Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2024

 

Αγάπη – Έρωτας !!!

Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα με το οποίο δείχνουμε τη συμπάθειά μας σε πρόσωπα ή σε άλλα υλικά αντικείμενα. Η έννοια της αγάπης προϋποθέτει προσφορά χωρίς αντάλλαγμα και ιδιοτέλεια. Χωρίς ζηλοτυπίες, αρνητική κριτική, χωρίς κτητικότητα. Με την αγάπη αποκτά νόημα η ζωή των ανθρώπων που δεν φοβούνται να εκτεθούν, να προσφέρουν και να μοιραστούν συναισθήματα ή υλικά αγαθά.

Την αγάπη την συναντάμε στους γονείς, στα αδέλφια, στους συνανθρώπους μας. Έχουμε την αγάπη για τον εαυτόν μας, την ερωτική αγάπη για το άλλο φύλο, το περιβάλλον, αγάπη για τη γνώση, την ειρήνη, αγάπη για το Θεό κλπ.

Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αγάπης είναι:

Η αγάπη και η προσφορά χωρίς αντάλλαγμα

Η έλλειψη κτητικότητας και ζήλειας

Η ανιδιοτέλεια

Η εμπιστοσύνη

Η συμπαράσταση

Έχοντας αγάπη την εκδηλώνεις με το να χαίρεσαι με ότι καλό συμβαίνει γύρω σου σε όλους τους ανθρώπους και την κοινωνία.

Η αγάπη είναι σημαντική γιατί δυναμώνει το αίσθημα της προσφοράς και της αγάπης, Διαμορφώνει ηθικές αξίες, ενδυναμώνει την αυτοπεποίθηση αυτού που την λαμβάνει. Καλλιεργεί μια θετική και αισιόδοξη στάση και βελτιώνει την αντιμετώπιση προβλημάτων στη ζωή. Προσφέρει συναισθηματική ασφάλεια και σιγουριά στον άνθρωπο. Καλλιεργεί το πνεύμα ανεκτικότητας και σεβασμού σε κάτι διαφορετικό από τον ίδιο.

Η αληθινή αγάπη έχει σχέση με τα όρια του Εγώ, γιατί είναι μία προέκταση των ορίων του ατομικού Εγώ. Διευρύνοντας αυτά τα όρια μέσα από την ανιδιοτελή αγάπη αφηνόμαστε ελεύθεροι στο να προσφέρουμε ή να συμβάλουμε με όλο μας το Είναι στο άλλο πρόσωπο.

Όταν ένα άτομο σε αγαπάει δε σε κρίνει και δε σε κατακρίνει όλη την ώρα. Δεν σου κατακρίνει τα λάθη σου με ειρωνικό τρόπο. Φυσικά και θα αναφερθεί στα λάθη σου με σεβασμό προσπαθώντας να σε κάνει να τα καταλάβεις και να τα διορθώσεις. Σε επέλεξε να βρίσκεσαι κοντά του έτσι όπως είσαι με τα προτερήματά σου και τα ελαττώματά σου.

Στην αληθινή αγάπη καθένας σέβεται και αγαπάει τον εαυτό του. Αυτό είναι το θεμέλιο των καλών σχέσεων. Χρειάζεται να αγαπάς με υγιή τρόπο τον εαυτό σου για να μπορέσεις να αγαπήσεις το άλλο άτομο ισότιμα, χωρίς να παρακαλάς, χωρίς να γαντζώνεσαι επάνω του, χωρίς να εξαρτάσαι από τον άλλον. Η αγάπη δεν αποδεικνύεται με λόγια αλλά με έργα.

Η αληθινή αγάπη είναι οι δύο να γίνονται ένα. Αγαπώ σημαίνει “χάνομαι”. Να νιώθεις την αληθινή χαρά μέσα από τα έγκατα της ψυχής σου, να μοιράζεσαι χωρίς να το σκέπτεσαι.

Δώστε αγάπη, μη περιμένετε να πάρετε αγάπη για να δώσετε, μη σκέφτεστε ότι μπορεί να πληγωθείτε, μη κοιτάτε το παρελθόν, όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχουν και λάθη, δεχθείτε τα και προχωρήστε.

Μη ζητάτε συγνώμη, η αληθινή συγνώμη είναι η αλλαγή συμπεριφοράς. Η αληθινή αγάπη δεν έχει πλαίσια. Προσπαθείστε να τονώσετε την αυτοπεποίθηση του ανθρώπου που αγαπάτε και να γίνετε το στήριγμά του.

Ο έρωτας είναι ένα πολύ δυνατό συναίσθημα.

Χαρακτηρίζεται συχνά από πάθος και σε πολύ μεγάλο βαθμό επηρεάζει την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου και την συμπεριφορά του.

Για τον ερωτευμένο η συνεχής επαφή με το άλλο πρόσωπο αποτελεί μια ισχυρή εσωτερική ανάγκη, συναισθηματικού μοιράσματος, της ερωτικής έλξης. Πρόκειται επί της ουσίας για μια συνεχή αλληλεπίδραση που επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό την ψυχολογία, αλλά και την προσωπικότητα των ερωτευμένων.

Η εξιδανίκευση του ερωτευμένου προσώπου χαρακτηρίζει το αρχικό διάστημα του έρωτα, δημιουργώντας στον ερωτευμένο την εντύπωση πως το άτομο που αγαπά είναι τέλειο από κάθε άποψη και αφήνεται έτσι στο να αισθανθεί τα συναισθήματά του σε όλη τους την πληρότητα χωρίς επιφυλάξεις.

Η αρχή του ερωτικού συναισθήματος βρίσκει το άτομο σε κατάσταση ενθουσιασμού και ευδιαθεσίας, με την διάθεση να απολαύσει κάθε στιγμή της ζωής του, έστω και αν δεν έχει διασφαλίσει ακόμη τη βεβαιότητα πως τα συναισθήματά του έχουν ανταπόκριση.

Ο έρωτας ακόμα και στην αμοιβαιότητά του προκαλεί συχνές μεταπτώσεις στη διάθεση του ατόμου, εφόσον συναισθήματα όπως η ανασφάλεια, η ζήλεια και η ανησυχία για την ειλικρίνεια του άλλου δημιουργούν ένα κλίμα συναισθηματικής έντασης.

Να επισημάνουμε εδώ, ότι ένα από τα κυρίαρχα συναισθήματα του έρωτα είναι η κτητικότητα η αίσθηση πως το άλλο πρόσωπο ανήκει κατά τρόπο αποκλειστικό στον ερωτευμένο. Εδώ βλέπουμε μια αδυναμία του ατόμου να ελέγχει πλήρως τα συναισθήματά του και της αίσθησης που έχει πως ο άλλος αποτελει το αναγκαίο του συμπλήρωμα.

Ο έρωτας επιτρέπει στο άτομο να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Κάθε άνθρωπος μέσα από την εμπειρία του έρωτα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει πως λειτουργεί όταν δεν μπορεί να ελέγξει απόλυτα τα συναισθήματά του, πως διαχειρίζεται τις εσωτερικές εντάσεις, αλλά και τι είναι αυτό που αποζητά στο σύντροφο της ζωής του. Ο έρωτας υπό μία έννοια αποτελεί μία ιδιότυπη δοκιμασία που αποκαλύπτει στο ίδιο το άτομο τον εαυτό του και τις αντιδράσεις του.

Ο έρωτας στη ζωή του ανθρώπου είναι η απόλυτη απελευθέρωση, η αποδοχή και η παράδοση ψυχής και σώματι στο σύντροφό του. Η απόλυτη θεϊκή αγάπη που δεν έχει όρια, δεν περιορίζεται από τίποτα, απλά υπάρχει. Ζει και χαίρεται μέσα σε κύματα αρμονίας και ευδαιμονίας. Έχει απαλλαγεί από τις καθημερινές ψευδαισθήσεις, τα ΜΗ, τα Θέλω, τα Πρέπει και κάθε υλική προσέγγιση.

Τελικά μήπως ο έρωτας με το αποκορύφωμα της αγάπης είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής που μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε το μεγάλο ταξίδι για να φθάσουμε στην ΙΘΑΚΗ μας ?




Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2024

 


Η Φιλία στη ζωή μας !!

Φίλοι είναι οι άνθρωποι που μοιράζονται συναισθήματα, μυστικά, προσωπικές στιγμές τους και τις αξίες της ζωής.

Οι πραγματικοί φίλοι συμμετέχουν στα πραγματικά προβλήματα των άλλων, τους διέπει ο Σεβασμός, η Εμπιστοσύνη, η Φροντίδα, η Αγάπη, η Κατανόηση και η Άνευ Όρων Αποδοχή.

Αληθινή φιλία εκφράζεται μέσα από αμοιβαία συναισθήματα και συμπεριφορές. Για να μπορέσει μια φιλία να κρατηθεί στο χρόνο και να γίνει ακόμη πιο δυνατή, θα χρειαστεί να αποδεσμευτεί από όλα τα “πρέπει” και να λειτουργεί βάσει της αγάπης και της κατανόησης.

Ο αληθινός φίλος σέβεται τις επιλογές σας, τις επιθυμίες και τα όριά σας. Δεν τον διακρίνει η κριτική αλλά προσπαθεί να κατανοήσει και να βοηθήσει οποιοδήποτε πρόβλημα υπάρχει. Σας δέχεται και σας εκτιμά για αυτό που είστε, με όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά σας. Σας δίνει την ευκαιρία, σας εμπνέει εμπιστοσύνη και σας απελευθερώνει όταν είστε μαζί του, να είστε ο εαυτός σας χωρίς να φοβάστε κάποια κριτική.

Μια φιλία είναι ένα πολύτιμο δώρο ανεκτίμητης αξίας, που χρειάζεται συνεχή φροντίδα και προσπάθεια. Η πραγματική φιλία φαίνεται όταν όσες μέρες ή μήνες να έχετε να δείτε ο ένας τον άλλον, πάντα να υπάρχει μεταξύ σας ένας ισχυρός δεσμός που δεν κόβεται, αλλά με τον καιρό καλλιεργείται και γίνεται όλο και πιο δυνατός. Ποτέ δεν επηρεάζεται από τις συνθήκες, την απόσταση και τις αλλαγές στη ζωή μας.

Με τους φίλους μας χρειάζεται να νιώθουμε ο εαυτός μας και όχι να παριστάνουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που είμαστε στην πραγματικότητα με σκοπό να γίνουμε αποδεκτοί.

Η πραγματική φιλία γεμίζει με θετικά συναισθήματα και μας κάνει να αισθανόμαστε χαρούμενοι. Μας γεμίζει ενέργεια και ποτέ στενοχώρια καθώς και με συναισθήματα ανασφάλειας.

Στον αληθινό φίλο δεν φοβόμαστε ότι θα μας κρίνει ή ότι θα μας απορρίψει αν του πούμε την αλήθεια μας.

Η πραγματική φιλία χαρακτηρίζεται από αυθορμητισμό, ανεμελιά, σιγουριά και ασφάλεια.

Μπορούμε να χωρίσουμε την φιλία ανάλογα με τη διάθεσή μας : είναι οι φίλοι με τους οποίους διασκεδάζουμε, που μοιραζόμαστε διαφορετικές στιγμές της καθημερινότητάς μας, αλλά υπάρχουν και οι φίλοι οι οποίοι θα είναι δίπλα μας σε κάθε βήμα στη ζωή μας.

Καμία φιλία δεν είναι ίδια και αυτή είναι μια συνθήκη που χρειάζεται να αποδεχτούμε, διαφορετικά μπαίνουμε σε μια διαδικασία να απαιτούμε πράγματα από τους φίλους που δεν μπορούν να μας τα δώσουν.

Ο αληθινός φίλος μας ενθαρρύνει να είμαστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και μας γεμίζει θετικά συναισθήματα καθημερινά. Μπορούμε να επιλέξουμε πως θέλουμε να είναι οι σχέσεις μας με τους άλλους και ποιες εμπειρίες θέλουμε να μοιραστούμε με τον εκάστοτε φίλο μας.

Στην αληθινή φιλία χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η επικοινωνία. Χρειάζεται να υπάρχουν ανοικτά τα αυτιά να ακούμε και να ανταποκρινόμαστε με αλήθειες μέσα από την καρδιά μας. Να μοιραζόμαστε τα προβλήματα ο ένας του άλλου και όχι μόνο να ακούμε. Οι αλλεπάλληλες ερωτήσεις και απαντήσεις είναι μεγάλο πλεονέκτημα σε μία φιλία. Ποτέ δεν έχει το δικαίωμα να μιλά μόνο ο ένας χωρίς να δώσει την ευκαιρία στο φίλο του να αναφερθεί στα δικά του προβλήματα, εμπειρίες, ανησυχίες και ότι άλλο τον απασχολεί. Η εμπιστοσύνη, ο αλληλοσεβασμός, η έλλειψη κριτικής και η ανιδιοτελής αγάπη κάνει την φιλία πολύ ποιο δυνατή

Η φιλία είναι από τους πιο πολύτιμους θεσμούς, γιατί μέσα από αυτήν οι άνθρωποι εξελίσσονται προσωπικά και κοινωνικά, γίνονται καλύτεροι και ενδυναμώνονται.

Η Φιλία είναι ένας συναισθηματικός δεσμός, μία αμφίδρομη επικοινωνία ψυχών μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων. Μέσα από αυτή την επαφή, φτάνουμε σε ένα ψυχικό δόσιμο, μια υπέρβαση του εαυτού μας, του εγωισμού μας, μια άδολη προσέγγιση προς τον φίλο, είναι ένας διάλογος ψυχών.

Οι αληθινοί φίλοι δεν είναι εύκολο να βρεθούν όσο και αν τους ψάξεις. Θα εμφανιστούν στη ζωή σου από το πουθενά γιατί κατά κάποιο τρόπο έλκονται οι ενέργειές σας. Η μοναξιά και η κατάθλιψη δεν είναι καλοί σύμβουλοι για να ψάξεις για φιλίες. Φυσικά και μπορείς να βρεις ένα καλό φίλο στη στάση ενός λεωφορείου, οι φίλοι δεν περιορίζονται στο οικογενειακό περιβάλλον. Μπορεί να αισθάνεστε σαν ξένος ανάμεσα σε συγγενικά πρόσωπα και να ανοίξετε την καρδιά σας σε κάποιο που θα διαλέξει η καρδιά σας. Εκεί θα λάμψουν τα μάτια σας και θα ανακουφιστείτε.

Μην απογοητευθείτε αν υπάρξουν στιγμές που θα τσακωθείτε, ή θα διαφωνήσετε, το δέσιμο μιας φιλίας χρειάζεται προσπάθεια, υπομονή, εμπιστοσύνη, κατανόηση, αγάπη, καλοσύνη, σεβασμό και καλή διάθεση επικοινωνίας.

Οι καλοί φίλοι θα παραμείνουν κοντά σας στις ευχάριστες αλλά και στις δυσάρεστες στιγμές τις ζωής σας. Θα είναι εκεί να σας μιλήσουν για τα θετικά στοιχεία του εαυτού σας και θα σας στηρίξουν και στα αρνητικά με σκοπό να σας βοηθήσουν να τα αναγνωρίσετε και να τα αλλάξετε προς όφελός σας. Αυτό δεν συμβαίνει σε μία επιφανειακή σχέση, κανείς δεν πρόκειται να ασχοληθεί με αυτά που κάνετε λάθος.

Θα μπορούσαμε να πούμε τόσα πολλά ευχαριστώ στους καλούς μας φίλους, που ο άνεμος θα τα μετέφερε σαν πνοή ευγνωμοσύνης σε όλους τους ανθρώπους της γης.


Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2024

 


Η Φιλοσοφία του Ιπποκράτη !!

Ο Μεγάλος αυτός ιατρός της ανθρωπότητας, κατάφερε να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο, εξετάζοντας τον άνθρωπο από μία άλλη σκοπιά, μέσα από την φυσιολογία της ανθρώπινης ψυχής και τη βαθύτερη ολότητα του ανθρώπινου όντος ως ψυχοσωματική ολότητα.

Ας θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι ο άνθρωπος είναι μια πνευματική ύπαρξη η οποία αναζητά την Αγάπη και την Ευτυχία μέσα στη ζωή του. Το μεγαλύτερο όπλο του Ιπποκράτη που χρησιμοποίησε και ως εργαλείο του, ήταν η παρατήρηση.

Η ισχυρή θέληση, η φαντασία και η διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη φύση του ανθρώπου ήταν αρκετή για να βρει αυτό που κρύβεται μέσα του.

Ο Ιπποκράτης μελέτησε βαθιά την Φύση και με μεγάλη διεισδυτικότητα κατανόησε ότι το κάθε τι στη φύση τείνει προς την τέλεια αρμονία, γι' αυτό και όρισε ως αναγκαία αρχή τη σπουδή της φύσεως.

Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη τα πάντα είναι θεία και τα πάντα είναι ανθρώπινα. Όπως οι δυνάμεις της φύσης προσπαθούν να διατηρήσουν μία τάξη και μία ισορροπία έτσι και ο άνθρωπος. Η φύση είναι ένας ζωντανός οργανισμός, μια ενεργός δύναμη και οντότητα, δεν είναι ξένη προς το συλλογικό περιβάλλον.

Ο Ιπποκράτης διαπίστωσε την επάρκεια της φύσης και το γεγονός ότι η γη έχει παντοειδείς και αναρίθμητες θρεπτικές δυνάμεις. Ότι υπάρχει στη φύση δεν είναι τίποτα περιττό και τα πάντα έχουν το δικό τους σκοπό, το καθένα έχει να προσφέρει τις δικές του ιδιότητες στο σύνολο της ύπαρξης.

Η παρατηρητικότητα του Ιπποκράτη διέκρινε ότι η φυσιολογία μας αλλάζει ανάλογα με την εποχή, τις κλιματικές συνθήκες, το μέρος που βρισκόμαστε και κατοικούμε καθώς και το νερό που χρησιμοποιούμε.

Όλα αυτά μπορούν να έχουν επίδραση στη διάπλαση της ανθρώπινης ψυχής καθώς και το κλίμα και οι τοπικές συνθήκες διαμορφώνουν τις σωματικές και ψυχικές ιδιότητες των λαών. Η φύση είναι εκείνη που καθορίζει το ποιες θα είναι οι συνήθειες που διέπουν τη ζωή των ανθρώπων σε κάθε τόπο, ως προς την υγεία και την ψυχολογία τους.

Από τις πιο μεγαλοφυείς συλλήψεις που έκανε ο Ιπποκράτης ήταν η ιδέα περί ύπαρξης μέσα στο σώμα μιας δύναμης (ζωική δύναμη) που διευθύνει τα πάντα και αποκαλείται ως ΦΥΣΙΣ. Ο Ιπποκράτης εννοεί με την έννοια ΦΥΣΙΣ την έμφυτη δύναμη που κατευθύνει τις ζωϊκές λειτουργίες και εξασφαλίζει τη συντήρηση και την ανάπτυξη του ανθρώπου.

Ήταν ο πρώτος που είδε την σύνδεση του ανθρώπινου σώματος με το απέραντο σύμπαν, μία σύνδεση που ξεκινά από τα κύτταρα και φθάνει μέχρι τα πλανητικά συστήματα και επεκτείνεται και έξω από αυτά.

Η γνώση που μας παρέχει η παρατήρηση και η αντίληψη της φύσης του ανθρώπινου σώματος βοηθάει τον άνθρωπο να αποκτήσει μια βαθιά κατανόηση της λειτουργίας του ως ένα ενιαίο ψυχοσωματικό ον και όχι ως μια διαιρεμένη σε πολλά μέρη οντότητα ως προς την φύση μας.

Ο Ιπποκράτης βοήθησε να αντιληφθούμε ποια είναι η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και ποια η σχέση των διαφόρων οργάνων του οργανισμού ως ψυχοσωματικό σύνολο.

Σώμα και ψυχή αποτελούν ένα αρμονικό σύνολο και για να εννοήσει κανείς τι συμβαίνει στο ένα, πρέπει να αντιληφθεί τι συμβαίνει στο άλλο.

Ο άνθρωπος λειτουργεί ομαλώς μόνο εάν τα σωματικά αλλά και ψυχικά του στοιχεία βρίσκονται σε αρμονική σύνθεση.

Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα ενεργειακό σύμπλεγμα που παράγει όλους τους τύπους των γνωστών ενεργειών (ηλεκτρική, μαγνητική, θερμική, κινητική και ηλεκτρομαγνητική , οι οποίες είναι δυνατόν να ανιχνευθούν εύκολα από απλές συσκευές).

Εκτός αυτών παράγει και άλλους τύπους λεπτών ενεργειών, που δεν έχουν ερευνηθεί ακόμα που σχετίζονται πρωταρχικά με το διανοητικό, το συναισθηματικό ενστικτώδες επίπεδο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το ανθρώπινο όν όπως υποστηρίζει, είναι δημιουργημένο από τρία βασικά επίπεδα ενεργειακών ή οργανωτικών προτύπων : α) το διανοητικό ή πνευματικό επίπεδο, β) το συναισθηματικό ή ψυχικό επίπεδο, γ) το σωματικό ή υλικό επίπεδο που εμπεριέχει τα ένστικτα και τις πέντε αισθήσεις. Η οποιαδήποτε θεραπεία του κάθε ατόμου πρέπει να προσδιορίσει επακριβώς όλα αυτά τα επίπεδα καθώς και τον τρόπο αλληλεξάρτησης τους. Η ψυχή κατά τον Ιπποκράτη είναι βιολογική αείζωος δύναμη η οποία διαχέεται σε όλα τα μέρη του σώματος, συμμετέχει σε όλες τις λειτουργίες του οργανισμού και υφίσταται το αντίκτυπο από τις διαταραχές του.

Ο Ιπποκράτης συγκρίνοντας την ψυχή με το σώμα λέει, ότι οι ψυχές και τα σώματα των ανθρώπων παρουσιάζουν πολύ μεγάλες διαφορές. Επισημαίνει ότι η ψυχή στους ανθρώπους διατηρείται αμετάβλητη και δεν αλλοιώνεται ούτε φυσικά ούτε τεχνητά. Αντίθετα με την ψυχή το σώμα μεταβάλλεται κατά φύσιν και κατ' ανάγκην, διότι διαχωρίζεται σε όλα και ανακατώνεται με όλα. Η ψυχική κατάσταση του ανθρώπου επηρεάζεται γενικά από τον τρόπο ζωής του.

Ο άνθρωπος που ζει με μέτρο ανεβαίνει σε υψηλότερα επίπεδα και βελτιώνει τον ψυχισμό του, ενώ εκείνος που ζει μια υλιστική ζωή καταστρέφει την υγεία του τόσο ψυχικά όσο και σωματικά.

Κατά τον Ιπποκράτη η ψυχή λαμβάνεται ως πνευματικός παράγοντας. Η διορατικότητά του τον οδήγησαν να ενοποιήσει την άποψη ότι ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική ολότητα. Αντιλαμβανόταν ότι ο άνθρωπος είναι ένα εν δυνάμει ενεργειακό όν.

Ας αφομοιώσουμε με σεβασμό όλα όσα θέλει να μας αποκαλύψει ο μεγάλος αυτός , θεραπευτής, πνευματικός, συμπαντικός ιατρός και ας απελευθερωθούμε από τα δεσμά του Εγώ μας που έχουν γίνει η φυλακή μας. Αυτή η φυλακή που αρχίζει από μέσα μας και τελειώνει μέσα μας. Η ελευθερία και η υγεία μας οφείλεται σε εμάς τους ίδιους.


Τετάρτη 28 Αυγούστου 2024


 

Η Αληθινή Προσευχή !!


Η προσευχή είναι ένας μυστικός αγωγός (ένας δίαυλος) επικοινωνίας που συνδέει τον άνθρωπο με τον Δημιουργό του. Το να ξέρει κανείς πως να προσεύχεται δεν είναι και τόσο απλό.

Όταν η ψυχή αναζητά την επικοινωνία της με τον Θεό και Δημιουργό της, είναι η στιγμή που έχει αδειάσει τελείως από γήινη πραγματικότητα, δεν σκέφτεται τίποτα εξωτερικό και μπαίνει βαθιά μέσα στην αναπνοή της.

Όταν φθάσεις στο σημείο να μη ζεις την εξωτερική πραγματικότητα, τότε έχεις βυθιστεί μέσα στα εσώψυχά σου. Τότε αρχίζει να ανοίγει ο δίαυλος επικοινωνίας με την ουράνια οπτασία, τότε αρχίζεις να μπαίνεις σε ένα απόλυτο κενό που σου χαρίζει ηρεμία και γαλήνη.

Μη σπαταλάς το χρόνο σου αν δεν μπορείς να αποσπαστείς από σκέψεις και εξωτερικές εικόνες. Η απόλυτη σιωπή και η εμπιστοσύνη μας φέρνει ποιο κοντά στο Θεό.

Η προσευχή είναι το μέσο με το οποίο δοξολογούμε την άπειρη δύναμη, αγαθότητα, σοφία και αγιότητα του Θεού. Είναι ένα μέσο με το οποίο τον ευχαριστούμε για τις αναρίθμητες ευεργεσίες, με τις οποίες μας ευεργετεί αδιάκοπα. Τον ευχαριστούμε για το ότι βρισκόμαστε ζωντανοί και απολαμβάνουμε τη δημιουργία του, ότι είμαστε αρτιμελείς και υγιείς, δεν μπαίνουμε σε λεπτομέρειες γιατί ο Θεός γνωρίζει γιατί υπάρχουμε έτσι όπως ζούμε. Πάντα υπάρχει ένας λόγος που όλα γίνονται στη γήινη ύπαρξή μας.

Αυτός που προσεύχεται διαλύεται μέσα σε αυτό στο οποίο προσεύχεται. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που επιζητούμε βρίσκεται στην πηγή του εαυτού μας και όχι κάπου έξω από εμάς.

Η διαδικασία της προσευχής πρέπει να είναι μια πορεία επιστροφής προς την πηγή και όχι μια πορεία απομακρύνεις και αναζήτησης προς τα έξω. Μέσα από την προσευχή προσεγγίζεις το Απόλυτο. Παραδίνεις τους περιορισμούς σου και τις προσκολλήσεις σου στο Απόλυτο και παραμένει ο Εαυτός σου όπως πραγματικά είναι. Δηλαδή, διαλύεις το (ατομικό) Εγώ σου και μένει μόνο το “ΕΓΩ” της απόλυτης ύπαρξής σου.

Το ατομικό Εγώ πάντα είναι επιβαρυμένο με περιορισμούς, πεποιθήσεις και με το παρελθόν. Σκοπός της προσευχής είναι να βυθιστείς μέσα στην πηγή σου και να αναγνωρίσεις ότι αυτό που είσαι δεν μπορεί να περιοριστεί από τίποτα.

Το αληθινό εγώ δεν είναι προσωρινό και δεν αποτελείται από σκέψεις. Όπως δεν πρέπει να περιορίζεται ή να καθορίζετε ποιοι πραγματικά είστε ανάλογα με τα αισθήματα της στιγμής, δεν πρέπει να ψάχνετε ποιοι πραγματικά είστε μέσα στις σκέψεις που κάνετε για τον εαυτόν σας.

Μέσα από την σωστή προσέγγιση της προσευχής και ενδοσκόπησης, ο άνθρωπος μπαίνει σε ένα πλήρες ανεπτυγμένο δυναμικό σύστημα που μπορεί να ζήσει την υπέρτατη κατάσταση της ζωής, χωρίς πόνο και να βελτιώσει τη ζωή του με την απόλυτη μακαριότητα μέσα από την θεϊκή συνειδητότητα.

Για να είναι πλήρες το δυναμικό ενός ανθρώπου, σημαίνει ότι όλα τα επίπεδα της ζωής του, φυσικό, νοητικό, συναισθηματικό και πνευματικό πρέπει να τα ζει με το μέγιστο των ικανοτήτων του και να βρίσκονται όλα σε πολύ καλή συνεργασία μεταξύ τους.

Η προσευχή στον άνθρωπο είναι ο τρόπος επικοινωνίας με το πνευματικό του επίπεδο για να ευχαριστήσει το Θεό και να επικαλεστεί βοήθεια για να ολοκληρώσει τις ατέλειες και τα ελαττώματά του σχετικά με την γήινη επικοινωνία του με τους ανθρώπους. Να ολοκληρωθεί σαν πνευματική οντότητα επάνω στη γήινη ενσάρκωσή του και να απελευθερωθεί από όλα τα παρείσακτα επίκτητα ζιζάνια που του φόρεσε η κοινωνία που ζει και με τον τρόπο που έμαθε να ζει. Ο άνθρωπος θα πρέπει να εγκαταλείψει τον ετεροφωτισμό του και να γίνει μία αυτόφωτη οντότητα υπεύθυνη για τον εαυτόν της.

Σάββατο 10 Αυγούστου 2024

 

Φυτά και Δένδρα !!!

Τα δένδρα και τα φυτά δημιουργήθηκαν υπό του Θεού, έχουν τη δική τους τελειότητα και είναι φυσικο-χημικά εργοστάσια του φυσικού περιβάλλοντος και μιας ιδιαίτερης υπόστασης που λειτουργούν με τους δικούς τους νόμους ανάπτυξης.

Το φυτικό βασίλειο δεν έχει την δυνατότητα να υπερβαίνει τις ιδιότητες που του προσέδωσε ο κατασκευαστής τους βάσει των φυσικών χημικών νόμων.

Τα φυτά και τα δένδρα μπορούν να αναπτύσσονται από έναν ελάχιστο σπόρο μέχρι την ολοκληρωμένη μορφή τους, για την εξέλιξη αυτή απαιτείται η συνεχής ενέργεια για την κίνηση του όλου βιολογικού μηχανισμού του κάθε φυτού ή δένδρου. Η ενέργεια αυτή δεν μπορεί να είναι υλικής φύσεως, διότι η ύλη δεν έχει την δυνατότητα να οργανώνεται από μόνη της, άρα η πολυπλοκότατες διεργασίες μέσα στον οργανισμό των φυτών και των δένδρων πραγματοποιούνται και κατευθύνονται με την επενέργεια της άυλης πλευράς τους, δηλαδή από την ομαδική ψυχή που διέπει το φυτικό βασίλειο.

Βέβαια οι ψυχές των φυτών είναι διαφορετικές από τις ψυχές των ζώων, αλλά έχουν την ίδια θεϊκή φύση που είναι ανεξάρτητη από την φύση της ύλης. Οι ψυχές αυτές έχουν μορφή σκιάς. Η φύση τους όμως δεν παύει από του να είναι θεϊκή.

Έχει αποδειχθεί ότι τα φυτά και τα δένδρα διαθέτουν κάποια μορφή αντίληψης και νοημοσύνης, ανάλογα με την φύση τους. Δεν διαθέτουν ζωικές αισθήσεις, αλλά έχουν αισθήσεις και συναισθήματα ώστε να καταλαβαίνουν ποιος τα συμπαθεί και τα περιποιείται, άρα έχουν και την ιδιαίτερη ψυχή τους.

Η φύση αναζωογονεί την ανθρώπινη ψυχή, γι' αυτό όταν αισθανόμαστε εξαντλημένοι, αγχωμένοι, κουρασμένοι μια βόλτα στη φύση μας αναζωογονεί και μας θεραπεύει ψυχικά και σωματικά. Η φύση διαθέτει θεραπευτικές ιδιότητες, μας γεμίζει φως και ενέργεια όταν έρθουμε σε επαφή μαζί της, γι' αυτό πολλοί επιστήμονες πιστεύουν να βρίσκουμε χρόνο και να γειωνόμαστε πατώντας στη γη χωρίς παπούτσια και να αγκαλιάζουμε ένα δένδρο που αισθανόμαστε μεγαλύτερη έλξη γι' αυτό.

Αγκαλιάζοντας ένα δένδρο αγγίζοντας όλο μας το σώμα στον κορμό του, για κάποιο μαγικό τρόπο, αισθανόμαστε τα πόδια μας να αγγίζουν τις ρίζες του και να απορροφούμε φως και ενέργεια ζωτικής σημασίας για την υγεία μας.

Εγώ θα πρότεινα, φεύγοντας από την φύση να γυρίζουμε να κοιτάζουμε πίσω μας και να ευχαριστούμε όλο αυτό το υπέροχο θέαμα και την ενέργεια που μας χάρισε.

Αν έχουμε φυτά μέσα στο σπίτι, μπορούμε να τους έχουμε απαλή οργανική μουσική και ελαφρό φωτισμό. Αρέσκονται πολύ στην συντροφικότητα και την ενέργεια που εκπέμπει η μουσική στην ανάπτυξή τους και την αναζωογόνηση της όλης εξέλιξής τους.


Παρασκευή 9 Αυγούστου 2024



Μύηση !!!

Η Μύηση είναι μία έννοια που πολλοί δεν γνωρίζουν την σημασία της και από άλλους είναι παρεξηγημένη. Έχουμε διαβάσει και ακούσει για μυημένους που κρατούν μυστικά τις απόψεις τους και τις γνώσεις τους. Αυτό όμως θα πρέπει να το ψάξουμε και να αναζητήσουμε την πραγματική έννοια της λέξης και το σκοπό της.

Η μύηση προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα μυώ, που σημαίνει κατακτώ μια καινούργια γνώση, αποκαλύπτω μια γνώση που φέρω μαζί μου και ανταποκρίνεται σύμφωνα με την εξέλιξη της ψυχής του κάθε ανθρώπου.

Η μύηση εκτός από μία κατάσταση αναγέννησης είναι και μία πράξη μάθησης, όπου ο άνθρωπος συνειδητοποιεί την ουσία των ηθικών και κοινωνικών νόμων.

Οι επιστήμονες έχουν χωρίσει σε τρεις διαφορετικούς τύπους μύησης.:

Είναι η Φυλετική Μύηση, δηλαδή το πέρασμα από την εφηβική κατάσταση στην ενηλικίωση.

Την Θρησκευτική Μύηση, που επιτρέπει στον άνθρωπο να περάσει από μία κατάσταση σε άλλη ανώτερη, από το υλικό πεδίο στο ανώτερο πνευματικό και ιερό. Και Τρίτον η Μύηση που θεωρείται η πιο εσωτερική από τις προηγούμενες μυήσεις. Είναι αυτή που κάνει κάποιον να εγκαταλείψει την φυσική ανθρώπινη κατάσταση για να φτάσει στην κατοχή των “υπερφυσικών” δυνάμεων.

Η τελευταία αυτή μύηση δεν πρόκειται για μια διανοητική εκπαίδευση, αλλά είναι ένας δρόμος εσωτερικής ανανέωσης που προσφέρει μια σφαιρική άποψη του κόσμου

Κάθε Μύηση σημαίνει και το συμβολικό θάνατο της παλιάς προσωπικότητας και τη γέννηση μιας καινούργιας και περισσότερο αρμονικής προσωπικότητας.

Ο άνθρωπος καταλαβαίνει τον κόσμο μόνο όταν τον βιώσει. Η αναγέννηση και η δυνατότητα εξέλιξης του ανθρώπου, έρχεται μέσα από τον “θάνατο” του παλιού ανθρώπου και την “γέννηση” του νέου, συνδέοντας την αναγέννηση και τη δυνατότητα εξέλιξης του. Οι δοκιμασίες, οι περιπλανήσεις, τα πάθη του υποψηφίου ήρωα και το περιπετειώδες ταξίδι του, τον οδηγούν να φτάσει στο δικό του Κέντρο.

Όλα στη ζωή είναι μέρος μύησης. Το σύμπαν, η φύση στον κόσμο μας, υπάρχουν διαρκώς καταστάσεις από γεννήσεις, συγκρούσεις, θανάτους. Μας είναι εξαιρετικά δύσκολο να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και πόσο μάλλον να βιώσουμε το δώρο της ζωής, της δικής μας εκδήλωσης σε αυτόν τον κόσμο. Δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο. Είναι το πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε σε αυτόν τον εκδηλωμένο υλικό κόσμο.

Θεωρούμε δεδομένο δίχως να προβληματιστούμε από που ήρθαμε και που πορευόμαστε στη διάρκεια του χρόνου της δικής μας ζωής. Σε πολλούς ανθρώπους υπάρχει η ψευδαίσθηση της αιωνιότητας της ύλης. Δημιουργούν μέσα τους το αίσθημα της κτητικότητας, της απληστίας για υλικά αγαθά, θαρρώντας πως θα ζήσουν αιώνια, νέοι, με ζωντάνια και ενέργεια για να μπορούν να απολαύσουν αυτά που αποκτούν με κόπο και στέρηση σε όλη τους τη ζωή. Χάνουν χρόνο στην καθημερινότητά τους μη απολαμβάνοντας τι τους προσφέρει η κάθε στιγμή της ημέρας. Συνειδητοποιούν όμως μια μέρα κοιτάζοντας τον εαυτόν τους στον καθρέφτη πως το πρόσωπό τους, το σώμα τους έχει αλλάξει, ο χρόνος έχει αφήσει τα δικά του σημάδια. Αντιλαμβάνονται ότι ο χρόνος τους έχει αλλάξει και η εξωτερική τους μορφή είναι διαφορετική.

Η ψυχή του ανθρώπου δεν έχει ηλικία, παραμένει πάντα νέα και έχει τη διάθεση και τη θέληση να παίρνει εμπειρίες και να απολαμβάνει. το εξωτερικό ανθρώπινο περίβλημα είναι αυτό που ατονεί και δυσχεραίνει τις κινήσεις και δημιουργεί τα προβλήματα. 


 


Κατανόηση Θανάτου !!!

Ο θάνατος είναι ένα στοιχείο που φοβόμαστε ότι θα μας φέρει θλίψη και τρόμο, χάνοντας ένα δικό μας άνθρωπο ή και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αρχικά, εκείνο που φοβόμαστε είναι ότι θα αποχωριστούμε εκείνους που αγαπάμε και είμαστε προσκολλημένοι στη ζωή μαζί τους, όπως γονείς, παιδιά, σύζυγο και άλλα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουμε ζήσει μαζί τους και μας συνδέουν ωραίες και ίσως και στενάχωρες αναμνήσεις, αλλά όλα αυτά μπορούμε και τα ξεπερνάμε με το αίσθημα της αγάπης.

Εκείνο, όμως που φοβόμαστε περισσότερο είναι το Άγνωστο.

Όταν ετοιμάζεται να αναχωρήσει η ψυχή από το σώμα δίνει ένα σινιάλο. Στα εσωτερικά πεδία έχουν οριστεί οδηγοί που καθήκον τους είναι να παρακολουθούν τα σινιάλα και τις ψυχές.

Ο θάνατος θεωρείται από εσωτερική άποψη ένα μεγάλο διάλειμμα στη ζωή της δράσης του φυσικού πεδίου. Θα πρέπει να το μάθουμε να τον θεωρούμε ως μέρος της διαδικασίας ανάπτυξης. Αυτό που αποκαλούμε γέννηση δεν είναι παρά η διαδικασία πρόσληψης φυσικού φορέα και αυτό που αποκαλούμε θάνατο δεν είναι παρά η διαδικασία απόρριψης του.

Όπως οι διαδικασίες της γέννησης περιλαμβάνουν κι άλλα πράγματα εκτός από τον τοκετό, έτσι και οι διαδικασίες του θανάτου περιλαμβάνουν και άλλα πράγματα πέρα από το σταμάτημα της αναπνοής.

Ο φυσικός θάνατος έρχεται όταν έχει εξαντληθεί το κάρμα που είχε αναλάβει η ψυχή σε αυτή την ενσάρκωση. Ο μη φυσικός ή παθολογικός θάνατος του σώματος έρχεται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα, όπως ασθένεια, δυστύχημα κλπ.

Όπως από μια άλλη οπτική γωνία υπάρχουν και δύο ειδών περάσματα θανάτου, το ειρηνικό πέρασμα στην άλλη όχθη, που είναι το φυσιολογικό και το αγωνιώδες, το παθολογικό.

Το πέρασμα αυτό ουσιαστικά οδηγεί σε μια συνειδησιακή κατάσταση διαφορετική από την συνηθισμένη. Ο θάνατος δίνει στο πνεύμα την ευκαιρία να αφομοιώσει όσα διδάχτηκε στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Η ψυχή ενσαρκώνεται για να διδαχτεί και να μεταφέρει τις εμπειρίες της πίσω στο Ανώτερο Εγώ που βρίσκεται στην πηγή της προέλευσής της.

Η Ζωή και ο Θάνατος είναι όψεις ενός πράγματος, όπως η Μέρα και η Νύχτα, είναι όψεις της μιας κυκλικής κίνησης της γης γύρω από τον εαυτό της.

Ο άνθρωπος ως αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης συμμετέχει στους ρυθμούς της και ακολουθώντας τους ζει, πεθαίνει και ξαναζεί σε αυτόν τον κόσμο.

Ο σκοπός της ύπαρξης του νόμου της μετενσάρκωσης είναι η τελειοποίηση του ανθρώπινου πνεύματος. Μέσα από αυτή αποκτά διάφορες αναγκαίες εμπειρίες και γνώσεις και ανυψώνεται όλο και περισσότερο προς την πηγή του Πνευματικού Φωτός από όπου έχει αποσπαστεί.

Η ύπαρξη μιας άλλης πνευματικής ζωής μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος είναι μια πραγματικότητα που την επιβεβαιώνουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες και φιλοσοφίες.

Όταν το σώμα πεθαίνει, το Ανώτερο Εγώ μαζί με τους υπόλοιπους φορείς της πρώην προσωπικότητάς του, ξεκινάει ένα ουράνιο ταξίδι προς την πνευματική περιοχή.

Στην πρώτη φάση της αποκόλλησης της συνείδησης από το σώμα αυτή συνήθως αποκοιμιέται για ένα χρονικό διάστημα. Δεν έχει ακόμα καταλάβει τι της συμβαίνει και βρίσκεται σε σύγχυση.

Για μέρες ή και για μήνες το Εγώ που χρησιμοποιεί ακόμα τον αστρικό και νοητικό φορέα του, τριγυρίζει στην περιοχή που πέθανε ή κηδεύτηκε ή ακόμα μπορεί να επισκέπτεται φίλους και συγγενείς, χωρίς φυσικά αυτοί να μπορούν να το “βλέπουν”.

Μετά από αυτό το στάδιο που εξαρτάται από την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου και τον τρόπο θανάτου του, η συνείδηση αρχίζει να ξυπνάει και να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις που επικρατούν στο νέο της περιβάλλον.

Έρχεται σε επαφή με άλλες οντότητες του ίδιου μήκους κύματος που τη συμβουλεύουν και την οδηγούν. Οδηγείται σε μια διάσταση που λέγεται “χώρα των Επιθυμιών” . Εκεί το Εγώ απολαμβάνει τους καρπούς των συναισθηματικών του πράξεων στη ζωή, των επιθυμιών και των παθών του.

Πριν περάσει στην ανώτερη διάσταση, η ψυχή θα υποστεί τον λεγόμενο “δεύτερο θάνατο” αυτόν του αστρικού σώματος, όπου θα αποβάλλει όλα τα “ψυχολογικά της απορρίμματα”. Εκεί στο Ουράνιο Κόσμο του Εγώ επεξεργάζεται ωριμάζει και αφομοιώνει όσα νοητικά και πνευματικά ερεθίσματα δέχτηκε στη φυσική ζωή.

Η διαδικασία της καθόδου της ψυχής προς τη νέα ενσάρκωση ξεκινάει όταν το Εγώ έχει αποφασίσει ξανά να αποκτήσει νέες εμπειρίες στη γήινη ύπαρξη.

Οι παράγοντες που ρυθμίζουν τον τόπο γέννησης, το οικογενειακό περιβάλλον, τις προσωπικές ικανότητες κλπ. Δεν είναι τυχαίοι, αλλά υπόκεινται στις προδιαγραφές του προηγούμενου Κάρμα της Ψυχής.


 

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...