Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2025


 

Το ταξίδι της πνευματικής αφύπνισης


Το ταξίδι της πνευματικής αφύπνισης ωθεί κάποιον στο να κατανοήσει ότι η πραγματικότητα με την οποία μεγάλωσε από μικρός δεν είναι απόλυτα πραγματική, αλλά σχετικά πραγματική. Υπάρχουν πολλά επίπεδα πραγματικότητας, τα λεγόμενα επίπεδα επίγνωσης.


Στη αφύπνιση μεταφέρεσαι από την ταυτότητά σου, που είναι αυτή που σου δίνει την εντύπωση ότι είσαι ξεχωριστός, στα ανώτερα επίπεδα. Το επόμενο επίπεδο μετά την ταυτότητα είναι το ψυχολογικό, εκεί όπου βλέπει ο ένας τον άλλον ως διαφορετική προσωπικότητα. Μετά από αυτό πάμε σε ένα άλλο επίπεδο, όπου όταν σε κοιτάω στα μάτια βλέπω τον εαυτό μου, απλά με διαφορετικό πακετάρισμα. Εκεί, όλες οι διαφορές μας αποτελούν απλώς στοιχεία ενός διαφορετικού πακεταρίσματος. Στο επόμενο επίπεδο, όταν σε κοιτάω στα μάτια βλέπω τον εαυτό μου που βλέπει τον εαυτό του που ξαναβλέπει τον εαυτό του, κ.ο.κ υπάρχει μόνο ένας, αλλά έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε πολλοί.


Όλα αυτά τα επίπεδα δημιουργούν έναν κύκλο, μέσα στον οποίο κινούμαστε και πηγαίνουμε από το Ένα στα πολλά και από τα πολλά στο Ένα. Αυτός είναι ο κύκλος μέσα στον οποίο κινούμαστε συνεχώς. Όταν φτάσεις στο τελικό στάδιο, δεν υπάρχει πια χώρος και χρόνος, ούτε αρχή και τέλος, και αντιλαμβάνεσαι ότι η εικόνα που είχες για την πραγματικότητα ήταν ψευδής. Αυτή είναι η στιγμή της αφύπνισης. Υπερβαίνεις όλες τις προσκολλήσεις στις ταυτότητες που είχες υιοθετήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Απολαμβάνεις μεν την ύπαρξή σου με τη μορφή της ταυτότητας, αλλά μετατρέπεσαι σε βιωματική εμπειρία. Διαλύεις τη δυαδικότητα, δηλαδή τον διαχωρισμό μεταξύ αντικειμένου και υποκειμένου. Γίνεσαι ένα με όλα. Αυτό το επίπεδο είναι ανώτερο και από την εμπειρία της συμπαντικής συνειδητότητας, γιατί δεν υπάρχει η συνείδηση του εαυτού που θα αποκτήσει επίγνωση αυτής της συνειδητότητας. Γίνεσαι απλά ένα κομμάτι της συμπαντικής ροής.


Αν κάποιος ρωτήσει γιατί γίνονται όλα αυτά και γιατί τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι, μια απάντηση είναι ότι, αν όλα έμεναν Ένα, αυτό το Ένα δεν θα μπορούσε να αποκτήσει βιωματική εμπειρία του εαυτού του. Για να βιώσει κανείς τον εαυτό του χρειάζεται τη δυαδικότητα, αντιλαμβάνεσαι ότι όλα αυτά ήταν σαν ένα όνειρο, ή σαν χορός, ή σαν μια ψευδαίσθηση, που σημαίνει ότι δεν ήταν σταθερά θεμελιωμένα.


Αυτό το Ένα μην θεωρήσεις ότι είναι κάτι ξεχωριστό από εμάς. Εμείς είμαστε αυτό το Ένα. Αν δεις από μακριά τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου, μέσα στον οποίο μεταβαίνεις από το Ένα στα πολλά και από τα πολλά -μέσω της αφύπνισης-επιστρέφεις στο Ένα, θα δεις ότι δεν υπάρχει αρχή και τέλος. Στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τίποτα. Όλα τα επίπεδα είναι ταυτόχρονα παρόντα. Όλα είναι εδώ. Και αν σου φαίνεται αυτό ανούσιο, η ουσία βρίσκεται στο Είμαι και όχι στο Κάνω.


Η αλλαγή που βιώνει κανείς πρακτικά αφού αντιληφθεί πως έχουν τα πράγματα, έγκειται στον τρόπου που κάτι ό,τι κάνει το κάνει με χαρά. Υπάρχει μια ποιοτική αλλαγή στη ζωή του. Δεν είναι ότι δεν φροντίζει πια το σώμα του. Το φροντίζει όπως φροντίζει και τα ρούχα που φοράει, γιατί το σώμα του είναι απλά μια μορφή που φοράει, ακριβώς όπως φοράει και τα ρούχα του.



Απόσπασμα από συνέντευξη του Ραμ Ντας

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2025


 

Ενεργοποίηση και Ενδυνάμωση της Αύρας


Ότι υπάρχει γύρω μας, έμψυχο και άψυχο, έχει ενεργειακό πεδίο το οποίο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να ενδυναμώσουμε το προσωπικό μας ενεργειακό πεδίο.


Όλοι είμαστε διαρκώς εκτεθειμένοι σε εξωτερικές ενέργειες οι οποίες διεισδύουν στο αυρικό μας επίπεδο και κάποιες από αυτές μας δημιουργούν ένταση και μας αποδυναμώνουν ενεργειακά. Αυτές οι ενέργειες μπορεί α προέρχονται από άτομα της οικογένειας μας ή από ανθρώπους ε τους οποίους δουλεύουμε μαζί. Η απομάκρυνση όπως καταλαβαίνετε σε αυτή την περίπτωση δεν είναι εφικτή γι’ αυτό πρέπει να βρούμε άλλες λύσις για να μην επηρεαζόμαστε.


Το κλειδί σε αυτή την αναζήτηση βρίσκεται στην αύρα . Όταν έχουμε μια δυνατή αύρα, τότε αποφεύγουμε τις αρνητικές επιρροές και κρατάμε μακριά τις ενέργειες που ας στραγγίζουν και μας προκαλούν ανισορροπία. Το να κρατάμε την αύρα μας υγιή και ισορροπημένη δεν είναι κάτι δύσκολο και μπορούμε να το πετύχουμε όπως θα δούμε με πολύ απλούς και ανέξοδους τρόπους.


Ότι υπάρχει γύρω μας, έμψυχο και άψυχο, έχει ενεργειακό πεδίο το οποίο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να ενδυναμώσουμε το προσωπικό μας ενεργειακό πεδίο.


Όταν βρισκόμαστε στη φύση, αύρα μας ισορροπεί και καθαρίζει. Κάθε φορά που αγκαλιάζουμε ένα δένδρο παίρνουμε ενέργεια. Τα δέντρα έχουν δυναμικά ενεργειακά πεδία και αλληλεπιδρούν έντονα με την ανθρώπινη αύρα. Κάθε δέντρο έχει τη δική του μοναδική συχνότητα, όπως ακριβώς και κάθε άνθρωπος. Έτσι λοιπόν μπορούμε να αγκαλιάζουμε διαφορετικά είδη δέντρων και να παίρνουμε τις ευεργετικές ιδιότητες του καθενός.


Τα πεύκα έχουν την ιδιότητα να καθαρίζουν το ανθρώπινο ενεργειακό πεδίο. Απορροφούν και διώχνουν τα αρνητικά συναισθήματα και ιδιαίτερα τις ενοχές, χωρίς τα ίδια να επιβαρύνονται από μια τέτοια ενέργεια, αφού χρησιμοποιούν όλο αυτό το αρνητικό δυναμικό που παίρνουν από εμάς σαν τροφή.


‘Ενας άλλος τρόπος για να επανακτήσουμε τις δυνάμεις μας είναι η επαφή μας με τη θάλασσα. Το παραθαλάσσιο περιβάλλον μας παρέχει τα τέσσερα βασικά στοιχεί της ζωής. Υπάρχει φωτιά από τον ήλιο, ο αέρας από τη θαλασσινή αύρα, το νερό από τη θάλασσα και φυσικά η γη.Το σώμα μας είαι ικανό να απορροφήσει όλες αυτές τις ενέργειες και να τις μετασχηματίσει σε θεραπευτική ενέργεια, δυναμώνοντας έτσι ολόκληρο το ενεργειακό σύστημα, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Η επαφή μας με τα τέσσερα στοιχεί επαναφέρει την ισορροπία.


Οι κρύσταλλοιι και τα πετρώματα από την άλλη λόγω των ηλεκτρομαγνητικών τους ιδιοτήτων επιδρούν πάω μας ευεργετικά. Η ενέργεια που απελευθερώνουν απορροφάται εύκολα από το ανθρώπινο αυρικό πεδίο.


Η αύρα των ζώων επίσης μας επηρεάζει. Από έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με την επίδραση που τα ζώα σε ηλικιωμένους και αρρώστους, έχει αποδειχθεί ότι όταν χαϊδεύουμε κάποιο ζώο κατεβαίνει η αρτηριακή μας πίεση. Το χάδι αυτό εξισορροπεί την αύρα μας και σταθεροποιεί το φυσικό, το συναισθηματικό, το πνευματικό και το διανοητικό ενεργειακό μας πεδίο.


Υπάρχει ακόμα μια αδιόρατη αλληλεπίδραση του σώματος μας με τα ενεργειακά πεδία του σύμπαντος. Οι ενέργειες από τους αστερισμούς – όπως λέμε στην αστρολογία – απορροφούνται επίσης και μετασχηματίζονται από το σώμα. Κάποιες πλανητικές επιρροές είναι περισσότερο φανερές και έντονες σε ορισμένα άτομα από άλλες. Να θυμάστε ότι ο καθένας από μας έχει το δικό του μοναδικό ενεργειακό σύστημα. Επομένως ο τρόπος επεξεργασίας των λεπτών δυνάμεων που μας περιβάλλουν, καθώς και ο τρόπος που αντιδρούμε σε αυτές διαφέρουν από άτομο σε άτομο.


Η σωστή αναπνοή είναι επίσης ένα βασικό στοιχείο για γρήγορη αναζωογόνηση. Η αναπνοή που προσφέρει ενέργεια στην αύρα γίνεται από τα ρουθούνια. Όταν αναπνέουμε από το στόμα είμαστε επιρρεπείς στις ασθένειες, επειδή αυτού του είδους η αναπνοή εξασθενεί τη ζωτικότητα της αύρας. Μπορεί ακόμα να εξασθενήσει και τον οργανισμό. Ανάμεσα στο στόμα και τους πνεύμονες δεν υπάρχει τίποτα που να φιλτράρει τον αέρα. Έτσι κάθε βρωμιά που υπάρχει πηγαίνει στους πνεύμονες. Επίσης ο κρύος αέρας που μπαίνει μπορεί να προκαλέσει φλεγμονές στο αναπνευστικό σύστημα. Αντίθετα τα ρουθούνια όπως γνωρίζουμε είναι εφοδιασμένα με τρίχες που φιλτράρουν τον αέρα και έτσι μας χαρίζουν ζωντάνια και υγεία.


Το τραγούδι, τα μάντρας και οι ύμνοι που έχουν χρησιμοποιηθεί από παλιά από τον παραδοσιακά εσωτερισμό αποτελούν για μας δυναμικά εργαλεία ενεργοποίησης και ενδυνάμωσης της αύρας. Αυτά τα εργαλεία επιφέρουν αλλαγές στο αυρικό μας επίπεδο με σκοπό να μας θεραπεύσουν και να μας οδηγήσουν σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας. Οι ήχοι έχουν μεγάλη δύναμη. Η δόνηση δυσαρμονιών ήχων αποδυναμώνει το νευρικό σύστημα, το σώμα, το νου και το πνεύμα. Αντίθετα οι ύμνοι και τα μάντρας καθαρίζουν, εξαγνίζουν και αλλάζουν την ενέργεια μας. Αν νοιώθετε αποδυναμωμένοι και απογοητευμένοι κάντε κάτι διαφορετικό. Και μην ξεχνάτε ότι αφορά τη ζωή μας είναι δική μας ευθύνη και πολλές φορές οι φυσικοί τρόποι έχουν θαυμάσια αποτελέσματα.




Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025

 

Τα πάντα “ρει”


(O Osho μιλά για τον Ηράκλειτο)



“.. Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: Για να καταλάβεις τον Αριστοτέλη δεν χρειάζεσαι καμιά αλλαγή στο είναι σου, χρειάζεσαι απλώς πληροφόρηση. Το σχολείο μπορεί να σου προσφέρει πληροφορίες για τη λογική, για τη φιλοσοφία. Μπορείς να συλλέξεις γνώσεις και με αυτές να κατανοήσεις τον Αριστοτέλη.


Για να καταλάβεις δεν χρειάζεται να αλλάξεις. Χρειάζεται να προσθέσεις απλώς μερικές γνώσεις παραπάνω. Η ύπαρξη σου μένει ίδια. Εσύ μένεις Εσύ. Δεν χρειάζεσαι διαφορετικό επίπεδο συνειδητότητας. Δεν είναι αναγκαίο! Ο Αριστοτέλης είναι κρυστάλλινος. Για α τον καταλάβεις αρκεί μια προσπάθεια. Καθένας που διαθέτει κοινό νου μπορεί να τον καταλάβει. Αλλά η κατανόηση του Ηράκλειτου είναι δύσκολη, γιατί οι γνώσεις που μαζεύεις δεν βοηθούν και πολύ. Ο καλλιεργημένος νους δεν βοηθά σε αυτή την περίπτωση. Θα χρειαστείς διαφορετική ποιότητα ύπαρξης και αυτό είναι δύσκολο. Θα χρειαστεί να αλλάξεις. Γι’ αυτό τον ονομάζουν σκοτεινό. Αλλά δεν Είναι…


….Ο Ηράκλειτος είναι μία ύπαρξη τόσο φωτεινή, που όταν τον κοιτάς, τα μάτια σου χάνουν την ικανότητα να βλέπουν, το φως είναι πάρα πολύ για σένα. Δεν είσαι συνηθισμένος σε τόσο φως. Γι’ αυτό, πριν ατενίσεις τον Ηράκλειτο, πρέπει να κάνεις μερικές προετοιμασίες. Όταν μιλά ο Ηράκλειτος φαίνεται αινιγματικός, γιατί εκφράζεται αντιφατικά. Αυτοί που γνωρίζουν πάντα εκφράζονται αντιφατικά. Αυτοί που γνωρίζουν πάντα εκφράζονται αντιφατικά. Υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό. Δεν είναι αινιγματικοί, είναι πολύ απλοί. Μα, τι να κάνουν Αν η ζωή η ίδια είναι μια αντίφαση, τι άλλο μπορούν να κάνουν? Για να αποφύγεις τις αντιφάσεις, μπορείς να φτιάξει τακτοποιημένες και ξεκάθαρες θεωρίες, αλλά θα είναι λαθεμένες. Δεν θα είναι αληθινές μες στην πραγματικότητα της ζωής. Ο Αριστοτέλης είναι σαφής, είναι καθαρός μοιάζει με περιποιημένο κήπο. Ο Ηράκλειτος είναι άγριο δάσος.


Με τον Αριστοτέλη δεν υπάρχει δυσκολία. Εκείνος αποφεύγει την αντίφαση. Έχει φτιάξει ένα τακτοποιημένο, ένα καθαρό δόγμα, ένα δόγμα ελκυστικό. Θα φοβηθείς όταν έρθεις αντιμέτωπος με τον Ηράκλειτο, γιατί εκείνος ανοίγει την πόρτα της ζωής. Και η ζωή είναι αντιφατική. Ο Βούδας είναι αντιφατικός, ο Λάου Τσου είναι αντιφατικός. Όλοι όσοι έχουν “γνωρίσει”είναι σίγουρα αντιφατικοί. Και τι άλλο να κάνουν? Η ίδια η ζωή είναι αντιφατική και αυτοί ακολουθούν τη ζωή. Η ζωή δεν είναι λογική. Είναι λόγος, αλλά δεν είναι λογική. Είναι κόσμος, δε είναι χάος. Δεν είναι λογική.


Πρέπει να καταλάβεις τη λέξη Λόγος, γιατί ο Ηράκλειτος τη χρησιμοποιεί συχνά. Και επίσης πρέπει να κατανοήσεις τη διαφορά ανάμεσα στο λόγο και τη λογική. Η λογική είναι μια θεωρία για την αλήθεια. Ο λόγος είναι η ίδια η αλήθεια. Ο λόγος είναι υπαρξιακός. Η λογική δεν είναι. Η λογική είναι κατηγόρημα της νόησης, της θεωρίας. Προσπάθησε να το καταλάβεις. Αν δεις τη ζωή, θα πεις πως υπάρχει και ο θάνατος. Πως μπορείς να αποφύγεις το θάνατο? Αν κοιτάξεις τη ζωή, ο θάνατος υπονοείται. Κάθε στιγμή της ζωής είναι επίσης και θανάτου. Αν χωρίσεις τη ζωή από το θάνατο, τότε δε μπορείς να καταλάβεις ούτε τη ζωή, ούτε το θάνατο. Παραμένουν για εσένα άλυτο αίνιγμα.


Η ζωή και ο θάνατος δε είναι δύο διαφορετικά φαινόμενα, α είναι πλευρές του ίδιου νομίσματος. Αν διεισδύεις σε βάθος θα δεις πως η ζωή είναι θάνατος και ο θάνατος είναι ζωή. Τη στιγμή που γεννιέσαι έχεις αρχίσει κιόλας να πεθαίνεις. Ν αυτό είναι αλήθεια, τότε και όταν πεθάνεις, αρχίζεις ξανά να ζεις. Αν η ζωή συνεπάγεται το θάνατο, τότε και ο θάνατος συνεπάγεται τη ζωή, ανήκουν το ένα στο άλλο. Είναι συμπληρωματικά.


Ζωή και θάνατος είναι σαν δύο φτερούγες ή σαν δύο πόδια. Δεν μπορείς να κινηθείς μόνο με το δεξί ή μόνο με το αριστερό πόδι. Στη ζωή δεν μπορείς να είσαι μόνο δεξιός ή μόνο αριστερός. Είσαι αναγκαστικά και τα δύο. Δογματικά, μπορείς να είσαι δεξιός ή αριστερός, αλλά τα δόγματα είναι έξω από την αλήθεια της ζωής γιατί, αναγκαστικά, τα δόγματα είναι τακτοποιημένα και ξεκάθαρα, ενώ η ζωή δεν είναι. Η ζωή είναι απεριόριστη.


Ο Ουϊτμαν, ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές στον κόσμο, λέει: “Αντιφάσκω με τον εαυτό μου, γιατί είμαι απεριόριστος”. Με τη λογική γίνεσαι στενόμυαλος. Δεν μπορείς να είσαι απέραντος. Αν φοβάσαι την αντίφαση, ποτέ δε θα πλατύνει ο νους σου. Θα είσαι υποχρεωμένος να διαλέγεις να συμπιέζεσαι, να αποφεύγεις την αντίφαση, να την κρύβεις. Αλλά μήπως αν την κρύψεις, θα χαθεί? Μήπως αν πάρεις το βλέμμα σου από το θάνατο θα τον αποφύγεις?…




Όλα έχουν τη θέση τους μέσα στην αρμονία. Να γιατί ονομάζουν τον Ηράκλειτο Αινιγματικό Ο Λάο Τσου θα το είχε κατανοήσει βαθιά, όμως ο Αριστοτέλης δεν μπόρεσε. Και, ατυχώς, ο Αριστοτέλης υπήρξε η πηγή της ελληνικής σκέψης. Και ακόμα ατυχέστερα, η ελληνική σκέψη υπήρξε η βάση της δυτικής σκέψης.


Ποιο είναι το νόημα του Ηράκλειτου, το βαθύτερο νοημά του? Προσπάθησε να καταλάβεις, για να μπορέσεις να με παρακολουθήσεις. Δεν πιστεύει στο είναι, πιστεύει στο γίγνεσθαι. Ο Θεός γι’ αυτόν είναι γίγνεσθαι. Αν παρατηρήσεις προσεκτικά θα δεις ότι στον κόσμο δεν υπάρχουν πράγματα. Τα πάτα είναι μια συνεχής εξελικτική διαδικασία. Η χρήση της λέξης “είναι”όταν μιλάς για την ύπαρξη, είναι λάθος. Γιατί τα πάντα είναι γίγνεσθαι Τίποτα, δε βρίσκεται στην κατάσταση του “είναι”. Τίποτα.


...Η ζωή είναι κίνηση. Σαν το ποτάμι είναι η ζωή, που συνεχώς κινείται. Λέει ο Ηράκλειτος: “Δεν μπορείς να μεις στο ίδιο ποτάμι δυό φορές”, γιατί τη στιγμή που πας να μπεις για δεύτερη φορά το ποτάμι έχει ήδη κυλήσει. Είναι ροή. Μπορείς να συναντήσεις τον ίδιο άνθρωπο δύο φορές ? Αδύνατον. Ήσασταν εδώ χθες το πρωϊ, είσαστε και τώρα. Μα εγώ είμαι σήμερα ο ίδιος με εκείνον που ήμουν χθες? Εσείς είστε οι ίδιοι? Και τα δύο ποτάμια έχουν κυλήσει. Ίσως αύριο πάλι να είστε εδώ, μα δε θα με βρείτε Εδώ που στέκομαι θα βρίσκεται κάποιος άλλος.


Η ζωή είναι αλλαγή. “Μόνο η αλλαγή είναι αιώνια”, λέει ο Ηράκλειτος. Το μόνο που αλλάζει ποτέ είναι η αλλαγή. Όλα τα άλλα αλλάζουν. Ο Ηράκλειτος πιστεύει στη συνεχή εξέλιξη. Τα πάντα είναι εξέλιξη Είναι ο τρόπος που υπάρχουν. Το να παραμένεις εκεί που βρίσκεσαι, σημαίνει πως κινείσαι. Τίποτα δεν είναι στατικό. Ως και τα Βουνά, ως και τα Ιμαλάια δεν είναι στατικά. Κινούνται. Γεννιούνται και πεθαίνουν. Τα Ιμαλάϊα είναι μια από τις νεότερες οροσειρές στον κόσμο και εξακολουθούν να αναπτύσσονται. Δεν έχουν φτάσει ακόμα στην τελική τους κορύφωση, είναι πολύ νέα. Κάθε χρόνο ψηλώνουν ένα πόδι. Υπάρχουν και παλιά Βουνά που έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξή τους. Τώρα καταρρέουν, γερνούν, οι ράχες τους καμπουριάζουν.


Βλέπεις τους τοίχους γύρω σου? Κάθε μόριό τους είναι μία κίνηση. Δεν μπορείς να τη δεις γιατί είναι πολύ λεπτή και γρήγορη. Σήμερα οι Φυσικοί συμφωνούν με τον Ηράκλειτο, όχι με τον Αριστοτέλη. Οποτεδήποτε η επιστήμη κάνει άλλο ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματικότητα, είναι υποχρεωμένη να συμφωνήσει με τον Λάο Τσου και τον Ηρακλειτο. Σήμερα η επιστήμη λέει ότι τα πάντα είναι σε κίνηση. Ο Εντινγκτον έχει πει ότι η μόνη λανθασμένη λέξη είναι η λέξη παύση. Τίποτα δε βρίσκεται σε παύση. Πρόκειται για λέξη που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το είναι υπάρχει μόνο στη γλώσσα. Στη ζωή, στη ύπαρξη δεν υπάρχει είναι.


Τα πάντα είναι γίγνεσθαι. Ο ίδιος ο Ηράκλειτος, όταν λέει για το ποτάμι και το σύμβολο του ποταμιού είναι βαθύτατο στον Ηράκλειτο – όταν λέει πως δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι, εννοεί επίσης πως, ακόμα και αν μπεις, είσαι και δεν είσαι ο ίδιος. Επιφανειακά μόνο μοιάζεις ο ίδιος. Δεν άλλαξε μόνο το ποτάμι, άλλαξες και εσύ….




Osho : Κρυμμένη Αρμονία


 


Η ζωή δεν σου δίνει αυτό που θέλεις, αλλά αυτό που πρέπει για να εξελιχθείς:


Η ζωή σε απογοητεύει, ώστε να σταματήσεις να ζεις μέσα σε ψευδαισθήσεις και να δεις την πραγματικότητα.


Η ζωή καταστρέφει όλα όσα είναι περιττά, έως ότι παραμείνει μόνο αυτό που είναι σημαντικό.


Η ζωή δεν σε αφήνει σε ησυχία, ώστε να σταματήσεις να την πολεμάς και να αποδεχθείς αυτό που είναι.


Η ζωή σου αφαιρεί ότι έχεις, μέχρι να σταματήσεις να διαμαρτύρεσαι και να αρχίσεις να ευχαριστείς.

Η ζωή σου στέλνει συγκρουόμενους ανθρώπους για να θεραπεύσεις και να σταματήσεις να προβάλεις αυτό που έχεις μέσα σου ξανά και ξανά μέχρι να αποφασίσεις να μάθεις το μάθημά σου.


Η ζωή σε οδηγεί σε παραπλανητικούς δρόμους και σταυροδρόμια μέχρι να σταματήσεις να θέλεις να ελέγχεις και να ρέεις σαν το ποτάμι.


Η ζωή βάζει εχθρούς στο δρόμο σου μέχρι να πάψεις να “αντιδράς”.


Η ζωή σε φοβίζει όσο συχνά χρειάζεται για να απελευθερωθείς από τον φόβο και να ανακτήσεις την πίστη σου.


Η ζωή αφαιρεί την αληθινή αγάπη από εσένα, ούτε τη δίνει ούτε την επιτρέπει, έως ότου σταματήσεις να την αγοράζεις με διακοσμητικά στοιχεία.


Η ζωή σε παίρνει μακριά από τους ανθρώπους που αγαπάς μέχρι να καταλάβεις ότι δεν είσαι φτιαγμένος μόνο από το σώμα αλλά η ψυχή που το περιέχει.


Η ζωή σε γελάει πολλές φορές, μέχρι να σταματήσεις να παίρνεις τον εαυτό σου τόσο σοβαρά και να μάθεις να γελάς.


Η ζωή σε καταστρέφει σε όσο το δυνατόν περισσότερα κομμάτια για να διεισδύσει το φως από εκεί.


Η ζωή σου επαναλαμβάνει το ίδιο μήνυμα με χαστούκια και κραυγές μέχρι να ακούσεις.


Η ζωή σου στέλνει αστραπές και καταιγίδες για να ξυπνήσεις.


Η ζωή σε εξευτελίζει και σε νικά μέχρι να αποφασίσεις να αφήσεις το Εγώ σου να πεθάνει.


Η ζωή σου αρνείται αγαθά και μεγαλεία μέχρι να σταματήσεις να θέλεις αγαθά και μεγαλεία και να αρχίσεις να βοηθάς.


Η ζωή κόβει τα φτερά σου και ξεριζώνει τις ρίζες σου, έως ότου δεν χρειάζεσαι πλέον ούτε φτερά ούτε ρίζες, αλλά μόνο για να εξαφανίσεις κάθε μορφή και να πετάξεις σαν το ον που είσαι.


Η ζωή, σου αρνείται θαύματα μέχρι να καταλάβεις ότι όλα είναι θαύμα.


Η ζωή, σου μειώνει το χρόνο για να μάθεις να ζεις. Η ζωή σε γελοιοποιεί μέχρι να γίνεις ένα τίποτα, μέχρι να γίνεις ένας κανείς, έτσι γίνεσαι τα πάντα.


Η ζωή δεν σου δίνει αυτό που θέλεις, αλλά αυτό που πρέπει για να εξελιχθείς.


Η ζωή σε πονάει, σε βασανίζει, μέχρι να αφήσεις τις ιδιοτροπίες σου και να απολαύσεις τη αναπνοή.


Η ζωή κρύβει θησαυρούς από εσένα έως ότου ξεκινήσεις το ταξίδι σου και να βγεις έξω για να τους αναζητήσεις.


Η ζωή, σου αρνείται τον Θεό, έως ότου τον δεις σε όλους και σε όλα.


Η ζωή, σου ζητάει, σε παίρνει μακριά, σε κόβει, σε σπάει, σε απογοητεύει.. μέχρι να μείνει σε ένα μόνο η Α Γ Α Π Η.



Bert Hellinger

 



Είστε έτοιμοι να απαλλαγείτε από τη γήινη αμνησία?



Ασφαλώς και είστε. Πολλοί από εσάς είστε στο πρώτο στάδιο της αποκάλυψης του πέπλου. “Πέπλο” νοείται ως διαχωρισμός ψυχής ξόρκι, τρισδιάστατη ύπνωση, λήθη, άγνοια, αποσύνδεση από τον εαυτό.


Το πρώτο στάδιο είναι απλώς το τελευταίο στάδιο της συνεχιζόμενης καρμικής κάθαρσης. Που περιλαμβάνει την οριστική αφαίρεση όλων των σκοτεινών προγραμμάτων, όλων των μοσχευμάτων που προέρχονται από αυτά, όλων των πεποιθήσεων που είναι οι προεκτάσεις τος και όλου του πόνου… που είναι η φυσική του εκδήλωση.


Σε αυτή την πρώτη φάση, λαμβάνει χώρα διπλή εργασία στο ενεργειακό σας πεδίο; Το έργο λοιπόν της αφαίρεσης για ότι μπαίνει εμπόδιο στην (αυτοθύμηση) και παράλληλα η ενεργοποίηση των (Πρωτοτύπων) ελίκων του κατεστραμμένου DNA. Που δεν είναι πια.


Οι βλάβες που προκαλούνται στην τροποποίηση της φυσικής πνευματικής εξελικτικής ανάπτυξης του ανθρώπου μέσω της αφύπνισης της επίγνωσης ακυρώνονται. Είναι δίκαιο να πούμε ότι τα κατεστραμμένα συστατικά του DNA δεν εμποδίζουν πλέον να προχωρήσει η σωστή ανάταση καθώς είναι ενεργειακά ουδέτερα. Και παύουν να υπάρχουν.


Αντίθετα, όμως, το αρχικό DNA λειτουργεί ασταμάτητα… για να ξαναχτίσει τον εαυτόν του και το σώμα που το φιλοξενεί. Ένα σώμα που έχει ήδη αρχίσει να αναιρεί όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις ασθένειες και τη γήρανση. Πληροφορίες που εμφυτεύτηκαν στο πρώτο κύμα του ενσωματωμένου Starseed.


Αυτό το κύμα Ψυχών, που μέχρι σήμερα έχει ενσαρκωθεί ξανά για να διαλύσει τα πάντα και να συνεχίσει τη γήινη πορεία του εκεί που είχε παρεμποδιστεί και διακοπεί… Τώρα θεραπεύεται… και κάνοντας έτσι… αυτή η θεραπεία επεκτείνεται στο συλλογικό και διακλαδίζεται σαν ένας χρυσός φωτεινός χάρτης κάθαρσης σε όλο τον πλανήτη.


Σε όλο τον πλανήτη. Έτσι ώστε το συλλογικό DNA να θεραπεύεται εκεί που πρέπει, και μεταμορφώνεται και ενημερώνεται για όσους είναι έτοιμοι.


Η δεύτερη φάση της αποσυναρμολόγησης του πέπλου αρχίζει όταν το Πνεύμα καθαρίζει το σώμα και το ακτινοβολεί.

Ένα σώμα όρθιο στην επίγνωση, ένα ελαφρύ σώμα με υγεία και χαρά, ένα φωτεινό και χαριτωμένο σώμα. Ένα σώμα που επιστρέφει στο να είναι απλώς το πιο πυκνό ένδυμα του σοφού πυρήνα. Εδώ το σώμα κινείται με το φως και για το φως. Κάθε χειρονομία είναι αγάπη, κάθε κίνηση είναι καθολική νοημοσύνη.


Η φυσική και η ύλη είναι για άλλη μια φορά η αντανάκλαση ενός αρμονικού έργου. Και ο νους γίνεται το όργανο που αναλύει και αποθηκεύει αυτή τη σοφία.


Στη συνέχεια ενεργοποιώντας το στη δημιουργία ιδεών και έργων. Τα οποία γίνονται πράξη. Κίνηση, Κύματα, και ρίζες.


Είσαι έτοιμος να απαλλαγείς από τη γήινη Αμνησία?

Αν με διαβάζεις, Φυσικά και Είσαι.


Εναπόκειται μόνο σε σένα να αποδεχτείς αυτό το περαιτέρω εξελικτικό βήμα. Και για να το αποδεχτείς πρέπει να το νιώσεις στην καρδιά σου. Μια καρδιά που δεν έχει πια αλυσίδες ή εξαρτήματα για να την κρατήσει πίσω από την επέκτασή της.


Εάν νοιώθεις αγάπη για τον εαυτό σου, τότε είσαι έτοιμος να εξερευνήσεις ένα γήινο μονοπάτι που δεν έχεις δει ποτέ.


Είσαι έτοιμος να ζήσεις την ενσάρκωσή σου στο επόμενο επίπεδο? ΠΩΣ?

Με το να θυμάσαι πραγματικά ποιος είσαι και τι Είσαι. Από εδώ… από αυτή την απλή αλλά απέραντη και πολύτιμη και ιερή και γλυκιά και δυνατή ανάμνηση…

Όλα θα γίνουν αυθόρμητα. Δεν είναι απλώς μια επαναφορά. Είναι η Επαναφορά. Και όλα αλλάζουν. Αναπόφευκτα.

Γι’ αυτό μπορείς πλέον να αναπνεύσεις και να χαλαρώσεις κάθε ένταση του εαυτού σου και το εσωτερικού σου κόσμου.


Χαλάρωσε μέσα και έξω

Χαλάρωσε τα κύτταρα

Χαλάρωσε το λαιμό σου και τα λόγια σου

Χαλάρωσε τα μάτια σου

Ανάπνευσε το Είναι σου

Και δες τι θα γίνει τώρα, Αμέσως και δες τι γίνεται


Οι επόμενες πληροφορίες… θα έρθουν σε λίγο, όταν έχεις καταλάβει και σταθεροποιήσει τα πρώτα σημαντικά και λεπτά βήματα. Αυτά δηλαδή που που περιέγραψα τώρα.

Σε αγκαλιάζω με δύναμη και γαλήνη


Marika Moretto

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025


 

Δαλάι Λάμα:

Δώστε νόημα στη ζωή



«Για να δώσουμε νόημα στην ζωή, είναι σημαντική η αποδοχή των γηρατειών και του θανάτου σαν μέρος της ζωής»


«ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ - να στοχάζεστε ότι δεν θα παραμείνετε για πολύ σε αυτήν την ζωή. Αν δεν έχετε επίγνωση του θανάτου, δεν θα καταφέρετε να εκμεταλλευθείτε αυτή την ιδιαίτερη ανθρώπινη ζωή την οποία έχετε ήδη αποκτήσει. Είναι σημαντικό επειδή, με βάση αυτό, σπουδαία αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν.


Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΦΟΒΟ, αλλά για να εκτιμήσετε αυτήν την πολύτιμη ζωή, στην διάρκεια της οποίας μπορείτε να εφαρμόσετε πολλές χρήσιμες πρακτικές. Αντί να τρομοκρατηθείτε, είναι αναγκαίο να συλλογιστείτε πως όταν έλθει ο θάνατος, θα χάσετε αυτήν την καλή ευκαιρία για άσκηση. Με αυτόν τον τρόπο ο στοχασμός του θανάτου θα χαρίσει περισσότερη ενεργητικότητα στην άσκησή σας. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΤΕ ότι ο θάνατος έρχεται στην φυσιολογική πορεία της ζωής. Όπως είπε ο Βούδας: ''Δεν υπάρχει μέρος όπου μπορείς να σταθείς ανέγγιχτος από τον θάνατο. Δεν υπάρχει στο διάστημα, δεν υπάρχει στο ωκεανό, ούτε κι αν σταθείς στο μέσον ενός βουνού.'' Αν δεχθείτε τον θάνατο σαν μέρος της ζωής, τότε όταν έλθει πραγματικά, θα μπορείτε να τον αντιμετωπίσετε πιο εύκολα.



ΌΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ότι ο θάνατος θα έλθει, αλλά σκόπιμα αποφεύγουν να τον σκέφτονται, αυτό δεν ταιριάζει με την κατάσταση που αναπόφευκτα θα αντιμετωπίσουμε, και είναι αντιπαραγωγικό. Το ίδιο ισχύει όταν τα γηρατειά δεν γίνονται αποδεκτά σαν μέρος της ζωής, αλλά θεωρούνται ανεπιθύμητα, και αποφεύγουμε σκόπιμα να τα σκεφτόμαστε. Αυτό οδηγεί σε νοητική ανετοιμότητα, έτσι όταν τα γηρατειά αναπόφευκτα έρχονται, αντιμετωπίζουμε μεγάλη δυσκολία.



ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ, αλλά προσποιούνται ότι είναι νέοι. Μερικές φορές, όταν συναντάω παλιούς φίλους, όπως ορισμένους γερουσιαστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τους χαιρετάω λέγοντας: “Παλιέ μου φίλε” (old friend), εννοώντας ότι γνωριζόμαστε μεταξύ μας για πολλά χρόνια, και όχι απαραίτητα ότι είναι σωματικά γέροι. Αλλά όταν το λέω αυτό, μερικοί με διορθώνουν με έμφαση: “Δεν είμαστε παλιοί, γέροι. Είμαστε μακροχρόνιοι φίλοι”. Στην πραγματικότητα είναι γέροι -με τριχωτά αυτιά, σημάδια γηρατειών-αλλά νιώθουν δυσάρεστα που έχουν γεράσει. Αυτό είναι ανόητο.


ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ Η ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ μιας ανθρώπινης ζωής, τα εκατό χρόνια, σε σύγκριση με την ζωή του πλανήτη, είναι πολύ μικρή. Αυτή η σύντομη ύπαρξη πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην δημιουργήσει πόνο σε άλλους. Θα πρέπει να αφιερωθεί όχι σε καταστροφικά έργα αλλά σε πιο δημιουργικές δραστηριότητες, τουλάχιστον να μην βλάπτει τους άλλους ούτε να τους δημιουργεί προβλήματα. Με αυτόν τον τρόπο, το σύντομο διάστημα, σαν ενός τουρίστα, πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, θα έχει κάποιο νόημα. Αν ένας τουρίστας επισκέπτεται ένα μέρος για μια σύντομη περίοδο και δημιουργεί περισσότερα προβλήματα, αυτή η στάση του είναι ανόητη. Αν, όμως, κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους κατά την διάρκεια της σύντομης παραμονής σας, αυτή η στάση είναι σοφή, όταν θα μεταβείτε στον επόμενο τόπο, θα νιώθετε ευτυχισμένοι. Αν δημιουργείτε προβλήματα, ακόμη κι αν εσείς οι ίδιοι δεν συναντάτε καμιά δυσκολία στην διάρκεια της παραμονής σας, θα αναρωτηθείτε ποια ήταν η χρησιμότητα της επίσκεψής σας.



ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ξοδεύεται στα παιδικά χρόνια και το τελευταίο μέρος ξοδεύεται στα γηρατειά, συχνά σαν ένα ζώο που απλώς τρώει και κοιμάται. Στο ενδιάμεσο μπορεί να υπάρχουν περίπου εξήντα ή εβδομήντα χρόνια που πρέπει να χρησιμοποιηθούν με νόημα. Όπως είπε ο Βούδας: «Η μισή ζωή ξοδεύεται στον ύπνο. Δέκα χρόνια ξοδεύονται στην παιδική ηλικία. Είκοσι χρόνια χάνονται με τα γηρατειά. Από τα υπόλοιπα είκοσι χρόνια, η θλίψη, τα παράπονα, ο πόνος και η αναστάτωση εξαφανίζουν τον περισσότερο χρόνο και εκατοντάδες φυσικές ασθένειες καταστρέφουν πολύ περισσότερο».



ΓIA ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΝΟΗΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΠΟΔΟΧΗ των γηρατειών και του θανάτου σαν μέρος της ζωής. Το να νιώθουμε ότι ο θάνατος είναι σχεδόν αδύνατος, προκαλεί απλώς περισσότερη απληστία και περισσότερα προβλήματα -και μερικές φορές ακόμη και σκόπιμο κακό σε άλλους. Όταν εξετάσουμε προσεκτικά μερικές υποτιθέμενες μεγάλες προσωπικότητες- αυτοκράτορες, μονάρχες και τα παρόμοια- το πως έχτισαν τεράστια ανάκτορα και τείχη, καταλαβαίνουμε ότι βαθιά μέσα στον νου τους υπήρχε η ιδέα ότι θα έμεναν στην ζωή για πάντα. Αυτή η αυταπάτη οδηγεί σε περισσότερο πόνο και περισσότερα προβλήματα για πολλούς ανθρώπους.



ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΕ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΖΩΗ, ο στοχασμός της πραγματικότητας είναι παραγωγικός, επιβοηθητικός, επιστημονικός. Επειδή τα πρόσωπα, οι νόες και όλα τα άλλα αιτιώδη φαινόμενα αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή, αυτή η αλλαγή προσφέρει την δυνατότητα για θετική ανάπτυξη. Αν οι καταστάσεις δεν άλλαζαν, τότε θα διατηρούσαν για πάντα την φύση του πόνου. Από την στιγμή που γνωρίζετε ότι τα πράγματα συνεχώς αλλάζουν, ακόμη και αν περνάτε μέσα από μια δύσκολη περίοδο, μπορείτε να βρείτε παρηγοριά στην ιδέα ότι η κατάσταση δεν θα παραμείνει ίδια για πάντα. Επομένως, δεν υπάρχει λόγος για απογοήτευση.



ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΤΥΧΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΗ, επομένως δεν υπάρχει λόγος για υπερβολική προσκόλληση όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Η ιδέα της μονιμότητας μας καταστρέφει. Ακόμη κι αν δεχθείτε ότι υπάρχουν μελλοντικές ζωές, το παρόν αποτελεί το μόνο ενδιαφέρον σας και το μέλλον έχει μικρή σημασία. Αυτό καταστρέφει μια καλή ευκαιρία όταν η ζωή σας είναι προικισμένη με την άνεση και τις ευκολίες για να ασχοληθείτε με παραγωγικές πνευματικές ασκήσεις. Η ιδέα της παροδικότητας βοηθάει.



Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΕΙΑ -χαλιναγώγηση του νου-αλλά αυτό δεν σημαίνει τιμωρία ή έλεγχο από τα έξω. Πειθαρχία δεν σημαίνει απαγόρευση' αντίθετα, σημαίνει πως όταν υπάρχει αντίθεση ανάμεσα σε μακροπρόθεσμο και βραχυπρόθεσμο συμφέρον, θυσιάζεται το βραχυπρόθεσμο για χάρη του μακροπρόθεσμου καλού. Αυτό είναι αυτοπειθαρχία, η οποία προέρχεται από την αναγνώριση της αιτίας και του αποτελέσματος, του κάρμα. Για παράδειγμα, για να επανέλθει το στομάχι μου στην φυσιολογική του κατάσταση ύστερα από την πρόσφατη ασθένειά μου, αποφεύγω τις ξινές τροφές και τα κρύα ποτά, τα οποία, διαφορετικά, μου φαίνονται γευστικά και ελκυστικά. Αυτό το είδος πειθαρχίας σημαίνει προστασία. Με παρόμοιο τρόπο, η σκέψη για τον θάνατο δημιουργεί αυτοπειθαρχία και αυτοπροστασία και όχι τιμωρία.



DOCTV.GR DOCTV.GR [Πηγή: www.doctv.gr]

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2025

 





Περασμένες ζωές και τωρινές σχέσεις


Είμαστε σαν τα ποτάμια. Λαμπεροί στην επιφάνεια σφύζουμε από ζωή αλλά βαθιά μέσα μας κυλούν πανίσχυρα, αόρατα ρεύματα ψυχικών αναμνήσεων και επιθυμιων. Είναι οι συναρθοισμένες μνημες όλων των γήινων ενσαρκώσεων που φέρει η ψυχή μας. Αυτές μας κάνουν να αγαπάμε ένα άτομο και να απεχθανόμαστε κάποιο άλλο. Να νιώθουμε υπέροχα συναισθήματα και δονήσεις με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο σε μια φάση της ζωής μας και σε κάποια άλλη φάση να νιώθουμε απαίσια και άβολα με το ίδιο εκείνο πρόσωπο. Τα πρότυπα και οι συνήθειες έχουν πάρει σχήμα και μορφή μέσα στην εσώτερη συνειδητότητά μας και αποφασίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα φερθούμε στους ανθρώπους γύρω μας.



Κάθε άτομο που βρίσκεται στον περίγυρο της παρούσας ζωής μας, βρισκόταν παρόμοια στον περίγυρο περασμένων ζωών μας. Οι γονείς τα αδέλφια, οι σύντροφοι, τα παιδιά, οι φίλοι, οι συνάδελφοι, τα αφεντικά, ακόμα και οι εχθροί μας άρχισαν να μοιράζονται τη ζωή μαζί μας πολύ πιο πριν από την παρούσα ζωή μας.



Τα αποτελέσματα εκείνων των περασμένων εμπειριών αντανακλώνται στις συνθήκες των σημερινών μας σχέσεων. Είναι επόμενο, οι δικές τους μνήμες των κοινών μας περασμένων εμπειριών να επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους προς εμάς, σήμερα.



Όμως οι επιρροές από τις δράσεις εκείνων των περασμένων ζωών δεν μας είναι ξεκάθαρες. Συχνά εκείνοι με τους οποίους ζήσαμε πολλές καλές ζωές είναι οι ίδιοι με τους οποίους είχαμε και πολλά προβλήματα και διαφωνίες, ένα μείγμα από “καλό” και “κακό” κάρμα, δηλαδή. Πράγματι είναι πολύ σπάνιο μια σχέση παρελθούσας ζωής να είναι καλή από όλες τις απόψεις. Οι θετικές πλευρές μιας περασμένης ζωής θα μας αποφέρουν μεγάλες χαρές και υποστήριξη στο παρόν, ενώ αντίθετα οι περιπτώσεις κατά ττις οποίες δεν είχαμε φερθεί με αγάπη, θα γίνουν αφορμή για πόνο αλλά και για μάθηση (βελτίωση) των σχέσεών μας στην παρούσα ζωή. Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει αυτές τις επιρροές. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο συμπαντικός νόμος του Κάρμα μας φέρνει συνεχώς αντιμέτωπους με τη χρήση της ελεύθερης βούλησής μας κατά το παρελθόν. Έτσι, τα όσα κάναμε στις άλλες ψυχές (ανθρώπους) και τα όσα έκαναν οι άλλες ψυχές σε εμάς φαίνονται στις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε με τις σχέσεις μας σε τούτη τη ζωή.



ΟΜΑΔΕΣ ΨΥΧΩΝ

Από την αρχή οι ψυχές μας είχαν την τάση να ταξιδεύουν στο χρόνο ομαδικά, και η ίδια η πράξη του να ταξιδεύουν μαζί για τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα δημιουργεί δυνάμεις έλξης που βοηθούν στη διατήρηση και την ανάπτυξη σχέσεων ανάμεσα στα μέλη των ομάδων. Σχεδόν όλες οι ψυχές στον πλανήτη σήμερα υπήρχαν και σε παλαιότερες εποχές της ανθρώπινης ιστορίας. Ως αποτέλεσμα, οι σχέσεις των λαών του κόσμου σήμερα είναι μια αντανάκλαση των δραστηριοτήτων του παρελθόντος ανάμεσά τους. Οι ομάδες ψυχών δεν είναι άκαμπτες ή στατικές. Κάθε ψυχή μπορεί να χρησιμοποιήσει την ελεύθερη βούληση και να επιδιώξει εμπειρίες σε μιαν άλλη ομάδα. Ούτε οι γενιές ενσαρκώνονται σε αυστηρά άκαμπτα μοτίβα. Για παράδειγμα, δύο μέλη της οικογενειακής ομάδας που ήταν πατέρας και γιος σε μια ζωή, μπορεί να αλλάξου θέσεις και να γίνουν παππούς και εγγονός. ΄Η να επιλέξουν να ενσαρκωθούν ως αδέλφια. Ωστόσο, μπορούν να επιλέξουν να μην είναι ξανά στην ίδια οικογένεια.



Γενικά, όμως, οι ομάδες ψυχών ενσαρκώνονται σε κύκλους, ξανά και ξανά μαζί, περίπου την ίδια εποχή. Μιλάμε εδώ για εποχές και όχι για χρόνια. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις υπαγορεύσεις του Edgar Cayce.



Στις σχέσεις των ομάδων, τα καρμικά χρέη μπορεί να δημιουργήσουν μερικές πολύ τραγικές καταστάσεις. Η συνάντηση των ψυχών μπορεί να καταλήξει σε φόνο, βιασμό, βασανιστήρια και άλλες ειδεχθείς πράξεις. Φανταστείτε τι θα μπορούσε να συμβεί αν τα καρμικά χρέη φέρουν μαζί τις ψυχές του Ρωμαϊκού στρατού του Κολοσσαίου με τις ψυχές εκείνων που έιξαν βορά στα λιοντάρια, ή τις ψυχές των Ισπανών Κονισταδόρ με τις ψυχές των Ίνκας, των Αζτέκων, ή τις ψυχές των Ναζί με των Εβραίων.



ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ

Μια “αδελφή ψυχή” δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ψυχή με την οποία έχουμε μοιραστεί πάρα πολλές ζωές και με την οποία συντονιζόμαστε πλήρως. Καταλαβαινόμαστε όπως κανένας άλλος δεν μπορεί να μας καταλάβει. Αυτή η κατανόηση δίνει στις αδελφές ψυχές την ικανότητα να βοηθά η μία την άλλη με τρόπου που να ήταν δύσκολο να επιτευχθούν αν δεν υπήρχε αυτός ο τόσο ισχυρός δεσμός μέσα στους αιώνες. Λειτουργούν συμπληρωματικά σε μια σχέση, προσφέροντας αυτό που λείει η μία στην άλλη. Συνήθως σκεφτόμαστε τις “αδελφές ψυχές” ως εραστές ή συζύγους αγαπημένους, αλά μπορεί να είναι και συνεργάτες, φίλοι, αδέλφια, συμμαθητές κλπ. Δεν είναι απαραίτητο να είναι οπωσδήποτε ερωτικό ζευγάρι.



ΔΙΔΥΜΕΣ ΨΥΧΕΣ (Δίδυμες Φλόγες)

Μια ψυχή, πριν από την είσοδό της στην δυαδικότητα της Γης, εμπερι΄χει και την αρσενική και την θηλυκή ενέργεια. Καθώς εισέρχεται στο γήινο πεδίο, επιλέγει μια από τις δύο φύσεις της και προβάλει τα χαρακτηριστικά της ενέργειας που επέλεξε. Όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται, το άλλο κομμάτι της μπορεί να επιλέξει να ενσαρκωθεί στη γη περίπου την ίδια εποχή. Με άλλα λόγια, η ψυχή μας, που είναι πού πιο πούπλοκη από ότι μπορούμε να φανταστούμε, είναι σε θέση να χωριστεί στα δύο, μια αρσενική οντότητα και μια θηλυκή και να ενσαρκωθούν στη Γη ξεχωριστά την ίδια περίπου περίοδο.

Υπάρχουν μεριά παραδείγματα στις υπαγορεύσεις του Κέυση. Αξίζει να αναφέρουμε τη σχετική με μια ομάδα τεσσάρων ψυχών (στην παρούσα ενσάρκωση), ένας σύζυγος, η γυναίκα του, ο μεγαλύτερος γιος τους και μία γυναίκα συνεργάτης στην οικογενειακή επιχείρηση και πού καλή φίλη της οικογένειας. Ο Κέυση είπε στον σύζυγο πως γυναίκα του ήταν η γυναίκα του ήταν η αδελφή ψυχή του και χωρίς εκείνη η ζωή του δεν θα έφτανε στο ύψιστο δυναμικό της. Όμως, η γυναίκα συνεργάτης του ήταν η “δίδυμη φλόγα” του, με άλλα λόγια ήταν το άλλο μισό της ψυχής του. Επιπλέον, η δίδυμη φλόγα της γυναίκας του ήταν ο μεγάλος γιος. Κατανοώ πόσο παράξενα σας φαίνονται όλα αυτά, αλλά οι δυναμικές της ζωής είναι πέρα από τη μεγαλύτερη φαντασία μας. Τις περισσότερες φορές οι δίδυμες φλόγες δεν επιλέγουν να ενσαρκώνονται την ίδια περίοδο.



ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ

Όσο δύσκολο και αν είναι να το πιστέψουμε, κάθε ψυχή επιλέγει τους γονείς της, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι ψυχές που έχουν υπάρξει σε περασμένες ζωές μαζί έχουν και μεγαλύτερη έλξη μεταξύ τους. Όταν μια ψυχή προσπαθεί να αποφασίσει μέσα από ποια κανάλια (γονείς) θα ενσαρκωθεί στη Γη, δέχεται μαζί τους περιορισμούς και τις ευκαιρίες που θα της προσφέρει η μελλοντική της οικογένεια.

Από το πνευματικό πεδίο η ζωή στη Γη μοιάζει με ποτάμι που βλέπει κανείς από ψηλά. Η ψυχή βλέπει το ποτάμι και το μέγεθός του, τις στροφές και τα παρακλάδια του και βλέπει σε ποιο σημείο του ποταμού της ζωής βρίσκεται το πλοίο των γονιών. Με τον τρόπο αυτό έχει μια μεγαλύτερη οπτική της ζωής που θα βιώσει με τους συγκεκριμένους γονείς. Παρόλα ταύτα, επειδή η ζωή έχει πολλές παράπλευρες οδούς, η ψυχή μπορε΄΄ι να δει μόνο τα πιο δυνατά ρεύματα της ζωής των γονιών. Δεν μπορεί να γνωρίζει αν οι γονείς, με την ελεύθερη βούληση που έχουν, αλλάξουν κάποια στιγμή γνώμη και βάλουν πλώρη για άλλα μονοπάτια, τα οποία θα αλλάξουν και το μέλλον της οικογένειας. Δεν είναι σίγουρο, ακόμα, ότι δεν θα αλλάξει και η ίδια γνώμη, μόλις επιβιβαστεί στο πλοίο τους. Το πεπερωμένο και η μοίρα υπάρχουν και πάνε παρέα με την ελεύθερη βούληση, αλλά τίποτε δεν μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη της ελεύθερης βούλησης της ψυχής, δοσμένη από τη θεότητα. Ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιώντας την ελεύθερη βούληση μπορούμε να αλλάξουμε κατεύθυνση, σκοπούς, στάση, τα πάντα.

Η ψυχή εισέρχεται, γενικά, στο σώμα το βρέφους κοντά στην ή κατά την ώρα της γέννησης. Σε μια αρκετά ασυνήθιστη περίπτωση η ψυχή μπήκε δύο μέρες μετά τη γέννηση του μωρού. Όταν ρωτήθηκε για την καθυστέρηση, ο Κέυση απάντησε ότι ψυχή γνώριζε πολύ καλά πόσο δύσκολη θα ήταν η ζωή που είχε επιλέξει να ζήσει, και δεν ήταν απόλυτα σίγουρη ότι ήθελε να γεννηθεί! Μετά ο Κέυση ρωτήθηκε τι ήταν εκείνο που κράτησε ζωντανό το μωρό επί δύο ημέρες και απάντησε, “το πνεύμα”. Για τον Κέυση, η ψυχή ήταν η οντότητα με όλες τις προσωπικές αναμνήσεις και επιδιώξεις, ενώ το πνεύμα ήταν η δύναμη της ζωής.


Πηγή: angelsmell.blogspot.gr


Πηγή: angelsmell.blogspot.gr

  Χωρίς την ένωση με τον Ανώτερο Εαυτό σας , " Δεν μπορείτε να Γυρίσετε "  Χωρίς την Τούτο λέγω: Ο δρόμος και ο στόχος της κάθ...