Η ΑΛΗΘΕΙΑ.... ΓΙΑ ΕΩΣΦΟΡΟ
Αρχικά ο Εωσφόρος «αυτός που μεταφέρει το φως» και οι άγγελοι του δε
δημιουργήθηκαν κακοί. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ουράνια πνεύματα κατέχοντας
θέση στο ύψιστο σημείο των Ασωμάτων Δυνάμεων και της πνευματικής τελειότητας.
Σαν πνεύμα είναι αγέραστος και αθάνατος κατέχοντας όλες τις ιδιότητες του
αγγελικού κόσμου, δεν έχει χρονικούς και τοπικούς περιορισμούς,είναι
αεικίνητος, έχει υψηλή πνευματική διαύγεια, είναι άυλος, αυτάρκης και εξαρτάται
μόνο από το Θεό.
Πρώτος ανάμεσα σε όλες τις τάξεις ήταν ο Εωσφόρος - αυτός που φέρνει το φως
- το ον που μπροστά στο νθρόνο Του είχε την θέση και την δύναμη να κοιτάζει το
Είναι του Δημιουργού."Το σώμα του το πνευματικό ήταν διάφανο, κρυστάλλινο,
λουσμένο στο ίδιο τοφως που πήγαζε από τον θρόνο της Μεγαλοσύνης. Τα χέρια του
τα είχε απλωμένα σαν να αγκάλιαζε κάτι, σαν να αγκάλιαζε τον χώρο της
επικράτειας που του είχε παραχωρήσει ο Δημιουργός, την απεραντοσύνη του κόσμου.
Σύμβολα εξουσίας και δύναμης κοσμούσαν τα δάχτυλα του και στα νώτα του
απλώνονταν οι πιο υποβλητικές φτερούγες που γνώρισαν ποτέ τα τάγματα των
αγγέλων. Ένας πύρινος λωτός τον έντυνε από τα πόδια μέχρι την μέση, και από
εκεί έφευγαν προς τα πάνω δυο τεράστια φλογισμένα πέπλα. Στην κεφαλή, σαν άλλη
κορόνα δόξας και τιμής, δυο πάλλευκα υπέροχα στην αίσθηση, φτερά σχημάτιζαν τη
δόξα του Υιού της Αυγής. Την μορφή του στεφάνωναν χιλιάδες μικρά και μεγάλα
άστρα, χιλιάδες μικροί και μεγάλοι συνοδοί άγγελοι. Με σάλπιγγες, τύμπανα και κρουστά
είχαν ως έργο τους να αναγγείλουν την είσοδο και την έξοδο του μεγάλου αρχηγού.
Κι αυτός φαινόταν να στέκει ασυναγώνιστος μέσα στην απόλυτη ηρεμία του".
Το ερώτημα: "γιατί η θαυμαστή αυτή οντότητα οδηγήθηκε στο να ξεκινήσει
την πρώτ η επανάσταση και να καταλήξει μακριά από τους ουρανούς",
προβλημάτισε πολλούς ερμηνευτές των Γραφών και σχημάτισε πολλές υποθέσεις
δημιουργώντας κάθε φορά και μια διαφορετική εξελικτική ιστορία, προσδίδοντας ή
αφαιρώντας κάθε φορά και κάποια στοιχεία στο πρόσωπο του αρχαγγέλου. Το μόνο
βέβαιο είναι πως υπήρξε μια κάποια αντιζηλία όπου οδήγησε σε μια υποτιθέμενη
διαφωνία έτσι ώστε να κάνει ακόμη και των προφήτη Ησαΐα (κεφ. 14, στίχοι 12-15)
να αναρωτιέται αλλά και να μας περιγράφει: "Πως έπεσες από τον ουρανό,
Εωσφόρε, τέκνο τηςαυγής! Πάνω στην γη συντρίφτηκες, εσύ που υπέταξες λαούς.
Έλεγες μέσα σου:"Στον ουρανό θ' ανέβω, τον θρόνο μου θα υψώσω πάνω από τα
άστρα του Θεού. Θα πάρω θέση πάνω στο βουνό, στο μακρινό βορρά που οι Θεοί
συνάζονται. Θ' ανέβω πάνω από τα σύννεφα και με τον ύψιστο θα είμαι ίσος."
Μα έπεσες μέσα στον’ άδη, στης αβύσσου το βυθό".
Μαζί λοιπόν μετον πρώτο των πρώτων, ακολούθησαν στην Κόλαση το ένα τρίτο
των αγγελικών δυνάμεων αναγνωρίζοντας όλες σαν κύριο τους μονάχα των Σατανά,
τηνμεταστοιχείωση του Εωσφόρου.
Πριν από την πτώση του ήταν ο πρώτος στην ιεραρχία των αγγέλων έχοντας
δύναμη, λαμπρότητα, σοφία αλλά και την καλοσύνη της αγγελικής φύσης. Πως λοιπόν
αυτό το λαμπρό ουράνιο πνεύμα κατρακύλησε στην πτώση; Πριν όμως
παρακολουθήσουμε την πτώση του Εωσφόρου θα πρέπει να γνωρίζουμε για τους
αγγέλους τα εξής:
1. Οι άγγελοι δημιουργήθηκαν πριν από την κτίση τουκόσμου (Ιώβ λη 7).
2. Είναι όντα πνευματικά και ασώματα.
3. Ως πλάσματα του Θεού έχουν ελεύθερη βούληση.
4. Μπορούν να προκόψουν πνευματικά ή να πέσουν σε αμαρτία.
Έτσι στα πλαίσια της παραχωρημένης από το Πανάγαθο Θεό ελευθερίας ο
Εωσφόρος διάλεξε την πτώση του. Ο προφήτης Ιεζεκιήλ περιγράφει ως εξής την
πτώση του Εωσφόρου (28:15): "Από την ημέρα που πλάστηκες μέχρι την ημέρα
που αμάρτησες ήσουν τέλειος στη συμπεριφορά σου". Και συνεχίζει στο στιχ.
17 ο Ιεζεκιήλ: "επειδή είχες ομορφιά περηφανεύτηκες, επειδή είχες μεγάλη
δόξα η σοφία σου διαφθάρθηκε". Η υπερηφάνεια του Εωσφόρου μετατράπηκε σε
αυταπάτη και τελικά κατέληξε σε στάση. Ο προφήτης Ησαΐας αναφέρει στο 14: 13,
14 : "έλεγες μέσα σου στον ουρανό θα ανεβώ και τον θρόνο μου θα υψώσω πάνω
από τα άστρα του Θεού, θα πάρω θέση πάνω στο βουνό και θα ανεβώ πάνω από τα
σύννεφα και με τον Ύψιστο θα είμαι ίσος". Η περηφάνια κατάντησε αλαζόνα
τον Εωσφόρο με αποτέλεσμα να έχει ξεγελαστεί σε άκρατο σημείο και να ζητάει να
είναι ίσος με το Θεό. Η αλαζονεία λοιπόν ήταν ένα από τα πλέον βασικά αίτια που
οδήγησαν τον Εωσφόρο στην πτώση. Μαζί του παρέσυρε και ένα μεγάλο αριθμό
αγγέλων από όλα τα Τάγματα (Αποκ. 12:4). Η στάση του Εωσφόρου μετατράπηκε σε
τραγωδία καθώς ο Αρχάγγελος Μιχαήλ τον εκδίωξε από τον ουρανό και τον γκρέμισε
στη γη. (Αποκ. 12:17-19)
Κατά την πτώση των Αγγέλων ο Αρχάγγελος Μιχαήλ φωνάζει ''Στώμεν Καλώς
στώμεν μετά φόβου'' και έτσι η πτώση των Αγγέλων σταματάει. Οι Άγγελοι του Θεού
μένουν για πάντα καλοί ενώ του Εωσφόρου μετατρέπονται σε δαιμόνια.
Ο διάβολος δεν έχει καμία εξουσία πάνω στον άνθρωπο χωρίς την άδεια τού
Θεού και τη δική μας θέληση. Ο Θεός του επιτρέπει να μας πειράζει, διότι
σέβεται τη δική μας ελευθερία, και θέλει μόνοι μας να διαλέξουμε ή το δρόμο της
ζωής και της τήρησης των εντολών Του ή το δρόμο της βίας και της
καταστροφής και της απομάκρυνσης από το Θεό. Στην ιστορία-αλληγορία του Ιώβ ο Σατανάς εμφανίζεται ως ένας από
τους αγγέλους του Θεού που παρουσιάζεται συχνά ενώπιόν Του για ν' αποδώσει
λογαριασμό για τα πεπραγμένα του και να κάνει αναφορά ως προς το τι συμβαίνει
πάνω στη γη. Μια από τις αρμοδιότητες του Σατανά είναι να ενοχλεί δίκαιους
ανθρώπους, όπως είναι ο Ιώβ,για να δοκιμάσει την πίστη τους στο Θεό. Όμως, πριν
επιχειρήσει κάτι τέτοιο, χρειάζεται να πάρει άδεια από το Θεό. Προφανώς δε
μπορεί ν' αποφασίσει μόνοςτου ποιον θα πειράξει ούτε πόσο μακριά θα προχωρήσει
με τη δοκιμασία. Ακόμη και ο ενσαρκωθείς Χριστός υποβάλλεται στους τρεις
πειρασμούς από τον Σατανά στην έρημο!
Εφόσον ο Θεός είναι κυρίαρχος, τίποτα δε μπορεί να γίνει χωρίς την έγκρισή
του. Και ο "πειράζων" βρίσκεται κάτω από τον έλεγχό του, όντας
στην ουσία όργανό του. Ο Σατανάς δε μπορεί να κάνει τίποτα εναντίον του
ανθρώπου εάν δεν το επιτρέψει ο Θεός. Επομένως, δε χρειάζεται να φοβάται κανείς
το Σατανά. .'Ενα μέσο ελέγχου του από τον Θεό και κατά μία έννοια ο περιορισμός
της δράσης του κατά των ανθρώπων είναι η πίστη. 'Ενα άλλο πολύ σημαντικό μέσο
ελέγχου του διαβόλου είναι και η μετάνοια. Την μετάνοια την θεωρώ και ένα
προνόμιο - Θείο Δώρο - από τον Θεό προς τον άνθρωπο και ειδικά προς τον
αμαρτωλό άνθρωπο. Ειλικρινής μετάνοια, πίστη και αγάπη αγιάζουν τον άνθρωπο και
απομακρύνουν τον σατανά.
H μεγαλύτερη επιτυχία του Εωσφόρου έγκειται στο ότι κατόρθωσε να
πείσει τον περισσότερο κόσμο ότι δεν υπάρχει. Σε πολύ γενικές γραμμές αυτή
είναι μια σωστή διαπίστωση είτε κανείς εξαιτίας του υλιστικού του πνεύματος δεν
πιστεύει σε Θεό, πόσο μάλλον σε Εωσφόρο είτε κάποιος άλλος περιμένει τα πάντα
από το Θεό χωρίς τη δική του ενεργητική συμμετοχή αλλά αποδίδοντας το οτιδήποτε
αρνητικό σε μια εξωτερική δύναμη, για την οποία περιμένει το θαύμα – την
παρέμβαση του Θεού εξαιτίας του Ελέους του, τη συντριβή εκ μέρους του κακού και
την απευθείας τοποθέτηση του ανθρώπου στον Παράδεισο μέσα σε μια πλήρη
παθητικότητα. Η Βασιλεία των Ουρανών, όμως, το Πέμπτο Βασίλειο “βιάζεται”, όπως
είπε ο Παύλος και όποιος θέλει “αράτω τον σταυρόν αυτού”.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου