Κυριακή 22 Μαρτίου 2026




Ο Κρύων στην Ελλάδα Goddess Tour 2016
 16 Σεπτεμβρίου 2016 KRYON CHANNELLING 1

 “Καλωσόρισμα”

 Χαίρετε αγαπητές μου, είμαι ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Για όσους ακούνε, αυτό είναι το ξεκίνημα μιας ξεχωριστής στιγμής στο χρόνο. Βρίσκομαι εδώ μαζί με τις λεγόμενες “θεές”, κάποιες γυναίκες που αποφάσισαν να επενδύσουν τον χρόνο τους, για αρκετές μέρες, ανακαλύπτοντας πράγματα που ίσως δεν ξέρουν για τον εαυτό τους. Είναι ώρα για ενδοσκόπηση και λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα. Μπορεί να ρωτήσετε, γιατί εδώ; Τι σημαίνει αυτό; Μερικές φορές το γκρουπ αυτό θα επισκεφθεί απλώς ιστορικά μέρη. Όμως θα υπάρχει ιερότητα να ανακαλυφθεί και η ιερότητα θα είναι κάτι που θα φέρνουν οι ίδιες στην περιοχή, όχι κάτι που θα τους δίνει η περιοχή. Αυτό το μέρος είναι γνωστό, κυρίως σαν κοιτίδα της σκέψης, της φιλοσοφίας, των ιδεών και ιδεωδών. Πολλές από τις κατασκευές, οι ναοί, μπορεί να είναι για Θεούς που δεν υπάρχουν, ή ίσως όλα αυτά ήταν κατασκευασμένα για την κοινωνία, για τον πολιτισμό. Κι όμως υπάρχουν περισσότερα εκεί, από απλά κτίσματα. Αυτό που δεν γνωρίζετε, είναι το ποιοι μπορεί να ήταν εδώ - και ήταν εδώ...

 Κάποιοι που το ακούτε ή το διαβάζετε τώρα, συμπεριλαμβανομένων των κυριών μπροστά μου, μπορεί να συσχετίζεστε με αυτό ή όχι. Πρόκειται να σας πω κάτι που μπορεί να το βρείτε ενδιαφέρον. Γιατί υπήρξαν τόσα πολλά εδώ; Εξαιτίας της ενδοσκόπησης. Αυτό το μέρος, γνωστό για τον στοχασμό, την φιλοσοφία, την ποίηση... τόση πολλή σκέψη, έρχεται από κάπου αλλού. Όμως όλα είναι θέμα ενδοσκόπησης. Όταν επισκέπτεστε αυτά τα κτίσματα, ίσως ένα μνημείο Θεού που δεν μπορείτε να συσχετιστείτε, θα ήθελα να θυμάστε πως εδώ είναι η εστία της ενδοσκόπησης. Οπότε, αυτός ο τόπος είναι έτοιμος για εσάς, για να σκεφτείτε πέρα από το τρισδιάστατο πεδίο. Είναι ένα μέρος που το επισκέπτονταν πολλοί, για αιώνες, προσπαθώντας να μάθουν τι περισσότερο υπάρχει εδώ. Ποια είναι η φιλοσοφία του Θεού; Ποιος είμαι; Και τώρα μία αποκάλυψη. Θα προχωρήσω αργά και θα σας πω κάτι που για μερικούς ίσως μοιάζει σαν ανασκόπηση, αλλά είναι κάτι σχετικό με την περιοχή, που σημαίνει ότι ανήκει στην περιοχή. Αυτό που θα σας πω, ενδέχεται να μην έχει τα σωστά ονόματα, ή τοποθεσίες, καθότι οι ονομασίες και οι τοποθεσίες είναι όλες σωστές, όμως αλλάζουν με την πάροδο των ετών. Εκτός αυτού, οι πληροφορίες μπορεί ν’ αντικρούουν όσα σας έχουν πει, ακόμα και από εσωτεριστικής άποψης. Μπορεί να μην είναι αυτό που νομίζετε ή πιστεύετε, αλλά θα σας το πω ούτως ή άλλως.
 Αν ρίξετε μια ματιά σε όλη σας την γενεαλογία, γυναίκες, πολλές από εσάς ξεκινήσατε από την απαρχή. Πολλές ήσασταν Λεμούριες. Όσες ακούνε, ακόμη και αργότερα αυτή τη φωνή, μπορεί κάλλιστα να έχουν το ίδιο χαρακτηριστικό. Είστε πολύ γηραιές ψυχές και το έχουμε ξαναπεί. Όταν άρχισε η Λεμουρία να βουλιάζει μέσα στον ωκεανό, από το μεγαλείο του να είναι μια μικρή ήπειρος, κατέληξε σε μερικές βουνοκορφές που εξέχουν από το νερό, που σήμερα είναι γνωστές σαν νησιά της Χαβάη. Όταν άρχισε να καταποντίζεται, έφυγε όλος της ο πληθυσμός. Καταποντίζονταν σταδιακά, χρόνο με το χρόνο, λιγότερη γη, ολοένα και λιγότερη γη...

 Και αυτό κυριολεκτικά γέμισε φόβο τον καθένα, βλέποντας τα σπίτια τους να καταπίνονται από το νερό, καθώς το έδαφος άρχιζε να ταρακουνιέται από τα ηφαίστεια και να γλιστρά μέσα στον ωκεανό, λίγο-λίγο. Ο φόβος ήταν ότι θα χάσεις τα πάντα, τη ζωή σου, τα παιδιά σου, τα πάντα... Έτσι οι Λεμούριοι πήραν τα κανό τους και τα υπόλοιπα που σας έχουμε πει είναι η ιστορία τους. Πήγαν παντού στον πλανήτη. Τα ρεύματα τους οδήγησαν κυρίως νότια. Έφτασαν στο νησί του Πάσχα, στη Νέα Ζηλανδία, στην δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και σε άλλα μέρη. Σας το έχουμε πει. Τελικά, μετά από χιλιάδες χρόνια, εξαπλώθηκαν σε όλο τον πλανήτη, καθώς και η γενεαλογία τους. 

Όμως είχαν κάτι κοινό – το Ακάς τούς υπαγόρευε πως είναι πιο ευτυχισμένοι πάνω σε νησί. Έτσι πολλοί Λεμούριοι και οι απόγονοί τους όλων των εποχών, ήθελαν να ζουν σε νησιά. Κι εκεί βρίσκετε τους Λεμούριους και τo υψηλότερο σκεπτικό του πλανήτη, για πολλούς αιώνες. Δεν έχει νόημα κάτι που είχες συνηθίσει, να έχει μείνει στο Ακασικό Αρχείο σου και να θέλεις να το ξανακάνεις; Ένα νησί είναι ασφαλές· περιβάλλεται από νερό, είναι δύσκολο στην προσέγγιση από κατακτητές, επιτρέπει την ελεύθερη σκέψη, είναι ασφαλές να είσαι εκεί. Είναι εκεί που είχαν μεγαλώσει τις οικογένειές τους στο παρελθόν, οπότε τους βρίσκετε σε νησιά. Αγαπητές μου, το να ζεις σε νησί είναι λιγάκι επικίνδυνο, επειδή με το πέρασμα χιλιάδων χρόνων πολλά νησιά εξαφανίζονται.

 Όπως η Λεμουρία, κυρίως από σεισμούς και ηφαιστειακή δραστηριότητα, από μετακίνηση των τεκτονικών πλακών, με όποιον όρο και να το πείτε, το νησί καταποντίζεται. Επανειλημμένα, και σε άλλα νησιά βιώσατε την εμπειρία του καταποντισμού. Τουλάχιστον τρία από αυτά “χαράχτηκαν” στο Ακασικό Αρχείο σας και τα θυμάστε, αλλά δεν τα θυμάστε ως τρία ξεχωριστά περιστατικά. Το Ακασικό αρχείο σας δεν είναι γραμμικό, δεν μετράει χρόνια, μέρες ή νησιά. Έχετε ονομάσει γενικά την εμπειρία καταποντισμού νησιού, σαν «Ατλαντίδα». Αν κάναμε δημοσκόπηση όσων το ακούνε, ή στην αίθουσα αυτήν που παρίστανται οι “θεές” της περιοδείας αυτής, και ρωτούσαμε, «Πόσοι από εσάς πιστεύετε πως υπήρξατε στην Ατλαντίδα;» θα μένατε έκπληκτοι πόσα σηκωμένα χέρια θα βλέπατε. Το σύνδρομο βυθιζόμενου νησιού επικρατεί σε όλες τις γηραιές ψυχές πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο. Κι εσύ θα πεις, «Ήμουν από την Ατλαντίδα, το ξέρω, το θυμάμαι!» Θα σας πω τι θυμάστε. Θυμάστε τον φόβο του νησιού που καταποντίζεται, από την Λεμουρία μέχρι το πιο πρόσφατο - και γι αυτό θέλω να σας μιλήσω.

 Το πιο πρόσφατο βίωμα καταποντισμού νησιού δεν ήταν μακριά από εδώ. Είναι στη Μεσόγειο, προτού καλυφθεί από νερό. Γιατί να καλυφθεί από νερό αφού δεν υπήρχε ηφαιστειακή δραστηριότητα στη Μεσόγειο; Υπήρχε όμως στο Γιβραλτάρ! Αν ρίξετε μια ματιά στον χάρτη σήμερα, θα δείτε ότι το Γιβραλτάρ είναι ένα μικρό άνοιγμα. Και αυτό άφησε να εισέλθει ο ωκεανός, μορφοποιώντας την Μεσόγειο. Ναι, υπήρχε νερό στη Μεσόγειο πιο πριν, από άλλες φυσικές πηγές πάντα υπήρχε νερό εκεί, αλλά όχι τόσο όσο έφερε το άνοιγμα του Γιβραλτάρ εξαιτίας ενός σεισμού. 

Άνοιξε και ο ωκεανός ξεχύθηκε μέσα, και αυτό το νησί στο οποίο ζούσατε ασφαλείς, γεμάτο από στοχαστές Λεμούριους, που τώρα επίσης το ονομάζετε Ατλαντίδα, ήταν στη Μεσόγειο και βυθίστηκε γρήγορα. Όχι αργά, αλλά πολύ γρήγορα... Όσοι μπόρεσαν να ξεφύγουν, ήρθαν εδώ! Τώρα ίσως ξέρετε λίγη από την ιστορία του τι υπάρχει εδώ. Είναι ενδιαφέρον, από εσωτεριστική άποψη, που οι Άνθρωποι κάνουν ό,τι κάνουν. Και ο καταποντισμός αυτού του νησιού, που δεν είναι «Η Ατλαντίδα», αλλά για εσάς ήταν μία από τις πολλές, και η πιο πρόσφατη – η βύθιση αυτής προξένησε μεγάλο θυμό. «Ποιος είναι αυτός ο Θεός που θα έκανε πάλι τέτοιο πράγμα;» Και γι αυτό, υπήρχε εκεί η τάση να σκεφτείτε βαθύτερα, να πείτε πιθανόν, «Ο Θεός δεν είναι ένας Θεός, ίσως να υπάρχουν πολλοί». Θα σταματήσω εδώ...

 Όμως τώρα γνωρίζετε μια ιστορία εσωτερισμού που δεν σας έχω ξαναπεί, και είναι ιστορία που περίμενα να σας την πω τώρα. Είστε Ατλάντιοι; Είστε Λεμούριοι; Ή είναι το ίδιο; Πόσες φορές, υπομείνατε τον καταποντισμό ενός νησιού, πριν αποφασίσετε, «Όχι άλλα νησιά για μένα!» Ο συνεργάτης μου ήταν εδώ. Δεν ήταν Ατλάντιος, ήταν ψαράς και του το έχω ξαναπεί. Αυτά είναι αρκετά για τώρα. Ας ξεκινήσει η περιπέτεια! Κι έτσι είναι. ΚΡΥΩΝ

μετάφραση εξ ακοής: Ανίτα Πάταγα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

  Χωρίς την ένωση με τον Ανώτερο Εαυτό σας , " Δεν μπορείτε να Γυρίσετε "  Χωρίς την Τούτο λέγω: Ο δρόμος και ο στόχος της κάθ...