Τα τρία στάδια της πνευματικής αφύπνισης !!!
“Τα τραύματα και τα εμπόδια είναι τα γεγονότα που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας”
Το πρώτο και δυσκολότερο μονοπάτι που έχουμε να αναγνωρίσουμε και να κατανοήσουμε την αξία και το βάθος του είναι η “Αναζήτηση”.
Πολλά συμβαίνουν στη ζωή μας που μας πληγώνουν και μας αφήνουν τραύματα που πιστεύουμε ότι είναι δύσκολο να τα ξεπεράσουμε. Αυτά μπορεί να είναι μια οικονομική κρίση, μια συναισθηματική απογοήτευση, μια ασθένεια ή ένα ατύχημα. Όταν βρεθούμε σε μια τέτοια ψυχολογική κατάσταση η θλίψη μας ακινητοποιεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το μυαλό μας επικεντρώνεται στις καταστροφικές πτυχές της γενομένης κατάστασης και μας είναι πολύ δύσκολο να είμαστε συγκεντρωμένοι για να μπορέσουμε να δράσουμε αποτελεσματικά.
Επικεντρώνουμε την σκέψη μας στο “πως” και το “γιατί” και τι επιπτώσεις θα έχει στο μέλλον αυτή η κατάσταση. Εγκλωβιζόμαστε μέσα σε ένα κυκεώνα σκέψεων, απόψεων και συμβουλών φίλων και συγγενών και χανόμαστε μέσα στον προσωπικό μας λαβύρινθο.
Αυτή είναι μια τυπική αντίδραση που πολλοί πιστεύουν ότι η ζωή καθοδηγείται από εξωτερικούς κανόνες και γνώμες άλλων. Δεν περνά από το μυαλό μας ότι αυτό το τραυματικό γεγονός “κρύβει” ένα πολύτιμο μάθημα. Κρύβει μια εμπειρία που θα είναι ίσως ένα αναγκαίο βήμα για την εξέλιξή μας.
Σε αυτό το σημείο της αναζήτησης της προσωπικής μας αφύπνισης είμαστε υποχείρια των τραυμάτων μας. Πιστεύουμε στην ουσία, ότι οι περιστάσεις και τα γεγονότα είναι αυτά που μας κάνουν δυστυχισμένους και δεν αντιλαμβανόμαστε πως ο τρόπος που προσεγγίζουμε και ειρηνεύουμε αυτά τα γεγονότα μας προκαλούν τη δυστυχία.
Δεν είμαστε σε θέση να καταλάβουμε ότι μπορεί να υπάρχει ένα χάρισμα στο δράμα που εξελίσσεται στην παρούσα στιγμή.
Υπάρχει όμως και η “μέση κατάσταση” να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας. Καθώς γινόμαστε πιο αφυπνισμένοι μπορούμε να δημιουργήσουμε τον κόσμο μας και να αλλάξουμε την ψυχολογική μας κατάσταση μέσω της σκέψης με ένα αρκετά υπερβατικό τρόπο.
Ήρεμοι και απεγκλωβισμένοι από το βαθύ τραύμα που έχει εδραιωθεί μέσα μας, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε ότι “καλώς συνέβη” ότι συνέβη και μάλιστα αν δεν γινόταν έτσι, ίσως να μην είχαμε το σθένος να το αλλάζαμε μόνοι μας.
Η
κάθε δεδομένη κατάσταση είχε το δικό
της αναγκαίο σκοπό για να μας προκαλέσει
τη μεταστροφή προς έναν πιο ικανοποιητικό
τρόπο ζωής. Νεανικές ανασφάλειες και
φοβίες που είχατε για τον εαυτόν σας
και πιστεύατε ότι είναι απειλητικές
για τη ζωή σας τότε, σήμερα μοιάζουν ως
το φυσικό στάδιο ανάπτυξης.
Εκ των υστέρων, βλέπουμε πως τα πάντα κρύβουν ένα νόημα που μας οδηγεί στα επόμενα στάδια της ζωής.
Το δεύτερο αυτό στάδιο είναι το μέσο στάδιο της αφύπνισης γιατί αρχίζουμε να κατανοούμε περισσότερα πράγματα και τούτο γιατί σε αυτό το στάδιο αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε το όφελος που προέκυψε από όσα μας ταλαιπωρούσαν λίγο καιρό πριν.
Σταματάμε να εστιάζουμε σε σκέψεις για όσα μας λείπουν και να κάνουμε καταστροφικές σκέψεις για το μέλλον. Αντ’ αυτού στρεφόμαστε στην αξία της στιγμής.
Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να μετατρέψουμε αυτό που μας συμβαίνει σε μια ευκαιρία χωρίς να χρειάζεται να περάσουμε το διάστημα αυτό της ταλαιπωρίας πριν το αντιληφθούμε. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στη διαδικασία της αφύπνισης, και μας βοηθά να δούμε πόσο συγχρονισμένα και συνδεδεμένα είναι τα πάντα γύρω μας. Μπορεί να μην το καταλαβαίνουμε συνειδητά, μιας και ο πόνος βιώνεται παράλληλα αυτή τη στιγμή, αλλά έχουμε μια ασυνείδητη κρίση και πίστη πως έχει την αξία του.
Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι κάτι καλύτερο κρύβεται στην παρούσα στιγμή, προχωράμε ευθεία προς την τρίτη και τελική φάση, όπου κατανοούμε την Συγχρονικότητα και παίρνουμε ένα πολύ πιο ενεργό ρόλο στην συν-δημιουργια του κόσμου μας.
Το τρίτο στάδιο είναι : η αποκάλυψη της Συγχρονικότητας.
Αυτό είναι και το ανώτατο στάδιο της αφύπνισης που μας δίνει την επιλογή της αγνής και αμόλυντης σκέψης. Μας προσφέρει τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε χωρίς να αναζητούμε τις αιτίες. Όλα μπαίνουν σε ένα πλαίσιο αποκαλύπτοντας πως όλες οι σκέψεις κατοικούν τόσο εντός όσο και εκτός από εμάς.
Σε αυτό το στάδιο της αφύπνισης, είμαστε σε θέση α αντιλαμβανόμαστε τα εμπόδια που έχουμε μπροστά μας ως απλά “γεγονότα”. Σε αυτό το στάδιο δεν χρειάζεται να βιώνουμε ή να πλησιάζουμε τα εμπόδια για να πάρουμε κάποιο μάθημα ζωής από αυτά.
Η αρνητική λέξη “εμπόδιο” αντικαθίσταται από ένα πιο ουδέτερο όρο, “το γεγονός’ Ενεργούμε με βάση τη διαίσθηση ή συνεχίζουμε να ενεργούμε με έναν συγκεκριμένο τρόπο που προκαλεί σε εμάς επικείμενα γεγονότα.
Το εσωτερικό μας ένστικτο μάς προειδοποιεί προ ποια κατάσταση οδεύουμε και έχουμε την επιλογή για το αν θα συνεχίσουμε ή θα επιστρέψουμε στο σταυροδρόμι για να ακολουθήσουμε άλλη κατεύθυνση.
Στη φάση της καθαρής σύμπτωσης γεγονότων είμαστε σε θέση να παρακάμψουμε το βίωμα με τη σκέψη, χωρίς να εξελιχθούν τα γεγονότα μέχρι το τέλος, αλλά προβλέποντας και παρακάμπτοντας τα. Κυριολεκτικά τα προσπερνάμε και παίρνουμε το μάθημα από αυτά την παρούσα στιγμή, παρά εκ των υστέρων.
Έχουμε τη δύναμη να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας για να κάνουμε το παρόν χαρούμενο και φωτεινό. Η απώλεια μιας ιδιαίτερης σχέσης είναι αφόρητη όταν δεν έχουμε εμείς οι ίδιοι καμία σχέση με τον Εαυτό μας.
Τα τραύματα και τα εμπόδια είναι τα γεγονότα που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε και να γνωρίσομε τον εαυτόν μας.
Ακόμα και ως αφυπνισμένα άτομα η ζωή μας δεν θα είναι πάντα εύκολη. Ακόμα και όταν έρθει η φώτιση, ακόμα και όταν συνειδητοποιήσεις την ελευθερία της ύπαρξης, δεν σημαίνει ότι θα τη βγάζεις πάντα καθαρή και χωρίς προβλήματα. Δεν σημαίνει ότι δεν θα ξανασυναντήσεις δυσκολίες, ίσως και περισσότερες και ισχυρότερες.
Καθώς αφυπνίζεσαι όλο και περισσότερο, η ζωή μπορεί να σου φέρνει μεγαλύτερες προκλήσεις, γιατί είσαι περισσότερο ικανός να αποδεχτείς και να ενσαρκώσεις την πνευματική σου ουσία.
Επομένως η ζωή ανταποκρίνεται σε αυτή την εξέλιξη μας και με διάφορους τρόπους ζητάει από εμάς όλο και περισσότερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου