Ο
ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ ΟΡΦΕΑΣ ΒΑΚΧΙΚΟΣ – -ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ:Ο ΑΡΤΟΣ,Ο ΟΙΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΜΠΕΛΟΣ-
ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΖΑΓΡΕΑ!
Ο θεος
σε σχέση με το Ελληνικό μέτρο ήταν ο Διόνυσος(από το Δίας και Νύσα,το όνομα του
βουνού όπου οι Νύμφες ανέθρεψαν τον Θεό κρυφά από την Ήρα).
-Χωρίς αρχικά
να ανήκει στο Δωδεκάθεο, προστάτευε την μέθη, την έκσταση και την ευλάβεια μέσω
της μη χαλιναγώγησης των παθών.
-Ο
Διόνυσος,γιός του Δία και της Σεμέλης,ήταν ο Θεός του κρασιού αλλά και της
Ιερής Τέχνης της Τραγωδίας. Περιφέρθηκε σε όλη την Ασία,συνοδευόμενος από μια
ομάδα σατύρων και μαινάδων και αναμείχθηκε σε πολλά αξιοπερίεργα περιστατικά.
-Για
παράδειγμα έγδαρε ζωντανό τον βασιλιά της Δαμασκού και κυνήγησε τις Αμαζόνες
στην Έφεσο,όπου μερικές από αυτές βρήκαν καταφύγιο μέσα στο ναό της Αρτέμιδος.
-Αφού
εδραίωσε την λατρεία του,ο Διόνυσος ανέβηκε στον Όλυμπο και πήρε την θέση του
ανάμεσα στους υπόλοιπους Ολύμπιους.
-Μια,απρόσμενη
εκ πρώτης όψεως,θρησκευτική σύμπτωση έχουμε στις μορφές του Θεού Διόνυσου και
του Ιησού Χριστού.<<Εγώ ειμί η άμπελος η
αληθινή>>,αναφέρει ο ίδιος ο Χριστός.
-Μέσω της
αναγέννησης του αίματος της Φύσης και των χυμών της αμπέλου,έχουμε την άμεση
επικοινωνία της μεταληπτικής κοινωνίας(<<τούτο εστί το αίμα
μου>>) με Διονυσιακά σύμβολα,όπως είναι το κλήμα και το
κρασί.
-Σύμβολο της
Αθανασίας,το Διονυσιακό κλήμα ξετυλίγεται σε αληθινά οργιαστική βλάστηση στις
ζωγραφικές αναπαραστάσεις και στην γλυπτική που έχουν διασωθεί σε χριστιανικές
κατακόμβες,επιταφίους,εικόνες κλπ.
-Είναι φανερό
πως οι πιστοί του Ιησού δεν θεωρούν τόσο πολύ απόμακρο τον θεό Διόνυσο,καθώς ανασαίνουν
την φαντασμαγορία της Διονυσιακής λατρείας,ανοίγοντας διάπλατα την θρησκεία
τους στα σύμβολά της.
-Σημαντική
για τους παραπάνω συσχετισμούς,είναι και η ξακουστή παράσταση μιας κυλινδρικής
σφραγίδας από αιματίτη του 3ου ή του 4ου αιώνα μ.Χ. με έναν Εσταυρωμένο κάτω
από ένα μισοφέγγαρο και επτά αστέρια,σύμβολα της αστρικής αθανασίας.
-Στη σφραγίδα
αυτή, που φέρει την επιγραφή "ΟΡΦΕΑΣ ΒΑΚΧΙΚΟΣ" φαίνεται πως ο
Εσταυρωμένος δεν είναι ο Ιησούς,καθώς η Σταύρωση του Ιησού παρουσιάζεται στην
εικονογραφία αρκετά αργότερα.
-Η παράσταση
ενός εσταυρωμένου Βακχικού Ορφέα ξεκινά έναν αρχικό ταυτισμό των δύο πασχόντων
Θεών.Επιπλέον ο Διόνυσος είναι ο γιός του υπέρτατου θεού,του Δία και μιας
θνητής,ο οποίος θανατώνεται από θεοκτόνους,ανασταίνεται θριαμβευτικά και
παίρνει την θέση που του ανήκει στο Δωδεκάθεο δίπλα στον θεϊκό πατέρα του.
-Το ίδιο και ο Ιησούς. Γεννιέται από πατέρα Θεό
και μια θνητή,θανατώνεται από θεοκτόνους και αφού αναστηθεί, καταλαμβάνει το
θρόνο του εκ δεξιών του Πατρός.
-Υπάρχουν και
άλλα στοιχεία - κρίκοι της θρησκευτικής αυτής αλυσίδας που,αν και στο πέρασμα
των αιώνων αλλάζει μορφές,παραμένει η ίδια.
-Η ωμοφαγία
των λατρευτικών μαινάδων του Διόνυσου μετουσιώνεται σε βρώση του σώματος του
Ιησού.
-Σε μια
Συριακή επίσης παράσταση του 2ου ή 3ου αιώνα μ.Χ. παρουσιάζεται ο Διόνυσος
<<ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ>>.
Tο
σταυραναστάσιμο συμβάν της ανθρώπινης ύπαρξης δίνει το νοηματικό πλαίσιο για να
διαχειριστούμε το τραύμα και να κατανοήσουμε το δράμα που ξετυλίγεται μπροστά
στα μάτια μας καθώς οι Έλληνες ανεβαίνουν στον Γολγοθά, καθένας με το δικό του
σταυρό, μικρό, μεγάλο. Ο Χριστός αιώνιο σύμβολο δικαιοσύνης, ελευθερίας, αγάπης
μετουσιώνει τον πόνο σε ελπίδα. Ο Διόνυσος, ο θνήσκων και αναγεννημένος θεός
των Ελλήνων μας υπενθυμίζει ότι μέσα από τα αποκαΐδια μπορεί να γεννηθεί μια
νέα πραγματικότητα. Τίποτα όμως δεν προσφέρεται δωρεάν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου