Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2025







Παλιές ψυχές : Η γνώση του Αιώνιου Εαυτού σας!!

Είμαστε όλοι όμορφες ψυχές, ωστόσο κάποιοι από εμάς είμαστε παλαιότερες ψυχές και περισσότερο συντονισμένοι με τον πραγματικό μας εαυτό. Συνεπώς είμαστε ικανοί να έχουμε πρόσβαση στην απόλυτη σοφία της ψυχής μας.

Μάθετε για τη γνώση που οι παλιές ψυχές απέκτησαν σε προηγούμενες ενσαρκώσεις.

Όλοι έχουμε ακούσει για της παλιές ψυχές, όμως τι ή ποιες είναι στα αλήθεια; Ο πραγματικός εαυτός σας, ο Αιώνιος Εαυτός, είναι η ψυχή σας.

Οι άνθρωποι που έχουν ενσαρκωθεί στη Γη αμέτρητες φορές πριν και τώρα πλησιάζουν στην ολοκλήρωση του κύκλου των ενσαρκώσεων, λέγονται παλιές ψυχές. Κατά τη διάρκεια των πολλών ζωών τους, τελειοποίηση σταθερά ανεκτίμητα μαθήματα και τώρα έχουν μια βαθύτερη κατανόηση του κόσμου.

Οι παλιές ψυχές έχουν μια έντονη κατανόηση για τους ανθρώπους και τη ζωή γενικά και έχουν μια στάση για τη ζωή που συχνά χαρακτηρίζεται διαισθητική και φιλοσοφική ή ακόμα και περίεργη και μαγική

Οι παλιές ψυχές έχουν μια δυνατή διαίσθηση, ανεκτικότητα και ενσυναίσθηση όσον αφορά τους άλλους ανθρώπους, επειδή έχουν ζήσει σε άλλες ζωές και έχουν κάνει πολλά πράγματα, πολλές φορές πριν. Κάποιες από τις παλιές ψυχές είναι ικανές να συνδέονται με τον ανώτερο εαυτό του ή τους πνευματικούς οδηγούς τους και επομένως έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε μαθήματα που τελειοποίησαν σε προηγούμενες ζωές.

Ως αποτέλεσμα, είναι ικανές να κερδίσουν γνώσεις οι οποίες κανονιά φαίνονται να προηγούνται της ηλικιακής τους ομάδας. Παρόλο που πολλοί άνθρωποι νιώθουν σαν να είναι παλιές ψυχές εξαιτίας των έντονων, κουραστικών ζωών του, δεν είναι απαραίτητα σίγουρο ότι πλησιάζουν στην ολοκλήρωση του κύκλου ενσάρκωσής τους.

Άλλοι έχουν πράγματι ενσαρκωθεί πολλές φορές πριν αλλά αντί να είναι σχολαστικοί με τη δουλειά τους, επιλέγουν να διασκεδάζουν. Αυτές είναι οι παλιές ψυχές που πραγματικά απολαμβάνουν τη ζωή στη Γη και δεν βιάζονται στα αλήθεια να τελειώσουν τον κύκλο τους

Οι παλιές ψυχές έχουν πρόσβασηη σσε πληροφορίες που έχουν αποκτήσει παλαιότερα

Όλοι μας έχουμε βιώσει κάποιες αποκαλύψεις στη ζωή μας. Κατά τη διάρκεια συζητήσεων για θέματα για τα οποία δεν είχαμε προηγούμενη γνώση. Προσφέροντας βαθιές και καλές συμβουλές σε φίλος μας και στην οικογένειά μας (για τις οποίες δεν θεωρούσαμε ικανό τον εαυτό μας). Κατά καιρούς καταλαβαίνοντας τις πραγματικές προθέσεις ενός ατόμου που δεν είχαμε ξαναδεί ποτέ πριν στη ζωή μας. Και καταλαβαίνοντας το αποτέλεσμα μια κατάστασης πριν αυτή συμβεί.

Αυτό γίνεται γιατί ήμασταν ικανοί να έχομε πρόσβαση σε γνώσεις ή πληροφορίες που είχαμε αποκτήσει προηγουμένως. Αυτή είναι απόδειξη ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αποκτήσει στο παρελθόν και αποθηκεύσει κάποιες γνώσεις για τον κόσμο, την ανθρώπινη κοινωνία και το βαθύτερο νόημα της ζωής.

Παρόλο που μόνο λίγοι άνθρωποι έχουν γνώση των παραπάνω, στην πραγματικότητα είναι πιθανό να μελετήσουμε τον εαυτό μας μέσω παλινδρόμησης διαλογισμού ή ενδοσκόπησης και να εκμεταλλευτούμε αυτή τη δεξαμενή γνώσης κατά τη διάρκεια της ανακάλυψης του εαυτού.

Προφανώς, η διαδικασία ποικίλλει από άτομο σε άτομο, αλλά όλοι μπορούμε με το ένα ή τον άλλο τρόπο, να αποκτήσουμε πρόσβαση στη γνώση και τις πληροφορίες από τις προηγούμενές μας ζωές.

Είστε παλιά ψυχή;

Το ταξίδι της πρόσβασης στη γνώση που κερδίσατε σε μια προηγούμενη ενσάρκωση ξεκινάει με μια ερώτηση: Είστε παλιά ψυχή;

Ψάχνετε για βαθύτερα νοήματα

Βρίσκετε και παρατηρείτε το βαθύτερο νόημα σε κάθε όψη της ζωής. Διαπιστώνετε ότι σκέφτεστε σχεδόν τα πάντα και ίσως οι φίλοι σας να σας πειράζουν για φιλοσοφικό σας ύφος σχετικά με τον κόσμο γύρω σας

Είτε πρόκειται για μια απλή χειρονομία από έναν ξένο ή συνάδελφο, είτε για κάτι που έχετε κάνει, συχνά διαπιστώνετε ότι συλλογίζεστε και σκέφτεστε ποιο είναι το νήμα πίσω από οτιδήποτε.

Οι άνθρωποι σας θεωρούν ώριμο πέρα από τα χρόνια σας

Από τα παιδικά σας χρόνια (ή την εφηβεία), οι άνθρωποι ήταν εντυπωσιασμένοι με την ωριμότητά σας και απολάμβαναν να μιλάνε μαζί σας. Θυμάστε να έχετε μια έντονη παρόρμηση να βρίσκεστε με μεγαλύτερα σε ηλικά άτομα από εσάς και πιο ώριμα και να απολαμβάνετε να κουβεντιάζετε μαζί τους

Προτιμάτε τις απλούστερες απολαύσεις της ζωής

Μια μικρή βόλτα το να απολαμβάνετε με ησυχία την συντροφιά ενός αγαπημένου σας ατόμου ή να το βλέπετε να χαμογελάει, το να βλέπετε τα ηλιοβασιλέματα, το μαγειρεύετε ένα γεύμα, το να νιώθετε τον άνεμο όσο είστε στο δρόμο για το σπίτι σας κλπ. (η απλή απόλαυση της ζωής). Όλα αυτά σας κάνουν να νιώθετε χαρούμενοι και ευγνώμονες που ζείτε. Ως αποτέλεσμα, θεωρείτε ότι οι εμπειρίες είναι πιο πολύτιμες και έχουν μεγαλύτερη αξία από τα υλικά αγαθά.

Πιστεύετε ότι η μοναξιά είναι μια σημαντική πλευρά της ζωής.

Απολαμβάνετε τη μοναξιά. Να κάθεστε μόνοι σας όσο κάνετε διάφορες σκέψεις. Η μοναξιά σας γεμίζει και σας επιτρέπει να γίνετε απίστευτα ενδοσκοπικοί με τη ζωή σας. Ενώ οι άλλοι βρίσκουν τη μοναξιά τρομακτική ή καταθλιπτική, εσείς την βρίσκετε απαραίτητη.

Ίσως ενστικτωδώς να έχετε συνειδητοποιήσει ότι κάποιος : φίλος, σύντροφος, συνάδελφος χρειάζεται τη μοναξιά και του συστήνετε, ως γιατρικό σε οτιδήποτε τον απασχολεί.

Αυτό δε σημαίνει ότι οι παλιές ψυχές είναι απαραίτητα μοναχικοί άνθρωποι ή δεν απολαμβάνουν την συντροφιά των άλλων. Απλά χρειάζονται λίγο χρόνο καθημερινά να φορτίσουν τις μπαταρίες τους και να σκεφτούν πνευματικές ιδέες.

Η ενσυναίσθηση και η ανεκτικότητα είναι φυσικές σε εσάς.

Οι άνθρωποι έχουν παρατηρήσει ότι είστε πολύ ανεκτικοί με τους άλλους, αλλά ξέρετε ότι η ενσυναίσθησή σας εμφανίζεται από μια ανάγκη που έχετε να είστε συνδεδεμένοι με τους άλλους.

Είστε άνετοι με διάφορους ανθρώπους επειδή δεν είχατε ποτέ τη διάθεση να τους κρίνετε για αυτό που είναι. Τους αποδέχεστε έτσι όπως είναι.

Ως αποτέλεσμα, είστε εκείνο το άτομο στο οποίο οι άλλοι απευθύνονται αν έχουν την ανάγκη να ανοιχτούν ή χρειάζονται κάποια συμβουλή.

Έχετε δυνατό ένστικτο

Είστε ευαίσθητοι στους άλλους και στον κοινωνικό σας περίγυρο. Τείνετε να εμπιστεύεστε τη διαίσθησή σας και το ένστικτό σας.

Και αν τελικά είστε παλιά ψυχή;

Αν απαντήσατε “Ναι” στα περισσότερα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά τότε ναι, είστε σε επαφή με τη σοφία που έχετε συγκεντρώσει. Είστε ήδη συντονισμένοι με το κάλεσμα της καρδιάς σας και μπορείτε εύκολα να συνδεθείτε με τον πραγματικό σας εαυτό.


Awakengr.com





Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2025

 




Έχω, Κάνω, Είμαι : τρία επίπεδα ανάπτυξης της συνειδητότητας.


Καθώς αναπτύσσεται συνειδητοτητά μας περνάμε από το Έχω στο Κάνω και από το Κάνω στο Είμαι.


Στα κατώτερα επίπεδα τη συνειδητότητας δίνουμε μεγάλη αξία σε αυτά που έχουμε. Αντλούμε την αξία της αυτοεικόνας μας και προσδιορίζουμε τη θέση μας στον κόσμο ανάλογα με τα υλικά αγαθά που κατέχουμε. Μόλις αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι μπορούμε να αποκτήσουμε υλικά αγαθά και να προσφέρουμε επίσης υλικά αγαθά στους ανθρώπους που εξαρτώνται από εμάς, ο νους μας αρχίζει να ενδιαφέρεται για το τι κάνουμε.


Στο τι κάνουμε αξιολογούμε τον εαυτό ας και σκεφτόμαστε πως μας βλέπουν οι άλλοι ανάλογα ε αυτά που κάνουμε. Καθώς αναπτύσσεται η ικανότητά ας να αγαπάμε, περνάμε από το “κάνω για μένα” στο “κάνω για τους άλλους”, δηλαδή στην προσφορά (προσφορά δεν σημαίνει αυτοθυσία). Καθώς εξελισσόμαστε από το επίπεδο, νιώθουμε ότι οι ανάγκες μας ικανοποιούνται από το σύμπαν και η αγάπη μας μεγαλώνει ακόμα περισσότερο.


Στο ανώτερο επίπεδο της συνειδητότητας, αυτό που μετράει είναι αυτό που είμαστε. Έχοντας δει στην πράξη ότι μπορούμε να έχουμε και να κάνουμε αυτά που θέλουμε – πάντα ανάλογα με τις επιθυμίες του καθενός – το Είμαι αποκτά μεγαλύτερη αξία.


Οι άλλοι μπορεί να θέλουν να κάνουν παρέα με εμάς, όχι επειδή έχουμε διάφορα υλικά αγαθά, ούτε επειδή κάνουμε ό,τι κάνουμε στην κοινωνία, αλλά επειδή είμαστε αυτό που είμαστε. Οι άλλοι θέλουν να βρίσκονται κοντά μας χάρη σε αυτό που εκπέμπουμε. Το κοινωνικό προφίλ μας αλλάζει. Δεν είμαστε πλέον “αυτός με το μεγάλο σπίτι”, “ αυτός με το ακριβό αυτοκίνητο”, ή “αυτός που δουλεύει στην τάδε εταιρεία”. Πλέον οι άλλοι μας περιγράφουν ως έναν υπέροχο άνθρωπο, “αυτός που πρέπει να γνωρίσεις”.


Το επίπεδο τού Είμαι το συναντάμε συχνά στους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για την αυτοβελτίωση. Συνήθως αυτοί δε ενδιαφέρονται για το τι κάνουν ή τι έχουν οι άλλοι. Ενδιαφέρονται για το αν οι άλλοι έχουν πετύχει τους εσωτερικούς τους στόχους, όπως την ειλικρίνεια, την αγάπη, την προσφορά, την ταπεινότητα και την επίγνωση. Ενδιαφέρονται για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του Είμαι.



The Pathway of Surrender


Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2025

 





10 πεποιθήσεις που πρέπει να αναθεωρήσουμε για να βρούμε την ψυχική μας ηρεμία !!!


Όλοι υποφέρουμε σε κάποιο βαθμό στη ζωή μας, όχι τόσο εξαιτίας των γεγονότων που μας συμβαίνουν, αλλά εξαιτίας κάποιων πεποιθήσεων.

1. “Πρέπει συνεχώς κάτι να κάνω”

Αυτή είναι μία πολύ “λεπτή” πεποίθηση που οι περισσότεροι από εμάς δεν συνειδητοποιούμε καν ότι την έχουμε. Προέρχεται από την εμμονή μας με την παραγωγικότητα και τα επιτεύγματα και εκδηλώνεται ως μια συνεχής δυσαρέσκεια για το παρόν. Αν και το Εγώ μάς ξεγελάει για να πιστέψουμε ότι χρειαζόμαστε αυτό το συναίσθημα για να φέρομε εις πέρας τις υποχρεώσεις μας, όταν το αφήνουμε βλέπουμε ότι μεγάλο μέρος του άγχους μας διαλύεται και χαλαρώνουμε. Είναι επίσης πολύ πιο πιθανό να απολαύσουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε χωρίς τη συνεχή εσωτερική πίεση να νιώθουμε ότι αυτό που κάνουμε αυτή τη στιγμή δεν είναι ποτέ αρκετό.


2. “ Θα είμαι ευτυχισμένος όταν αποκτήσω αυτό που θέλω”


Ενώ γνωρίζουμε διαισθητικά ότι δεν χρειάζεται να αποκτήσουμε τίποτα για να είμαστε ευτυχισμένοι, είναι εύκολο να παγιδευτούμε σε αυτή την αναζήτηση. Για να το ξεπεράσουμε αυτό, πρέπει να προσέχουμε πότε έχουμε την αίσθηση ότι χρειαζόμαστε κάτι πριν μπορέσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Όταν βλέπουμε ότι το κάνουμε αυτό , μπορούμε να εξασκηθούμε στο να εγκαταλείπουμε αυτή την ανάγκη, έστω και για μια σύντομη στιγμή. Όσο πιο ικανοί γινόμαστε να το κάνουμε αυτό, τόσο περισσότερο θα βιώνουμε την πληρότητα στο παρόν και τόσο λιγότερο το μυαλό μας θα προσκολλάται στις σκέψεις για μελλοντική ευτυχία.


3. “Είναι δύσκολο να βρεις την εσωτερική γαλήνη”


Αυτός είναι ένας άλλος μύθος. Πολλοί από εμάς νιώθουμε ότι απέχουμε πολύ από την εσωτερική γαλήνη και λατρεύουμε αυτούς που φαίνεται ότι την έχουν βρει. Εξαιτίας αυτού, ασυνείδητα πιστεύομε ότι είναι πολύ μακριά από το σημείο που βρισκόμαστε στη ζωή μας και πρέπει να κάνουμε ένα μακρύ ταξίδι για να τη βρούμε. Ίσως έχουμε διαβάσει βιβλία που υποδηλώνουν ότι η θεμελιώδης αλλαγή στο πως νιώθουμε ή ενεργούμε απαιτεί χρόνια δύσκολης εκπαίδευσης. Αλλά συχνά απλώς χρειάζεται να εγκαταλείψουμε την πεποίθηση ότι αυτό που θέλουμε βρίσκεται κάπου μακριά και να κατανοήσουμε ότι όταν σταματήσουμε να προσπαθούμε τόσο κοπιαστικά, θα αρχίσουμε να νιώθουμε την ηρεμία που αναζητάμε. Τελικά, το ταξίδι που χρειάζεται να κάνουμε είναι η διαδικασία της αναθεώρησης των πεποιθήσεών μας.


4. “Αν εκφράσω τα συναισθήματά μου ειλικρινά, οι άνθρωποι θα ομίζουν ότι είμαι αδύναμος”


Μας μαθαίνουν συχνά, καθώς μεγαλώνουμε, να μην εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Αυτό αφορά κάποιες συναισθηματικές αντιδράσεις που θεωρούνται κοινωνικά ακατάλληλες, όπως ο θυμός, ο φόβος και η θλίψη. Μάλιστα, έχουμε μάθει να περιορίζουμε και την έκφραση των θετικών συναισθημάτων, όπως η χαρά και ο ενθουσιασμός. Αυτό μας κάνει, στην ενήλικη ζωή, να πιστεύουμε ότι η ειλικρινής έκφραση θα αντιμετωπιστεί μα αποδοκιμασία από τους άλλους. Η ειρωνεία σε αυτό είναι ότι καθώς όλοι αντιμετωπίζουν την επιθυμία να είναι αυθεντικοί, εκείνοι που το κάνουν πραγματικά αντιμετωπίζονται συνήθως με σεβασμό και θαυμασμό.


5. “Αν οι άνθρωποι γνώριζαν τον πραγματικό μου εαυτό, δεν θα τους άρεσε”


Αυτό μοιάζει με το προηγούμενο σημείο. Κρύβουμε ορισμένες πτυχές της προσωπικότητάς μας, ορίζοντας τον εαυτό μας δημόσια σύμφωνα με όσα δείχνουμε, και ιδιωτικά σύμφωνα με ατά που κρύβουμε. Η πραγματικότητα είναι ότι είμαστε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτές τις ιστορίες. Οι άνθρωποι έλκονται περισσότερο από την ειλικρίνεια, παρά από την εικόνα με την οποία παρουσιαζόμαστε.



6. “Θα έπρεπε να είμαι πιο χαρούμενος αυτή τη στιγμή”.


Στην κουλτούρα μας, δίνουμε μεγάλη σημασία στις κοινωνικές συγκρίσεις μεταξύ ατόμων. Όταν δεν αισθανόμαστε καλά, κοιτάμε τι έχουμε και νιώθουμε ένοχοι που δεν είμαστε τόσο χαρούμενοι. Ή κοιτάμε αυτά που δεν έχουμε και αναρωτιόμαστε γιατί δεν είμαστε τόσο χαρούμενοι όσο ο διπλανός μας. Δεν γίνεται να είσαι συνέχεια χαρούμενος. Η χαρά έρχεται και φεύγει, όπως κάθε άλλη εμπειρία, αλλά δεν αποτελεί προϋπόθεση για να ζεις συνειδητά στο παρόν.


7. Άν δεν είμαι ο καλύτερος, δεν είμαι αρκετά καλός”.


Υπήρξε ένα τεράστιο κίνημα τα τελευταία είκοσι χρόνια στην προσωπική ανάπτυξη. Α και πολλές από αυτές τις ιδέες είναι σωστές, μπορούν να περιέχουν τοξικά κίνητρα. Όταν μπορέσετε να απαλλάξετε τον εαυτό σας από αυτή την πεποίθηση, θα συνειδητοποιήσετε σύντομα ότι η συνεχής προσπάθεια για να είστε καλύτερος εαυτός σας είναι ατελείωτη και προκαλεί άγχος. Θα δείτε ότι μπορείτε να αγαπάτε και να εκτιμάτε τον εαυτό σας τώρα, όπως είστε χωρίς να χρειάζεται να είστε κάποιος άλλος.


8. “Χρωστάω στους άλλους”


Αυτό είναι δύσκολο και σχετίζεται με την αίσθηση της ανάγκης να είσαι ο καλύτερος εαυτός σου. Αν και ευγνωμοσύνη είναι σημαντική, δεν σημαίνει ότι πρέπει να περπατάμε με την αίσθηση ότι χρωστάμε στο σύμπαν. Το βλέπουμε αυτό όταν οι άνθρωποι προσπαθούν παθολογικά να αποδείξουν την αξία τους στους άλλους. Όταν αφήσουμε το βαθύ αίσθημα το χρέους και της υποχρέωσης, τότε μπορούμε πραγματικά να αρχίσου9με να δίνουμε στους ανθρώπους αυτό που έχουμε να προσφέρουμε.


9. “Υπήρχε μια περίοδος στο παρελθόν μου που ήταν εντελώς χάλια”


Συχνά ταυτιζόμαστε πολύ με τις άσχημες εμπειρίες στο παρελθόν μας που μας εμποδίζουν να απολαμβάνουμε το παρόν. Ορίζουμε τον εαυτό μας σύμφωνα με αυτές τις προηγούμενες εμπειρίες και νιώθουμε ότι πρέπει να τις μοιραστούμε με τους άλλους. Αλλά όταν συνειδητοποιήσουμε ότι είναι πολύ λιγότερο σημαντικές από ότι πιστεύαμε αρχικά, σταματάμε να νιώθουμε θύματα.


10. “Πρέπει να είναι όλα υπό έλεγχο”


“Για να είμαι καλά, η ζωή πρέπει να εξελίσσεται σύμφωνα με τις επιθυμίες μου”. Αυτή η πεποίθηση μάς κρατάει σε μια κατάσταση συνεχούς δυσφορίας και άγχους.Προσπαθούμε ν προλάβουμε τα πάτα, μη συμβεί αυτό, μη συμβεί το άλλο, με αποτέλεσμα να εξουθενωνόμαστε ψυχικά. Ατή στάση μπορεί να μας κάνει να περάσουμε όλη μας τη ζωή ανησυχώντας για το μέλλον, χωρίς να μπορούμε να απολαύσουμε το παρόν έτσι όπως είναι.


Tinybuddha.com



 


Εσωτερική αλλαγή: από την άγνοια στην επίγνωση και την κατανόηση!


Όταν αναφερόμαστε στην εσωτερική αλλαγή εννοούμε συγκεκριμένα να γίνει κανείς πιο συνειδητός. Δηλαδή, να γνωρίσει πως λειτουργεί το Εγώ, να εξασθενίσει την ταύτιση με τις σκέψεις και να ζει περισσότερο στο παρόν, με επίγνωση και αποδοχή απέναντι στις εμπειρίες του.


Μια ωραία παρομοίωση που χρησιμοποιούν στην Ανατολή για να περιγράψουν αυτή τη διαδικασία είναι η μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα. Η κάμπια μεταμορφώνεται πρώτα σε χρυσαλλίδα και δημιουργεί ένα κουκούλι, το οποίο πρέπει να σκίσει εκ των έσω για να απελευθερωθεί και να πάρει την τελική μορφή της ως πεταλούδα.


Αν και η όλη διαδικασία είναι από μόνη της εντυπωσιακή, ένα στοιχείο της δίνει ακόμα μεγαλύτερη αξία: για να βγει η πεταλούδα από το κουκούλι πρέπει να σπρώξει με τα φτερά της το εσωτερικό τοίχωμα του κουκουλιού μέχρι να το σκίσει. Αν κάποιος παρέμβει και προσπαθήσει να “βοηθήσει” την πεταλούδα σκίζοντας το κουκούλι απ’ έξω, η πεταλούδα δεν θα μπορέσει ποτέ να ανοίξει τα φτερά της. Και αυτό επειδή τα φτερά πρέπει να γεμίσουν με λέμφο (αίμα) για να δυναμώσουν και να ανοίξουν, κάτι που επιτυγχάνεται από το σπρώξιμο των φτερών επάνω στο κουκούλι, και όπως καταλαβαίνετε αυτό μπορεί να γίνει μόνο από την ίδια την πεταλούδα.


Η διαδικασία είναι ή ίδια και στις περιπτώσεις της ανάπτυξης της συνειδητότητας. Απλά συμβαίνει σε διαφορετική κλίμακα και σε πιο σύνθετους οργανισμούς. Αλλά η ουσία παραμένει η ίδια: η αλλαγή θα προέλθει από την προσπάθεια που θα κάνει κανείς μόνος του. Οι εξωτερικές παρεμβάσεις, όπως είναι η ψυχολογική υποστήριξη ή καθοδήγηση, μπορούν να δράσουν μόνο ως καταλύτες. Και οι καταλύτες, ακριβώς όπως και στις χημικές αντιδράσεις δε παρεμβαίνουν στα μέρη της αντίδρασης, αλλά επηρεάζουν την πορεία της μειώνοντας τις αιτήσεις για απορρόφηση ενέργειας από το περιβάλλον.


Ο Βούδας έλεγε ότι μόλις δεχτείς ένα βέλος στο σώμα σου, δεν θα αρχίσεις να αναρωτιέσαι από που ήρθε το βέλος, πως έφτασε σε σένα, ποιος το έριξε, κλπ. Θα κάνεις ότι μπορείς για να το βγάλεις αμέσως. Το ίδιο ισχύει και στη διαδικασία της εσωτερικής μεταμόρφωσης. Αν και ο νους μας δημιουργεί σενάρια, υποθέσεις και όλων των ειδών σκέψεις (κατηγορίες, θυματοποιήσεις, κριτική)για ότι έχουμε ζήσει στο παρελθόν και ότι σκεφτόμαστε ότι θα ζήσουμε στο μέλλον, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο πυρήνας της αλλαγής είναι ακριβώς η αποταύτιση από αυτή τη νοητική λειτουργία.


Η παρατήρηση της φλυαρίας του νου είναι ταυτόχρονα και ο δρόμος για την αλλαγή. Και για να είμαστε σίγουροι ότι βαδίζουμε στο σωστό δρόμο, την παρατήρηση πρέπει να την ακολουθεί η αποδοχή. Δεν έχει καμία σημασία πιο είναι το περιεχόμενο των σκέψεων ο δημιουργεί ο νους. Το σημαντικό είναι ότι πρόκειται απλά για σκέψεις και όχι για την αλήθεια. Παρατηρώντας τες σημαίνει ότι ερχόμαστε πιο κοντά στην αληθινή μας φύση που είναι η επίγνωση.


Η κύρια διαφορά μας από την κάμπια που μεταμορφώνεται σε πεταλούδα είναι ότι εκείνη δεν γνωρίζει τι της συμβαίνει. Αποτελεί η ίδια το φαινόμενο της αλλαγής, χωρίς να μπορεί να συνειδητοποιήσει την όλη διαδικασία. Εμείς έχουμε τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε τι σηματοδοτεί η αλλαγή.


Όταν δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες και εμφανίζεται το κίνητρο της αλλαγής, αρχίζει και διαρρηγνύεται το κουκούλι το Εγώ που μας κρατούσε τόσα χρόνια στη άγνοια για όσα συμβαίνουν μέσα μας. Αφού αρχίσουμε να παρατηρούμε τη λειτουργία του Νου, δημιουργούμε μια διαφορετική στάση απέναντι σε αυτά που νιώθουμε, αλλά και απέναντι στις εμπειρίες μας. Η στάση αυτή είναι μια στάση αποδοχής και διεισδυτικής κατανόησης που έρχεται να αντικαταστήσει την παλιά ασυνείδητη στάση της αντίστασης, της αυτόματης αντίδρασης και της άρνησης.


aytepignosi


Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025

 

Η ζωή είναι ικανή να φροντίζει τον εαυτό της. Την εμπιστεύεσαι?


Όσο πιο συνειδητά ζούμε τόσο λιγότερο προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες που προέρχονται από έναν εγωικό εαυτό που νιώθει ανεπαρκής και ανασφαλής.


Η ανεπάρκεια και η ανασφάλεια που αισθάνονται οι άνθρωποι πρέρχονται από τον προγραμματισμό τους (κυρίως από το πως έχουν μάθει να σκέφτονται) και εντείνονται από τις διάφορες επιθυμίες. Η ανεπάρκεια, με τη σειρά της, δημιουργεί περαιτέρω “θέλω” (θέλω να καταφέρω, να αναγνωριστώ, κ.α.) και η ανασφάλεια “δεν θέλω” (δεν θέλω να πάθω κάτι κακό, να χάσω κάτι, κ.α) τα “δεν θέλω” μεταφράζονται σε “θέλω να μη…” και έτσι μιλάμε πάλι για επιθυμίες.


Όταν δεν υπάρχει το κίνητρο να αντισταθμιστούν η ανεπάρκεια και η ανασφάλεια, δεν υπάρχει λόγος για προσπάθεια γιατί δεν υπάρχουν επιθυμίες. Το σύστημα “σώμα-νους” λειτουργεί αυθόρμητα, απελευθερωμένο από την τυραννία ενός εγωικού εαυτού που αισθάνεται ανεπαρκής και ανασφαλής – αυτή την κατάσταση τη συναντάμε πρωτίστως στα βρέφη και στα μικρά παιδιά πριν αρχίσει να διαμορφώνεται η ψευδαίσθηση το εαυτού, με τη διαφορά φυσικά ότι σ’ αυτά απουσιάζει η συνειδητή γνώση της ύπαρξης.


Η ζωή είναι ικανή να φροντίζει τον εαυτό της. Δεν χρειάζεται να αμύνεται και να προσπαθεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι για να νιώσει επάρκεια και ασφάλεια. Αυτή είναι ΄λεγόμενη “εμπιστοσύνη στη ζωή”. Έμπιστεύομαι τη ζωή σημαίνει συνειδητοποιώ ότι αυτό που είμαι δεν είναι κάτι ξεχωριστό από την ίδια τη ζωή και γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος να επιθυμώ κάτι διαφορετικό από αυτό που ήδη υπάρχει.


Ζωή χωρίς προσπάθεια δεν σημαίνει όμως ότι κάθομαι και δεν κάνω τίποτα. Σημαίνει ότι αφήνω το σώμα και τον νου να λειτουργήσουν όπως αυτά μπορούν να λειτουργήσουν, χωρίς να καθοδηγούνται από έναν υποτιθέμενο ανεπαρκή και ανασφαλή εγωικό εαυτό. Η επιθυμία για αναγνώριση, διάκριση, ασφάλεια, άμυνα ή επιβολή, δεν έχουν λόγο ύπαρξης σε έναν άνθρωπο που νιώθει εντάξει με αυτό που είναι, όπως και αν είναι.


Πολλές φορές, όταν αναφερόμαστε σε συνειδητούς και σοφούς ανθρώπους, μπορεί να δημιουργείται η εντύπως της εξιδανίκευσης ότι δηλαδή μιλάμε για ανθρώπους με υπερφυσικές ή ξεχωριστές ικανότητες. Αυτό δεν ισχύει. Απλώς υπάρχουν διάφορα επίπεδα επίγνωσης που προσδίδουν στο σώμα τον αντίστοιχο βαθμό ελευθερίας από την ασυνείδητη δραστηριότητα του νου. Οι μεγάλοι πνεματικοί δάσκαλοι ζουν απαλλαγμένοι από εγωικές επιθυμίες, γιατί το επίπεδο της επίγνωσης που εκφράζεται μέσα από αυτά τα σώματα δεν επιτρέπει την ύπαρξη ενός ανασφαλούς εγωικού εαυτού. Στους υπόλοιπους, η επίγνωση έχει μεγαλύτερα περιθώρια αποταύτισης, που σημαίνει ότι η αίσθηση του εγωικού εαυτού είναι ακόμα παρούσα.


Χωρίς εγωικές επιθυμίες δεν υπάρχει αίσθηση ανεπάρκειας και ανασφάλειας και η ζωή, από αγώνας γεμάτος προσπάθεια, μετατρέπεται σε μια απρόσωπη υπαρξιακή εμπειρία – “απρόσωπη”, δηλαδή χωρίς προσωποποιήσεις, χωρίς την αίσθηση ότι αυτά που συμβαίνουν αφορούν (ή προέρχονται από) κάποιον εγωικό εαυτό. Χωρίς εγωικό εαυτό η ζωή απαλλάσσεται από το βάρος των προσπαθειών που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των εγωϊκών συμφερόντων.


Aytepigosi



Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2025

 


Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τον εαυτό σου αν γνωρίσεις ποιος πραγματικά είσαι !!


Κάποια στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να συμβεί η εξής αλλαγή: να μετατοπιστεί η αίσθηση του εαυτού του από το άτομο που μέχρι τώρα γνώριζε (με όλα τα χαρακτηριστικά που τον προσδιόριζαν – βιώματα, οι αναμνήσεις, οι επιθυμίες και οι αποστροφές), σε άτι πέρα από αυτό.


Ο αυτοπροσδιορισμός του πλέον κινείται στο πεδίο εκείνου που γνωρίζει τα χαρακτηριστικά του συστήματος σώματος – νου, εκείνου που έχει επίγνωση όλων αυτών. Ο εαυτός πλέον δεν αποτελείται από τα χαρακτηριστικά αυτά, αλλά αντιθέτως τα χαρακτηριστικά εμπεριέχονται σε εκείνον.


Αλλαγή αυτή επιφέρει την αντίληψη πλέον του εαυτού ως την Ύπαρξη (Επίγνωση, Συνειδητότητα, η όποιο άλλο όνομα έχει δοθεί), η οποία εκφράζεται μέσα από της μία της μορφή (ένα ανθρώπινον σύστημα “σώματος – νου”).


Στη μετατόπιση αυτή, έχουν δοθεί πολλές ερηνείες με αφετηρία την ανάγκη του αθρώπινου νου να αποδώσει σχηματικά και να ορίσει την κατάσταση σε πλαίσιο που να κατανοεί με βάσει το αίτιο κι αιτιατό.


Έχουν γίνει αμέτρητες ομιλίες και έχουν γραφτεί πολλά κείμενα όπου συναντάμε λέξεις όπως φώτιση, αφύπνιση, θέωση, αυτοπραγμάτωση, κ.ο.κ. Ωστόσο οι λέξεις αυτές προσπαθούν να περιγράψουν μία κατάσταση η οποία να μπορεί να γίνει κατανοητή από τον ανθρώπινο νου. Δηλαδή, να περιγραφεί μια κατάσταση που θα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, θα προσδίδει συγκεκριμένες ποιότητες και θα επιφέρει συγκεκριμένο τρόπο έκφρασης.


Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται η εντύπωση πως υπάρχει μια κατάσταση Α και μία άλλη Β,, τις οποίες διαχωρίζει μια απόσταση. Εμφανίζεται και το τρίπτυχο επιθυμία – ανάγκη – σκοπός το οποίο φέρνει τα παράγωγα: ματαιότητα, θλίψη, ανυπομονησία αίσθηση προσπάθειας , κ.ο.κ.


Στην Πραγματικότητα, η Ουσία η οποία ενυπάρχει σε όλα και από την οποία αποτελούνται όλα, υλικά και άυλα, είναι αυτή που αναγνωρίζει πια τον Εαυτό της ς αυτό που είναι, μέσα από ία της μορφή ( ανθρώπινο σώμα). Διερευνώντας τη φύση της επίγνωσης, συνειδητοποιείται πως η επίγνωση δεν είναι χαρακτηριστικό του σώματος ή του ατόμου, αλλά κάτι που ήδη υπάρχει και μπορεί να εκδηλωθεί μέσα από τον άνθρωπο. Η καθαρή Επίγνωση χαρακτηρίζεται από την απουσία οποιουδήποτε αντικειμένου και λειτουργεί σαν “πύλη” μέσα από την οποία εκδηλώνεται η Ουσία ή η Ύπαρξη.


Όταν συμβεί η αναγνώριση του Ουσίας από την ίδια, εμφανίζονται και κάποιες “φυσικές συνέπειες”, οι οποίες αποδιδόμενες στον άνθρωπο ως άτομο περιγράφονται ως φώτιση ή αυτοπραγμάτωση, κλπ. Μοιραία, όταν σε ένα ανθρώπινο σύστημα σώματος και ου αναγνωρίσει η Ουσία τον εαυτό της, αλλάζει και ο τρόπος έκφρασής του. Παύει το κυνήγι όλων αυτών που διέπουν την αίσθηση του ατόμου (εκπλήρωση επιθυμιών, άγχος, ματαίως, φόβος) και αντί αυτών εκδηλώνεται η πρωταρχική κατάσταση της εμπειρίας της ύπαρξης με συναισθήματα ευδαιμονίας και αγάπης, με αίσθηση πληρότητας και με “κρυστάλλινη” νοητική έκφραση ανάλογα με τις περιστάσεις. Έρχεται η παράδοση στην ζωή όπως αυτή εκφράζεται κάθε φορά καθώς έχει το δίπολο αιτίου και αιτιατού και υπάρχει μόνο η -τα πάντα πληρούσα και τα πάτα διέπουσα - Ουσία, πέρα από το χώρο και το χρόνο.


Όταν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου ως Ουσία και Ύπαρξη, δεν έχεις λόγο να τον αλλάξεις. Είναι τέλειος όπως ακριβώς εκφράζεται κάθε φορά, όπως είναι τέλεια – με την έννοια της αυθόρμητης εκδήλωσης της Ύπαρξης – τα πάντα. Μπορεί να εμφανιστεί άγχος, πόνος ή φόβος, αλλά απουσιάζει η αίσθηση ότι έχει α γίνει κάτι για αυτά, χάνεται η δύναμη που κάποτε μπορεί α είχαν. Αναγνωρίζονται πια ως Εαυτός σου , όντας αναπόσπαστο κομμάτι της Ύπαρξης στην ανθρώπινη μορφή. Ακόμα και ο “ψευδής εαυτός”, το άτομο με τα χαρακτηριστικά του, γίνεται πια αντιληπτός ως μια άυλη μορφή της Ουσίας, της Συνειδητότητας ή Επίγνωσης του Πραγματικού σου Εαυτού.


Παραιτήσου από όλα αυτά που δεν είσαι, και θα αναδυθεί αυθόρμητα και ακαριαία αυτό που Είσαι. Μείνε στην αίσθηση του Είμαι, επιτρέποντας την ανάδυση όλων των μορφών του Εαυτού σου.


Αυτογνωσία


Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2025


 

Προσκάλεσε την Παρουσία στη ζωή σου !


Η αφύπνιση είναι μια μεταβολή στη συνειδητότητα στην οποία η σκέψη και η επίγνωση χωρίζουν. Για τους περισσότερους ανθρώπους δεν είναι ένα συμβάν, αλλά μια διαδικασία την οποία υφίστανται.


Ακόμα και εκείνα τα σπάνια όντα που βιώνουν μια απότομη θεαματική και φαινομενικά μη αντιστρέψιμη αφύπνιση, και πάλι θα περάσουν μέσα από μια διαδικασία κατά την οποία η νέα κατάσταση της συνειδητότητας ρέει σταδιακά μέσα σε ότι κάνουν και το μεταμορφώνει και έτσι ενσωματώνεται στη ζωή τους.


Αντί να χάνεσαι μέσα στη σκέψη σου, όταν είσαι αφυπνισμένος αναγνωρίζεις τον εαυτό σου ως την επίγνωση στο υπόβαθρο. Η σκέψη παύει τότε να είναι μια ιδιοτελής αυτόνομη δραστηριότητα που σε διακατέχει και διαφεντεύει τη ζωή σου. Η επίγνωση παίρνει τη θέση της σκέψης. Αντί να έχει τα ινία της ζωής σου, η σκέψη γίνεται ο υπηρέτης της επίγνωσης. Η επίγνωση είναι συνειδητή σύνδεση με τη συμπαντική νοημοσύνη. Μια άλλη λέξη γι’ αυτήν είναι Παρουσία: συνειδητότητα χωρίς σκέψη.


Το ξεκίνημα της διαδικασίας της αφύπνισης είναι μία πράξη της θείας χάριτος. Δεν μπορείς να την κάνεις να συμβεί, ούτε μπορείς να προετοιμαστείς γι’ αυτήν ή να συγκεντρώσεις “πόντους” προς την απόκτησή της. Δεν υπάρχει κάποια νοικοκυρεμένη αλληλουχία λογικών βημάτων που οδηγούν προς αυτήν, αν και ο νους θα λάτρευε κάτι τέτοιο. Δεν χρειάζεται να γίνεις πρώτα αντάξιός της.


Μπορεί να έρθει στον αμαρτωλό πριν έρθει στον άγιο, αλλά όχι απαραίτητα. Γι’ αυτό ο Χριστός τη συνέδεε με όλων των ειδών τους ανθρώπους, και όχι μόνο με τους αξιοσέβαστους. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις για την αφύπνιση. Ότι κάνεις θα είναι το Εγώ που προσπαθεί να προσθέσει αφύπνιση ή φώτιση στον εαυτό του, ως το πιο πολύτιμο απόκτημά του, και να κάνει έτσι τον εαυτό του πιο σημαντικό και πιο μεγάλο.


Αντί για αφύπνιση προσθέτεις την έννοια της αφύπνισης στο νου σου ή τη νοητική εικόνα του πως είναι ένα φωτισμένο άτομο, και έπειτα προσπαθείς να φανείς αντάξιος αυτής της εικόνας. Το να φαίνεσαι αντάξιος μιας εικόνας που έχεις για τον εαυτό σου ή που έχουν οι άλλοι για σένα, είναι μη αυθεντική ζωή – άλλος ένας ασυνείδητος ρόλος που παίζει το Εγώ.


Ποια είναι η σχέση μεταξύ επίγνωσης και σκέψης? Επίγνωση είναι ο χώρος στον οποίο υπάρχουν οι σκέψεις όταν αυτός ο χώρος έχει αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του.


Από τη στιγμή που θα ρίξεις μαι φευγαλέα ματιά στην επίγνωση ή Παρουσία, την γνωρίζεις από πρώτο χέρι. Δεν είναι πια απλώς μια έννοια στο νου σου. Μπορείς τότε να επιλέξεις συνειδητά να είσαι παρών, αντί να ενδίδεις σε άχρηστες σκέψεις. Μπορείς να προσκαλέσεις την Παρουσία στην ζωή σου, δηλαδή να κάνεις χώρο.


Μπορείς είτε να προσπαθήσεις να συνεχίσεις σαν να μη συνέβη τίποτα, είτε να δεις τη σημασία της και να αναγνωρίσεις την ανάδυση της επίγνωσης ως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορεί να συμβεί. Το άνοιγμα σου στη αναδυόμενη συνειδητότητα και το να φέρεις το φως της σ’ αυτόν τον κόσμο, γίνεται τότε ο πρωταρχικός σκοπός της ζωής σου.


“Από το βιβλίο του Έκχαρτ Τόλλε” (Για μια νέα ζωή)






  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...