Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2024

 


Η Φιλοσοφία του Ιπποκράτη !!

Ο Μεγάλος αυτός ιατρός της ανθρωπότητας, κατάφερε να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο, εξετάζοντας τον άνθρωπο από μία άλλη σκοπιά, μέσα από την φυσιολογία της ανθρώπινης ψυχής και τη βαθύτερη ολότητα του ανθρώπινου όντος ως ψυχοσωματική ολότητα.

Ας θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι ο άνθρωπος είναι μια πνευματική ύπαρξη η οποία αναζητά την Αγάπη και την Ευτυχία μέσα στη ζωή του. Το μεγαλύτερο όπλο του Ιπποκράτη που χρησιμοποίησε και ως εργαλείο του, ήταν η παρατήρηση.

Η ισχυρή θέληση, η φαντασία και η διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη φύση του ανθρώπου ήταν αρκετή για να βρει αυτό που κρύβεται μέσα του.

Ο Ιπποκράτης μελέτησε βαθιά την Φύση και με μεγάλη διεισδυτικότητα κατανόησε ότι το κάθε τι στη φύση τείνει προς την τέλεια αρμονία, γι' αυτό και όρισε ως αναγκαία αρχή τη σπουδή της φύσεως.

Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη τα πάντα είναι θεία και τα πάντα είναι ανθρώπινα. Όπως οι δυνάμεις της φύσης προσπαθούν να διατηρήσουν μία τάξη και μία ισορροπία έτσι και ο άνθρωπος. Η φύση είναι ένας ζωντανός οργανισμός, μια ενεργός δύναμη και οντότητα, δεν είναι ξένη προς το συλλογικό περιβάλλον.

Ο Ιπποκράτης διαπίστωσε την επάρκεια της φύσης και το γεγονός ότι η γη έχει παντοειδείς και αναρίθμητες θρεπτικές δυνάμεις. Ότι υπάρχει στη φύση δεν είναι τίποτα περιττό και τα πάντα έχουν το δικό τους σκοπό, το καθένα έχει να προσφέρει τις δικές του ιδιότητες στο σύνολο της ύπαρξης.

Η παρατηρητικότητα του Ιπποκράτη διέκρινε ότι η φυσιολογία μας αλλάζει ανάλογα με την εποχή, τις κλιματικές συνθήκες, το μέρος που βρισκόμαστε και κατοικούμε καθώς και το νερό που χρησιμοποιούμε.

Όλα αυτά μπορούν να έχουν επίδραση στη διάπλαση της ανθρώπινης ψυχής καθώς και το κλίμα και οι τοπικές συνθήκες διαμορφώνουν τις σωματικές και ψυχικές ιδιότητες των λαών. Η φύση είναι εκείνη που καθορίζει το ποιες θα είναι οι συνήθειες που διέπουν τη ζωή των ανθρώπων σε κάθε τόπο, ως προς την υγεία και την ψυχολογία τους.

Από τις πιο μεγαλοφυείς συλλήψεις που έκανε ο Ιπποκράτης ήταν η ιδέα περί ύπαρξης μέσα στο σώμα μιας δύναμης (ζωική δύναμη) που διευθύνει τα πάντα και αποκαλείται ως ΦΥΣΙΣ. Ο Ιπποκράτης εννοεί με την έννοια ΦΥΣΙΣ την έμφυτη δύναμη που κατευθύνει τις ζωϊκές λειτουργίες και εξασφαλίζει τη συντήρηση και την ανάπτυξη του ανθρώπου.

Ήταν ο πρώτος που είδε την σύνδεση του ανθρώπινου σώματος με το απέραντο σύμπαν, μία σύνδεση που ξεκινά από τα κύτταρα και φθάνει μέχρι τα πλανητικά συστήματα και επεκτείνεται και έξω από αυτά.

Η γνώση που μας παρέχει η παρατήρηση και η αντίληψη της φύσης του ανθρώπινου σώματος βοηθάει τον άνθρωπο να αποκτήσει μια βαθιά κατανόηση της λειτουργίας του ως ένα ενιαίο ψυχοσωματικό ον και όχι ως μια διαιρεμένη σε πολλά μέρη οντότητα ως προς την φύση μας.

Ο Ιπποκράτης βοήθησε να αντιληφθούμε ποια είναι η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και ποια η σχέση των διαφόρων οργάνων του οργανισμού ως ψυχοσωματικό σύνολο.

Σώμα και ψυχή αποτελούν ένα αρμονικό σύνολο και για να εννοήσει κανείς τι συμβαίνει στο ένα, πρέπει να αντιληφθεί τι συμβαίνει στο άλλο.

Ο άνθρωπος λειτουργεί ομαλώς μόνο εάν τα σωματικά αλλά και ψυχικά του στοιχεία βρίσκονται σε αρμονική σύνθεση.

Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα ενεργειακό σύμπλεγμα που παράγει όλους τους τύπους των γνωστών ενεργειών (ηλεκτρική, μαγνητική, θερμική, κινητική και ηλεκτρομαγνητική , οι οποίες είναι δυνατόν να ανιχνευθούν εύκολα από απλές συσκευές).

Εκτός αυτών παράγει και άλλους τύπους λεπτών ενεργειών, που δεν έχουν ερευνηθεί ακόμα που σχετίζονται πρωταρχικά με το διανοητικό, το συναισθηματικό ενστικτώδες επίπεδο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το ανθρώπινο όν όπως υποστηρίζει, είναι δημιουργημένο από τρία βασικά επίπεδα ενεργειακών ή οργανωτικών προτύπων : α) το διανοητικό ή πνευματικό επίπεδο, β) το συναισθηματικό ή ψυχικό επίπεδο, γ) το σωματικό ή υλικό επίπεδο που εμπεριέχει τα ένστικτα και τις πέντε αισθήσεις. Η οποιαδήποτε θεραπεία του κάθε ατόμου πρέπει να προσδιορίσει επακριβώς όλα αυτά τα επίπεδα καθώς και τον τρόπο αλληλεξάρτησης τους. Η ψυχή κατά τον Ιπποκράτη είναι βιολογική αείζωος δύναμη η οποία διαχέεται σε όλα τα μέρη του σώματος, συμμετέχει σε όλες τις λειτουργίες του οργανισμού και υφίσταται το αντίκτυπο από τις διαταραχές του.

Ο Ιπποκράτης συγκρίνοντας την ψυχή με το σώμα λέει, ότι οι ψυχές και τα σώματα των ανθρώπων παρουσιάζουν πολύ μεγάλες διαφορές. Επισημαίνει ότι η ψυχή στους ανθρώπους διατηρείται αμετάβλητη και δεν αλλοιώνεται ούτε φυσικά ούτε τεχνητά. Αντίθετα με την ψυχή το σώμα μεταβάλλεται κατά φύσιν και κατ' ανάγκην, διότι διαχωρίζεται σε όλα και ανακατώνεται με όλα. Η ψυχική κατάσταση του ανθρώπου επηρεάζεται γενικά από τον τρόπο ζωής του.

Ο άνθρωπος που ζει με μέτρο ανεβαίνει σε υψηλότερα επίπεδα και βελτιώνει τον ψυχισμό του, ενώ εκείνος που ζει μια υλιστική ζωή καταστρέφει την υγεία του τόσο ψυχικά όσο και σωματικά.

Κατά τον Ιπποκράτη η ψυχή λαμβάνεται ως πνευματικός παράγοντας. Η διορατικότητά του τον οδήγησαν να ενοποιήσει την άποψη ότι ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική ολότητα. Αντιλαμβανόταν ότι ο άνθρωπος είναι ένα εν δυνάμει ενεργειακό όν.

Ας αφομοιώσουμε με σεβασμό όλα όσα θέλει να μας αποκαλύψει ο μεγάλος αυτός , θεραπευτής, πνευματικός, συμπαντικός ιατρός και ας απελευθερωθούμε από τα δεσμά του Εγώ μας που έχουν γίνει η φυλακή μας. Αυτή η φυλακή που αρχίζει από μέσα μας και τελειώνει μέσα μας. Η ελευθερία και η υγεία μας οφείλεται σε εμάς τους ίδιους.


Τετάρτη 28 Αυγούστου 2024


 

Η Αληθινή Προσευχή !!


Η προσευχή είναι ένας μυστικός αγωγός (ένας δίαυλος) επικοινωνίας που συνδέει τον άνθρωπο με τον Δημιουργό του. Το να ξέρει κανείς πως να προσεύχεται δεν είναι και τόσο απλό.

Όταν η ψυχή αναζητά την επικοινωνία της με τον Θεό και Δημιουργό της, είναι η στιγμή που έχει αδειάσει τελείως από γήινη πραγματικότητα, δεν σκέφτεται τίποτα εξωτερικό και μπαίνει βαθιά μέσα στην αναπνοή της.

Όταν φθάσεις στο σημείο να μη ζεις την εξωτερική πραγματικότητα, τότε έχεις βυθιστεί μέσα στα εσώψυχά σου. Τότε αρχίζει να ανοίγει ο δίαυλος επικοινωνίας με την ουράνια οπτασία, τότε αρχίζεις να μπαίνεις σε ένα απόλυτο κενό που σου χαρίζει ηρεμία και γαλήνη.

Μη σπαταλάς το χρόνο σου αν δεν μπορείς να αποσπαστείς από σκέψεις και εξωτερικές εικόνες. Η απόλυτη σιωπή και η εμπιστοσύνη μας φέρνει ποιο κοντά στο Θεό.

Η προσευχή είναι το μέσο με το οποίο δοξολογούμε την άπειρη δύναμη, αγαθότητα, σοφία και αγιότητα του Θεού. Είναι ένα μέσο με το οποίο τον ευχαριστούμε για τις αναρίθμητες ευεργεσίες, με τις οποίες μας ευεργετεί αδιάκοπα. Τον ευχαριστούμε για το ότι βρισκόμαστε ζωντανοί και απολαμβάνουμε τη δημιουργία του, ότι είμαστε αρτιμελείς και υγιείς, δεν μπαίνουμε σε λεπτομέρειες γιατί ο Θεός γνωρίζει γιατί υπάρχουμε έτσι όπως ζούμε. Πάντα υπάρχει ένας λόγος που όλα γίνονται στη γήινη ύπαρξή μας.

Αυτός που προσεύχεται διαλύεται μέσα σε αυτό στο οποίο προσεύχεται. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που επιζητούμε βρίσκεται στην πηγή του εαυτού μας και όχι κάπου έξω από εμάς.

Η διαδικασία της προσευχής πρέπει να είναι μια πορεία επιστροφής προς την πηγή και όχι μια πορεία απομακρύνεις και αναζήτησης προς τα έξω. Μέσα από την προσευχή προσεγγίζεις το Απόλυτο. Παραδίνεις τους περιορισμούς σου και τις προσκολλήσεις σου στο Απόλυτο και παραμένει ο Εαυτός σου όπως πραγματικά είναι. Δηλαδή, διαλύεις το (ατομικό) Εγώ σου και μένει μόνο το “ΕΓΩ” της απόλυτης ύπαρξής σου.

Το ατομικό Εγώ πάντα είναι επιβαρυμένο με περιορισμούς, πεποιθήσεις και με το παρελθόν. Σκοπός της προσευχής είναι να βυθιστείς μέσα στην πηγή σου και να αναγνωρίσεις ότι αυτό που είσαι δεν μπορεί να περιοριστεί από τίποτα.

Το αληθινό εγώ δεν είναι προσωρινό και δεν αποτελείται από σκέψεις. Όπως δεν πρέπει να περιορίζεται ή να καθορίζετε ποιοι πραγματικά είστε ανάλογα με τα αισθήματα της στιγμής, δεν πρέπει να ψάχνετε ποιοι πραγματικά είστε μέσα στις σκέψεις που κάνετε για τον εαυτόν σας.

