Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2025


 

Περπάτησε με γυμνά πέλματα στην γη !!


και εξουδετέρωσε την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που σε κυκλώνει.


Η γείωση είναι ένα ενεργειακό φαινόμενο που το βιώνει κάποιος όταν το γυμνό του δέρμα συνδέεται άμεσα με τη Μητέρα Γη. Το να είσαι γειωμένος σημαίνει να μπορείς να εστιάζεις την ενέργειά σου και να μην διαχέεσαι χάνοντας ενέργεια.


Εμείς οι άνθρωποι ξεκινήσαμε πατώντας στην γη και καταλήξαμε να είμαστε σε 4 τοίχους ξεχνώντας ότι η Γη είναι το σπίτι μας. Κλεινόμαστε σε κτίρια, δουλεύουμε όλο και περισσότερο με τους υπολογιστές αφού πλέον όλες οι συναλλαγές μας γίνονται online, και όταν βγαίνουμε έξω, φοράμε στενά παπούτσια με λαστιχένιες σόλες που μας απομονώνουν από τη θεραπευτική ενέργεια της γης.


Και μπορεί το μυαλό μας να δυναμώνει το Πνεύμα μας όμως ασθενεί. Το σώμα μας κι αυτό ασθενεί καθώς έρχεται σε επαφή με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε καθημερινή βάση. Δυστυχώς η σημερινή τεχνολογία μπορεί να κάνει θαύματα όμως έχει τον τρόπο της να μας μολύνει με “βρώμικη”και βαριά ενέργεια. Με ενέργεια, που επεμβαίνοντας στην υγεία μας, μας βλάπτει αντί να μας βοηθά.



Η θεραπεία για όλο αυτό που συμβαίνει βρίσκεται στις φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις της γης. Είναι δωρεάν και ο καθένας μας έχει εύκολη πρόσβαση σε αυτήν. Και φυσικά δεν κρύβεται εκεί, καμία παγίδα! Μόλις τα πέλματά μας, το δέρμα μας, έρθει σε επαφή με τη γη, τα θετικά ιόντα που έχουν προέλθει από την ακτινοβολία που υπάρχει συνεχώς ολόγυρά μας, εξουδετερώνονται από τα αρνητικά ιόντα που προέρχονται από τη γη και βρίσκονται ξανά σε ισορροπία.


Ανανεωνόμαστε και παίρνουμε καινούργια δύναμη για να υποστηρίξουμε την ζωή μας βαδίζοντας με καλή υγεία προς την ευημερία.


Ανανεωνόμαστε και παίρνουμε καινούργια δύναμη για να υποστηρίξουμε την ζωή μας βαδίζοντας με καλή υγεία προς την ευημερία.


Η γείωση, η σύνδεση με την Γη:


* Ενισχύει το ανοσοποιητικό

* Βελτιώνει τον ύπνο

* Αντιμετωπίζει το άγχος με φυσικό τρόπο

*Μειώνει το καθημερινό στρες

*Μειώνει την αρτηριακή πίεση

* Αυξάνει τη ζωτική ενέργεια και την σωματική δύναμη

*Επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης τραυμάτων ψυχικών και σωματικών



Αν θέλεις να νιώσεις ότι σε πλημμυρίζει η σταθεροποιητική και θεραπευτική δύναμη της Γης, πηγαίνοντας μια βόλτα στην εξοχή ή σε ένα πάρκο, στο βουνό ή στην θάλασσα, πήγαινε με άδειο μυαλό, χωρίς σκέψεις…


Αφού περπατήσεις, κάθισε πάνω στην γη, στη στάση του λωτού και εισέπνευσε συνειδητά το άρωμα της.


Αγκάλιασε ένα δένδρο, συνειδητά και δέξου την ενέργειά του. Άρχισε να παρατηρείς την ενέργεια που προσφέρει. Νιώσε ότι γίνεσαι το ίδιο πλούσιος και δυνατός όπως αυτό… και όταν ενδυναμωθείς μην ξεχάσεις να το ευχαριστήσεις για την προσφορά του.



Θεραπευτικός οραματισμός :


που θα ήταν ιδανικό να γίνει στη φύση έχοντας γυμνά πέλματα.


Οραματίσου ότι από τα πέλματα σου βγαίνουν ρίζες που χώνονται στη γη. Πάνε βαθιά, διακλαδίζονται και απλώνονται. Σιγά, σιγά μεταμορφώνεσαι σε δένδρο.



Τα πόδια σου και το σώα σου μέχρι το στήθος γίνονται ο κορμός του δένδρου. Τα χέρια σου και το κεφάλι γίνονται τα κλαδιά του. Πλούσιο φύλλωμα τα σκεπάζει και ίσως υπάρχουν λουλούδια ή καρποί…


Νιώσε την ενέργεια του δένδρου που σε έχει τυλίξει.. Νιώσε τις ρίζες του και την δύναμη που παίρνει μέσα από αυτές από τη γη….


Νιώσε τον ήλιο να χαϊδεύει το φύλλωμα σου και να σου δίνει την ενέργεια του…

Είσαι το δένδρο. Έχεις όλες τις ιδιότητες του και την δύναμή του… Νιώσε τον αέρα να παίζει με τα φύλλα σου και τις σταγόνες της βροχής να σε αγγίζουν ευεργετικά.


Είσαι το δένδρο..Νιώσε τη δύναμη του….

Όταν νιώσεις ότι ενδυναμώθηκες αρκετά από την ενέργειά του, βγες από το δένδρο και κάθισε στις ρίζες του ακουμπώντας την πλάτη σου άνω του. Άφησε το δένδρο να σε αγκαλιάσει. Νιώσε την ενέργειά του...Νιώσε για άλλη μια φορά την ανεξάντλητη ενέργεια της γης να εισρέει ασταμάτητα μέσα σου.


Όποτε επιλέγεις να κάνεις αυτό το διαλογιστικό ταξίδι, θα νιώθεις ότι είσαι συνδεδεμένος με τις προστατευτικές και θεραπευτικές ενέργειες της Μάνας Γης.





Despoina Paamari

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025

 



Το εγώ είναι το ασφαλές σας σπίτι και η ψυχή είναι ο απέραντος χώρος έξω από αυτό!


“ Δεν εγκαταλείπετε την προσκόλληση έτσι ώστε να σας συμβεί κάτι καλό. Την εγκαταλείπετε έτσι ώστε το καλύτερο κομμάτι σας, η ψυχή σας να μπορέσει να ενωθεί μαζί σας”


Φανταστείτε πως κάποτε ζούσατε σε ένα μικρό, στενόχωρο σπίτι.’Έχετε συνηθίσει τόσο πολύ σε αυτόν τον κλειστοφοβικό χώρο που σχεδόν ποτέ δεν βγαίνετε έξω. Κι όμως, υπάρχουν κάποιες στιγμές ανεμελιάς κατά τις οποίες σκέφτεστε πως θα ήταν ωραία να μπορούσατε να ζήσετε σε έναν πιο ευρύχωρο κόσμο. Έτσι, ανοίγετε την πόρτα και καθώς βγαίνετε έξω αντικρίζετε ένα απέραντο τοπίο γεμάτο φως, που απλώνεται στο άπειρο προς όλες τις κατευθύνσεις.


Σκέφτεστε πως εδώ είναι η χαρά και η αγάπη. Εδώ είναι η αληθινή πληρότητα. Περιπλανιέστε έξω, θέλοντας να μείνετε γι πάντα σε αυτή τη χώρα το φωτός. Και όμως, μετά από λίγο σας κουράζει όλη αυτή η αγάπη και η χαρά. Με κάποιο τρόπο ο χώρος έξω είναι υπερβολικά μεγάλος και ο ορίζοντας υπερβολικά μακρινός. Σας λείπει το γνώριμο σπίτι σας και η επιθυμία σας γι’ αυτό σας τραβά πίσω. Επιστρέφετε, λοιπόν, και νιώθετε ασφαλείς που γυρίσατε. Ξαναρχίζετε τη γνώριμη ζωή σας.


Για λίγο είστε και πάλι ικανοποιημένοι, αλλά δεν παύετε να θυμάστε τον απέραντο, απεριόριστο χώρο έξω. Για άλλη μια φορά βγαίνετε έξω και αυτή τη φορά μένετε περισσότερο. Η αίσθηση της αγάπης και της χαράς δεν σας κουράζει τόσο πολύ. Ο χώρος έξω παραμένει απέραντος, μα αυτή τη φορά δεν σας τρομάζει τόσο πολύ. Το φως που λάμπει παντού δεν είναι τόσο εκτυφλωτικό και αυτή τη φορά αποφασίζετε να μείνετε εκεί για πάντα.


Αυτή είναι μια παραβολή σχετικά με το εγώ και την ψυχή. Το εγώ είναι το ασφαλές σας σπίτι, η ψυχή είναι ο απέραντος χώρος έξω από αυτό. Κάθε φορά που νιώθετε έστω και μια στιγμή χαράς και αγάπης, ελευθερίας και ευδαιμονίας έχετε βγει έξω, στη χώρα του φωτός.


Νιώθετε τόσο υπέροχα ώστε θα θέλατε η εμπειρία αυτή να μη πάψει ποτέ, όπως ακριβώς δύο τρελά ερωτευμένοι που δεν θέλουν ποτέ να χωρίσουν. Όμως το εγώ, το ασφαλές σας καταφύγιο, σας καεί πίσω. Αυτό το μοτίβο το πήγαινε-έλα είναι ο τρόπος με τον οποίο εγκαταλείπετε σταδιακά την προσκόλληση.


Χρειάζεται επανειλημμένη έκθεση στην απεριόριστη ψυχή για να πειστείτε πως είναι αληθινή. Η παλιά σας συνήθεια θα συνεχίσει να σας τραβά πίσω. Με τον καιρό, τα ταξίδια σας έξω θα διαρκούν περισσότερο και θα νιώθετε πιο άνετα. Αρχίζει να σας διαποτίζει η ψυχή σας καθώς ενώνεστε μαζί της, αρχίζετε να καταλαβαίνετε πως μπορείτε να ζήσετε μέσα σε αυτή την απεριόριστη κατάσταση μόνιμα. Γίνεται κάτι πιο φυσιολογικό ακόμα και από το καταφύγιό σας, επειδή ο απεριόριστος εαυτός σας είναι και ο αληθινός εαυτός σας.




Απόσπασμα από το βιβλίο Deepak Chopra

“Ανακαλύπτοντας το Σώμα Ανασταίνοντας την Ψυχή


Ο εαυτός είναι ένα σύμπαν σε μικρογραφία που καθρεφτίζει το μεγάλο σύμπαν γύρω μας.


Να παρακολουθείτε και να περιμένετε…

Όταν πρόκειται για κάποια μάχη η παράδοση συμβαίνει μόνο μία φορά, στο τέλος της. Η παράδοση στο πνευματικό μονοπάτι συμβαίνει ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να παίρνει τέλος. Για τον λόγο αυτό, η παρακολούθηση και η προσμονή δεν είναι παθητικές πράξεις. Δεν είναι ασκήσεις υπομονής ή ένα είδος προλόγου προτού ξεκινήσει το κυρίως γεγονός. Τη στιγμή που εγκαταλείπετε κάποια συνήθεια του παρελθόντος ή τον τρόπο με τον οποίο έχετε μάθει να κάνετε τα πράγματα , τη στιγμή που συλλαμβάνετε τον εαυτό σας να έχει μια προγραμματισμένη αντίδραση, ο εαυτός σας αλλάζει.


Χρησιμοποιούμε κάπως πρόχειρα ή τυχαία μερικές φορές τη λέξη εαυτός μας δεν είναι κάτι απλό, είναι ένα πολύπλοκο, δυναμικό σύστημα. Ο εαυτός σας είναι ένα σύμπαν σε μικρογραφία που καθρεφτίζει το μεγάλο σύμπαν γύρω σας. Αμέτρητες δυνάμεις κινούνται μέσα του. Ρευστός σαν τον αέρα, ο εαυτός αλλάζει με κάθε μεταστροφή της συνειδητότητας.



Έτσι, όταν εγκαταλείπετε την προσκόλληση, αφαιρείτε κάτι παλιό απ΄το σύμπαν και προσθέτετε κάτι καινούργιο. Το παλιό είναι σκοτεινή ενέργεια και στρεβλωμένα πρότυπα του παρελθόντος. Είναι νεκρά κομμάτια που έχουν κολλήσει στο σύστημα το εαυτού. Μην έχοντας τρόπο να τα αποβάλετε, τα έχετε παρακάμψει. Έχετε προσαρμοστεί στα αρνητικά στοιχεία του εαυτού σας - συνήθως μέσα από την άρνηση και την απώθησή τους ώστε να μην μπορείτε πια να τα δείτε – υποθέτατε πως αυτό έπρεπε να κάνετε. Η εγκατάλειψη των παλιών προτύπων δεν αποτελεί επιλογή μέχρι να μάθετε πως να την κάνετε επιλογή. Έτσι και τις εγκαταλείψετε, οι αρνητικές ενέργειες φεύγουν μόνιμο από τη ζωή σας.



Και αυτό με τη σειρά του επιτρέπει να μπει κάτι καινούργιο. Τι θα είναι? Αυτό αποκαλύπτει η παρατήρηση και η προσμονή. Σκεφτείτε τι συμβαίνει όταν εισπνέετε. Καινούργια άτομα οξυγόνου μπαίνουν στο αίμα σας, αλλά το που θα πάνε δεν είναι προκαθορισμένο. Ένα άτομο οξυγόνου μπορεί να καταλήξει σε οποιοδήποτε από δισεκατομμύρια κύτταρα. Ο προορισμός του καθορίζεται από το ποιο κύτταρο το χρειάζεται περισσότερο. Το ίδιο ισχύει και για σας. Όταν κάνετε χώρο στην ψυχή σας εγκαταλείποντας τις παλιές ενέργειες, το κομμάτι σας που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη, αυτό που θέλει πιο πολύ να αναπτυχθεί ή χρειάζεται πιο πολύ θεραπεία, θα είναι αυτό που θα ωφεληθεί.


Θα σας δώσω ένα παράδειγμα σε μεγαλύτερη κλίμακα. Πολλές φορές σκέφτομαι πως ο Ιησούς έγινε ο μεγαλύτερος διδάσκαλος της αγάπης επειδή αυτό χρειαζόταν περισσότερο το ακροατήριό του. Δεν είχαν ανάγκη από θεϊκή σοφία, πνευματική πειθαρχία ή φώτιση – όλα αυτά έγιναν κυρίαρχα σε άλλες παραδόσεις, όπως είναι ο Βουδισμός. Σε ένα πιο ανθρώπινο επίπεδο οι ακροατές του Ιησού επιθυμούσαν την αγάπη του Θεού, και αυτό είναι που αφομοίωσαν. Χωρίς αμφιβολία, ο Ιησούς ήταν εξίσου ολοκληρωμένος δάσκαλος όπως και ο Βούδας. Δίδαξε τον δρόμο προς την ανώτερη συνείδηση, ακόμα και τη φώτιση. Όμως το κομμάτι αυτό θα πρέπει να το αναζητήσει κανείς στις παρυφές της διδασκαλίας του, η αγάπη σε κάθε μορφή καταλαμβάνει το κυρίως κομμάτι της.


Για να γνωρίσετε τι είναι η ψυχή σας, θα πρέπει να ακολουθήσετε το μονοπάτι που παίρνει καθώς μπαίνει μέσα σας. Θα σας κάνει περισσότερο τρυφερούς και ευγενικούς. Θα σας κάνει πιο αφοσιωμένους και πιστούς. Από την ψυχή μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε αρετή: δύναμη, αλήθεια, ομορφιά ή πίστη. Όμως αυτές δεν απλώνονται σαν μια στρώση μπογιάς. Πιο πολύ, εισδύουν μέσα σας όπως το οξυγόνο μπαίνει στο αίμα σας, αναζητώντας τα σημεία που τις χρειάζονται περισσότερο. Λέμε ότι είμαστε γεμάτοι με πνεύμα, λες και το μόνο που χρειάζεται είναι να φουσκώσουμε ένα άτομο όπως φουσκώνουμε μια ρόδα ποδηλάτου. Στην πραγματικότητα, το πνεύμα είναι συνειδητότητα που ταξιδεύει σε μέρη όπου η συνειδητότητα απουσιάζει. Επιταχύνει εξαιρετικά την ανάπτυξή σας, αν βρίσκεστε εκεί για να δεχθείτε τη θεραπεία όταν εκείνη φτάσει.



Απόσπασμα από το βιβλίο του\

Deepak Chopra

“Ανακαλύπτοντας το Σώμα

Ανασταίνοντας την Ψυχή”

 

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2025



 

H μεταμόρφωση απαιτεί θάρρος και μετακίνηση από το γνωστό στο άγνωστο.


Η αφύπνιση για τον καθένα μας μπορεί α αποδειχτεί επώδυνη. Απαιτεί θάρρος και σκληρή δουλειά, αλλαγή και ανάπτυξη, μετακίνηση από το γνωστό και οικείο στο άγνωστο. Σημαίνει αμφισβήτηση και επαναξιολόγηση για καθετί: πως ζούμε, πως σκεφτόμαστε, πως σχετιζόμαστε με του ανθρώπους, πως κερδίζομε χρήματα και πως περνάμε την ώρα μας. Η αφύπνιση ξεκινά με μια αίσθηση ανίας, ανικανοποίητου και πόνου, και μια λαχτάρα για αλλαγή και για περισσότερο και ουσιαστικότερο νόημα στη ζωή μας.


Όλοι έχουμε βιώσει την καθημερινή Έκσταση, την αληθινή μας φύση, αυτές τις απλές και ευχάριστες στιγμές που έρχονται καταμεσής της συνηθισμένης μας ζωής. Ο αντιεκστατικός πολιτισμός μας, όμως, μας διδάσκει, καθώς μεγαλώνουμε, να ντρεπόμαστε για τα κορμιά μας, να προσεγγίζουμε τη ζωή με το μυαλό και να χτίζουμε άμυνες γύρω από τις καρδιές μας.

Μαθαίνουμε ότι τα ίδια στοιχεία της ανθρώπινης φύσης μας, η ζωή και ο κόσμος που μας περιβάλλει, είναι εχθροί του Πνεύματος και όχι το έδαφος πάνω στο οποίο ριζώνει και αναπτύσσεται. Έτσι βιώνουμε έντονα συναισθήματα άγχους και αποχωρισμού, που μειώνουν τη φυσική ροή της χαράς μας και τη μετατρέπουν σε μικρό ρυάκι.


Αυτό που ισχυρίζομαι, στηριζόμενη στην αρχαία ταντρική σοφία, είναι ότι τα σώματά μας, η ζωή και οι συνθήκες δεν στέκονται ανάμεσα σε μας και στην Καθημερινή Έκσταση. Αντίθετα, είναι τα ταπεινά δοχεία μιας ζωντανής χαράς. Και αν το αποδεχτούμε, αν χαλαρώσουμε, παραδοθούμε και βγούμε από τον ίδιο μας το δρόμο, η συνείδησή μας θα διευρυνθεί και θα ανυψωθεί και η έκσταση θα γίνει η φυσική εκδήλωση της ύπαρξής μας, το καρδιοχτύπι του Πνεύματος που θα πάλλεται μέσα από εμάς.


Η τέχνη της Τάνττας του Ουράνιου Χορού διδάσκει πως για να μας αποκαλυφθεί η αληθινή μας φύση δε χρειάζεται να αποκηρύξουμε τις χαρές και τις απολαύσεις της συνηθισμένης ζωής και της ζωής των αισθήσεων αλλά, αντίθετα, να αναδυθούμε μέσα τους με οξυμμένη συναίσθησης, ώστε η ευδαιμονία της φυσικής μας κατάστασης να φανερωθεί μέσα στην ίδια μας την εμπειρία. Μπορούμε να τη βρούμε στην εργασία, στο σπίτι, στην κουζίνα, στο ταίρι και στην κρεβατοκάμαρά μας.


Η Τάντρα μας λέει ότι το μόνο που μπορούμε να μάθουμε, να κυριαρχήσουμε ή να εξαγνίσουμε είναι αυτό που είμαστε πρόθυμοι να ενστερνιστούμε άμεσα μέσα μας: τις επιθυμίες, το σκοτάδι, το πάθος, την ηδονή και τον πόνο μας. Τότε θα ερωτευτούμε τη ζωή και θα δούμε την ευδαιμονία που απορρέει από τη φυσική μας κατάσταση και ξαναγεννιέται κάθε στιγμή.


Miranda Shaw: “Βυθιζόμαστε στον ωκεανό της ενσάρκωσης και θερίζουμε τα μαργαριτάρια της φώτισης”.


Η Καθημερινή Έκσταση μπορεί να καλλιεργηθεί και να γίνει κομμάτι της καθημερινής μας ζωής στα πλαίσια μιας συνεχούς διαδικασίας προσωπικής μεταμόρφωσης. Δεν υπάρχει πιο σπουδαίο ταξίδι από αυτό που οδηγεί από την ενέργεια στην έκσταση, από το ασυνείδητο στν αφύπνιση. Όταν η ενέργεια ρέει ανεμπόδιστη μέσα στο σώμα, νιώθουμε ευχαρίστηση. Όταν η ευχαρίστηση γίνει δεκτή με εμπιστοσύνη, ρέει στη καρδιά μας και γίνεται απόλαυση.

Όταν αυτή η ενέργεια ανυψωθεί σε ένα νου ελεύθερο από αρνητικές σκέψεις, η συνείδηση αφυπνίζεται και γίνεται φως, διαύγεια, ευρυχωρία και διευρυμένη αισθητηριακή αντίληψη. Η ενέργεια διαπερνά το σώμα με τη δύναμη της έντονης απόλαυσης. Και αρχίζουμε να μυρίζουμε, να ακούμε, να βλέπουμε, να γευόμαστε και να αγγίζουμε τα πράγματα με πιο βαθύ και αισθησιακό τρόπο.

Η προσωπική μας εγωιστική συγχωνεύεται με την απρόσωπη ζωή της αφυπνισμένης συνείδησης και αντιλαμβανόμαστε την ακτινοβολία της άχρονης φύσης μας. Υπερβαίνουμε τις ψευδαισθήσεις της δυαδικότητας, τη δραστηριότητα του εγωικού νου, και συλλαμβάνουμε τη φύση μας ως Πνεύμα. Και ξέρουμε, πέρα από κάθε αμφιβολία και αμφισβήτηση, ότι η πηγή της έκστασης δεν βρίσκεται σε κάποιο μακρινό βασίλειο όπου βασιλεύει η ευδαιμονία, αλλά στη ζωή που ζούμε εδώ και τώρα Και το μονοπάτι μας ανοίγει και χωράει ολόκληρο τον κόσμο.


Η ιδέα ότι “είμαι ένα με όλα όσα υπάρχουν” μπορεί να μοιάζει παρατραβηγμένη, ίσως μάλιστα, προξενεί τρόμο. Και όμως, τόσο ο φόβος μας να χάσουμε το εγώ μας όσο ο φόβος μας απέναντι στην πλάνη, κρύβουν μέσα τους σοφία.

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πλάνη και στη φώτιση είναι λεπτή. Και χρειαζόμαστε δύναμη και σοφία για να ριζώσουμε και να ενσωματώσουμε στη ζωή μας το πανίσχυρο ρεύμα αυτού του
“Φωτός”.

Γιατί, το να λέει κανείς απλά “Είμαι Θεός”, δεν αποτελεί ουσιαστική πραγματοποίηση της θείας φύσης του εαυτού μας.


Mαrgot Anand


Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2025

 



Η αυτογνωσία σε βοηθάει να μη χάνεις τον εαυτό σου μέσα στις εμπειρίες


Η ενασχόληση με την αυτογνωσία μπορεί να δημιουργήσει παρερμηνείες και προσδοκίες που προέρχονται από την από την ελλιπή κατανόηση. Μπορεί να νομίζουμε ότι με την αυτογνωσία θα εξαφανιστούν όλα τα συμπτώματα που μας ταλαιπωρούν, καθώς και οι προκλήσεις της ζωής.


Η γνώση της φύσης του εαυτού δεν εγγυάται μια ζωή χωρίς δυσκολίες. Καμία συνειδητή διδασκαλία δεν αποσκοπεί στη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων που να λένε ότι αν κάποιος γνωρίζει τον εαυτό του, όλα θα του πηγαίνουν όπως θέλει εκείνος.

Το μεγαλύτερο όφελος της αυτογνωσίας είναι ότι δεν χάνεις πλέον τον εαυτό σου μέσα στα παροδικά φαινόμενα, είτε αυτά είναι αισθήσεις,, είτε συναισθήματα, είτε σκέψεις.

Γνωρίζοντας ότι είσαι η άχρονη και σταθερή επίγνωση, γνωρίζεις παράλληλα ότι οτιδήποτε μπορεί να αναγνωριστεί ως παρατηρούμενο, δεν αξίζει να επενδυθεί με την αίσθηση τουο εαυτού. Οτιδήποτε επενδύεται με την αίσθηση του εαυτού, δημιουργεί αυτομάτως μια εξαρτητική σχέση που συνδέει τον εαυτό με το εκάστοτε παροδικό αντικείμενο.


Π.χ αν επενδύσουμε με τον εαυτό μας την εικόνα του σώματός μας, από τη στιγμή που το σώμα είναι παρατηρούμενο αντικείμενο και αλλάζει, οι αλλαγές που συμβαίνουν σ’ αυτό θα μας προκαλούν αναστάτωση. Ενώ θα επιζητούμε την ασφάλειά μας σε κάτι που νομίζουμε ότι είναι σταθερό, η πραγματική φύση του σώματος που εμπεριέχει την αλλαγή θα μας διαψεύδει, με αποτέλεσμα θα δημιουργείται έτσι θλίψη, θυμός ή φόβος.


Αν επενδύσουμε με τον εαυτό μας κάποιες σκέψεις (και αυτές μετατραπούν σε πυρηνικές πεποιθήσεις) θα είμαστε στο έλεος των σκέψεων. Όταν οι σκέψεις είναι θετικές θα νιώθουμε καλά και ότν είναι αρνητικές θα εμφανίζονται διάφορα δυσάρεστα συμπτώματα.


Η αυτογνωσία όμως απέχει πολύ από το να είναι απλώς μια θεωρία ή μια φιλοσοφία. Η μη επένδυση των παροδικών αντικειμένων με τον εαυτό μας, έχει ως συνέπεια τη σταδιακή κάθαρση του συστήματος (του σώματος και του νου) από τα παλιά προϊόντα της ανεπίγνωσης ανάμιξης. Πολλά συμπτώματα, όπως φόβοι,περιοριστικές πεποιθήσεις, στάσεις, αντιδράσεις, ρόλοι, ταυτότητες, συναισθήματα, ακόμα και σωματικά συμπτώματα, θα εξασθενήσουν και κάποια από αυτά θα εξαφανιστούν.


Αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε ότι θα εξαφανιστούν όλα και ότι μετά θα ζούμε εντελώς απαλλαγμένοι από αυτά. Το πιθανότερο είναι ότι θα συνεχίσουν να εμφανίζονται, χωρίς όμως να συνοδεύονται από το βάρος της αλήθειας. Με το που θα αναγνωριστεί ότι η αλήθεια είναι μόνο η επίγνωση απαλλαγμένη από κάθε ανάμιξη με αντικείμενα, οι εμπειρίες της ζωής θα βιώνονται πολύ πιο ανάλαφρα και - τις περισσότερες φορές – από τη θέση του παρατηρητή και όχι του θύματος. Με την αυτογνωσία η ζωή συνεχίζεται κανονικά, αλλά συνειδητά.


www. aytepignosi.com




“Μόνο όταν το σκοτάδι είναι βαθύ, μπορείς να δεις τα αστέρια”

(Κάρολος Μπερντ)


Αυτή η φράση, μας θυμίζει έντονα μι άλλη, το ίδιο υπέροχη. “Το βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν τη χαραυγή”. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ανάγκη να ακούει και να βλέπει τέτοιες φράσεις.


Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει νιώσει κάποιες στιγμές πως όλα τελειώνουν, που η επόμενη μέρα του φαίνεται μακρινή.


Η πολεμική αεροπορία της Νοτίου Αφρικής και η ...Ελπίδα.

Αλλόκοτο ε? Και όμως, υπάρχουν κοινά ανάμεσα στην Ελπίδα και στη Νότιο Αφρική. Άλλωστε, χιλιάδες συνάνθρωποί μας κάποτε, ζούσαν και πέθαιναν με την ελπίδα της αξιοπρεπούς ζωής και της ισότητας στη χώρα του Νέλσον Μαντέλα.


Το σύμβολο της πολεμικής αεροπορίας της Νοτίου Αφρικής, εκτός από έναν αετό, φέρει και την λατινική επιγραφή : “Per Aspera, Ad Astra”. Αυτό σημαίνει, από τις δυσκολίες, στα αστέρια.


Το νόημα της δυσκολίας, είναι το νόημα του να πιέζεις ένα ελατήριο. Όσο πιο πολύ το πιέζεις, τόσο πιο ψηλά θα εκτιναχθεί αν πάψεις να το πιέζεις!


Μοναδική και απαραίτητη προϋπόθεση, είναι να πιστεύεις. Αλλιώς, να ελπίζεις να μη χάσεις λεπτό την ελπίδα σου για κάτι καλύτερο για κάτι δηλαδή που αξίζεις.

Ελπίδα υπάρχει. Απελπισία, όχι.

Ακόμη μα φράση: “Όλα είναι στο μυαλό”. Πόσο όμως την ακολουθούμε Τα λόγια, δεν είναι ανούσια παρά μόνο αν γίνονται πράξεις. Το μυαλό μας ναι μεν αποφασίζει για όλα, αλλά ρωτάει και συμβουλεύεται την ψυχή μας και την θέλησή μας. Ζητάει τη γνώμη της ψυχής μας για το τι θα σκεφτεί.


Αν εμείς πούμε στο μυαλό μας πως όλα είναι μαύρα, κατευθείαν, εκείνο αρχίζει τη ζωγραφική. Παίρνει το πού δύο χρώματα (μαύρο και γκρίζο) και αρχίζει να τα βάφει όλα σε αυτή τη διχρωμία.


Μόλις δούμε το έργο του, αρχίζουμε και πράττουμε και εμείς με “μαύρο” και “γκρίζο”. Πήραμε κα υιοθετήσαμε λοιπόν και εμείς, τα χρώματα της απελπισίας !


Τι θα έκανε όμως το μυαλό αν του δίναμε μια άλλη “διαταγή”? Ας πούμε πως το λέγαμε κάατι παρεμφερές με αυτό που λέει ο Μπερντ.


Να του λέγαμε: “Έχει σκοτάδι τριγύρω, έχει πέσει νύχτα και τη βλέπω όμως θα ήθελα μέσα σε αυτό το σκοτάδι, να δω τι μπορεί να φωτίζει μέσα σε αυτό”.


Δεν του ζητάμε να μας πει ψέματα, (ότι δηλαδή δεν έχουμε να κάνουμε με μια σκοτεινή και δύσκολη κατάσταση) του λέμε να μας δείξει το φως στο τούνελ.


Δεν υπάρχει ζωή χωρίς Πίστη, δεν υπάρχει ζωή χωρίς Ελπίδα.

Απελπιστικές στιγμές, υπάρχουν μόνο στο μυαλό μας και αυτές, υπάρχουν, επειδή εμείς διατάξαμε το μυαλό μας να “απελπιστεί”. Μην ξεχνάμε επίσης μια ακόμη υπέροχη φράση. “Ο,τι δεν με “σκοτώνει” με κάνει πιο δυνατό”


Μόλις η δύσκολη κατάσταση περάσει, τότε έχει μάθει τον τρόπο να την ξεπερνάς και μια νέα ευκαιρία θα σου παρουσιαστεί.


Η ελπίδα, πεθαίνει πάντα τελευταία – λένε-. Εμείς, πρέπει να το αλλάξουμε λίγο αυτό το ρητό, και να πούμε πως αν έχουμε ισχυρή πίστη, τότε ποτέ δεν παθαίνει η ελπίδα. Ούτε πρώτη, ούτε τελευταία !


Στόχος μας, είναι να βλέπουμε φωτεινά τα αστέρια μέσα στο σκοτάδι. Άλλωστε όπως θα συμπλήρωνε ο Όσκαρ Ουάϊλντ, “Όλοι μας ζούμε στο υπόγειο, απλά κάποιοι από εμας, κοιτάζουμε τα αστέρια”.


Μην πετάξουμε ποτέ από μέσα μας εκείνον το ήρωα που δε σταματά να ελπίζει, εκείνον τον ήρωα που συμφωνεί με το υπέροχο ρητό του Μπερντ.


Tseperlidou.gr


Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2025


 

Το ταξίδι της πνευματικής αφύπνισης


Το ταξίδι της πνευματικής αφύπνισης ωθεί κάποιον στο να κατανοήσει ότι η πραγματικότητα με την οποία μεγάλωσε από μικρός δεν είναι απόλυτα πραγματική, αλλά σχετικά πραγματική. Υπάρχουν πολλά επίπεδα πραγματικότητας, τα λεγόμενα επίπεδα επίγνωσης.


Στη αφύπνιση μεταφέρεσαι από την ταυτότητά σου, που είναι αυτή που σου δίνει την εντύπωση ότι είσαι ξεχωριστός, στα ανώτερα επίπεδα. Το επόμενο επίπεδο μετά την ταυτότητα είναι το ψυχολογικό, εκεί όπου βλέπει ο ένας τον άλλον ως διαφορετική προσωπικότητα. Μετά από αυτό πάμε σε ένα άλλο επίπεδο, όπου όταν σε κοιτάω στα μάτια βλέπω τον εαυτό μου, απλά με διαφορετικό πακετάρισμα. Εκεί, όλες οι διαφορές μας αποτελούν απλώς στοιχεία ενός διαφορετικού πακεταρίσματος. Στο επόμενο επίπεδο, όταν σε κοιτάω στα μάτια βλέπω τον εαυτό μου που βλέπει τον εαυτό του που ξαναβλέπει τον εαυτό του, κ.ο.κ υπάρχει μόνο ένας, αλλά έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε πολλοί.


Όλα αυτά τα επίπεδα δημιουργούν έναν κύκλο, μέσα στον οποίο κινούμαστε και πηγαίνουμε από το Ένα στα πολλά και από τα πολλά στο Ένα. Αυτός είναι ο κύκλος μέσα στον οποίο κινούμαστε συνεχώς. Όταν φτάσεις στο τελικό στάδιο, δεν υπάρχει πια χώρος και χρόνος, ούτε αρχή και τέλος, και αντιλαμβάνεσαι ότι η εικόνα που είχες για την πραγματικότητα ήταν ψευδής. Αυτή είναι η στιγμή της αφύπνισης. Υπερβαίνεις όλες τις προσκολλήσεις στις ταυτότητες που είχες υιοθετήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Απολαμβάνεις μεν την ύπαρξή σου με τη μορφή της ταυτότητας, αλλά μετατρέπεσαι σε βιωματική εμπειρία. Διαλύεις τη δυαδικότητα, δηλαδή τον διαχωρισμό μεταξύ αντικειμένου και υποκειμένου. Γίνεσαι ένα με όλα. Αυτό το επίπεδο είναι ανώτερο και από την εμπειρία της συμπαντικής συνειδητότητας, γιατί δεν υπάρχει η συνείδηση του εαυτού που θα αποκτήσει επίγνωση αυτής της συνειδητότητας. Γίνεσαι απλά ένα κομμάτι της συμπαντικής ροής.


Αν κάποιος ρωτήσει γιατί γίνονται όλα αυτά και γιατί τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι, μια απάντηση είναι ότι, αν όλα έμεναν Ένα, αυτό το Ένα δεν θα μπορούσε να αποκτήσει βιωματική εμπειρία του εαυτού του. Για να βιώσει κανείς τον εαυτό του χρειάζεται τη δυαδικότητα, αντιλαμβάνεσαι ότι όλα αυτά ήταν σαν ένα όνειρο, ή σαν χορός, ή σαν μια ψευδαίσθηση, που σημαίνει ότι δεν ήταν σταθερά θεμελιωμένα.


Αυτό το Ένα μην θεωρήσεις ότι είναι κάτι ξεχωριστό από εμάς. Εμείς είμαστε αυτό το Ένα. Αν δεις από μακριά τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου, μέσα στον οποίο μεταβαίνεις από το Ένα στα πολλά και από τα πολλά -μέσω της αφύπνισης-επιστρέφεις στο Ένα, θα δεις ότι δεν υπάρχει αρχή και τέλος. Στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τίποτα. Όλα τα επίπεδα είναι ταυτόχρονα παρόντα. Όλα είναι εδώ. Και αν σου φαίνεται αυτό ανούσιο, η ουσία βρίσκεται στο Είμαι και όχι στο Κάνω.


Η αλλαγή που βιώνει κανείς πρακτικά αφού αντιληφθεί πως έχουν τα πράγματα, έγκειται στον τρόπου που κάτι ό,τι κάνει το κάνει με χαρά. Υπάρχει μια ποιοτική αλλαγή στη ζωή του. Δεν είναι ότι δεν φροντίζει πια το σώμα του. Το φροντίζει όπως φροντίζει και τα ρούχα που φοράει, γιατί το σώμα του είναι απλά μια μορφή που φοράει, ακριβώς όπως φοράει και τα ρούχα του.



Απόσπασμα από συνέντευξη του Ραμ Ντας

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...