Παρασκευή 9 Αυγούστου 2024



Μύηση !!!

Η Μύηση είναι μία έννοια που πολλοί δεν γνωρίζουν την σημασία της και από άλλους είναι παρεξηγημένη. Έχουμε διαβάσει και ακούσει για μυημένους που κρατούν μυστικά τις απόψεις τους και τις γνώσεις τους. Αυτό όμως θα πρέπει να το ψάξουμε και να αναζητήσουμε την πραγματική έννοια της λέξης και το σκοπό της.

Η μύηση προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα μυώ, που σημαίνει κατακτώ μια καινούργια γνώση, αποκαλύπτω μια γνώση που φέρω μαζί μου και ανταποκρίνεται σύμφωνα με την εξέλιξη της ψυχής του κάθε ανθρώπου.

Η μύηση εκτός από μία κατάσταση αναγέννησης είναι και μία πράξη μάθησης, όπου ο άνθρωπος συνειδητοποιεί την ουσία των ηθικών και κοινωνικών νόμων.

Οι επιστήμονες έχουν χωρίσει σε τρεις διαφορετικούς τύπους μύησης.:

Είναι η Φυλετική Μύηση, δηλαδή το πέρασμα από την εφηβική κατάσταση στην ενηλικίωση.

Την Θρησκευτική Μύηση, που επιτρέπει στον άνθρωπο να περάσει από μία κατάσταση σε άλλη ανώτερη, από το υλικό πεδίο στο ανώτερο πνευματικό και ιερό. Και Τρίτον η Μύηση που θεωρείται η πιο εσωτερική από τις προηγούμενες μυήσεις. Είναι αυτή που κάνει κάποιον να εγκαταλείψει την φυσική ανθρώπινη κατάσταση για να φτάσει στην κατοχή των “υπερφυσικών” δυνάμεων.

Η τελευταία αυτή μύηση δεν πρόκειται για μια διανοητική εκπαίδευση, αλλά είναι ένας δρόμος εσωτερικής ανανέωσης που προσφέρει μια σφαιρική άποψη του κόσμου

Κάθε Μύηση σημαίνει και το συμβολικό θάνατο της παλιάς προσωπικότητας και τη γέννηση μιας καινούργιας και περισσότερο αρμονικής προσωπικότητας.

Ο άνθρωπος καταλαβαίνει τον κόσμο μόνο όταν τον βιώσει. Η αναγέννηση και η δυνατότητα εξέλιξης του ανθρώπου, έρχεται μέσα από τον “θάνατο” του παλιού ανθρώπου και την “γέννηση” του νέου, συνδέοντας την αναγέννηση και τη δυνατότητα εξέλιξης του. Οι δοκιμασίες, οι περιπλανήσεις, τα πάθη του υποψηφίου ήρωα και το περιπετειώδες ταξίδι του, τον οδηγούν να φτάσει στο δικό του Κέντρο.

Όλα στη ζωή είναι μέρος μύησης. Το σύμπαν, η φύση στον κόσμο μας, υπάρχουν διαρκώς καταστάσεις από γεννήσεις, συγκρούσεις, θανάτους. Μας είναι εξαιρετικά δύσκολο να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και πόσο μάλλον να βιώσουμε το δώρο της ζωής, της δικής μας εκδήλωσης σε αυτόν τον κόσμο. Δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο. Είναι το πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε σε αυτόν τον εκδηλωμένο υλικό κόσμο.

Θεωρούμε δεδομένο δίχως να προβληματιστούμε από που ήρθαμε και που πορευόμαστε στη διάρκεια του χρόνου της δικής μας ζωής. Σε πολλούς ανθρώπους υπάρχει η ψευδαίσθηση της αιωνιότητας της ύλης. Δημιουργούν μέσα τους το αίσθημα της κτητικότητας, της απληστίας για υλικά αγαθά, θαρρώντας πως θα ζήσουν αιώνια, νέοι, με ζωντάνια και ενέργεια για να μπορούν να απολαύσουν αυτά που αποκτούν με κόπο και στέρηση σε όλη τους τη ζωή. Χάνουν χρόνο στην καθημερινότητά τους μη απολαμβάνοντας τι τους προσφέρει η κάθε στιγμή της ημέρας. Συνειδητοποιούν όμως μια μέρα κοιτάζοντας τον εαυτόν τους στον καθρέφτη πως το πρόσωπό τους, το σώμα τους έχει αλλάξει, ο χρόνος έχει αφήσει τα δικά του σημάδια. Αντιλαμβάνονται ότι ο χρόνος τους έχει αλλάξει και η εξωτερική τους μορφή είναι διαφορετική.

Η ψυχή του ανθρώπου δεν έχει ηλικία, παραμένει πάντα νέα και έχει τη διάθεση και τη θέληση να παίρνει εμπειρίες και να απολαμβάνει. το εξωτερικό ανθρώπινο περίβλημα είναι αυτό που ατονεί και δυσχεραίνει τις κινήσεις και δημιουργεί τα προβλήματα. 


 


Κατανόηση Θανάτου !!!

Ο θάνατος είναι ένα στοιχείο που φοβόμαστε ότι θα μας φέρει θλίψη και τρόμο, χάνοντας ένα δικό μας άνθρωπο ή και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αρχικά, εκείνο που φοβόμαστε είναι ότι θα αποχωριστούμε εκείνους που αγαπάμε και είμαστε προσκολλημένοι στη ζωή μαζί τους, όπως γονείς, παιδιά, σύζυγο και άλλα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουμε ζήσει μαζί τους και μας συνδέουν ωραίες και ίσως και στενάχωρες αναμνήσεις, αλλά όλα αυτά μπορούμε και τα ξεπερνάμε με το αίσθημα της αγάπης.

Εκείνο, όμως που φοβόμαστε περισσότερο είναι το Άγνωστο.

Όταν ετοιμάζεται να αναχωρήσει η ψυχή από το σώμα δίνει ένα σινιάλο. Στα εσωτερικά πεδία έχουν οριστεί οδηγοί που καθήκον τους είναι να παρακολουθούν τα σινιάλα και τις ψυχές.

Ο θάνατος θεωρείται από εσωτερική άποψη ένα μεγάλο διάλειμμα στη ζωή της δράσης του φυσικού πεδίου. Θα πρέπει να το μάθουμε να τον θεωρούμε ως μέρος της διαδικασίας ανάπτυξης. Αυτό που αποκαλούμε γέννηση δεν είναι παρά η διαδικασία πρόσληψης φυσικού φορέα και αυτό που αποκαλούμε θάνατο δεν είναι παρά η διαδικασία απόρριψης του.

Όπως οι διαδικασίες της γέννησης περιλαμβάνουν κι άλλα πράγματα εκτός από τον τοκετό, έτσι και οι διαδικασίες του θανάτου περιλαμβάνουν και άλλα πράγματα πέρα από το σταμάτημα της αναπνοής.

Ο φυσικός θάνατος έρχεται όταν έχει εξαντληθεί το κάρμα που είχε αναλάβει η ψυχή σε αυτή την ενσάρκωση. Ο μη φυσικός ή παθολογικός θάνατος του σώματος έρχεται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα, όπως ασθένεια, δυστύχημα κλπ.

Όπως από μια άλλη οπτική γωνία υπάρχουν και δύο ειδών περάσματα θανάτου, το ειρηνικό πέρασμα στην άλλη όχθη, που είναι το φυσιολογικό και το αγωνιώδες, το παθολογικό.

Το πέρασμα αυτό ουσιαστικά οδηγεί σε μια συνειδησιακή κατάσταση διαφορετική από την συνηθισμένη. Ο θάνατος δίνει στο πνεύμα την ευκαιρία να αφομοιώσει όσα διδάχτηκε στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Η ψυχή ενσαρκώνεται για να διδαχτεί και να μεταφέρει τις εμπειρίες της πίσω στο Ανώτερο Εγώ που βρίσκεται στην πηγή της προέλευσής της.

Η Ζωή και ο Θάνατος είναι όψεις ενός πράγματος, όπως η Μέρα και η Νύχτα, είναι όψεις της μιας κυκλικής κίνησης της γης γύρω από τον εαυτό της.

Ο άνθρωπος ως αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης συμμετέχει στους ρυθμούς της και ακολουθώντας τους ζει, πεθαίνει και ξαναζεί σε αυτόν τον κόσμο.

Ο σκοπός της ύπαρξης του νόμου της μετενσάρκωσης είναι η τελειοποίηση του ανθρώπινου πνεύματος. Μέσα από αυτή αποκτά διάφορες αναγκαίες εμπειρίες και γνώσεις και ανυψώνεται όλο και περισσότερο προς την πηγή του Πνευματικού Φωτός από όπου έχει αποσπαστεί.

Η ύπαρξη μιας άλλης πνευματικής ζωής μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος είναι μια πραγματικότητα που την επιβεβαιώνουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες και φιλοσοφίες.

Όταν το σώμα πεθαίνει, το Ανώτερο Εγώ μαζί με τους υπόλοιπους φορείς της πρώην προσωπικότητάς του, ξεκινάει ένα ουράνιο ταξίδι προς την πνευματική περιοχή.

Στην πρώτη φάση της αποκόλλησης της συνείδησης από το σώμα αυτή συνήθως αποκοιμιέται για ένα χρονικό διάστημα. Δεν έχει ακόμα καταλάβει τι της συμβαίνει και βρίσκεται σε σύγχυση.

Για μέρες ή και για μήνες το Εγώ που χρησιμοποιεί ακόμα τον αστρικό και νοητικό φορέα του, τριγυρίζει στην περιοχή που πέθανε ή κηδεύτηκε ή ακόμα μπορεί να επισκέπτεται φίλους και συγγενείς, χωρίς φυσικά αυτοί να μπορούν να το “βλέπουν”.

Μετά από αυτό το στάδιο που εξαρτάται από την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου και τον τρόπο θανάτου του, η συνείδηση αρχίζει να ξυπνάει και να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις που επικρατούν στο νέο της περιβάλλον.

Έρχεται σε επαφή με άλλες οντότητες του ίδιου μήκους κύματος που τη συμβουλεύουν και την οδηγούν. Οδηγείται σε μια διάσταση που λέγεται “χώρα των Επιθυμιών” . Εκεί το Εγώ απολαμβάνει τους καρπούς των συναισθηματικών του πράξεων στη ζωή, των επιθυμιών και των παθών του.

Πριν περάσει στην ανώτερη διάσταση, η ψυχή θα υποστεί τον λεγόμενο “δεύτερο θάνατο” αυτόν του αστρικού σώματος, όπου θα αποβάλλει όλα τα “ψυχολογικά της απορρίμματα”. Εκεί στο Ουράνιο Κόσμο του Εγώ επεξεργάζεται ωριμάζει και αφομοιώνει όσα νοητικά και πνευματικά ερεθίσματα δέχτηκε στη φυσική ζωή.

Η διαδικασία της καθόδου της ψυχής προς τη νέα ενσάρκωση ξεκινάει όταν το Εγώ έχει αποφασίσει ξανά να αποκτήσει νέες εμπειρίες στη γήινη ύπαρξη.

Οι παράγοντες που ρυθμίζουν τον τόπο γέννησης, το οικογενειακό περιβάλλον, τις προσωπικές ικανότητες κλπ. Δεν είναι τυχαίοι, αλλά υπόκεινται στις προδιαγραφές του προηγούμενου Κάρμα της Ψυχής.


