Δευτέρα 14 Απριλίου 2014

Η Παναγία των αρχαίων Ελλήνων !!!!!!





Πώς με το πέρασμα στον χριστιανικό κόσμο η θεά Αθηνά «αντικαταστάθηκε» στη θρησκευτική συνείδηση από την Παρθένο Μαρία.

«Η Αθηνά της Βαρβακείου», πιστό αντίγραφο σε μικρό μέγεθος του χρυσελεφάντινου αγάλματος της θεάς Αθηνάς στον Παρθενώνα.
Στρατηγός, προστάτις και παρθένος. Είναι η θεά Αθηνά ή η Παναγία; Προστάτις των γυναικών, των παιδιών και του τοκετού. Είναι η Άρτεμις Παιδοτρόφος και Λοχεία ή μήπως η Παναγία; Συνετή, κόσμια, καλόβουλη, μειλίχια και πολυεύσπλαχνη, που δοκίμασε αβάσταχτο πόνο και γνώρισε πολλά βάσανα. Είναι η θεά Ίσις ή πρόκειται για την Παναγία, μητέρα του Χριστού;

Εκεί, στο γύρισμα του ελληνικού κόσμου από τον πολυθεϊσμό στον χριστιανισμό, όταν ο δεύτερος άρχισε σιγά-σιγά να επικρατεί στη θρησκευτική συνείδηση και στη λατρευτική πρακτική, η μείξη στοιχείων του ειδωλολατρικού παρελθόντος με τη νέα θρησκεία όχι μόνο δεν θα τη μείωνε, αλλά θα συντελούσε σε μεγάλο βαθμό στην εδραίωσή της. Πρότυπα αιώνων, εξάλλου, ήταν δύσκολο να καταργηθούν. Αντιθέτως, η αφομοίωσή τους από τον χριστιανισμό υπήρξε ο συνδετικός κρίκος που χρειάζονταν οι άνθρωποι για να τον δεχθούν ευκολότερα. Αποτέλεσμα, πολλές από τις αρχαίες θεότητες και τελετουργίες να παραμείνουν στο χριστιανικό εορτολόγιο και να προσαρμοστούν στο τυπικό και στις παραδόσεις της νέας θρησκείας.

Είναι σύμπτωση ότι η μεγάλη γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο συμπίπτει με τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς στις 28 του αρχαίου μήνα Εκατομβαιώνα (μέσα Ιουλίου – μέσα Αυγούστου), όταν τελούνταν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας; Ή μήπως είναι τυχαίο ότι ο ναός της παρθένου Αθηνάς στην Ακρόπολη μετατράπηκε σε ναό της Παναγίας Παρθένου; Άλλωστε δεν ήταν μόνον ο Παρθενώνας που έγινε χριστιανική εκκλησία, αφού σύμφωνα με το διάταγμα του Ιουστινιανού όλα τα αρχαία ιερά έπρεπε να μετατραπούν σε ναούς προκειμένου να εξαγνιστούν. Σε πολλά δε από αυτά, όπου λατρεύονταν γυναικείες, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες

Οι επαναλαμβανόμενοι εποχικοί κύκλοι του θανάτου και της αναγέννησης και τα λατρευτικά έθιμα που σχετίζονται με τη γη, τη βλάστηση και την καλή σοδειά συνδέθηκαν και με την Παναγία, όπως έχει γράψει ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας. Τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέονται με τη σπορά και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της θεάς Δήμητρας αποκτώντας άλλοτε το προσωνύμιο Αποσπορίτισσα και άλλοτε Μεσοσπορίτισσα. Παραμένει μάλιστα και το αρχαίο έθιμο της πανσπερμίας, τα πολυσπόρια, όπως το λέμε σήμερα.

Αειπάρθενος, όπως οι αρχαίες θεές Αθηνά και Άρτεμη, ονομάστηκε η Παναγία από τον 6ο αιώνα. Ταυτόχρονα όμως είναι η προστάτις των εγκύων γυναικών που για να έχουν καλό τοκετό κρατούν ένα φυλαχτό-φυτό, «της Παναγίας το χορτάρι», όπως λέγεται. Αρχαίες μητρικές θεότητες ήταν και άλλες: η Αστάρτη, η Λητώ, η Γαία, η Ισις, με ρίζες που χάνονται στο βάθος της Νεολιθικής εποχής. Αρχέτυπο όλων όμως θεωρείται η Μεγάλη Μητέρα ή Μητέρα Γη ή Μεγάλη Μητέρα Θεά, που κατά τον Γιουνγκ πρόκειται για ένα μητριαρχικό μοντέλο που ενυπάρχει στον άνθρωπο πριν και από την κύηση.


Η Μεγάλη Μητέρα ήταν άλλωστε η κύρια θεότητα στη Μινωική Κρήτη, από κάποια εποχή μάλιστα παράλληλα με τον «νεαρό θεό» (είτε ως «θείο βρέφος» είτε ως σύζυγό της). Σύμφωνα με τον κύκλο της φύσης για τον θάνατο και την αναγέννηση η Μεγάλη Μητέρα παντρεύεται διαρκώς τον νεαρό θεό που γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο.

Προστάτις

Στρατηγός των στρατηγών, η Παναγία προστατεύει τους πιστούς της – όπως και η θεά Αθηνά τους Αθηναίους – σε κάθε δύσκολη στιγμή. Το 626, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από Αβαρους και Πέρσες, οι πιστοί που έχουν συγκεντρωθεί στη Μεγάλη Εκκλησία θα δουν ξαφνικά μπροστά τους την Παναγία να έχει απλώσει προστατευτικά το πέπλο της πάνω από την πόλη (θυμηθείτε τον πέπλο της Αθηνάς στα Παναθήναια). Και η μεγαλύτερη απόδειξη: «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια» ψάλλουν οι πολιορκημένοι χριστιανοί στην τελευταία λειτουργία της Αγίας Σοφίας, το 1453.

Ο Ακάθιστος Υμνος ωστόσο μοιάζει κάπως με τις «ισιακές αρεταλογίες», τους ύμνους δηλαδή προς τη θεά Ισιδα, όπως λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Μιχάλης Τιβέριος. Πολλά από τα χαρακτηριστικά της αιγύπτιας θεάς, που είχε εξελληνιστεί, πέρασαν και στην Παναγία. «Όπως η Παναγία, έτσι και η θεά αυτή απέκτησε μύριες προσωνυμίες, ήταν δηλαδή μυριώνυμη, όπως “παντοκράτειρα” και “βασίλισσα του ουρανού, της γης και του κάτω κόσμου”» σημειώνει ο κ. Τιβέριος.

Η βασιλική του Παρθενώνα

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς μετατράπηκε ο Παρθενώνας σε χριστιανικό ναό, το βέβαιο όμως είναι ότι επί Ιουστινιανού (482-565) καθαγιάστηκε και ορίστηκε ως η «καθολική εκκλησία των Αθηνών». Η λατρεία της ειδωλολατρικής παρθένου έδωσε έτσι τη θέση της στη χριστιανή Παρθένο και ο ναός πήρε το όνομα Παναγία Αθηνιώτισσα. Για τον σκοπό αυτόν μάλιστα και προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της νέας λατρείας ο Παρθενώνας υπέστη πολλές επεμβάσεις και μετατράπηκε σε τρίκλιτη βασιλική.

Το κύρος του ναού ήταν μεγάλο, αφού ακόμη και ο Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος γιόρτασε τη νίκη του κατά των Βουλγάρων στην Παναγία Αθηνιώτισσα. Επρόκειτο άλλωστε για περίλαμπρο ναό, με τη χρυσή εικόνα της Παναγίας και θαυμάσια ψηφιδωτά. Μόνο 188 ψηφίδες διασώθηκαν από αυτά και μεταφέρθηκαν το 1848 στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ σήμερα διακρίνονται ελάχιστα ίχνη των αρχικών παραστάσεων. Εκείνο όμως που διασώζεται είναι τα εκατοντάδες χαράγματα με ονόματα στρατηγών, επισκόπων κ.λπ., αλλά και απλές αναγραφές ονομάτων, θανάτων, τίτλοι και επαγγέλματα, προσευχές και συμβολικές παραστάσεις που αναγράφηκαν μέσα στους αιώνες στους κίονες του ναού. Κατά την Άλωση των Αθηνών από τους Λατίνους όμως η εκκλησία συλήθηκε και μετατράπηκε σε καθολική με την ονομασία «Σάντα Μαρία ντι Ατένε», ενώ αργότερα έγινε τζαμί.

Στην υποτιθέμενη ομοιότητα της παράστασης μιας μαρμάρινης μετόπης του Παρθενώνα με τη σκηνή του Ευαγγελισμού οφείλεται εξάλλου η διάσωσή της κατά τον Μεσαίωνα από φανατικούς της νέας θρησκείας που κατέστρεψαν τον αρχαίο διάκοσμο του ναού. Η μετόπη βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Ακρόπολης.




Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

Η νοητική ενέργεια που καθιστά ανέφικτη την εκπλήρωση των ονείρων σας.....!!!!!!!






Η επιθυμία σας να υπάρξετε και να ζήσετε με μεγαλοσύνη, είναι μια πλευρά της πνευματικής σας ενέργειας. Για να αποκτήσετε ισορροπία σε αυτόν τον τομέα της ζωής σας, πρέπει να χρησιμοποιήσετε την ενέργεια των σκέψεών σας για να εναρμονιστείτε με εκείνα που επιθυμείτε. Η νοητική σας ενέργεια προσελκύει όσα σκέφτεστε.

Σκέψεις που αποτίουν φόρο τιμής στην απογοήτευση, προσελκύουν απογοήτευση. Όταν λέτε ή σκέφτεστε κάτι σαν “Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, έχω χάσει τον έλεγχο της ζωής μου και είμαι παγιδευμένος-η”, αυτό ακριβώς θα προσελκύσετε!!!! δηλαδή, αντίσταση προς τις μεγαλύτερες επιθυμίες σας!!!

Με κάθε σκέψη απογοήτευσης είναι σαν να αγοράζετε ένα εισιτήριο για περισσότερη απογοήτευση. Κάθε σκέψη που επιβεβαιώνει ότι είστε παγιδευμένοι, ζητά από το Σύμπαν να σας στείλει ακόμα περισσότερη από εκείνη την κόλλα που σας κρατά καθηλωμένους.

Το πιο σημαντικό εργαλείο για την απόκτηση της ισορροπίας είναι η επίγνωση ότι εσείς και μόνο εσείς είστε υπεύθυνοι για την ανισορροπία ανάμεσα σε εκείνο που ονειρεύεστε πως προοριζόταν να είναι η ζωή σας και στις καθημερινές συνήθειες που αποστραγγίζουν τη ζωή από αυτό το όνειρο.

Μπορείτε να ευθυγραμμιστείτε εκ νέου με τη νοητική σας ενέργεια, ώστε να σας παρουσιαστούν ευκαιρίες για να διορθώσετε αυτήν την ανισορροπία. Όταν το κάνετε αυτό, ανακαλύπτετε ότι, ενώ ο κόσμος της πραγματικότητας έχει τα όριά του, ο κόσμος της φαντασίας σας δεν έχει περιορισμούς.

Από αυτήν την απεριόριστη φαντασία προέρχεται ο σπόρος μιας πραγματικότητας που ζητούσε επιτακτικά να αποκατασταθεί σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον.



Σάββατο 29 Μαρτίου 2014

Ας αγκαλιάσουμε την Κρίση !!



 Eckhart Tolle: Ας αγκαλιάσουμε την Κρίση
Ας αγκαλιάσουμε την Κρίση !!
By Eckhart Tolle

Η οικονομική κρίση φέρνει απελπισία και κατάθλιψη, καθώς ο κόσμος γύρω μας καταρρέει.
Υπάρχει τρόπος να πολεμήσουμε αυτά τα αρνητικά συναισθήματα;
Στην ομιλία που παραθέτουμε, ένας σύγχρονος φιλόσοφος, ο Έκχαρτ Τόλε, αναφέρεται στη στάση που πρέπει να κρατήσουμε απέναντι στην οικονομική κρίση.
Στην ομιλία του αυτή, την οποία ο Έκχαρτ Τόλε έκανε στις 27 Αυγούστου 2009, υποστηρίζει ότι αντί να μας πιάνει κατάθλιψη και πανικός από την καθημερινή κατάρρευση των παλιών δομών και αξιών γύρω μας, θα έπρεπε να αποδεχτούμε το γεγονός ως μέρος της εξελικτικής διαδικασίας.
Οι παλιές δομές καταρρέουν, η ζωή μας μπαίνει σε ανεπιθύμητη τροχιά και επικρατεί αβεβαιότητα για το αύριο, επειδή όλα όσα μας περιβάλλουν στηρίζονται σε παλιά πρότυπα ζωής που πήγαζαν από τον εγωκεντρισμό. Αντί λοιπόν να αντιστεκόμαστε στο καινούριο που έρχεται, είναι προτιμότερο να αγκαλιάσουμε την αβεβαιότητα, που έτσι κι αλλιώς έχει γίνει κομμάτι της ζωής μας.
«Πολλοί άνθρωποι την περίοδο αυτή βιώνουν δυσκολίες ή περιορισμούς που εμφανίζονται στη ζωή τους, καθώς πολλές δομές, πολλές από τις εξωτερικές δομές του κόσμου, κλονίζονται και κάποιες έχουν ήδη καταρρεύσει.
»Αν θυμάστε, στο βιβλίο μου «Η Νέα Γη» μιλώ για την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, κάτι που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει τότε και μιλώ επίσης για την επικείμενη καταστροφή πολλών από τις δομές που έχουν σαν βάση το «Εγώ» που είναι δηλαδή οι εξωτερικές αντανακλάσεις μιας εσωτερικής συνειδητότητας, αυτής που είναι το «Εγώ».
»Και αυτές οι παλιές δομές, οι οποίες βέβαια συμπεριλαμβάνουν οικονομικές και άλλες δομές, αρχίζουν τώρα να καταρρέουν και κάτι εντελώς καινούριο θα αναδυθεί. Πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάρρευση δεν μπορώ να το πω, αλλά όλοι μπορούν να τη δουν καθαρά και ακόμη και οι ειδικοί μιλούν για συστημική –ακούω αυτή τη λέξη πολύ συχνά στο ραδιόφωνο– μιλούν για «συστημική κρίση» ή κάτι παρόμοιο.
»Με άλλα λόγια, η κρίση δεν έχει να κάνει με αυτό ή το άλλο στην επιφάνεια των πραγμάτων, αλλά αφορά την ίδια τη δομή αυτών των οργανισμών, με την ίδια έννοια που το ανθρώπινο μυαλό, τα προβλήματα του ανθρώπινου μυαλού δεν έχουν να κάνουν με το περιεχόμενο, με το οποιοδήποτε περιεχόμενο του μυαλού σου, αλλά με την ίδια τη δομή του ανθρώπινου μυαλού που πρέπει να αλλάξει.
»Έτσι, σε πολλούς ανθρώπους έρχονται στη ζωή τους περιορισμοί με οποιαδήποτε μορφή, αλλά αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα –όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης– κάτι τρομακτικό.
Οι προκλήσεις που συναντούν πολλοί άνθρωποι αυτή την περίοδο, είναι στην πραγματικότητα αυτό που θα τους σπρώξει σε μια νέα κατάσταση συνειδητότητας και αυτή η πιθανότητα περικλείει μια υπόσχεση.
Κάθε φορά που αντιμετωπίζετε μια κρίση είτε προσωπική είτε συλλογική, υπάρχει η υπόσχεση της εισόδου σε μια νέα κατάσταση ύπαρξης, αλλά αυτή την ευκαιρία δεν σημαίνει ότι θα την αγκαλιάσουν όλοι.
»Πρέπει λοιπόν καταρχήν να μην πιστεύετε όλα αυτά που ακούτε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι πρέπει να είμαστε όλοι σε μια κατάσταση φόβου, ότι η μοναδική πραγματική αντίδραση, η μόνη φυσική αντίδραση σε αυτά που συμβαίνουν είναι μια κατάσταση φόβου. Αυτή είναι μια ασυνείδητη αντίδραση.
Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η αλλαγή είναι απολύτως απαραίτητη σε αυτό τον κόσμο και η διάλυση των δομών που έχουν εγωιστική βάση είναι απολύτως απαραίτητη προκειμένου να επιβιώσει ο πλανήτης και η ανθρωπότητα.
»Έτσι, αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν είναι αναγκαστικά κακό. Αυτό που συμβαίνει πρέπει να συμβεί. Η ολότητα, η ευφυΐα πίσω από τα φαινόμενα, είναι αυτή που το κάνει. Είναι λοιπόν κάτι καλό, παρ’ όλο που έρχονται προκλήσεις στη ζωή σας, πράγμα που σημαίνει περιορισμούς, οικονομικούς περιορισμούς, που σημαίνει ότι ίσως πρέπει να μετακομίσετε, ότι ίσως πρέπει να κατεβείτε μερικά σκαλιά, ότι η αβεβαιότητα μπορεί να εμφανιστεί στη ζωή σας.
»Θα πει κανείς: «Ω, αυτό δεν θα ’πρεπε να συμβαίνει. Θα έπρεπε να ξέρω τι θα μου συμβεί για τα επόμενα 20 ή 30 χρόνια της ζωής μου». Λοιπόν, δεν μπορείτε να το ξέρετε πια. Και αυτό είναι υπέροχο, το ότι υπάρχει ξαφνικά μια είσοδος προς την αβεβαιότητα.
Μπορείτε να αγκαλιάσετε την αβεβαιότητα και να μην απαιτείτε να γνωρίζετε τι θα σας συμβεί στη ζωή; Γιατί αυτό χρειάζεται: να αγκαλιάσετε το γεγονός ότι δεν γνωρίζετε, να αγκαλιάσετε την αβεβαιότητα».


Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014

Ο θάνατος του ψευδαισθησιακού νου και η πνευματικη Ανασταση.



 Ο θάνατος του ψευδαισθησιακού νου και η πνευματικη Ανασταση.


Για να αναστηθείτε και να φτάσετε στην αθανασία, υπάρχουν πολλές μέθοδοι που μας αποκαλύπτονται από τα σύμβολα των δύο τριγώνων: το ένα με την κορυφή προς τα πάνω, το άλλο με την κορυφή προς τα κάτω.

Αυτά τα δύο τρίγωνα αντιπροσωπεύουν τις δύο παγκόσμιες διαδικασίες της εξέλιξης και της ενύλησης, η εξέλιξη της ύλης και η ενύληση του πνεύματος.

Μας μαθαίνουν πώς πρέπει να ανυψωθούμε μέχρι την Θεότητα για να συγχωνευτούμε με αυτήν, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να την έλξουμε για να έρθει να κατοικήσει και να εκδηλωθεί μέσα μας.

Λέτε: ''Θεέ μου, δεν είμαι πια εγώ που ζω και εκδηλώνομαι, αλλά το Πνεύμα Σου μέσα μου.'' Χάνεστε στο άπειρο διάστημα ώστε να μη μείνει πια ούτε ένα άτομο από σας και να έρθει Αυτός, ο Ισχυρός, ο Μεγάλος, ο Δυνατός, να καταλάβει τη θέση σας...

Έτσι πρέπει να καταλάβει κανείς τον θάνατο που μας ζητούν από πνευματική άποψη: δεν καταστρέφετε το φυσικό σας σώμα, αλλά μόνο αυτήν την αρχή μέσα σας που διατηρεί το θάνατο.

Είναι το “Solve” και “Coagula” των αλχημιστών: λιώνετε, βυθίζεστε μέσα στο διάστημα και ζητάτε από το Θεό, που είναι η Απεραντοσύνη, να έρθει να ενσαρκωθεί μέσα σας.
Καταλαβαίνετε τώρα πως αυτά τα δύο τρίγωνα εκφράζουν την διαδικασία της Ανάστασης. Είναι προπαντός γνωστά με το όνομα εξάγραμμα.

Ασφαλώς, η πραγματική, η ολοκληρωτική, η οριστική ανάσταση του ανθρώπινου όντος, δεν γίνεται αμέσως, αλλά προοδευτικά.

Όταν ανάβετε ένα κερί, είστε βέβαιος ότι μπορείτε να βάλετε φωτιά σε ολόκληρη τη γη αφού έχετε ήδη μια φλόγα. Με τον ίδιο τρόπο, από τη στιγμή που ανάβετε ένα κύτταρο μέσα στην καρδιά σας ή στον εγκέφαλό σας, μπορεί κανείς να πει ότι έχετε πάρει φωτιά: ακόμη κι αν όλα τα άλλα κύτταρα μέσα σας δεν έχουν ανάψει, μπορούν όμως να ανάψουν.
Το Πάσχα, στις ορθόδοξες εκκλησίες, ο παπάς ανάβει μια λαμπάδα, μετά δίνει το Φως στη λαμπάδα του βοηθού του, και έτσι, ο καθένας ανάβοντας με το κερί του το κερί του διπλανού του, όλη η εκκλησία είναι σε λίγο φωταγωγημένη.
Να τι μπορεί να συμβεί επίσης μέσα σας αφού έχετε ανάψει ένα κύτταρο, όλο σας το σώμα μπορεί να ανάψει και να φωταγωγηθεί, με τον όρο βέβαια η κατώτερη φύση να μην αντισταθεί στην διαδικασία της αναγέννησης. Η οριστική ανάσταση υπονοεί ότι έχουν ήδη γίνει πολλές αναστάσεις...

Λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, πρέπει να πετύχετε ν΄ αναστήσετε τουλάχιστον ένα κύτταρο, γιατί αυτό θα είναι ικανό ν΄ανάψει ένα άλλο που είναι δίπλα του, κι αυτό πάλι ένα άλλο... κι έτσι το φως θα διαδοθεί σιγά σιγά σε όλη σας την ύπαρξη».


  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...