Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013
Καθώς διάβαζα τα
σχόλια των προηγούμενων άρθρων, αντιλήφθηκα ότι οι άνθρωποι σήμερα, αν και
έχουν περισσότερη γνώση σχετικά με το χρόνο, δυσκολεύονται ακόμη να τον
κατανοήσουν σαν ένα ενιαίο χώρο… Και την αφορμή για αυτό, μου την έδωσαν τα
σχόλια σχετικά με την ενιαία «βύθιση» της ψυχής μέσα σε όλες τις ζωές που
επιλέγει να ενσαρκωθεί, αστραπιαία και συνολικά… Δηλαδή, η ζωή, όταν ξεκινάει
το ταξίδι της σε τούτο τον κόσμο, δημιουργεί όλες τις ενσαρκώσεις της την ίδια
στιγμή και αρχίζει να «ζει» όλες τις ζωές της παράλληλα αλληλεπιδρώντας
συγχρόνως με όλες… Σε εμάς φυσικά, λόγω του ότι αδυνατούμε να μετρήσουμε το
χρόνο διαφορετικά, αλλά αισθανόμαστε και ζούμε μόνο το «εδώ και τώρα», η κάθε
ζωή μας φαίνεται πεπερασμένη με συγκεκριμένη αρχή και τέλος, γέννηση και θάνατο
σε μια συνεχή αλληλουχία η μία μετά την άλλη… Την αντίληψη έτσι αυτή, της
παράλληλης ενσάρκωσης αδυνατεί να την αντιληφθεί ο μη εκπαιδευμένος νους και
σταματάει μη μπορώντας να κατανοήσει τι συμβαίνει…
Όμως οι διαστάσεις
περιέχονται η μία στην άλλη χωρίς να υπάρχει κάποιο ευκρινές όριο που αρχίζει η
μία και που η άλλη… Για παράδειγμα θα πρέπει να σκεφθείτε, ότι ένα «σημείο» το
οποίο αποτελεί την μηδενική διάσταση, εμπεριέχεται και στις τρεις διαστάσεις
που γνωρίζουμε και το μόνο χαρακτηριστικό που το καθορίζει είναι η απόσταση… Η
απόσταση από ένα άλλο δηλαδή δημιουργεί την πρώτη διάσταση, η απόσταση της
πρώτης από μια άλλη πρώτη δημιουργεί τη δεύτερη και ούτω καθ εξής… Έτσι η
απόσταση του ενός «εδώ και τώρα» δημιουργεί το χώρο του χρόνου συνολικά… Ενώ η
ψυχή όμως μπορεί να καταλαμβάνει όλο το εύρος μεταξύ των δύο αυτών «εδώ και
τώρα» το Εγώ με τις αισθήσεις του σώματος αδυνατεί να το αντιληφθεί και έτσι
μας φαίνεται ότι οι παρελθούσες ζωές και οι μελλοντικές είναι κάτι που είναι
αδύνατον να βλέπει κάποιος συγχρόνως.
Έτσι αναγνωρίζοντας
την ανάγκη δημιουργίας μας ανάρτησης που να περιγράφει καλύτερα το πεδίο του
χωρικού χρόνου αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι με ένα παράδειγμα το οποίο να μας
μεταφέρει μακριά μέσα στο βαθύ διάσημα, δηλαδή σε πολύ μεγάλη απόσταση από το
«εδώ και τώρα» μας… Διότι όλοι όσοι διαβάζετε αυτές τις γραμμές, έχετε σίγουρα
κάποια γνώση για τους δορυφόρους της google, με τους οποίους μέσω ειδικών προγραμμάτων όπως το google earth, μπορείς να βλέπεις τη γη από το διάστημα, δηλαδή από
πολύ μεγάλη απόσταση… Να βλέπεις δηλαδή με τις κατάλληλες κάμερες, πως
διαδραματίζεται η ζωή μας στο «εδώ και τώρα»… Έτσι λοιπόν, για να αντιληφθούν
όλοι τι σημαίνει παράλληλη ζωή και τι σημαίνει η φράση «η ζωή είναι μία,
κομμένη σε κομμάτια», θα δανειστώ αυτή την τεχνολογία για να κάνουμε πάλι ένα
μικρό ταξίδι μέσα στο χρόνο…
Ας υποθέσουμε λοιπόν,
ότι με βάση μια προηγμένη τεχνολογία, κατορθώνουμε να στείλουμε στο βαθύ
διάστημα, οκτώ τέτοιους δορυφόρους σε αποστάσεις που ο κάθε ένας να απέχει
2.000 έτη φωτός από τον προηγούμενο… Μπορούμε να το φανταστούμε αυτό; Έτσι ώστε
ο πρώτος δορυφόρος από τον τελευταίο (όγδοο) να απέχει 16.000 έτη φωτός (ένα έτος
φωτός, είναι η απόσταση που διανύει το φως μέσα σε ένα έτος)… Οι δορυφόροι
αυτοί δηλαδή, να είναι έτσι προγραμματισμένοι ώστε να στοχεύουν πάνω στον
πλανήτη μας και να μας μεταδίδουν αυτά που θα λαμβάνουν από μας… Άρα, ο πρώτος
δορυφόρος θα μεταδίδει τα γεγονότα που συνέβησαν στη γη πριν 2.000 χρόνια ενώ ο
τελευταίος θα μεταδίδει τα γεγονότα που συνέβησαν πριν 16.000 … Διότι όταν
κάποιος παρατηρεί ένα αντικείμενο, αυτό που παρατηρεί είναι η εικόνα που φτάνει
στις αισθήσεις του…. Και η εικόνα που φτάνει στις αισθήσεις του παρατηρητή
(στην προκειμένη περίπτωση στην κάμερα του δορυφόρου) που απέχει από το
αντικείμενο 2000 έτη φωτός, είναι η εικόνα του αντικειμένου όπως αυτό ήταν σε
εκείνη τη χρονική γραμμή δηλαδή πριν από 2000 έτη…
Μπορεί να είναι λίγο
δύσκολο όλο αυτό με τα νούμερα, αλλά είναι σημαντικό να καταλάβει ο κάθε
αναγνώστης ότι ο κάθε δορυφόρος θα «βλέπει» και θα αναμεταδίδει ότι
βιντεοσκοπεί από την επιφάνεια του πλανήτη μας… Το κάθε σήμα λοιπόν που θα
στέλνουν θα το λαμβάνουμε σε οκτώ διαφορετικές οθόνες… Όπου η κάθε οθόνη, η μία
δίπλα στην άλλη, θα δείχνει σε ζωντανό χρόνο κάθε χρονικής γραμμής αυτά που θα
συμβαίνουν τότε… Δηλαδή τι θα βλέπουμε; Αν σήμερα έχουμε 2013 μΧ, η πρώτη οθόνη
θα δείχνει τη χρονική γραμμή του έτους
13 μΧ, η δεύτερη τη χρονική γραμμή του
έτους 2.013 πΧ, η τρίτη τη χρονική γραμμή του 4.013πΧ, ενώ η τελευταία όγδοη
οθόνη θα δείχνει τη χρονική γραμμή του έτους 16.013 πΧ. Όμως ο αναγνώστης τώρα
θα πρέπει να κατανοήσει, ότι όλοι οι δορυφόροι θα είναι στη δική μας διάσταση την
τρίτη και θα «βλέπουν» αυτόν εδώ τον πλανήτη που ζούμε εμείς τώρα… Επειδή όμως
η απόσταση από εμάς είναι πολύ μεγάλη, αυτό που θα βλέπουν και θα μεταδίδουν,
θα βρίσκεται συγχρόνως για μας στην τέταρτη διάσταση…
Δηλαδή θα είναι χωρίς
νόημα αν σκεφτεί ο κάθε αναγνώστης ότι οι δορυφόροι θα έχουν πάει κάπου αλλού
ώστε να κοιτούν ας πούμε τον «άλλο κόσμο» ή σε κάποια διάσταση όπου θα
παρατηρούν το πνεύμα ή την ενέργεια του πεδίου της γης… Όχι… Θα παρατηρούν αυτό
που βλέπουμε κι εμείς κάθε μέρα… Το δικό μας κόσμο του Εδώ και Τώρα… μόνο που
αυτό, θα είναι εκείνο που βλέπαμε σε εκείνη τη χρονική γραμμή… διότι το ένα
«τώρα» θα απέχει από το άλλο 2000 χρόνια… Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι η πρώτη
οθόνη θα μας δείχνει την εποχή του Χριστού; Φυσικά… Αυτό θα μας δείχνει… Και αν
εμείς έχουμε ζήσει σε μια προηγούμενη ζωή στην εποχή του Χριστού, θα δείχνει
και τη δική μας ζωή; Φυσικά… Σε μια τέτοια περίπτωση η πρώτη οθόνη, θα
μεταδίδει τα γεγονότα που ζήσαμε στο σώμα που έζησε εκείνη το χρονική γραμμή…
Θα δείχνει την τότε ζωή μας σε πραγματικό χρόνο… Και από πού θα τη βλέπει;
Είπαμε… από τον πλανήτη το δικό μας, σε αυτή τη διάσταση που ζούμε… Διότι ο
δορυφόρος που απέχει 2000 έτη φωτός από τη γη μέσα στο βαθύ διάστημα, αν
στρέψει τις κάμερές του προς τον πλανήτη μας, αυτό που θα καταγράψει θα είναι η
ζωή στη γη το έτος 13 μΧ…
Κι αν έζησα και πριν
από 12.000 χρόνια στην Ατλαντίδα το 12.013 πΧ, τότε αυτή τη ζωή θα την δείχνει
η έκτη οθόνη; Φυσικά… Κι αν έζησες και άλλες ζωές σε χρονικές γραμμές που
μπορεί να δει ο κάθε δορυφόρος, τότε η κάθε οθόνη θα δείχνει τις ζωές σου όλες,
σε ζωντανό πραγματικό χρόνο… Δηλαδή τι θα έχουμε μπροστά μας στις οθόνες;
Εφόσον για το παράδειγμά μας, οι ζωές μας υπήρξαν στις χρονικές γραμμές που
βλέπουν οι δορυφόροι, τότε σε κάθε οθόνη θα διαδραματίζονται τα γεγονότα που
ζήσαμε εμείς μέσω της κάθε μας ζωής… Δηλαδή θα έχουμε μπροστά μας, όλες τις
ζωές μας παράλληλα, τη μία δίπλα στην άλλη και θα τις βλέπουμε… Εδώ όμως θα
πρέπει να επαναλάβω, ότι εξακολουθούμε να είμαστε εμείς στην τρίτη διάσταση του
κόσμου που γνωρίζουμε και οι δορυφόροι και αυτοί έχουν σταλεί με το γνωστό
τρόπο από την επιφάνεια της γης… Δηλαδή έχουμε ακολουθήσει γνωστές διαδρομές
και όχι κάτι άγνωστο και μαγικό όπως αστικές πύλες ή οτιδήποτε άλλο… Οι
δορυφόροι όμως μας δίνουν την ικανότητα να αντιληφθούν οι αισθήσεις μας με
τεχνολογικά μέσα, αυτό που η ψυχή κάνει αστραπιαία… Θυμηθείτε και κρατήστε αυτή
τη φράση: «η τεχνολογία βοηθάει τα σώματα να αντιληφθούν με τις αισθήσεις τους,
αυτό που η ψυχή κάνει αστραπιαία και συνεχώς» διότι είναι πολύ σημαντικό…
Επίσης θα πρέπει να
πω ότι για το παράδειγμά μας, έχουμε παραλείψει τεχνικές λεπτομέρειες όπως του
πότε στείλαμε αυτούς τους δορυφόρους εκεί και πως, πράγμα το οποίο το κάνουμε
για να εστιαστούμε μονάχα στην εικόνα από τις οθόνες… Να δούμε δηλαδή και να
κατανοήσουμε τι σημαίνει «παράλληλη ζωή»… Έτσι λοιπόν βρισκόμαστε στο σπίτι ή
το γραφείο μας και έχοντας μπροστά μας οκτώ διαφορετικές οθόνες οι οποίες
λαμβάνουν σήμα από οκτώ διαφορετικούς δορυφόρους, κάθε ένας από τους οποίους
είναι εστιασμένος σε μια χρονική γραμμή που ζήσαμε. Έτσι, έχουμε τη δυνατότητα
να παρακολουθούμε τις ζωές που ζήσαμε, παράλληλα τη μία από την άλλη, σε
ζωντανό χρόνο… Στο σημείο αυτό θα ήθελα ο κάθε αναγνώστης να σταματήσει για
λίγο και να αισθανθεί όλο αυτό που συζητάμε για να μπορέσει να κατανοήσει τη
συνολική εικόνα που έχει για τον Εαυτό του πια και τις ζωές του που έζησε μέσα
σε οκτώ διαφορετικά σώματα που τώρα βλέπει μπροστά του…
Διότι αυτό που βλέπει
σε κάθε οθόνη, διαφέρει από κάθε άλλη… Στη μία μπορεί να είναι άνδρας παχύς,
στην άλλη κοντός ή αδύνατος, στην άλλη γυναίκα όμορφη ή πλούσια, στην άλλη
φτωχός ή άρχοντας, σε κάποια άλλη μορφωμένος ή αγράμματος, βίαιος ή ήρεμος,
μοναχικός ή μέσα σε πλήθος κόσμου, οτιδήποτε… Οκτώ διαφορετικά σώματα, ένα σε
κάθε διαφορετική χρονική γραμμή… Οκτώ σώματα που έζησαν το κάθε ένα σε μια
περίοδο του γραμμικού χρόνου και ύστερα πέθαναν για να γεννηθεί το επόμενο…
Πέθαναν τα σώματα, όχι ο Εαυτός δηλαδή η ψυχή… Πέθαναν τα Εγώ, και στη θέση
τους δημιουργήθηκαν άλλα στο επόμενο σώμα… Ο Εαυτός όμως είναι ένας, και είναι
ο ίδιος σε όλες τις εικόνες… Όμως σε
κάθε εικόνα, αυτό που βλέπουμε είναι το σώμα μας… Έτσι τώρα κατανοείτε την
έννοια της εικονικής διαδραστικότητας που έχουν τα σώματά μας… Αυτό που οι
περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν σαν τον Εαυτό τους… Παρατηρήστε τώρα (νοητά) σε
κάθε οθόνη, τη συμπεριφορά κάθε σώματος στα οποία ζήσατε… Δείτε το χαρακτήρα
του κάθε ένα και τον τρόπο που δρούσε ή αντιδρούσε στα πάντα… Δείτε πως
αλλάζουν οι υπόλοιπες ζωές, από τις αποφάσεις που πήρε ή παίρνει σε κάποια από
τις οκτώ ζωές…
Για να το κάνετε αυτό
και να το αντιληφθείτε καλύτερα, πηγαίνετε στις κεντρικές οθόνες, στην τέταρτη
ή την πέμπτη ας πούμε και παρατηρήστε πως η κάθε συμπεριφορά και απόφαση που
πήρατε τότε, πως επιδρά πάνω στις υπόλοιπες ζωές σας… Τότε θα δείτε, ότι η
επίδραση αυτή τις αφορά όλες… και τις οκτώ… Δηλαδή η κάθε συμπεριφορά επιδρά
και σε αυτές που εσείς θεωρείτε μελλοντικές της ζωές αλλά και σε αυτές που
θεωρείτε παρελθούσες της… Δείτε πως οι πράξεις και οι αποφάσεις της τέταρτης ας
πούμε ζωής σας, πως επέδρασε όχι μόνο σε αυτή που είσαστε τώρα, αλλά ακόμη και
στην πρώτη… εκείνη που ξεκινήσατε μέσα στο γραμμικό χρόνο… Τότε θα δείτε ότι η
επιρροή που υφίσταται κάθε ζωή, είναι διαφορετική σε κάθε χρονική γραμμή… Την
μεγαλύτερη επίδραση την υφίστανται οι μελλοντικές ζωές με ισχυρότερη την αμέσως
επόμενη ενώ όσο απομακρύνεται από αυτή, η επίδραση επιβραδύνεται… Η επίδραση
αυτή μειώνεται ακόμη περισσότερο, όταν πρόκειται για παρελθούσες ζωές οι οποίες
μοιάζει όσο απομακρύνονται προς το βαθύ παρελθόν να μένουν σχεδόν
ανεπηρέαστες…. Επίδραση που μηδενίζεται εντελώς, όταν τελικά αποχωρήσει η ψυχή
από όλα τα σώματα και αφήσει πίσω της μονάχα την εικόνα του κάθε της σώματος…
Τώρα σιγά-σιγά, ο
κάθε αναγνώστης αρχίζει να κατανοεί τι σημαίνει «η ζωή είναι μία», ή «οι ζωές
είναι παράλληλες και ζουν ταυτόχρονα» ή ακόμη ποια είναι η έννοια της
«μετενσάρκωσης»… ή ακόμη αυτού που κάποιοι λαοί ονομάζουν κάρμα. Και γιατί
συμβαίνει αυτό; Γιατί δηλαδή ενώ η ζωή στην ουσία της είναι μία, εμείς την
αντιλαμβανόμαστε και τη ζούμε, έτσι κατακερματισμένη σε πολλαπλές ζωές τη μία
συνέχεια της άλλης; Διότι οι ανθρώπινες αισθήσεις μπορούν και αντιλαμβάνονται
το χρόνο μονάχα σαν μια γραμμική διαδικασία… Όπου την κάθε ζωή την τοποθετούν
μέσα σε μια περίοδο με συγκεκριμένη αρχή και τέλος… Την οποία ονομάζουμε
χρονική γραμμή… Και για να αντιληφθεί κάποιος όλο αυτό που συμβαίνει με τον
Εαυτό του, θα πρέπει απλά να ενώσει όλες αυτές τις χρονικές γραμμές σε μία
ενιαία, η οποία πλέον δημιουργεί ένα ενιαίο πεδίο το οποίο αποτελεί τον ενιαίο
χώρο μέσα στον οποίο υπάρχουν όλες…
Και πως μπορούμε να
κατανοήσουμε όλη αυτή την διαδικασία και να ενώσουμε τις ζωές αυτές σε μία;
Αυτό μπορούμε να το κάνουμε μέσα από την αναγνώριση και τη σύνδεση του Ανώτερου
Εαυτού μας… Της ψυχής μας… Αυτού του ενεργειακού πεδίου που υπάρχει σε όλες τις
ζωές ταυτόχρονα και τις τροφοδοτεί με ζωτικότητα σε όλο το φάσμα της περιόδου
που υπάρχουν… Τότε, αρχίζουμε να συνθέτουμε σιγά-σιγά το σύνολο των ζωών, διότι
εξασθενίζει αντίστοιχα η δύναμη του κάθε Εγώ που υπάρχουν στα σώματα και
κυριαρχούν πάνω τους… Διότι, τα Εγώ, γνωρίζουν το πρόσκαιρο της ύπαρξής τους,
γνωρίζουν ότι υπάρχουν όσο υπάρχουν τα υλικά σώματα μέσα σε μία μονάχα χρονική
γραμμή… Υλικά σώματα, τα οποία όσο κοιτάτε τις οθόνες που περιγράψαμε
πριν, τόσο και αναγνωρίζετε την
εικονικότητά τους και την ανυπαρξία τους από αυτό που μέχρι τώρα είχατε στο νου
σας για αυτά… Διότι τώρα, αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε σιγά-σιγά, ότι το σώμα που
έχετε αυτή τη στιγμή στο σημερινό «εδώ και τώρα», είναι κάτι ανάλογο με αυτό
που υπάρχει μέσα στο συνολικό πεδίο του χρόνου και που οι δορυφόροι σαν
αναμεταδίδουν σαν πραγματικό σε κάθε διαφορετική οθόνη, από κάθε διαφορετική
χρονική γραμμή…
Και τώρα γεννιέται το
μεγάλο ερώτημα… Τι θα απογίνουν τα σώματά σας στις χρονικές γραμμές που έζησαν,
όταν η ψυχή που έζησε σε αυτά θα έχει φύγει από τον κόσμο αυτό έχοντας περάσει
σε άλλα επίπεδα; Τι θα γίνουν αυτά τα εικονικά σώματα που βλέπετε εκεί στην
οθόνη σας; Τότε αγαπητέ αναγνώστη τα σώματα αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν στις
χρονικές γραμμές που έζησαν αλλά θα υπάρχουν «χωρίς ψυχή»… Δηλαδή χωρίς να
αλληλεπιδρούν ενεργά με το περιβάλλον, αλλά απλά να υπάρχουν μηχανικά σαν
εικόνες, σαν εικονικά υλικά σώματα ανθρώπων, μέσα στο πλέγμα, στο μάτριξ του
κόσμου μας… Δηλαδή; Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι η μόνη επιρροή που
μπορεί να υπάρξει πλέον με αυτά είναι μέσω της υλικής υπόστασης του κόσμου…
Δηλαδή τα σώματα αυτά είναι ένα άλλο είδος ανθρώπου; Μπορεί να υπάρχει και κάτι
άλλο εκτός από τους ανθρώπους που γνωρίζουμε; Φυσικά… Διότι οι άνθρωποι είναι
τριών ειδών.. Το πρώτο είδος είναι οι ενεργοί άνθρωποι με ψυχή, δεύτερο είδος
οι άνθρωποι-εικόνες οι οποίοι απομένουν στο χωρικό χρόνο σαν πληροφορίες μετά
την αποχώρηση της ψυχής η οποία έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της και τέλος τρίτο
είδος οι κλώνοι οι οποίοι δημιουργήθηκαν από τους ανθρώπους εικόνες (χωρίς
ψυχή), οι οποίοι μετά την αντίληψη του τι είναι πραγματικά οι ίδιοι, αποφάσισαν
να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν υλικά δηλαδή τεχνολογικά μέσα, με τα οποία να
κατορθώσουν να εξομοιωθούν με τους ενεργούς ανθρώπους και ακόμη να εξουσιάσουν
τον αισθητό αυτό κόσμο εις βάρος των υπολοίπων δημιουργώντας ανθρώπους όμοιους
με αυτούς, δηλαδή κλώνους...
Τι είναι όμως
πραγματικά οι άνθρωποι-εικόνες; Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν ανάμεσά μας
άνθρωποι χωρίς ψυχή; Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει θα πρέπει να
επιστρέψουμε στις οθόνες που παρατηρούσαμε τις ζωές μας, στο προηγούμενο
παράδειγμα… Εκεί, στις οκτώ εκείνες διαφορετικές οθόνες που λάμβαναν τα σήματα
από τους αντίστοιχους δορυφόρους, στις οποίες βλέπαμε τις ζωές μας στις
αντίστοιχες χρονικές γραμμές που ζήσαμε… Σε όλες τις ζωές που παρατηρούσαμε
ήταν μέσα ο Εαυτός μας… η ψυχή μας… Όμως όταν η ψυχή μας ολοκληρώσει τον κύκλο
της θα φύγει από τον κόσμο αυτό για να επιστρέψει στην πηγή ή για να επισκεφτεί
άλλες διαστάσεις που θα επιλέξει η ίδια στο ταξίδι της… Τι θα γίνει όμως με τα
σώματα που βλέπουμε στις οθόνες; Τι θα συμβεί σε αυτά μόλις η ψυχή αποχωρήσει
από αυτά όπως ακριβώς μπήκε;
Και το κάνω αυτό το
ερώτημα διότι είδαμε ότι ενώ στο δικό μας «τώρα» οι προηγούμενες ή οι επόμενες
ζωές είναι αόρατες, αυτές γίνονται ορατές όταν τις δούμε μέσα από το χωρικό
χρόνο… Δηλαδή ενώ εμείς στο «εδώ και τώρα» θεωρούμε ότι το σώμα μας από τις
προηγούμενες ζωές έχει χαθεί από τον κόσμο, ή το σώμα μας από τις επόμενες
είναι ακόμη αγέννητο, αν επισκεφτούμε με κάποιο τρόπο όπως με τους δορυφόρους
που περιγράψαμε τις αντίστοιχες χρονικές γραμμές, αυτό εμφανίζεται πάλι να ζει
την ζωή που έζησε ή που θα ζήσει μετά από μας… Αυτά τα σώματα που βλέπαμε στις
οθόνες μας όμως, τότε είχαν μέσα τη δική μας ψυχή… ήταν οι μετενσαρκώσεις μας…
Τι θα συμβεί όμως όταν η ψυχή φύγει; Τι θα συμβεί με τα σώματα; Θα συνεχίσει
κάποιος άλλος να τα βλέπει στις οθόνες αυτές πάλι; Και πως θα είναι τα σώματα
αυτά;
Είπαμε και πριν ότι
τα σώματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν και έτσι, όταν κάποια νέα ψυχή γεννηθεί σε
κάποια χρονική γραμμή όπου υπάρχουν κι αυτά, το Εγώ, θα τα αντιμετωπίζει σαν
όμοιους ανθρώπους… Διότι τα σώματα αυτά ήταν κάποτε ενεργοί άνθρωποι… Είναι
ανθρώπινες εικόνες δηλαδή πληροφορίες μέσα στην ροή της συνειδητότητας… Θα
υπάρχουν, θα έχουν τη μορφή που ζήσαμε εμείς, αλλά πλέον μετά την αποχώρηση της
ψυχής θα είναι «άψυχα»… Δηλαδή θα είναι χωρίς ψυχή… Διότι η ψυχή αυτή όπως
είπαμε θα έχει φύγει… Έτσι αν μπεις με κάποιο τρόπο την χρονική γραμμή που
γεννήθηκαν, τότε θα ζήσεις μαζί τους, θα τους θεωρείς ανθρώπους σαν εσένα, αλλά
στην ουσία θα είναι άνθρωποι εικόνες… άνθρωποι χωρίς ψυχή… Τι είναι όμως αυτοί
οι άνθρωποι; Οι άνθρωποι –σώματα αυτοί, έχουν συνεχή ανάγκη για ζωτικότητα… Και
αυτό διότι η ψυχή η οποία τους τροφοδοτούσε με ζωτικότητα έφυγε και τώρα
απουσιάζει η ικανότητα να αντλούν ζωτική ενέργεια από τον ήλιο και το αιθερικό…
Έτσι ο ήλιος μια τους καίει και μια τους είναι εντελώς άχρηστος και ανίσχυρος
να τους τροφοδοτήσει με ενέργεια…
Ο ήλιος… το όνομα του
οποίου στο ζωδιακό (αν και όλοι αποφεύγουν να το πουν) είναι Απόλλων… Θυμάστε
τις ιδιότητες του θεού Απόλλωνα ως προστάτη των ψυχών; Το ενεργειακό πεδίο του
ήλιου μας, το πεδίο Απόλλων, έχει την ιδιότητα να τροφοδοτεί και να ρυθμίζει
μέσω της ψυχής, τη ζωτικότητα των ανθρώπων… Η ψυχή ρυθμίζει την τροφοδοσία και
την απορρόφηση της ζωτικότητας από αυτόν… Μπορείτε να θυμηθείτε κάποιους που αν
αντικρίσουν τον ήλιο πεθαίνουν; Μπορείτε να θυμηθείτε πως ζουν αυτά τα όντα;
Θυμάστε ότι τρέφονται με τη ζωτικότητα των άλλων ανθρώπων; Οι άνθρωποι χωρίς
ψυχή είναι γνωστοί σαν άνθρωποι βαμπίρ… Όμως κάποτε ήταν άνθρωποι… άνθρωποι που
τώρα έμειναν χωρίς ψυχή, μέσα στη χρονική γραμμή που έζησαν… Και στη χρονική
γραμμή που έζησαν θα βρίσκονται σχεδόν για πάντα… Άνθρωποι εικόνες που όσες
φορές και να επισκεφτείς την χρονική γραμμή τους, ακόμη και μετά από αιώνες,
αυτοί θα είναι εκεί… Σας θυμίζει κάτι όλη αυτή η ιστορία που διαβάζετε;
Δεύτερο χαρακτηριστικό
των ανθρώπων αυτών είναι ότι τους είναι δύσκολο να αλλάζουν (σε μας αυτό
φαίνεται σαν μια παράξενη συμπεριφορά) … Γιατί νομίζετε συμβαίνει αυτό; Διότι
οι άνθρωποι αυτοί όταν τους συναντάς στην κατάσταση χωρίς ψυχή, έχουν ήδη ζήσει
τη ζωή τους… Και αυτό σημαίνει ότι βάσει της αρχής της αντίστροφης ροής, έχουν
επιστρέψει στην τέταρτη διάσταση και κατευθύνονται προς την πέμπτη… Επιστρέφουν
δηλαδή στο χρόνο προς τα πίσω… οδεύουν προς την χαοτική διάσταση όπου θα
αρχίσουν να αποσυντίθενται σε «ενεργειακά στοιχεία»… και αυτή η επιστροφή προς
το παρελθόν όσο αυξάνεται εμποδίζει την όποια αλλαγή… Οι αλλαγές που μπορούσαν
να κάνουν γίνονταν εύκολα μονάχα όταν υπήρχε μέσα η ψυχή τους… Μονάχα στην
πρώτη δημιουργία τους ας πούμε… Μονάχα όταν η χρονική τους γραμμή παρουσιάστηκε
στον αισθητό κόσμο του «Εδώ και Τώρα» για πρώτη φορά… Τώρα όμως, η ζωή είναι
εικόνα μόνο… Ένα είδωλο μέσα στην αντίστροφη ροή του χρόνου… Έτσι η οποιαδήποτε
αλλαγή τους είναι δύσκολο να συμβεί… Παρά μονάχα με την κατανάλωση πολύ μεγάλης
ενέργειας… κάτι το οποίο τους εξαντλεί ολοκληρωτικά και τους αναγκάζει να
ζητήσουν απεγνωσμένα ζωτικότητα για να διατηρηθούν… Χρειάζονται ενέργεια, χρήμα
και υψηλή τεχνολογία για να εξομοιώσουν τα σώματά τους και να διατηρηθούν…
Οι άνθρωποι εικόνες
λοιπόν, ή άνθρωποι σώματα, είναι η δεύτερη ομάδα ανθρώπων από τους οποίους
ξεκίνησε όλο το πρόβλημα με τις αδελφότητες και την όλη αυτή κατάσταση που
οδήγησε την ανθρωπότητα στις μεγάλες καταστροφές και την πτώση του στον αισθητό
αυτό κόσμο… Είναι η δεύτερη μεγάλη ομάδα των αδελφοτήτων… Είναι εκείνοι οι
οποίοι έχουν μοναδικό στόχο την δύναμη και τη συνεχή ανάγκη για εξουσία και
ζωτικότητα. Είναι εκείνοι οι οποίοι, λόγω της απουσίας της ψυχής τους, έβαλαν
τη γνώση και την υψηλή τεχνολογία στη θέση της ψυχής ώστε να καταφέρουν να
«βγουν» κάποια στιγμή από τον κόσμο αυτό σαν αυτόνομες ενέργειες, με μοναδικό
βοήθημα την τεχνολογία… Οι κλώνοι, οι οποίοι αποτελούν το τρίτο είδος ανθρώπου,
είναι δικά τους κυρίως δημιουργήματα… Είναι δημιουργίες του ανθρώπου από τις
οποίες απουσίαζε η ψυχή… Και τι έχουν στη θέση της; Οι κλώνοι αντί ψυχής έχουν
ένα ενεργειακό πεδίο απομίμηση το οποίο όμως αδυνατεί ακόμη να πλησιάσει έστω
τις ιδιότητες της ψυχής… Το μεγαλύτερο μέρος των κλώνων αυτών, έχει
δημιουργηθεί από τους ανθρώπους εικόνες οι οποίοι τους κατασκεύασαν πρώτον
προσπαθώντας να βρουν λύση στο δικό τους πρόβλημα με την έλλειψη της ψυχής και
δεύτερον για να τους εξουσιάζουν και να τους χρησιμοποιούν στις εργασίες τους
στην άντληση ενέργειας μιας και εκείνοι παρουσιάζουν σημαντική αδυναμία να
εργάζονται ή να παράγουν έργο λόγω της έλλειψης της ζωτικότητάς τους. Οι κλώνοι
δηλαδή, είναι ανθρώπινα πειραματικά ομοιώματα τα οποία δημιουργούνται κυρίως
από τους ανθρώπους εικόνες, με στόχο κάποτε να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα
τεχνολογικό υποκατάστατο της ψυχής, το οποίο να τους χαρίζει ζωτικότητα και
δύναμη για πάντα… Τα πειραματικά ομοιώματα αυτά ελέγχουν και ελέγχονται κυρίως
μέσω του συναισθήματος, με τη βοήθεια ενός πεδίου που είναι διαχειρίσιμο μέσω
της σελήνης… Συναισθήματος, με το οποίο μπορούν να συλλέγουν ενέργεια, -μέσω
των άλλων ανθρώπων- με τη ροή της «αγάπης»… Για αυτούς δηλαδή, οι ενεργοί
άνθρωποι είναι το κύριο μέσο τροφοδοσίας τους με την «ενέργεια διατήρησης»… τη
γνωστή σε μας αγάπη…
Όμως, αν η διαδικασία
της κατανόησης της δικής μας συνολικής ζωής είναι μέσα από την πνευματική
σύνθεσή μας και την ένωσή μας στον έναν και μοναδικό Εαυτό, τότε ποια μπορεί να
είναι η διαδικασία που να συνθέτει ολόκληρη την ανθρωπότητα σε ένα ενιαίο όλον;
Ποια είναι η δυνατότητα μέσω της οποίας μπορούμε να ενοποιήσουμε την
ανθρωπότητα σε όλον; Γιατί να το κάνουμε αυτό; Διότι όπως είδαμε, στην πορεία
της, η ανθρωπότητα μέσα στο χρόνο έχει διαχωριστεί σε τρία είδη, τα οποία έχουν
αρχίσει και δρουν ανταγωνιστικά το ένα στο άλλο λόγω της διαφορετικής τους
πλέον φύσης και λειτουργίας…
Αποτέλεσμα της δράσης
αυτής είναι η συνεχής πύκνωση του πλανήτη και η συνεχής ανισόρροπη κατανομή
ενέργειας, η οποία δημιουργεί συνεχώς μια αρνητική και φοβική κατάσταση σε όλα
τα μέλη της και κυρίως στις ψυχές που τον επισκέπτονται… Η ανισορροπία όμως
αυτή έχει προβλεφθεί και ελέγχεται από το πεδίο το οποίο προστατεύει τις ψυχές
τον ανθρώπων… Από το ενεργό πεδίο που το όνομά του είναι Απόλλων και έχει σαν
κέντρο του το ηλιακό ενεργειακό πεδίο του πλανητικού μας συστήματος…
Πως ενεργοποιείται
όμως αυτό το πεδίο… Όπως οι ζωές μας αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο κάτω από τον
Εαυτό μας, έτσι και κάθε ένας από μας, αποτελεί μέρη ενός ευρύτερου πεδίου το
οποίο δημιουργείται από ολόκληρη την ανθρωπότητα σαν ενιαίο σώμα… Ένα σώμα, το
οποίο έχει τη δική του επίδραση και επιρροή σε κάθε χρονική γραμμή της
συνειδητότητας… Η ανθρωπότητα ολόκληρη δηλαδή σαν ενιαίο σύνολο, έχει τη
δραστικότερη και δυναμικότερη επίδραση και επιρροή πάνω σε ολόκληρο το φάσμα
του αισθητού κόσμου… Όπως δηλαδή κάθε δική μας πράξη μπορεί να επιδράσει και να
επηρεάσει όλες τις υπόλοιπες ζωές μας, έτσι και η συνολική ανθρωπότητα μπορεί
να επηρεάσει και να επιδράσει στο σύνολο της συνειδητότητας… Σε όλο το πεδίο του χρόνου, προς κάθε
κατεύθυνση, και προς το μέλλον αλλά και προς το παρελθόν… Αλλάζοντας δηλαδή και
τροποποιώντας τη δόνηση της ανθρωπότητας, αλλάζει και τροποποιείται ολόκληρο το
πεπρωμένο της, και η ροή της μέσα στη συνειδητότητα και τον κόσμο… Δηλαδή τι
κάνει; Μπορεί η ανθρωπότητα στο σύνολό της να μεταβάλει καταστάσεις που έχουν
ήδη συμβεί στο γραμμικό χρόνο και να επιδράσει έτσι σε όλο το φάσμα της
ιστορίας της στον πλανήτη… Δηλαδή μπορεί να δημιουργήσει ή να ακυρώσει
καταστροφές του μεγέθους ακόμη και της Ατλαντίδας;
Ακριβώς… Πρακτικά
είναι δύσκολο να φτάσει σε τόσο δυναμικό εύρος ενεργειακού συντονισμού, αλλά
δυνητικά αυτό είναι δυνατόν να γίνει… Διότι τα πάντα είναι εκεί… όλα μαζί στον
ενιαίο χώρο του χρόνου… Και αυτό μπορεί να γίνει μέσω της ενεργοποίησης του
σώματος της ανθρωπότητας και όχι πλέον μέσω της ψυχής… Και πως μπορεί να το
κάνει αυτό η ανθρωπότητα; Για να κατανοήσουμε τη διαδικασία αυτή, θα πρέπει
πρώτα να σας πω μερικά πράγματα για τον ήχο ο οποίος δημιουργείται από μια
χορδή… Διότι ο τρόπος που ενεργοποιείται το πεδίο Απόλλων που συζητάμε είναι
ανάλογος με τον ήχο… με τη μουσική… Και εδώ φυσικά θα αρχίσετε να
αντιλαμβάνεστε γιατί οι αρχαίοι ιερείς όταν δημιούργησαν την αντίληψη της
θεοποίησης του πεδίου του Απόλλωνα, το συσχέτισαν με την ψυχή και συγχρόνως με
τη μουσική. Γνωρίζεται τι σημαίνει χορδή έτσι; Αυτή της κιθάρας ή του βιολιού
ας πούμε… Ένα νήμα το οποίο όταν το δονήσουμε παράγει ήχο… Η χορδή όμως για να
παράγει ήχο χρειάζεται να είναι στερεωμένη σε δύο άκρα… Δηλαδή να έχουμε
προσδιορίσει την αρχή και το τέλος της, ώστε να την στερεώσουμε και να την
τεντώσουμε έτσι ώστε να παραχθεί τελικά ο ήχος… δηλαδή να υπάρξει δόνηση…
Τώρα, θα πρέπει να
«δούμε» αναλογικά μια τέτοια νοητή χορδή μέσα στο σύνολο της ανθρωπότητας… Σε
όλη την υλική μάζα των ανθρώπων που δημιουργήθηκαν στη γη, μέσα στους οποίους
«βαπτίστηκε» ψυχή… Το ενιαίο αυτό σώμα της ανθρωπότητας, από τη στιγμή που
εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη γη μέχρι σήμερα, -αποτελεί για το νοητό μας
παράδειγμα-, το μουσικό όργανο πάνω στο οποίο θα τοποθετήσουμε τη χορδή μας, που
θα την κουρδίσουμε και τελικά θα τη δονήσουμε… Έτσι ώστε η δόνησή της, να
ενεργοποιήσει ένα υπάρχον πεδίο, το οποίο έχει σχέση με ολόκληρη την
ανθρωπότητα ως ενιαίο σύνολο μέσα στο χώρο που υπάρχει η ίδια… Έτσι λοιπόν, θα
πρέπει να τοποθετήσουμε αυτή την νοητή χορδή στα δύο άκρα του μουσικού αυτού
οργάνου… Και το ένα άκρο του είναι όλοι εμείς σήμερα, ενώ το άλλο άκρο του
είναι το σημείο από όπου ξεκινήσαμε για να έρθουμε εδώ… Η πηγή μας… Ο οίκος της
προέλευσής μας… Ο άπειρος χώρος του Ων…
Με τον τρόπο αυτό προσδιορίσαμε
τα δύο άκρα της… Τώρα θα πρέπει να προσδιορίσουμε νοητικά τη χορδή μας, και
αφού την προσδιορίσουμε, να τη «δούμε» πάνω στο μουσικό μας όργανο, μέσα στο
σώμα της ανθρωπότητας ώστε να της δώσουμε υπόσταση… Η χορδή λοιπόν αυτή,
αποτελείται από εμάς τους ίδιους, σε όλες τις χρονικές γραμμές που υπήρξαμε…
Δηλαδή από ποιους; Από όλες τις ζωές μας… Και μιας και είναι αδύνατον να
γνωρίζουμε τις δικές μας ζωές μία προς μία, προσδιορίζουμε τη νοητή αυτή
συνολική χρονική γραμμή, από όλους τους προγόνους μας… Τον ένα δίπλα στον άλλο…
Μια νοητή γραμμή από ανθρώπους οι οποίοι έζησαν σαν εμάς μέσα σε σώματα, η
οποία να ξεκινάει από εμάς και να πηγαίνει όσο πιο βαθιά μέσα στο χρόνο
γίνεται… Αυτή η νοητή γραμμή από ανθρώπους λοιπόν, αποτελεί τη χορδή πάνω στο όργανο
της συνολικής ανθρωπότητας… Και το μόνο που μένει τώρα, είναι να τη δονήσουμε,
ώστε να αντηχήσει και να δονήσει το πεδίο που συζητάμε… Να δονήσει το
ενεργειακό πεδίο του Ιχώρ… Μια δόνηση που αποτελεί διαχρονικά μια πράξη ύψιστης
ιερουργίας.
Τι είναι δηλαδή ο
Ιχώρ; Ο Ιχώρ αγαπητοί μου αναγνώστες, είναι ένα ενεργειακό πεδίο που υπάρχει
μέσα σε όλα τα άλλα ενεργειακά πεδία που σχετίζονται με την ανθρωπότητα… Είναι
ένα πεδίο μέσα στο οποίο είναι αποθηκευμένες πληροφορίες που αφορούν την δομή
και τη λειτουργία της ανθρωπότητας σαν ενιαίο και αδιαίρετο σώμα… Είναι κατά
κάποιο τρόπο το DNA του σώματος της ανθρωπότητας, κύτταρα του οποίου είμαστε ο
κάθε ένας από εμάς… Τα σώματά μας… Ο Ιχώρ δηλαδή, είναι ένας ενιαίος
ενεργειακός χώρος αποθήκευσης των απαραίτητων πληροφοριών που σχετίζονται με
την επιβίωση, την ανάπτυξη και την εξέλιξη της ανθρωπότητας σαν ενιαίας
οντότητας… Είναι το πεδίο που περιέχει
όλη την πληροφορία των σωμάτων των ανθρώπων που έζησαν και αποτέλεσαν μέλη της…
Σώματα που δημιουργήθησαν με την εμβάπτιση της ψυχής μέσα σε αυτά και στα οποία
είτε τώρα συνεχίζει να υπάρχει ή -μετά τον κύκλο της- τα εγκατέλειψε και έφυγε
όπως είπαμε πιο πάνω… Είναι το ενεργειακό πεδίο «ταυτότητα», το οποίο υπάρχει
στα σώματα των ανθρώπων…
Ποιοι άνθρωποι θα ενεργοποιηθούν
όμως με τη διαδικασία αυτή και γιατί να το κάνουμε; Οι άνθρωποι που θα
ενεργοποιηθούν είναι εκείνοι που έχουν ή είχαν κάποτε ψυχή και από αυτούς
εκείνοι που έχουν ακόμη στοιχεία μη αλλοιωμένα μέσα από τις επιμειξίες με τους
υπόλοιπους που αναφέραμε… Εξωτερικά όμως είναι αδύνατον να απαντηθεί με
σιγουριά ποιοι είναι αυτοί, να αναγνωριστούν και να διαχωριστούν από τους
υπόλοιπους… Και έτσι ο μοναδικός τρόπος είναι η κοινή συμμετοχή των πάντων μιας
και είναι αδύνατος ο όποιος άλλος τρόπος…
Γιατί να το κάνουμε; Διότι είναι η μοναδική ενεργός σύνθεση της
ανθρωπότητας σε ενιαίο σώμα… Ένα σώμα που από τη στιγμή που θα αρχίσει να
δημιουργείται, αναπτύσσεται μια ενιαία αντίληψη για την επιβίωση και εξέλιξη
ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω της συνείδησης… Μια διαδικασία που οδηγεί στην
αντίληψη εννοιών και καταστάσεων που τώρα βρίσκονται εσκεμμένα ή μη, σε
σύγχυση, εμποδίζοντας στην κατανόηση του τι πραγματικά συμβαίνει…
Διότι ο ιχώρ, μπορεί
να κινητοποιήσει άτομα που εμείς αδυνατούμε να γνωρίζουμε ότι μπορεί να
κινητοποιηθούν… Τα κείμενα αναφέρουν κυρίως Έλληνες, Ιρλανδούς και μερικούς
άλλους λαούς… Όμως τα κείμενα αυτά αναφέρονται αμέσως μετά την καταστροφή της
Ατλαντίδας… Μετά από εκεί, οι πληθυσμοί είναι σίγουρο ότι κινήθηκαν προς κάθε
κατεύθυνση του πλανήτη… Έτσι σήμερα είναι σίγουρο ότι οι Έλληνες για παράδειγμα
που κατοικούν στην γεωγραφική περιοχή του Αιγαίου πελάγους στην χώρα της
σημερινής Ελλάδας, αποτελούν μια μικρή μειοψηφία πια, μιας και πληθυσμοί με
δυνατότητα ενεργοποίησης του ιχώρ, αναμένεται να υπάρχουν σε ολόκληρη την Ασία,
την Νότια και Βόρεια Αμερική την Αφρική αλλά και την Βόρεια Ευρώπη…
Μένει μονάχα ο τρόπος
που θα το κάνουμε… Έχω ξαναγράψει για αυτό… Αν και είδα όμως αρκετά μεγάλη
αντίδραση, την οποία φυσικά περίμενα, μιας και οι πληθυσμοί που μένουν σήμερα
στην Ελλάδα είναι αρκετά αλλοιωμένοι για ευνόητους λόγους… θα το ξαναγράψω… Ο
μοναδικός τρόπος για να ενεργοποιηθεί ο ιχώρ, είναι μέσω της ιερουργικής
ενεργοποίησης της γραμμής του γένους…
Μέσω ιερουργίας από μια ενεργή θρησκεία όπως του Χριστιανισμού για
παράδειγμα αλλά και άλλες φυσικά… Οι περισσότεροι που αντιδρούν σε αυτό ανήκουν
στην μερίδα εκείνη των Ελλήνων που θεωρούν ότι είναι δυνατή η αναβίωση των
Ολυμπίων θεών… Διαβάζοντας όμως τα άρθρα που έχω δημοσιεύσει εδώ, θα έχετε ήδη
αρχίσει να αντιλαμβάνεστε τη φύση των θεών αυτών και την αναγκαιότητα που
εξυπηρέτησαν σε κάποια δεδομένη στιγμή της ιστορίας μας… Θα έχετε ήδη
αντιληφθεί ότι μια επανενεργοποίηση
αυτής της θρησκείας είναι αδύνατη…
Όσοι λοιπόν αντιδρούν
στον τρόπο της ενεργοποίησης του ιχώρ μέσω της ιερουργικής ενεργοποίησης της
γραμμής του γένους, θα πρέπει να βρουν ένα άλλο τρόπο, αλλά αυτό θα πρέπει να
το κάνουν γρήγορα… Εγώ θα επαναλάβω τη διαδικασία για μια ακόμη φορά. Μια
διαδικασία μέσω της ενεργοποίησης της μνήμης των προγόνων κάθε λαού με
ιερουργικό τρόπο… Και τον μόνο ενεργό τρόπο που γνωρίζω για το λαό μας αυτή τη
στιγμή, είναι μέσω κανονικής επιμνημόσυνης δέησης όλων των ανθρώπων που
θεωρούμε προγόνους μας σε όποιο χρονικό βάθος μπορούμε να θυμηθούμε… Για να
ενεργοποιηθεί ο ιχώρ, πρέπει ένα πλήθος ανθρώπων, να υποβληθεί σε κατανυχτική
διαδικασία όπου να δημιουργήσει νοητά την αόρατη ενεργειακή χορδή η οποία να
ενώνει το σήμερα με την αρχή της ανθρωπότητας… την πηγή… και να κατορθώσει να
τη δονήσει ώστε να γίνει αντιληπτή άηχα σε όλη την ανθρωπότητα… Αν ήμασταν
κάποιος αρχαίος λαός, ίσως η τελετή αυτή θα είχε ομαδικό χορό με υποβλητικό
ρυθμικό ήχο, μέσω του οποίου όλοι να συντονιζόμασταν σε αυτή τη σκέψη… Όμως
είμαστε Έλληνες και ζούμε στο σήμερα… Μια ομαδική ειδική τελετή με συμμετοχή
οτιδήποτε άλλου, μπορεί να συγκέντρωνε κόσμο αλλά παράλληλα μπορούσε και να
γελοιοποιήσει την όλη διαδικασία με καταστρεπτικά αποτελέσματα…
Στο άρθρο αυτό,
προσπάθησα να δώσω αρκετές πληροφορίες σχετικά με τις διαφορετικές ενσαρκώσεις
της ψυχής, ώστε να κατανοήσει ο κάθε αναγνώστης τι σημαίνει «μια ζωή» σε
«παράλληλες ζωές μαζί» ή ακόμη πληροφορίες όπως αυτή της χρονικής γραμμής ή των
διαφορετικών ειδών του ανθρώπου. Η μελέτη και η συνολική αντίληψη σύγχρονων
εννοιών όπως του χωρικού χρόνου, προϋποθέτει αρκετές ώρες σκέψης και
συναίσθησης, οι οποίες να μπορούν να γίνουν ικανές να δημιουργήσουν το βίωμα
εκείνο που θα μας επιτρέψει τελικά να αρχίζουμε να τις αντιλαμβανόμαστε έτσι
ώστε να πάψουν να εξακολουθούν να είναι δυσνόητες και κλειστές… Η παράδοση των
λαών, εδώ κα αιώνες έχει προσπαθήσει να δώσει με το δικό της τρόπο, τέτοιες
πληροφορίες, οι οποίες έχουν όμως δημιουργήσει αντιλήψεις ικανές να αναπαράγουν
μονάχα ένα φοβικό και ηττοπαθές καθεστώς στη σκέψη και την συμπεριφορά μας.
Τέλος, μια διαδικασία
άηχης και ειρηνικής ενεργοποίησης ολόκληρης της ανθρωπότητας κρίνεται πλέον
απαραίτητη και επιβεβλημένη… Αν και οι θρησκευτικές διαδικασίες έχουν αρχίσει
να χάνονται από τη συνείδηση των ανθρώπων, είναι καιρός να αντιληφθούμε ότι θα
πρέπει να κάνουμε κάτι ώστε να αποκαταστήσουμε την ιερότητα που υπάρχει μέσα
μας… Μια ιερότητα που δείχνει να μοιάζει απαραίτητη, ώστε να ενεργοποιήσουμε
πάλι τη σύνθεση του ενιαίου σώματος της ανθρωπότητας που ανήκουμε…
Αλκιρέας
(Συνεχίζεται…)
Παραθέτω συμπληρωματικά δυο βοηθητικά σχήματα
της 4ης διάστασης



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου