέχει στους ρυθμούς της και ακολουθώντας τους ζει, πεθαίνει και ξαναζεί σε αυτόν τον κόσμο.
Ο σκοπός της ύπαρξης του νόμου της μετενσάρκωσης είναι η τελειοποίηση του ανθρώπινου πνεύματος. Μέσα από αυτή αποκτά διάφορες αναγκαίες εμπειρίες και γνώσεις και ανυψώνεται όλο και περισσότερο προς την πηγή του Πνευματικού Φωτός από όπου έχει αποσπαστεί.
Η ύπαρξη μιας άλλης πνευματικής ζωής μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος είναι μια πραγματικότητα που την επιβεβαιώνουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες και φιλοσοφίες.
Όταν το σώμα πεθαίνει, το Ανώτερο Εγώ μαζί με τους υπόλοιπους φορείς της πρώην προσωπικότητάς του, ξεκινάει ένα ουράνιο ταξίδι προς την πνευματική περιοχή.
Στην πρώτη φάση της αποκόλλησης της συνείδησης από το σώμα αυτή συνήθως αποκοιμιέται για ένα χρονικό διάστημα. Δεν έχει ακόμα καταλάβει τι της συμβαίνει και βρίσκεται σε σύγχυση.
Για μέρες ή και για μήνες το Εγώ που χρησιμοποιεί ακόμα τον αστρικό και νοητικό φορέα του, τριγυρίζει στην περιοχή που πέθανε ή κηδεύτηκε ή ακόμα μπορεί να επισκέπτεται φίλους και συγγενείς, χωρίς φυσικά αυτοί να μπορούν να το “βλέπουν”.
Μετά από αυτό το στάδιο που εξαρτάται από την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου και τον τρόπο θανάτου του, η συνείδηση αρχίζει να ξυπνάει και να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις που επικρατούν στο νέο της περιβάλλον.
Έρχεται σε επαφή με άλλες οντότητες του ίδιου μήκους κύματος που τη συμβουλεύουν και την οδηγούν. Οδηγείται σε μια διάσταση που λέγεται “χώρα των Επιθυμιών” . Εκεί το Εγώ απολαμβάνει τους καρπούς των συναισθηματικών του πράξεων στη ζωή, των επιθυμιών και των παθών του.
Πριν περάσει στην ανώτερη διάσταση, η ψυχή θα υποστεί τον λεγόμενο “δεύτερο θάνατο” αυτόν του αστρικού σώματος, όπου θα αποβάλλει όλα τα “ψυχολογικά της απορρίμματα”. Εκεί στο Ουράνιο Κόσμο του Εγώ επεξεργάζεται ωριμάζει και αφομοιώνει όσα νοητικά και πνευματικά ερεθίσματα δέχτηκε στη φυσική ζωή.
Η διαδικασία της καθόδου της ψυχής προς τη νέα ενσάρκωση ξεκινάει όταν το Εγώ έχει αποφασίσει ξανά να αποκτήσει νέες εμπειρίες στη γήινη ύπαρξη.
Οι παράγοντες που ρυθμίζουν τον τόπο γέννησης, το οικογενειακό περιβάλλον, τις προσωπικές ικανότητες κλπ. Δεν είναι τυχαίοι, αλλά υπόκεινται στις προδιαγραφές του προηγούμενου Κάρμα της Ψυχής.





