Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026

 

Ευσπλαχνία: το φάρμακο για τα πάντα



Μόνο η ευσπλαχνία θεραπεύει, γιατί ό,τι είναι άρρωστο μέσα στον άνθρωπο οφείλεται στην έλλειψη αγάπης. Ό,τι είναι λάθος στον άνθρωπο συνδέεται κάπου με την αγάπη. Δεν έχει μπορέσει να αγαπήσει ή δεν έχει μπορέσει να λάβει αγάπη. Δεν έχει μπορέσει να μοιραστεί με άλλους την ύπαρξή του. Αυτή είναι η δυστυχία. Αυτό δημιουργεί τα κάθε είδους συμπλέγματα μέσα του.

Οι εσωτερικές εκείνες πληγές μπορούν να έρθουν στην επιφάνεια με πολλούς τρόπους: μπορούν να μετατραπούν σε σωματική αρρώστια, μπορούν να μετατραπούν σε διανοητική αρρώστια΄ πάντως βαθιά μέσα του ο άνθρωπος υποφέρει από την έλλειψη αγάπης. Όπως ακριβώς είναι αναγκαία η τροφή για το σώμα, η αγάπη είναι αναγκαία για την ψυχή. Το σώμα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τροφή και η ψυχή δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αγάπη. Για την ακρίβεια, χωρίς αγάπη δεν γεννιέται ποτέ η ψυχή δεν υπάρχει θέμα επιβίωσής της.

Γι΄αυτό και λέω ότι η ευσπλαχνία είναι θεραπευτική. Τι είναι η ευσπλαχνία; Η ευσπλαχνία είναι η αγνότερη μορφή αγάπης. Το σεξ είναι η κατώτερη μορφή αγάπης, η ευσπλαχνία είναι η ανώτερη μορφή αγάπης. Με το σεξ η επαφή είναι κατά βάση σωματική΄ με την ευσπλαχνία η επαφή είναι κατά βάση πνευματική. Με την αγάπη, η ευσπλαχνία και το σεξ αναμειγνύονται μαζί, το σωματικό και το πνευματικό αναμειγνύονται μαζί. Η αγάπη βρίσκεται στο ενδιάμεσο μεταξύ σεξ και ευσπλαχνίας.

Μπορείς επίσης να ονομάσεις προσευχή την ευσπλαχνία. Μπορείς επίσης να ονομάσεις διαλογισμό την ευσπλαχνία. Η ανώτερη μορφή ενέργειας είναι η ευσπλαχνία. Η λέξη compassion (ευσπλαχνία) είναι πολύ όμορφη: το μισό της είναι το passion (πάθος)΄ κατά κάποιο τρόπο, έχει εκλεπτυνθεί τόσο πολύ το πάθος που δεν μοιάζει πλέον με πάθος. Έχει γίνει ευσπλαχνία.

Με την ευσπλαχνία, απλώς δίνεις. Με την αγάπη, είσαι ευγνώμων γιατί ο άλλος σού έχει δώσει κάτι. Με την ευσπλαχνία, είσαι ευγνώμων γιατί ο άλλος δεν σε έχει απορρίψει. Ήρθες φέρνοντας ενέργεια να του τη δώσεις, ήρθες με πολλά λουλούδια να τα μοιραστείτε και ο άλλος σού το επέτρεψε, ο άλλος ήταν δεκτικός. Είσαι ευγνώμων γιατί ο άλλος ήταν δεκτικός.

Η ευσπλαχνία είναι η ανώτερη μορφή τής αγάπης.

Η μεγαλύτερη αγωνία στη ζωή υπάρχει όταν δεν μπορείς να εκφραστείς, όταν δεν μπορείς να επικοινωνήσεις, όταν δεν μπορείς να μοιραστείς με τους άλλους. Ο πιο φτωχός άνθρωπος είναι εκείνος που δεν έχει τίποτε να το μοιραστεί ή που έχει κάτι να το μοιραστεί, αλλά έχει χάσει αυτή την ικανότητα, την τέχνη τού πώς να μοιράζεται΄ τότε είναι φτωχός αυτός ο άνθρωπος.

Ο σεξουαλικός άνθρωπος είναι πολύ φτωχός. Ο άνθρωπος που έχει αγάπη είναι συγκριτικά πλουσιότερος. Ο άνθρωπος που έχει ευσπλαχνία είναι ο πιο πλούσιος΄ βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου. Δεν έχει κανένα περιορισμό, κανένα όριο. Δίνει απλώς και συνεχίζει το δρόμο του. Δεν περιμένει καν να του πεις ευχαριστώ. Με τεράστια αγάπη μοιράζεται την ενέργειά του.

Αυτό ακριβώς το ονομάζω θεραπευτικό.
 

Αν δεν σου έχει συμβεί η ευσπλαχνία, μην νομίζεις ότι έχεις ζήσει σωστά ή ότι έχεις ζήσει καν.

Η ευσπλαχνία αποτελεί το άνθισμα. Και όταν συμβεί σε έναν άνθρωπο η ευσπλαχνία, θεραπεύονται εκατομμύρια ανθρώπων. Όποιος έρχεται γύρω του θεραπεύεται. Η ευσπλαχνία είναι θεραπευτική.

 

Osho, A Sudden Clash of Thunder, Ομιλία #8

 



“Μην κάνεις το ίδιο λάθος δύο φορές”


Λέτε, “Μην κάνεις το ίδιο λάθος δύο φορές”.

Πώς θα το καταφέρω αυτό αν δεν χρησιμοποιήσω το μυαλό μου για να αξιολογήσει, να συγκρίνει, και να κρίνει?

Osho: Όταν λέω να μην κάνετε το ίδιο λάθος δύο φορές, δεν λέω να αξιολογήσετε, να κρίνετε, να συγκρίνετε. Λέω να δείτε – όταν κάνετε ένα λάθος να το βλέπετε τόσο ολοκληρωτικά ώστε να δείτε ότι είναι λάθος. Όταν το βλέπετε έτσι,, το απορρίπτετε, δεν θα μπορέσετε να το επαναλάβετε ποτέ.


Για παράδειγμα, βάζετε το χέρι σας στη φωτιά και καίγεται. Την επομένη φορά που θα είστε κοντά στη φωτιά, θα κάνετε άραγε έναν αριστοτελικό συλλογισμό, που λέει, “και αυτό είναι φωτιά, όλες οι φωτιές καίνε, επομένως δεν πρέπει να βάλω το χέρι μου μέσα?” Θα συγκρίνετε με την προηγούμενη εμπειρία? Θα αξιολογήσετε?


Αν το κάνετε αυτό, τότε δεν θα αποφύγετε να διαπράξετε το λάθος ξανά επειδή τότε το μυαλό θα πει, “Ίσως αυτή η φωτιά να είναι διαφορετική. Και ποιος ξέρει ίσως η φωτιά να άλλαξε τον τρόπο ζωής της. Ίσως να μη συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο αυτή τη φορά. Ίσως εκείνη τη φορά να ήταν θυμωμένη, και αυτή τη φορά να μην είναι θυμωμένη. Ποιος ξέρει?”

Ο νους που αξιολογεί, κρίνει, συγκρίνει, δείχνει ήδη ότι δεν έχει κατανοήσει το νόημα. Διαφορετικά ποιος είναι ο λόγος της αξιολόγησης, της σύγκρισης? Αν έχετε δε ένα γεγονός, αυτό το γεγονός και μόνο είναι αρκετό. Θα αποφύγετε τη φωτιά.


Όταν λοιπόν βιώνετε εμπειρίες, παραμείνετε σε επαγρύπνηση, μην είστε κουφός και τυφλός. Δεν λέω να κοιτάζετε πίσω. Απλά λέω να κοιτάζετε αυτή τη στιγμή, όπου και αν είστε και αν είναι λάθος θα απορριφθεί από μόνο του. Όταν αναγνωρίζουμε ένα λάθος ως λάθος, αυτό απορρίπτεται. Αν δεν απορριφθεί από μόνο του, αυτό απλά δείχνει ότι ακόμη δεν έχετε καταλάβει ολοκληρωτικά ότι είναι όντως λάθος. Κάπου συνεχίζεται η ψευδαίσθηση ότι δεν είναι.


Διάφοροι άνθρωποι έρχονται και μου λένε, “Ξέρουμε ότι η οργή είναι κακό πράγμα, και ξέρουμε ότι είναι δηλητηριώδης, και ξέρουμε ότι είναι καταστροφική για εμάς, αλλά τι να κάνουμε? Συνεχίζουμε να είμαστε οργισμένοι”Τι λένε? Λένε ότι έχουν ακούσει τους άλλους να λένε ότι η οργή είναι κακό πράγμα, έχουν διαβάσει στις γραφές ότι η οργή είναι δηλητηριώδης, αλλά δεν το γνωρίζουν οι ίδιοι. Διαφορετικά, θα είναι τελειώσει.


Ο Σωκράτης έχει πει, “ Η γνώση είναι αρετή”.

Αυτό είναι ένα σπουδαίο ρητό. Λέει ότι η γνώση είναι ύπαρξη. Από τη στιγμή που έχετε μάθει ότι αυτό είναι ένας τοίχος και όχι μια πόρτα, δεν πρόκειται να πάτε να χτυπήσετε το χέρι σας πάνω στον τοίχο ξανά και ξανά. Από τη στιγμή που έχετε μάθει ότι είναι τοίχος, ψάχνετε για την πόρτα. Από τη στιγμή που έχετε βρει την πόρτα, περνάτε πάντα μέσα από την πόρτα. Το θέμα δεν είναι να σκέφτεστε διαρκώς τις περασμένες εμπειρίες, να συγκρίνετε, να αποφασίζετε, να καταλήγετε.


Αν δεν ακούσετε την εμπειρία, αν παραμένετε κουφοί στις εμπειρίες σας, τότε θα επαναλάβετε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά και ξανά. Και μάλιστα, δεν είναι σωστό να λέμε ότι τα επαναλαμβάνετε: τα κάνετε από την αρχή σαν κάτι καινούργιο επειδή την προηγούμενη φορά αποτύχατε.. Δεν είναι μια επανάληψη.


Ο τρόπος που καταλαβαίνω εγώ είναι ο εξής: ότι κανένα λάθος δεν επαναλαμβάνεται ποτέ από τη στιγμή που έχετε καταλάβει ότι είναι λάθος. Αν το επαναλάβετε, απλά δείχνει ότι το κάνετε εκ νέο επειδή το παρελθόν δεν έχει μπει στη συναίσθηση σας ακόμη. Το κάνετε ξανά για πρώτη φορά, δεν είναι επανάληψη. Αν το έχετε καταλάβει, τότε δεν μπορεί να επαναληφθεί. Η κατανόηση είναι αλχημική, σας μεταμορφώνει.


Επομένως δεν σας λέω να γίνετε πολύ έξυπνος, υπολογιστικός και να σκέφτεστε πάντα τι είναι καλό και τι είναι κακό και τι να κάνετε και τι να μην κάνετε, τι είναι ηθικό και τι ανήθικο – δεν λέω αυτό. Απλά σας λέω: ότι περνάτε, να το περνάτε όντας σε πλήρη επαγρύπνηση, έτσι ώστε το λάθος να μην επαναληφθεί.

Αυτή είναι η ομορφιά της επίγνωσης: αυτό που είναι σωστό ενισχύεται μέσω της επίγνωσης – αυτό που είναι λάθος καταστρέφεται μέσω της επίγνωσης. Η επίγνωση λειτουργεί ως ζωτική ενέργεια για το καλό και ως θανάσιμη ενέργεια για το κακό. Η επίγνωση λειτουργεί ως ευλογία για το καλό και ως κατάρα για το κακό.


Αν με ρωτήσετε τον ορισμό που δίνω για την αμαρτία, ο ορισμός μου είναι αυτός: αυτό που μπορεί να γίνει με πλήρη επίγνωση δεν είναι αμαρτία – αυτό που δεν μπορεί να γίνει με πλήρη επίγνωση είναι αμαρτία. Ή αυτό που μπορεί να γίνει μόνο με έλλειψη επίγνωσης είναι αμαρτία, και αυτό που μπορεί να γίνει μόνο με επίγνωση είναι αρετή. Ξεχάστε λοιπόν την αμαρτία και την αρετή. Να θυμάστε την επίγνωση, αυτό είναι όλο.

Το όλο νόημα της εξέλιξης βρίσκεται ανάμεσα στην επίγνωση και στην έλλειψη επίγνωσης. Αποκτήστε περισσότερη επίγνωση. Κάντε την ενέργειά σας πιο πύρινη με επίγνωση, αυτό είναι όλο.


Osho

“Ηθικός – ανήθικος- αμοραλιστής”

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2026

 



Μετάνοια ένα από τα πιο απόκρυφα κλειδιά για την Μεταμόρφωση


Η λέξη μετανιώνω έχει μεγάλη σημασία. Ολόκληρος ο χριστιανισμός βασίζεται στη μετάνοια. Καμιά άλλη θρησκεία δεν έχει εξαρτηθεί τόσο από τη μετάνοια. Η μετάνοια είναι όμορφη, όταν προέρχεται από την καρδιά, όταν καταλαβαίνεις ότι“ναι, ο Ιησούς έχει δίκιο σπαταλήσαμε τη ζωή μας. Αυτή σπατάλη είναι η αμαρτία, όχι η δήθεν αμαρτία του Αδάμ.


Αμαρτία είναι η σπατάλη της ζωής, της πιθανότητας, της δυνατότητας, της ευκαιρίας να μεγαλώσεις και να γίνεις σαν το θεό. Αμαρτία είναι η σπατάλη του χρόνου με επουσιώδη πράγματα, το μαζεύει άχρηστα σκουπίδια. Και, όταν το συνειδητοποιήσεις, θα μετανιώσεις. Και αν αυτή η μετάνοια βγει από την καρδιά, θα σε εξαγνίσει. Τίποτα δεν εξαγνίζει όπως η μετάνοια. Αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα πράματα στο χριστιανισμό.

Στον ινδουισμό δεν υπάρχει μετάνοια. Δεν έχουν χρησιμοποιήσει αυτό το κλειδί καθόλου. Αυτό είναι αποκλειστικότητα του χριστιανισμού. Αν μετανιώσεις ολοκληρωτικά, αν βγει από την καρδιά σου, αν κλάψεις με την ψυχή σου αν ολόκληρη η ύπαρξή σου αισθανθεί ότι σπαταλούσες την ευκαιρία που σου έδωσε ο θεός, ότι δεν ήσουν ευγνώμων ,ότι έκανες σφάλματα ότι μεταχειρίστηκες άσχημα την ίδια σου την ύπαρξη, αν αισθάνεσαι την αμαρτία και μετανιώσεις…


Αυτή είναι η αμαρτία. Όχι το να σκοτώσεις ή το να κλέψεις, αυτά δεν είναι τίποτα. Αυτά είναι μικρά σφάλματα, που προέρχονται από την αρχική αμαρτία: ότι είσαι μεθυσμένος. Ανοίγεις τα μάτια σου, η καρδιά σου γεμίζει μετάνοια και τότε μια κραυγή ένα κλάμα, βγαίνει από την ύπαρξή σου.

Δεν χρειάζονται λόγια, δεν χρειάζεται να πεις στο Θεό, “μετάνιωσα, συγχώρεσε με”. Δεν χρειάζεται. Ολόκληρη η ύπαρξή σου γίνεται μετάνοια. Ξαφνικά, έχεις ξεκαθαρίσει από όλο σου το παρελθόν. Αυτό είναι ένα από τα πιο απόκρυφα κλειδιά που παρέδωσε ο Ιησούς στον κόσμο.


Οι ζαϊνιστές, λένε πως είναι απαραίτητο να εξελιχτείς και πως αυτό απαιτεί μεγάλη διαδικασία γιατί πρέπει να ακυρώσεις οτιδήποτε έχεις κάνει στο παρελθόν. Άν έχει κάνει ένα σφάλμα στο παρελθόν πρέπει να το ακυρώσεις. Είναι μαθηματικά: Αν έχει κάνει μια αμαρτία, πρέπει να κάνεις κάτι άλλο, για να έρθει ισορροπία. Και οι ινδουιστές λένε πως έχει κάνει τόσες αμαρτίες, βρίσκεσαι σε τέτοια άγνοια, έχεις κάνει τόσα μέσα στην άγνοια σου και το παρελθόν είναι τόσο απέραντο, που δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσεις. Χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά. Και, μόνο τότε θα καθαρίσεις το παρελθόν.


Ο Ιησούς, όμως, έδωσε ένα πολύ όμορφο κλειδί. Λέει: “Φτάνει να μετανιώσεις και ολόκληρο το παρελθόν σου έχει ξεκαθαρίσει!” Φαίνεται απίστευτο, γιατί πως μπορεί να συμβεί? Και αυτή είναι η διαφορά μεταξύ των ινδουιστών των βουδιστών των ζαϊνιστών και του χριστιανισμού. Οι ινδουιστές, οι βουδιστές και οι ζαίνιστές δεν μπορούν ποτέ να πιστέψουν ότι είναι δυνατό να συμβεί μόνο με τη μετάνοια, αφού δεν γνωρίζουν τι είναι μετάνοια. Ο χριστιανισμός το αποκρυπτογράφησε . Είναι ένα από τα παλαιότερα κλειδιά.


Πρέπει, όμως να καταλάβεις τι σημαίνει μετάνοια. Δεν συμβαίνει με τα λόγια ούτε αρκεί να μετανιώσεις με μισή καρδιά. Όταν ολόκληρη η ύπαρξή σου μετανιώνει, πάλλεται και αισθάνεται σε κάθε πόρο, σε κάθε είνα της πως έχεις σφάλλει και έχεις σφάλλει γιατί ήσουν μεθυσμένος - ξαφνικά, γίνεται μεταμόρφωση. Το παρελθόν εξασφαλίζεται και η προβολή του μέλλοντος μέσα ατό το παρελθόν παύει να υπάρχει. Βρίσκεσαι στο εδώ και τώρα, Βρίσκεσαι μέσα στην ίδια σου την ύπαρξη. Και για πρώτη φορά, αισθάνεσαι το εσωτερικό κενό. Δεν είναι ένα αρνητικό κενό, συμβαίνει απλώς επειδή ο ναός είναι τόσο απέραντος σαν το σύμπαν…


Συγχωρείσαι, λέει ο Ιησούς, συγχωρείσαι αν μετανιώσεις.

Ο δάσκαλος του Ιησού ήταν ο Ιωάννης ο Βαφτιστής. Το μήνυμά του ήταν: “Μετανοήστε, γιατί η μέρα της κρίσεώς πλησιάζει!” Αυτό ήταν ολόκληρο το μήνυμά του. Ήταν ένας πολύ ατίθασος άνθρωπος ένας μεγάλος επαναστάτης. Και πήγαινε από την μία άκρη στης χώρας στην άλλη, με ένα μήνυμα μόνο: ¨Μετανοήστε ! Η μέρα της κρίσεώς είναι πολύ κοντά1 Γι’ αυτό οι χριστιανοί εγκατέλειψαν τελείως τη θεωρία της μετενσάρκωσης. Όχι ότι ο Ιησούς δεν είχε επίγνωση της μετενσάρκωσης. ήξερε, ήξερε πολύ καλά ότι υπάρχει ένας συνεχής κύκλος γεννήσεων. Εγκατέλειψε, όμως, αυτή την ιδέα εντελώς, γι να δώσει ολοκληρωτική έμφαση στη μετάνοια.


Ο Ιησούς και ο Ιωάννης ο Βαφτιστής – που ήταν ο δάσκαλός του, εκείνος που μύησε τον Ιησού στα μυστήρια – ολόκληρο το μήνυμά τους βασίζεται στο: “Μετανοήστε ! Δεν απομένει πολύ χρόνος! Μην αναβάλλεις περισσότερο, γιατί θα χαθείς. “Έτσι δίνουν έμφαση στο γεγονός.


Αν, ξαφνικά σας πω ότι αυτή πρόκειται να είναι η τελευταία μέρα και ότι αύριο ο κόσμος πρόκειται να εξαφανιστεί, πρόκειται να πέσει η ατομική βόμβα και ύστερα πω, “Μετανοήστε” τότε ολόκληρη η ύπαρξή σου θα συγκροτηθεί θα κεντραριστεί, θα βρεθείς στο εδώ και τώρα.


Και τότε θα βγει μια κραυγή, ένα κλάμα, μια άγρια κραυγή θα βγει από μέσα σου. Δεν θα είναι με λόγια, θα είναι κάθε βαθιά υπαρξιακό. Θα προέρχεται από την καρδιά. Όχι μόνο τα μάτια σου, μα και η καρδιά σου θα γεμίσει με δάκρυα. Ολόκληρη η ύπαρξή σου θα γεμίσει δάκρυα, γιατί έχασες. Αν συμβεί αυτή η μετάνοια, αποκτάς εγρήγορση ολόκληρο το παρελθόν καθαρίζει. Δεν χρειάζεται να το ακυρώσεις, αφού δεν ήταν ποτέ πραγματικό, ήταν όνειρο. Δεν χρειάζεται να το ακυρώσεις, απλώς ξύπνα. Και μόλις ξυπνήσεις, εξαφανίζεται και ο ύπνος και τα όνειρα και οι εφιάλτες. Καταρχήν,, ποτέ δεν υπήρξαν στην πραγματικότητα, Ήταν απλώς οι σκέψεις σου. Και μην είσαι τεμπέλης, γιατί για πολλές ζωές αναβάλλεις. Μπορείς να αναβάλλεις για πολλές ζωές ακόμη. Η αναβολή είναι ελκυστική για το νου. Ο νους λέει πάντα αύριο. Πάντοτε! Το αύριο είναι το καταφύγιο για όλες τις αμαρτίες. Οι αρετέςς όμως, γεννιούνται μόνο αυτή την στιγμή.



Osho

Ο Σπόρος του Σιναπιού


 



Θα σας δώσω, αυτό που δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου



Ο Ιησούς λέει:

Θα σας δώσω αυτό που τα μάτια δεν έχουν δει και αυτό που τα αυτιά δεν έχουν ακούσει και αυτό που τα χέρια δεν έχουν αγγίξει και αυτό που δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου.

Τα μάτια σου μπορούν να δουν αυτό που βρίσκεται απ’ έξω. Δε μπορούν να δουν μέσα σου, δεν υπάρχει τρόπος. Τα αυτιά σου ακούν αυτό που βρίσκεται έξω. Δεν ακούν μέσα σου, δεν υπάρχει τρόπος. Όλες οι αισθήσεις κινούνται προς τα έξω. Δε υπάρχει καμιά αίσθηση που να πηγαίνει προς τα μέσα. Όταν λοιπόν όλες οι αισθήσεις πάψουν να λειτουργούν, ξαφνικά βρίσκεσαι μέσα σου. Καμιά αίσθηση δεν πηγαίνει προς τα μέσα.

Ο Ιησούς λέει: θα σας δώσω αυτό που τα μάτια δεν έχουν δει. Προηγουμένως, όμως, γίνε μοναχικός. Πρώτα γίνε μοναχικός, πρώτα κατάλαβε ότι είσαι μόνος και απέκτησε άνεση με αυτή τη μοναξιά. Η φοβάσαι. Να το χαρείς ! Δες την ομορφιά της, την αγνότητά της τη σιωπή και την αθωότητά της. Εκεί δεν υπάρχει καμίά βρωμιά, γιατί κανείς ποτέ δεν μπήκε μέσα σε αυτό το ναό. Έχει παραμείνει αιώνια αγνός, παρθένος, γιατί κανένας δεν έχει φτάσει εκεί. Η παρθενικότητά σου βρίσκεται κρυμμένη μέσα σου.



Γίνε μοναχικός. Όταν γίνεσαι μοναχικός, τελείως μοναχικός, για πρώτη φορά αντιλαμβάνεσαι αυτό που τα μάτια δεν έχουν δει, αυτό που τα αυτιά δεν έχουν ακούσει και αυτό που τα χέρια δεν έχουν αγγίξει. Πως μπορείς να αγγίξεις τον εαυτό σου? Μπορείς να αγγίξεις το σώμα, μα αυτό δεν είναι ο εαυτός. Το χέρι δε μπορεί να αγγίξει μέσα σου, δεν μπορεί να αγγίξει τη συνειδητότητά σου. Δεν υπάρχει τρόπος ! Και τελευταία φράση της παραβολής είναι η πιο όμορφη,, που έχει ειπωθεί ποτέ πάνω στη γη:

“Και αυτό που δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου”.

Γιατί η ψυχή σου υπερβαίνει ακόμα και την καρδιά σου. Η καρδιά βρίσκεται βέβαια πολύ βαθιά μέσα σου, αλλά σε σχέση με την ψυχή σου, βρίσκεται απλώς στην επιφάνεια. Τα μάτια βρίσκονται απ’ έξω, τα χέρια βρίσκονται απ’ έξω, η καρδιά βρίσκεται επίσης απ’ έξω στην περιφέρεια. Ο εσωτερικός πυρήνας δεν είναι η καρδιά. Στο σώμα σου ανατέλλει η πείνα, στην καρδιά σου ανατέλλει η αγάπη όχι η προσευχή. Η προσευχή είναι ακόμα πιο βαθιά, βαθύτερη και από την καρδιά. Πείνα είναι ανάγκη του σώματος. Η αγάπη είναι ανάγκη της καρδιάς. Ο Θεός είναι ανάγκη που έρχεται από το υπερβατικό, δεν έρχεται από την καρδιά. Πρέπει να υπερβείς το νου και να υπερβείς την καρδιά. Να υπερβείς όλες τις περιφέρειες, ώστε να μείνει μόνο το κέντρο.



Τι είναι αυτό, που δεν έχει ακόμα ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου? Ο Θεός δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπο. Στο νου γεννιέται η επιστήμη φιλοσοφία. Στην καρδιά γεννιέται η ποιήση, η τέχνη. Όχι, όμως η θρησκεία. Η θρησκεία γεννιέται στην βαθύτερη υπέβαση, βαθύτερη δεν υπάρχει. Γεννιέται στο ίδιο σου το κέντρο, που δεν είναι ούτε η καρδιά.



Θα σας δώσω, αυτό που δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου. Αυτό που υπερβαίνει και υπερβαίνει και υπερβαίνει…. Δεν μπορείς ουτε να το δεις ούτε να το πιάσεις, δεν μπορείς να το ακύσεις ούτε να το αισθανθείς.

Εδώ, ο Ιησούς υπερβαίνει και εκείνος τους μύστες , που ακολουθούν το μονοπάτι της καρδιάς.



Υπάρχουν τριών ειδών μύστες: Οι μύστες του κεφαλιού, που μιλούν για θεολογία, φιλοσοφία, που έχουν αποδείξεις για το Θεό. Δεν υπάρχει, όμως, ανάγκη για αποδείξεις, έτσι και αλλιώς, δεν μπορείς να αποδείξεις την ύπαρξη του θεού, διότι όλες οι αποδείξεις μπορούν να αμφισβητηθούν και όλες οι αποδείξεις μπορούν να αποδειχθούν λάθος. Ύστερα, είναι οι μύστες της καρδιάς, που μιλούν για αγάπη, για θεϊκό, για τον Κρίσνα. Μιλούν με τραγούδια και ποίηση. Είναι ρομαντικοί. Η αναζήτησή τους είναι πιο βαθιά από εκείνη του νου, μα όχι τόσο βαθιά ακόμα.



Ο Ιησούς λέει: Θα σας δώσω κάτι, που δεν έχει ανατείλει ακόμα στην καρδιά του ανθρώπου κάτι που ούτε η θεολογία δεν φτάνει ούτε ποίηση έχει δει ούτε λογική ούτε η αγάπη. Είναι πέρα από τα δύο. Θα σας δώσω αυτό που δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου.

Αυτή είναι η πιο βαθιά, η πιο εμβριθής προοπτική. Και ο Ιησούς μιλά γι’ αυτήν. Έχει χαθεί, όμως, μέσα στο χριστιανισμό. Ο χριστιανισμός άρχισε να πλέκει θεωρίες γύρω της, την έκανε εγκεφαλική υπόθεση – ούτε καν της καρδιάς – έγινε υπόθεση του νου.

Οι χριστιανοί έβγαλαν πολλούς θεολόγους, εκατοντάδες τόμοι θεολογίας. Έχασαν όμως το νόημα, επειδή ο Ιησούς δεν είναι εγκεφαλικός. Και, εξαιτίας αυτών των εγκεφαλικών θεολόγων, οι μύστες που ακολουθούσαν το μονοπάτι της καρδιά, που βρισκόταν λίγο πιο βαθιά, διώχτηκαν από την εκκλησία. Ο Έκαρτ και ο Φράνσις καταδιώχτηκαν. Τους πέρασαν για τρελούς ή για αιρετικούς, επειδή μιλούσαν για την καρδιά τους, μιλούσαν για αγάπη.

Το νόημα του Ιησού ξέφυγε και από τους θεολόγους και από τους μύστες της αγάπης. Ο Ιησούς δε προσανατολίζεται ούτε προς το νου ούτε προς τη καρδιά. Δε προσανατολίζεται πουθενά. Λέει: Πέταξε μακριά όλους τους προσανατολισμούς, πέταξε οτιδήποτε είναι εξωτερικό και βρες τον πιο εσωτερικό σου πυρήνα, εκεί που υπάρχεις μόνο εσύ, εκεί που πάλλεται το είναι σου, εκεί που υπάρχει μόνο η ύπαρξη.



Μπορείς να φτάσεις εκεί, Και , αν φτάσεις εκεί, τότε όλα τα μυστήρια έχουν λυθεί και όλες οι πόρτες σου έχουν ανοιχτεί. Μπορεί, όμως να έχεις φτάσει στην πόρτα και αν είσαι εγκεφαλικά προσανατολισμένος, να επιμένεις να στέκεσαι εκεί και να λες θεωρίες ή μπορεί, αν είσαι προσανατολισμένος στην καρδιά να κάνεις ποίηση, να λες ποιήματα και τραγούδια.



Άκουσα….

Κάποτε ο Νασραντίν πήγε στον ψυχίατρο και είπε: “Είμαι πολύ μπερδεμένος, βοήθησέ με, σε παρακαλώ !

Κάθε βράδυ, βλέπω το ίδιο όνειρο. Βρίσκομαι μπροστά σε μια πόρτα και την σπρώχνω και την σπρώχνω συνέχεια. Υπάρχει μια ταμπέλα στην πόρτα και εγώ εξακολουθώ να σπρώχνω χωρίς τέλος. Κάθε βράδυ ξυπνάω καταϊδρωμένος, αλλά η πόρτα δεν ανοίγει ποτέ!

Ο ψυχίατρος κρατούσε σημειώσεις και , μετά από μισής ώρας κουβέντα, τον ρώτησε: “τι έγραφε η ταμπέλα πάνω στην πόρτα?”

Και ο Νασραντίν είπα: “Έγραφε, τραβήξτε”

Ότα γράφει στην πόρτα “τράβηξε”, μην εξακολουθείς να σπρώχνεις. Αλλιώς, θα επαναλαμβάνεται συνεχώς το όνειρο. Θα σπρώχνει μια αιωνιότητα ! Απλώς κοίτα τι γράφει στην πόρτα. Ο Ιησούς λέει ότι στην πόρτα δεν γράφει ούτε νους ούτε καρδιά. Είναι πέρα και από τα δύο.

Κάνε, λοιπόν, ένα πράγμα: Πήγαινε πέρα από όλα. Να μη γίνεις ούτε θύμα της λογικής, του νου, ούτε θύμα των αισθήσεων και του συναισθηματισμού. Το κεφάλι είναι στο σώμα και η καρδιά είναι επίσης στο σώμα. Πήγαινε πέρα και από τα δύο. Τι είναι πέρα και από τα δύο? Είναι η ύπαρξη, Είσαι Εσύ.

Η ύπαρξη δεν έχει ιδιότητες. Η ύπαρξη είναι διαλογισμός. Αυτό γράφει στην πόρτα. Όταν απλώς υπάρχεις, ξαφνικά σου ανοίγονται όλες οι πόρτες. Ούτε σκέψεις ούτε συναισθήματα. Δεν υπάρχουν σύννεφα γύρω σου. Είσαι ξάστερος. Δεν υπάρχει καπνός γύρω από τη φλόγα. Μόνο η φλόγα. Έχεις φτάσει.



Osho

Ο σπόρος του Σιναπιού












Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026


 


“Να βιάζεσαι με αργό ρυθμό”



Μια ιστορία στις Ουπανισάδες λέει ότι υπάρχουν δύο πουλιά σε ένα δέντρο. Το ένα κάθεται σε ένα χαμηλό κλαδί, το άλλο σε ένα ψηλό κλαδί.

Το πουλί που κάθεται στο χαμηλότερο κλαδί σκέφτεται, ανησυχεί, επιθυμεί, απαιτεί, μαζεύει πράγματα, μάχεται, ανταγωνίζεται, βρίσκεται σε ένταση, πηδά από το ένα κλαδί στο άλλο κινείται συνέχεια, δεν αναπαύεται ποτέ.

Το άλλο πουλί, που κάθεται στο ψηλότερο κλαδί,είναι ήρεμο. Είναι τόσο σιωπηλό, σαν να μην υπάρχει. Δεν έχει επιθυμίες, δεν ονειρεύεται. Δεν έχει να ικανοποιήσει καμία ανάγκη, λες και όλα έχουν ικανοποιηθεί, έχει φτάσει, δεν υπάρχει πουθενά α πάει. Απλώς κάθεται, χαίρεται με τον εαυτό του και παρατηρεί το πουλί που κάθεται στο χαμηλότερο κλαδί.



Αυτές είναι οι δύο διαστάσεις μέσα σου. Εσύ είσαι το δέντρο. Και το κατώτερο βρίσκεται πάντα σε ανησυχία. Το κατώτερο είναι το σώμα σου, οι ανάγκες του σώματός σου και οι επιθυμίες του σώματος,

Στο ψηλότερο κλαδί, στη κορυφή του δέντρου, κάθεται το άλλο πουλί που είναι παρατηρητής, που απλώς κοιτάζει εκείνο το ανόητο πουλί να πηδά, να γυρίζει όλο αγωνία, όλο ανησυχία, όλο θυμό και σεξ. Το άλλο πουλί είναι απλώς παρατηρητής, συνεχίζει να παρατηρεί, είναι μόνο θεατής, Εσύ είσαι το δέντρο.



Ο Ιησούς λέει το ίδιο πράγμα με διαφορετικό σύμβολο :

Δύο θα ξαπλώσουν σε ένα κρεβάτι….

-εσύ είσαι το κρεβάτι-

Δύο θα ξαπλώσουν σε ένα κρεβάτι.

Ο ένας θα πεθάνει, ο άλλος θα ζήσει.



Τώα όλο το θέμα είναι σε ποιον πρέπει να δώσεις προσοχή. Με ποιανού το μέρος να πας, προς τα που να κυλήσει όλη σου ενέργεια? Ποιος πρέπει να γίνει ο σκοπός σου?

Συνήθως, αυτός που πρόκειται να πεθάνει γίνεται ο σκοπός σου. Γι’ αυτό βρίσκεσαι σε συνεχή αγωνία, γιατί χτίζεις ένα σπίτι στην άμμο. Θα πέσει πριν ακόμα χτιστεί. Θα πέσει και θα γίνει ερείπιο. Τρέμεις συνέχεια, επειδή βάζεις την υπογραφή σου πάνω στο νερό. Πριν ακόμα τη συμπληρώσεις, έχει εξαφανιστεί. Η ανησυχία σου υπάρχει, επειδή ασχολείσαι με τον κόσμο του θανάτου και δεν έχει κοιτάξει τη ζωή. Και σε κάθε κρεβάτι κοιμούνται δύο.



Ο άλλος είναι απλώς παρατηρητής.

Πρόσεξέ το περισσότερο, κοίταζέ το όλο και περισσότερο. Αυτό σημαίνει μεταστροφή.

Μεταστροφή δεν σημαίνει ότι ένας ινδουιστής γίνεται χριστιανός ή ότι ένας χριστιανός γίνεται ινδουιστής. Αυτό είναι ανοησία απλώς αλλάζεις ετικέτα. Τίποτα δεν αλλάζει, αφού ο εσωτερικός άνθρωπος παραμένει ο ίδιος, το παλιό πρότυπο. Μεταστροφή σημαίνει η κίνηση της προσοχής από τον κόσμο του θανάτου, στον κόσμο της ζωής. Είναι μια ολοκληρωτική στροφή. Κοιτάζεις τον παρατηρητή, γίνεσαι ένα με τον παρατηρητή, χάνεις τον εαυτό σου μέσα στον παρατηρητή, μέσα στην συνειδητότητα και τότε ξέρεις ότι αυτό που πρόκειται να πεθάνει, θα πεθάνει. Δεν δημιουργείται ταραχή ή πρόβλημα. Ξέρεις ότι εσύ δεν πρόκειται να πεθάνεις, δεν φοβάσαι.



Ο Ιησους είπε: Δύο θα ξαπλώουν σε ένα κρεβάτι. Ο ένας θα πεθάνει, ο άλλος θα ζήσει.

Από σένα εξαρτάτι. Αν θες να μείνεις με τα προβλήματα, η δίνεις ποτέ προσοχή σε εκείνον που βρίσκεται μέσα σου. Αν θες να μείνεις με την αγωνία, τότε μείνε στην περιφέρεια. Μην κοιτάζεις μέσα σου Αν όμως θέλεις ανάπαυση αιώνια ειρήνη και αλήθεια τότε κοίταξε μέσα σου και οι πόρτες του ουρανού σου ανοίγονται.Είναι δύσκολο! Είναι δύσκολο γιατί είναι κάτι πολύ λεπτό. Είναι πού λεπτά τα σύνορα ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, στην ύλη και το πνεύμα. Την ύλη μπορείς να τη δεις, αλλά δεν μπορείς να δεις το πνεύμα. Δεν φαίνεται. Μπορείς να δεις μέχρι εκεί που τελειώνει το ορατό. Δε μπορείς να δεις το αόρατο, δεν φαίνεται.



Τότε τι πρέπει να γίνει?

Απλώς μείνε στα σύνορα του ορατού και μη βλέπεις το ορατό, κοίταξε στην αντίθετη κατεύθυνση. Σιγά-σιγά θα μπορείς να αισθανθείς το αόρατο. Πρόκειται για ένα αίσθημα, όχι για μια κατανόηση. Δεν μπορείς να το δεις, μπορείς μονάχα να το αισθανθείς. Είναι σαν τον αέρα. Έρχεται τον αισθάνεσαι μα δεν μπορείς να το δεις. Είναι σαν τον ουρανό. Είναι εκεί, μα δεν μπορείς να πεις που είναι, δεν μπορείς να τον προσδιορίσεις, δεν μπορείς να τον αγγίξεις. Βρίσκεται πάνω εκεί είσαι μέσα του, αλλά δεν μπορείς να τον αγγίξεις. Μείνε στα σύνορα του ορατού, κοιτάζοντας στην αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό σημαίνει διαλογισμός. Όποτε βρίσκεις μία ήσυχη στιγμή, κλείσε τα μάτια σου, άφησε πίσω το σώμα και ότι το αφορά, άφησε το κόσμο του θανάτου, τον κόσμο της αγοράς, το γραφείο, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου. Άφησέ τους όλους. Την πρώτη φορά δεν θα αισθανθείς μέσα σου τίποτα.



Ο Χιουμ έχει πει:

“Πολλοί έχουν μιλήσει για το πως να πηγαίνει κανείς μέσα του, πως να κοπιάζει προς τα εκεί. Όποτε κοιτάζω, δε βρίσκω τίποτα, μόνο σκέψεις, επιθυμίες, όνειρα, να κινούνται εδώ και εκεί, μόνο ένα χάος”.

Κι εσύ έτσι θα αισθανθείς.Κι αν βγάλεις το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει τίποτα αξιόλογο εξακολουθώντας να κοιτάζεις αυτό το χάος, τό έχασες. Στην άρχή αυτό θα δεις, επειδή τα μάτια σου μόνο αυτό μπορούν να δουν. Χρειάζεται να συντονιστούν. Απλώς μείνε εκεί κοιτάζοντας τα όνειρα να μεταλλάσσονται. Ταξιδεύουν σαν τα σύννεφα στον ουρανό, αλλά καμιά φορά, ανάμεσα σε δυο σύννεφα, θα δεις το γαλάζιο του ουρανού. Ανάμεσα σε δύο όνειρα, σε δύο σκέψεις, θα έχεις ρίξει μια ματιά στον ουρανό που βρίσκεται παραπέρα. Μόνο μη βιάζεσαι. Αυτό είναι λόγος που λένε ότι αν βιάζεσαι, θα σου ξεφύγει.



Υπάρχει μια φράση του Ζεν, που λέει: “ Να βιάζεσαι με αργό ρυθμό”, Σπεύδε βραδέως. Είναι σωστό! Να βιάζεσαι είναι στο γιατί πρόκειται να πεθάνεις. Με αυτή την έννοια, να βιάζεσαι. Μέσα σου όμως, αν βιάζεσαι υπερβολικά, θα χάσεις, επειδή θα βγάλεις συμπεράσματα πού γρήγορα, πριν συντονιστούν τα μάτια σου. Μη συμπεραίνεις πού γρήγορα.



Να βιάζεσαι με αργό ρυθμό.

Απλώς περίμενε! Πήγαινε εκεί, κάθιστε και περίμενε. Σιγά σιγά ο καινούργιος κόσμος του αόρατο ξεκαθαίζει, σε αγγίζει. Συντονίζεσαι μαζί του και τότε μπορείς να ακούσεις την αρμονία, τη μελωδία. Η σιωπή αρχίζει τη δική της μουσική. Υπάρχει πάντα, αλλά είναι τόσο σιωπηλή, που χρειάζονται πολύ εξασκημένα αυτιά. Δεν είναι θόρυβος, είναι σαν σιωπή, Ο εσωτερικός ήχος είναι σαν τη σιωπή. Η εσωτερική μορφή είναι δίχως μορφή. Μέσα σου δεν υπάρχει ούτε χρόνος τούς χώρος. Τα πράγματα βρίσκονται στο χώρο, τα γεγονότα βρίσκονται στο χρόνο και τώρα οι φυσικοί λένε ότι αυτά τα δύο πράγματα δεν είναι ξέχωρα. Ακόμα και ο χρόνος δεν είναι παρά η τέταρτη διάσταση του χώρου.



Εσύ γνωρίζεις μόνο το χρόνο και το χώρο τον κόσμο των πραγμάτων και των γεγονότων. Δεν γνωρίζεις τον κόσμο του εαυτού σου, που παρατηρεί. Είναι πέρα και από τα δύο. Δεν περιορίζεται σε κανένα χώρο και και δεν περιορίζεται από κανένα χρόνο. Υπάρχει διάρκεια χωρίς το χρόνο, υπάρχει χώρος, αλλά χωρίς ύψος, μήκος, πλάτος, Είναι ένας κόσμος τελείως διαφορετικός. Θα πρέπει να συντονιστείς μαζί του, μην είναι λοιπόν ανυπόμονος. Η ανυπομονησία είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο.



Έφτασα στο σημείο να αισθάνομαι ότι όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να δουλεύουν προς εκείνον που βίσκεται μέσα τους, η ανυπομονησία είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο. Χρειάζεται ατέλειωτη υπομονή. Μπορεί να συμβεί την επομένη στιγμή, αλλά χρειάζεται ατέλειωτη υπομονή. Αν είσαι ανυπόμονος, μπορεί να μη συμβεί για πολλές ζωές,, επειδή η ΄ανυπομονησία δεν θα σου επιτρέπει την ανάπαυση για τη οποία μιλά ο Ιησούς, την ηρεμία. Ακόμα και το να προσδοκείς, θα γίνει εμπόδιο. Αν σκέφτεσαι ότι κάτι πρόκειται να συμβεί κάτι καταπληκτικό, τότε τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί. Όταν περιμένεις και προσδοκείς ότι πρόκειται να συμβεί κάποια φώτιση, θα σου ξεφύγει.



Μην προσδοκείς!

Οι προσδοκίες ανήκουν στον κόσμο του θανάτου, στην διάσταση του χωροχρόνου. Κανένας σκοπός δεν ανήκει στο εσωτερικό κόσμο. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός αν περιμένεις με ατέλειωτη υπομονή.

Ο Ιησούς είπε: “Να παρατηρείς και να έχεις υπομονή”. Και μια μέρα, ξαφνικά, βρίσκεσαι φωτισμένος. Μια μέρα, όταν υπάρχει ο κατάλληλος συγχρονισμός, όταν είσαι έτοιμος, ξαφνικά φωτίζεσαι. Όλο το σκοτάδι εξαφανίζεται και είσαι γεμάτος με ζωή, με αιώνια ζωή, που δεν πεθαίνει ποτέ.



Osho

“ο σπόρος του Σιναπιού”

 


Η Ανάγκη για Αγάπη είναι το εμπόδιο να ζήσεις μια Ελεύθερη Ζωή



Αγαπάς, ώστε να σε έχουν ανάγκη. Γεννάς παιδιά , όχι επειδή αγαπάς τα παιδιά, αλλά μόνο για να σε χρειάζονται, για να μπορείς να πηγαίνεις στους γύρω και να λες : “Κοιτάξτε πόσες ευθύνες εκπληρώνουν, με τι καθήκοντα ασχολούμαι! Είμαι ένας πατέρας, είμαι μια μητέρα… “Αυτό δεν είναι παρά ένας ύμνος στο εγωισμό σου. Αν δεν αποβάλεις εκείνη την ανάγκη να σε χρειάζονται, δεν θα μπορέσεις να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου. Ακόμη και στα Ιμαλάια να πας, θα φτιάξεις μια κοινωνία. Και αν η ανάγκη να σε χρειάζονται πάψει να υπάρχει, θα είσαι μόνος όπου και να πας, ακόμα και στην καρδιά της πόλης.



Τώρα προσπάθησε να καταλάβεις τα λόγια του Ιησού;

Ευλογημένοι οι μοναχικοί και οι εκλεκτοί. Εσείς θα βρείτε το βασίλειο, επειδή από αυτό έρχεστε κα σε αυτό θα επιστρέψετε.



Μπες στο νόημα κάθε λέξης: Ευλογημένοι είναι οι μοναχικοί…. Ποιος είναι ο μοναχικός άνθρωπος? Εκείνος που έχει αποβάλει την ανάγκη να τον χρειάζονται, εκείνος που είναι τελείως ικανοποιημένος με τον εαυτό του έτσι όπως είναι, εκείνος που δεν χρειάζεται κάποιον να του πει, “είσαι σπουδαίος”. Η σπουδαιότητα βρίσκεται μές του. Τώρα το νόημά του δεν έρχεται από τους άλλους. Δεν το ζητιανεύει, δεν το ζητά. Το δικό του νόημα έρχεται από το ίδιο του το είναι. Δεν είναι ζητιάνος. Μπορεί να ζήσει με τον εαυτό του.

Εσύ δεν μπορείς να ζήσεις με τον εαυτό σου. Κάθε φορά που είσαι μόνος, δεν αισθάνεσαι καλά. Αμέσως αισθάνεσαι δύσκολα. Σε πιάνει μια βαθιά αγωνία. Τι να κάνεις? Που να πας? Πηγαίνεις στο κλάμπ, πηγαίνεις στην εκκλησία, πηγαίνεις στο θέατρο ή για ψώνια, πηγαίνεις κάπου, για να συναντήσεις τους άλλους. Δες τους πλούσιους, τα ψώνια είναι το μοναδικό παιχνίδι το μοναδικό ενδιαφέρον. Πηγαίνουν και ψωνίζουν. Αν είσαι φτωχός, δεν χρειάζεται να μπεις στο μαγαζί, απλά περπατάς στο δρόμο και κοιτάζεις τις βιτρίνες.

Πηγαίνεις όμως!

Είναι δύσκολο να είσαι μόνος σου, πολύ ασυνήθιστο και σπάνιο. Επειδή όποτε βρίσκεσαι μόνος, όλη η σπουδαιότητά σου αφανίζεται. Πηγαίνεις και αγοράζεις κάτι από ένα μαγαζί. Τουλάχιστον ο πωλητής να σου δώσει κάποια σημασία. Δεν έχει σημασία το τι θα πάρεις γιατί συνήθως αγοράζεις πράγματα που δεν χρειάζεσαι. Αγοράζεις για να αγοράζεις. Ο πωλητής όμως, σε κοιτάζει σαν να είσαι σπουδαίος. Συμπεριφέρεται λες και εξαρτάται από σένα. Και εσύ ξέρεις καλά πως δεν είναι παρά ένα παιχνίδι. Αυτό εκμεταλλεύονται οι καταστηματάρχες: Ο πωλητής δεν ασχολείται με σένα καθόλου. Το χαμόγελό του δεν είναι παρά ένα ψεύτικο χαμόγελο. Είναι για τον καθένα, δεν είναι ιδιαίτερα για σένα, αλλά εσύ ποτέ δεν βλέπεις έτσι τα πράγματα. Χαμογελά, σε χαιρετά και σε δέχεται σαν ένα εξαιρετικό επισκέπτη. Αισθάνεσαι άνετα, είσαι σπουδαίος υπάρχουν άνθρωποι που εξαρτώνται από σένα.



Ψάχνεις παντού για μάτια που θα σου δώσουν σημασία. Κάθε φορά που μια γυναίκα σε κοιτάζει, σου δίνει σημασία. Οι ψυχολόγοι τώρα αναφέρουν ότι όποτε μπαίνεις σε ένα δωμάτιο, σε μια αίθουσα αναμονής, σε ένα σταθμό ή στο ξενοδοχείο αν μια γυναίκα σε κοιτάξεις περισσότερο από μια φορά, είναι έτοιμη για να την κατακτήσεις. Αν η γυναίκα σε κοιτάξει μόνο μία φορά, μην τη ενοχλείς…. Γύρισαν φιλμ,, το παρατήρησαν και είναι γεγονός, επειδή μια γυναίκα κοιτάζει δύο φορές, όταν θέλει να την εκτιμήσου και να την θαυμάσουν.



Οι γυναικοκατακτητές το ξέρουν καλά, το ξέρουν εδώ και αιώνες. Οι ψυχολόγοι έφτασαν σε αυτό το σημείο, παρακολουθώντας τα μάτια. Αν γυναίκα ξανακοιτάξει τότε πολλά μπορούν να γίνουν, έδωσε το σήμα, είναι έτοιμη να έρθει μαζί σου, να παίξει το παιχνίδι του έρωτα. Αν όμως δεν σε κοιτάξει η πόρτα είναι κλειστή. Καλύτερα να χτυπήσεις άλλη πόρτα. Αυτή η πόρτα είναι κλειστή για σένα



Όποτε μια γυναίκα σε κοιτάξει, αισθάνεσαι σπουδαίος πολύ σημαντικός. Εκείνη τη στιγμή είσαι μοναδικός. Γι’ αυτό ο έρωτας δίνει λάμψη. Ο έρωτας δίνει τόση ζωή, τόση ζωντάνια! Δημιουργείται όμως ένα πρόβλημα, γιατί αν η ίδια γυναίκα σε κοιτάζει κάθε μέρα, δεν σε βοηθά. Γι’ αυτό οι άντρες βαριούνται τις γυναίκες τους, οι γυναίκες βαριούνται τους άντρες τους. Πως να παίρνεις το ίδιο νόημα, από τα ίδια μάτια ξανά και ξανά.? Τα συνηθίζεις. Είναι γυναίκα σου, δεν υπάρχει τίποτα κατακτήσεις. Γι αυτό υπάρχει ανάγκη να γίνεις ένας Βύρωνας να γίνεις ένας Δον Ζουάν και να πηγαίνεις από τη μία γυναίκα στην άλλη.



Δεν πρόκειται για σεξουαλική ανάγκη, να θυμάσαι ότι αυτό δεν αφορά καθόλου το σεξ, επειδή το σεξ πηγαίνει πιο βαθιά με μια γυναίκα, όταν υπάρχει οικειότητα. Δεν είναι αγάπη ούτε σεξ. Καθόλου ! Η αγάπη θέλει να βρίσκεται με εκείνον που αγαπά ολοένα και περισσότερο, με ένα τρόπο ολοένα και πιο βαθύ. Η αγάπη κινείται σε βάθος. Αυτό δεν είναι ούτε αγάπη ούτε σεξ. Είναι κάτι άλλο. Είναι μια εγωική ανάγκη.



Αν μπορείς να κατακτάς μια καινούρια γυναίκα κάθε μέρα, αισθάνεσαι πως είσαι πολύ σπουδαίος, αισθάνεσαι κατακτητής. Αν όμως, έχει κατασταλάξει σε μια γυναίκα, κόλλησες. Κανένας δεν σε κοιτάζει, κανένας άλλος άντρας ή γυναίκα δεν σου δίνει σημασία, αισθάνεσαι τελειωμένος. Γι’ αυτό οι σύζυγοι δεν έχουν καμία ζωντάνια, καμία σεξουαλικότητα. Κοίταξε μόνο και φαίνεται από μακριά, αν το ζευγάρι που έρχεται είναι σύζυγοι ή όχι.. Αν δεν είναι,θα αισθανθείς τη διαφορά. Θα είναι ευτυχισμένοι, θα γελάνε, θα μιλάνε θα χαίρονται ο ένας τον άλλον. Αν είναι σύζυγοι, τότε απλώς ανέχονται ο ένας τον άλλον.



Ήταν η επέτειος για τα είκοσι πέντε χρόνια γάμου του Νασραντίν. Εκείνος ετοιμαζόταν να βγει έξω. Η γυναίκα του, λίγο εκνευρισμένη, περίμενε να κάνει κάτι, αλλά εκείνος ακολουθούσε την ίδια ρουτίνα. Ρώτησε λοιπόν: “Ναραντίν ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα?”

Ο Νασραντίν είπε: “ Ξέρω!”

Κι εκείνη είπε: “Τότε κάνε κάτι ασυνήθιστο!”

Ο Νασραντίν σκέφτηκε και είπε: “Τι θα έλεγες για δύο λεπτά σιωπής?”



Η ανάγκη δεν σου επιτρέπει να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου. Μόνο εκείνοι που έχουν κατακτήσει το κενό μέσα τους, μόνο εκείνοι που η βάρκα τους είναι άδεια, που έχουν φτάσει στο σημείο να καταλάβουν ότι οι ανάγκες του Εγώ είναι μάταιες και νευρωτικές, εκείνοι που βούτηξαν μέσα τους και είδαν πόσο άχρηστες είναι . Και όχι απλώς άχρηστες. Οι ανάγκες του Εγώ μπορούν να σε τρελάνουν, μα δεν μπορούν να σε ικανοποιήσουν.



Ποιος είναι ο μοναχικός άνθρπωος? Εκείνος που έχει χτίσει την ανάγκη να χρειάζονται, εκείνος ο δε ζητάει καμία σημασία από σένα, από το βλέμμα σου, από τις αντιδράσεις σου. Όχι! Αν του δώσεις την αγάπη σου θα είναι ευγνώμων. Αν πάλι δεν του τη δώσεις, δεν παραπονιέται. Αν δεν του τη δώσεις, είναι το ίδιο καλός. Αν τον επισκεφθείς, είναι ευχαριστημένος, Αν δεν τον επισκεφθείς, είναι το ίδιο ευχαριστημένος. Όταν βρίσκεται με το πλήθος, το χαίρεται και όταν ζει με ένα ερημητήριο, το χαίρεται επίσης. Δεν μπορείς να κάνεις ένα μοναχικό άνθρωπο δυστυχισμένο, γιατί έμαθε να ζει με τον εαυτό του και να είναι ευτυχισμένος με τον εαυτό το. Γίνεται αυτάρκης…..



Osho

Ο σπόρος του σιναπιού.


Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

 

Η μεγάλη παγίδα του “μη χείρον βέλτιστον”


“Το μη χείρον βέλτιστον”….

Με αυτήν την έκφραση μεγαλώσαμε όλοι μας και περιορίσαμε την ευτυχία μας γιατί επαναπαυτήκαμε στο λίγο και ξεχάσαμε ότι αξίζουμε το πολύ….


Συνδεθήκαμε με “το μη χείρον βέλτιστον” και το κάναμε κανόνα ζωής. Και με αυτό το μη χείρον ντύσαμε όχι μόνο την καθημερινότητά μας αλλά και τις επιλογές μας. Μας κατευθύνει στα πάντα. Στον τρόπο που ψηφίζουμε,, στον τρόπο που σχετιζόμαστε, στον τρόπο που χρωματίζουμε την σχέση μας με τον εαυτόν μας.


Και με αυτόν τον φτηνιάρικο τρόπο σκέψης επιλέγουμε τους λάθους πολιτικούς να μας κυβερνάνε, τους λάθους συντρόφους να γεμίσουμε τα κενά μας, τους λάθους ανθρώπους να δώσουν φτερά στα όνειρά μας, το λάθος τρόπο να ζήσουμε.


Γιατί καρδιά μας ποτέ δεν θα μας πει το μη χείρον βέλτιστον. Το καλύτερο και το πιο φωτεινό, το πιο αισιόδοξο και ανάλαφρο θεωρεί ότι είναι το καταλληλότερο για μας και ακόμα και αν χρειαστεί να ζήσουμε για λίγο μέσα στην αβεβαιότητα, ακόμα και αν χρειαστεί να περάσουμε μέσα από τις συμπληγάδες της μοναξιάς και του πόνου πάντα θα μας προτρέπει για το καλύτερο.


Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό μας έχουν πει παραμυθιάζοντας μας για άλλη μια φορά.


Και ποιος μπορεί να μας πει ποιος είναι αλήθεια ο θάνατος? Με ποιο τρόπο κάποιος πεθαίνει και πότε συμβαίνει αυτό? Μήπως περπατάμε ήδη ανάμεσα σε πεθαμένους? Μήπως τα δικά μας βήματα μυρίζουν και αυτά θάνατο? Μήπως ο συμβιβασμός και οι εκπτώσεις που κάνουμε καθημερινά, εκπτώσεις στην αγάπη στην χαρά, στην αξία μας, μας κάνουν α ζούμε μια πεθαμένη ζωή?


Εκεί μας οδήγησε το “μη χείρον βέλτιστον” Γιατί βλέπεις το κακό μπορεί να είναι καλύτερο από το χειρότερο αλλά σίγουρα δεν μπορεί να του δώσεις τα χρώματα του καλύτερου. Το κακό είναι κακό από όποια οπτική και αν το κοιτάξεις.


Γι’ ατό και εγώ δεν θα κάνω δικές μου τις τετριμμένες συμβουλές τους ούτε θα διαμορφώσω με αυτές τον τρόπο της ζωής μου. Επιλέγω για ένα το καλύτερο και μόνο το καλύτερο γι’ αυτό:


Δεν κρατώ τοξικούς ανθρώπους στη ζωή μου. Τα βαμπιράκια και οι παρτάκηδες δεν έχουν καμιά θέση δίπλα μου, όποιο προσωπείο και αν οράνε γιατί σκέφτονται μονάχα τον εαυτούλη τους….

Κρατώ μακριά από εμένα και τους ανθρώπους τους απαισιόδοξους που έχουν εθιστεί στη δυστυχία και που δεν αντικρίζουν ούτε μια χαραμάδα φωτός στη ζωή τους.


Επιλέγω να συναναστρέφομαι με ανθρώπους που με κάνουν καλύτερο άνθρωπο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειάζεται να είναι μορφωμένοι ή να έχουν υψηλή κοινωνική θέση. Αυτά ξέρω πια ότι δεν έχουν πραγματική αξία αν η καρδιά τους δεν είναι ανοικτή και δεν έχουν την συναισθηματική ωριμότητα που χρειάζεται για να αντιμετωπίσουν όλες τις καταστάσεις που φέρνει η Ζωή στα πόδια τους.


Μεταμορφώνω την μοναξιά μου σε μοναχικότητα και δίνω χώρο και χρόνο για να απολαύσω τον εαυτόν μου. Κι αν η λύπη έρθει να με τυλίξει ή ξυπνήσει η ασφάλεια μέσα μου , ακόμα και τότε δεν ξεχνώ την καρδιά μου. Αναπνέω μέσα από αυτήν και αφήνω την ανάσα της να με μαλακώσει, να με γλυκάνει και αγκαλιάζω και εγώ με τη σειρά μου τον πληγωμένο μου εαυτό. Αναγνωρίζω τις ανάγκες του, τον φροντίζω και του υπόσχομαι ότι αύριο θα φέρω για μας μια καλύτερη μέρα.

Επιλέγω την αλήθεια από το ψέμα σε όλες μου τις στιγμές όσο δύσκολο και αν φαντάζει. Το ψέμα μπορεί για λίγο να χαϊδεύει όμορφα τα αυτάκια μας αλλά πάντα χτίζει παλάτια στη άμμο και δημιουργεί ψευδαισθήσεις οδηγώντας μας να ζούμε μια σαθρή ζωή.


Λέ δυνατά και τα Ναι και τα Όχι μου !! Την στολή το καλού παιδιού δεν τη αγοράζω πια. Επιλέγω να νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Δεν χρειάζεται πια να αποδείξω τίποτα σε κανέναν. Αναλαμβάνω τη ευθύνη μου, φορώ το καπελάκι μου στραβά, σφυρίζω χαρούμενα και χορεύω στο ρυθμό της καρδιάς μου.


Διαλέγω για μένα το καλύτερο γιατί μόνο αυτό μου αξίζει !!!


Και αν κάποιος σου πει ότι όλα αυτά είναι μόνο λόγια στο χαρτί μη τον ακούς. και αν αυτό ο κάποιος είναι μια φωνή μέσα σου. Να θυμάσαι ότι αυτή η φωνή δεν είναι δική σου. Αντιπροσωπεύει όλες τις φωνές εκείνων που κατά καιρούς σε αμφισβήτησαν. Αντιπροσωπεύει όλες τις φωνές εκείνων που θέλησαν να σε γαλουχήσουν στο λίγο και στο μικρό….. στο “μη χείρον βέλτιστον”….

Μην της δίνεις χώρο και άφησε τη σιγά – σιγά να σβήσει ενισχύοντας μέσα σου την Πίστη ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙΣ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙΣ !!!!!



namaste

Despina palamari

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...