«Εγώ
Ειμί ο Ων»
ΧΡΙΣΤΟΣ: Η Πραγματικότητα της Θεϊκής σου Παρουσίας
Eckhart Tolle
Μην προσκολληθείς σε κάποια λέξη. Μπορείς να αντικαταστήσεις το «Χριστός» με τη λέξη «Παρουσία», αν αυτή έχει περισσότερο νόημα για σένα.
Ο Χριστός είναι η θεϊκή σου ουσία ή ο Εαυτός, όπως αποκαλείται μερικές φορές στην Ανατολή. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στο Χριστό και στην παρουσία είναι ότι ο Χριστός αναφέρεται στη θεϊκότητα που κατοικεί μέσα σου, ανεξάρτητα από το αν τη συνειδητοποιείς ή όχι, ενώ η παρουσία σημαίνει την αφυπνισμένη σου θεϊκότητα η θεϊκή ουσία.
Πολλές παρανοήσεις και λαθεμένες πεποιθήσεις θα ξεκαθαρίσουν αν αντιληφθείς ότι δεν υπάρχει παρελθόν ή μέλλον στο Χριστό. Το να πούμε ότι ο Χριστός «υπήρξε» ή «θα υπάρξει», είναι αντίφαση.
Ο Ιησούς υπήρξε. Ήταν ο άνθρωπος που έζησε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια και πραγμάτωσε τη θεϊκή παρουσία, την αληθινή του φύση. Κι έτσι είπε: «Πριν υπάρξει ο Αβραάμ, εγώ υπάρχω».
Δεν είπε: «Υπήρχα ήδη όταν γεννήθηκε ο Αβραάμ». Αυτό θα σήμαινε ότι βρισκόταν ακόμα μέσα στη διάσταση του χρόνου και της μορφής. Οι λέξεις «εγώ υπάρχω» χρησιμοποιημένες σε μια πρόταση που αρχίζει στον αόριστο, υποδηλώνουν μια ριζική μεταβολή, μια ασυνέχεια στη χρονική διάσταση.
Αυτή είναι μια πολύ βαθυστόχαστη φράση, που μοιάζει με εκείνες του Ζεν. Ο Ιησούς προσπάθησε να μεταδώσει έμμεσα, όχι μέσα από αμετροεπείς σκέψεις, το νόημα της παρουσίας, της αυτοπραγμάτωσης. Είχε πάει πέρα από τη διάσταση της συνειδητότητας που κυριαρχείται από το χρόνο, στη σφαίρα του άχρονου. Η διάσταση της αιωνιότητας είχε έρθει σε τούτο τον κόσμο. Αιωνιότητα, φυσικά, δε σημαίνει ατέλειωτος χρόνος, αλλά καθόλου χρόνος. Έτσι, ο άνθρωπος Ιησούς έγινε Χριστός, ένα όχημα καθαρής συνειδητότητας.
Και ποιός είναι ο ορισμός που δίνει ο Θεός για τον εαυτό Του στη Βίβλο; Είπε ο Θεός «υπήρχα πάντα και θα υπάρχω πάντα»; Φυσικά όχι. Αυτό θα είχε προσδώσει πραγματικότητα στο παρελθόν και στο μέλλον.
Ο Θεός είπε: «ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ». Δεν υπάρχει χρόνος εδώ, μόνο παρουσία.
Η «Δευτέρα Παρουσία» του Χριστού είναι μια μεταμόρφωση της ανθρώπινης συνειδητότητας, μια μετακίνηση από το χρόνο στην παρουσία, από τη σκέψη στην καθαρή συνειδητότητα, κι όχι ο ερχομός κάποιου άντρα ή γυναίκας. Αν ο «Χριστός» επέστρεφε αύριο με κάποια εξωτερική μορφή, τι άλλο θα ήταν δυνατόν να σου πει πέρα από τούτο:
«Εγώ ειμί η Αλήθεια. Είμαι θεϊκή παρουσία.
Είμαι αιώνια ζωή. Είμαι μέσα σου.
Είμαι Τώρα».
Μην προσωποποιείς ποτέ το Χριστό. Μην τον μετατρέπεις σε μορφική ταυτότητα.
Οι Αβατάρ, οι θεϊκές μητέρες, οι φωτισμένοι δάσκαλοι - οι πολύ λίγοι που είναι αληθινοί – δεν είναι κάτι ξεχωριστό ως άνθρωποι. Χωρίς έναν ψεύτικο εαυτό που να τον υποστηρίζουν, να τον υπερασπίζονται και να τον τρέφουν, είναι πιο απλοί, πιο συνηθισμένοι από τους συνηθισμένους άντρες και γυναίκες. Οποιοσδήποτε με ένα ισχυρό εγώ θα τους θεωρούσε ασήμαντους ή, το πιο πιθανό, δε θα τους έβλεπε καθόλου.
Αν σε έλκει ένας φωτισμένος δάσκαλος, αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει ήδη αρκετή παρουσία μέσα σου ώστε να αναγνωρίζει την παρουσία σε κάποιον άλλον. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που δεν αναγνώρισαν τον Ιησού ή το Βούδα, όπως υπάρχουν και πάντα υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έλκονται από ψευδο-δασκάλους. Τα εγώ έλκονται από μεγαλύτερα εγώ.
Το σκοτάδι δεν μπορεί να αναγνωρίσει το φως. Μόνο το φως μπορεί να αναγνωρίσει το φως. Έτσι, μην πιστεύεις ότι το φως είναι έξω από σένα ή ότι μπορεί να έρθει μέσω μιας συγκεκριμένης μορφής. Αν μόνο ο δάσκαλός σου είναι μια ενσάρκωση του Θεού, τότε ποιός είσαι εσύ; Κάθε είδος αποκλειστικότητας είναι ταύτιση με τη μορφή, και ταύτιση με τη μορφή σημαίνει εγώ, όσο καλά κι αν μεταμφιέζεται.
Χρησιμοποίησε την παρουσία του δασκάλου για να καθρεφτίσεις τη δική σου ταυτότητα πίσω σε σένα, πέρα από όνομα και μορφή, και για να γίνεις ο ίδιος πιο έντονα παρών. Σύντομα θα διαπιστώσεις ότι δεν υπάρχει «δικό μου» στην παρουσία. Η παρουσία είναι μία.
Η ομαδική δουλειά μπορεί να βοηθήσει το φως της παρουσίας σου να γίνει πιο έντονο. Μια ομάδα ανθρώπων που συγκεντρώνονται σε μια κατάσταση παρουσίας παράγει ένα συλλογικό ενεργειακό πεδίο μεγάλης έντασης. Δεν αυξάνει μόνο το βαθμό παρουσίας κάθε μέλους της ομάδας, αλλά βοηθάει επίσης να ελευθερωθεί η συλλογική ανθρώπινη συνειδητότητα από την κυριαρχία του νου. Αυτό θα κάνει την κατάσταση της παρουσίας όλο και περισσότερο προσβάσιμη σε άλλα άτομα.
Όμως, αν ένα τουλάχιστον μέλος της ομάδας δεν είναι ήδη σταθερά εδραιωμένο σ’ αυτήν, μπορώντας έτσι να διατηρεί την ενεργειακή δόνηση αυτής της κατάστασης, ο εγωϊκός νους μπορεί εύκολα να επιβληθεί ξανά και να σαμποτάρει τις προσπάθειες μετά ομάδας.
Αν και η ομαδική εργασία είναι ανεκτίμητη, δεν είναι αρκετή και δεν πρέπει να καταλήξεις να εξαρτιέσαι απ’ αυτήν. Ούτε πρέπει να καταλήξεις να εξαρτιέσαι από ένα δάσκαλο, από κάποιο βαθύ γνώστη, παρά μόνο κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, όταν μαθαίνεις το νόημα και την πρακτική της παρουσίας.
Η Δύναμη του Τώρα
Eckhart Tolle
Η Δυναμική της Επιτυχίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου