Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2020



Παραβολή : Το Πολύτιμο Μαργαριτάρι

Το Πολύτιμο Μαργαριτάρι, πόσοι άραγε κατανόησαν την Θεϊκή αυτή παραβολή; Τι άλλο θα μπορούσε να είναι αυτό το Μαργαριτάρι από την Βασιλεία των Ουρανών!! Από την ένωση της ανθρώπινης προσωπικότητας με την πνευματική της οντότητα !! Οι διδασκαλίες του Ιησού σιγά σιγά σε οδηγούν στην πρώτη πόρτα για να εισέλθεις και να ξυπνήσεις από το λήθαργο. Όταν αρχίσεις να κατανοείς και να συνειδητοποιείς αυτά που ακούς, όταν φθάσεις στο σημείο να σε αγγίζουν τα λόγια του, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πρόσφορο έδαφος μέσα σου για να προχωρήσεις και να βρεις το σωστό μονοπάτι που θα σε οδηγήσει στο φως της αλήθειας. Ο λόγος του Ιησού σε όλες τις ομιλίες του, είναι ένας σκαπανέας που βυθίζεται όλο και ποιο εσωτερικά στα ενδόψυχα κάθε ανθρώπινης ύπαρξης.

Ο ίδιος ο Ιησούς είναι το Πολύτιμο Μαργαριτάρι. Αυτός φέρει όλη τη δόξα του Θεού και συγκεντρώνει όλη τη Θεότητα. Ο χαρακτήρας του, η συμπεριφορά του, τα λόγια του εκφράζουν παραστατικά την εικόνα της υπόστασής του. Είναι μια αψεγάδιαστη οντότητα που δεν υπάρχει ποιο τέλειο δώρο του Θεού να στείλει στη γη για την λύτρωση της ανθρωπότητας.

Το Μαργαριτάρι σε αυτή την παραβολή, είναι η Θεϊκή Ένωση. Είναι το φως της αλήθειας. Είναι ο ίδιος ο Χριστός.
Ο έμπορος της παραβολής αυτής παριστάνει μια κατηγορία ανθρώπων που έχουν μπει στο κανάλι της αναζήτησης και αναζητούν διακαώς την αλήθεια. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούσαν και αναζητούν μέσα από διάφορα μονοπάτια να ανακαλύψουν αυτό που αποτελεί το θησαυρό της ψυχής. Ο θησαυρός αυτός για να αποκτηθεί και να βγει στην επιφάνεια, θα χρειαστεί ο κάθε αναζητητής να αφιερωθεί ολοκληρωτικά σε αυτό που πιστεύει και εμπιστεύεται, δηλ. το λόγο του Θεού. Να προσφέρει τον εαυτόν του ολοκληρωτικά εγκαταλείποντας κάθε τι στον κόσμο της καθημερινότητας και της ύλης και τότε ο Χριστός θα του προσφέρει τους επουράνιους θησαυρούς. Έτσι αποκτάται το πολύτιμο μαργαριτάρι. Η σωτηρία, η λύτρωση και η θεϊκή ένωση προσφέρονται απλόχερα σε αυτούς που θα γνωρίσουν το αληθινό φως.

Όλοι μπορούμε και οφείλουμε να ζητήσουμε το πολύτιμο μαργαριτάρι, αλλά όχι στις αγορές του κόσμου, ούτε με τις μεθόδους του κόσμου. Η τιμή που γυρεύεται από το Θεό, δεν πληρώνεται ούτε με χρυσάφι, ούτε με ασήμι, αφού τα πάντα ανήκουν στο Θεό. Η αποποίηση και απομάκρυνση από τα γήινα και πρόσκαιρα θέλω μας, δεν μπορούν να εξαγοράσουν τη σωτηρία και την εξάλειψη των αμαρτιών μας. Ο Θεός ζητάει εμπράκτως να δείχνουμε καθημερινά την εθελοντική υπακοή μας στους νόμους της πνευματικής αναζήτησης.

Υπάρχουν άνθρωποι που φαινομενικά ψάχνουν διακαώς για το πολύτιμο μαργαριτάρι, αλλά δεν έχουν αποχωριστεί από τις παλιές τους πεποιθήσεις. Δεν έχουν αφήσει να πεθάνει μέσα τους το Εγώ τους. Όπου υπάρχει ενεργό το Εγώ, δεν μπορεί να ζήσει μέσα σε αυτή την ψυχή ο Χριστός και το Θεϊκό Φως. Να γιατί αυτή η τάξη των ανθρώπων δεν μπορεί να βρει το Μαργαριτάρι. Δεν έχει υπερνικήσει την φιλοδοξία, ούτε την προσκόλλησή της από τα ελκυστικά πράγματα του κόσμου. Αυτοί οι άνθρωποι δεν σηκώνουν το σταυρό τους με υπομονή και καρτερικότητα και να ακολουθήσουν τον Χριστό στο μονοπάτι της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας.

Ο έμπορος της παραβολής αυτής πορεύεται στην αναζήτηση και αγορά του πολύτιμου μαργαριταριού, με πάθος και πολύ αγάπη. Είναι διατεθειμένος να πουλήσει ότι έχει και δεν έχει από την περιουσία του για να το αποκτήσει. Εδώ ο Ιησούς θέλει να δείξει, ότι για να βρούμε και να ζήσουμε κοντά στο Χριστό αποποιούμαστε κάθε τι υλικό. Απελευθερωνόμαστε από το βαρύ φορτίο που κουβαλάμε στο νοητικό και υλικό μας γήινο σώμα. Οι πεποιθήσεις μας και τα θέλω μας εκμειδενίζονται. Το μαργαριτάρι που αντιπροσωπεύει τον Λυτρωτή και Θεό μας, δεν συγκρίνεται με τίποτα σε αυτό το γήινο κόσμο. Τίποτα και κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει τον αναζητητή της αλήθειας και του φωτός να περάσει την Πύλη που θα τον οδηγήσει στην Εστία από όπου προήλθε.
Ακόμα και να έχεις απαλλαγεί από το υλικό και νοητικό φορτίο που φέρεις πάνω σου αναγνώστη μου, υπάρχουν και οι άλλοι εχθροί που μπορούν να σου δυσκολέψουν την προσέγγιση της Θεϊκής Πύλης, είναι ο φόβος του άγνωστου και η ανασφάλεια. Μείνε μακρυά από αυτά τα τείχη. Βγες από την βόλεψή σου και εμπιστέψου αυτό που σε καλή η ψυχή σου να κάνεις.

Η Πύλη της Ένωσης είναι ανοιχτεί για φτωχούς και για πλούσιους, φθάνει να έχουν κατανοήσει ποιοι είναι και τι θέλουν να αποκτήσουν. Την Πύλη την περνούν αυτοί που η ψυχή τους φορά το καθαρό ένδυμα της ανιδιοτελούς αγάπης, της υπακοής, του σεβασμού, της ευγνωμοσύνης και της αγνότητας.

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019



Η Παραβολή των Ταλάντων
(Ματθ. 25,14-30/Λουκ.19,1-27)

Ο Θεός και Δημιουργός χάρισε σε όλους τους ανθρώπους δώρα και χαρίσματα ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας έρχεται στη ζωή με ορισμένα χαρίσματα που οφείλει να τα εκμεταλλευτεί σωστά και με φρόνηση. Τα χαρίσματα που δίνει ο Θεός στον κάθε άνθρωπο, είναι ανάλογα με την αντοχή και τις εμπειρίες του ώστε να μην υστερεί κανείς και να μη νιώθει μειονεκτικά. Δεν υπάρχει καμία άνιση κατανομή από τη Σοφία του Θεού. Εκείνο που οφείλει να κάνει ο άνθρωπος, είναι να κλείσει για λίγο τα μάτια του και να εισχωρήσει βαθιά μέσα του να ανακαλύψει αυτά τα χαρίσματα που του έχουν δοθεί και να τα αξιοποιήσει σωστά. Η σωστή αξιοποίηση γίνεται με ενδόμυχη εργασία επάνω στον ίδιο του τον εαυτό. 

Λίγες είναι οι φορές που αφουγκραζόμαστε την εσωτερική μας φωνή. Αυτή η φωνή είναι ο εσωτερικός μας εαυτός. Αυτός που παρακολουθεί τις κινήσεις μας και θέλει να μας προστατεύσει από τυχόν αποτυχίες. Εδώ θα πρέπει να απομονώσουμε την εργασία του νου και να ακούσουμε προσεχτικά αυτό που μας λέει η καρδιά μας. Όλοι θα έχουμε προσέξει ότι αυτό που μας αρέσει ως πρώτη εντύπωση, αυτό τελικά στην πορεία αποδεικνύεται και το σωστό. Αν έχουμε καταλάβει αυτό, δεν θα αφήναμε το νου να κάνει τα παιχνίδια του και να  παραπλανάτε σε άλλα μονοπάτια. 

Πόσοι και πόσοι δεν έχουν από την παιδική τους ηλικία διαλέξει τι θα ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους. Πόσα παιδιά δεν έχουμε δει να εκφράζονται και να ενεργούν με αυτοπεποίθηση από χαρίσματα και ταλέντα που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Χαρακτηριστικά έχουμε δει προσωπικές ικανότητες και ιδιαίτερες τεχνικές ικανότητες. Έχουμε προσέξει την αγάπη και την αφοσίωση σε κάποιο είδος επιστήμης, ένα ιδιαίτερο ταλέντο στη μουσική ή σε κάποιο επάγγελμα. Υπάρχουν πολλά χαρίσματα που κρύβει μέσα της η κάθε ανθρώπινη οντότητα. Άλλος έχει ιδιαίτερη ικανότητα στο λόγο, άλλος είναι οργανωτικός, ενθουσιώδης, τολμηρός, άλλος έχει το θεϊκό χάρισμα να πείθει με το λόγο του. Όλα αυτά και πολλά άλλα χαρίσματα αν αξιοποιηθούν σωστά το αποτέλεσμα θα είναι θεαματικό. 

Πολλές φορές θα έχουμε ακούσει ότι τα άτομα με τα ιδιαίτερα αυτά χαρίσματα είναι διάνοιες ή έχουν κάποιο πρόβλημα. Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει, απλά αυτά τα άτομα δούλεψαν μέσα στο εσωτερικό τους εργαστήρι και η λάβα πετάχτηκε δυναμικά προς τα  έξω. Πήρε σχήμα και αξιοποιήθηκε σωστά. Είναι σαν τον σιδηρουργό που για ώρες και μέρες προσπαθεί καίγοντας το σίδερο και κτυπώντας το κατακόκκινο από τη φωτιά προσπαθεί να δώσει το σχήμα που θέλει, έτσι ώστε να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη εικόνα της εργασίας του. Κάθε χάρισμα που μας δίνει ο Θεός οφείλουμε να το χειριστούμε σωστά για να αποδώσει καρπούς.
Οι καρποί αυτοί είναι οι ιδιαίτερες δυνατότητές μας που οφείλουμε να ασκηθούμε επάνω σε αυτές με πολύ πίστη και εμπιστοσύνη στον εαυτόν μας. Με ισχυρή θέληση και πολύ συναίσθημα, ασκούμενοι στην ανιδιοτελή αγάπη, τη φιλανθρωπία, στην προσφορά μας σε φτωχούς και ηλικιωμένους, πεινασμένους και άστεγους, απροστάτευτα παιδιά κλπ. Η ταπεινότητα, η σιωπή, η αυτοσυγκέντρωση και η αυτοκριτική στον εαυτόν μας, είναι τα δώρα που μας έχουν δοθεί σύμφωνα με τις δυνατότητές μας και πρέπει εμείς να δουλέψουμε με αυτές. Στην προκειμένη παραβολή ο Ιησούς αναφέρεται σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύτηκε την περιουσία του στους δούλους του, αυτός είναι ο Θεός και οι δούλοι είμαστε εμείς οι άνθρωποι ανεξάρτητου χρώματος, φυλής και ηλικίας.

Ο Ιησούς όπως συνήθιζε πάντα, ο λόγος του ήταν παραβολικός για  να γίνεται κατανοητός από όλες τις τάξεις των ανθρώπων. Έτσι και σε αυτή την ομιλία του αναφέρεται στο δώρο που είναι το τάλαντο. Εκείνη την εποχή το νόμισμα αυτό ήταν μεγάλης αξίας. Αναφέρεται λοιπόν σε έναν οικοδεσπότη που ήταν έτοιμος να ταξιδέψει και κάλεσε τους δούλους να τους παραδώσει την περιουσία του με σκοπό να την φροντίζει ο καθένας με τον καλύτερο τρόπο που ξέρει και μπορεί. Στον έναν έδωσε πέντε τάλαντα, στον άλλον δύο τάλαντα και στον τρίτο δούλο του ένα τάλαντο. Τα άτομα αυτά παίρνοντας τα μερίσματα αυτά από τον κύριό τους όφειλαν να τα χειριστούν σωστά. Πολλά θα μπορούσαν να κάνουν. Οι δυνατότητές τους ήταν οι ψυχικές και πνευματικές εμπειρίες και τα χαρίσματα που είχε ο καθένας χωριστά.

Όταν επέστρεψε ο ιδιοκτήτης τους, ζήτησε να τους δει και του παρουσιάσουν πως εργάστηκαν το διάστημα που έλειπε αυτός για ταξίδι. Ο πρώτος επέστρεψε τα πέντε τάλαντα που του έχει δώσει και άλλα πέντε επί πλέον, γιατί πήγε και εργάστηκε σύμφωνα με τις δυνατότητές του και κέρδισε, τα διπλασίασε, έκανε κάτι, δεν επαναπαύθηκε. Ο δεύτερος δούλος με τα δύο τάλαντα και αυτός σύμφωνα με τις χαρισματικές του δυνατότητες επέστρεψε τον κύριο του τα δύο και άλλα δύο ακόμα, γιατί και αυτός εργάστηκε. Εν αντιθέσει με τον τρίτο δούλο ο οποίος πήρε το ένα τάλαντο και το έκρυψε από φόβο μη το χάσει για το επιστρέψει και πάλι στον κύριό του.

Ο Κύριος και Θεός μας δεν μας χαρίζει τα δώρα του για να τα κρύβουμε στα κατάβαθα του εαυτού μας. Θα πρέπει να είμαστε συνεχώς σε εγρήγορση και να δημιουργούμε μέσα από την απόλαυση και την χαρά. Η ζωή είναι ένα ευχάριστο ταξίδι, εξαρτάται πως ο καθένας θα το οργανώσει για να το απολαύσει καλύτερα. Εδώ ο Ιησούς με αυτή την παραβολή, παρομοιάζει την απληστία στο χρήμα που φυλάγεται σε τράπεζες και ζουν οι άνθρωποι αυτοί από τους τόκους, αδιαφορώντας πως θα απολαύσουν την καθημερινότητα της ζωής τους και πως θα ανταποκριθούν στις ανάγκες του πλησίον τους. Έρχεται όμως κάποια στιγμή που συμβαίνει κάτι απροσδόκητο και αυτός που κρύβει “τοκίζει” τα χρήματά του να τα χάσει και να γίνει φτωχότερος από το ποιο φτωχό.

Ο Κύριος της παραβολής αυτής, αφαίρεσε το ένα τάλαντο που είχε δώσει στον τρίτο δούλο, γιατί κρύβοντάς το, έκρυψε το ασήμι του Κυρίου του, το Θείο Λόγο, γιατί παρέμεινε απλώς θεατής του Λόγου. Τα λόγια και τα διδάγματα του δεν άγγιξαν την καρδιά του, γι' αυτό και ο Κύριός Του, του πήρε και το ένα και το έδωσε σε εκείνον που είχε τα δέκα τάλαντα. Γιατί αυτός γνωρίζει πως να χειριστεί τα δώρα και χαρίσματα “τάλαντα”του Θεού και αυτός αξίζει να πάρει περισσότερα από εκείνο που δεν έχει και δεν γνωρίζει την αξία τους.

Πολύ διδακτική αυτή η παραβολή. Δώρα λαμβάνουμε, δώρα δίνουμε. Συγχώρεση ζητάμε, συγχώρεση δίνουμε. Συμπόνια ζητάμε, συμπόνια προσφέρουμε, κατανόηση ζητάμε, κατανόηση δείχνουμε. Αγάπη ζητάμε, αγάπη προσφέρουμε. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αν δεν κάνουμε σωστή διαχείριση της συνειδητότητας μας  και δεν ανταποδώσουμε αυτό που η ψυχή μας ζητά. Αν δεν ενεργήσουμε σύμφωνα με αυτό που η καρδιά μας, μας καθοδηγεί, δεν θα επαυξήσουμε μέσα μας την Θεία Χάρη. Θα έρθει στιγμή που θα αισθανθούμε άδειοι και απομονωμένοι μέσα στον απέραντο φουρτουνιασμένο ωκεανό της ζωής. 

 Ίσως να έρθει κάποια στιγμή που θα κατανοήσουμε τα λάθη μας και θα αρχίσουμε να ψάχνουμε από την αρχή για νέα μονοπάτια της πορείας μας. Ας μην αφήσουμε να μας παρασύρει ο ανεμοστρόβιλος του νου μας που άγεται και φέρεται από την ύλη, το προσωπικό μας συμφέρον και το χρήμα και ας αρχίσουμε να καθοδηγούμαστε από τον εσωτερικό μας άγγελο, που είναι γεμάτος από αγάπη για μια θεόπνευστη ζωή. 





Τα Μυστήρια της Αλλαγής Συνείδησης

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται με συγκεκριμένες δυνατότητες και χαρίσματα που φέρουν μέσα τους πηγαία Δύναμη και Ενέργεια. Οι περισσότεροι όμως ζουν μια χαλαρή ζωή με αυτά που τους προσφέρει το περιβάλλον τους, η κοινωνία και η οικογένεια. Αποκτούν επίκτητες δυνατότητες με σκοπό να προσαρμοστούν ανάλογα και το πως θα είναι αρεστοί στους άλλους. Φοβούνται την αλλαγή. Φοβούνται να κάνουν την επανάστασή τους και να γίνουν αυθεντικοί καθοδηγούμενοι από τα έμφυτα χαρίσματά τους. Συμβαίνει όμως στους περισσότερους να μην είναι ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι από την ζωή τους. Αγωνίζονται, τρέχουν να προλάβουν μια επιτυχία που θα τους αναδείξει νικητές στον αγώνα τους. Μπαίνουν σε ένα μαραθώνιο, ιδρώνουν, κοπιάζουν, πολλές φορές αγανακτούν με τον εαυτόν τους και με τους άλλους γύρω τους. Πιστεύουν ότι κάποιος άλλος φταίει για την μιζέρια τους και την αποτυχία τους. Υπάρχουν φορές που επιτυγχάνουν το στόχο τους μετά από πολλά σκαμπανεβάσματα και πάλι δεν είναι ικανοποιημένοι. Πάντα κάτι τους φταίει και μπαίνουν ξανά και ξανά στο τρέξιμο.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν υποσυνείδητα μια αλλαγή που θα τους πληροί απόλυτα και θα τους ικανοποιεί. Μέσα από την γέννησή τους υπάρχει το σπέρμα της αλλαγής για κάτι νέο. Εκείνο όμως που τους τρομάζει είναι η αίσθηση θανάτου του παλιού και στη συνέχεια της ζωής τους. Γνωρίζουν ότι όλα στη ζωή έχουν αρχή και τέλος. Αργά ή γρήγορα η μυρωδιά του φθινοπώρου θα φέρει το χειμώνα που όλα παγώνουν και τα αγκαλιάζει η μάνα γη.

