Όλυμπος… ένας τόπος μυστηρίου.
Σαν εισαγωγή σε ένα μεγάλο κεφάλαιο…
Στα πρώτα δύο θέματα που ουσιαστικά σχετίζονται μεταξύ τους, αναφέρθηκα στην Συνομωσία και τους θρύλους που έχουν στηθεί γύρω από τους Σιωνιστές και τα διάφορα ιερατεία.
Ακόμα μίλησα και για κάποια μέρη που στοχοποιήθηκαν από αυτούς, καθώς και για κάποιες θεωρίες περί της έλευσης των ερπετοειδών- ανθρωποειδών από διάφορα μέρη, όπως η Σελήνη.
Είναι ώρα νομίζω να ασχοληθώ, με την αντίπερα όχθη των ερπετοειδών, δηλαδή τους ανθρώπους και τους συμμάχους της ανθρωπότητας και εντός και εκτός του πλανήτη μας.
Θα ήταν πιστεύω μεγάλο σφάλμα, αν στην εναλλαγή μου αυτή, δεν συμπεριελάμβανα τον ιερότερο τόπο των Ελλήνων και το πιο γνωστό σε όλους τους ανθρώπους στη γη, το θρυλικό βουνό των θεών, Όλυμπος…
‘’ Ο πραγματικός Όλυμπος είναι ένας τόπος πνευματικός, ουράνιος, μια «χώρα» φωτεινή, λουόμενη εις το πνευματικό φως.
Αυτή η ίδια λέξη Όλυμπος, προέρχεται από το ρήμα λάμπω, που η ρίζα του πιθανολογείται πανάρχαια, πιθανώς πρωτοπελασγική: «λ,β».
Αν αυτή η ετυμολογία όντως αληθεύει, τότε Όλυμπος θα πει: «Ολολαμπής», «Λάμπρος» και θεοί Ολύμπιοι θα πει: « Θεοί Λάμποντας»''.
Βλάσης Γ. Ρασσιάς
ΟΛΥΜΠΟΣ…ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
Το Νοέμβριο του 2002, ένα περιστατικό έγινε γνωστό μόνο σε κλειστούς κύκλους ερευνητών.
Μια δέσμη φωτός εξεπέμφει από τον Όλυμπο και καταγράφηκε από πολλούς δορυφόρους που βρίσκονται στο διάστημα.
Επιτελείς κι εμπειρογνώμονες της NASA και του NATO, επισκέφτηκαν μετά από λίγες μέρες την περιοχή του Ολύμπου με πλήρη μυστικότητα.
Δεν βρήκαν τίποτα…
Πολύ πριν η ιστορία της γης ντυθεί με θρύλους και η ανθρώπινη πατημασιά περπατήσει σε χερσαίο έδαφος, ένας ορεινός όγκος έκανε την εμφάνισή του.
Γεωλογικά πιστοποιείται αυτό από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ότι οι λεγόμενες μεγάλες οροσειρές του πλανήτη, δημιουργήθηκαν μετά την εμφάνισή ενός χιονοσκέπαστου όρους, που έμελε να χαρακτηριστεί μετέπειτα, ως ο τόπος κατοικίας των Θεών.
(Σχετική εκτεταμένη αναφορά για τα πρώτα όρη καθώς και στοιχεία της δημιουργίας της πρώτης γης, εμπεριέχονται στο πρώτο κεφάλαιο του πρώτου μου βιβλίου E- FILES( Η μαγεία της αναζήτησης στην Ελλάδα του παραφυσικού και μιας ιστορίας που δε μάθαμε ποτέ στα σχολεία- Εκδόσεις ΟΙΩΝΟΣ, Θεσσαλονίκη 2004)).
Στις κορυφές του Ολύμπου, του βουνού που ύμνησε στα ιστορικά του έπη ο Όμηρος, η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων τοποθέτησε την κατοικία των δώδεκα Θεών της αρχαιότητας.
Στο Μύτικα ή Πάνθεον, την ψηλότερη κορυφή του, βρισκόταν ο θρόνος του Δία.
Η θρησκεία των Ολύμπιων Θεών επέτρεψε τη διαμόρφωση της ελεύθερης σκέψης, στην οποία οφείλει η ανθρωπότητα τα μεγάλα πνευματικά έργα.
Ο Όλυμπος, ιερό βουνό και κατοικία των Θεών των αρχαίων Ελλήνων, είναι το υψηλότερο βουνό της Ελλάδας (2.917μ.) και αποτελεί το σύμβολο του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Το βουνό απλώνεται εντυπωσιακέ σε μήκος πολλών χιλιομέτρων.
Το ύψος και η μορφή του, εντυπωσιάζει ιδιαίτερα τον επισκέπτη και ένας ιδιαίτερος αέρας πνέει στην περιοχή.
Τα φαράγγια και οι χαράδρες με τα νερά και την πλούσια βλάστηση, είναι οι πύλες του Ολύμπου για τους αρχαίους Θεούς.
Η ανατολική πλευρά με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του, είναι η μόνη που μπορεί να διεκδικήσει του Ομηρικούς χαρακτηρισμούς μακριούς, μέγας αιπύς(ψηλός και απόκρημνος), πολύπτυχος.
Ήδη όμως, καθώς στα Ομηρικά έπη το πραγματικό βουνό γίνεται Θεών οικητήριον, η ματιά του ποιητή ξεφεύγει από την αρχική έμπνευση σε ένα άλλο εξωπραγματικό χώρο.
Ψηλά στις κορυφές του Ολύμπου δεν υπάρχουν τα καιρικά φαινόμενα!
Το τοπίο δεν το ταράσσουν οι άνεμοι, δεν το πιάνουν οι βροχές, δεν το καλύπτει το χιόνι.
Ο Όλυμπος ξεπερνάει το στρώμα του αέρα και εισδύει δυναμικά στον αιθέρα, φτάνοντας έτσι στον ουρανό.
Είναι ο ευρύς ουρανός που έλαχε στο Δία, όταν οι Θεοί μοιράστηκαν τον κόσμο.
Επάνω στον Όλυμπο τελούνται τα συμπόσια των αθανάτων, μέσα στα ανάκτορα που είχε κτίσει ο αρχιτεχνίτης Ήφαιστος.
Εδώ ακόμα γίνονταν και οι συνελεύσεις των Θεών, όπου προέδρευε ο Ζευς και πάντα συνόδευαν οι μούσες με τα άσματά τους.
Υπάρχει ένας θρύλος στη Θεσσαλία που αναφέρεται στα ανάκτορα των Θεών …
«Ψηλά στην κορυφή του Ολύμπου, είναι ένα παλάτι με κολόνες μαρμάρινες, που ένας βοσκός μόνο το είδε μια φορά και άλλος κανείς ποτέ δε θα το δει. Είναι κι ένα πλατύ Αλώνι, που τον παλαιό καιρό πάλευαν και παράτρεχαν, να δουν ποιος θα νικήσει».
Στην ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας υπήρχαν τουλάχιστον 16 όρη που ονομαζότανε Όλυμπος που ίσως να είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό.
Αλλά αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία, γιατί στο όνομα Όλυμπος οι άνθρωποι έβλεπαν πάντα το μέρος, όπου οι θεματοφύλακες της γνώσης έδιναν τις λύσεις μέσω θεϊκών παρεμβάσεων στους ανθρώπους.
Ο ουρανός, λέει κάποτε ένας θρύλος, άγγιζε τη γη ως την κορυφή του Ολύμπου. Από τον καιρό που οι άνθρωποι έγιναν πονηροί, ο Θεός πήγε ψηλότερα.
Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία κάποιου, που αφηγείται ο Πλούταρχος, ότι περπάτησε τον Όλυμπο και έβλεπε σχηματισμούς των σύννεφων και άκουγε κάτω από τα πόδια του τις βροντές.
Οι κάτοικοι των γύρω περιοχών δεν θεωρούσαν, ούτε και θεωρούν τον Όλυμπο συνηθισμένο βουνό.
Γι’ αυτό, όταν άκουγαν ότι κάποιος ανέβηκε στην κορυφή του, τον ρωτούσαν:
«Και τι ήβρες εκεί;».
Ακόμα πιστεύουν πως τα άστρα δύουν τη νύχτα στον Όλυμπο, ( λέτε να έχει σχέση αυτή η αντίληψη λόγω της συχνής εμφάνισης Α.Τ.Ι.Α( UFO) στο θρυλικό βουνό;
Στην κορυφή Άγιος Αντώνιος (2.817 μ.), εντοπίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 αρχαιότητες, όταν το πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, άρχισε εργασίες θεμελίωσης ενός μετεωρολογικού σταθμού (όπου θα ασχοληθούμε μετέπειτα για το σημείο αυτό).
Όστρακα, νομίσματα και επιγραφές ανάφεραν το όνομα του Ολυμπίου Διός.
Πρόκειται για τόπο λατρείας του Θεού, ίσως αυτόν να αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς, δίχως να παραλείπουν ένα θαυμαστό φαινόμενο:
πάνω στη στάχτη έγραφαν γράμματα και τα ξανάβρισκαν απείραχτα την επόμενη χρονιά:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου