Γνωρίζεις γιατί αρρωσταίνεις ?
Όλα στη ζωή μας είναι ενέργεια. Οτιδήποτε βλέπουμε αισθανόμαστε είναι ενέργεια. Το γέλιο, το δάκρυ μας, οι σκέψεις και οι επιθυμίες μας, τα όνειρά και οι πράξεις μας όλα είναι ενέργεια. Όλα τα συναισθήματα που κατά καιρούς δεν αποδεχτήκαμε ή που δεν τολμήσαμε να εκφράσουμε και καταχωνιάσαμε στα υπόγεια της ψυχής μας είναι και αυτά ενέργεια.
Η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Τα συναισθήματα που έχουμε νιώσει και που έχουμε καταπιεί δεν μπορούμε να τα εξαφανίσουμε, μπορούμε όμως να τα μετασχηματίσουμε. Να τα μεταμορφώσουμε ακόμα και αν έχουν συμβεί στο παρελθόν. Άλλωστε το παρελθόν είναι μέσα μας και τις περισσότερες φορές μας κυριεύει και μας καταδυναστεύει.
Έχουμε μεγαλώσει σε μια κοινωνία που από μικρά παιδιά μας εκπαιδεύει να μην εκφραζόμαστε ελεύθερα, να καταπνίγουμε και να απορρίπτουμε κάποια συναισθήματα που χαλάνε την εικόνα του “καλού παιδιού” που χρειάζεται να έχουμε για να είμαστε αποδεκτοί.
Πόσες φορές έχουμε σκεπάσει θυμό μας….
Πόσες φορές έχουμε καταπνίξει το δυνατό γεμάτο γέλιο μας για να γελάσουμε διακριτικά όπως επιτρέπεται…
Πόσες φορές κρύψαμε τα δάκρυά μας και τη θλίψη μας πίσω από τη μάσκα του “δεν συμβαίνει τίποτα”…
Πόσες φορές κατάπιαμε τα ουρλιαχτά του πανικού μας για να μην δείξουμε αδυναμία και χαλάσουμε την εικόνα μας….
Τι έχουν γίνει όμως όλα αυτά τα συναισθήματα ? Όλα τα γέλια, τα δάκρυα, ο θυμός, ο φόβος, αγωνία, τα ουρλιαχτά που δεν εκφράσαμε?
* Που έχουν πάει όλα τα “όχι” που ποτέ δεν βγήκαν από τα χείλη μας αλλά που τόσο μα τόσο πολύ θα θέλαμε να έχουμε πει?
* Που έχουν πάει όλα τα παράπονα, τα θέλω και οι επιθυμίες που δεν τολμήσαμε να φανερώσουμε?
Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν ότι όλα αυτά μαζεύονται στην κοιλιά μας. Μέσα στα σκοτεινά δωμάτια του υποσυνειδήτου μας. Βαθιά μέσα στα υπόγεια της ψυχής μας. Όταν τα υπόγεια αυτά γεμίσουν από καταπιεσμένα συναισθήματα τότε αυτά αρχίζουν να σπρώχνουν τις πόρτες για να τις σπάσουν.
Ο οργανισμός μας θέλοντας να μας προστατεύσει στέλνει εκεί όση ενέργεια χρειάζεται για να αποκλείσει τους ανεπιθύμητους εισβολείς. Όμως κάποια στιγμή η αντίσταση μας αποδυναμώνεται γιατί δεν έχουμε άλλα αποθέματα ενέργειας να διαθέσουμε. Τα διαθέσαμε όλα για να σκεπάσουμε τα “ανεπιθύμητα συναισθήματα” στη σκιά μας και όχι για να τα μεταμορφώσουμε βγάζοντας τα στο φως.
Τότε, όταν δεν έχουμε πια δυνάμεις να τα συγκρατήσουμε, οι πόρτες σπάνε και η ενέργεια όλων αυτών που δεν εκφράσαμε μας κατακλύζει και επηρεάζει όχι μόνο την ψυχολογική μας διάθεση αλλά και το σώμα μας.
Στην πραγματικότητα όλες οι σωματικές αρρώστιες είναι το καθρέφτισμα των εσωτερικών μας συγκρούσεων και των ανομολόγητων επιθυμιών μας. Οι ειδικοί σε αυτά τα θέματα μιλάνε για χαρούμενο και λυπημένο στομάχι, για θυμωμένα νεφρά και φοβισμένο αυχένα εξηγώντας πως η ενέργεια των συναισθημάτων μας πλημμυρίζει κάθε όργανο και κύτταρο του σώματός μας.
Πολλοί είναι αυτοί που υιοθετούν αυτήν την ψυχοσωματική προσέγγιση και αναζητούν πίσω από την ασθένεια έναν ψυχικό παράγοντα. Όμως υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν ότι η αρρώστια δεν είναι ένα ξέσπασμα, μια διαμαρτυρία της ψυχής αλλά ο τρόπος να εκφράσει η ψυχή μέσα από το σώμα τις βαθύτερες ανάγκες της.
Συχνά οι διαδρομές έκφρασης της ψυχής είναι κοινές στους περισσότερους ανθρώπους αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας πόνος στο στομάχι δύο διαφορετικών ανθρώπων κρύβει το ίδιο μήνυμα γι’ αυτούς και δημιουργήθηκε από την ίδια αιτία. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και αντιδρά διαφορετικά στα διάφορα ερεθίσματα που δέχεται.
Όποιο και αν είναι το σύμπτωμα που εμφανίζεται στο σώμα το σίγουρο είναι ότι έρχεται ένα μήνυμα από την ψυχή μας. Πέρα από τα μηνύματα που έρχονται από το σώμα είναι καλό να αναρωτηθούμε:
# Πόσο μας χρειάζεται η αρρώστια στη ζωή μας ?
# Πόσο βαρύ είναι το τίμημα που πληρώνουμε αν μέσα από την αρρώστια έχουμε την αγάπη που χρειαζόμαστε?
Σε αυτή την περίπτωση κλείνουμε τα μάτια και ερχόμαστε σε επαφή με το σώμα μας. Σκοπός μας είναι να του δώσουμε χώρο και το χρόνο να εκφραστεί και να μας πει τι πραγματικά θέλει ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε σε ισορροπία το σώμα, το μυαλό και την ψυχή μας.
Με απλές ερωτήσεις, όπως με,
- Ποιο τρόπο λειτουργώ στη ζωή μου αυτήν την περίοδο ώστε να σε μπλοκάρω και εμφανίζεις τον πόνο ή την αρρώστια?
- Ποιο συναίσθημα κρύβεται πίσω από τον πόνο και πότε πρωτοεμφανίστηκε?
- Αν η αρρώστια είχε ένα μήνυμα να μου δώσει ποιο είναι αυτό?
Η πρώτη αυθόρμητη σκέψη που θα μας έρθει στο μυαλό μας θα είναι και η απάντηση.
Το σώμα είναι πάντα γενναιόδωρο με εμάς. Θα εκπλαγούμε από το πόσο γρήγορα θα υποχωρήσει το σύμπτωμα αν πραγματικά δούμε και κατανοήσουμε την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό. Αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και μπούμε ενεργητικά στην αλλαγή, κάνοντας μικρά διαφορετικά βήματα από αυτά που κάναμε μέχρι τώρα, το σύμπτωμα δεν θα έχει λόγο. Ύπαρξης.
Το σώμα θα ξέρει ότι το “πιάσαμε” το μήνυμα.






