Η
γέννηση της ψυχής
Μήνυμα Ιησού (by
Pamela Kribbe)
Οι
ψυχές των εργατών του φωτός έχουν
γεννηθεί πολύ πριν από τη γη και πριν η
ανθρωπότητα τεθεί σε λειτουργία.
Οι
ψυχές γεννήθηκαν κατά κύματα. Υπάρχει
μια έννοια κατά την οποία οι ψυχές είναι
αιώνιες, χωρίς αρχή και τέλος. Αλλά κατά
μία άλλη έννοια, γεννιούνται σε κάποια
στιγμή. Είναι σε αυτό το σημείο που η
συνείδησή τους ανέρχεται σε μια αίσθηση
του ατομικού εαυτού (της προσωπικότητας).
Πριν από αυτό το σημείο, είναι ήδη εκεί
ως δυνατότητα. Ωστόσο δεν υπάρχει καμία
ακόμη συνείδηση του εαυτού μου και των
άλλων.
Η
συνείδηση του “εαυτού μου” προκύπτει
όταν κατά κάποιο τρόπο μια γραμμή
οριοθέτησης σύρεται μεταξύ των δύο
ομάδων μορφών ενέργειας. Θα πρέπει να
επαναφέρουμε μια μεταφορά, προκειμένου
να το εξηγήσουμε αυτό.
Σκεφτείτε
τον ωκεανό για μια στιγμή και φανταστείτε
ότι είναι ένα τεράστιο πεδίο ενέργειας
που ρέει, ρεύματα που συνεχώς ανακατεύονται
εν μέρει. Φανταστείτε ότι μια διάχυτη
συνείδηση διαποτίζει ολόκληρο τον
ωκεανό. Καλέστε το πνεύμα των ωκεανών,
αν θέλετε. Μετά από λίγο, ανακύπτουν
συγκεντρώσεις της συνείδησης σε ορισμένα
σημεία στον ωκεανό. Η συνείδηση εδώ
είναι πιο εστιασμένη, λιγότερο διάχυτη
από ο,τι στον άμεσο περιβάλλοντα χώρο.
Παντού
στον ωκεανό υπάρχει μια εξελισσόμενη
διαφοροποίηση η οποία οδηγεί στην
ανάπτυξη διαφανών μορφών εντός του
ωκεανού. Αυτές οι μορφές, οι οποίες
επικεντρώνονται σε σημεία της συνείδησης,
κινούνται ανεξάρτητα από το περιβάλλον
τους. Βιώνουν τον εαυτό τους ως διαφορετικές
από τον ωκεανό (το πνεύμα). Αυτό που
συμβαίνει εδώ είναι η γέννηση μιας
στοιχειώδους αίσθησης του εαυτού και
αυτοσυνείδησης.
Γιατί
επικεντρώθηκαν σε σημεία της συνείδησης
και ανακύπτουν σε ορισμένα μέρη του
ωκεανού και όχι σε άλλα? Αυτό είναι πολύ
δύσκολο να το εξηγήσω. Μπορείτε να
αισθανθείτε, ωστόσο, ότι υπάρχει κάτι
πολύ φυσικό σε αυτή τη διαδικασία? Όταν
έχες ρίξει τους σπόρους σε ένα στρώμα
από χώμα, θα παρατηρήσετε ότι τα μικρά
φυτά που φυτρώνουν θα αυξηθούν στην ώρα
τους και στον ρυθμό τους. Κάποια δεν θα
αναπτυχθούν τόσο πολύ ή τόσο εύκολα όσο
άλλα. Μερικά δεν θα αυξηθούν καθόλου.
Υπάρχει διαφοροποίηση σε όλο το πεδίο.
Γιατί? Η ενέργεια του ωκεανού (το πνεύμα
των ωκεανών) επιδιώκει διαισθητικά την
καλύτερη δυνατή έκφραση για το σύνολο
των πολλαπλών ρευμάτων ή στιβάδων της
συνείδησης.
Κατά
τη διάρκεια του σχηματισμού μεμονωμένων
σημείων της συνείδησης μέσα στον ωκεανό,
υπάρχει μια δύναμη που λειτουργεί στον
ωκεανό από το εξωτερικό, ή έτσι φαίνεται.
