Σάββατο 18 Αυγούστου 2012

"Η Ηλιακή Καταιγίδα που Έρχεται το 2012!"


 

"Η Ηλιακή Καταιγίδα που Έρχεται το 2012!"



Μια ισχυρή μαγνητική έκρηξη στον ήλιο στέλνει ήδη ένα μεγάλο νέφος ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων προς την κατεύθυνση του πλανήτη μας. Το ηλιακό «τσουνάμι», που αποτελείται από τόνους πλάσματος (ιονισμένων ατόμων) μπορεί να δημιουργήσει θεαματικό σέλας πάνω από τους πόλους της Γης, αλλά και να προκαλέσει προβλήματα στους δορυφόρους και στις τηλεπικοινωνίες.

Την 1η Αυγούστου παρατηρήθηκε η πρώτη αναλαμπή πάνω από μια γιγάντια ηλιακή κηλίδα στο μέγεθος της Γης, παράλληλα όμως εξερράγη μια μεγάλη ποσότητα αερίων από ένα «νημάτιο» στο βόρειο ημισφαίριο του ήλιου. Αν και τα δύο γεγονότα απέχουν εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, πιθανότατα συνδέονται.

Οι εικόνες του τροχιακού Παρατηρητηρίου Ηλιακής Δυναμικής (SDO) της NASA, το οποίο εκτοξεύτηκε τον Φεβρουάριο για να μελετήσει τον ήλιο, κατέγραψαν τα φαινόμενα, καθώς επίσης αστρονόμοι από όλο τον κόσμο. Τα «νημάτια» είναι γιγάντιοι σωλήνες μαγνητισμού που γεμίζουν με ηλιακά αέρια και κρέμονται στην ατμόσφαιρα του ήλιου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το «νημάτιο», πριν εκραγεί, είχε διάμετρο 50 φορές μεγαλύτερη από τον πλανήτη μας. Η έκρηξη εκτόξευσε το περιεχόμενό του στο διάστημα, παράγοντας ένα νέφος ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων, με κατεύθυνση προς τη Γη.

Το όλο γεγονός δεν θεωρείται μεγάλη έκρηξη για τα δεδομένα του ήλιου, αλλά επειδή τόσα χρόνια ήταν «ήσυχος», το φαινόμενο δείχνει ότι ο ήλιος μπαίνει σε φάση «αφύπνισης».

Ουσιαστικά πρόκειται για την πρώτη αξιοσημείωτη ηλιακή «καταιγίδα» που φτάνει στον πλανήτη μας εδώ και αρκετά χρόνια, σύμφωνα με τη βρετανική «Telegraph» και το «New Scientist». Το ηλιακό πλάσμα αναμένεται να φτάσει στη Γη στις 3 έως 4 Αυγούστου, σύμφωνα με τον αστρονόμο Λέον Γκόλουμπ του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν.

Όταν τα ηλιακά σωματίδια φτάσουν στη Γη, αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της, δημιουργώντας πιθανώς μια γεωμαγνητική καταιγίδα. Τα φορτισμένα σωματίδια κινούνται κατά μήκος των γραμμών του γήινου μαγνητικού πεδίου και συγκεντρώνονται στους πόλους της Γης όπου και δημιουργείται το πολικό σέλας. Τα ηλιακά σωματίδια συγκρούονται με άτομα αζώτου και οξυγόνου στη γήινη ατμόσφαιρα και έτσι λάμπουν σαν φώτα νέον.

Αν και κανονικά το σέλας είναι ορατό μόνο στα υψηλά γεωγραφικά πλάτη (δηλαδή κοντά στους πόλους), σε περιπτώσεις γεωμαγνητικών καταιγίδων το σέλας μπορεί να παρατηρηθεί και σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη, σαν «κουρτίνες» πράσινου και κόκκινου φωτός.

Ο ήλιος περνάει από ένα 11ετή κύκλο περιοδικής δραστηριότητας. Το τελευταίο μέγιστο (ζενίθ) της δράσης του καταγράφηκε το 2001, ενώ το τελευταίο ελάχιστο (ναδίρ) ήταν ιδιαίτερα ασθενές και κράτησε πολύ καιρό. Τώρα όμως φαίνεται πως ο ήλιος «ξυπνάει» και πάλι, αρχίζοντας το νέο κύκλο του.

Τα σενάρια για το τέλος του κόσμου στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 είναι πολλά. Σε αυτά ήρθε να προστεθεί μία ανακοίνωση της Nasa που έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας για το πώς θα αντιμετωπιστεί: η ηλιακή καταιγίδα που θα συμβεί στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 και που όμοια της δεν θα έχει ξαναζήσει ο πλανήτης μας.

Οι ηλιακές καταιγίδες είναι κάτι σύνηθες για τη γη και συμβαίνουν κάθε έντεκα χρόνια. Για ποιο λόγο όμως ανησυχούν τώρα οι επιστήμονες; Λόγω της υπερβολικής αδράνειας του ήλιου τα τελευταία χρόνια, όπου οι εκρήξεις στην επιφάνειά του είναι εξαιρετικά λιγότερες έως και ανύπαρκτες σε σύγκριση με αυτές που υπήρχαν πριν από τις προγενέστερες ηλιακές καταιγίδες.

 

Ποιες θα είναι οι συνέπειες της ηλιακής καταιγίδας του 2012.

Ποιες είναι όμως οι τρεις άμεσες συνέπειες από την ηλιακή καταιγίδα που θα συμβεί στις 22 Σεπτεμβρίου του 2012 και που ενδεχομένως θα μπορέσουμε να τις αντιληφθούμε όλοι μας;

• Καταστροφή των δικτύων διανομής ρεύματος • Έλλειψη νερού • Διακοπή όλων των τηλεπικοινωνιών.

Τι δήλωσε ο φυσικός Michio Kaku, για τις συνέπειες που θά έχει στη ζωή μας.

Ένας από πρώτους επιστήμονες διεθνούς κύρους που μίλησε ανοιχτά στο κοινό για την επερχόμενη ηλιακή καταιγίδα και πώς θα πρέπει να προετοιμαστούμε για την αντιμετώπισή της, είναι ο θεωρητικός φυσικός Michio Kaku, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, που προχώρησε στις ακόλουθες δηλώσεις:

«Κάθε 11 χρόνια ο ήλιος απελευθερώνει ενέργεια, ένα τσουνάμι ραδιενέργειας που μπορεί να διακόψει τις επικοινωνίες, τους δορυφόρους, οτιδήποτε υπάρχει εκεί έξω στο διάστημα. Το ίντερνετ, η τηλεόραση, κ.ά, θα μπορούσαν να διακοπούν οι λειτουργίες τους στις 22 Σεπτεμβρίου οπότε και έχουμε το κορύφωμα του φαινομένου. Δηλαδή μεταβάλλεται το μαγνητικό πεδίο του ήλιου, αλλάζουν ο βόρειος και ο νότιος πόλος του ήλιου απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ραδιενέργειας που λίγα λεπτά αργότερα θα φτάσουν στη γη με αποτέλεσμα να διακοπούν όλες οι δορυφορικές επικοινωνίες μας.»

Γιατί δεν γνωρίζαμε όμως σχεδόν τίποτα για το συγκεκριμένο θέμα, ενώ είναι τόσο σοβαρό; Ο Michio Kaku αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Νομίζαμε ότι ο επόμενος κύκλος θα ήταν ήρεμος. Δεν χρησιμοποιήσαμε σωστά τα δεδομένα μας. Και γι’ αυτό τώρα μιλάμε για συναγερμό. Κάναμε ένα λάθος. Ο επόμενος κύκλος που το κορύφωμά του θα είναι το 2012 θα είναι πολύ πιο σοβαρός απ’ ό,τι νομίζαμε αρχικά.»

 

Ο ίδιος ο καθηγητής όμως θεωρεί ότι έχουμε αρκετό χρόνο στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο. Εκτιμά ότι με την κατασκευή των σωστών συστημάτων και την ενδυνάμωση των δορυφόρων θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ποιες θα είναι ακριβώς οι συνέπειες από την ηλιακή καταιγίδα, και ότι έχουμε αρκετό χρόνο στη διάθεσή μας για να τις καταπολεμήσουμε.

Από την άλλη πλευρά η Nasα εκφράζει τον τελευταίο καιρό αμφιβολίες για την ακρίβεια της πρόβλεψής της και θεωρεί ως πιθανότερη ημερομηνία για την εκδήλωση της πρωτοφανούς ηλιακής καταιγίδας τον Μάϊο του 2013. Αν κάτι τέτοιο συμβεί , λένε οι "λάτρεις" της καταστροφολογίας για το 2012, τότε "το τέλος του κόσμου θα φτάσει με πέντε μήνες καθυστέρηση!"



http://gateoflight.blogspot.gr/2011/12/2012.html

"21 Δεκεμβρίου του 2012 ... Ημέρα Νέας Δημιουργίας"


 

ΟΙ ΜΑΓΙΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ 21η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2012 ΩΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ.  ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΡΑ ΑΥΤΗ ΚΑΙ  ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ;

"Οι σοφοί του πολιτισμού των Μάγια προφήτευσαν ότι η ενέργεια που θα εισρεύσει την Ημέρα της Δημιουργίας θα αφυπνίσει τη δύναμη κουνταλίνι σε πολλούς ανθρώπους.

Το γεγονός αυτό θα ενεργοποιήσει για άλλη μια φορά τα δώδεκα τσάκρα τους, τα οποία ήταν ανοιχτά στη διάρκεια της χρυσής εποχής της Ατλαντίδας, αλλά έκλεισαν όταν η συχνότητα του μεγάλου αυτού πολιτισμού μειώθηκε κατακόρυφα.

Όταν ανοίξουν τα ανώτερα τσάκρα των συγκεκριμένων ατόμων, οι γενετικές αναμνήσεις της αληθινής θεϊκότητάς τους θα έρθουν στην επιφάνεια και για άλλη μια φορά θα βιώσουν απεριόριστες δυνατότητες.

Το φως, το οποίο θα μπορούν τότε να λαμβάνουν από την Πηγή, θα κατέρχεται μέσα από τα ανώτερα τσάκρα τους και θα ρέει στο γήινο τσάκρα, το οποίο βρίσκεται στη βάση των ποδιών τους.

Με τη σειρά τους, το τσάκρα αυτό τους συνδέει μέσω των νοητών γραμμών απευθείας με τις πυραμίδες, που λειτουργούν ως κοσμικοί υπολογιστές, και ως υποσταθμοί και γεννήτριες, που ωστόσο έχουν χάσει την ισχύ τους. Καθώς το φως της ανθρωπότητας θα συνδεθεί για άλλη μια φορά μαζί τους και θα τις φορτίσει ξανά με ενέργεια από την Πηγή, η ανώτερη συνείδηση θα ξαναγεννηθεί στη Γη.

Πρόκειται για κάτι που θα συμβεί σίγουρα, αν αρκετοί άνθρωποι ανοιχτούν προς τη διαφώτιση και την αγάπη. Δε θα γίνει ξαφνικά, ωστόσο θα ξεκινήσει ως διαδικασία'.
 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΛΗΨΗ;

"Όταν ανέρχεστε σε ανώτερη συχνότητα, φέρνετε στη ζωή σας μεγαλύτερη ποσότητα από το φως της ψυχής σας.

Η ποσότητα της Θείας ενέργειας που μεταφέρετε, μπορεί να είναι αρκετά μεγάλη και να μην μπορείτε πλέον να συντηρείτε ένα φυσικό σώμα, γι ' αυτό και στη συγκεκριμένη περίπτωση ενδεχομένως να επιλέξετε να διαβείτε στον άλλο κόσμο".
 

ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ ΤΟ 2012;

"Σύμφωνα με τις τωρινές προβλέψεις, κάποια άτομα θα μεταφερθούν στην τέταρτη διάσταση, ενώ οι λίγοι που είναι έτοιμοι, θα αναληφθούν.

Όσοι μπορούν, θα παραμείνουν και θα λειτουργήσουν ως φάροι φωτός, καθοδηγώντας όσους αφυπνίζονται εκείνο το διάστημα στη Γη.

Οι άγγελοι δεν αναμένουν ξαφνικές ή εντυπωσιακές αλλαγές. Θα παρουσιαστεί απλά μια εκπληκτική ευκαιρία για διαφώτιση, μέσω της κοσμικής στιγμής και των διαθέσιμων ενεργειών.

Εκατομμύρια ψυχές, αναμένεται να επωφεληθούν από τη μοναδική αυτή πνευματική ευκαιρία". 


ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ ΤΟ 2012;

"Οι άγγελοι θα συναθροιστούν για να σας βοηθήσουν να αποδεχτείτε τη νέα διαθέσιμη ενέργεια.

Σας ζητούν να προετοιμαστείτε.
Βρείτε λίγο χρόνο για προσευχή και διαλογισμό ή αν δεν μπορείτε, ανάψτε απλώς ένα κερί και ζητήστε από τις Θείες Δυνάμεις να σας βοηθήσουν.

Μπορεί να προτιμάτε έναν ήρεμο περίπατο στη φύση, ωστόσο σας παρακαλώ να αναγνωρίσετε τη σημασία της συγκεκριμένης ημέρας για την πνευματική σας εξέλιξη αλλά και όλων όσων κατοικούν στον πλανήτη σας".


ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ 2012;

Κάθε 26.000 χρόνια, ή 25.920 για την ακρίβεια, συμβαίνει μια σπάνια και ασυνήθιστη αστρολογική ευθυγράμμιση ανάμεσα στη Γη, στον Ήλιο και στο Γαλαξία, στη διάρκεια της οποίας, για μια στιγμή, ο χρόνος παγώνει.

Πρόκειται για μια κοσμική στιγμή, ένα διάστημα του άγνωστου και του θαυμαστού, όπου ενδέχεται να συμβούν πράγματα που ξεπερνούν την ανθρώπινη αντίληψη.

Συγχρόνως, οι πλανήτες Ποσειδώνας, Πλούτωνας και Ουρανός, θα είναι κατά τέτοιο τρόπο διατεταγμένοι ώστε να αλληλεπιδράσουν. Μολονότι η επικείμενη επιτάχυνση της πνευματικότητας μπορεί να συμβεί αργά σύμφωνα με το μέτρο της ανθρώπινης αντίληψης, από κοσμικής πλευράς θα είναι πολύ γρήγορη.

Σε αρχαίες σανσκριτικές γραφές, η κοσμική αυτή στιγμή, περιγράφεται ως η παύση που μεσολαβεί ανάμεσα στην εισπνοή και την εκπνοή του Βράχμα 'η αλλιώς του Θεού. Ένας αστρολόγος μου ανέφερε ότι ο Ποσειδώνας αντιπροσωπεύει την ανώτερη πνευματικότητα, ο Πλούτωνας τη μεταμόρφωση και ο Ουρανός την αλλαγή, και καθώς οι ενέργειες αυτές εργάζονται από κοινού, ο αντίκτυπος στον πλανήτη θα είναι μαζικός. Μας προσφέρεται μια δυνατότητα τεράστιας μεταβολής στη συνείδηση και καλούμαστε να χρησιμοποιήσουμε τις ανώτερες αυτές ενέργειες με σύνεση.

 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ 2012;
"Το χειμερινό  ηλιοστάσιο  του  2012  προαναγγέλλει το τέλος μιας παλιάς  εποχής  και  το  ξεκίνημα  μιας νέας. Σηματοδοτεί το τέλος ενός  αστρολογικού κύκλου διάρκειας 26.000 ετών και το ξεκίνημα ενός   νέου.  Παράλληλα,   αποτελεί   την  αρχή  μιας  μεταβατικής περιόδου,  διάρκειας  είκοσι  ετών.
Ήδη έχει ξεκινήσει να έρχεται στη Γη μια νέα, ανώτερη ενέργεια, ανοίγοντας το δρόμο για τις επικείμενες αλλαγές, ενώ το συγκεκριμένο έτος θα σας λούζει μαζική ποσότητα φωτός.

Η Λαίδη Γαία, ο θεόρατος άγγελος που επιβλέπει τη Γη, έχει αποφασίσει ότι πρέπει να αυξηθεί η συνείδηση της Γης και όλων όσων βρίσκονται επάνω της, γι 'αυτό, αν είστε έτοιμοι, θα έχετε την εκπληκτική δυνατότητα να εξελιχθείτε πνευματικά, μια μοναδική ευκαιρία στους σύγχρονους καιρούς.
Είναι κάτι για το οποίο προετοιμάζεστε εδώ και εκατοντάδες χρόνια!"


http://gateoflight.blogspot.gr/search/label/

“Η σύγκρουση Διογενών – Κρονίων”



“Η σύγκρουση Διογενών – Κρονίων”

Οι ανθρωποθυσίες της Κρόνιας λατρείας και η εγκατάστασή της στα (Ιερο)Σόλυμα

Στην αυγή της "επίσημης" καταγεγραμμένης ιστορίας (δηλ. περίπου στην τέταρτη χιλιετία π.Χ.) οι Έλληνες -αφού συνήλθαν από τις καταστροφές που τους προξένησε ο μεγάλος κατακλυσμός (ο οποίος εξαφάνισε στο βυθό του Αιγαίου τον εξελιγμένο πανάρχαιο Ελληνικό πολιτισμό της Αιγηίδος)- εμφανίστηκαν ξανά στο προσκήνιο. Διοικητικό και πολιτισμικό κέντρο αναδείχθηκε τότε η Κρήτη, η οποία, στηριζόμενη στην ναυτική της υπεροπλία, επανένωσε μέσω των θαλασσίων οδών τους διεσπαρμένους σε Ευρώπη, Ασία και Β. Αφρική εναπομείναντες Έλληνες, δίνοντας ταυτόχρονα μέσω του εμπορίου την ευκαιρία για πολιτισμική αναγέννηση και των υπολοίπων λαών.

Ο ηγέτης της Κρήτης Μίνωας αναγνωρίστηκε πρώτος μεταξύ των Ελλήνων βασιλέων και ηγεμόνων. Παράλληλα ο ίδιος φρόντισε για την επέκταση της εξουσίας του και σε εδάφη μη Ελληνικά, δημιουργώντας νέες αποικίες κοντά στις πληγείσες και αδύναμες πλέον προκατακλυσμιαίες Ελληνικές εστίες της Μικράς Ασίας, της μέσης Ανατολής και της Αιγύπτου, φθάνοντας ακόμα και μέχρι την Ιρλανδία σύμφωνα με Ιρλανδικές παραδόσεις των Δρυΐδων.

Παρά την προσπάθεια του Μίνωα να ενδυναμώσει τον Ελληνισμό, από νωρίς εκδηλώθηκε έντονη συνωμοτική αντίδραση και αντίσταση στο έργο του. Αυτή προέρχονταν από τους οπαδούς της παλαιάς Κρόνιας τυραννίας, η οποία είχε ηττηθεί στον πόλεμο του Δία κατά των υιών του Κρόνου Τιτάνων (Τιτανομαχία). Οι Κρόνιοι μεταξύ άλλων ευθύνονται και για τον παγκόσμιο-εμφύλιο πόλεμο Αιγαίων και Ατλάντων το 9.500 π.Χ. (η χρονολογία αυτή δίνεται από τον Πλάτωνα στον "Τίμαιο"). Ο πόλεμος αυτός είχε λήξει με την ήττα και καταστροφή της Κρόνιας Ατλαντίδος.

Αν και είχαν νικηθεί κατά κράτος από τις Διογενείς δυνάμεις, οι λειτουργοί και οπαδοί του Κρόνου συνέχισαν να αντιμάχονται "υπογείως" όσους βίωναν και εξάπλωναν την κοσμοθεωρία που είχε εγκαθιδρύσει ο Ζευς ως οικουμενικός βασιλέας. Η ιδεολογία του Διός κατά την πάροδο των αιώνων εξελίχθηκε, για να καταλήξει σε ότι ονομάζουμε σήμερα Ελληνισμός.

Ο Μίνως λοιπόν σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα ήταν ένας ηγέτης που άνηκε στο στρατόπεδο των Διογενών, όπως μαρτυρεί και ο Όμηρος (Οδύσσεια, ραψωδία τ, στοίχος 179): "Πόλη μεγάλη είναι η Κνωσός της Κρήτης, όπου ο Μίνωας, του Δία συνομιλητής, βασίλευε εννέα χρόνια". Άρα ο Μίνως, και λόγω αξιώματος, ήταν ο κυριότερος εχθρός των Κρονίων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνη η περίοδος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η εποχή της μεγάλης σύγχυσης, εφ' όσον ο κόσμος είχε προέλθει από μία παγκόσμια καταστροφή. Φυσικά στο επίκεντρο του προβλήματος βρίσκονταν η ανθρωπότητα, που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της μετά από περίπου 4 χιλιετίες ημιάγριας κατάστασης. Ωστόσο καθ΄ όλη τη μακρά αυτή περίοδο βαρβαρότητας η απαραίτητη σπερματική γνώση (μαγιά) για την παλινόρθωση του πολιτισμού είχε σωθεί από τα ιερατεία του Διός στις βιβλιοθήκες των ναών, όπως ομολογεί στον Τίμαιο του Πλάτωνας ο αιγύπτιος ιερέας Σόγχιτος απευθυνόμενος στον Σόλωνα.

Οι Κρόνιοι από την άλλη μεριά δεν παρέδωσαν τα όπλα. Προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το χάος που επικράτησε εξαιτίας του κατακλυσμού, ώστε να επιβάλουν δια της πλαγίας οδού (δηλ. μέσω της θρησκείας) την τυραννία τους στους δυστυχείς ανθρώπους. Το κυριότερο χαρακτηριστικό της Κρόνιας λατρείας ήταν οι ανθρωποθυσίες, και αυτή είναι μία πληροφορία που την αντλούμε από τον Πλούταρχο. Βεβαίως τα ιερατεία του Διός δεν έμειναν αδρανή. Οι τιμωρίες για τους οπαδούς του Κρόνου ήταν υποδειγματικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι του Λυκάωνος, βασιλιά της Αρκαδίας. Ο Παυσανίας στα "Αρκαδικά" του καταγράφει το περιστατικό: "Κατά τη γνώμη μου ο Λυκάων ήταν σύγχρονος με τον βασιλιά των Αθηναίων Κέκροπα, όμως οι δύο τους δεν υπήρξαν εξίσου συνετοί στην αναζήτηση του καλύτερου τρόπου λατρείας: ο Κέκρωψ ονόμασε πρώτος τον Δία ύπατο (ύψιστο θεό) και έκρινε, πως δεν είναι σωστό να θυσιάσει ζωντανή ύπαρξη και πρόσφερε στο βωμό γλυκίσματα του τόπου, που τα ονομάζουν πελάνους ακόμα και τώρα οι Αθηναίοι. Ο Λυκάων όμως έφερε πάνω στο βωμό του Λύκαιου Δία ανθρώπινο βρέφος και θυσίασε το βρέφος, για να βρέξει το βωμό με αίμα" (Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, "Αρκαδικά",VIII, 2, 3-3.1).

Μετά την βεβήλωση του βωμού ο Ζευς τιμώρησε τον Λυκάωνα και τον μεταμόρφωσε σε λύκο. Ο Παυσανίας, όπως φαίνεται και από το κείμενο, επιδοκιμάζει τον Διογενή Κέκρωπα τον οποίο αποκαλεί συνετό στην αναζήτηση του σωστότερου τρόπου λατρείας. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, ότι η αντιπαράθεση Κρονίων και Διογενών συνεχίστηκε με την μορφή σύγκρουσης ιερατείων που πρέσβευαν την μία ή την άλλη κοσμοθεωρία.

Η ίδρυση των (Ιερο)Σολύμων από Κρόνιους

Η άνοδος του Μίνωα στον θρόνο της Κρήτης σήμανε την αντίστροφη μέτρηση για τους οπαδούς του Κρόνου, οι οποίοι συσπειρώθηκαν γύρω από τον Σαρπηδόνα, αδερφό του Μίνωα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει: "Όταν τα παιδιά της Ευρώπης, ο Σαρπηδών και ο Μίνως, μάλωσαν για την βασιλεία και επικράτησε ο Μίνωας, ο Σαρπηδών έφυγε μαζί με τους συντρόφους του. Οι εξόριστοι έφθασαν στην Μιλυάδα της Ασίας, όπου σήμερα κατοικούν οι Λύκιοι. Τότε λέγονταν Μιλυάδα και οι Μιλύες λέγονταν Σόλυμοι. Βασιλιάς ήταν ο Σαρπηδών..." ("Κλειώ", 173).

Όπως λεει ο Ηρόδοτος, η εξέγερση των Κρονίων με ηγέτη των Σαρπηδόνα απέτυχε. Ο Μίνωας τους εξόρισε στην Μέση Ανατολή όπου και πήραν το όνομα Σόλυμοι, ίδρυσαν την πόλη Σόλυμα και ανακήρυξαν τον Σαρπηδόνα βασιλιά τους. Ότι οι Σόλυμοι, ο λαός του Σαρπηδόνα, ήταν λάτρες του Κρόνου, μας το λέει ο Πλούταρχος: "Πράγματι πληροφορούμαι, ότι οι Σόλυμοι, οι γείτονες των Λυκίων, τιμούσαν ιδιαίτερα τον Κρόνο...." (Πλούταρχος, "Hθικά", "Περί των Εκλελοιπότων Χρηστηρίων", 421D).

Ότι ίδρυσαν εκείνοι την πόλη Σόλυμα το πληροφορούμαστε από τον Ιουδαίο ιστορικό και ραβίνο Ιώσηπο: "....επειδή επί της εποχής του Αβραάμ, του προγόνου μας, η πόλη λέγονταν Σόλυμα. Πολλοί λένε, ότι και ο Όμηρος την αποκαλεί Σόλυμα. Την δε προσωνυμία "Ιερο-" οι Εβραίοι έβαλαν αργότερα. Ήταν κατά την εποχή που με τη στρατιά του Ιησού (του Ναυή) κατά των Χαναναίων και του πολέμου, κατά τον οποίο οι Χαναναίοι κράτησαν (την πόλη), που (ο Ιησούς) κατένειμε στους Εβραίους, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να διώξουν (τους Χαναναίους) από τα Ιεροσόλυμα, μέχρι που την πολιόρκησε ο Δαυίδ...." (Ιώσηπος, "Ιουδαϊκή Αρχαιολογία", Ζ,3,10-25).

Οι Κρόνιοι με ηγέτη τον Σαρπηδόνα δεν ξέχασαν ποτέ το μίσος για τους Διογενείς. Σύντομα απώλεσαν και κάθε στοιχείο Ελληνικής εθνικής συνείδησης. Η επόμενή τους κίνηση ήταν, να αναζητήσουν συμμάχους ομοϊδεάτες ανάμεσα στα βαρβαρικά φύλα που τους περιτριγύριζαν. Αυτοί βρέθηκαν στο σημιτικό βασίλειο των Ακαδίων, στην Μεσοποταμία, που είχε δημιουργηθεί πάνω στα ερείπια της Μινωικής Σουμερίας. Οι Ακάδιοι είχαν δύο κυρίαρχους αρσενικούς θεούς: τον "Ένκυ" και τον "Ενλίλ". Αμφότεροι άνηκαν στο πάνθεον των Αννουνάκι. Ο Ένκυ σύμφωνα με τον σερ Λώρενς Γκάρντνερ είναι ο θεός που οι Εβραίοι ονόμαζαν "Άδον" ή "Κύριο", δηλαδή "ο καλός θεός", ο Ενλίλ ήταν ο θεός Τυφών, που κατάστρεψε τις Ελληνικές πολιτείες των Σοδόμων και των Γομόρρων, και τον γνωρίζουμε ως Γιαχβέ, δηλαδή "ο κακός θεός". Ο τελευταίος, ο Ενλίλ-Γιαχβέ, ταυτιζόταν με τον Σεθ ή Σετ των Αιγυπτίων, δηλαδή τον Τιτάνα Τυφώνα των Ελλήνων.

Σύμφωνα με τα Διονυσιακά του Νόννου, όταν ο Κρόνος και οι Τιτάνες νικήθηκαν από τους Ολύμπιους , ο Τυφών αντεπαναστάτησε κατά του Διός. Ο πόλεμος θεών και Τιτάνων επαναλήφθηκε σε δεύτερο γύρο. Τελικά οι Έλληνες Ολύμπιοι στέφθηκαν ξανά νικητές. Ο Τυφών-Ενλίλ-Γιαχβέ-Σεθ, όπως αντιλαμβανόμαστε ήταν ο διάδοχος του Κρόνου στην ηγεσία των Τιτάνων. Στην ουσία όμως Κρόνος και Τυφών ταυτίζονται, γεγονός που θα αποδειχθεί παρακάτω από τα αρχαία κείμενα.

Η συμμαχία Κρονίων και σημιτικών φυλών

Οι Χαλδαίοι-Ακάδιοι πρέπει να καλοείδαν την συμμαχία με τους Σολυμίτες. Είναι η εποχή, που ο μάγος Αβραάμ από την πόλη Ουρ της Μεσοποταμίας περιφέρεται στην περιοχή της Φιλισταίας (Παλαιστίνης) κατασκοπεύοντας τις Μινωικές αποικίες, ενώ η δράση του φθάνει και μέχρι την Αίγυπτο, όπου υπήρχε κρυφό μεν αλλά ισχυρό ιερατείο του Τυφώνος. Ο Αβραάμ και οι δικοί του ονομάστηκαν Εβραίοι, λέξη που σημαίνει "περιπλανώμενοι". Πράγματι σκοπός της ομάδος αυτής δεν ήταν να στεριώσει κάπου, αλλά να αναγνωρίσει το έδαφος για την εισβολή που θα επακολουθούσε, και γι' αυτό το λόγο έπρεπε να βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση.
Στα χρόνια που ακολούθησαν η Κρόνια παράταξη ετοιμαζόταν πυρετωδώς για την αντεπίθεσή της. Σκοπός ήταν να καταληφθεί πρώτα η Αίγυπτος και κατόπιν η Παλαιστίνη-Φιλισταία. Παράλληλα η επιμειξία Κρονίων Ελλήνων και σημιτικών φυλών δημιούργησε τον πειρατικό λαό των Φοινίκων οι οποίοι, σύμφωνα με τον Πλούταρχο ("Περί Δεισιδαιμονίας" 171Β) ήταν Κρόνιοι. Η ναυτική ικανότητα του λαού αυτού επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για την εισβολή στην κυρίως Ελλάδα, πράγμα που το είδαμε να γίνεται πράξη αιώνες μετά, κατά την διάρκεια των Μηδικών πολέμων.

Η Αίγυπτος λοιπόν δεν ήταν εύκολος στόχος. Η χώρα αυτή την εποχή εκείνη ήταν ιδιαίτερα ισχυρή και σύμμαχος της Μινωικής ομοσπονδίας. Αποφασίστηκε λοιπόν να αλωθεί από τα μέσα. Η εβραϊκή βίβλος με γλαφυρές περιγραφές αναφέρει, ότι οι Αιγύπτιοι είχαν αιχμαλωτίσει τους Εβραίους που ζούσαν εντός της επικράτειάς τους, επειδή τους φοβούνταν.

Η εξέγερση του ιερέα Οσαρσήφ, δηλαδή του Μωυσή (σύμφωνα με τα "Αιγυπτιακά" του Μανέθωνα), είχε ως σκοπό την επιβολή της Κρόνιας (Τυφών-Σεθ) λατρείας στην Αίγυπτο. Οι ταραχές ξέσπασαν, μόλις αποκαλύφθηκε ότι ο Οσαρσήφ ήταν ένας "μεμιασμένος" ιερέας (με την λέξη αυτή να σημαίνει, ότι ο Μωυσής είχε τελέσει ανθρωποθυσία εντός του ναού: βλ. Και Ι.Φουράκη, "η πρώτη σύγκρουση Ελλήνων-Εβραίων", σελ.80). Η ανθρωποθυσία έχει ήδη αναφερθεί ότι ήταν χαρακτηριστικό της Κρόνιας λατρείας. Ο φόνος αυτός επιβεβαιώνεται και στο κεφάλαιο β' της " εξόδου", στα χωρία ια-ιε, όπου διαβάζουμε: "Αμέσως εφόνευσεν (ο Μωησής) αυτόν (τον Αιγύπτιο) και τον έχωσε εις την άμμον".

Τα γεγονότα από εδώ και μετά είναι πολύ-λίγο γνωστά. Οι Αιγύπτιοι οπαδοί του Οσαρσήφ-Μωυσή έχασαν τον πόλεμο και εξορίστηκαν από την Αίγυπτο. Πέρασαν στη χερσόνησο του Σινά και ονομάστηκαν Ισραήλ, δηλαδή: "Ο λαός του θεού" (Ηλ). Όχι όμως οποιουδήποτε θεού, αλλά του Κρόνου, εφ' όσον ξέρουμε, ότι: "Κρόνον τοίνυν οι Φοίνικες Ηλ προσαγορεύουσιν..." (Ερενίου Φίλωνος, "φοινικική ιστορία", απόσπασμα καταχωρημένο στο Δ΄ βιβλίο, κεφάλαιο Ζ΄, του έργου "Ευαγγελική προπαρασκευή" του Ευσέβιου Καισαρείας).

Η αποτυχία στην Αίγυπτο δεν πτόησε το Κρόνιο ιερατείο. Οι Αιγύπτιοι εξόριστοι (Ισραηλίτες) συμμάχησαν με τους Έλληνες Σόλυμους (Ιουδαίους) και υπό το γενικό όνομα Εβραίοι (έτσι τους ήξεραν οι Κρήτες της Φιλισταίας) ξεκίνησαν το θεάρεστο έργο της γενοκτονίας των Διογενών Ελλήνων: "Δια τούτο τάδε λέγει ο κύριος. Ιδού εγώ εκτείνω την χείρα μου επί τους αλλοφύλους και εξολοθρεύσω Κρήτας και απολώ τους καταλοίπους τους κατοικούντας την παραλίαν" (Ιεζεκιήλ, ΚΕ΄, στ΄).

Η Κρόνια λατρεία στον Πλούταρχο

Ο Πλούταρχος ο Χαιρωνεύς ήταν αρχιερέας του Απόλλωνα στους Δελφούς. Από την θέση του αυτή συχνά καταφέρθηκε κατά της δεισιδαιμονίας και των υπολοίπων της Κρόνιας λατρείας. Ο ίδιος θεωρούσε την Κρόνια λατρεία βάρβαρη, ανθελληνική και επικίνδυνη για την ανθρωπότητα. Από τον Πλούταρχο γνωρίζουμε, ότι οι Φοίνικες λάτρευαν τον Κρόνο και του πρόσφεραν ανθρωποθυσίες: "Πέρασε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στην Καρχηδόνα, επειδή ο Κρόνος δέχεται μεγάλες τιμές..." (Πλούταρχος, "Ηθικά", "Περί του Εμφαινομένου προσώπου τω Κύκλω της Σελήνης", 942C).

"Δεν θα ήταν πιο ωφέλιμο για τους Καρχηδόνιους να πάρουν εξ αρχής ως νομοθέτη τον Κριτία ή τον Διαγόρα και να μην πιστεύουν στην ύπαρξη κανενός θείου πνεύματος ή θεού, από το να κάνουν θυσίες σαν και αυτές που πρόσφεραν στον Κρόνο; Δεν θα ήταν αυτά, όπως αναφέρει ο Εμπεδοκλής, μιλώντας για εκείνους που θυσίαζαν ζωντανά πλάσματα: "σηκώνει ο πατέρας τον αγαπητό του γιο, που έχει αλλάξει στη μορφή, και κάνοντας προσευχή τον σφάζει, ο ανόητος", αλλά με γνώση και συνείδηση πρόσφεραν οι ίδιοι θυσία τα παιδιά τους, ενώ οι άτεκνοι αγόραζαν από τους φτωχούς παιδιά και τα έσφαζαν σαν αρνιά ή σαν μικρά πουλιά, ενώ η μητέρα στέκονταν πλάι αυστηρή και χωρίς να θρηνεί. Αν όμως στέναζε ή δάκρυζε, στερούνταν την τιμή, αλλά και το παιδί της δεν γλίτωνε την θυσία. Μπροστά μάλιστα από το άγαλμα όλη η περιοχή γέμιζε από θορύβους, καθώς άρχιζαν να παίζουν τους αυλούς και να χτυπούν τα τύμπανα, για να μην ακούγεται η βοή των θρήνων. Αν ωστόσο γίνονταν άρχοντές μας οι Τυφώνες ή οι Γίγαντες, διώχνοντας τους θεούς, με ποιες άραγε θυσίες θα ευχαριστούνταν ή ποιες άλλες ιεροτελεστίες θα απαιτούσαν;" (Πλούταρχος, "Ηθικά", "Περί Δεισιδαιμονίας", 171Β -Α).

Η περιγραφή της ανθρωποθυσίας των Φοινίκων προς τιμή του Κρόνου, που μας δίνει ο Πλούταρχος, είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστική. Στην τελευταία πρόταση μάλιστα ταυτίζει την λατρεία του Κρόνου με εκείνη του Τυφώνος. Μάλιστα στο "Περί Ίσιδος και Οσίριδος" (365 Α) ο ίδιος θεωρεί τον Τυφώνα υιό του Κρόνου: "Είναι δε τέκνα ο Τυφών και ο Νέφθυς του Κρόνου".

Ο Τυφών κατά τον Πλούταρχο είναι ο γενάρχης των Ιουδαίων: "Ορισμένοι πάλι, που λένε ότι εφτά μέρες κράτησε η φυγή του Τυφώνος πάνω σε γάιδαρο μετά την μάχη και, όταν αυτός σώθηκε, γέννησε τον Ιεροσόλυμο και τον Ιουδαίο, είναι ολοφάνερο με βάση αυτό, ότι ανάμειξαν στο μύθο Ιουδαϊκά στοιχεία" ("Περί Ίσιδος και Οσίριδος", 363C).

Ο Τυφών είχε ως σύμβολό του τον γάιδαρο: "Νομίζουν επίσης, ότι ο γάιδαρος, όπως είπαμε, είναι όμοιος με τον Τυφώνα...". Γνωρίζουμε από τον Απίωνα, ότι μέσα στα "Άγια των Αγίων" του ναού του Σολομώντα υπήρχε ένα ομοίωμα του γαϊδάρου, στο οποίο οι ιερείς του Ισραήλ πρόσφεραν θυσίες. Φυσικά ο γάιδαρος αυτός ήταν ο Σεθ ή Σετ (Τυφών). Ο Ιουδαίος ιστορικός Ιώσηπος προσπάθησε να διαψεύσει τις καταγγελίες του Απίωνος: "Μέσα στον ναό αυτόν ο Απίων είχε το θράσος να υποστηρίζει, ότι οι Ιουδαίοι διατηρούν το κεφάλι ενός γαϊδάρου, ότι λατρεύουν αυτό το ζώο και υποκλίνονται μπροστά του με μεγάλο σεβασμό. Το γεγονός που αναφέρει έχει σχέση με την λεηλασία του ναού από τον Αντίοχο τον Επιφανή, όταν ανακαλύφθηκε ένα κεφάλι φτιαγμένο από χρυσό μεγάλης αξίας. Για το θέμα αυτό ήθελα πρώτα να πω, ότι, ακόμα και αν είχαμε ένα τέτοιο λατρευτικό αντικείμενο, ένας Αιγύπτιος είναι ο τελευταίος που θα μπορούσε να μας κατηγορήσει. Γιατί ο γάιδαρος δεν είναι χειρότερος από τις γάτες, τα τραγιά και τα υπόλοιπα πλάσματα, που στη χώρα του περνιούνται για θεοί" (Ιώσηπος, "Κατ' Απίωνος", λόγος Β', 80-82). Επίσης στο ίδιο έργο ο Ιώσηπος απαντά στις κατηγορίες του Απίωνα ότι οι Ιουδαίοι θυσίαζαν Έλληνες και μετά τους έτρωγαν, ορκιζόμενοι αιώνιο μίσος προς τον Ελληνισμό.

Στα "Συμποσιακά" του Πλουτάρχου γίνεται δια στόματος Λαμπρία αναφορά σε τιμές που αποδίδουν οι Ιουδαίοι στον γάιδαρο: "Όχι βέβαια, είπε ο Λαμπρίας παίρνοντας τον λόγο, αλλά κρατιούνται οι Ιουδαίοι μακριά από το λαγό λόγω της ομοιότητάς του με το ζώο που τιμούν περισσότερο απ' όλα... πράγματι ο λαγός μοιάζει με γάιδαρο..." (Πλούταρχος "Συμποσιακά", βιβλίο τέταρτο, πρόβλημα Ε, 670 Ε).

Αλλά και η μέρα λατρείας του Γιαχβέ, το Σάββατο, ήταν η μέρα αφιερωμένη στον Κρόνο. Οι μέρες έπαιρναν το όνομά τους από το όνομα του πλανήτη της πρώτης ώρας τους σύμφωνα με τάξη αντίστροφη αυτής των πλανητών. Για παράδειγμα, εάν η πρώτη ώρα μιας μέρας ήταν η ώρα του Ήλιου, η πρώτη ώρα της δεύτερης μέρας σύμφωνα με τον χωρισμό σε 12 ώρες θα ήταν της Σελήνης κ.ο.κ. Στις λατινογενείς ονομασίες ακολουθείται η αρχή αυτή. Έτσι η Κυριακή είναι η "Sun-day", μέρα του Ήλιου. Η δική μας Δευτέρα είναι η μέρα της Σελήνης (Luna): Lunedi και στα Αγγλικά M(o)on-day. Έτσι φθάνουμε στο Σάββατο, την έβδομη ημέρα, που είναι αφιερωμένη στον Κρόνο (Saturnus): στα Αγγλικά "Satur-day". Ένα ακόμα αποδεικτικό στοιχείο είναι το πρώτο συνθετικό "Σατ-" στην λατινική ονομασία του Κρόνου, το οποίο είναι πολύ κοντά στην Αιγυπτιακή ονομασία του Τυφώνος, δηλαδή του "Σετ". Τέλος και στις σύγχρονες Σατ-ανιστικές τελετές, όπου η μαγεία ασκείται και μέσω της "Σολομωνικής", η ανθρωποθυσία αποτελεί κεντρικό στοιχείο της τελετής.

Πηγή: Στέφανος Μυτιληναίος, περιοδικό "Δαυλός".

Γειώνοντας το Εγώ





 



ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΡΕΥΜΑ

Η ζωή είναι ένα εκπληκτικό ταξίδι! Εκεί που φαίνεται πως έχουμε πάρει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, πέφτουμε πάνω σε ένα εμπόδιο που μας αναγκάζει να ακολουθήσουμε διαφορετικό δρόμο. Ξαφνικά, βρισκόμαστε σε άγνωστες περιοχές όπου ανακαλύπτουμε πόσο επιτήδειοι και πολυμήχανοι είμαστε. Τέτοιες απροσδόκητες αλλαγές, όταν τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν διαφορετικά απ’ ότι ελπίζαμε, μας δίνουν την ευκαιρία να εξακριβώσουμε αν είμαστε ακόμα κολλημένοι σε παλιά πρότυπα πεποιθήσεων και συμπεριφοράς. Όπως είπε κάποιος κάποτε, είναι εύκολο να αγαπάς και να δημιουργείς κάτω από ιδανικές καταστάσεις. Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να αγαπάμε και να δημιουργούμε όταν ζούμε μέσα σε μια κόλαση.

Οι περισσότεροι από μας διδαχτήκαμε πως το να έχουμε προσδοκίες είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό. Κι όμως, όταν περιμένουμε πως τα πράγματα θα ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο δρόμο ή όταν πιστεύουμε πως πρέπει να ακολουθήσουν αυτό το συγκεκριμένο δρόμο, μπορεί να εθελοτυφλούμε σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Για παράδειγμα, δεν είναι ασυνήθιστο κάποιο άτομο να κάνει αίτηση για μια συγκεκριμένη θέση εργασίας, πιστεύοντας πως θα προσληφθεί σε αυτή, ενώ στην πορεία της συνέντευξης ο υποψήφιος εργοδότης να του προσφέρει μια διαφορετική θέση. Αν και αυτή θα μπορούσε να είναι το τέλειο εφαλτήριο για την επαγγελματική του πρόοδο και εξέλιξη, το άτομο την απορρίπτει εξαρχής επειδή δεν ικανοποιεί την αρχική του προσδοκία.

Πολύ συχνά, επενδύουμε συναισθηματικά σε μια προσδοκία. Όταν όμως κάτι δεν εξελιχθεί όπως το περιμέναμε, αναστατωνόμαστε υπερβολικά, περνώντας ώρες, μέρες –ακόμα και το υπόλοιπο της ζωής μας- βράζοντας στο ζουμί της κατάθλιψης και της μεμψιμοιρίας.

Οι πραγματικά υγιείς άνθρωποι κατανοούν πως η ζωή δεν εξελίσσεται πάντα σύμφωνα με τα σχέδια ή τις προσδοκίες μας. Μια και γνωρίζουν πως δεν μπορούν να ελέγξουν το ρεύμα του ποταμού της ζωής, δεν αντιστέκονται στην φυσική εξέλιξη των γεγονότων. Αντίθετα, διαθέτουν μια ικανότητα να ανταποκρίνονται με λεπτότητα στις απρόσμενες αλλαγές, χωρίς να υποφέρουν από τον παρατεταμένο φόβο και την απελπισία που προκαλούν οι απόλυτες προσδοκίες.  
Το θάρρος να μένουμε ανοιχτοί σε όσα φέρνει η ζωή και η διάθεση να ανακαλύψουμε απρόβλεπτες ευκαιρίες στο μέσο των απροσδόκητων αλλαγών, αποτελεί μια πνευματικά υγιή αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Σε μια διαφήμιση της αμερικάνικης τηλεόρασης για πιστωτική κάρτα, ο ηθοποιός Καρλ Μάλντεν έγινε διάσημος με την φράση: «Να μη λείπει ποτέ από την τσέπη σας!». Ξεχάστε τις πιστωτικές κάρτες και σκεφτείτε πως αυτό που δε θα πρέπει ποτέ να σας λείπει είναι η προθυμία να ακολουθείτε τη ροή της ζωής. Αν υπήρχε ένας σύλλογος πνευματικά υγιών ανθρώπων, το σήμα κατατεθέν του θα μπορούσε να είναι η φράση: «Δεχόμαστε τα πράγματα έτσι όπως έρχονται».


Συλλογή πληροφόρησης & επιμέλεια παρουσίασης: Ευαγγέλου Χρυσάνθη
πηγή: Isaac David Shamaya – Carolyn Shamaya
απο το γαλάζιο βιβλίο της Επίγνωσης

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...