Μέσα από την σωστή προσέγγιση της προσευχής και ενδοσκόπησης, ο άνθρωπος μπαίνει σε ένα πλήρες ανεπτυγμένο δυναμικό σύστημα που μπορεί να ζήσει την υπέρτατη κατάσταση της ζωής, χωρίς πόνο και να βελτιώσει τη ζωή του με την απόλυτη μακαριότητα μέσα από την θεϊκή συνειδητότητα.

Για να είναι πλήρες το δυναμικό ενός ανθρώπου, σημαίνει ότι όλα τα επίπεδα της ζωής του, φυσικό, νοητικό, συναισθηματικό και πνευματικό πρέπει να τα ζει με το μέγιστο των ικανοτήτων του και να βρίσκονται όλα σε πολύ καλή συνεργασία μεταξύ τους.

Η προσευχή στον άνθρωπο είναι ο τρόπος επικοινωνίας με το πνευματικό του επίπεδο για να ευχαριστήσει το Θεό και να επικαλεστεί βοήθεια για να ολοκληρώσει τις ατέλειες και τα ελαττώματά του σχετικά με την γήινη επικοινωνία του με τους ανθρώπους. Να ολοκληρωθεί σαν πνευματική οντότητα επάνω στη γήινη ενσάρκωσή του και να απελευθερωθεί από όλα τα παρείσακτα επίκτητα ζιζάνια που του φόρεσε η κοινωνία που ζει και με τον τρόπο που έμαθε να ζει. Ο άνθρωπος θα πρέπει να εγκαταλείψει τον ετεροφωτισμό του και να γίνει μία αυτόφωτη οντότητα υπεύθυνη για τον εαυτόν της.

Σάββατο 10 Αυγούστου 2024

 

Φυτά και Δένδρα !!!

Τα δένδρα και τα φυτά δημιουργήθηκαν υπό του Θεού, έχουν τη δική τους τελειότητα και είναι φυσικο-χημικά εργοστάσια του φυσικού περιβάλλοντος και μιας ιδιαίτερης υπόστασης που λειτουργούν με τους δικούς τους νόμους ανάπτυξης.

Το φυτικό βασίλειο δεν έχει την δυνατότητα να υπερβαίνει τις ιδιότητες που του προσέδωσε ο κατασκευαστής τους βάσει των φυσικών χημικών νόμων.

Τα φυτά και τα δένδρα μπορούν να αναπτύσσονται από έναν ελάχιστο σπόρο μέχρι την ολοκληρωμένη μορφή τους, για την εξέλιξη αυτή απαιτείται η συνεχής ενέργεια για την κίνηση του όλου βιολογικού μηχανισμού του κάθε φυτού ή δένδρου. Η ενέργεια αυτή δεν μπορεί να είναι υλικής φύσεως, διότι η ύλη δεν έχει την δυνατότητα να οργανώνεται από μόνη της, άρα η πολυπλοκότατες διεργασίες μέσα στον οργανισμό των φυτών και των δένδρων πραγματοποιούνται και κατευθύνονται με την επενέργεια της άυλης πλευράς τους, δηλαδή από την ομαδική ψυχή που διέπει το φυτικό βασίλειο.

Βέβαια οι ψυχές των φυτών είναι διαφορετικές από τις ψυχές των ζώων, αλλά έχουν την ίδια θεϊκή φύση που είναι ανεξάρτητη από την φύση της ύλης. Οι ψυχές αυτές έχουν μορφή σκιάς. Η φύση τους όμως δεν παύει από του να είναι θεϊκή.

Έχει αποδειχθεί ότι τα φυτά και τα δένδρα διαθέτουν κάποια μορφή αντίληψης και νοημοσύνης, ανάλογα με την φύση τους. Δεν διαθέτουν ζωικές αισθήσεις, αλλά έχουν αισθήσεις και συναισθήματα ώστε να καταλαβαίνουν ποιος τα συμπαθεί και τα περιποιείται, άρα έχουν και την ιδιαίτερη ψυχή τους.

Η φύση αναζωογονεί την ανθρώπινη ψυχή, γι' αυτό όταν αισθανόμαστε εξαντλημένοι, αγχωμένοι, κουρασμένοι μια βόλτα στη φύση μας αναζωογονεί και μας θεραπεύει ψυχικά και σωματικά. Η φύση διαθέτει θεραπευτικές ιδιότητες, μας γεμίζει φως και ενέργεια όταν έρθουμε σε επαφή μαζί της, γι' αυτό πολλοί επιστήμονες πιστεύουν να βρίσκουμε χρόνο και να γειωνόμαστε πατώντας στη γη χωρίς παπούτσια και να αγκαλιάζουμε ένα δένδρο που αισθανόμαστε μεγαλύτερη έλξη γι' αυτό.

Αγκαλιάζοντας ένα δένδρο αγγίζοντας όλο μας το σώμα στον κορμό του, για κάποιο μαγικό τρόπο, αισθανόμαστε τα πόδια μας να αγγίζουν τις ρίζες του και να απορροφούμε φως και ενέργεια ζωτικής σημασίας για την υγεία μας.

Εγώ θα πρότεινα, φεύγοντας από την φύση να γυρίζουμε να κοιτάζουμε πίσω μας και να ευχαριστούμε όλο αυτό το υπέροχο θέαμα και την ενέργεια που μας χάρισε.

Αν έχουμε φυτά μέσα στο σπίτι, μπορούμε να τους έχουμε απαλή οργανική μουσική και ελαφρό φωτισμό. Αρέσκονται πολύ στην συντροφικότητα και την ενέργεια που εκπέμπει η μουσική στην ανάπτυξή τους και την αναζωογόνηση της όλης εξέλιξής τους.


Παρασκευή 9 Αυγούστου 2024



Μύηση !!!

Η Μύηση είναι μία έννοια που πολλοί δεν γνωρίζουν την σημασία της και από άλλους είναι παρεξηγημένη. Έχουμε διαβάσει και ακούσει για μυημένους που κρατούν μυστικά τις απόψεις τους και τις γνώσεις τους. Αυτό όμως θα πρέπει να το ψάξουμε και να αναζητήσουμε την πραγματική έννοια της λέξης και το σκοπό της.