Αυτή είναι η δύναμη της θείας έμπνευσης,
η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως η αρσενική
πλευρά αυτού που δημιουργήθηκε.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ωκεανός
αντιπροσωπεύει τη θηλυκή , δεκτική
πλευρά, η αρσενική πλευρά μπορεί να
απεικονιστεί ως ακτίνες φωτός που
εκχέονται στον ωκεανό, οι οποίες ενισχύουν
την διαδικασία της διαφοροποίησης και
του διαχωρισμού σε επιμέρους κομμάτια
τς συνείδησης. Είναι σαν οι ακτίνες του
ήλιου να ζεσταίνουν το φυτώριο.
Ο
ωκεανός και οι φωτεινές ακτίνες
σχηματίζουν μαζί μια οντότητα που είναι και που μπορεί να αναφέρεται ως αρχάγγελος.
Είναι μια αρχετυπική ενέργεια τόσο με
μια αρσενική και μια θηλυκή πλευρά και
είναι μια αγγελική ενέργεια που
εκδηλώνεται εκφράζεται η ίδια σε εσάς.
Θα επανέλθουμε στην έννοια του Αρχαγγέλου
με περισσότερες λεπτομέρειες στο
τελευταίο κεφάλαιο του πρώτου μέρους,
που ονομάζεται ο “Φωτεινός Εαυτός Σας”.
Μετά
την γέννηση η ψυχή ως μεμονωμένη μονάδα
της συνείδησης, αφήνει σιγά-σιγά την
ωκεάνιο κατάσταση ενότητας που είχε
σπίτι της για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η ψυχή αποκτά όλο και μεγαλύτερη επίγνωση
να είναι ξεχωριστή και μόνη.
Με
αυτή την επίγνωση, η αίσθηση της απώλειας
ή της έλλειψης ανακύπτει στην ψυχή,
για πρώτη φορά. Όταν η ψυχή ξεκινά πάνω
στο δρόμο της εξερεύνησης ως ατομική
οντότητα, θα φέρει μαζί της μια κάποια
νοσταλγία για την πληρότητα, την επιθυμία
να ανήκει σε κάτι μεγαλύτερο από τον
εαυτό της. Βαθιά μέσα της, η ψυχή θα
κρατήσει στη μνήμη της μια κατάσταση
της συνείδησης στην οποία τα πάντα είναι
ένα στην οποία δεν υπάρχει “εμένα” και
οι “άλλοι”. Αυτό θεωρεί ό,τι η “εστία”
είναι για να είναι: μια κατάσταση
εκστατική ενότητας, ένα μέρος πλήρους
ασφάλειας και ομαλής ροής.
Με
αυτή τη μνήμη στο πίσω μέρος του μυαλού
της, η ψυχή ξεκινά τα ταξίδια της σε
ολόκληρη την πραγματικότητα, στα αμέτρητα
πεδία της εμπειρίας και της εσωτερικής
εξερεύνησης. Η νεογέννητη ψυχή οδηγείται
από την περιέργεια και έχει μεγάλη
ανάγκη για τη εμπειρία. Αυτό ήταν το
στοιχείο που απουσίαζε από την ωκεάνια
κατάσταση ενότητας. Η ψυχή είναι πλέον
σε θέση να εξερευνήσει ελεύθερα οτιδήποτε
επιθυμεί να διερευνήσει. Είναι ελεύθερη
να ψάξει για την πληρότητα (ολότητα)
ποικιλοτρόπως.
Μέσα
στο σύμπαν, υπάρχουν αμέτρητα επίπεδα
της πραγματικότητας για να εξερευνήσετε.
Η γη είναι απλά ένα από αυτά και τέθηκε
σε λειτουργία σχετικά αργά μιλώντας σε
μια κοσμική κλίμακα. Επίπεδα της
πραγματικότητας ή οι διαστάσεις πάντα
προέρχονται από εσωτερικές ανάγκες ή
επιθυμίες. Όλα τα δημιουργήματα που
έρχονται σε υπόσταση είναι η εκδήλωση
των εσωτερικών οραμάτων.
Η
Γη δημιουργήθηκε από μια εσωτερική
επιθυμία να συγκεντρώσουμε στοιχεία
από διαφορετικές πραγματικότητες που
συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Η Γη επρόκειτο
να είναι ένα κράμα (χωνευτήρι) για μια
μεγάλη ποικιλία επιρροών (επιδράσεων).
