Ο Χρόνος, η Καρδιά κι ο
Ανώτερος Εαυτός
Ο χρόνος κυλά γρήγορα…
Άνθρωποι από όλον τον
κόσμο λένε ότι δεν τούς μένει πια χρόνος για να κάνουν όλα όσα συνήθιζαν να
κάνουν στον παρελθόν.
Τι είναι ο χρόνος; Πριν
από εκατοντάδες χρόνια, ο Ισαάκ Νεύτωνας είχε πει ότι ο χρόνος είναι αιώνιος
και απόλυτος• είναι απόλυτα ανεξάρτητος από τον παρατηρητή. Ωστόσο, ο Αϊνστάιν
απέδειξε ότι ο χρόνος είναι σχετικός με τον παρατηρητή.
Σήμερα γνωρίζουμε όλοι
ότι ο χρόνος είναι σχετικός. Είναι μια λειτουργία που δείχνει πού είμαστε και
πώς κινούμαστε σε σχέση με τους άλλους. Ένας από τους πιο σημαντικούς
συστηματικούς μεταφυσικούς στις αρχές του 20ου αιώνα, ο John Mctaggart, είχε
πει ότι η μόνη πραγματική ώρα είναι τώρα. Το παρελθόν έχει παρέλθει και το
μέλλον υπάρχει μόνο ως μια δυνατότητα κατανομής πιθανοτήτων.
Ο John Mctaggart είχε πει, επίσης, ότι το παρελθόν, το παρόν και το
μέλλον συνυπάρχουν. Ο διαχωρισμός του παρελθόντος, του παρόντος και του
μέλλοντος είναι μια ψευδαίσθηση της συνειδητότητας.
Ο Ντράνβαλο έχει πει ότι
η ακολουθία του Fibonacci μάς δείχνει πώς το μέλλον μπορεί να καθοριστεί αν
γνωρίζουμε το παρελθόν και κατανοούμε το παρόν. Μπορούμε να επιλέξουμε
οποιοδήποτε μεσαίο αριθμό (το παρόν) μέσα στην ακολουθία του Fibonacci και σε
αυτό να προσθέσουμε τον αριθμό που βρίσκεται στα αριστερά του (το παρελθόν) κι
έτσι θα έχουμε τον σωστό αριθμό (το μέλλον).
Επανερχόμενος στο
ερώτημα γιατί οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ο χρόνος έχει πια επισπευτεί σε σχέση
με παλαιότερα, έχω ακούσει πολλές θεωρίες. Μερικές μάλιστα μιλούν για την
συχνότητα του Schumann και την κοιλότητα απήχησης των ηλεκτρομαγνητικών
κυμάτων.
Προσωπικά, πιστεύω και
γνωρίζω, επίσης, ότι ο χρόνος δεν είναι παρά μια αντίληψη. Μια επίγνωση που
σχετίζεται με την διάσταση όπου ζει το κάθε ον. Ο χρόνος, όπως τον
καταλαβαίνουμε, δεν υφίσταται σε ανώτερες διαστάσεις, αν και οι πολίτες των
ανώτερων διαστάσεων έχουν πλήρη επίγνωση της μη-χρονικής ακολουθίας των
γεγονότων. Η κίνηση δεν είναι σύμφυτη προς τις ανώτερες διαστάσεις• είναι
βουλητική. Αλλά η έννοια της απόστασης, ακόμα και της απόλυτης απόστασης, φέρει
μεγάλη βαρύτητα αφού εφαρμόζεται σε σχετικά μέρη των ανώτερων διαστάσεων. Οι
ανώτερες διαστάσεις είναι μη-χωρικές• ως εκ τούτου, οι περιοχές τους είναι
απόλυτες κι επομένως εξυπηρετούν με τρόπους που ξεπερνούν την ανθρώπινη
κατανόηση.
Είναι δυνατόν, λοιπόν,
να έχουμε ένα ρολόι που να δείχνει την «φυσιολογική» ροή των δευτερολέπτων και
λεπτών, αλλά να αισθανόμαστε ότι ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα; Ναι, είναι δυνατόν.
Ουσιαστικά η ενέργεια της κάθε πράξης μας είναι πια συνδεδεμένη με μια
διαφορετική δόνηση σε σχέση με πέρυσι. Μετά την 21η Δεκεμβρίου του 2012, όταν η
Μητέρα Γη άλλαξε σε θηλυκή ενέργεια, φαίνεται ότι ολόκληρο το Σύμπαν άλλαξε
δόνηση. Κινούμαστε στην 4η διάσταση πιο γρήγορα τώρα; Έτσι φαίνεται. Οι
άνθρωποι αισθάνονται διαφορετικά πια. Βλέπουν διαφορετικά πια.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα
εμπειρία είναι αυτή που προσφέρει το Retreat «Σκοτεινού Θαλάμου» της
Τζάσμουχιν, όπου πραγματικά αισθάνεσαι ότι ο χρόνος είναι ανύπαρκτος. Υπάρχει
μόνο ένα Θιβετανικό καμπανάκι που καλεί τους μαθητές για διαλογισμό. Πέρα από αυτές
τις τέσσερεις ημερήσιες κλήσεις, δεν μάς δένει ουσιαστικά κανένας χρόνος• δεν
υπάρχει μέρα, ούτε νύχτα, κανένα ρολόι που να δείχνει την ώρα, κανένας ήλιος,
καμία σελήνη. Μόνο το εσωτερικό φως που εκπέμπεται από την Καρδιά. Το μοναδικό
χαρακτηριστικό του Retreat από αυτή την άποψη είναι ότι αισθάνεσαι πως ολόκληρο
το σύμπαν έχει παύσει την τεράστια κίνησή του κι ότι εσύ βρίσκεσαι παντού μέσα
σε αυτό, χωρίς όρια, χρόνο, χώρο, μέγεθος και διάσταση. Όντας εκεί αισθάνεσαι
ότι ΕΙΣΑΙ… Τίποτα δεν μένει πίσω• απλά εσύ και ο Ανώτερος Εαυτός σου.
Ο Ντράνβαλο μάς έχει πει
ότι, όταν βρίσκεσαι στον μικρό ιερό χώρο της καρδιάς, ο χρόνος είναι σφαιρικός:
το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συμβαίνουν την ίδια στιγμή. Αυτός είναι κι
ένας από τους λόγους που χάνουμε την αίσθηση του χρόνου όταν διαλογιζόμαστε
στον μικρό ιερό χώρο της καρδιάς. Ενώ έχουμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην
καρδιά για 10 ή 15 λεπτά, στην πραγματικότητα είναι μια ώρα.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει
κι όταν συναντιόμαστε με τον Ανώτερο Εαυτό. Ο χρόνος ακυρώνεται παντελώς από
την δόνηση του Ανώτερου Εαυτού. Το φαινόμενο αυτό είναι σύνηθες, αφού ο
Ανώτερος Εαυτός είναι τμήμα του Θείου. Οι Ανώτεροι Εαυτοί είναι οι αιώνιοι
Πρόγονοι, τα θεϊκά πρωτότυπα, των εξελισσόμενων αιώνιων ψυχών μας. Είναι η
αδιάκοπη παρόρμηση του ανθρώπου να προσπαθεί να κυριαρχήσει, στο φως του
πνευματικού ταξιδιού, την υλική και παρούσα ύπαρξη .
Ο χρόνος και ο χώρος
συνιστούν εμπόδια στην αντίληψη των όντων• κι όμως δίχως τον χρόνο, πέρα από το
χώρο, κανένα ον δεν θα μπορούσε να αποκτήσει ούτε καν μία περιορισμένη αντίληψη
της συμπαντικής πραγματικότητας. Χωρίς την ευαισθησία στον χρόνο, κανένα
εξελισσόμενο πλάσμα δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί την σχέση της ακολουθίας.
Ο χρόνος και ο χώρος
είναι τα μεγαλύτερα βοηθήματα του ανθρώπου για να αποκτήσει την αντίληψη της
σχετικής πραγματικότητας. Από την άλλη, όμως, είναι και τα ισχυρότερα εμπόδια
στην απόκτηση της αντίληψης της απόλυτης πραγματικότητας. Οι άνθρωποι, και
πολλά άλλα συμπαντικά όντα, θεωρούν απαραίτητο να εκλάβουν ότι η δυνατότητα
πραγματώνεται στο χώρο και εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου, αλλά
ουσιαστικά πρόκειται για ένα φαινόμενο χρόνου και χώρου, το οποίο δεν
πραγματώνεται στο απόλυτο επίπεδο της ύπαρξης. Σε αυτό το επίπεδο, ο χρόνος
είναι αιωνιότητα. Στο απόλυτο επίπεδο, δεν υπάρχει ούτε χρόνος, ούτε χώρος•
όλες οι δυνατότητες μπορούν να εκληφθούν εκεί ως πραγματικές.
Μέχρι να φτάσουμε το
απόλυτο επίπεδο, ας απολαύσουμε όλοι την ομορφιά του χρόνου και του χώρου, εδώ
και σε άλλες διαστάσεις. Ας παίξουμε με το φως και την αγάπη άνευ όρων. Ο Θεός,
το Συμπαντικό και Πλήρες Απόλυτο, μάς αγαπά και μάς δίνει την ενέργεια και την
δύναμη να διανύσουμε ομαλά τον Δρόμο της Αιωνιότητας.
Πηγή: Daniel Mitel
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου