Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026






Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Παρατηρείς


Ο Βούδας είπε:

“Να αγαπάς τον εαυτό σου και να παρατηρείς -σήμερα, αύριο, πάντοτε”


“Να αγαπάς το εαυτό σου…

Η αγάπη είναι τροφή για την ψυχή. Όπως ακριβώς είναι το φαγητό για το σώμα, έτσι είναι και η αγάπη για την ψυχή. Χωρίς φαγητό, το σώα είναι αδύναμο, χωρίς αγάπη, η ψυχή είναι αδύναμη. Και καμία πολιτεία, καμιά εκκλησία και κανένα επενδεδυμένο συμφέρον δεν θέλησε ποτέ να έχουν οι άνθρωποι δυνατή ψυχή, γιατί ο άνθρωπος που έχει πνευματική ενέργεια είναι επόμενο να είναι εξεγερμένος.


Η αγάπη σε κάνει εξεγερμένο, επαναστατημένο. Η αγάπη σού δίνει φτερά να πετάξεις ψηλά. Η αγάπη σου δίνει ενόραση για τα πράγματα, ώστε να μην μπορεί να σε εξαπατήσει κανείς, να σε εκμεταλλευτεί να σε καταπιέζει, Και οι ιερείς και οι πολιτικοί επιβιώνουν μόνο με το αίμα σου, επιβιώνουν μόνο με την εκμετάλλευση. Είναι παράσιτα, όλοι οι ιερείς και όλοι οι πολιτικοί.


Για να σε κάνουν αδύναμο πνευματικά, έχουν βρει μια σίγουρη μέθοδο, εκατό τοις εκατό εγγυημένη και αυτή είναι να σε μαθαίνουν να μην αγαπάς τον εαυτό σου, γιατί αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπά τον εαυτό του, δεν μπορεί να αγαπά και κανέναν άλλο επίσης.


Η διδασκαλία αυτή είναι πολύ πονηρή. Λένε: Να αγαπάς τους άλλους – γιατί ξέρουν ότι αν δεν μπορείς να αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπάς καθόλου. Λένε όμως συνεχώς: Να αγαπάς τους άλλους, να αγαπάς την ανθρωπότητα, να αγαπάς το Θεό, να αγαπάς τη φύση, να αγαπάς τη γυναίκα σου, να αγαπάς τον άντρα σου, τα παιδιά σου, του γονείς σου, αλλά να μην αγαπάς τον εαυτό σου, γιατί αν αγαπάς τον εαυτό σου είναι εγωιστικό αυτό το πράγμα σύμφωνα με εκείνους.


Επικρίνουν την αγάπη για τον εαυτό τόσο όσο δεν επικρίνουν τίποτε άλλο, και έχουν κάνει τη διδασκαλία τους να φαίνεται πολύ λογική. Λένε: Αν αγαπάς τον εαυτό σου, θα γίνεις εγωιστής, αν αγαπάς τον εαυτό σου θα γίνεις ναρκισσιστής.


Αν είναι αλήθεια αυτό. Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του βλέπει ότι δεν υπάρχει Εγώ μέσα του. Το Εγώ προβάλει όταν αγαπάς τους άλλους χωρίς να αγαπάς τον εαυτό σου, όταν προσπαθείς να αγαπάς τους άλλους.

Η αγάπη δεν έχει ιδέα από καθήκον. Το καθήκον είναι βάρος, κάτι το τυπικό. Η αγάπη είναι χαρά, μοίρασμα, η αγάπη δν είναι τυπική. Αυτός που αγαπάει δεν νιώθει ποτέ ότι έχει κάνει αρκετά, αυτός που αγαπάει νιώθει πάντα ότι μπορούσε να κάνει και άλλα. Αυτός που αγαπάει δε αισθάνεται ποτέ ότι, “Τον έχω υποχρεώσει τον άλλο”. Αντίθετα αισθάνεται ΄΄ότι, “Επειδή η αγάπη μου έχει γίνει δεκτή, είμαι υποχρεωμένος. Ο άλλος με έχει υποχρεώσει με το που δέχτηκε το δώρο μου που δε το απέρριψε.


Ο άνθρωπος του καθήκοντος σκέφτεται, “Είμαι ανώτερος, πνευματικός, σπάνιος. Κοίτα πως υπηρετώ τους ανθρώπους!

Ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του σέβεται τον εαυτό του και ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του και σέβεται τον εαυτό του σέβεται και τους άλλος επίσης, επειδή γνωρίζει ότι, “Όπως ακριβώς είμαι εγώ, το ίδιο είναι και οι άλλοι. Όπως απολαμβάνω εγώ τη αγάπη , το σεβασμό , την αξιοπρέπεια, το ίδιο απολαμβάνουν και οι άλλοι,”Συνειδητοποιεί ότι δεν είμαστε διαφορετικοί σε ότι αφορά τα θεμελιώδη πράγματα, είμαστε Ενα Βρισκόμαστε κάτω από τον ίδιο νόμο.


Ο άνθρωπος που αγαπάει τον εαυτό του απολαμβάνει τόσο πολύ την αγάπη, γίνεται τόσο ευδαίμων, που η αγάπη αρχίζει να ξεχειλίζει, αρχίζει να φτάνει ως τους άλλους. Φτάνει κατ’ ανάγκην! Αν ζεις την αγάπη, θέλεις να την μοιράζεσαι. Δεν μπορείς να συνεχίσεις να αγαπάς τον εαυτό σου για πάντα, γιατί ένα πράγμα θα σου γίνει τελείως ξεκάθαρο: ότι αν το να αγαπάς έναν άνθρωπο, τον εαυτό σου, είναι κάτι τόσο εξαιρετικά εκστατικό και όμορφο, πόση ακόμη έκσταση σε περιμένει, αν αρχίσεις να μοιράζεσαι την αγάπη σου με πάρα πολλούς ανθρώπους !


Σιγά-σιγά τα μικρά κύματα αρχίζουν να πηγαίνουν όλο και πιο μακριά. Αγαπάς άλλους ανθρώπους, μετά αρχίζεις να αγαπάς τα ζώα, τα πουλιά, τα δένδρα, τις πέτρες. Μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με την αγάπη σου. Ένας και μόνο άνθρωπος αρκεί για να γεμίσει ολόκληρο το σύμπαν με αγάπη, όπως ακριβώς ένα και μόνο βότσαλο μπορεί να γεμίσει ολόκληρη τη λίμνη με μικρά κύματα, ένα βοτσαλάκι.


Ο άνθρωπος πρέπει να γίνει θεϊκός. Αν δεν γίνει θεϊκός ο άνθρωπος, δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά ικανοποίηση, καμιά ευχαρίστηση. Αλλά πως μπορείς να γίνεις θεϊκός? Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι αμαρτωλός. Οι ιερείς σου λένε ότι είσαι καταδικασμένος, ότι είναι επόμενο να πας στην κόλαση Και σε κάνουν να φοβάσαι πολύ να αγαπήσεις τον εαυτό σου.


Γι’ αυτό ακριβώς και είναι τόσο εύκολο στους ανθρώπους να βρίσκουν ελαττώματα. Βρίσκουν ελαττώματα στον εαυτόν τους, πως να αποφύγουν να βρουν ελαττώματα στους άλλους?Μάλιστα, τα βρίσκουν και τα μεγεθύνουν, τα κάνουν όσο πιο μεγάλα γίνεται. Φαίνεται πως μόνο με αυτό το τέχνασμα σώζονται,, αναγκαστικά το κάνεις αυτό για να περισώσεις κατά κάποιο τρόπο το γόητρό σου. Γι’ αυτό και υπάρχει τόση πολλή κριτική και τόση έλλειψη αγάπης.


Λέω πως αυτή είναι μια από τις βαθύτερες ρήσεις του Βούδα και μόνο ένας αφυπνισμένος άνθρωπος μπορεί να προσφέρει μια τέτοια ενόραση.

Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του μπορεί να γίνει εύκολα διαλογιστικός, γιατί διαλογισμός σημαίνει να είσαι με τον εαυτό σου.


Αν μισείς τον εαυτό σου – όπως ακριβώς κάνεις, όπως σου έχουν πει να κάνεις, και το ακολουθείς αυτό με θρησκευτική ευλάβεια – αν μισείς τον εαυτό σου, πως γίνεται να είσαι με τον εαυτό σου? Ο διαλογισμός δεν είναι τίποτε άλλο από την απόλαυση της όμορφης μοναχικότητάς σου και από το γιορτασμό του εαυτού σου. Αυτό είναι όλο και όλο ο διαλογισμός. Ο διαλογισμός δεν αποτελεί κάποια σχέση. Ο άλλος δεν είναι καθόλου αναγκαίος, είναι κανείς αρκετός από μόνος του. Λούζεται μέσα στο δικό του φως. Είναι χαρούμενος που είναι ζωντανός που υπάρχει….


Το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο είναι το ότι υπάρχεις και το ότι υπάρχω. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι ΄΄οτι υπάρχεις και ο διαλογισμός ανοίγει τις πόρτες του θαύματος αυτού. Μόνο όμως ένας άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του μπορεί να διαλογίζεται, αλλιώς, ξεφεύγεις συνεχώς από τον εαυτό σου, αποφεύγεις τον εαυτό σου. Ποιος θέλει να κοιτάξει ένα άσχημο πρόσωπο και ποιος θέλει να διεισδύσει μέσα σε μια άσχημη ύπαρξη? Ποιος θέλει να πάει βαθιά μέσα στη δική του λάσπη, στο δικό του σκοτάδι? Ποιος θέλει να μπει μέσα στην κόλαση που νομίζει ότι αποτελεί? Θέλεις να κρατήσεις σκεπασμένο το όλο πράγμα με λουλούδια όμορφα και θέλεις πάντα να ξεφεύγεις από τον εαυτό σου.


Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι αναζητούν συνεχώς συντροφιά. Δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους θέλουν να είναι μαζί με άλλους. Οι άνθρωποι αναζητούν κάθε είδους συντροφιά, αν μπορούν να αποφύγουν τη συντροφιά του εαυτού τους, τους κάνει το οτιδήποτε. Κάθονται μέσα σε ένα κινηματογράφο τρεις ώρες βλέποντας κάτι τελείως ανόητο. Διαβάζουν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ώρες ολόκληρες, χάνοντας την ώρα τους.

Η αγάπη ξεκινά με τον εαυτό σου και μετά εξαπλώνεται συνεχώς. Εξαπλώνεται συνεχώς από μόνη της , δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για την εξάπλωσή της.


Ο Σωκράτης λέει: Γνώθι σαυτόν: ο Βούδας λέει: Να αγαπάς τον εαυτό σου. Και ο Βούδας είναι πολύ πιο αληθινός γιατί, αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα γνωρίσεις ποτέ τον εαυτό σου, η γνώση έρχεται αργότερα μόνο η αγάπη προετοιμάζει το έδαφος. Η αγάπη αποτελεί την δυνατότητα να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Αγάπη είναι ο σωστό τρόπος για να γνωρίσεις τον εαυτό σου.

“Να αγαπάς τον εαυτό σου και να παρατηρείς...σήμερα, αύριο, πάντοτε”….



Δημιούργησε ενέργεια αγάπης γύρω από τον εαυτό σου. Να αγαπάς το σώμα σου και να αγαπάς το νου σου. Να αγαπάς τον όλο σου μηχανισμό, τον όλο σου οργανισμό. Με τη λέξη αγάπη εννοώ: αποδέξου το έτσι όπως είναι, μην προσπαθείς να καταπιέσεις.. Καταπιέζουμε μόνο όταν μισούμε κάτι καταπιέζουμε μόνο όταν είμαστε εναντίον κάποιου πράγματος. Μην καταπιέζεις γιατί αν καταπιέζεις πως θα παρατηρείς? Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε τον εχθρό κατάματα, μπορούμε να κοιτάξουμε μόνο τον αγαπημένο μας στα μάτια. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα μπορέσεις να κοιτάξεις μέσα στα ίδια σου τα μάτια, το ίδιο σου το πρόσωπο, την ίδια σου την πραγματικότητα.


Η παρατήρηση είναι διαλογισμός, το όνομα που δίνει ο Βούδας στο διαλογισμό. Η λέξη κλειδί του Βούδα είναι παρατήρησε. Λέει: Έχε επίγνωση, να είσαι σε εγρήγορση, μην χάνεις τη συνειδητότητα. Μην συμπεριφέρεσαι με νυσταγμένο τρόπο. Μην λειτουργείς συνεχώς σαν μηχανή , σαν ρομπότ. Έτσι λειτουργούν οι άνθρωποι.


Παρατήρησε, παρατήρησε απλώς. Ο Βούδας δεν λέει τι πρέπει να παρατηρείς, τα πάντα ! Όταν περπατάς, παρατήρησε το περπάτημα σου. Όταν τρως, παρατήρησε που τρως. Όταν κάνεις ντους, παρατήρησε το νερό, το νερό πέφτει επάνω σου, το άγγιγμα του νερού, παρατήρησε το πάντα “σήμερα, αύριο, πάντοτε


Έρχεται τελικά μια στιγμή που παρατηρείς ακόμη και τον ύπνο σου. Αυτό είναι το υπέρτατο σημείο της παρατήρησης. Το σώμα αποκοιμιέται και υπάρχει ακόμη ένας παρατηρητής που είναι ξύπνιος, που παρατηρεί σιωπηλά το σώμα καθώς κοιμάται βαθιά. Αυτό είναι το υπέρτατο σημείο της παρατήρησης. Προς το παρόν, ακριβώς το αντίθετο ισχύει: το σώμα σου είναι ξύπνιο, αλλά εσύ κοιμάσαι. Τότε, εσύ θα είσαι ξύπνιος και το σώμα σου θα κοιμάται. Το σώμα χρειάζεται ανάπαυση, αλλά η συνειδητότητά σου δεν χρειάζεται ύπνο. Η συνειδητότητά σου είναι σε εγρήγορση αυτό ακριβώς είναι η φύση της.


Οτιδήποτε , αν παρατηρείς θα σου δώσει το κλειδί. Η παρατήρηση είναι η μόνη μέθοδος. Ζήσε τη ζωή με μάτι άγρυπνο, παρατηρητικό. Και κάθε πράγμα, ακόμη και το πιο μικρό, οδηγεί στο μεγαλύτερο. Το κάθε τι οδηγεί στο Θεϊκό. Όπου βρίσκεσαι, γίνε παρατηρητής και το πρόσωπό σου αμέσως στρέφεται προ το Θεϊκο. Μέσα από την παρατήρηση αλλάζει η ποιότητα της εσωτερικής σου συνειδητότητας..

Μείνε ξύπνιος και παρατήρησε !

Ο Ιησούς λέει συνεχώς στους μαθητές του “Γρηγορείτε” Τι έλεγε? Μείνετε ξύπνιοι, μην αποκοιμηθείτε. Τους έδωσε το κλειδί. Σ’ αυτή τη λέξη βρίσκεται όλη η ουσία όλων των ιερών κειμένων.


Καθώς γίνεσαι πιο παρατηρητικός, αρχίζεις να έχεις φτερά, τότε όλος ο ουρανός είναι δικό σου.



Ο άνθρωπος αποτελεί συνάντηση της γης και του ουρανού, του σώματος και της ψυχής.


Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

 


Προβλήματα δεν υπάρχουν

Οι άνθρωποι αδιάκοπα δημιουργούν προβλήματα από το τίποτα. Έχω μιλήσει με πολλούς ανθρώπους σχετικά με τα προβλήματά τους και δεν έχω ακόμη συναντήσει ούτε ένα πραγματικό πρόβλημα!


 Όλα τα προβλήματα είναι πλαστά -τα δημιουργείς εσύ, διότι χωρίς προβλήματα νιώθεις κενός. Δεν έχεις τίποτε να κάνεις, τίποτε να πολεμήσεις, κανένα μέρος να πας. Οι άνθρωποι πάνε από τον ένα γκουρού στον άλλο, από τον ένα Δάσκαλο στον άλλο, από τον ένα ψυχαναλυτή στον άλλο, από τη μια θεραπευτική ομάδα στην άλλη, διότι, αν δεν πάνε, νιώθουν κενοί και νιώθουν ξαφνικά ότι η ζωή δεν έχει νόημα. Δημιουργείς προβλήματα έτσι ώστε να μπορείς να νιώθεις ότι η ζωή αποτελεί σπουδαίο έργο, ανάπτυξη, κι εσύ πρέπει να αγωνιστείς σκληρά.

Το εγώ δεν αισθάνεται καλά, ήσυχο, με τους μικρούς λοφίσκους, ζητάει βουνά ολόκληρα. Ακόμη κι αν πρόκειται για δυστυχία. Ακόμη κι αν είναι δυστυχισμένο, το εγώ δεν θέλει να έχει μια συνηθισμένη δυστυχία, θέλει να έχει μια ασυνήθιστη δυστυχία!


Το εγώ μπορεί να υπάρχει μόνο όταν αγωνίζεται -όταν πολεμάει. Όσο πιο μεγάλο είναι το πρόβλημα, τόσο πιο μεγάλη είναι η πρόκληση. . . και με την πρόκληση προβάλει το εγώ σου, πετάει ψηλά. Δημιουργείς τα προβλήματα εσύ.

Προβλήματα δεν υπάρχουν.


Οι ιερείς και οι ψυχαναλυτές και οι γκουρού είναι ευχαριστημένοι, γιατί όλο τους το επάγγελμα υπάρχει εξαιτίας σου. Αν δεν δημιουργείς λοφίσκους από το τίποτα και δεν μετατρέπεις τους λοφίσκους σου σε βουνά, τι νόημα θα έχει να σε βοηθούν οι γκουρού;  

              Πρώτα πρέπει να βρεθείς σε κατάσταση για βοήθεια.

΄΄Κοίτα, σε παρακαλώ, τι κάνεις εσύ, τι ανοησίες κάνεις. Πρώτα δημιουργείς ένα πρόβλημα, μετά φεύγεις σε αναζήτηση μιας λύσης. Παρατήρησε γιατί δημιουργείς το πρόβλημα , στην αρχή ακριβώς, τότε που δημιουργείς το πρόβλημα, βρίσκεται και η λύση -μην το δημιουργείς!΄΄

 Αυτό όμως δεν σου αρέσει, γιατί τότε πέφτεις αίφνης φαρδύς πλατύς πάνω στον εαυτό σου. Δεν υπάρχει τίποτε να κάνεις; Καμιά επίγνωση, καμμία συνειδητότητα; Και γίνεσαι βαθιά ανήσυχος, άδειος, και προσπαθείς να γεμίσεις τον εαυτό σου με οτιδήποτε.

Δεν έχεις κανένα πρόβλημα, μόνο αυτό χρειάζεται να καταλάβεις. 

Μπορείς αυτήν ακριβώς τη στιγμή να αφήσεις όλα τα προβλήματα, γιατί αποτελούν δικό σου δημιούργημα. Ρίξε άλλη μια ματιά στα προβλήματά σου: όσο πιο βαθιά κοιτάζεις, τόσο πιο μικρά θα δείχνουν. Συνέχισε να τα κοιτάζεις και θα αρχίσουν σιγά-σιγά να εξαφανίζονται. Συνέχισε να ατενίζεις και ξαφνικά θα δεις ότι υπάρχει άδειος χώρος. . . Ένας όμορφος άδειος χώρος σε περιβάλλει. Χωρίς κάτι να κάνεις, χωρίς κάτι να γίνεις, γιατί ήδη είσαι αυτό.

Η συνειδητότητα, δεν είναι κάτι που πρέπει να το πετύχεις, είναι κάτι που πρέπει να το ζήσεις. Αποφασίζεις να την ζήσεις. Φτάνε πια με τα προβλήματα!.


 Πρόκειται για την απόφαση ότι τώρα δεν σε ενδιαφέρει να δημιουργείς προβλήματα, αυτό είναι όλο. 

Πρόκειται για την απόφαση ότι έχεις τώρα τελειώσει με όλες αυτές τις ανοησίες της δημιουργίας προβλημάτων και της εύρεσης λύσεων.

Όλες αυτές οι ανοησίες είναι ένα παιγνίδι που παίζεις με τον εαυτό σου: κρύβεσαι εσύ ο ίδιος και ψάχνεις εσύ ο ίδιος, παίζεις και τις δυο πλευρές. Και το ξέρεις! Γι΄αυτό ακριβώς και χαμογελάς όταν το λέω αυτό, γελάς. Δε μιλώ για κάτι αστείο , το καταλαβαίνεις. Γελάς με τον εαυτό σου. Παρατήρησε τον εαυτό σου που γελάει, κοίτα το χαμόγελό σου, το καταλαβαίνεις! Έτσι είναι κατ΄ανάγκην, γιατί το παιγνίδι είναι δικό σου: κρύβεσαι και περιμένεις να μπορέσει ο εαυτός σου να ψάξει και να σε βρει.

Μπορείς να βρεις αμέσως τώρα τον εαυτό σου ,τη βουδική σου φύση ,γιατί εσύ είσαι που κρύβεσαι. ΄΄Ποιον νομίζεις ότι κοροϊδεύεις;  Είσαι θεός!΄΄

Μην δημιουργείς άσκοπα προβλήματα στον εαυτό σου. Και θα σου συμβεί η κατανόηση αν παρατηρείς πώς κάνεις το πρόβλημα όλο και πιο μεγάλο, πώς το περιπλέκεις και πώς βοηθάς τον τροχό να κινείται όλο και πιο γρήγορα. Βρίσκεσαι τότε ξαφνικά στην κορυφή της δυστυχίας σου και έχεις ανάγκη από την συμπόνια όλου του κόσμου.

Το εγώ χρειάζεται μερικά προβλήματα. Αν το καταλάβεις αυτό, με την ίδια την κατανόηση τα βουνά γίνονται λοφίσκοι κι έπειτα εξαφανίζονται ακόμη κι οι λοφίσκοι.
Υπάρχει ξαφνικά ο άδειος χώρος, καθαρός άδειος χώρος παντού τριγύρω.
Αυτό ακριβώς σημαίνει συνειδητότητα -μια βαθιά κατανόηση πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τότε, δίχως κανένα πρόβλημα να λύσεις, τι θα κάνεις;
Αρχίζεις αμέσως να ζεις. Τρως, κοιμάσαι, αγαπάς, κουβεντιάζεις, τραγουδάς, χορεύεις. Τι άλλο έχεις να κάνεις; Έχεις γίνει θεός, έχεις αρχίσει να ζεις!

Αν μπορούν να χορεύουν λίγο παραπάνω οι άνθρωποι, να τραγουδούν λίγο παραπάνω, να είναι λίγο πιο τρελοί, θα κυλάει περισσότερο η ενέργειά τους και τα προβλήματά τους θα εξαφανιστούν σιγά-σιγά. Γι΄αυτό θεωρώ τόσο πολύ σημαντικό το χορό. Χόρεψε , άσε να γίνει χορός όλη σου η ενέργεια και ξαφνικά θα δεις ότι δεν έχεις κεφάλι. Η ενέργεια που είχε κολλήσει στο κεφάλι κινείται τώρα παντού, δημιουργεί όμορφα σχήματα, εικόνες, κίνηση. Κι όταν χορεύεις, έρχεται κάποια στιγμή που το σώμα σου δεν είναι πια ένα άκαμπτο πράγμα, γίνεται ευλύγιστο, ρευστό. Όταν χορεύεις έρχεται κάποια στιγμή που δεν είναι τόσο ξεκάθαρά τα όριά σου , ανακατεύονται τα όρια. Τότε δεν δημιουργείς κανένα πρόβλημα.

Ζήσε, χόρεψε, φάε, κοιμήσου, κάνε διάφορα πράγματα όσο πιο ολικά γίνεται.


 Και να θυμάσαι πάντα: όποτε συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να δημιουργεί κάποιο πρόβλημα, γλίστρησε έξω από αυτό, αμέσως.

 Μια Άσκηση :

Ένα Δυνατό Εργαλείο για την Ανάπτυξη της Μη-Προσκόλλησης

 Κάθε ημέρα, καταστρέψετε κάποιες πτυχές της ζωής σας που εσείς δημιουργήσατε γύρω από το Εγώ σας.
Πρώτη ημέρα: Σκεφτείτε όλα σας τα υπάρχοντα: το σπίτι σας (αν έχετε), τα έπιπλά σας, τα κοσμήματά σας, την κουζίνα σας, τα βιβλία και τις ηχογραφήσεις σας. Πετάξτε τα το ένα μετά το άλλο μέχρι να καταστραφούν όλα.
 
Διαλογιστείτε πάνω στην ελευθερία σας και όχι πάνω στην απώλεια.
Δεύτερη ημέρα: Πετάξτε  την προσκόλλησή σας στην πατρίδα και την χώρα σας, στην οποιαδήποτε φυλετική σας ταυτότητα, στην οποιαδήποτε συμμετοχή σας σε ομάδες συμπεριλαμβανομένης και της εκκλησίας (θυμηθείτε πως ο Θεός είναι η Αλήθεια από μόνος Του. Είναι υπεράνω οποιουδήποτε ορισμού της Αλήθειας), στις οποιεσδήποτε πεποιθήσεις έχετε με τις οποίες νιώθετε πως είστε άρρηκτα συνδεδεμένοι.
Τρίτη ημέρα: Πετάξτε  κάθε επιθυμία που προσδοκάτε να σας εκπληρώσουν οι άλλοι. Ακόμα και πράγματα όπως ο σεβασμός και η εκτίμηση.
 Τέταρτη ημέρα: Πετάξτε όλη την αλαζονία σας σχετικά με την καταγωγή σας, την θέση σας, τις ικανότητές σας σε οτιδήποτε, του σεβασμού που σας δείχνουν οι άλλοι. Είστε πολύ περισσότερα από αυτά. Γιατί περιορίζετε τους εαυτούς σας σε τέτοιους μικροπρεπείς αυτό-προσδιορισμούς;
Πέμπτη ημέρα: Πετάξτε κάθε αυτοπροσδριορισμό, συμπεριλαμβανομένου του φύλου, της ηλικίας, της εθνικότητας, της φυλής, της εργασίας και των ικανοτήτων σας.
Έκτη ημέρα: Πετάξτε κάθε προσδοκία που έχετε από την ζωή: οτιδήποτε ελπίζετε να λάβετε από τους άλλους, από τον χώρο της εργασίας σας, από την οικογένειά σας, από τους φίλους σας, από οποιονδήποτε συναντάτε.
Μην είστε σκλάβος στην θέληση των άλλων να σας προσφέρουν οτιδήποτε.
Είστε κύριοι του εαυτού σας. Δεν χρειάζεστε τίποτα και κανέναν.
Έβδομη ημέρα: Τέλος, πετάξτε το ίδιο σας το Εγώ. Την προσωπική σας αντίληψη για την ανθρώπινη ταυτότητα. Την αντίληψη ότι είστε διαχωρισμένοι από οποιονδήποτε και οτιδήποτε άλλο.

Η αληθινή σας ταυτότητα είναι αυτή του κύματος στον μεγαλειώδη ωκεανό του Πνεύματος.




Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026

 



Αν έχεις κολλήσει σε μια κατάσταση δυστυχίας οποιαδήποτε δράση είναι καλύτερη από καθόλου δράση



Δες αν μπορείς να συλλάβεις τον εαυτό σου να παραπονιέται είτε με τα λόγια είτε με τη σκέψη, για μια κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι για το τι λένε ή κάνουν άλλοι άνθρωποι για το περιβάλλον σου, για την κατάσταση της ζωής σου ακόμα και για τον καιρό.


Τα παράπονα σημαίνουν πάντα ότι δεν αποδέχεσαι αυτό που υπάρχει. Μεταφέρουν διαρκώς μια ασυνείδητη αρνητική φόρτιση. Όταν παραπονιέσαι, κάνεις τον εαυτό σου θύμα. Όταν υψώνεις το ανάστημά σου, τη δύναμη την έχεις εσύ. Άλλαξε λοιπόν την κατάσταση αναλαμβάνοντας δράση ή υψώνοντας το ανάστημά σου αν χρειάζεται ή αν είναι δυνατόν φύγε από αυτή την κατάσταση ή αποδέξου την. Όλα τα άλλα είναι τρέλα.


Η συνηθισμένη ασυνειδησία συνδέεται πάντα, με κάποιον τρόπο, με την άρνηση του Τώρα. Το Τώρα, φυσικά, υπονοεί επίσης και το εδώ. Μήπως αντιστέκεσαι στο εδώ και τώρα σου? Κάποιοι άνθρωποι θα προτιμούσαν πάντα να είναι κάπου αλλού. Το “εδώ” τους δεν είναι ποτέ αρκετά καλό γι’ αυτούς. Μέσα από την αυτοπαρατήρηση, βρες αν αυτό συμβαίνει στη ζωή σου. όπου και αν είσαι, να είσαι εκεί ολοκληρωτικά.


Αν βρίσκεις το εδώ και τώρα σου αφόρητο, αν το θεωρείς πηγή δυστυχίας για σένα, έχεις τρεις επιλογές: Βγάλε τον εαυτό σου από την κατάσταση, άλλαξέ την ή δέξου την ολοκληρωτικά. Αν θέλεις να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου πρέπει να επιλέξεις μία από αυτές τις τρεις εναλλακτικές λύσεις και πρέπει να επιλέξεις τώρα. Ύστερα, αποδέξου τις συνέπειες. Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς αρνητικότατα. Χωρίς ψυχική ρύπανση. Κράτα τον εσώτερο χώρο σου καθαρό.


Αν αναλάβεις κάποια δράση – όπως το να αλλάξεις την κατάσταση ή να φύγεις απ’ αυτήν – πέτα πρώτα την αρνητικότητα, αν είναι είναι δυνατόν. Η δράση που πηγάζει από την επίγνωση σχετικά με το τι χρειάζεται να γίνει είναι πιο αποτελεσματική από τη δράση που πηγάζει από την αρνητικότητα.


Οποιαδήποτε δράση είναι συχνά καλύτερη από καθόλου δράση, ιδιαίτερα αν έχεις κολλήσει σε μια κατάσταση δυστυχίας για πολύ καιρό. Αν είναι λάθος, τουλάχιστον μαθαίνεις κάτι, οπότε δεν είναι πια λάθος. Αν μείνεις κολλημένος, δε μαθαίνεις τίποτα. Είναι φόβος αυτό που σε εμποδίζει να δράσεις? Αναγνώρισε αυτόν τον φόβο, παρατήρησέ τον, δώσε του την προσοχή σου, γίνε απόλυτα παρών μέσα από αυτόν. Μην αφήσεις το φόβο να κυριεύσει το νου σου. Χρησιμοποίησε τη δύναμη του Τώρα. Ο φόβος δεν μπορεί να κυριαρχήσει πάνω της.



Αν δεν υπάρχει πραγματικά τίποτε που να μπορείς να κάνεις για να αλλάξεις το εδώ και τώρα σου και δεν μπορείς να βγεις από την κατάσταση, τότε δέξου το εδώ και τώρα σου ολοκληρωτικά, εγκαταλείποντας κάθε εσωτερική αντίσταση Ο πλαστός, δυστυχισμένος εαυτός που λατρεύει τη μιζέρια, τη μνησικακία ή την αυτολύπηση δεν μπορεί πια να επιβιώσεις. Αυτό ονομάζεται παράδοση.

Η παράδοση δεν είναι αδυναμία. Περιέχει πού μεγάλη δύναμη. Μόνο εκείνος που είναι παραδομένος έχει πνευματική δύναμη.


Μέσα από την παράδοση είσαι απαλλαγμένος εσωτερικά από την κατάσταση. Τότε ανακαλύπτεις ότι η κατάσταση αλλάζει χωρίς καμιά προσπάθεια από τη μεριά σου. Όπως και να έχει το πράγμα, είσαι ελεύθερος.

Ή μήπως υπάρχει κάτι που “θα έπρεπε” να κάνεις αλλά δεν το κάνεις? Σήκω τώρα και καν’ το. Διαφορετικά, δέξου απόλυτα την αδράνεια, την τεμπελιά ή την παθητικότητά σου αυτή τη στιγμή, αν αυτή είναι η επιλογή σου. Μπες μέσα της ολοκληρωτικά. Απόλαυσέ την. Γίνε όσο τεμπέλης ή αδρανής μπορείς. Αν μπεις μέσα στην κατάσταση απόλυτα και συνειδητά, σύντομα θα βγεις. Ή μπορεί και να μη βγεις. Είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν υπάρχει αρνητικότητα.


Είσαι στρεσαρισμένος? Είσαι τόσο απασχολημένος με το να φτάσεις στο μέλλον, ώστε το παρόν υποβιβάζεται σε μέσο για να φτάσεις εκεί? Το στρες προκαλείται με το να είσαι “εδώ” ενώ θέλεις να είσαι “εκεί” ή με το να είσαι στο παρόν και να θέλεις να είσαι στο μέλλον. Είναι ένας διχασμός που σε ξεσκίζει εσωτερικά. Το να δημιουργείς και να ζεις με έναν τέτοιο εσώτερο διχασμό είναι τρελό. Το γεγονός ότι το κάνουν όλοι οι άλλοι δεν το κάνει λιγότερο τρελό.


Αν αναγκαστείς , μπορείς να κινηθείς γρήγορα, να δουλέψεις γρήγορα ή ακόμα και να τρέξεις χωρίς να προβάλεις τον εαυτόν σου στο μέλλον και χωρίς να αντιστέκεσαι στο παρόν. Καθώς κινείσαι, δουλεύεις, τρέχεις -κάν’ το ολοκληρωτικά.

Απόλαυσε τη ροή της ενέργειας, την υψηλή ενέργεια εκείνης της στιγμής. Τώρα δεν είσαι πια στρεσαρισμένος, δε σκίζεις πια τον εαυτό σου στα δύο. Απλώς κινείσαι, τρέχεις, δουλεύεις- και το απολαμβάνεις. ‘Η μπορείς να τα παρατήσεις όλα και να αράξεις σε ένα παγκάκι στο πάρκο. Όταν το κάνεις όμως πρόσεχε το νου σου. Μπορεί να πει: “Θα έπρεπε να δουλεύεις. Σπαταλάς το χρόνο σου”.


Παρατήρησε το νου, Χαμογέλασέ του.

Το παρελθόν απασχολεί ένα μεγάλο μέρος της προσοχής σου?

Μιλάς γι’ αυτό και το σκέφτεσαι συχνά, είτε θετικά είτε αρνητικά?

Ασχολείσαι με τα καταπληκτικά πράγματα που πέτυχες, τις περιπέτειες ή τις εμπειρίες σου ή τη θυματοποίησή σου και τα φριχτά πράγματα που σου έκαναν ή που ίσως έκανες εσύ σε κάποιον άλλον?

Δημιουργούν οι διαδικασίες της σκέψης σου ενοχές, περηφάνια, μνησικακία, θυμό μεταμέλεια ή αυτολύπηση?



Τότε όχι μόνο δυναμώνεις μια πλαστή αίσθηση εαυτού, αλλά επιταχύνεις τη γήρανση του σώματός σου, συσσωρεύοντας το παρελθόν στην ψυχή σου. Επαλήθευσέ το αυτό παρατηρώντας γύρω σου τους ανθρώπους εκείνους που έχουν έντονα την τάση να εμμένουν στο παρελθόν.



Άφησε κάθε λεπτό το παρελθόν να πεθαίνει. Δεν το χρειάζεσαι. Να αναφέρεσαι σε αυτό μόνον όταν είναι απολύτως σχετικό με το παρόν. Νιώσε τη δύναμη ετουτης της στιγμής και την πληρότητα της Ύπαρξης.



Νιώσε την Παρουσία σου.





Eckhart Tolle

“Η Δύναμη του Τώρα”

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026

 


Μετενσάρκωση σύμφωνα με τον "Κρύων"

Μια ενιαία πνευματική θεώρηση της αιώνιας ύπαρξης

Η μετενσάρκωση, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα μηνύματα του Κρύων, δεν είναι ούτε μυστήριο που πρέπει να φοβόμαστε, ούτε τιμωρητικός μηχανισμός, ούτε τυχαία επανάληψη ζωών. Είναι ένα ιερό, ευφυές και βαθιά αγαπητικό σύστημα εξέλιξης της συνείδησης, στο οποίο η ανθρώπινη ψυχή συμμετέχει συνειδητά, ξανά και ξανά, για να βιώσει, να μάθει, να υπηρετήσει και να θυμηθεί ποια πραγματικά είναι.

Σύμφωνα με αυτή την οπτική, η ψυχή δεν γεννιέται από το τίποτα, ούτε εμφανίζεται τυχαία σε μία μόνο ζωή για να γίνει ξαφνικά «αιώνια» μετά τον θάνατο. Η ύπαρξη είναι κυκλική, συνεχής και αιώνια. Υπάρχει ζωή πριν τη ζωή, ζωή κατά τη ζωή και ζωή μετά τη ζωή. Η μετενσάρκωση είναι η φυσική συνέχεια αυτής της ροής, μια ιερή συγχώνευση της γηραιάς ψυχής με ένα νέο σώμα, με σκοπό την εμπειρία στη Γη και την εξέλιξη της συλλογικής συνείδησης.


Ένα σύστημα αγάπης και όχι τιμωρίας

Στο σύστημα αυτό δεν υπάρχει τιμωρία, ούτε κοσμική «λογιστική» λαθών. Καμία ψυχή δεν «πληρώνει» αμαρτίες. Κάθε ενσάρκωση είναι επιλογή και ευκαιρία. Οι ζωές που βιώνουμε δεν είναι τυχαίες· είναι αποτέλεσμα βαθύτερων πνευματικών σχεδιασμών που γίνονται με αγάπη, σοφία και πρόθεση — όχι μόνο για την ατομική μας εξέλιξη, αλλά και για την εξέλιξη των άλλων.

Οι γηραιές ψυχές συχνά επιλέγουν δύσκολες οικογένειες, περιβάλλοντα ή ρόλους όχι για δικό τους όφελος, αλλά για να επιφέρουν φώτιση, αλλαγή και επίγνωση σε άλλους. Πολλοί άνθρωποι που νιώθουν «διαφορετικοί» ή «μαύρα πρόβατα» στις οικογένειές τους, στην πραγματικότητα λειτουργούν ως καταλύτες συνειδησιακής μετατόπισης. Φυτεύουν σπόρους που μπορεί να ανθίσουν πολύ αργότερα, ακόμη και σε επόμενες γενιές.


Ο χρόνος, η μνήμη και η αλλαγή του συστήματος

Ένα από τα πιο ανατρεπτικά σημεία της διδασκαλίας είναι ότι δεν υπάρχει σταθερό χρονικό διάστημα μεταξύ των ενσαρκώσεων. Η γραμμική ανθρώπινη αντίληψη του χρόνου δεν ισχύει για την ψυχή. Στα πρώτα στάδια, μπορεί να μεσολαβούν χρόνια ανάμεσα στις ζωές. Όμως όσο πιο έμπειρη γίνεται η ψυχή, τόσο μικρότερο γίνεται το διάστημα επιστροφής. Στη σημερινή ενέργεια της Γης, μια γηραιά ψυχή μπορεί να επιστρέψει ακόμη και μέσα σε λίγους μήνες ή μέσα σε έναν χρόνο, αν υπάρχει λόγος συμμετοχής σε σημαντικές μελλοντικές εξελίξεις.

Με τη μετατόπιση της ενέργειας του πλανήτη — ιδιαίτερα μετά το 2012 — το σύστημα μετενσάρκωσης επιταχύνεται και μετασχηματίζεται. Οι λεγόμενες Παλαιές Ψυχές δεν έρχονται πλέον με πλήρη λήθη. Φέρουν εσωτερική μνήμη, βαθιά διαίσθηση, σοφία και αίσθηση αποστολής. Δεν ξεκινούν από το μηδέν· έρχονται έτοιμες να προσφέρουν.


Οικογένεια, γενεές και μοίρασμα ψυχής

Η μετενσάρκωση λειτουργεί σαν μια μεγάλη οικογένεια ψυχών. Υπάρχει ένα σύστημα που τιμά τη γενεαλογική γραμμή, στο οποίο συνήθως η ίδια ψυχή παραλείπει μία ή δύο γενεές πριν επιστρέψει στην ίδια οικογένεια. Έτσι εξηγούνται οι βαθιές αναγνωρίσεις μεταξύ παππούδων και εγγονιών, καθώς και το αίσθημα ότι «γνωρίζουμε» κάποια παιδιά σε βάθος που δεν εξηγείται λογικά.

Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις, εμφανίζεται το φαινόμενο του μοιράσματος της ψυχής, όπου μια ψυχική ενέργεια μπορεί να εκφράζεται ταυτόχρονα σε περισσότερα από ένα σώματα — κάτι που ξεπερνά τη γραμμική ανθρώπινη κατανόηση, αλλά όχι την κβαντική φύση της ύπαρξης.


Οι Υπερψυχές και ο ρόλος τους στη Γη

Ο Κρύων αναφέρει επίσης την παρουσία ψυχών υψηλής συνείδησης, που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο μάθησης σε άλλους κόσμους και τώρα ενσαρκώνονται στη Γη για να βοηθήσουν τη μετάβαση της ανθρωπότητας. Αυτές οι «Υπερψυχές» δεν έρχονται ως δάσκαλοι με λόγια, αλλά ως παραδείγματα ζωής, φέροντας καλοσύνη, ωριμότητα, συμπόνια και ενότητα.

Όταν ο πλανήτης συγκεντρώνει αρκετές γηραιές ψυχές, τότε κάτι βαθύ συμβαίνει: αλλάζει ολόκληρο το σύστημα μετενσάρκωσης και η συλλογική συνείδηση μετατοπίζεται.


Ελεύθερη βούληση και αλλαγή του «συμβολαίου»

Κανένα συμβόλαιο ψυχής δεν είναι γραμμένο σε πέτρα. Το κάρμα δεν είναι καταδίκη, αλλά δυναμικό. Αν ο άνθρωπος δεν αλλάξει τίποτα, θα βιώσει ό,τι έχει σχεδιαστεί. Αν όμως επιλέξει συνειδητά, με πρόθεση και επίγνωση, μπορεί να αλλάξει την πορεία του ακόμη και μέσα σε αυτή τη ζωή.

Η πραγματική πρόσκληση είναι εσωτερική: να καθίσει κανείς μόνος, να ρωτήσει ειλικρινά τον εαυτό του αν υπάρχει κάτι περισσότερο και να ακούσει την απάντηση του σώματος και της ψυχής. Η απάντηση έρχεται ως αίσθηση, ρίγος, βαθιά βεβαιότητα.


Το κλειδί για την ειρήνη και την εξέλιξη

Το ύψιστο μήνυμα όλων αυτών των διδασκαλιών είναι ότι η ειρήνη στη Γη γεννιέται όταν ο άνθρωπος αναγνωρίσει πρώτα τον ίδιο Θεϊκό πυρήνα σε όλους και μετά τις διαφορές. Όταν δούμε ότι οι επιθυμίες των άλλων είναι ίδιες με τις δικές μας, γεννιέται η συμπόνια. Από εκεί προκύπτει η γενναιοδωρία, όχι ο φόβος και η σύγκρουση.

Η ψυχή δεν έχει ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά έχει χαρακτηριστικά: αγάπη, τελειότητα, αγαθοεργία. Ζώντας αυτά στην καθημερινότητα, γινόμαστε το μόνο αληθινό μέσο διδασκαλίας του Θείου.


Κλείνοντας — ένα μήνυμα αιωνιότητας

Η ζωή δεν τελειώνει.
Η ύπαρξη δεν σταματά.
Η ψυχή δεν χάνεται.

Είμαστε αιώνια όντα σε έναν αδιάκοπο κύκλο εμπειρίας, επιστροφής και εξέλιξης. Κάθε ζωή είναι ένα δώρο. Κάθε πρόκληση έχει νόημα. Και κάθε άνθρωπος που συναντάμε είναι μέρος της ίδιας μεγάλης, αγαπημένης οικογένειας ψυχών που συνεχίζει να μαθαίνει, να αγαπά και να θυμάται — πέρα από τον χρόνο, πέρα από τη γέννηση, πέρα από τον θάνατο.



Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

 




Ερμής Τρισμέγιστος: “Προφητεία” 20.000 ετών για Σήμερα 


 Ποιος ήταν ο Ερμής Τρισμέγιστος; Ιδιαίτερα περίπλοκη απάντηση. Ωστόσο, θα βρούμε πολλά στοιχεία για την ταυτότητά του στη συνέχεια. Για αρχή, θα αρκεστούμε σε μια πρόταση από τον Βρετανό λόγιο RF Willetts που έγραψε ότι «με πολλούς τρόπους, ο Ερμής, είναι η πιο συμπαθητική, συγκεχυμένη, πολύπλοκη και, ως εκ τούτου, η πιο ελληνική θεότητα από όλους τους Ολύμπιους θεούς».


Τα κείμενα που αποδίδονται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο διαμορφώθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο στα χρόνια των Πτολεμαίων, 4ος έως 1ος αιώνας προ Χριστού, με βάση την αρχαία αιγυπτιακή Σοφία. Δεν είναι τα ίδια τα αρχαία αιγυπτιακά κείμενα. Στην τελική τους διατύπωση, μεγάλο ρόλο παίζει η αρχαία ελληνική σκέψη. Ωστόσο το κείμενο του Τέλειου Λόγου, αποσπάσματα του οποίου θα δούμε στη συνέχεια, ίσως, είναι το μόνο που δέχτηκε την μικρότερη επίδραση της Ελληνικής Φιλοσοφίας.



Πότε έζησε ο Ερμής Τρισμέγιστος

Το πότε έζησε ο Ερμής Τρισμέγιστος ή Αιγύπτιος Θωθ ή ακόμα και Θωθ ο Ατλάντειος, είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί, πόσο μάλλον να απαντηθεί με σιγουριά. Γενικά, θεωρείται μυθική προσωπικότητα, οπότε η χρονολόγηση της είναι κάτι ανώφελο. Αν όμως θέλουμε να ακολουθήσουμε κάποια σχετικά μονοπάτια, τότε, έχουμε τα εξής:



Ο Μανέθων, ένας αρχαίος Αιγύπτιος αρχιερέας και ιστορικός, αναφέρει ότι τα βιβλία του Ερμή του Τρισμέγιστου αντέγραψε ο γνωστός Μωυσής από την Βίβλο, ο οποίος ήταν μυημένος στα αρχαία Αιγυπτιακά Μυστήρια, αφού γαλουχήθηκε και μεγάλωσε σε βασιλική αιγυπτιακή οικογένεια. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, ο Μωυσής υπολογίζεται να έζησε την εποχή που Φαραώ ήταν ο Akhenaten (Ακενατόν). περίπου γύρω στο 1300 π.Χ.



Ο πρώτος και μεγαλύτερος προφήτης στην Ελληνική παράδοση είναι ο Θεός Ερμής ή Ερμής Τρισμέγιστος κατά την Αιγυπτιακή εκδοχή. Μεταξύ των μαθητών του φέρεται και ο Θεός Ήφαιστος. Ο Ερμής έζησε κατά άλλους το 9.000 π.Χ. ή κατ’ άλλους το 25.000 π.Χ. Αλλά, αν θεωρήσουμε ότι ο Ήφαιστος ήταν μαθητής του που έζησε σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο το 50.000 π.Χ, σημαίνει ότι ο Ερμής έζησε πριν το 50.000 π.Χ.



Άλλη εκδοχή: Ο Ορφέας αναφέρει πώς στην αρχή βασίλεψε ο Ουρανός που τον διαδέχτηκε ο Κρόνος. Μετά τον Κρόνο βασίλεψε ο Δίας και στη συνέχεια ο Διόνυσος (Ολυμπιόδωρος “Υπόμνημα στον Φαίδωνα” στα Ορφικά). Ο Ερμής γεννήθηκε από την κόρη του Άτλαντα, την Μαία και υπηρέτησε σαν γραμματέας τον Κρόνο, αδελφό του Άτλαντα, μαρτυρία που επιβεβαιώνεται και στην “Ευαγγελική προπαρασκευή” του Ευσέβιου. Γενικότερα, όμως, η ιστορία του Θώθ ή Ερμή του Τρισμέγιστου χάνεται πίσω στον χρόνο και στον πολιτισμό της μυθικής κόκκινης Αιγύπτου. Ένας πολιτισμός που έφτασε στο απόγειο του πριν από τον τελευταίο καταποντισμό της Ατλαντίδας.



Σε μερικές από τις αναγνώσεις του Edgar Cayce (Έντγκαρ Κέυση), γνωστός και ως Κοιμώμενος Προφήτης, ο οποίος έδινε απαντήσεις σε διάφορα ζητήματα ενώ βρισκόταν σε κατάσταση υπνωτιστικής έκστασης (1877-1945), ο Ερμής Τρισμέγιστος ή Θωθ εμφανίζεται να ήταν μηχανικός από την βυθισμένη Ατλαντίδα και ότι έχτισε ή σχεδίασε ή κατεύθυνε την κατασκευή των πυραμίδων της Αιγύπτου. Διάφοροι μύθοι, θέλουν να τον παρουσιάζουν σαν ιερέα της μυθικής Ατλαντίδας, επιπλέον, πως ήταν εκείνος που ίδρυσε την πρώτη αποικία της χαμένης ηπείρου στη χώρα του Κεμ, την Αίγυπτο, την οποία κυβέρνησε επί 16.000 χρόνια, υπερβαίνοντας τα γήινα όρια για τον θάνατο. Αυτός είναι και ένας λόγος που τον ονομάζουν Θωθ ο Ατλάντειος.



Μεταξύ μας, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι το εύρος ανάμεσα στο 1.300 και 50.000 π.Χ. είναι πάρα πολύ μεγάλο και δεν είναι εύκολο να επισημάνεις μια χιλιετία. Αυθαίρετα, λοιπόν, θα επιλέξουμε να προτιμήσουμε ότι έζησε και βασίλεψε κάπου μεταξύ 20.000 και 25.000 χρόνια πριν, καθώς διάφορες εκτιμήσεις συνδέουν την ύπαρξή του με την Ατλαντίδα, σε αυτά περίπου τα χρονικά πλαίσια. Όμως, όποτε και να έζησε, είτε σαν μυθικό είτε σαν ιστορικό πρόσωπο, τα κείμενα που αποδίδονται στον Ερμή Τρισμέγιστο είναι υπαρκτά, πραγματικά και υπάρχουν ακόμα και σήμερα.



Ο Τέλειος Λόγος

Ο Τέλειος Λόγος σώθηκε μόνο στη Λατινική του μετάφραση. Το ελληνικό κείμενο, δηλαδή το πρωτότυπο, σωζόταν ολόκληρο τουλάχιστον έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Μία σύγκριση με τα ελληνικά αποσπάσματα που έχουν σωθεί, δείχνει ότι η λατινική μετάφραση αλλού πλατειάζει και αλλού γίνεται μάλλον περιληπτική. Ο Τέλειος Λόγος είναι ένας διάλογος που γίνεται από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο στον Ασκληπιό, αλλά όχι τον θεό. Τα ονόματα Ασκληπιός, Τατ και Άμμωνας που αναφέρονται σε όλη την έκταση του λόγου, δεν αναφέρονται σε θεούς αλλά σε ανθρώπους μυημένους ή μαθητές που ακολουθούν τις διδαχές του Ερμή του Τρισμέγιστου, οπότε και τους έχουν αποδοθεί προς τιμήν των θεών.



Ο Τέλειος Λόγος – και ειδικότερα το τμήμα που θα δούμε – είναι κείμενο αποκαλυπτικό. Είναι εντυπωσιακή η παρεμβολή προφητειών που δεν υπάρχουν στα άλλα Ερμητικά Κείμενα που έχουν σωθεί. Αναφέρονται στην Αίγυπτο όπου κατοικούσαν οι θεοί και τώρα απομακρύνονται. Ωστόσο, σε αρκετά σημεία εκτιμάται πως ενώ η Αίγυπτος είναι το κέντρο του λόγου, το κλίμα της προφητείας εκτείνεται και πέραν αυτής, όπως περίπου συμβαίνει με τις εβραϊκές προφητείες.



Η προφητεία για το σήμερα

“Αγνοείς, λοιπόν, Ασκληπιέ, ότι η Αίγυπτος είναι το αντίγραφο του ουρανού ή πιο σωστά του μέρους όπου μεταφέρονται και προεκτείνονται εδώ κάτω όλες οι ενέργειες που κυβερνάνε και θέτουν σε λειτουργία τις ουράνιες δυνάμεις; […] Η γη μας είναι το ιερό όλου του κόσμου”

Λόγω της ασέβειας “θα έρθει κάποιος καιρός όπου […] οι θεοί θα εγκαταλείψουν τη γη και θα ξαναφύγουν για τον ουρανό εγκαταλείποντας την Αίγυπτο. […] Ένας γείτονας βάρβαρος θα εγκατασταθεί στην Αίγυπτο. […] Οι άνθρωποι εγκαταλελειμμένοι από τους θεούς θα πεθάνουν όλοι. Και τότε, χωρίς θεό και ανθρώπους, η Αίγυπτος θα μεταβληθεί σε έρημο. […] Από το αίμα που θα χυθεί θα ξεχειλίσουν τα ποτάμια και θα μολυνθούν και τα άγια νερά τους από το αίμα, αλλά δεν θα βγουν από την κοίτη τους. Και θα υπάρχουν περισσότεροι νεκροί παρά ζωντανοί”



“Η ίδια η Αίγυπτος αφήνεται να παρασυρθεί […] Θα βρωμίσει από ακόμα πιο σοβαρά εγκλήματα. […] Και εκείνη την εποχή, κουρασμένοι από τη ζωή, οι άνθρωποι δεν θα βλέπουν πια τον κόσμο ως κάτι άξιο θαυμασμού και του σεβασμού τους. Αυτό το όλον (η φύση) που είναι αγαθό, το θαυμαστότερο που μπορούσε να αντικρίσει κανένας στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον, θα βρίσκεται σε κίνδυνο καταστροφής και οι άνθρωποι θα το εκτιμούν ως βάρος. Από δω και μπρος θα βρίσκεται σε περιφρόνηση. Και θα πάψουν να αγαπούν το σύνολο του κόσμου, το απαράμιλλο έργο του θεού.[…]”



“Γιατί θα προτιμούνται τα σκοτάδια από το φως. Θα κρίνουν πιο χρήσιμο να πεθάνουν παρά να ζήσουν. Κανένας δεν θα σηκώνει πια τα μάτια προς τον ουρανό. Ο ευσεβής θα θεωρείται τρελός και ο ασεβής σοφός. Ο παράφορος θα περνάει για σοβαρός και ο χειρότερος εγκληματίας για αγαθός. Η ψυχή και όλες οι πίστεις που συνδέονται μαζί της […] θα προκαλούν μόνο γέλια και, ακόμα χειρότερα, θα βλέπουν σε αυτά τη ματαιότητα. […] Θα είναι πολύ μεγάλο έγκλημα, στα νομικά πλαίσια του όρου, η αφοσίωση στην πνευματική θρησκεία. Θα δημιουργηθεί ένα καινούργιο δίκαιο και καινούργιος νόμος.”



Ο Ερμής Τρισμέγιστος συνεχίζει λέγοντας: “Οι μόνοι που (θα) παραμένουν ενιαίοι (θα) είναι οι άγγελοι του κακού που αναμιγνύονται με τους ανθρώπους και τους εξαναγκάζουν, τους δυστυχισμένους, σε κάθε υπερβολή ενός τολμηρού εγκλήματος, τους εξωθούν σε πολέμους, σε ληστείες, σε απάτες και σε ό,τι είναι αντίθετο στη φύση της ψυχής. Και τότε, η Γη θα χάσει την ισορροπία της, η θάλασσα δεν θα είναι πλατιά, στον ουρανό δεν θα υπάρχουν αστέρια. Οι ουράνιες φωνές θα υποχρεωθούν σε απόλυτη σιωπή. Οι καρποί της γης θα σαπίσουν, το έδαφος δεν θα είναι πια γόνιμο και ο άντρας θα γίνει πνικτικός.”



“Και αυτός θα είναι ο γηρασμός του κόσμου: η έλλειψη θρησκείας, η αταξία, η σύγχυση όλων των αγαθών. Και όταν όλα τούτα τα πράγματα θα εκπληρωθούν […] ο δημιουργός θα προσπαθήσει […] να εκμηδενίσει την κακία εξαφανίζοντάς την με έναν κατακλυσμό ή με μία πυρκαγιά ή με λοιμώδης αρρώστιες που θα απλωθούν σε διάφορα μέρη. Και ύστερα θα ξαναφέρει τον κόσμο στην παλιά του ομορφιά. […]”



Στο “πώς θα γίνει αυτή η αναγέννηση του κόσμου”, ανάμεσα σε άλλα αναφέρει: “Όσο για τους θεούς που η εξουσία τους δεν ασκείται στη Γη θα αντικατασταθούν μία μέρα και θα εγκατασταθούν σε μία πόλη, στα έσχατα όρια της Αιγύπτου, μία πόλη που θα ιδρυθεί προς τη μεριά της δύσης του Ήλιου όπου θα αναδυθούν από τη γη και από τη θάλασσα όλες οι φυλές των θνητών.



Για το ποια θα είναι η “πόλη που θα ιδρυθεί προς τη μεριά της Δύσης του Ήλιου”, δίνονται πολλές ερμηνείες. Κατά την άποψή μας και σε συσχετισμό με την ατλαντική καταγωγή του Ερμή του Τρισμέγιστου, θα μπορούσε να είναι η Νότιος Αμερική με επίκεντρο την Βραζιλία, όπου σύμφωνα με άλλες πηγές υποτίθεται πως ήταν αποικία της Ατλαντίδας – και είναι ακόμα, αλλά υπόγεια, για τους επιζώντες, όπως όταν η πριγκίπισσα της Telos αποκαλύπτει τον υπόγειο πολιτισμό, κάτω από το Όρος Shasta της Καλιφόρνιας. Άλλες θεωρίες ερμηνεύουν το σημείο αυτό ως, ανάδυση της βυθισμένης Ατλαντίδας, η οποία θα συμβεί κατά τη διάρκεια των φυσικών καταστροφών που περιγράφονται.



Η αναφορά στο ότι “η Γη θα χάσει την ισορροπία της” δείχνει να είναι μια πιθανή ένδειξη ότι θα μπορούσε να αναφέρεται στην εποχή μας, στο σήμερα, στο κοντινό αύριο, εφόσον έμμεσα φαίνεται να υπονοείται είτε ανατροπή των πόλων, είτε του μαγνητικού πεδίου ή κάτι σχετικό που θα επηρεάσει σοβαρά τον πλανήτη και την κλίση του άξονα που έχει ως τώρα, Ένα γεγονός που ορισμένοι επιστήμονες φαίνεται να εκτιμούν ότι άργησε και αναμένουν να συμβεί, αλλά δεν μπορούν να προσδιορίσουν το πότε.



Μια ακόμα ένδειξη ότι η προφητεία του αναφέρεται στο σήμερα, αλλά παράλληλα και ένα τελικό συμπέρασμα που θα μπορούσε να βγει από όλα αυτά, είναι ότι ο άνθρωπος ασεβεί και δείχνει ασέβεια προς κάθε κατεύθυνση. Ασέβεια ως προς τα θεία (τουλάχιστον όπως τα αντιλαμβανόντουσαν τότε). Ασέβεια προς τον ίδιο τον άνθρωπο. Ασέβεια στις έννοιες και την ανθρώπινη κρίση, μεγάλη παραπλάνηση, παραποίηση ή/και νοητική επίθεση, γεγονός που αναβαθμίζεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες. Ασέβεια προς την φύση με τις γνωστές παρενέργειες των τελευταίων χρόνων που οι επιστήμονες ονομάζουν Κλιματική Αλλαγή ή Κλιματική Κρίση. Αποτέλεσμα; Η Γη, μαζί με τα πλανητικά όντα/θεότητες που επιβλέπουν και επιτηρούν, θα αποκαταστήσουν την προηγούμενη τάξη και την αναγέννηση όλων των αγαθών, αλλά με τρομερές συνέπειες για την ανθρωπότητα. Το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πολιτισμού θα εξαφανιστεί για να στηθεί εκ νέου.



*Για την σύνταξη του άρθρου “Ερμής Τρισμέγιστος: Προφητεία 20.000 ετών για το Σήμερα” αξιοποιήθηκαν στοιχεία από fainareti, gnosis.org, tapatalk.com και τέλος, από τα Ερμητικά Κείμενα των εκδόσεων Παρασκήνιο, την εισαγωγή των Α και Β τόμων, καθώς και αποσπάσματα από το λατινικό κείμενο σε μετάφραση του Περικλή Ροδάκη, diadrastika .

 


  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...