 

Παρασκευή 2 Αυγούστου 2024


 

Ερμής ο Τρισμέγιστος :

Τα ίχνη του Ερμή του Τρισμέγιστου χάνονται κάπου πίσω στο χρόνο, κάπου εκεί στον πολιτισμό της μυθικής Αιγύπτου.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος δεν είναι ο θεός Ερμής, ήταν ένας Δάσκαλος, ένας Μύστης ενσαρκωμένος, ένας νομοθέτης , όπως επίσης ένα Αρχέτυπο για την εσωτερική φιλοσοφική παράδοση. Ήταν ένας μέγας Διδάσκαλος που προσπάθησε να μεταφέρει εσωτερικές διδασκαλίες διαχρονικές για τον άνθρωπο που θέλει να ερευνά και να κάνει ένα βήμα προς τον εσωτερικό του εαυτό, να ξεκινήσει μια διαδικασία αυτογνωσίας, να γίνει καλύτερος και χρήσιμος στην κοινωνία. Διάφοροι μεταγενέστεροι συγγραφείς και συλλέκτες των έργων του, συνέδεσαν με αυτά έννοιες που σχετίζονται με τη θεία και υπέρτατη Σοφία. Πιθανό τα ήταν μια ομάδα μυστών κατά την περίοδο της Ελληνιστικής εποχής στην Αλεξάνδρεια και ονομάζονταν Θεραπευτές. Δεν ήταν γιατροί, αλλά ήταν εκείνοι που θεράπευαν τις ψυχές των ανθρώπων.

Τα Ερμητικά Κείμενα εμφανίστηκαν στο προσκήνιο μετά από αιώνες λήθης, περνώντας από ιστορικούς μεσαίωνες και μέσα από ένα βαθύ σκοτάδι. Έφθασαν στη Δύση από τους Άραβες κατά την περίοδο της Αναγέννησης.

Τα Ερμητικά κείμενα ήταν μια φιλοσοφία, σώμα και σάρκα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια τάση, ένα απλό υπόβαθρο, ένα πρόσκαιρο ρούχο, ένα όργανο που κινείται από την ψυχή, που εξαρτάται από το πνεύμα, ένα ξενοδοχείο του πνεύματος, ένα όργανο που υπακούει στους νόμους του περίφημου αστρικού σώματος.

Τι είναι όμως αυτό το αστρικό σώμα? Το λέμε και αιθέριο. Η ουσία του είναι πραγματική υλική όπως είναι και η ουσία του υπόλοιπου σώματος του ανθρώπου. Όμως αν και είναι υλική η ουσία του δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που ο άνθρωπος ονομάζει ύλη. Το αιθέριο ή αστρικό σώμα, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τις πέντε αισθήσεις μας γιατί η λεπτότητά του είναι υπερβολική σε βαθμό διαφάνειας.

Το αστρικό σώμα περνάει μέσα στο φυσικό σώμα και ακολουθεί την όψη, το περίγραμμα του όγκου και την περιγραφή, του σχηματισμού του φυσικού σώματος.

Με το αιθέριο ή αστρικό σώμα μπορεί να λειτουργήσει η συνειρμική διαδικασία των ιδεών του ανθρώπου, η λειτουργία της μνήμης και μια σειρά από άλλες εγκεφαλικές λειτουργίες, αφού αυτό είναι που σχετίζεται με το ακουστικό κέντρο του λόγου και το σύνολο της εγκεφαλικής ποιότητας ενός ορισμένου ανθρώπινου οργανισμού.

Μπορούμε να πούμε ότι το αστρικό ή αιθέριο σώμα είναι η περιοχή, η μεγάλη λίμνη μέσα στην οποία κολυμπάει ο ανθρώπινος οργανικός – ψυχολογικός αυτοματισμός. Δηλαδή η ενστικτώδης υποσυνείδητη αλλά και συνειδητή συνάρτηση του ανθρώπου μέσα από την διαδικασία της γέννησης, της φθοράς και του θανάτου.

Τα Ερμητικά Κείμενα είναι ένα κομβικό σημείο και έθεσαν τους θεμέλιους λίθους του Δυτικού πολιτισμού. Πολλοί από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους, επιστήμονες και καλλιτέχνες της Δύσης επηρεάστηκαν ή ακολούθησαν τις Ερμητικές διδασκαλίες, όπως ο Παράκελσος, ο Τόμας Μουρ, ο Κοπέρνικος, ο Ισαάκ Νεύτων, ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Κάρλ Γούνγκ και πολλοί ακόμη.

Τα περισσότερα κείμενα της ερμητικής συλλογής είναι διάλογοι, όπου ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, φέρεται να διδάσκει άλλοτε τον γιο του Τατ και άλλοτε τον μαθητή του τον Ασκληπιό. Ένα από τα πολύ γνωστά βιβλία του είναι ο Ποιμάνδρης και ο Σμαραγδένιος Πίνακας.

Σκοπός των Ερμητιστών ήταν να μην μετατραπεί η φιλοσοφία αυτή σε θρησκεία , να μην θεωρηθεί δόγμα ή αίρεση και να μην αναμειχθεί σε καμία περίπτωση με την θεολογία. Η λέξη που χαρακτήριζε τον τρόπο σκέψης των Ερμητιστών ήταν “ερεύνησε” και όχι “πίστεψε” . Στον πυρήνα της Ερμητικής Παράδοσης βρίσκεται επίσης η σχέση ανάμεσα στον Δάσκαλο και τον Μαθητή. Ο αληθινός αναζητητής δεν πρόκειται να κερδίσει τίποτε χωρίς την προσωπική βίωση των διδασκαλιών και την καθοδήγηση του Δασκάλου.

Η πραγματική-αυθεντική γνώση προϋποθέτει τον κατάλληλο νου, ΤΟΝ ΕΡΜΗΤΙΚΌ ΝΟΥ. “Αυτός που γνωρίζει τον εαυτό του, γνωρίζει το Παν” αναφέρει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος.

Άν και πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν και σήμερα να μειώσουν την αξία του Ερμή του Τρισμέγιστου, την αξία αυτών των έργων, αλλά και των ανθρώπων που ασχολήθηκαν με αυτά, αδυνατώντας μέσα από τον δογματισμό τους και για τους δικούς τους λόγους, να προσεγγίσουν, ή μάλλον να εστιάσουν στην αξία αυτών των εσωτερικών μηνυμάτων, αυτών των διαχρονικών έργων της φιλοσοφικής παράδοσης και το μόνο που τους διακατέχει είναι ένας παρωπιδισμός ή ένας επιπόλαιος ψιττακισμός της “προσωπικής” τους έρευνας.

Η Σοφία του πνεύματος μας διδάσκει : “Αύξησε τον εαυτό σου σε αμέτρητο μέγεθος, ξεπερνώντας κάθε σώμα και χρόνο. Γίνε αιώνιος και τότε θα νοήσεις τον Θεό. Όταν δεν είναι τίποτε αδύνατο για σένα με τη σκέψη σου, φαντάσου τον εαυτό σου αθάνατο και ικανό να τα κατανοήσει όλα, κάθε τέχνη και επιστήμη και τη συνήθεια κάθε ζωντανού όντος.

Υψώσου πάνω από τα πιο ψηλά και ταπεινώσου κάτω από τα πιο βαθιά. Πιάσε στις σκέψεις σου όλες τις αισθήσεις των δημιουργών, της φωτιάς, του νερού,, του υγρού και του ξηρού και φαντάσου ότι είσαι παντού πάνω στη Γη, στη θάλασσα, στον ουρανό, χωρίς να έχεις γεννηθεί, ότι είσαι η μήτρα, ότι είσαι νέος, γέρος, πεθαμένος και πέρα από τον θάνατο.

Και όλα τούτα κατανόησε: τους χρόνους, τους τόπους, τα πράγματα, τις ποιότητες και τις ποσότητες και τότε μπορείς να κατανοήσεις τον ΘΕΟ.”

Διαβάζοντας και μελετώντας τα ερμητικά κείμενα βλέπουμε ότι ο Ερμής ο Τρισμέγιστος πίστευε ότι το σύμπαν έχει ένα κυκλικό σχήμα. Ο αρχικός άνθρωπος ήταν ένα “θεϊκό ζωντανό πλάσμα”που είχε την εικόνα του Θεού δημιουργού του Νου-Πατέρα των πάντων που ήταν ανδρόγυνος, και που αρχικά του δόθηκε η δύναμη να δημιουργεί και ο ίδιος.

Θέλοντας όμως να κατανοήσει την ουσία και την φύση όλων όσων όριζε, αποφάσισε να εισέλθει μέσα στην ύλη. Ενώ είχε αρχικά την δύναμη να μετάσχει στην αθανασία των θεών, επέλεξε να εκπέσει, γινόμενος συμμέτοχος της θνητής φύσης. Με αυτό τον τρόπο ξέχασε ο άνθρωπος την αρχική του φύση και τις δυνατότητες που είχε και έγινε σκλάβος της ύλης.

Για την Ερμή Τρισμέγιστο υπάρχει δρόμος επιστροφής, αν κάποιος προετοιμάζει την ψυχή του από την γη. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, όσο βρισκόμαστε στη ζωή οφείλουμε να δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στην καλλιέργεια των πνευματικών και ψυχικών μας αρετών, παρά στο σώμα μας.

Ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί πάλι στην θείωση μέσα από την απόκτηση της γνώσης, κατανοώντας πρώτα από όλα τους νόμους που διέπουν το σύμπαν και μέσα από την δική του καλλιέργεια, έχοντας αποκτήσει αυτογνωσία και αποφεύγοντας να κάνει κακό σε άλλους ανθρώπους. Μόνο μέσα από την προσπάθειά μας να εξισώσουμε τον εαυτόν μας με τον θεό μπορούμε να τον κατανοήσουμε, αφού μόνο τα όμοια έλκονται και αλληλοκατανοούνται.

Η αρετή, η σωφροσύνη και η ευσέβεια είναι η γνώση του θεού. Όσοι άνθρωποι αποκτήσουν την γνώση αυτή, μετά διαχωρίζουν τον εαυτό τους από τους υπολοίπους ανθρώπους γνώσης.

Ένας άνθρωπος μπορεί να καταφέρει να επιτύχει την “αναγέννηση” καταργώντας τις αισθήσεις του σώματος.


Επτά (7) είναι οι νόμοι του Σύμπαντος:

1. Το Παν είναι ο Λόγος. Το σύμπαν είναι Νοητικό.

2. Όπως είναι πάνω, είναι και κάτω. Όπως είναι κάτω, είναι και επάνω.

3. Τίποτε δεν είναι ακίνητο, όλα δονούνται.

4. Όλα είναι δυαδικά, όλα έχουν δύο πόλους. Όλα είναι ένα ζεύγος αντιθέτων, τα άκρα αγγίζονται.

5. Όλα ρέουν και πάλι ρέουν. Όλα έχουν περιόδους ακμής και παρακμής, ανόδου και καθόδου. Όλα κινούνται σαν εκκρεμές. Το μέτρο της κίνησης προς τα δεξιά είναι όμοιο με αυτό της κίνησης προς τα αριστερά. Ο ρυθμός είναι η εξίσωσή τους.

6. Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμά της. Κάθε αποτέλεσμα έχει μια αιτία, όλα γίνονται σύμφωνα με τον Νόμο.

7. Η γέννηση υπάρχει παντού. Όλα έχουν μια αρσενική και μια θηλυκή αρχή. Η γέννηση εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο.

Η φιλοσοφία από τα χρόνια των προσωκρατικών έγινε η γέφυρα μεταξύ του μυστηρίου και του ανθρώπινου λόγου. Τα ιερά μυστήρια απλώς εξαφανίστηκαν από την επιφάνεια της γης μόνο για εκείνους που δεν μπορούν να δουν.

Ο κύκλος του Λόγου έκλεισε και μια άλλη εποχή γεννιέται. Μια εποχή που η αντίληψη θα δώσει την θέση της στη Γνώση.

Ο Ερμής έλεγε: “Η Γνώση διαφέρει από την αντίληψη, γιατί η αντίληψη είναι για τα πράγματα που την περιβάλλουν, αλλά η Γνώση είναι το τέλος της αντίληψης”.

Εμείς οφείλουμε να σεβαστούμε την παρακαταθήκη που μας άφησαν οι Δάσκαλοι Σοφίας στο κατώφλι της ιστορίας και η ευθύνη μας είναι να μεταβιβάσουμε εκείνα που διευρύνουν τους ορίζοντες και φωτίζουν τα δύσβατα μονοπάτια της αλήθειας.


Τρίτη 30 Ιουλίου 2024



 Μύθος – Ιστορία

Η λέξη Μύθος σήμερα έχει χάσει τελείως την σημασία της. Κάποτε όμως ο μύθος είχε υπόσταση, οντότητα και ξεκάθαρο λόγο ύπαρξης. Οι μύθοι μάς έδιναν μοντέλα συμπεριφοράς. Μέσα από τα βιώματα του ο εκάστοτε ήρωα μας έδειχνε πως θα μπορούσε ένα απλός καθημερινός άνθρωπος να αποφασίσει την μοίρα και τις επιλογές του στη ζωή του. 

Δίδασκε με το δικό της τρόπο πως να μπορεί ο άνθρωπος να ανταπεξέρχεται τις δοκιμασίες, να παλέψει, να πληγωθεί και να σηκωθεί ξανά ως ήρωας και τελικά να μυηθεί, να μεταλλάξει τις αδυναμίες του σε δυνάμεις, να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Οι μύθοι πάντα υπήρχαν στους παραδοσιακούς – μυητικούς πολιτισμούς και ήταν οι ίδιοι η αιτία που επέτρεψε στους αρχαίους ανθρώπους να βρουν το ανάστημά τους και να γίνουν οι αθάνατοι που έγραψαν ιστορία και έμειναν ζωντανοί μέσα από αυτήν για πάντα.

Ο Μύθος είναι μια συμβολική ιστορία που ανήκει στον Χώρο και τον Χρόνο. Αφορά τα πάντα και τους πάντες. Μητέρα του είναι η ΖΩΗ και Πατέρας του ο ΟΥΡΑΝΟΣ.

Όλοι μας γνωρίζουμε για ένα Ηρακλή, Οδυσσέα, έναν Λεωνίδα και τόσους άλλους. Αυτοί και άλλοι πολλοί κάποια στιγμή αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον δρόμο το δύσκολο και τον δύσβατο της αναζήτησης και της μάχης για κάτι ανώτερο και ιδανικό. 

Ήρθαν αντιμέτωποι με θεριά και καταστάσεις μεγαλύτερα από το μπόι τους και τις επιφανειακές δυνάμεις τους και ζήτησαν θεϊκή βοήθεια, φοβήθηκαν, αλλά μετά από πολλές δοκιμασίες νίκησαν και κατέκτησαν την θεϊκή τους υπόσταση. 

Αυτοί οι μυθικοί ήρωες ήταν τα παραδείγματα που επέτρεψαν σε έναν Αλέξανδρο, σε ένα Λεωνίδα να γράψουν πραγματική ιστορία και να περάσουν στην αιωνιότητα. Οι μάχιμοι όμως στη ζωή δεν είναι μόνο αυτοί, είναι πολλοί ζωγράφοι, φιλόσοφοι άνδρες και γυναίκες που έδωσαν όλο τους το ΕΙΝΑΙ και τη γνώση για τις μετέπειτα γενεές που με τις ιδέες τους και τον τρόπο ζωής τους προσπάθησαν να περάσουν στο πεδίο του μάχιμου πεδίου και να εξευτελιστούν, να παραγκωνιστούν και να χάσουν τη ζωή τους στην ιδέα της αφύπνισης του πνεύματος. Μερικοί αγίασαν, άλλοι άφησαν γραπτά που η ιστορία θα τους μνημονεύει και θα παραδειγματίζεται από αυτούς. 

Τα χρόνια πέρασαν και περνούν. Πολλοί τους ακολούθησαν και προσπάθησαν να τους εντάξουν στη ζωή τους και να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους στην ζωή τους. Έτσι η ιστορία μας καταγράφεται από πολλούς μικρούς αφανείς ήρωες, που κανείς ποτέ δεν θα μάθει το όνομά τους, αλλά εκείνοι με το παράδειγμά τους κινούν τον τροχό της ζωής στους ώμους τους.

Η Ιστορία γράφεται και ξαναγράφεται τις περισσότερες φορές  κάτω από υποκειμενικά κριτήρια γι' αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην αναζήτηση και στην υιοθέτηση των απόψεων αυτών που κυκλοφορούν γραπτώς. Ο αναζητητής της αλήθειας απαιτείται να έχει δική του κριτική, γνώση, άποψη και ευαισθητοποίηση στα γεγονότα που διαβάζει ή ακούει. 

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας ότι υπάρχουν και αυτοί που υιοθέτησαν μύθους και ήρωες φτηνούς και βρωμισμένους από την λάσπη της ανηθικότητας. Η ιστορία γράφεται κάθε ημέρα και προετοιμάζει τις νέες γενιές που θα την μιμηθούν και θα παραδειγματιστούν από αυτά που έχουν λάβει ως γνώση.

Η ιστορία κρύβει μέσα στα σπλάχνα της υπόγειες διαβάσεις και παρεμβολές που υποκινούνται από κυβερνητικά και παγκόσμια  συμφέροντα. Τώρα είναι η δική μας σειρά να ορίσουμε και να αποφασίσουμε πως θα ζήσουμε και τι μοντέλα ζωής θα ακολουθήσουμε. Ο καθένας μας έχει μπει στο δικό του ποτάμι της ζωής και ακολουθεί τη ροή του νερού, φροντίζοντας να παραμένει γάργαρο και καθαρό. Να φροντίζει να καθαρίζει στο πέρασμά του κλαριά και σκουπίδια που παρεμβάλλονται να του θολώσουν το νερό για να τον εμποδίσουν να συνεχίσει την πορεία που έχει επιλέξει. 

Εκεί μόνος του ο καθένας οφείλει να δίνει τη δική του μάχη να μην υποκύψει στις δυσκολίες που του παρουσιάζονται. Να θυμάται πάντα να σηκώνει το κεφάλι του ψηλά και να κοιτάζει τον καθαρό ουρανό που πάντα λάμπει πάνω του, αυτός είναι ο Μύθος  με τα ευγενικά ηρωϊκά πρότυπα που στέκουν εκεί και περιμένουν να τα αναπαράγουμε στην ζωή μας και να μη παραμείνουμε σκυφτοί και φοβισμένοι σε αυτά που το πλήθος αναμασά και προωθεί.

Είναι η σειρά μας να γράψουμε μια αξιοπρεπή προσωπική ιστορία με το παράδειγμά μας, να συμβάλλουμε στο μέλλον αυτού του κόσμου.

Ο Μύθος πάντα ΕΙΝΑΙ, η ΙΣΤΟΡΙΑ  γράφεται κάθε μέρα και το μέλλον είναι μπροστά. Είναι το αποτέλεσμα των σημερινών δικών μας επιλογών.

Δευτέρα 29 Ιουλίου 2024

 


Πλωτίνος: Νεοπλατωνικός Φιλόσοφος


Ο Πλωτίνος έζησε το (205-270 μ.χ.), θεωρήθηκε ως ο πρώτος Νεοπλατωνιστής Φιλόσοφος. 

Ο Πλωτίνος όπως και οι περισσότεροι αρχαίοι φιλόσοφοι από τον Σωκράτη και μετά, ήταν θρησκευτικός και ηθικός δάσκαλος καθώς και επαγγελματίας φιλόσοφος που ασχολήθηκε με την κριτική ερμηνεία μιας μακράς και περίπλοκης σχολικής παράδοσης.

Ήταν οξύς κριτικός με εξαιρετικό βαθμό πνευματικής ειλικρίνειας. Η φιλοσοφία γι'αυτόν δεν ήταν μόνο θέμα αφηρημένης εικασίας αλλά και τρόπος ζωής στον οποίο, μέσω μιας απαιτητικής πνευματικής και ηθικής αυτοπειθαρχίας και κάθαρσης, όσοι είναι ικανοί να ανέβουν μπορούν να επιστρέψουν στην πηγή από την οποία προήλθαν. 

Ο Πλωτίνος επέμενε πάντα ότι το Ένα, ή το Αγαθό, είναι πέρα από τη σκέψη ή γλώσσα, αυτό που είπε για αυτή την υπέρτατη αρχή είχε σκοπό μόνο να δείξει στο μυαλό την πορεία προς αυτήν, όχι να την περιγράψει ή να την ορίσει. 

Ο Πλωτίνος μιλούσε συχνά γι' αυτό με εξαιρετικά αρνητική γλώσσα, αλλά ο σκοπός του ήταν να τονίσει την ανεπάρκεια όλων των ανθρώπινων τρόπων σκέψης και ομιλίας για να εκφράσει αυτή την υπέρτατη πραγματικότητα ή να διευκρινίσει τις συνέπειες του ισχυρισμού ότι το καλό είναι απολύτως ένα και απροσδιόριστο, η πηγή όλων των καθορισμένων και περιορισμένων πραγματικοτήτων.

Η αρχική δημιουργική ή εκφραστική πράξη του Ενός είναι η πρώτη μεγάλη παραγόμενη πραγματικότητα, ο νους (η οποία μπορεί να μεταφραστεί μάλλον ανεπαρκώς ως “Διάνοια” ή “Πνεύμα” ) Από αυτό προέρχεται πάλι η Ψυχή, η οποία σχηματίζει, διατάσσει και διατηρεί ως το υλικό σύμπαν. Ο Νους και η Ψυχή για τον Πλωτίνο είναι αιώνιες ως ενεργού στο φυσικό κόσμο,, και δεν υπήρξε ποτέ εποχή που να μην υπήρχε το υλικό σύμπαν. Τα “επίπεδα της ύπαρξης” αν και διακριτά δεν είναι ξεχωριστά, αλλά είναι όλα στενά παρόντα παντού και σε όλους. Το να ανέβεις από την Ψυχή μέσω της Διάνοιας στο Ένα δεν σημαίνει να ταξιδεύεις στο διάστημα αλλά να αφυπνιστείς σε ένα νέο είδος επίγνωσης.

Η διάνοια για τον Πλωτίνο είναι ταυτόχρονα στοχαστής, σκέψη και αντικείμενο σκέψης. Είναι ένα μυαλό που είναι απόλυτα ένα με το αντικείμενό του.

Ο άνθρωποι στο υψηλότερο σημείο τους είναι διάνοιες, ή ψυχές απόλυτα προσαρμοσμένες στη Διάνοια, συνειδητοποιούν τη διανοητική τους φύση όταν περνώντας όχι μόνο πέρα από την αίσθηση της αντίληψης, αλλά και πέρα από τη λεκτική λογική που χαρακτηρίζει τη ζωή της Ψυχής, αντιλαμβάνονται αμέσως τις αιώνιες πραγματικότητες.

Η ψυχή για τον Πλωτίνο είναι σε μεγάλο βαθμό ότι ήταν για τον Πλάτωνα, το ενδιάμεσο μεταξύ των κόσμων της Νόησης και της Αίσθησης και τον εκπρόσωπο του πρώτου στον δεύτερο. Παράγεται από τη Διάνοια,  όπως η Διάνοια από το Ένα, από μία διπλή κίνηση εξόδου και επιστροφής στην ενατένιση, αλλά η σχέση μεταξύ των δύο είναι πιο οικεία και τα σύνορα λιγότερο σαφώς καθορισμένα.

Για τον Πλωτίνο όπως και για τον Πλάτωνα, το χαρακτηριστικό της ζωής της Ψυχής είναι η κίνηση, η οποία είναι η αιτία όλων των άλλων κινήσεων.

Η ζωή της Ψυχής σε αυτή την κίνηση είναι ο χρόνος, και από αυτόν εξαρτάται όλη η φυσική κίνηση. Η ψυχή σχηματίζει και κυβερνά το υλικό σύμπαν από ψηλά.

Τρίτη 23 Ιουλίου 2024


Η αποκάλυψη έννοιας του αριθμού “3”

Όλοι θα γνωρίζουμε λίγο ή πολύ ότι οι αριθμοί αντιπροσωπεύουν κρυμμένες έννοιες που διέπουν την ύπαρξη του οτιδήποτε υπάρχει γύρω μας.

Θα ήταν λάθος μας να θεωρούμε τους αριθμούς ως εφεύρεση για την κάλυψη των πρακτικών αναγκών μας.

Με την έννοια και διερεύνηση των αριθμών έχουν ασχοληθεί πολλοί φιλόσοφοι στο παρελθόν, όπως ο Πυθαγόρας που πρώτος εισάγει την έννοια των αριθμών.

Ο Πλάτωνας που θεωρεί τους αριθμούς ως ουράνιες ιδέες που λειτουργούν ως μοντέλα για όλα τα εκδηλωμένα.

Ο Αριστοτέλης που θεωρεί τους αριθμούς ως την ουσία των πάντων....

Σήμερα θα μιλήσουμε για τον αριθμό “3”.

Το τρία (3) ως γεωμετρική απεικόνιση, είναι αυτή του τριγώνου.

Το τρίγωνο με την κορυφή επάνω είναι το ηλιακό και συμβολίζει τη ζωή, το πυρ, τη φλόγα, τον πνευματικό κόσμο. Αντίθετα με την κορυφή προς τα κάτω, είναι σεληνιακό σύμβολο, η θηλυκή αρχή, η μήτρα, η Μεγάλη Μητέρα, ο φυσικός κόσμος. Εδώ έχουμε την πνευματική δύναμη και τη σωματική ύπαρξη.

Το τρία κατά τον Αριστοτέλη, είναι ο πρώτος αριθμός στον οποίο μπορεί να αποδοθεί η έννοια “παν”, γιατί “η Τριάδα είναι ο αριθμός του συνόλου, αφού περιέχει αρχή, μέση και τέλος”

Αντιπροσωπεύει λοιπόν αντίληψη για την τριμερή φύση του κοσμου: ουρανός-ύδατα-γη, πνεύμα-ψυχή-σώμα, γέννηση-ζωή-θάνατος, παρελθόν-παρόν-μέλλον.

Στην έννοια του τρία, επίσης υπάρχει η ιδιότητα της ένωσης των δύο πόλων, των ζευγαριών αντίθεσης. Είναι ο δρόμος, η γέφυρα, ο τρόπος μετάβασης και ένωσης των δύο.

Οι Πυθαγόρειοι έβλεπαν το αριθμό (3) ως πρώτο αληθινό αριθμό. Είναι ένα σύνολο που αντιπροσωπεύει την αρχή, τη μέση και το τέλος, που όλα είναι ολόκληρα και τέλεια, τις τρεις διαστάσεις και την τριμερή ψυχή.

Όταν καταφέρουμε να καταλάβουμε και να ανακαλύψουμε την κοινή συμβολική ερμηνεία των αριθμών πχ του “3” τότε μπορούμε να ξεκλειδώσουμε πιο υψηλές για το πνεύμα μας πραγματικότητες. Αυτό ενσωματώνει τη φρόνηση και την πρόβλεψη, επειδή οι άνθρωποι που εξετάζουν και τα τρία μέρη του χρόνου θα επιλέξουν ένα σωστό σχέδιο δράσης.

Η γνώση αντιπροσωπεύθηκε επίσης από την τριάδα, όπως ήταν οι δυνάμεις της προφητείας και της μοίρας.

Η αριθμολογία παρέχει άμεση γνώση του εσώτερου εαυτού και μέσα από την βάσης της κατανόησης αυτού, είμαστε ικανοί να έχουμε καθορισμένη πορεία στη ζωή μας.

Οι αριθμοί είναι δονήσεις και κάθε δόνηση είναι διαφορετική από την επόμενη, λόγω του αριθμού των κύκλων που ταλαντεύεται ανά δευτερόλεπτο

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2024



Αναζητάς την λύτρωση ????


Η βαθιά συνειδητοποίηση της αλήθειας θα σε οδηγήσει να ερευνήσεις τι υπάρχει κάτω και μέσα από το νέο πρίσμα που θα αρχίσεις να επιβεβαιώνεις μόνος σου παρατηρώντας την ζωή και τον κόσμο γύρω σου.

Ο ψυχισμός σου θα αρχίσει να μεταβάλλεται, όταν αρχίσεις να κατανοείς τα πάθη σου, τις κακίες σου, τις ζήλιες, την απληστία, τον εγωισμό σου, τις φιλοδοξίες σου και ότι αφορά την ύλη.

Όλα αυτά θα αρχίσουν να φθείρουν, να ατονούν, να μειώνονται γιατί θα αρχίσεις να γνωρίζεις από που προέρχονται. Υποσυνείδητα θα γνωρίζεις ότι όλα αυτά πηγάζουν από μόνα τους σαν μια παρενέργεια της Αλήθειας που εδραιώνεται μέσα σου. Έχεις καταφέρει να δεις την θέση του κάθε ύπαρξης πάνω στον κύκλο της ζωής.

Όλοι έχουν ξεκινήσει από την ίδια πηγή. Ο καθένας είναι ακτίνα του ίδιου ήλιου, σταγόνα του ίδιου ωκεανού της ζωής.

Αυτό το σημείο ύπαρξης σου, είναι το (1ο Πνευματικό επίπεδο), γιατί στη συνέχεια ξεκινάς την ανάβαση. Έχεις επιλέξει το δικό σου μονοπάτι που δεν γνωρίζεις τι θα συναντήσεις, ούτε πόσο δύσκολο είναι.

Το Πνεύμα και η ύλη είναι δύο αντίθετοι πόλοι. Όσο ανεβαίνεις στη μία κατεύθυνση τόσο ελαττώνεται η άλλη. Αν επέλεξες να σώσεις την Ψυχή σου χρειάζεσαι το Πνεύμα, αλλά για να επιβιώσεις στην ζωή και την καθημερινότητα, χρειάζεσαι την ύλη. Το ένα γίνεται εμπόδιο στο άλλο, αυτό που χρειάζεται να επιτύχεις, είναι η ισορροπία των δύο αυτών κατευθύνσεων.

Όταν αρχίσει μέσα σου να ενδυναμώνεται το Πνεύμα, τότε θα αρχίσει να πιέζεται από το υλικό πεδίο για να αναπτυχθεί και να ανθήσει μέσα στην αλήθεια.

Ήδη έχουν πέσει μέσα σου οι σπόροι και οι ρίζες αρχίζουν να μεγαλώνουν και να γειώνονται μέσα σου. Αυτό που θα αρχίσει να συμβαίνει, είναι ότι σιγά σιγά θα απομακρύνεσαι από τις υλικές απολαύσεις, όχι επειδή πιέζεσαι να κάνεις κάτι τέτοιο, αλλά επειδή αρχίζεις να αποστρέφεσαι αυτές τις υλικές “απολαύσεις”.

Με αυτό τον τρόπο ήδη έχεις αρχίσει να απελευθερώνεις όλο και περισσότερο το Πνεύμα μέσα και αρχίζεις να τρέφεσαι μόνο από αυτό.

Οι υλικές απολαύσεις αρχίζουν να μη σε γεμίζουν με χαρές και να σε τρέφουν ενεργειακά. Αποστασιοποιείσαι από ανθρώπους που δεν φέρουν την δική σου ενέργεια και βαδίζεις σύμφωνα με τις δική σου συναισθηματική καθοδήγηση.

Σηκώνεις το δικό σου Σταυρό της ύλης και των παλαιών πεποιθήσεών σου και ξεκινάς το δικό σου ανηφορικό δρόμο, το δρόμο του δικού σου Γολγοθά.

Τώρα πλέον δεν έχεις να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της καθημερινότητας, αλλά το δικό σου φορτίο που έχουν σταυρώσει τον Πνευματικό άνθρωπο.

Σε αυτή τη φάση έχεις φθάσει στο σημείο που απεχθάνεσαι την ύλη και είσαι υποχρεωμένος να την υφίσταται μέχρι να απαλλαγείς μια για πάντα από αυτή.

Το πρώτο στάδιο από το οποίο θα αρχίσεις, θα είναι η βασική σου αυτογνωσία. Μόνος σου θα πρέπει να διαπιστώσεις τι ακριβώς συμβαίνει μέσα σου, ποιες είναι οι επιθυμίες σου και από ποιες αδυναμίες κινητοποιούνται.

Προσοχή, δεν χρειάζεται να σε απογοητεύουν όλα αυτά που θα εντοπίσεις. Έτσι είναι ο υλικός άνθρωπος. Όλα αυτά αναδύονται μέσα από την καθημερινή δραστηριότητα και από την τριβή μας με τους άλλους ανθρώπους.

Θα δεις ότι είναι αδιάφορο σε ποιο περιβάλλον ζεις, επειδή κάθε κατάσταση σου εμφανίζει συναισθήματα που εσύ θα πρέπει να εντοπίσεις την πηγή τους “ προελευσής τους”. Θα πρέπει αρχικά να μπορείς να εντοπίζεις μέσα στην ημέρα, τις διάφορες ψυχολογικές φάσεις που πέρασες. Όταν η ημέρα θα έχει τελειώσεις και εσύ θα ησυχάζεις στο σπίτι σου, θα επαναφέρεις τις φάσεις που πέρασες μέσα στην ημέρα, και μία-μία θα αρχίζεις να την αναλύεις.

Αισθάνθηκα (π.χ) θυμό για το τάδε γεγονός. Τι με έκανε να θυμώσω? Θα ψάχνεις κάθε φορά μέσα σου να δώσεις κάποια απάντηση σε αυτό. Τότε θα ανακαλύπτεις ένα νέο στρώμα του εαυτού σου, που βρίσκεται βαθύτερα από τον αρχικό θυμό. Εκεί θα στέκεσαι πάλι, και θα το μελετάς.

Μετά θα περνάς σε πιο βαθύτερο στάδιο του εαυτού σου με νέα ερώτηση: Γιατί (π.χ) ήθελα να είναι έτσι τα πράγματα?..

Αυτό μπορείς να το κάνεις για όλες τις συναισθηματικές φάσεις που πέρασες μέσα στην ημέρα, και θα προχωράς όσο βαθύτερα μπορείς.

Το μυστικό είναι να εστιάζεις στη ρίζα της αδυναμίας και όχι στην εκδήλωσή της. Η Λύτρωση έρχεται με δουλειά εστιάζοντας στη θεραπεία του ριζικού προβλήματος που προκάλεσε αυτή την έκρηξη του θυμού. Ένας άλλος και ο κυριότερος στόχος που πρέπει να θεραπευτεί, είναι το “Εγώ”. Το Εγώ είναι η υλική φύση όλων των όντων. Αυτό δεν μπορεί να πεθάνει, απλά απαιτείται ένας διαρκής αγώνας για να ελέγχεται. Παύει να υπάρχει ΜΟΝΟ όταν ο άνθρωπος έρθει σε επαφή με το Αληθινό. Τότε και μόνο το “εγώ” απαξιώνει το ψεύτικο.

Όσοι καταφέρουν να αποσυρθούν από το ψέμα, τότε βλέπουν την αλήθεια.

Η Λύτρωση βρίσκεται μέσα στην Αλήθεια..

 

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...