Το σώμα μας είναι ένας φορέας Συνείδησης. Γνωρίζει αλλά δεν θυμάται. Εκείνο που θα βοηθήσει τους ανθρώπους σε μία αληθινή αλλαγή, είναι να μάθουν να αναζητούν με το σωστό τρόπο. Είναι να αγαπήσουν τον εαυτόν τους και να τον εμπιστευτούν. Να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να αρχίσουν να σκάβουν βαθιά μέσα τους να βρουν τα κρυμμένα μαργαριτάρια που έχουν. Αλλά στην πρώτη ενδόμυχη σκέψη αλλαγής που κάνουν επεμβαίνει ενεργά ο φόβος. Ο φόβος είναι το τροχοπέδη της εξελικτικής πορείας προς την αναζήτηση. Μια αναζήτηση θα απαιτήσει ισχυρή θέληση, πολύ υπομονή και επιμονή.

Αρχικώς στόχος είναι να ξεπεράσει κάποιος τον φόβο της αλλαγής και να συμμετάσχει ενεργά σε αυτό που η καρδιά του αναζητά. Όταν απαλλαγή από το παρελθόν του, τις πεποιθήσεις και τον τρόπο που σκέφτεται, δηλαδή από το νου του, τότε σιγά σιγά θα αρχίσει να αναβλύζει από μέσα του το μύρο της γαλήνης, της ευτυχίας του προσωπικού του εαυτού. Εκεί είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι, φοβούνται να απελευθερωθούν. Φοβούνται να αποχωριστούν το σίγουρο και ασφαλές που αισθάνονται ότι έχουν κερδίσει. Ίσως φοβούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Φοβούνται να γίνουν κριτές του εαυτού τους. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν συνηθίσει να κάνουν κριτικές στους άλλους και να ανταποκρίνενται στις κριτικές τους. Δεν έχουν μάθει να είναι οι ίδιοι οι αντικειμενικοί παρατηρητές του εαυτού τους.

Ποιος και πόσες φορές έχεις κοιταχτεί στον καθρέφτη και έχεις μιλήσει με τον εαυτόν σου? Πόσες φορές έχεις πει μπροστά στον καθρέφτη “εγώ είμαι μια Θεϊκή ύπαρξη με όλα τα χαρίσματα που μου χάρισε ο Θεός και τον ευγνωμονώ”. Πόσες φορές χαμογέλασες και κοίταξες βαθιά μέσα στα μάτια σου αυτό που θέλουν να σου πουν? Τα μάτια καθρεφτίζουν την αλήθεια που κρύβεις μέσα σου. Καθρεφτίζουν την ψυχή σου, το όλο σου το ΕΙΝΑΙ. Ίσως είναι ελάχιστες έως καθόλου.

Κάθε νέο ξεκίνημα έχει τις δυσκολίες του, μα όταν απαρνηθείς τον παλιό εαυτό σου η δύναμη του Νέου πολλαπλασιάζεται και επαυξάνεται. Τότε ένας δυνατός πίδακας ξεπηδά από την κρυμμένη πηγή που έχεις μέσα σου και σε δροσίζει. Σου απαλύνει το άγχος και τις φοβίες σου και σε κάνει να αισθάνεσαι νεότερος.Η δροσερή αυτή νεανικότητα είναι συνδεδεμένη με την ουράνια πηγή του φωτός, με την πηγή από εκεί που ξεκίνησες για να ολοκληρώσεις το έργο σου για να φθάσεις και να εκπληρώσεις τους στόχους σου. Είναι η Συνείδησή σου. Όταν αυτό το κατανοήσεις τότε θα αρχίσουν να έρχονται οι μεγάλες επιτυχίες στη ζωή σου. Γίνε ο παρατηρητής, γίνε ο επαναστάτης του ίδιου σου του εαυτού. Κόψε το σχοινί της ρουτίνας σου, του λήθαργου που σε κρατά αιχμάλωτο και αλυσοδεμένο στα Πρέπει. Γίνε εσύ ο καπετάνιος του πλεούμενου που λέγεται ζωή σου. Μπορεί τα πανιά του ιστιοφόρου σου να τα κατεύθυνε ο εκάστοτε άνεμος και εσύ πήγαινες με το ρεύμα. Κατέβασε τα πανιά και πάρε το τιμόνι της ζωής στα χέρια σου. Μέσα σου γνωρίζεις ότι αν προσπαθήσεις θα τα καταφέρεις. Δέξου ότι το ένστικτό σου γνωρίζει, ακολούθησέ το. Μη τεμπελιάζεις παραμένοντας στη σιγουριά της ρουτίνας. Η ρουτίνα είναι μια λίμνη με στάσιμα νερά, κάποια στιγμή θα γεμίσει με βρύα και θα θολώσει. Μαζί της όμως θα θολώσεις και εσύ και θα αρχίσεις να βουλιάζεις μέσα στην ανυπαρξία.

Ένας ανεμοστρόβιλος μπορεί να ξεκινήσει από ένα χαλαρό μελτέμι. Αυτός ο ανεμοστρόβιλος μπορεί να φέρει την μεγαλύτερη αλλαγή τόσο σε εσένα όσο και στον περίγυρό σου. Πάψε να αμφισβητείς την υπαρξιακή σου οντότητα. Γίνε εσύ ο καθρέφτης που με τις αντανακλάσεις του, θα στείλει τα νέα σήματα της αλλαγής στον κόσμο. Ένα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι, ότι δεν υπάρχει το “ΔΕΝ μπορώ” αλλά το “ΔΕΝ ΘΕΛΩ”. Ελάχιστοι πέτυχαν στο πρώτο τους ξεκίνημα από αυτούς που δοκίμασαν. Άλλοι απέτυχαν και δεν συνέχισαν, αλλά πήραν την γεύση της μικρής επανάστασης τους. Γίνε ο πολεμιστής της δικής σου ζωής. Πρόσεχε μια διαφορά, η αλλαγή της αναγκαιότητας είναι πολύ διαφορετική από την αλλαγή ενός πολεμιστή της ζωής. Ο πολεμιστής της ζωής το κάνει γιατί το θέλει και θα συνεχίσει να το πολεμά και να το παλεύει με όλες τους τις δυνάμεις. Θα ψάχνει να βρει τρόπους και μέσα για να το επιτύχει. Ενώ ο άνθρωπος που αλλάζει από αναγκαιότητα, πληγώνεται, πονά, αγχώνεται γενικά κάνει τη ζωή του μίζερη έως και ανυπόφορη. Η ανάγκη της οποιαδήποτε αλλαγής τον θυμώνει και μπορεί να τον φθάσει έως και την πλήρη κατάθλιψη.

Μη χτίζεις τη ζωή σου επάνω σε δηλητηριασμένα στερεότυπα. Αν δεν αφεθείς ελεύθερα και δεν δεχθείς τον εαυτόν σου, μη περιμένεις να γευθείς τη χαρά του Θεϊκού Πνεύματος που σου δίνει ζωή και είναι το μόνο πράγμα που κρατά για πάντα. Δεν αλλοιώνεται και δεν χάνεται γιατί είναι η αληθινή παντοτινή σχέση σου με τον ίδιο τον Εαυτό σου. Απομακρύνσου από τις εξωτερικές ψευδαισθήσεις και πρόσκαιρες απολαύσεις που σε έχουν τυλίξει στα δίχτυα τους και ψάξε να βρεις ποιος Είσαι. Οι περισσότεροι άνθρωποι περιφέρονται σαν ζωντανοί νεκροί. Δεν ξέρουν γιατί ζουν. Κυκλοφορούν χωρίς στόχους. Άγονται και φέρονται ανάλογα με το που φυσά ο άνεμος. Είναι βυθισμένοι σε ένα λήθαργο άνοιας. Φορούν βαριές πανοπλίες αυτοσυντήρησης που βαραίνουν κάθε βήμα της ζωής τους. Αυτές πιέζουν την καρδιά και την εμποδίζουν να ανοίξει τα αγνά ροδοπέταλα της. Εμποδίζουν την αναπνοή να εισέλθει η Θεϊκή ενέργεια. Έχουν πάψει να απολαμβάνουν, γιατί όλα τα θεωρούν δεδομένα

Όταν κάθε φορά φορούσες και από μία πανοπλία αυτοσυντήρησης και προστασίας από το φόβο σου, δεν γνώριζες τι μπορεί να σου προκαλέσει στη διαδρομή της ζωής σου. Φθάνει όμως κάποια στιγμή που αισθάνεσαι ότι το φορτίο που φέρεις, είναι ανυπόφορο και δεν ξέρεις πως να απαλλαγείς από τα βάρη που κουβαλάς στους ώμους σου. Εκεί αρχίζεις να συνειδητοποιείς και να αναρωτιέσαι πως μπορείς να ξεφορτωθείς τα βάρη σου. Αρχίζεις να υπολογίζεις το χρόνο που έχασες και την κούραση που έχεις επωμισθεί. Τώρα δεν απομένει τίποτα άλλο από το να βγεις στην αναζήτηση συνειδητά για να απελευθερωθείς.

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2019




Η διδασκαλία του Ιησού Χριστού

Ο Ιησούς Χριστός δεν άφησε ο ίδιος γραπτά γιατί ποτέ δεν έγραψε. Σε όλη την πορεία της ζωής του φρόντισε να επισκέπτεται πολλά μέρη και να μιλά. Όπου και αν πήγε ήταν ευπρόσδεκτος και καλοδεχούμενος. Ο κόσμος όταν άκουγε για τον ερχομό του, έτρεχε να τον δει και να τον ακούσει. Το όνομά του δεν άργησε να διαδοθεί παντού γιατί πολλοί είχαν προμηνύσει τον ερχομό του. Οι προφήτες είχαν γίνει προπομποί του και είχαν προετοιμάσει τον κόσμο για το Θεόσταλτο αυτό γεγονός της παρουσίας του. Ήταν μια Ουράνια Θεϊκή μορφή που είχε έρθει στη Γη για να βοηθήσει τους ανθρώπους.


Ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού ήρθε στη γη για να διδάξει τον κόσμο και να τον φέρει σε επαφή με την Θεϊκή δημιουργία. Πίστευε ότι καθώς οι καρδιές των ανθρώπων θα ηρεμούσαν και οι σκέψεις τους θα εμβάθυναν, θα τους βοηθούσε να ερμηνεύσουν τα πνευματικά μαθήματά τους από αυτά που θα άκουγαν και θα έβλεπαν.

Ο Δημιουργός και Θεός μας ποτέ δεν μας άφησε μόνους και απροστάτευτους. Το Θεϊκό βλέμμα του δεν έχει φύγει ποτέ από κοντά μας. Πονά και θλίβεται όταν μας βλέπει να κατρακυλάμε στο γκρεμό και να μας συνθλίβουν οι πέτρες. Φρόντισε λοιπόν να μας στείλει τον Υιό του τον Αγαπητό σαν ένα μεγάλο σωσίβιο σωτηρίας. Για να σωθεί όμως κάποιος θα πρέπει να το θέλει και ο ίδιος. Η σωτηρία που επεδίωκε ο Χριστός, για τον άνθρωπο, δεν ήταν γήινη. Δεν αφορούσε γήινες καταστάσεις και προβλήματα. Για να καταλάβεις αυτά που έλεγε και δίδασκε, έπρεπε να έχεις αναβλύσει από μέσα σου το μύρο της αγάπης για την πνευματική σου υπόσταση. Να έχεις αφήσει ανοικτές όλες τις πόρτες τις καρδιάς σου και να έχεις γνωρίσει ότι είσαι κάτι πέρα από αυτό το υλικό σου σώμα.Ο Ιησούς ήταν πρωτότυπος στις ομιλίες του. Δεν μιλούσε σαν ένας δημόσιος ρήτορας, ούτε και δίδασκε θεωρητικά πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν κατανοητά σε λίγους. 

Ο σκοπός του ήταν να γίνει αντιληπτός από όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Αυτά που δίδασκε ο Κύριος άγγιζαν τις καρδιές όλων. Το συναίσθημα υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους και έχει γερές ρίζες μέσα του. Αυτό άγγιξε ο Ιησούς μας με το δικό του τρόπο, τις παραβολές. Αυτός ο τρόπος ήταν ο καλύτερος για να διδάξει τις νέες, πρωτάκουστες και ανατρεπτικές αλήθειες της Βασιλείας του Θεού. Ήταν ένας τρόπος που θα μπορούσαν να τις καταλάβουν όλοι. Ένας αναλυτικός τρόπος που αγγίζει την καθημερινότητα μέσα από τα προβλήματα και τις αντιξοότητες, όλοι θα θυμούνται αυτά που άκουσαν.

Αυτοί που πραγματικά αναζητούσαν και αναζητούν την αλήθεια και είναι καλοπροαίρετοι, εισέρχεται μέσα τους το Φως της Σωτηρίας. Οι άλλοι που προσπαθούν να προσεγγίσουν την αλήθεια μέσα από την περιέργεια και την αμφιβολία δεν τους αγγίζει τίποτα, ούτε αυτά που ακούν ούτε αυτά που βλέπουν. Οι άνθρωποι αυτοί είναι προσκολλημένοι στον υλικό κόσμο τους αδιαφορώντας για το λόγο του Θεού και βουλιάζουν μέσα σε ένα υλικό πυθμένα που μπορεί να τους οδηγήσει και στην πλήρη πώρωσή τους

Οι παραβολές του, έδιναν στον κόσμο μαθήματα πνευματικά μέσα από την επαφή τους με το περιβάλλον της καθημερινής ζωής. Αναφερόταν στα πουλιά του ουρανού και τα κρίνα του αγρού. Τα πρόβατα του τσοπάνη και το αλέτρι του ζευγολάτη. Με το δίχτυ του ψαρά, με τον έμπορο, τον οδοιπόρο και εξηγούσε την θεϊκή αλήθεια.

Χρησιμοποιούσε παραδείγματα από τα γεγονότα της ζωής, και τα προβλήματα που είχαν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής αλλά ακόμα και της σημερινής εποχής. Οι παραβολές παραμένουν αναλύοτες, και διδάσκουν το θέλημα του Θεού και δημιουργού και δίνουν το έναυσμα της εσωτερικής αναζήτησης.

Οι ομιλίες που έδινε στο κοινό του ήταν μέσα από την ζωή τους κάτι που πολύ ποιο εύκολα θα κινούσε το ενδιαφέρον του καθενός και θα άγγιζε την καρδιά του. Οι παραβολές του, όπως το προζύμι, ο κρυμμένος θησαυρός, το δίχτυ με τα ψάρια, οι δέκα παρθένες, την καλλιέργεια των αγρών, ο σπορέας και πολλές άλλες, περιείχαν διδάγματα αλήθειας που έδινε την ευκαιρία να ευρύνουν το μυαλό τους και να βρουν στοιχεία του πνευματικού και ουράνιου κόσμου.

Οι παραβολές του Ιησού Χριστού διδάσκουν ότι όλα τα πράγματα στον ουρανό και την γη διέπονται από το νόμο της αγάπης και της υπηρεσίας προς όλη τη δημιουργία. Οποιοδήποτε χάρισμα, δώρο έχουμε λάβει από το Δημιουργό μας οφείλουμε να το χρησιμοποιούμε για το Θεό και το καλό του κόσμου. Με τις σκέψεις που αναπτύσσει και εμφυτεύει ο Χριστός μέσα από τις παραβολές του, οφείλουμε να αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της δικής μας ευθύνης προς τον εαυτόν μας και το περιβάλλον μας. Μόνο έτσι μέσα από την έμπρακτη αλήθεια τα θεϊκά και σοφά λόγια του Χριστού ενδυναμώνουν τις σκέψεις και τις πράξεις μας και οδηγούν προς το μονοπάτι του ουρανού.

Η ζωή είναι ένα όμορφο ταξίδι όταν έχεις εφοδιαστεί με την σωστή πυξίδα της θεϊκής καθοδήγησης. Αυτή θα σε οδηγήσει στο ασφαλές λιμάνι της ένωσης με το Θεό και θα ζήσεις μαζί του στην ουράνια κατοικία του.
Αγαπημένε μου οδοιπόρε σε αυτό σου το ταξίδι, να διέπεσαι από ταπεινότητα, αγάπη, υπομονή και επιμονή, ανεξάρτητα από τι εμπόδια θα βρεις μπροστά σου.

Ο Χριστός ήρθε να δώσει αγάπη και την θεϊκή σοφία. Στόχος του να βοηθήσει κάθε ψυχή να βρει το δρόμο της. Προσπάθησε να απομακρύνει κάθε τι που επισκίαζε την αλήθεια. Ήρθε να αφαιρέσει το πέπλο της λήθης και να ρίξει άπλετο φως στις σκέψεις και τις καρδιές των ανθρώπων. Να φέρει στο φως την πνευματική αναζήτηση και να δώσει ένα νέο προσανατολισμό, που θα οδηγήσει σε νέα μονοπάτια εξερεύνησης.

Οι ομιλίες του Ιησού απευθυνόντουσαν σε πλήθη που ήταν γεμάτα από στενοχώριες και προβλήματα, άνθρωποι πονεμένοι από την θλίψη και την απογοήτευση. Προσπάθησε να ρίξει φως σε αυτές τις ψυχές, αναφερόμενος, στο ότι δεν πρέπει ο άνθρωπος να μεριμνά μόνο για το φαγητό, την ένδυση και την δόξα, αλλά να εμπιστευτεί την θεϊκή πρόνοια.

Ότι περνά στη ζωή του ο καθένας δεν είναι τυχαίο. Πάντα πίσω από κάθε περιστατικό ή κατάσταση κρύβεται ένα γερό μάθημα ζωής. Από αυτό το μάθημα αποκτάται η εμπειρία και η σοφία της ζωής. Ο Ιησούς επιθυμούσε να αφυπνίσει την περιέργεια και να ξυπνήσει τους αδιάφορους, ώστε η αλήθεια της γνώσης να βρει απήχηση στην καρδιά τους. Οι παραβολές ήταν μία μέθοδος που προκαλούσε το ζωηρό ενδιαφέρον και την εκτίμηση όλων. Υπήρχαν όμως και αυτοί που δεν ήταν προετοιμασμένοι να δεχθούν τις αλήθειες και να τις κατανοήσουν, γι' αυτό χρησιμοποιούσε παραδείγματα από τα καθημερινά προβλήματα της ζωής τους, έτσι που να μπορέσουν να τους αγγίξουν τα λόγια του και να εντυπωσιάσουν τις καρδιές τους.

Σε πολλές παραβολές του ο Ιησούς καυτηρίαζε και κατέκρινε την υποκρισία και τις πονηρές πράξεις των κοινωνικών παραγόντων με γλώσσα μεταφορική. Έτσι δεν θα μπορούσαν να του βρουν κάτι που να τον ενοχοποιήσουν. Με τις διδασκαλίες του αυτές ο Ιησούς έφερνε τη σκέψη του ανθρώπου σε επαφή με την Απέραντη Θεϊκή Σκέψη. Δίδασκε να παρατηρούν το Θεό έτσι όπως αυτός φανερώνεται μέσα από τα έργα του και τον λόγο του.

Δεν αναφέρθηκε στις ομιλίες του με αφηρημένες θεωρητικές έννοιες, αλλά με ότι είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη του χαρακτήρα και με ότι μπορεί να ευρύνει την αντίληψη του ανθρώπου για να γνωρίσει τον Θεό και να αυξήσει την αποδοτικότητά του στο να κάνει πάντα το καλό. Αναφερόταν στις αλήθειες εκείνες που σχετίζονται με την συμπεριφορά του ανθρώπου και καταλήγουν στην εξασφάλιση της αιωνιότητας. Έτσι ο καθένας θα ανακάλυπτε ένα μάθημα θεϊκής αλήθειας και δεν θα τον απορροφούσαν οι σκέψεις της καθημερινότητας, ώστε να λησμονήσει  το Θεό. Στόχος όλων μας θα πρέπει να είναι, να παίρνουμε καινούργια μαθήματα για την αλήθεια της ουράνιας βασιλείας και να γινόμαστε όλο και ποιο αγνοί και καθαροί.







Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019





Παραβολή : Το Προζύμι


Πολλοί ακολουθούσαν τον Ιησού στις ομιλίες του, οι οποίες γινόντουσαν σε διάφορα σημεία. Ο Ιησούς μας ποτέ δεν είχε συγκεκριμένα μέρη. Δίδασκε το Λόγο του Θεού ακόμα και στην ακροθαλασσιά. Το ακροατήριό του έχει άτομα από όλες τις κοινωνικές τάξεις. Θα έβλεπε κανείς εκεί, φτωχούς , αγράμματους, ζητιάνους, ανάπηρους, έμπορους, ακόμα και κακοποιά στοιχεία που έφεραν μέσα τους την σφραγίδα της ενοχής ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους.

Φυσικά δεν έλλειπε και η κριτική των τότε διανοουμένων που κατέκριναν αυτούς που θεωρούσαν κατώτερους και αμόρφωτους. Δεν γνώριζαν όμως πως η βασιλεία των ουρανών δεν κρίνει την εξωτερική εμφάνιση και την κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου. Έτσι λοιπόν σε αυτή την παραβολή ο Ιησούς θα μας εξηγήσει με τι μοιάζει η Βασιλεία των Ουρανών και πως μπορεί να αποκτηθεί.

Ο Κύριος παρομοιάζει την Βασιλεία των Ουρανών με προζύμι το οποίο όταν αναμειχθεί με αλεύρι, γίνεται μια μάζα "προζύμι". Συμβολίζει την εσωτερική δραστηριότητα και την εσωτερική δύναμη που παρέχει η Θεϊκή Χάρη. Σε όλους υπάρχει αυτή η δύναμη που όταν καλλιεργηθεί θα φέρει τα σωστά αποτελέσματα. Χρειάζεται όμως μεγάλη θέληση, επιμονή, υπομονή και αγάπη για το στόχο του, για να αλλάξει κάποιος τον εαυτόν του και να φθάσει σε μια τόσο μεγάλη μετάλλαξη. Το προζύμι είναι ένα στοιχείο άγνωστο από τα υπόλοιπα υλικά. Αυτό πρέπει να αναμιχθεί με τη μάζα (το αλεύρι) για να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα.

Όσα βιβλία και αν διαβάσει κάποιος, στο καλύτερο Πανεπιστήμιο να έχει φοιτήσει, το καλύτερο εκπολιτιστικό ή εκπαιδευτικό σύστημα να έχει ακολουθήσει, δεν είναι σε θέση να μεταλλάξει το Εγώ του και τις πεποιθήσεις του. Η αναγεννητική ενέργεια είναι δώρο Θεού και προέρχεται μόνο από τον ίδιο και με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Μόνο όσοι ταχθούν στη Θεϊκή αυτή δύναμη, θα καταφέρουν να γευτούν την μετάλλαξή τους.

Όπως το προζύμι, λέει ο Ιησούς, όταν ενωθεί με το αλεύρι ενεργεί από μέσα προς τα έξω, έτσι και η ανανέωση της καρδιάς που είναι η Αγάπη και η Χάρη του Θεού, μπορεί να μετασχηματίσει την ζωή. Οποιαδήποτε εξωτερική επιρροή δεν πρόκειται να είναι αρκετή για να μετουσιώσει τον άνθρωπο με το Θεό και να τον κάνει να ζει μέσα στην θεϊκή αρμονία, με προορισμό του να εισέλθει στην Ουράνια Βασιλεία. Πολλοί έχουν προσπαθήσει να αλλάξουν την ζωή τους, διορθώνοντας την μία μετά την άλλη κακές συνήθειές τους, ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορέσουν να προσεγγίσουν το Θεό. 

Η καλή διάθεση ανταμείβεται, αλλά δεν γνωρίζουν από που να αρχίσουν, για να ξεριζώνουν τα αρνητικά ζιζάνια που είναι βαθιά ριζωμένα μέσα τους. Ένας καλός τρόπος, είναι πρώτα να καθίσουν σιωπηλοί και συνειδητά να αναγνωρίσουν τα ελαττώματά τους. Στη συνέχεια μπορούν να τα καταγράψουν σε μια κόλλα χαρτί και να τα βάλουν σε ένα μέρος που όταν περνούν συχνά, να ρίχνουν μια ματιά σε αυτή τη σελίδα. Κάθε φορά που απαλλάσσονται από κάποιο να το σβήνουν και να προχωρούν σε άλλο. Δεν έχει σημασία πόσο χρόνο θα πάρει στον καθένα, σημασία έχει, ότι πορεύεται στο σωστό μονοπάτι συνειδητά και κάποια στιγμή θα ελαφρώσει από το βαρύ φορτίο που κουβαλά μέσα του. 

Το κέντρο της ανθρώπινης ύπαρξης είναι η καρδιά. Εκεί έχει το θρόνο του ο ίδιος ο Θεός, ανεξάρτητα αν το έχουμε αναγνωρίσει ή όχι. Η επιφανειακή γνώση και το να εκφράζεται κάποιος ότι πιστεύει και αγαπά τον Θεό, δεν είναι αρκετή. Η θεωρητική γνώση της αλήθειας δεν είναι αρκετή. Η πίστη και η εμπιστοσύνη προς το Θεό φυλάσσεται βαθιά μέσα στην καρδιά μας ως θησαυρός της αλήθειας. Ο Θεός που γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια τις σκέψεις μας, περιμένει εμπράκτως να δει το διαμάντι που έχουμε μέσα μας να λάμπει και να εκπέμπει το θεϊκό φως μέσα από τα έργα μας και την συμπεριφορά μας.


Δεν μπορείς να προσεγγίσεις το Θεό τηρώντας τις εντολές του μόνο από καθήκον, ή γιατί αυτό έμαθες και απαιτείται να το κάνεις. Κάποια στιγμή θα αισθανθείς βάρος, δυσαρέσκεια, αγανάκτηση γιατί τα κουβαλάς στους ώμους και όχι στην καρδιά σου. Για να φθάσεις στο σημείο να ζήσεις με αρμονία και γαλήνη και να εξωτερικεύεις αυτό που βγαίνει από την καρδιά σου, θα πρέπει να έχεις αναγεννηθεί. Η καρδιά σου να λάμπει και να ακτινοβολεί την αλήθεια γιατί η ίδια θα έχει λυτρωθεί και θα αισθάνεται ελεύθερη να εκδηλωθεί.


Όπως η ζύμη κρυμμένη στο αλεύρι ενεργεί χωρίς να φαίνεται η διεργασία της, έτσι και η ζύμη της αλήθειας εργάζεται ήρεμα, σιωπηλά και σιγά-σιγά μεταβάλλει την καρδιά. Νέες σκέψεις και αισθήματα γεννιούνται και ο χαρακτήρας αποκτά άλλες δομές έκφρασης. Ο νους μεταβάλλεται, οι έμφυτες δυνάμεις κινούνται προς νέες κατευθύνσεις εκπλήρωσης και πραγμάτωσης. Η συνείδηση αφυπνίζεται και αποκτά ιδιότητες τέτοιες που πηγάζουν από την αλήθεια της καρδιάς και οδηγούν στο θέλημα του Θεού.


Οι αφοσιωμένοι στην καρδιά και την αγάπη, το προζύμι της αλήθειας εκτελεί χρέη ρύθμισης. Εξαγνίζει τις σκέψεις, εξευγενίζει τον χαρακτήρα και αναζωογονεί τις πνευματικές ιδιότητες και τις ψυχικές ενέργειες. Καλλιεργεί τα αισθήματα και με το αίσθημα της αγάπης εξευμενίζει την ανθρώπινη ύπαρξη. Πολλοί δεν μπορούν να εξηγήσουν τις στάσεις των ανθρώπων αυτών που έχουν εμβαθύνει και έχουν θέση ως στόχο τους την σωτηρία της ψυχής των.

Ο εγωιστής, ο φιλοχρήματος άνθρωπος έχει θέσει ως σκοπό της ζωής του την απόκτηση πλούτου, δόξας, απόλαυσης και τιμών και δεν ενδιαφέρεται για την αιωνιότητα της ψυχής. Ο λόγος του Θεού πρέπει να ασκεί μια ταπεινή επιρροή στις σχέσεις του με όλους γενικά τους ανθρώπους. Η ζύμη της αλήθεια δεν επιτρέπεται να δημιουργεί κανένα πνεύμα ζηλοφθονίας, καμία φιλοδοξία, ή επιθυμία για υπεροχή. Η πραγματική αγάπη που πλημμυρίζει την καρδιά των ανθρώπων, είναι δώρο Θεού και ξεχειλίζει από αγαθά αισθήματα για όλους.

Το προζύμι της αλήθειας μετουσιώνει και μεταλλάσσει τον άνθρωπο. Μεταβάλλει τον εγωιστή σε μεγαλόψυχο, τον υπεροπτικό σε ταπεινό. Η χάρη της ζωοδότρας αυτής δύναμη μεταλλάσσει τα πάντα, το σώμα, την ψυχή και το νου σε τέλεια εναρμόνιση με το Θεϊκό πρότυπο της ζωής.



 Η παραβολή των δέκα παρθένων






 Ο Ιησούς πάντα κήρυττε το λόγο του Θεού με απλά λόγια για να γίνεται κατανοητός από το πλήθος που τον περιέβαλε. Αλλά μέσα στο λόγο έκρυβε βαθιά νοήματα που μόνο όσοι ήταν έτοιμοι να τα καταλάβουν μπορούσαν να μπουν στη διαδικασία εμβάθυνσης του λόγου. Αυτά τα νόημα τα έδινε μέσα από απλές παραβολές, ήταν ένας σπορέας του Θείου Λόγου. Οι σπόροι έπεφταν στο χωράφι που ήταν το πλήθος που τον παρακολουθούσε και το έδαφος οι ψυχές του. Ανάλογα λοιπόν με την προετοιμασία του εδάφους της κάθε ψυχής, ο σπόρος καρποφορούσε και απέδιδε τα ανάλογα αποτελέσματα καρποφορίας.



Με την παραβολή των 10 Παρθένων, ο Ιησούς θέλει να παρουσιάσει την διαφορά των ανθρώπων που παρακολουθούσαν τις ομιλίες του. Έχουμε εδώ τις πέντε μωρές παρθένες, και τις πέντε μυαλωμένες παρθένες. Τα άτομα αυτά, οι ψυχές αυτές των μωρών ανθρώπων σε αυτή την παραβολή που συμβολίζονται με τις μωρές παρθένες, δεν υποκρίνονται, πιστεύουν σε αυτό που κάνουν, αγαπούν την αλήθεια. Αντιλαμβάνονται αυτούς που πιστεύουν και πορεύονται το δρόμο της ανεύρεσης της Θεϊκής Χάρης. Συναναστρέφονται αυτούς που πιστεύουν στην αλήθεια, αλλά δεν έχουν παραδοθεί στο Θεϊκό Νόμο της αλήθειας και της επιρροής του Αγίου Πνεύματος. Το καράβι της ζωής τους εξισορροπείται ανάλογα με τα θέλω τους και τις επιθυμίες τους, ο χαρακτήρας τους παλινδρομεί, οι πεποιθήσεις τους δεν αλλάζουν, οι σκέψεις τους πνέουν ανάλογα με τον άνεμο της ημέρας και τις υποχρεώσεις τους. Δεν πέρασαν από τις φουρτουνιασμένες θάλασσες, δεν χτυπήθηκαν στα βράχια για να κομματιάσουν την παλιά ανθρώπινη φύση τους. Η αμφιλεγόμενη προσωπικότητά τους, η ανασφάλεια και οι φοβίες τους δεν τους αφήνει να απελευθερωθούν από την ψευδαίσθηση του Εγώ τους.



Η κατηγορία αυτών των ανθρώπων ανήκει σε εκείνους που ακούν το Λόγο αλλά οι σπόροι πέφτουν επάνω σε πετρωμένο και άγονο έδαφος. Δέχονται με προθυμία το λόγο του Θεού. Εκείνη την στιγμή που ζουν και ακούν το λόγο, η ψυχή τους ευφραίνεται και είναι πρόθυμες να ακολουθήσουν το μονοπάτι που εκφράζει ο Θείος λόγος, αλλά η επίδραση που ασκεί επάνω τους, παραμένει τόσο λίγο μέχρι να απομακρυνθούν από την ομιλία. Η Θεία Χάρη του Αγίου Πνεύματος αγγίζει την καρδιά των ανθρώπων εκείνων που έχουν σκοπό να δημιουργήσουν μέσα τους μια νέα κατάσταση που θα ανοίξει τις καρδιές όλων όσων επιθυμούν και επιτρέπουν στον εαυτόν τους να αγκαλιάσουν με πίστη και αγάπη το Θείο Λόγο.



Οι μωρές Παρθένες ικανοποιούνται με μια επιφανειακή προσπάθεια, δεν έχουν έρθει τόσο κοντά στο θείο λόγο και να επικοινωνήσουν μαζί του. Η πίστη τους και η εμπιστοσύνη τους δεν είναι ανεπτυγμένη στο σημείο που να ζήσουν μαζί με τον Κύριό τους. Ζουν μέσα στην ψευδαίσθηση και τον λήθαργο. Όταν ξυπνήσουν τότε μόνο θα μπορέσουν να αντιληφθούν την έλλειψη της θεϊκής αγάπης και θα εκλιπαρούν τους άλλους να αναπληρώσουν τις ανάγκες τους. Στο πνευματικό κομμάτι του καθενός κανείς δεν μπορεί να επέμβει και να τον εφοδιάσει με τις ανάγκες του. Η ευλογία και η Χάρη του Θεού προσφέρεται ελεύθερα στην κάθε ψυχή και ο ίδιος είναι υπεύθυνος να αναγνωρίσει τα δώρα αυτά και να τα καλλιεργήσει προς όφελός του.



Όπως κανείς άλλος εκτός από τον εαυτό σου δεν μπορεί να πιστέψει και να λάβει το Άγιο Πνεύμα ενός άλλου. Η ψυχή είναι ατομική και ιδιαίτερη και δουλεύει με τον δικό της μοναδικό τρόπο την πνευματική της εξέλιξη. Ο χαρακτήρας, τα πιστεύω, οι πεποιθήσεις και οι σκέψεις διαμορφώνουν την προσωπικότητα και τα πιστεύω μας. Όσο και να προσπαθεί κάποιος να φανερώσει κάτι άλλο από αυτό που είναι, στην κρίσιμη ώρα αποκαλύπτεται και φανερώνεται ο αληθινός εαυτός του.



Στην παραβολή αυτή ο Ιησούς παρομοιάζει το κάλεσμα για το γαμήλιο γεύμα και την ένωση των προετοιμασμένων ψυχών για την Βασιλεία των Ουρανών και την υποδοχή του Νυμφίου με τους απροετοίμαστους και τους προετοιμασμένους. Εδώ έχουμε τις
δέκα παρθένες. Όλες άκουσαν το κάλεσμα του ερχομού του Νυμφίου. Άλλωστε το περίμεναν ότι θα έρθει κάποια στιγμή, μόνο που δεν γνώριζαν το πότε. Πήραν όλες τα λυχνάρια τους και βγήκαν να προϋπαντήσουν το Νυμφίο. Όμως πέντε απ’ αυτές ήταν μυαλωμένες και προετοιμασμένες και οι πέντε άμυαλες και απροετοίμαστες.  Oι άμυαλες λοιπόν, ενώ πήραν τα λυχνάρια τους, δεν πήραν επί πλέον λάδι μαζί τους. Oι μυαλωμένες, όμως, πήραν λάδι στα δοχεία τους μαζί με τα λυχνάρια τους.  Kι επειδή ο Νυμφίος αργούσε να έρθει, νύσταξαν όλες και κοιμήθηκαν.



Kι εκεί στα μεσάνυχτα, ακούστηκε μια δυνατή φωνή: Έρχεται ο Νυμφίος. Bβγείτε να τον προϋπαντήσετε. Tότε σηκώθηκαν όλες οι παρθένες και ετοίμασαν τα λυχνάρια τους.  Οι άμυαλες που δεν είχαν προβλέψει το χρόνο που θα περίμεναν τους είχε τελειώσει το λάδι και τα λυχνάρια τους έσβησαν. Αποκαμωμένες γι' αυτό που τους είχε συμβεί, ζητούσαν λάδι από τις άλλες πέντε που ήταν εφοδιασμένες με έξστρα λάδι. Οι μυαλωμένες δεν θέλησαν να τους δώσουν, εξηγώντας τους, πως το χρειάζονται για τον εαυτόν τους.
Τις συμβούλεψαν να πάνε να αγοράσουν εκεί που πουλάνε. Mα καθώς εκείνες πήγαιναν να αγοράσουν το λάδι, ήρθε ο γαμπρός και αυτές που λυχνάρια τους ήταν αναμμένα, μπήκαν μαζί του στους γάμους και η πόρτα έκλεισε. Αργότερα καθυστερημένες έφθασαν και οι υπόλοιπες παρθένες λέγοντας: Kύριε, κύριε άνοιξέ μας.  Aλλ’ εκείνος αποκρίθηκε: Πραγματικά, σας λέω, δε σας γνωρίζω.  Nα είστε, λοιπόν έτοιμοι κάθε στιγμή, γιατί δεν ξέρετε την ημέρα ούτε την ώρα που θα λάβετε το κάλεσμα ότι έρχεται ο Υιός του Aνθρώπου.



Η πνευματική προετοιμασία χρειάζεται χρόνο, αποφασιστικότητα, προνοητικότητα γιατί κανείς δεν γνωρίζει την κατάλληλη στιγμή που θα γίνει το μεγάλο κάλεσμα. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα και όταν η ψυχή φθάσει μέχρι το χείλος του θανάτου, τότε ο άνθρωπος θα είναι σε θέση να αποδείξει αν έχει πίστη και εμπιστοσύνη στο Θεό. Όταν όμως η ψυχή φθάσει στο τελευταίο στάδιο να αφήσει την ζωή, τότε η προθεσμία έχει λήξει. Τότε θα είναι πολύ αργά να καλύψει η ψυχή όλες τις ελλείψεις της.



Έτσι και οι δέκα παρθένες ξαγρυπνούν καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Όλες δέχτηκαν το κάλεσμα, σε όλες έπεσε ο Πνευματικός Σπόρος του Λόγου του Θεού και όλες κρατούν το λυχνάρι ως δείγμα της πίστης τους και της αφοσίωσής τους στο Θεό. Όλες περιμένουν την εμφάνιση του Χριστού για να τον ακολουθήσουν και να μπουν στη Βασιλεία των Ουρανών. Πόσες όμως από αυτές ήταν έτοιμες? Αυτό θέλει να μας διδάξει η παραβολή αυτή.



Όλες είχαν πάρει μαζί τους το λυχνάρι αναμένω από την επιθυμία να δουν και να γνωρίσουν τον Κύριο. Αλλά οι πέντε από αυτές δεν ήταν προετοιμασμένες σε περίπτωση που ο Νυμφίος θα αργούσε. Κανείς δεν γνωρίζει πότε είναι η κατάλληλη ώρα για τον καθένα. Οι ώρες περνούσαν και το λάδι του λυχναριού στις πέντε από τις δέκα παρθένες τελείωσε. Το λυχνάρι στην παραβολή αυτή είναι ψυχή του κάθε ανθρώπου που για να παραμένει αναμμένη η φλόγα του πάθους, της πίστης και της αγάπης προς τον Κύριο και Δημιουργό μας, οφείλουμε όλοι να την διατηρούμε καθαρή, αγνή και να την τροφοδοτούμε με αγαθές πράξεις. Αυτό είναι το λάδι της ψυχής μας. Η Θεϊκή ενέργεια που θα ρέει μέσα μας, θα πρέπει να την ενισχύουμε καθημερινά με την πίστη μας και να προετοιμαζόμαστε για να υποδεχθούμε το Κάλεσμα.



Η ένωση του Αγίου Πνεύματος περιφρονήθηκε καθ' όλη την διάρκεια της αναμονής του. Ήταν η μόνη ευκαιρία που θα μπορούσαν αυτές που αδιαφόρησαν να ενωθούν και να συμφάγουν μαζί με τον Νυμφίο στο γαμήλιο αυτό δείπνο της ένωσης. Έχασαν το Θεϊκό φως που θα έλουζε τα μάτια που δεν έβλεπαν, την μελωδία που θα τους χάιδευε τα αυτιά που δεν άκουγαν. Η αγάπη, η ευδαιμονία και η χαρά δεν άγγιζαν καμία χορδή χαρούμενης ανταπόκρισης στη ναρκωμένη βυθισμένη στη λήθη από την κοσμικότητα καρδιά τους. Ήδη αυτές οι ψυχές έχουν αποκλειστεί από την συντροφιά της γαμήλιας τελετής-ένωσης.



Θα είναι ανεπίτρεπτο θα θεωρούμε αυτές τις ψυχές ισάξιες με τις προετοιμασμένες. Δεν είναι δυνατόν να περιμένουν αυτές οι ψυχές να ακολουθήσουν την στιγμή που ακούγεται το κάλεσμα ενώ αυτές ξαφνιασμένες ξυπνούν από το βαρύ ύπνο της λήθης και αρχίζουν να ψάχνουν να βρουν λάδι για να εφοδιάσουν τα άδεια λυχνάρια τους. Δεν γίνεται να έχουν αποξενώσει το Χριστό από την πρόσκαιρη αυτή ζωή τους, απορροφημένες στις γήινες και υλικές απολαύσεις και να έχουν την απαίτηση να συμπεριληφθούν με τις ψυχές εκείνες που προετοιμαζόντουσαν και παρέμεναν ξάγρυπνεες περιμένοντας το Θεϊκό Κάλεσμα.



Έχουμε και τις πέντε εξ αυτών φρόνιμες παρθένες που εκτός του ότι παρέμεναν ξάγρυπνες και πιστές σε αυτό που πραγματικά περίμεναν, είχαν και τα δοχεία τους εφοδιασμένα με λάδι. Το φως της αγνότητας, της αγάπης και της πίστης τους έκαιγε με φλόγα σταθερή όλη την νύχτα της αγρυπνίας, καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Επαγρυπνείτε έλεγε ο Κύριος γιατί δεν γνωρίζεται την ώρα της έλευσής μου. Το φως της ψυχής των ανθρώπων αυτών λάμπει και ακτινοβολεί και φωταγωγεί το δρόμο που περιμένουν τον Κύριο αυτό το φως αυτό θα οδηγήσει τον Νυμφίο προς το μέρος τους. Πάντα λάμπουν οι άνθρωποι αυτοί που φέρουν μέσα τους το Θεϊκό φως της αλήθεια και της πίστης. Η καθημερινότητά τους, οι σκέψεις τους και οι πράξεις τους ανεβαίνουν ως θυμίαμα στους ουράνιους θόλους και καλούν την Θεία Χάρη να τους καθοδηγεί και το Άγιο Πνεύμα να αναπτύσσει μέσα τους τα χαρακτηριστικά της αγιοσύνης. Το Θεϊκό φως όταν εισέλθει μέσα σε αυτές τις ψυχές εμφυτεύει στις καρδιές τους το Θεϊκό Λόγο και το Άγιο Πνεύμα αναπτύσσει μέσα στους ανθρώπους αυτούς το φως της ουράνιας δόξας.



Η παραβολή αυτή μας έδωσε να κατανοήσουμε ότι, κανείς δεν μπορεί να δανείσει το φως του, ούτε και κανείς μπορεί να το αγοράσει. Η προετοιμασία αυτή είναι προσωπική, ατομική και υπεύθυνος είναι ο καθένας μόνος του. Τα πνευματικά χαρίσματα έχουν δοθεί σε όλους. Ο Σώσον Εαυτόν Σωθείτο έλεγε ο Κύριος. Η κάθε ψυχή είναι διαφορετική από την άλλη και η κάθε μία έχει να εμβαθύνει μέσα της από μόνη της για το πως δια διαχειριστεί την πνευματική της υπόσταση. Το Πνεύμα το Άγιο υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους. Είναι η ζώσα πνοή, η ενέργεια που μόλις αυτή αφήσει τον άνθρωπο, αυτός φεύγει και από τη ζωή.



Οι προετοιμασμένες και φωτεινές ψυχές ευωδιάζουν όπου και αν βρεθούν, δεν αγανακτούν, δεν παραπονιούνται πορεύονται για την δόξα του Θεού. Αφιερώνουν τον εαυτό τους σε αγαθοεργίες και προσφορές στους δυστυχείς και καταπονημένους. Βοηθούν και ανακουφίζουν με τα λόγια τους, τα έργα τους ακόμα και με την παρουσία τους βοηθώντας και ανακουφίζοντας κάθε πονεμένη άλλη ψυχή από την δυστυχία και την μιζέρια. Ο Χριστός είναι μόνο ΑΓΑΠΗ και συμπόνια που πλημμυρίζει τις καρδιές μας. Η συνεχής μεταδιδόμενη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο είναι εκείνη που τον κάνει ικανό να αναμεταδίδει το φως. Στις καρδιές όλων αυτών που έχουν ενωθεί με τον Θεό μέσω της πίστης, το χρυσό λάδι της αγάπης ρέει ελεύθερα και ακτινοβολεί στη συνέχεια με έργα καλά και με μια πραγματική, εγκάρδια υπηρεσία για το Θεό. Μέσα σε αυτό το μεγάλο και ανεκτίμητο δώρο του Αγίου Πνεύματος συμπεριλαμβάνονται όλα τα πλούτη του ουρανού.



Σε κάθε άνθρωπο προσφέρεται το προνόμιο να γίνει ένας ζωντανός φάρος φωτός που να μεταδίδει στον κόσμο τους θησαυρούς της Χάρης του και τον ουράνια κρυμμένο πλούτο του. Τίποτα περισσότερο δεν χρειάζεται σήμερα ο κόσμος από την έμπρακτη εκδήλωση της αγάπης του Σωτήρα και Θεού Ημών μέσα από τα έργα των ανθρώπων. Ο τρόπος ζωής μας αποκαλύπτει τη Χάρη του και το Άγιο Πνεύμα που κατοικεί μέσα. Ας γίνουμε όλοι αρωγοί αγάπης με το παράδειγμά μας να φωτίσουμε όσες περισσότερες ψυχές μπορούμε και να ενωθούμε όλοι μαζί στο μεγάλο γλέντι της ένωσης με τον Νυμφίο.


Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2019







Παραβολή - Του Κρυμμένου Θησαυρού:  (Ματθ.13-44)

Ένας θησαυρός πάντα είναι καλά κρυμμένος Αυτός που τον έχει δεν θα τον αφήσει απροστάτευτο. Θα τον φυλάσσει σαν κόρη οφθαλμού για να μη του τον κλέψουν και τον χάση. Αυτός ο θησαυρός γίνεται ένα με τον κάτοχό του. Μεταξύ τους υπάρχει η απόλυτη ένωση. Άλλωστε εκείνη την εποχή ήταν πολύ συχνές οι ληστείες, γιατί η χώρα δεχόταν μεγάλες επιδρομές ληστών. Να πούμε μάλιστα ότι οι άνθρωποι τότε το ποιο ασφαλές μέρος θεωρούσαν, να τον κρύψουν μέσα στη γη σε κάποιο χωράφι τους. Συνέβαινε όμως και το γεγονός πως άλλοτε ξεχνούσαν το μέρος που το έθαβαν στη γη και άλλοτε πέθαιναν, και κανείς δεν γνώριζε για το θαμμένο θησαυρό  εκτός από τον ιδιοκτήτη του. 

Αυτός που θα αγόραζε ή θα ενοικίαζε το άγονο αυτό χωράφι για να το καλλιεργήσει, υπήρχαν πολλές πιθανότητες το αλέτρι του να έφερνε στην επιφάνεια το θαμμένο θησαυρό. Έτσι γινόταν κάτοχος και πλούσιος μια ολόκληρης περιουσίας. Αυτό συνέβη με τον άνθρωπο αυτό που ενοικίασε ένα χωράφι  να το  καλλιεργήσει. Το αλέτρι του έφερε στην επιφάνεια ένα θαμμένο θησαυρό. Τότε έκπληκτος για αυτό που βγήκε το έβαλε σε ένα σημείο που να γνωρίζει ο ίδιος και επιστρέφει στο σπίτι του με νέα σχέδια.

Αποφασίζει να ξεπουλήσει ότι μικροχώραφα είχε για να αγοράσει αυτό το νέο αγρό. Άφηνε πολλούς έκπληκτους για την απόφασή του αυτή, γιατί αυτό φαινόταν ένα ξεροχώραφο, μια άγονη γη που δεν πρόσφερε τίποτα. Ο άνθρωπος αυτός όμως ξέρει τι κάνει. Αγοράζει το κομμάτι αυτό γης και γίνεται αυτός κάτοχος των τίτλων του. Τώρα πλέον μπορεί να μένει εκεί όσο χρονικό διάστημα θέλει και να ανιχνεύει προσεχτικά όλη την επιφάνεια για να ανακαλύπτει όσα περισσότερα μπορεί .

Με αυτή την παραβολή ο Ιησούς αναφέρεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Η Βασιλεία του Θεού είναι η πνευματική ένωση του ανθρώπου με το Θεό. Την ένωση αυτή ο Ιησούς μας την παρομοιάζει με κρυμμένο θησαυρό. Ποιος είναι αυτός που δεν θα έδινε και την ζωή του ακόμα, προκειμένου να βρει ένα τόσο μεγάλο θησαυρό. Αν το αναλύσει  κάποιος από την υλιστική του πλευρά, δεν θα μπορούσε να κοιμηθεί καμία νύχτα για όλη του τη ζωή ψάχνοντας όπου τον οδηγούσε ο νους του για να τον ανακαλύψει. 

Θα γινόταν ο εφιάλτης του για όλη του τη ζωή. Κρυμμένος,  απομονωμένος και με πλήρη μυστικοπάθεια από τους πάντες στην κοινωνία του, μέχρι να βρει το θησαυρό αυτό και να γίνει κάποιος που θα τον υπολογίζουν στην κοινωνία που ζει. Οι σκέψεις του διόγκωναν τις επιθυμίες του για το πως θα διαχειριζόταν αυτά τα χρήματα. Γιατί αυτός ο τύπος ανθρώπου, είναι λάτρης των χρημάτων και της ύλης. Εγωπαθείς, ατομιστής και μυστικοπαθής για το απόλυτα δικό του προσωπικό όφελος. Αυτός ο χαρακτήρας ανθρώπου είναι ανάμεσα στο πλήθος που ακούει τα λόγια του Θεού, αλλά τα ερμηνεύει όπως τα αντιλαμβάνεται το μυαλό του.


Στην προκειμένη παραβολή ο Κύριος αναφέρεται σε ένα θησαυρό που είναι κρυμμένος σε ένα χωράφι. Το θησαυρό αυτό τον βρήκε κάποιος λάτρης της αλήθειας και του λόγου του Θεού, ο οποίος γεμάτος χαρά θέλησε να αγοράσει αυτό το χωράφι. Αποφάσισε λοιπόν, να πουλήσει ότι είχε και δεν είχε για να αποκτήσει αυτό το χωράφι. Να αποκτήσει αυτό τον θησαυρό, ένα Θεϊκό δώρο που θα τον έκανε άξιο της  Βασιλείας του Θεού.

Αυτό το Θεϊκό δώρο, αυτόν τον κρυμμένο θησαυρό τον έχουμε όλοι μέσα μας κρυμμένο. Το χωράφι που βρίσκεται είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι η ψυχή μας που από γεννήσεώς μας το φέρει μέσα της. Βρίσκεται όμως σε λήθαργο. Είναι καλυμμένος με το πέπλο της λησμονιάς. Η καθημερινότητα της ζωής τον πλάνεψε και τον τύλιξε στα δίχτια της. Τα μάτια του κοιτούν αλλά δεν βλέπουν. Τα αυτιά του λαμβάνουν τον λόγο αλλά δεν τον αντιλαμβάνονται. Δεν ακούν αυτά που χρειάζεται να καταλάβουν. Η ύλη, η δόξα, το χρήμα και οι επιθυμίες της καταξίωσης στην κοινωνία που ζει, τον έχουν κάνει αλαζόνα και εγωιστή. Έχει πλανευτεί από τα εξωτερικά ακούσματα και έχει πιστέψει πως είναι κάποιος που γνωρίζει τη ζωή. Δεν υπάρχει χειρότερο ελάττωμα, από το μη γνωρίζεις, ότι δεν γνωρίζεις. Σοφό ρητό και πολύ αληθινό. 

Ο εγωκεντρικός χαρακτήρας που νομίζει ότι τα ξέρει όλα, είναι ένα άδειο ποτήρι που δεν του έχει μείνει μέσα ούτε σταγόνα νερό. Όταν ανακαλύψεις το νόημα του ερχομού σου σε αυτή τη ζωή, τότε βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι που θα σε οδηγήσει στο σωστό μέρος του χωραφιού σου και θα αρχίσεις να ψάχνεις. Όταν θα φθάσεις σε αυτό το σημείο, τότε θα αρχίσεις να βλέπεις χρυσές ακτίνες να ξεπροβάλλουν από μέσα σου. Όσο ποιο πολύ ψάχνεις τόσο περισσότερο θα λάμπει κάτι μέσα σου. Η λάμψει αυτή θα αρχίσει να εκπέμπεται προς τα έξω και θα αρχίσει να φωτίζει τους πλησίον σου και το περιβάλλον σου. 

Αξίζει αυτή η παραβολή του κρυμμένου θησαυρού να την κατανοήσουμε στο βάθος της. Τότε το θησαυροφυλάκια της παντογνωσίας θα ανοιχθεί. Ο Θεός δεν κρύβει την αλήθεια από τους ανθρώπους. Μπορείς να επιστρατεύσεις όλες σου τις δυνάμεις και το χρόνο για να κατακτήσεις τη γνώση. Αν όμως δεν έχεις κατανοήσει την γνώση του Θεού, αν δεν υπακούς στους νόμους που ορίζουν την ύπαρξή του, θα καταστραφείς. Με το καιρό η δύναμή σου θα εξαντλείται, θα αρχίσεις να χάνεις τον αυτοέλεγχο σου και θα καταντήσεις ανήμπορος να κρίνεις τα πνευματικά και τα σωματικά  σου χαρακτηριστικά. Έχεις χάσει το νόημα της ζωής αυτής.

Όταν φθάσεις στο σημείο να παραμελείς την καλλιέργεια των αρχών και τον λόγο του Θεού, πολύ σύντομα θα βρεθείς κάτω από τον έλεγχο συνηθειών που υποσκάπτουν την γαλήνη σου, την ηρεμία σου, την ευτυχία σου. Καταστρέφεις τον εαυτό σου, τις φυσικές και πνευματικές σου δυνάμεις και ο ναός του σώματός σου γίνεται ένα ερείπιο. Όταν πιστέψεις ότι αποκτώντας τη γνώση του κόσμου θα κερδίσεις το θησαυρό, είσαι χαμένος σε αυτή τη ζωή και στο μέλλον. Όταν όμως αρχίσεις να αναζητάς μέσα από το λόγο του Θεού τις αξίες και τα δώρα που λαμβάνεις, τότε έχεις κερδίσει την Βασιλεία των Ουρανών, γιατί ο λόγος του Θεού συμβολίζει το  σκάψιμο για την αναζήτηση του κρυμμένου θησαυρού. Τα λόγια του είναι η αλήθεια και κλείνουν μέσα τους σημασία βαθύτερη από αυτό που φαίνεται επιφανειακά. Τα λεγόμενα από τον Χριστό μόνο  εκείνοι που η σκέψη τους έχει φωτιστεί μπορούν να τα ανακαλύψουν.

Ο Χριστός με τον λόγο του προσφέρει ζωή και εμείς με την πίστη μας εξασφαλίζουμε τον ανεκτίμητο θησαυρό της ένωσής μαζί του. Χωρίς την αναγέννηση που αποκτάται με την πίστη μας δεν υπάρχει έλεος και λύτρωση των αμαρτιών μας, δεν υπάρχει θησαυρός για καμία ψυχή που δεν εξομολογείται και δεν αναγνωρίζει τα λάθη της. Οι ομορφιές του φυσικού κόσμου δεν γίνονται αντιληπτές, παρά μόνο όταν ο ήλιος, το  Άγιο Πνεύμα δεν σε  λούσει με το άπλετο φως του και διαλύσει το σκοτάδι που έχει καλύψει την ψυχή σου. Το φως αυτό καθαρίζει το νοητικό σου πεδίο και καθορίζει τη πορεία της ζωής σου. 

Προσοχή λοιπόν πως ψάχνουμε, τίποτα δεν υπάρχει στην επιφάνεια του χρυσωρυχείου, το πολύτιμο χρυσάφι παραμένει κάτω από την επιφάνεια και ανήκει σε εκείνον που θα σκάψει με πίστη, θέληση, υπομονή και μεγάλη επιμονή. Δεν παραπονιέται, δεν παραιτείται, δεν κουράζεται από το σκάψιμο. Το αλέτρι του περνά και ξαναπερνάει όλο και ποιο βαθιά μέσα στο χώμα χωρίς απογοήτευση, συνεχίζει μέχρι να βρει τον αιώνιο θησαυρό του. Τότε ο ουράνιος κόσμος θα ανοίξει διάπλατα τους θαλάμους της δόξας του σε αυτούς που πορεύονται στην εξερεύνηση των ορυχείων της αλήθειας

Τι άλλο καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί, από το ζούμε κοντά στο Χριστό μας. Όλα τα υλικά αγαθά είναι εφήμερα, φθαρτά και μικρής διάρκειας. Ακόμα και η ζωή μας η ίδια είναι μικρής διάρκειας αν την συγκρίνουμε με την αιωνιότητα.  Ανακάλυψε και εσύ τον κρυμμένο θησαυρό σου και η ζωή σου θα γίνει ένας αμύθητος θησαυρός. Ο θησαυρός που κρύβεις μέσα σου, έχει αμύθητο πλούτο. Κάνε και εσύ αυτό που θα έκανε ένας καλός ερευνητής της αλήθειας. Αυτός που ασχολείται, ψάχνεται και γνωρίζει να διακρίνει την αξία του θησαυρού, θα πουλούσε τα πάντα για να αποκτήσει την ένωσή του με το Θεό.

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...