Θα
το εξηγήσουμε αυτό παρακάτω. Προς το
παρόν αρκεί να πούμε ότι η γη ήρθε με
μια σχετική καθυστέρηση στην κοσμική
σκηνή και ότι πολλές ψυχές έζησαν πολλές
ζωές εξερεύνησης και ανάπτυξης σε άλλα
επίπεδα της πραγματικότητας (πλανήτες,
διαστάσεις, αστρικά συστήματα κλπ), πολύ
πριν η γη καν γεννηθεί.
Οι
“εργάτες του Φωτός” είναι οι ψυχές που
ζούσαν πολλές, πολλές ζωές σε αυτά τα
άλλα επίπεδα πριν ενσαρκωθούν στη γη.
Αυτό είναι που τους διαφοροποιεί από τις
“ψυχές της γης”, όπως θα τις καλέσουμε
για λόγους ευκολίας. Οι “ψυχές της γης”
είναι οι ψυχές που ενσαρκώθηκαν σε
φυσικούς οργανισμούς στη γη σχετικά
νωρίς στην ανάπτυξή τους, σαν εξατομικευμένες
μονάδες της συνείδησης. Θα μπορούσε
κανείς να πει ότι ξεκίνησαν τον κύκλο
της ζωής τους στη γη, όταν οι ψυχές τους
ήταν στο νηπιακό στάδιο του. Εκείνη την
εποχή, οι ψυχές των “εργατών του φωτός”
ήσαν μεγάλες. Είχαν περάσει ήδη διαμέσου
πολλών εμπειριών και το είδος της σχέσης
που έφεραν σε σχέση με τις “ψυχές της
γης” μπορεί να παρομοιαστεί με εκείνη
του γονέα και του παιδιού.
Η
ανάπτυξη της ζωής και της συνείδησης
στη γη
Στη γη, η εξέλιξη των μορφών ζωής ήταν στενά
συνδεδεμένη με την εσωτερική ανάπτυξη
των ψυχών της γης. Αν και δεν υπάρχει
ψυχή που να είναι δεσμευμένη σε ένα
συγκεκριμένο πλανήτη, οι ψυχές της γης
θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε ότι
είναι οι ιθαγενείς (ντόπιοι) του πλανήτη
σας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι
η ανάπτυξη και η επέκτασή τους συμπίπτει
περίπου με τον πολλαπλασιασμό (εξάπλωση)
των μορφών ζωής στη γη.
Όταν
γεννιούνται μεμονωμένες μονάδες της
συνείδησης, είναι κάπως παρόμοιες με
μοναδικά (ενιαία) φυσικά κύτταρα, όσον
αφορά τη δομή και τη δυνατότητα. Ακριβώς
όπως μεμονωμένα κύτταρα έχουν μια
σχετικά απλή δομή, οι εσωτερικές
μετακινήσεις μιας νεογέννητης συνείδησης
είναι διαφανής. Δεν έχει δημιουργηθεί
μεγάλη διαφοροποίηση ακόμα. Υπάρχει
ένας κόσμος δυνατοτήτων στα πόδια τους,
τόσο σε σωματικό όσο και σε πνευματικό
επίπεδο.
Η
ανάπτυξη από μία νεογέννητη μονάδα της
συνείδησης σε έναν τύπο της συνείδησης
που είναι αυτο-ανακλαστική και είναι
σε θέση να παρατηρεί και να αντιδράει
με το περιβάλλον της, μπορεί κατά
προσέγγιση να συγκριθεί με την ανάπτυξη
ενός μονοκύτταρο οργανισμού σε ένα
πολύπλοκο ζωντανό οργανισμό που
αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του με
πολλαπλούς τρόπους.
Είμαστε
εδώ συγκρίνοντας την ανάπτυξη της
συνείδησης της ψυχής με την βιολογική
εξέλιξη της ζωής και το κάνουμε όχι μόνο
με αλληγορικό τρόπο. Στην πραγματικότητα,
η βιολογική εξέλιξη της ζωής, δεδομένου
ότι έλαβε χώρα στη γη θα πρέπει να
εξεταστεί στο πλαίσιο μιας πνευματικής
ανάγκης για εξερεύνηση και εμπειρίας
από την πλευρά των ψυχών της γης. Αυτή
η ανάγκη ή επιθυμία για εξερεύνηση,
δημιούργησε τη μεγάλη ποικιλία των
μορφών ζωής στη γη.
Όπως
είπαμε, η δημιουργία είναι πάντα το
αποτέλεσμα μιας εσωτερικής κίνησης της
συνείδησης. Αν και η θεωρία της εξέλιξης,
όπως είναι σήμερα αγκαλιάστηκε από την
επιστήμη σας, περιγράφει σωστά την
ανάπτυξη των μορφών ζωής στον πλανήτη
σας, σε κάποιο βαθμό, χάνει εντελώς την
εσωτερική καθοδήγηση, το κρυφό κίνητρο
πίσω από αυτή τη βαθιά δημιουργική
διαδικασία.
Ο
πολλαπλασιασμός των μορφών ζωής στη γη
οφειλόταν σε εσωτερικές μετακινήσεις
στο επίπεδο της ψυχής. Όπως πάντα, το
πνεύμα προηγείται και δημιουργεί την
ύλη.
Κατά
την πρώτη της ενσάρκωση η ψυχή στη γη,
σε φυσική μορφή, εξοπλίζεται ακόμα
καλύτερα με τη στοιχειώδη αίσθηση του
εαυτού (ως μονοκύτταρος οργανισμός).
Μετά από μια περίοδο αποκτώντας εμπειρία
και την ενσωμάτωση αυτή μέσα στη συνείδησή
της, προκύπτει η ανάγκη για πιο σύνθετα
μέσα της σωματικής έκφρασης. Αυτή είναι
η αιτία για το πως πιο πολύπλοκες μορφές
ζωής προωθήθηκαν σε λειτουργία. Η
Συνείδηση δημιούργησε φυσικές μορφές
για να απαντήσει στις εσωτερικές ανάγκες
και τις επιθυμίες των ψυχών της γης των
οποίων η συλλογική συνείδηση κατοικούσε
κυρίως στη γη.
Η
δημιουργία νέων ειδών και η ενσάρκωση
των ψυχών στη γη σε μεμονωμένα μέλη των
ειδών αυτών, αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο
πείραμα της ζωής και της συνείδησης.
Παρά το γεγονός ότι η εξέλιξη είναι
“καθοδηγούμενη συνείδηση”, δεν
καθοδηγείται από ατύχημα ή κάποιο
περιστατικό, δεν ακολουθεί μία
προκαθορισμένη γραμμή ανάπτυξης. Αυτό
συμβαίνει επειδή η ίδια η συνείδηση
είναι ελεύθερη και απρόβλεπτη.
Οι
ψυχές της γης πειραματίστηκαν με όλα
τα είδη μορφών ζωής των ζώων. Κατοίκησαν
διάφορους τύπος φυσικών οργανισμών του
ζωικού βασιλείου, αλλά δεν βιώνουν όλοι
την ίδια γραφή της ανάπτυξης. Η διαδρομή
της ανάπτυξης της ψυχής είναι πολύ πιο
ευφάνταστη και τολμηρή από όσο νομίζετε.
Δεν υπάρχουν νόμοι πάνω η έξω από σας.
Είστε ο νόμος για εσάς. Έτσι, για παράδειγμα
αν θέλετε να ζήσετε τη ζωή από τη σκοπιά
ενός πιθήκου, μπορεί σε κάποιο σημείο
στο χρόνο να βρείτε τον εαυτό σας να ζει
σε ένα σώμα πιθήκου, από τη γέννηση και
μετά ή ως προσωρινός επισκέπτης.. Η ψυχή,
ιδίως η νέα ψυχή ποθεί την εμπειρία και
έκφραση. Αυτό την παροτρύνει να λάβει
υπ’ οψιν της και να διερευνήσει την
ποικιλία των μορφών ζωής που άνθισε στη
γη.
Μέσα
σε αυτό το μεγάλο πείραμα της ζωής η
άνοδος της ανθρώπινης μορφής ζωής,
σηματοδότησε την έναρξη ενός σημαντικού
σταδίου της ανάπτυξης της συνείδησης
της ψυχής στη γη. Πριν εξηγήσουμε πρώτα
στάδια της εσωτερικής ανάπτυξης της
ψυχής εν γένει.
Η
Συνείδηση εξελίσσεται: σε νηπιακό στάδιο,
την ωριμότητα, τα γηρατειά.
Αν
κοιτάξουμε την ανάπτυξη της συνείδησης
της ψυχής μετά τη γέννηση ως μεμονωμένης
μονάδας, περνά κατά προσέγγιση μέσω
τριών εσωτερικών σταδίων. Τα στάδια
αυτά είναι εκεί ανεξάρτητα από το
συγκεκριμένο επίπεδο της πραγματικότητας
(πλανήτης, διάσταση, αστρικό σύστημα)
όταν η συνείδηση επιλέγει να κατοικήσει
ή να λάβει εμπειρίες.
*
- Το στάδιο της αθωότητας (παράδεισος)
*-
Το στάδιο του εγώ (αμαρτία)
*-
Το στάδιο της δεύτερης αθωότητας (φώτιση)
Κάποιος
μπορεί να συγκρίνει αυτές τις φάσεις
μεταφορικά με την παιδική ηλικία, την
ωριμότητα και τα γηρατειά.
Μετά
που οι ψυχές γεννιούνται ως μεμονωμένες
μονάδες της συνείδησης, αφήνουν την
ωκεάνιο κατάσταση ενότητας που θυμούνται
ότι ήταν ευτυχισμένες και απόλυτα
ασφαλής. Στη συνέχεια πηγαίνουν να
διερευνήσουν την πραγματικότητα με
έναν εντελώς νέο τρόπο. Σιγά, σιγά
αναπτύσσονται περισσότερο, έχουν
μεγαλύτερη επίγνωση του εαυτού τους
και του δρόμου τους, ο οποίος είναι
μοναδικός σε σύγκριση με τους συνοδοιπόρους
τους. Είναι πολύ δεκτικές και ευαίσθητες,
σε αυτό το στάδιο όπως έα μικρό παιδί
που κοιτάζει τον κόσμο με ορθάνοιχτα
μάτια, εκφράζοντας την περιέργεια και
την αθωότητα.
Αυτό
το στάδιο μπορεί να ονομάζεται παραδεισένιο
δεδομένου ότι η εμπειρία της ενότητας
και της ασφάλειας είναι ακόμη νωπή στη
μνήμη των νεογέννητων ψυχών. Είναι ακόμα
κοντά στην εστία ! Δεν αμφισβητούν ακόμη
το δικαίωμά τους να είναι αυτοί που
είναι.
Καθώς
το ταξίδι τους συνεχίζεται, η μνήμη της
εστίας εξασθενεί, ενώ οι ίδιοι βιώνουν
διαφορετικούς τύπους εμπειριών. Τα
πάντα είναι καινούργια στην αρχή και
όλα χωρίς κριτική απορροφώνται κατά το
αρχικό στάδιο (βρέφους). Ένα νέο στάδιο
(φάση) τίθεται μέσα τους, όταν η νεαρή
ψυχή αρχίζει να βιώνει τον εαυτό της ως
εστιακό (κεντρικό) σημείο του κόσμου
της.
Στη
συνέχει πραγματικά αρχίζει να
συνειδητοποιεί ότι υπάρχει ένα τέτοιο
πράγμα όπως “εγώ” και οι “άλλοι”.
Αρχίζει να πειραματίζετε με το πως
μπορεί να επηρεάσει το περιβάλλον της
με τη δράση της σε αυτή τη συνειδητοποίηση.
Η ίδια η έννοια, του να κάνει κάτι που
πηγάζει από τη συνείδησή της, είναι νέα.
Πριν υπήρχε μια περισσότερο ή λιγότερο
παθητική λήψη με αυτό που ρέει εξ αιτίας
της. Τώρα υπάρχει ια αυξανόμενη αίσθηση
μέσα στην ψυχή της εξουσίας της, να
ασκήσει επιρροή σε αυτό που βιώνει.
Αυτή
είναι η αρχή του σταδίου “εγώ”
Το
εγώ αντιπροσωπεύει αρχικά τη δυνατότητα
να χρησιμοποιείτε τη θέλησή σας να
επηρεάσετε τον έξω κόσμο. Παρακαλείστε
να σημειώσετε ότι η αρχική λειτουργία
του εγώ είναι απλά “αυτό που επιτρέπει
στην ψυχή, να βιώσει πλήρως την εμπειρία
του εαυτού ως ξεχωριστή οντότητα”.
Αυτή είναι μια φυσική και θετική εξέλιξη
στο πλαίσιο της εξέλιξης της ψυχής.
Το
εγώ δεν είναι “κακό” από μόνο του.
Αναφέρεται, ωστόσο, ότι τείνει να είναι
επεκτατικό και επιθετικό. Όταν η
νεογέννητη ψυχή ανακαλύπτει την ικανότητά
της να επηρεάζει το περιβάλλον της, θα
ερωτευτεί το εγώ. Βαθιά κάτω, εξακολουθεί
να υπάρχει μια οδυνηρή μνήμη εντός πλέον
της ώριμης ψυχής! Θυμάται την εστία,
θυμάται τον χαμένο παράδεισο. Το εγώ
φαίνεται να κατέχει μια απάντηση σε
αυτόν τον πόνο, αυτή τη νοσταλγία.
Φαίνεται ότι για να μπορέσει η νέα ψυχή
να συνέλθει και να έχει ενεργεί επαφή
ακόμα με πραγματικότητα είναι να μεθάει
με την ψευδαίσθηση της εξουσίας.
Αν
υπήρξε ποτέ μια πτώση από τη χάρη
(επιείκεια) ή πτώση από τον παράδεισο,
ήταν η εξής: η νεαρή συνείδηση της ψυχής
μαγεύεται από τις δυνατότητες του εγώ,
από την υπόσχεση της εξουσίας. Ωστόσο,
ο ίδιος ο σκοπός των συνειδήσεων που
γεννήθηκαν ως μεμονωμένες ψυχές είναι
να διερευνήσουν, να βιώσουν την εμπειρία
όπου υπάρχει. Στον Παράδεισο, καθώς και στην κόλαση, στην αθωότητα, καθώς
και στην αμαρτία Έτσι, η πτώση από τον
παράδεισο δεν ήταν μια λάθος στροφή.
Δεν υπάρχει καμία ενοχή που να επισυνάπτεται
σε αυτήν, εκτός και αν πιστεύετε ότι
υπάρχει. Κανείς δεν σας κατηγορεί, εκτός
από εσάς.
Όταν
η νεαρή ψυχή ωριμάζει, κάνει μια στροφή
να “επικεντρωθεί προς τα μέσα” βρίσκει
ένα τρόπο για να παρατηρήσει και να
βιώσει πράγματα. Η ψευδαίσθηση της
εξουσίας ενισχύει τον διαχωρισμό μεταξύ
των ψυχών, αντί της σύνδεσης. Εξ αιτίας
αυτού, η μοναξιά και η αίσθηση της
αποξένωσης ορίζεται στο εσωτερικό της
ψυχής. Αν και γνωρίζει ότι αυτό δεν είναι
πραγματικό, η ψυχή γίνεται ένας μαχητής,
ένας πολεμιστής για την εξουσία. Η ισχύς
φαίνεται να είναι το μόνο πράγμα που
βάζει στο μυαλό της εύκολα για μια
στιγμή.
Ξεχωρίσαμε
ένα τρίτο στάδιο στην ανάπτυξη της
συνείδησης της ψυχής παραπάνω: το στάδιο
του Διαφωτισμού, η δεύτερη αθωότητα ή
το γήρας. Θα έχουμε πολλά
να πούμε για αυτό το στάδιο, και ιδίως
σχετικά με τη μετάβαση από το δεύτερο
στο τρίτο στάδιο με αυτή τη σειρά,
αργότερα. Τώρα θα επιστρέψουμε στην
ιστορία μας, τις ψυχές της γς και θα
αποσαφηνίσουμε τον τρόπο πως να
αφυπνιστούν από το στάδιο “εγώ” που
ταιριάζει με την εμφάνιση του ανθρώπου
στη γη.
Οι
ψυχές της γης εισέρχονται στο στάδιο
εγώ!
Η
εμφάνιση των ανθρώπων επάνω στη γη
Το
στάδιο στο οποίο οι ψυχές της γης
διερεύνησαν τη φυτική και ζωική ζωή
συνέπεσε με το στάδιο της αθωότητας ή
το παράδεισος στο εσωτερικό επίπεδο. Η
ζωή άνθισε στη γη υπό την καθοδήγηση
και την προστασία των πνευματικών όντων
από τις αγγελικές και ντεβικές σφαίρες.
(Οι εργασίες των Νέβας είναι στο αιθερικό
επίπεδο δηλαδή πιο κοντά στον φυσικό
κόσμο από ότι κάνουν οι άγγελοι).
Τα
αιθεριά σώματα των φυτών και των ζώων
ήταν χωρίς κριτική δεκτικά στη φροντίδα
και την τροφοδότηση των ενεργειών της
μητέρας, της αγγελικής και ντεβικής
σφαίρας. Δεν είχαν καμία διάθεση να
απελευθερωθούν ή να πάνε μακριά και να
βρουν το δικό τους τρόπο να κάνουνε
πράγματα. Εκεί ακόμη υπήρχε μια μεγάλη
αίσθηση της ενότητας και της αρμονίας
μεταξύ των ζωντανών οργανισμών.
Η
άνοδος του ανθρωποειδών, ωστόσο,
σηματοδότησε ένα σημείο μετασχηματισμού
στην ανάπτυξη της συνείδησης. Ουσιαστικά,
με το περπάτα σε όρθια θέση και με την
ανάπτυξη του εγκεφάλου, η συνείδηση που
κατοικούσε στα ανθρωποειδή πήρε ένα
καλύτερο έλεγχο της κατάσταση στο
περιβάλλον τους.. Όπως ενσαρκώθηκαν τα
ανθρωποειδή, η συνείδησή τους άρχισε
να βιώνει την εμπειρία σε ότι ήταν να
έχει περισσότερο έλεγχο επί του άμεσου
περιβάλλοντός τους. Άρχισαν να ανακαλύπτουν
τη δική τους δύναμη, την ικανότητά τους
να επηρεάζουν το περιβάλλον τους. Άρχισαν
να διερευνούν την “ελεύθερη βούληση”.
Η
εξέλιξη αυτή δε ήταν τυχαία. Ήταν μια
απάντηση σε μια εσωτερική ανάγκη που
αισθάνονται οι ψυχές της γης, την ανάγκη
να διερευνήσουν την ατομικότητα σε
βαθύτερα επίπεδα από ο,τι πριν. Η
αυξανόμενη αυτογνωσία των ψυχών της
γης θέτει τις προϋποθέσεις για την
εμφάνιση από βιολογική άποψη του
ανθρώπου, στο ανθρώπινο ον που γνωρίζουμε.
Όταν
οι ψυχές της γης ήταν έτοιμες να εισέλθουν
στο στάδιο “εγώ”, η δημιουργία του
ανθρώπου επέτρεψε σε αυτές τις ψυχές
να βιώσουν μια μορφή ζωής με την “ελεύθερη
βούληση”. Είναι
προικισμένη επίσης η ενσαρκωμένη
συνείδηση σε μεγαλύτερη συνειδητοποίηση
του “εαυτού μου”, σε αντίθεση με τους
“άλλους”. Με αυτή, η σκηνή είχε οριστεί
(στηθεί) για πιθανές συγκρούσεις μεταξύ
του “ενδιαφέροντος μου” και των
“ενδιαφερόντων σας”, “της επιθυμία
μου” και “της επιθυμίας σας”.
Η
ατομικότητα ήταν το σπάσιμο και η
απομάκρυνση από την αυτονόητη ενότητα,
τη φυσική τάξη του “δούναι και λαβείν”,
για να ανακαλύψετε τι άλλοι δρόμοι ήταν
διαθέσιμοι. Αυτό σηματοδότησε το τέλος
του “παραδείσου επί της γης”, αλλά
σας ζητάμε να συλλάβετε αυτό όχι ως ένα
τραγικό γεγονός, αλλά ως μία φυσική
διαδικασία, όπως οι εποχές του έτους
σας. Ήταν μια φυσική σειρά των γεγονότων
που θα σας επιτρέψει τελικά σε αυτές
τις εποχές του χρόνου να εξισορροπήσετε
τη θεότητα και την ατομικότητα μέσα
στην ύπαρξή σας.
Όταν
η συνείδηση της ψυχής της γης εισήρθε
στο στάδιο “εγώ” και ξεκίνησε να
διερευνήσει την “ανθρώπινη ύπαρξη”,
οι ντεβικές και αγγελικές επιρροές
σιγά-σιγά υποχώρησαν στο παρασκήνιο.
Είναι στην ίδια τη φύση αυτών των δυνάμεων
να σέβονται την ελεύθερη βούληση όλων
των ενεργειών που αντιμετωπίζουν. Ποτέ
δεν θα ασκήσουν επιρροή τους απρόσκλητοι.
Έτσι
η εγώ συνείδηση πήρε την ελευθερία να
βασιλέψει και οι ψυχές της γης εξοικειώθηκαν
με όλα τα προνόμια και τα μειονεκτήματα
της εξουσίας. Αυτό επηρέασε και το
βασίλειο των φυτών και των ζώων. Θα
μπορούσε κανείς να πει ότι η αναδυόμενη
ενέργεια του πολεμιστή εν μέρει
απορροφάται από αυτές τις μη-ανθρώπινες
σφαίρες η οποία δημιούργησε μια αίσθηση
αναταραχής στο εσωτερικό τους. Αυτή
εξακολουθεί να είναι παρόν σήμερα.
Όταν
οι ψυχές της γης λαχταρούσαν νέους
χώρους της εμπειρίας, αυτό τους έκανε
δεκτικούς και σε νέες εξωτερικές
επιρροές.΄Εδώ θέλουμε να επιστήσουμε
την προσοχή ειδικά σε είδη εξωγήινων
του γαλαξία μας που με τις επιδράσεις
τους επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την
ωρίμανση αλλά ακόμα και τις νέες ψυχές
της γης. Σε αυτό το σημείο (φάση) της
ιστορίας μας, επίσης, είναι που οι ψυχές
που έχουμε ονομάσει “εργάτες του φωτός”
εισέρχονται στο στάδιο.
Όταν
οι ψυχές των εργατών του φωτός, έφτασαν
στο σημείο της μετάβασης από το εγώ στη
βάση της συνείδησης της καρδιάς,
αισθανθήκατε την ειλικρινή επιθυμία
κάνετε σωστό αυτό που είχατε κάνει λάθος
στη γη. Είχατε συνειδητοποιήσει ότι
είχατε κάνει κακή θεραπεία στους
ανθρώπους που ζουν στη γη και οτι είχατε
εμποδίσει την ελεύθερη έκφραση και την
ανάπτυξη των ψυχών της γης. Είχατε
συνειδητοποιήσει ότι είχατε παραβιάσει
την ίδια τη ζωή, προσπαθώντας να
χειραγωγήσετε και να ελέγχετε ανάλογα
με τις ανάγκες σας.
Θέλατε
να ελευθερώσετε τον άνθρωπο από τα δεσμά
του φόβου και του περιορισμού που είχε
φέρει πολύ σκοτάδι στη ζωή τους και
αισθανθήκατε εσείς πως θα μπορούσατε
να ολοκληρώσετε περισσότερα από αυτή
την άποψη με το να ενσαρκωθεί ο εαυτός
σας σε ανθρώπινα σώματα. Έτσι ενσαρκωθήκατε
σε ανθρώπινο σώμα, του οποίου το γενετικό
make-up δημιουργήθηκε
εν μέρει από τον εαυτό σας, προκειμένου
να μετατρέψετε τις δημιουργίες σας από
το εσωτερικό (μέσα από την ανθρωπότητα).
Οι ψυχές που πήγαν στη γη με την αποστολή
αυτή προορίζονται να διαδώσουν το φως
στις δικές τους χειραγωγούμενες
δημιουργίες τους.
Ως
εκ τούτου, καλούνται οι εργάτες του
φωτός που πραγματοποιήσατε την απόφαση
να γίνει αυτό και να εμπλακείτε σε μια
ολόκληρη σειρά της ζωή της γης από ένα
νεογέννητο αίσθημα ευθύνης, αλλά και
από την ειλικρινή επιθυμία να λάβετε
αυτό το καρμικό φορτίο πάνω σας, έτσι
ώστε να είστε σε θέση να αφήσετε πλήρως
το παρελθόν πίσω σας.
UrantiaCenter