Παρατηρώ γύρω μου τον κόσμο και βρίσκω
ότι έχει ένα σημαντικό πρόβλημα . Είναι λίγο βαρετός . Όλοι οι άνθρωποι κάνουν
συνεχώς τα ίδια, γι αυτό τελικά όλοι βαριούνται . Είναι βέβαια και θέμα
παιδείας . Όλοι ξέρουν τα ίδια , πάνω κάτω , πράγματα , βλέπουν τις ίδιες
εκπομπές στην τηλεόραση , μιλούν συνέχεια για το παρελθόν τους . Σχεδόν κανείς
δεν ασχολείται με τίποτα ενδιαφέρον . Κανείς δεν αναρωτιέται για τα πιο βασικά
πράγματα που ενώ τα ρωτούσε όταν ήταν παιδί και κανείς δεν του απαντούσε ,
αποφάσισε πια να μην ξαναρωτήσει και επομένως να μην μάθει . Μα τα πιο σπουδαία
πράγματα , τα μαθαίνεις όταν είσαι παιδί , αλλά μετά πρέπει να τα ξεχάσεις , αν
θέλεις να μεγαλώσεις . Το ψιθύρισμα του γρύλλου και το μονότονο τραγούδι της
βροχής έρχονται σε σένα από το σκοτάδι , σαν μακρινό κρυφομίλημα των παιδικών
σου ονείρων .
Ξέρω όμως , πιο είναι το πρόβλημα .
Εγώ . Και οι φίλοι μου , που είναι σαν και μένα παράξενοι , και θέλουμε να
αλλάξει ο κόσμος και να γίνει σαν και
εμάς . Να μπορεί να ακούει το κλάμα του ξύλου στο τζάκι , το παράπονο του λουλουδιού όταν ο ήλιος του
κλέβει την τελευταία του δροσοσταλίδα , τη μουσική της αιωνιότητας στο θόρυβο
των στιγμών που διαβαίνουν . Μα καλά , πώς δεν τα ακούτε ? Έχω παρατηρήσει ότι
έχετε πολύ οξυμένη ακοή , μόλις πέσει ένα νόμισμα στο πάτωμα , γυρίζετε αμέσως
το κεφάλι σας να δείτε μήπως είναι δικό σας . Αλλά ξέχασα , έχετε εξασκήσει τις
αισθήσεις σας , τη λογική σας , τη φαντασία σας , σε ότι σας δίδαξαν . Στο
χρήμα .
Μα χρήμα είναι ότι είναι χρήσιμο
("χρήματα είναι αν χρήσιμα είη " Πλατ. Ερυξ.17) και σας διαβεβαιώνω
ότι υπάρχουν πολύ πιο χρήσιμα πράγματα από το χρήμα .
Σκεφτείτε λίγο τι σας έχουν μάθει .
Ότι το χρήμα (το χρήσιμο δηλαδή) είναι
το νόμισμα . Μα το νόμισμα ετυμολογείται απο το νέμω (=μοιράζω) και παρόλα αυτά
δεν σας το μοιράζουν . Από το νέμω παράγεται το νομίζω , άρα τα νομίσματα
νομίζετε ότι τα έχετε . Άλλοι τα έχουν . Εσείς κρατάτε κάτι τσαλακωμένα
βρωμόχαρτα που νομίζετε ότι είναι νομίσματα .
Και είστε τόσοι πολλοί που το
πιστεύετε ώστε το κάνατε πραγματικότητα .
Γι αυτό σας λέω ότι το πρόβλημα είμαι
εγώ και οι φίλοι μου , που δεν νομίζουμε το ίδιο πράγμα . Εμείς για νόμισμα
έχουμε τον άνεμο (α στερητικό + νέμω) , ο οποίος δεν μοιράζεται , ανήκει σε
όλους . Ανοίγουμε το στόμα μας , αναπνέουμε (ανα+ πνοή=πνεύμα) το πνεύμα που
ανήκει σε όλους μας και γινόμαστε πλούσιοι. Παίρνουμε με την αναπνοή μας , το
πνεύμα που εξέπνευσαν οι παππούδες μας , και εκπνέουμε αφήνοντας το πνεύμα πάλι
ελεύθερο να ταξιδέψει στις επόμενες γενιές , να το γευτούν και να ζήσουν τα
παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας. Εμείς ζητάμε την ουσία .
Εσείς γυρίζετε γύρω από αυτήν , περί
αυτής , και ψάχνετε την περι-ουσία . Και νομίζετε ότι αν αποκτήσετε περιουσία
θα αποκτήσετε και εξουσία .ΛΑΘΟΣ . Η εξ-ουσία προέρχεται εκ της ουσίας ,αλλά
εσείς γυρίζετε γύρω, γύρω και δεν φτάνετε ποτέ σε αυτήν . Και όταν λέμε εξουσία,
δεν εννοούμε εξουσία πάνω σε άλλους , αλλά στον εαυτό μας . Κι αυτό λάθος σας
το έχουν μάθει . Η ουσία προέρχεται από το ρήμα ειμί (είμαι , με μετοχή θηλυκού= ούσα ) και αφορά εμένα όχι
τους άλλους .
Και ενώ μαζεύετε αυτά που νομίζετε ως
νομίσματα , πλούσιοι δεν γίνεστε . Γιατί πλούσιος είναι αυτός που έχει πλέονα
ουσία και όχι νομίσματα . Είστε πτωχοί (εκ του πτώσσω = δειλιώ , φοβάμαι ,
ζαρώνω ), δηλαδή φοβητσιάρηδες . Δεν τολμήσατε ποτέ να αμφισβητήσετε τα
νομίσματα των άλλων και να ψάξετε για τα δικά σας . Σας κάλυψαν την αλήθεια ,
και αυτός που καλύπτει λέγεται κλέπτης .
Καταλαβαίνετε τώρα , ότι αυτά που
ξέρετε είναι όλα λάθος .
Ξεκινήστε από την αρχή , αφήστε την
ψυχή σας ελεύθερη να ταξιδέψει να βρει τα χρήματα . Βγείτε το βράδυ , την ώρα
που όλοι κοιμούνται στο μπαλκόνι σας και ακούστε τον άνεμο . Επικεντρώστε εκεί
την προσοχή σας . Θα τον ακούσετε να μιλάει στη μυστική γλώσσα των πουλιών .
Και όταν σας ρωτήσει ποιά είναι αυτή η αόρατη φλόγα του σκοταδιού που το
τρεμόπαιγμα της είναι τ΄ άστρα , εσείς μην ντραπείτε να δακρύσετε . Γιατί τ΄
άστρα τρεμοπαίζουνε καθώς το μάτι ανοιγοκλείνει λίγο πριν δακρύσει .