Η μύηση προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα μυώ, που σημαίνει κατακτώ μια καινούργια γνώση, αποκαλύπτω μια γνώση που φέρω μαζί μου και ανταποκρίνεται σύμφωνα με την εξέλιξη της ψυχής του κάθε ανθρώπου.

Η μύηση εκτός από μία κατάσταση αναγέννησης είναι και μία πράξη μάθησης, όπου ο άνθρωπος συνειδητοποιεί την ουσία των ηθικών και κοινωνικών νόμων.

Οι επιστήμονες έχουν χωρίσει σε τρεις διαφορετικούς τύπους μύησης.:

Είναι η Φυλετική Μύηση, δηλαδή το πέρασμα από την εφηβική κατάσταση στην ενηλικίωση.

Την Θρησκευτική Μύηση, που επιτρέπει στον άνθρωπο να περάσει από μία κατάσταση σε άλλη ανώτερη, από το υλικό πεδίο στο ανώτερο πνευματικό και ιερό. Και Τρίτον η Μύηση που θεωρείται η πιο εσωτερική από τις προηγούμενες μυήσεις. Είναι αυτή που κάνει κάποιον να εγκαταλείψει την φυσική ανθρώπινη κατάσταση για να φτάσει στην κατοχή των “υπερφυσικών” δυνάμεων.

Η τελευταία αυτή μύηση δεν πρόκειται για μια διανοητική εκπαίδευση, αλλά είναι ένας δρόμος εσωτερικής ανανέωσης που προσφέρει μια σφαιρική άποψη του κόσμου

Κάθε Μύηση σημαίνει και το συμβολικό θάνατο της παλιάς προσωπικότητας και τη γέννηση μιας καινούργιας και περισσότερο αρμονικής προσωπικότητας.

Ο άνθρωπος καταλαβαίνει τον κόσμο μόνο όταν τον βιώσει. Η αναγέννηση και η δυνατότητα εξέλιξης του ανθρώπου, έρχεται μέσα από τον “θάνατο” του παλιού ανθρώπου και την “γέννηση” του νέου, συνδέοντας την αναγέννηση και τη δυνατότητα εξέλιξης του. Οι δοκιμασίες, οι περιπλανήσεις, τα πάθη του υποψηφίου ήρωα και το περιπετειώδες ταξίδι του, τον οδηγούν να φτάσει στο δικό του Κέντρο.

Όλα στη ζωή είναι μέρος μύησης. Το σύμπαν, η φύση στον κόσμο μας, υπάρχουν διαρκώς καταστάσεις από γεννήσεις, συγκρούσεις, θανάτους. Μας είναι εξαιρετικά δύσκολο να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και πόσο μάλλον να βιώσουμε το δώρο της ζωής, της δικής μας εκδήλωσης σε αυτόν τον κόσμο. Δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο. Είναι το πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε σε αυτόν τον εκδηλωμένο υλικό κόσμο.

Θεωρούμε δεδομένο δίχως να προβληματιστούμε από που ήρθαμε και που πορευόμαστε στη διάρκεια του χρόνου της δικής μας ζωής. Σε πολλούς ανθρώπους υπάρχει η ψευδαίσθηση της αιωνιότητας της ύλης. Δημιουργούν μέσα τους το αίσθημα της κτητικότητας, της απληστίας για υλικά αγαθά, θαρρώντας πως θα ζήσουν αιώνια, νέοι, με ζωντάνια και ενέργεια για να μπορούν να απολαύσουν αυτά που αποκτούν με κόπο και στέρηση σε όλη τους τη ζωή. Χάνουν χρόνο στην καθημερινότητά τους μη απολαμβάνοντας τι τους προσφέρει η κάθε στιγμή της ημέρας. Συνειδητοποιούν όμως μια μέρα κοιτάζοντας τον εαυτόν τους στον καθρέφτη πως το πρόσωπό τους, το σώμα τους έχει αλλάξει, ο χρόνος έχει αφήσει τα δικά του σημάδια. Αντιλαμβάνονται ότι ο χρόνος τους έχει αλλάξει και η εξωτερική τους μορφή είναι διαφορετική.

Η ψυχή του ανθρώπου δεν έχει ηλικία, παραμένει πάντα νέα και έχει τη διάθεση και τη θέληση να παίρνει εμπειρίες και να απολαμβάνει. το εξωτερικό ανθρώπινο περίβλημα είναι αυτό που ατονεί και δυσχεραίνει τις κινήσεις και δημιουργεί τα προβλήματα. 


 


Κατανόηση Θανάτου !!!

Ο θάνατος είναι ένα στοιχείο που φοβόμαστε ότι θα μας φέρει θλίψη και τρόμο, χάνοντας ένα δικό μας άνθρωπο ή και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αρχικά, εκείνο που φοβόμαστε είναι ότι θα αποχωριστούμε εκείνους που αγαπάμε και είμαστε προσκολλημένοι στη ζωή μαζί τους, όπως γονείς, παιδιά, σύζυγο και άλλα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουμε ζήσει μαζί τους και μας συνδέουν ωραίες και ίσως και στενάχωρες αναμνήσεις, αλλά όλα αυτά μπορούμε και τα ξεπερνάμε με το αίσθημα της αγάπης.

Εκείνο, όμως που φοβόμαστε περισσότερο είναι το Άγνωστο.

Όταν ετοιμάζεται να αναχωρήσει η ψυχή από το σώμα δίνει ένα σινιάλο. Στα εσωτερικά πεδία έχουν οριστεί οδηγοί που καθήκον τους είναι να παρακολουθούν τα σινιάλα και τις ψυχές.

Ο θάνατος θεωρείται από εσωτερική άποψη ένα μεγάλο διάλειμμα στη ζωή της δράσης του φυσικού πεδίου. Θα πρέπει να το μάθουμε να τον θεωρούμε ως μέρος της διαδικασίας ανάπτυξης. Αυτό που αποκαλούμε γέννηση δεν είναι παρά η διαδικασία πρόσληψης φυσικού φορέα και αυτό που αποκαλούμε θάνατο δεν είναι παρά η διαδικασία απόρριψης του.

Όπως οι διαδικασίες της γέννησης περιλαμβάνουν κι άλλα πράγματα εκτός από τον τοκετό, έτσι και οι διαδικασίες του θανάτου περιλαμβάνουν και άλλα πράγματα πέρα από το σταμάτημα της αναπνοής.

Ο φυσικός θάνατος έρχεται όταν έχει εξαντληθεί το κάρμα που είχε αναλάβει η ψυχή σε αυτή την ενσάρκωση. Ο μη φυσικός ή παθολογικός θάνατος του σώματος έρχεται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα, όπως ασθένεια, δυστύχημα κλπ.

Όπως από μια άλλη οπτική γωνία υπάρχουν και δύο ειδών περάσματα θανάτου, το ειρηνικό πέρασμα στην άλλη όχθη, που είναι το φυσιολογικό και το αγωνιώδες, το παθολογικό.

Το πέρασμα αυτό ουσιαστικά οδηγεί σε μια συνειδησιακή κατάσταση διαφορετική από την συνηθισμένη. Ο θάνατος δίνει στο πνεύμα την ευκαιρία να αφομοιώσει όσα διδάχτηκε στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Η ψυχή ενσαρκώνεται για να διδαχτεί και να μεταφέρει τις εμπειρίες της πίσω στο Ανώτερο Εγώ που βρίσκεται στην πηγή της προέλευσής της.

Η Ζωή και ο Θάνατος είναι όψεις ενός πράγματος, όπως η Μέρα και η Νύχτα, είναι όψεις της μιας κυκλικής κίνησης της γης γύρω από τον εαυτό της.

Ο άνθρωπος ως αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης συμμετέχει στους ρυθμούς της και ακολουθώντας τους ζει, πεθαίνει και ξαναζεί σε αυτόν τον κόσμο.

Ο σκοπός της ύπαρξης του νόμου της μετενσάρκωσης είναι η τελειοποίηση του ανθρώπινου πνεύματος. Μέσα από αυτή αποκτά διάφορες αναγκαίες εμπειρίες και γνώσεις και ανυψώνεται όλο και περισσότερο προς την πηγή του Πνευματικού Φωτός από όπου έχει αποσπαστεί.

Η ύπαρξη μιας άλλης πνευματικής ζωής μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος είναι μια πραγματικότητα που την επιβεβαιώνουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες και φιλοσοφίες.

Όταν το σώμα πεθαίνει, το Ανώτερο Εγώ μαζί με τους υπόλοιπους φορείς της πρώην προσωπικότητάς του, ξεκινάει ένα ουράνιο ταξίδι προς την πνευματική περιοχή.

Στην πρώτη φάση της αποκόλλησης της συνείδησης από το σώμα αυτή συνήθως αποκοιμιέται για ένα χρονικό διάστημα. Δεν έχει ακόμα καταλάβει τι της συμβαίνει και βρίσκεται σε σύγχυση.

Για μέρες ή και για μήνες το Εγώ που χρησιμοποιεί ακόμα τον αστρικό και νοητικό φορέα του, τριγυρίζει στην περιοχή που πέθανε ή κηδεύτηκε ή ακόμα μπορεί να επισκέπτεται φίλους και συγγενείς, χωρίς φυσικά αυτοί να μπορούν να το “βλέπουν”.

Μετά από αυτό το στάδιο που εξαρτάται από την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου και τον τρόπο θανάτου του, η συνείδηση αρχίζει να ξυπνάει και να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις που επικρατούν στο νέο της περιβάλλον.

Έρχεται σε επαφή με άλλες οντότητες του ίδιου μήκους κύματος που τη συμβουλεύουν και την οδηγούν. Οδηγείται σε μια διάσταση που λέγεται “χώρα των Επιθυμιών” . Εκεί το Εγώ απολαμβάνει τους καρπούς των συναισθηματικών του πράξεων στη ζωή, των επιθυμιών και των παθών του.

Πριν περάσει στην ανώτερη διάσταση, η ψυχή θα υποστεί τον λεγόμενο “δεύτερο θάνατο” αυτόν του αστρικού σώματος, όπου θα αποβάλλει όλα τα “ψυχολογικά της απορρίμματα”. Εκεί στο Ουράνιο Κόσμο του Εγώ επεξεργάζεται ωριμάζει και αφομοιώνει όσα νοητικά και πνευματικά ερεθίσματα δέχτηκε στη φυσική ζωή.

Η διαδικασία της καθόδου της ψυχής προς τη νέα ενσάρκωση ξεκινάει όταν το Εγώ έχει αποφασίσει ξανά να αποκτήσει νέες εμπειρίες στη γήινη ύπαρξη.

Οι παράγοντες που ρυθμίζουν τον τόπο γέννησης, το οικογενειακό περιβάλλον, τις προσωπικές ικανότητες κλπ. Δεν είναι τυχαίοι, αλλά υπόκεινται στις προδιαγραφές του προηγούμενου Κάρμα της Ψυχής.


 

Παρασκευή 2 Αυγούστου 2024


 

Ερμής ο Τρισμέγιστος :

Τα ίχνη του Ερμή του Τρισμέγιστου χάνονται κάπου πίσω στο χρόνο, κάπου εκεί στον πολιτισμό της μυθικής Αιγύπτου.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος δεν είναι ο θεός Ερμής, ήταν ένας Δάσκαλος, ένας Μύστης ενσαρκωμένος, ένας νομοθέτης , όπως επίσης ένα Αρχέτυπο για την εσωτερική φιλοσοφική παράδοση. Ήταν ένας μέγας Διδάσκαλος που προσπάθησε να μεταφέρει εσωτερικές διδασκαλίες διαχρονικές για τον άνθρωπο που θέλει να ερευνά και να κάνει ένα βήμα προς τον εσωτερικό του εαυτό, να ξεκινήσει μια διαδικασία αυτογνωσίας, να γίνει καλύτερος και χρήσιμος στην κοινωνία. Διάφοροι μεταγενέστεροι συγγραφείς και συλλέκτες των έργων του, συνέδεσαν με αυτά έννοιες που σχετίζονται με τη θεία και υπέρτατη Σοφία. Πιθανό τα ήταν μια ομάδα μυστών κατά την περίοδο της Ελληνιστικής εποχής στην Αλεξάνδρεια και ονομάζονταν Θεραπευτές. Δεν ήταν γιατροί, αλλά ήταν εκείνοι που θεράπευαν τις ψυχές των ανθρώπων.

Τα Ερμητικά Κείμενα εμφανίστηκαν στο προσκήνιο μετά από αιώνες λήθης, περνώντας από ιστορικούς μεσαίωνες και μέσα από ένα βαθύ σκοτάδι. Έφθασαν στη Δύση από τους Άραβες κατά την περίοδο της Αναγέννησης.

Τα Ερμητικά κείμενα ήταν μια φιλοσοφία, σώμα και σάρκα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια τάση, ένα απλό υπόβαθρο, ένα πρόσκαιρο ρούχο, ένα όργανο που κινείται από την ψυχή, που εξαρτάται από το πνεύμα, ένα ξενοδοχείο του πνεύματος, ένα όργανο που υπακούει στους νόμους του περίφημου αστρικού σώματος.

Τι είναι όμως αυτό το αστρικό σώμα? Το λέμε και αιθέριο. Η ουσία του είναι πραγματική υλική όπως είναι και η ουσία του υπόλοιπου σώματος του ανθρώπου. Όμως αν και είναι υλική η ουσία του δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που ο άνθρωπος ονομάζει ύλη. Το αιθέριο ή αστρικό σώμα, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τις πέντε αισθήσεις μας γιατί η λεπτότητά του είναι υπερβολική σε βαθμό διαφάνειας.

Το αστρικό σώμα περνάει μέσα στο φυσικό σώμα και ακολουθεί την όψη, το περίγραμμα του όγκου και την περιγραφή, του σχηματισμού του φυσικού σώματος.

Με το αιθέριο ή αστρικό σώμα μπορεί να λειτουργήσει η συνειρμική διαδικασία των ιδεών του ανθρώπου, η λειτουργία της μνήμης και μια σειρά από άλλες εγκεφαλικές λειτουργίες, αφού αυτό είναι που σχετίζεται με το ακουστικό κέντρο του λόγου και το σύνολο της εγκεφαλικής ποιότητας ενός ορισμένου ανθρώπινου οργανισμού.

Μπορούμε να πούμε ότι το αστρικό ή αιθέριο σώμα είναι η περιοχή, η μεγάλη λίμνη μέσα στην οποία κολυμπάει ο ανθρώπινος οργανικός – ψυχολογικός αυτοματισμός. Δηλαδή η ενστικτώδης υποσυνείδητη αλλά και συνειδητή συνάρτηση του ανθρώπου μέσα από την διαδικασία της γέννησης, της φθοράς και του θανάτου.

Τα Ερμητικά Κείμενα είναι ένα κομβικό σημείο και έθεσαν τους θεμέλιους λίθους του Δυτικού πολιτισμού. Πολλοί από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους, επιστήμονες και καλλιτέχνες της Δύσης επηρεάστηκαν ή ακολούθησαν τις Ερμητικές διδασκαλίες, όπως ο Παράκελσος, ο Τόμας Μουρ, ο Κοπέρνικος, ο Ισαάκ Νεύτων, ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Κάρλ Γούνγκ και πολλοί ακόμη.

Τα περισσότερα κείμενα της ερμητικής συλλογής είναι διάλογοι, όπου ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, φέρεται να διδάσκει άλλοτε τον γιο του Τατ και άλλοτε τον μαθητή του τον Ασκληπιό. Ένα από τα πολύ γνωστά βιβλία του είναι ο Ποιμάνδρης και ο Σμαραγδένιος Πίνακας.

Σκοπός των Ερμητιστών ήταν να μην μετατραπεί η φιλοσοφία αυτή σε θρησκεία , να μην θεωρηθεί δόγμα ή αίρεση και να μην αναμειχθεί σε καμία περίπτωση με την θεολογία. Η λέξη που χαρακτήριζε τον τρόπο σκέψης των Ερμητιστών ήταν “ερεύνησε” και όχι “πίστεψε” . Στον πυρήνα της Ερμητικής Παράδοσης βρίσκεται επίσης η σχέση ανάμεσα στον Δάσκαλο και τον Μαθητή. Ο αληθινός αναζητητής δεν πρόκειται να κερδίσει τίποτε χωρίς την προσωπική βίωση των διδασκαλιών και την καθοδήγηση του Δασκάλου.

Η πραγματική-αυθεντική γνώση προϋποθέτει τον κατάλληλο νου, ΤΟΝ ΕΡΜΗΤΙΚΌ ΝΟΥ. “Αυτός που γνωρίζει τον εαυτό του, γνωρίζει το Παν” αναφέρει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος.

Άν και πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν και σήμερα να μειώσουν την αξία του Ερμή του Τρισμέγιστου, την αξία αυτών των έργων, αλλά και των ανθρώπων που ασχολήθηκαν με αυτά, αδυνατώντας μέσα από τον δογματισμό τους και για τους δικούς τους λόγους, να προσεγγίσουν, ή μάλλον να εστιάσουν στην αξία αυτών των εσωτερικών μηνυμάτων, αυτών των διαχρονικών έργων της φιλοσοφικής παράδοσης και το μόνο που τους διακατέχει είναι ένας παρωπιδισμός ή ένας επιπόλαιος ψιττακισμός της “προσωπικής” τους έρευνας.

Η Σοφία του πνεύματος μας διδάσκει : “Αύξησε τον εαυτό σου σε αμέτρητο μέγεθος, ξεπερνώντας κάθε σώμα και χρόνο. Γίνε αιώνιος και τότε θα νοήσεις τον Θεό. Όταν δεν είναι τίποτε αδύνατο για σένα με τη σκέψη σου, φαντάσου τον εαυτό σου αθάνατο και ικανό να τα κατανοήσει όλα, κάθε τέχνη και επιστήμη και τη συνήθεια κάθε ζωντανού όντος.

Υψώσου πάνω από τα πιο ψηλά και ταπεινώσου κάτω από τα πιο βαθιά. Πιάσε στις σκέψεις σου όλες τις αισθήσεις των δημιουργών, της φωτιάς, του νερού,, του υγρού και του ξηρού και φαντάσου ότι είσαι παντού πάνω στη Γη, στη θάλασσα, στον ουρανό, χωρίς να έχεις γεννηθεί, ότι είσαι η μήτρα, ότι είσαι νέος, γέρος, πεθαμένος και πέρα από τον θάνατο.

Και όλα τούτα κατανόησε: τους χρόνους, τους τόπους, τα πράγματα, τις ποιότητες και τις ποσότητες και τότε μπορείς να κατανοήσεις τον ΘΕΟ.”

Διαβάζοντας και μελετώντας τα ερμητικά κείμενα βλέπουμε ότι ο Ερμής ο Τρισμέγιστος πίστευε ότι το σύμπαν έχει ένα κυκλικό σχήμα. Ο αρχικός άνθρωπος ήταν ένα “θεϊκό ζωντανό πλάσμα”που είχε την εικόνα του Θεού δημιουργού του Νου-Πατέρα των πάντων που ήταν ανδρόγυνος, και που αρχικά του δόθηκε η δύναμη να δημιουργεί και ο ίδιος.

Θέλοντας όμως να κατανοήσει την ουσία και την φύση όλων όσων όριζε, αποφάσισε να εισέλθει μέσα στην ύλη. Ενώ είχε αρχικά την δύναμη να μετάσχει στην αθανασία των θεών, επέλεξε να εκπέσει, γινόμενος συμμέτοχος της θνητής φύσης. Με αυτό τον τρόπο ξέχασε ο άνθρωπος την αρχική του φύση και τις δυνατότητες που είχε και έγινε σκλάβος της ύλης.

Για την Ερμή Τρισμέγιστο υπάρχει δρόμος επιστροφής, αν κάποιος προετοιμάζει την ψυχή του από την γη. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, όσο βρισκόμαστε στη ζωή οφείλουμε να δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στην καλλιέργεια των πνευματικών και ψυχικών μας αρετών, παρά στο σώμα μας.

Ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί πάλι στην θείωση μέσα από την απόκτηση της γνώσης, κατανοώντας πρώτα από όλα τους νόμους που διέπουν το σύμπαν και μέσα από την δική του καλλιέργεια, έχοντας αποκτήσει αυτογνωσία και αποφεύγοντας να κάνει κακό σε άλλους ανθρώπους. Μόνο μέσα από την προσπάθειά μας να εξισώσουμε τον εαυτόν μας με τον θεό μπορούμε να τον κατανοήσουμε, αφού μόνο τα όμοια έλκονται και αλληλοκατανοούνται.

Η αρετή, η σωφροσύνη και η ευσέβεια είναι η γνώση του θεού. Όσοι άνθρωποι αποκτήσουν την γνώση αυτή, μετά διαχωρίζουν τον εαυτό τους από τους υπολοίπους ανθρώπους γνώσης.

Ένας άνθρωπος μπορεί να καταφέρει να επιτύχει την “αναγέννηση” καταργώντας τις αισθήσεις του σώματος.


Επτά (7) είναι οι νόμοι του Σύμπαντος:

1. Το Παν είναι ο Λόγος. Το σύμπαν είναι Νοητικό.

2. Όπως είναι πάνω, είναι και κάτω. Όπως είναι κάτω, είναι και επάνω.

3. Τίποτε δεν είναι ακίνητο, όλα δονούνται.

4. Όλα είναι δυαδικά, όλα έχουν δύο πόλους. Όλα είναι ένα ζεύγος αντιθέτων, τα άκρα αγγίζονται.

5. Όλα ρέουν και πάλι ρέουν. Όλα έχουν περιόδους ακμής και παρακμής, ανόδου και καθόδου. Όλα κινούνται σαν εκκρεμές. Το μέτρο της κίνησης προς τα δεξιά είναι όμοιο με αυτό της κίνησης προς τα αριστερά. Ο ρυθμός είναι η εξίσωσή τους.

6. Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμά της. Κάθε αποτέλεσμα έχει μια αιτία, όλα γίνονται σύμφωνα με τον Νόμο.

7. Η γέννηση υπάρχει παντού. Όλα έχουν μια αρσενική και μια θηλυκή αρχή. Η γέννηση εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο.

Η φιλοσοφία από τα χρόνια των προσωκρατικών έγινε η γέφυρα μεταξύ του μυστηρίου και του ανθρώπινου λόγου. Τα ιερά μυστήρια απλώς εξαφανίστηκαν από την επιφάνεια της γης μόνο για εκείνους που δεν μπορούν να δουν.

Ο κύκλος του Λόγου έκλεισε και μια άλλη εποχή γεννιέται. Μια εποχή που η αντίληψη θα δώσει την θέση της στη Γνώση.

Ο Ερμής έλεγε: “Η Γνώση διαφέρει από την αντίληψη, γιατί η αντίληψη είναι για τα πράγματα που την περιβάλλουν, αλλά η Γνώση είναι το τέλος της αντίληψης”.

Εμείς οφείλουμε να σεβαστούμε την παρακαταθήκη που μας άφησαν οι Δάσκαλοι Σοφίας στο κατώφλι της ιστορίας και η ευθύνη μας είναι να μεταβιβάσουμε εκείνα που διευρύνουν τους ορίζοντες και φωτίζουν τα δύσβατα μονοπάτια της αλήθειας.


Τρίτη 30 Ιουλίου 2024



 Μύθος – Ιστορία

Η λέξη Μύθος σήμερα έχει χάσει τελείως την σημασία της. Κάποτε όμως ο μύθος είχε υπόσταση, οντότητα και ξεκάθαρο λόγο ύπαρξης. Οι μύθοι μάς έδιναν μοντέλα συμπεριφοράς. Μέσα από τα βιώματα του ο εκάστοτε ήρωα μας έδειχνε πως θα μπορούσε ένα απλός καθημερινός άνθρωπος να αποφασίσει την μοίρα και τις επιλογές του στη ζωή του. 

Δίδασκε με το δικό της τρόπο πως να μπορεί ο άνθρωπος να ανταπεξέρχεται τις δοκιμασίες, να παλέψει, να πληγωθεί και να σηκωθεί ξανά ως ήρωας και τελικά να μυηθεί, να μεταλλάξει τις αδυναμίες του σε δυνάμεις, να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Οι μύθοι πάντα υπήρχαν στους παραδοσιακούς – μυητικούς πολιτισμούς και ήταν οι ίδιοι η αιτία που επέτρεψε στους αρχαίους ανθρώπους να βρουν το ανάστημά τους και να γίνουν οι αθάνατοι που έγραψαν ιστορία και έμειναν ζωντανοί μέσα από αυτήν για πάντα.

Ο Μύθος είναι μια συμβολική ιστορία που ανήκει στον Χώρο και τον Χρόνο. Αφορά τα πάντα και τους πάντες. Μητέρα του είναι η ΖΩΗ και Πατέρας του ο ΟΥΡΑΝΟΣ.

Όλοι μας γνωρίζουμε για ένα Ηρακλή, Οδυσσέα, έναν Λεωνίδα και τόσους άλλους. Αυτοί και άλλοι πολλοί κάποια στιγμή αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον δρόμο το δύσκολο και τον δύσβατο της αναζήτησης και της μάχης για κάτι ανώτερο και ιδανικό. 

Ήρθαν αντιμέτωποι με θεριά και καταστάσεις μεγαλύτερα από το μπόι τους και τις επιφανειακές δυνάμεις τους και ζήτησαν θεϊκή βοήθεια, φοβήθηκαν, αλλά μετά από πολλές δοκιμασίες νίκησαν και κατέκτησαν την θεϊκή τους υπόσταση. 

Αυτοί οι μυθικοί ήρωες ήταν τα παραδείγματα που επέτρεψαν σε έναν Αλέξανδρο, σε ένα Λεωνίδα να γράψουν πραγματική ιστορία και να περάσουν στην αιωνιότητα. Οι μάχιμοι όμως στη ζωή δεν είναι μόνο αυτοί, είναι πολλοί ζωγράφοι, φιλόσοφοι άνδρες και γυναίκες που έδωσαν όλο τους το ΕΙΝΑΙ και τη γνώση για τις μετέπειτα γενεές που με τις ιδέες τους και τον τρόπο ζωής τους προσπάθησαν να περάσουν στο πεδίο του μάχιμου πεδίου και να εξευτελιστούν, να παραγκωνιστούν και να χάσουν τη ζωή τους στην ιδέα της αφύπνισης του πνεύματος. Μερικοί αγίασαν, άλλοι άφησαν γραπτά που η ιστορία θα τους μνημονεύει και θα παραδειγματίζεται από αυτούς. 

Τα χρόνια πέρασαν και περνούν. Πολλοί τους ακολούθησαν και προσπάθησαν να τους εντάξουν στη ζωή τους και να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους στην ζωή τους. Έτσι η ιστορία μας καταγράφεται από πολλούς μικρούς αφανείς ήρωες, που κανείς ποτέ δεν θα μάθει το όνομά τους, αλλά εκείνοι με το παράδειγμά τους κινούν τον τροχό της ζωής στους ώμους τους.

Η Ιστορία γράφεται και ξαναγράφεται τις περισσότερες φορές  κάτω από υποκειμενικά κριτήρια γι' αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην αναζήτηση και στην υιοθέτηση των απόψεων αυτών που κυκλοφορούν γραπτώς. Ο αναζητητής της αλήθειας απαιτείται να έχει δική του κριτική, γνώση, άποψη και ευαισθητοποίηση στα γεγονότα που διαβάζει ή ακούει. 

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας ότι υπάρχουν και αυτοί που υιοθέτησαν μύθους και ήρωες φτηνούς και βρωμισμένους από την λάσπη της ανηθικότητας. Η ιστορία γράφεται κάθε ημέρα και προετοιμάζει τις νέες γενιές που θα την μιμηθούν και θα παραδειγματιστούν από αυτά που έχουν λάβει ως γνώση.

Η ιστορία κρύβει μέσα στα σπλάχνα της υπόγειες διαβάσεις και παρεμβολές που υποκινούνται από κυβερνητικά και παγκόσμια  συμφέροντα. Τώρα είναι η δική μας σειρά να ορίσουμε και να αποφασίσουμε πως θα ζήσουμε και τι μοντέλα ζωής θα ακολουθήσουμε. Ο καθένας μας έχει μπει στο δικό του ποτάμι της ζωής και ακολουθεί τη ροή του νερού, φροντίζοντας να παραμένει γάργαρο και καθαρό. Να φροντίζει να καθαρίζει στο πέρασμά του κλαριά και σκουπίδια που παρεμβάλλονται να του θολώσουν το νερό για να τον εμποδίσουν να συνεχίσει την πορεία που έχει επιλέξει. 

Εκεί μόνος του ο καθένας οφείλει να δίνει τη δική του μάχη να μην υποκύψει στις δυσκολίες που του παρουσιάζονται. Να θυμάται πάντα να σηκώνει το κεφάλι του ψηλά και να κοιτάζει τον καθαρό ουρανό που πάντα λάμπει πάνω του, αυτός είναι ο Μύθος  με τα ευγενικά ηρωϊκά πρότυπα που στέκουν εκεί και περιμένουν να τα αναπαράγουμε στην ζωή μας και να μη παραμείνουμε σκυφτοί και φοβισμένοι σε αυτά που το πλήθος αναμασά και προωθεί.

Είναι η σειρά μας να γράψουμε μια αξιοπρεπή προσωπική ιστορία με το παράδειγμά μας, να συμβάλλουμε στο μέλλον αυτού του κόσμου.

Ο Μύθος πάντα ΕΙΝΑΙ, η ΙΣΤΟΡΙΑ  γράφεται κάθε μέρα και το μέλλον είναι μπροστά. Είναι το αποτέλεσμα των σημερινών δικών μας επιλογών.

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...