Σάββατο 26 Ιουνίου 2021


 

Τα ζώα, η ζωή και ο θάνατός τους !!!

Υποκινούμενη από την ευαισθησία που δείχνει τελευταία ο κόσμος για την φροντίδα των ζώων, έψαξα, διάβασα και γενικά ασχολήθηκα να ανακαλύψω πως αυτά τα δημιουργήματα λειτουργούν στον κόσμο που ζούμε. Άραγε έχουν ψυχή τα ζώα; έχουν ένστικτα φόβου, αγάπης, πόνου.

Τα ζώα είναι μια κατηγορία όντων που έρχονται στην υλική τους μορφή από διαφορετικά ενεργειακά πεδία. Όλοι γνωρίζουμε ότι ενεργειακά υπάρχει το αιθερικό και το αστικό πεδίο που από όπου προβάλλεται η αντίστοιχη ενέργεια για να υλοποιήσει μία νέα ζωή. Υπάρχει λοιπόν η κατηγορία ζώων που προέρχεται από τα ενεργειακά πεδία που ανήκουν στο αστρικό πεδίο και υπάρχουν και άλλες κατηγορίες ζώων που προέρχονται από το αιθερικό ενεργειακό πεδίο.

Τα ζώα που ξεκινούν την προσέλευσή τους από το αστρικό πεδίο, εκδηλώνουν συναισθήματα που ανήκουν στην καταγωγή της πηγής τους. Αυτά μπορεί να έχουν συναισθήματα που προέρχονται από το αστρικό συναισθηματικό σώμα και όχι από το ψυχικό. Τα ψυχικά συναισθήματα που έχουν οι άνθρωποι διαφέρουν από τα αστρικά συναισθήματα που διαθέτουν τα ζώα. Έχουν μία υποτυπώδη νόηση, αλλά αυτή δεν πηγάζει από την ψυχή τους, αλλά είναι μια λειτουργία του ενστίκτου της επιβίωσής τους.

Από την πηγή ενέργειας που προέρχονται φέρουν μέσα τους τα ένστικτα του προγραμματισμού της ζωής τους. Αυτό μπορεί κανείς να το θεωρήσει και ως μία υποτυπώδη λογική, γιατί βλέπουμε τα πλάσματα αυτά του ίδιου είδους να γνωρίζουν πως να προφυλάσσονται από τους κινδύνους, πως να κυνηγούν για την τροφή τους, πως να φτιάχνουν τις φωλιές τους, πως να φροντίζουν τα νεογέννητα μωρά τους.

Αυτό που θα παρατηρήσουμε σε όλες τις κατηγορίες, είναι ότι όλα έχουν το ένστικτο του φόβου και της αυτοσυντήρησης. Έχουν όμως και το συναίσθημα της αγάπης. Όταν φροντίσεις ένα ζώο, αυτό το αναγνωρίζει και σου είναι πιστό, μένει κοντά σου, γίνεται ο φύλακας αυτών που αγαπά. Μπορεί να φύγει αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσει αυτόν που το βοήθησε, που του έδωσε τροφή ή που το μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον γεμάτο από αγάπη.

Όλοι θα έχουμε δει φοβισμένα ζώα πως κοιτάζουν και πως αντιδρούν όταν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο. Έχετε παρατηρήσει τα ζώα που έχουν βάλει στη σειρά το ένα πίσω από το άλλο και περιμένουν να μπουν στο σφαγείο; Μπορείτε να καταλάβετε πως αισθάνονται ; Προσωπικά έχω δει να κλαίνε, αυτό είναι ένα ενστικτώδες ξέσπασμα πόνου. Μπορεί να μην έχουν ψυχή όπως το ανθρώπινο είδος, αλλά αυτό δεν τα αποκλείει από τον αποχωρισμό της ζωής.

Η ψυχή που φέρει το ανθρώπινο γένος, είναι ένα μείγμα διαιρετής ενέργειας και αδιαίρετου Πνεύματος, μιας πολύ Ιερής κατάστασης που η φύση των ζώων αδυνατεί να έχει. Η ψυχή προβάλλεται από ανώτερες ενεργειακές διαστάσεις της δημιουργίας. Το δε Πνεύμα προέρχεται από ακόμα ανώτερα πεδία πολύ υψηλότερα από κάθε ενέργεια.

Όλα τα ανωτέρω αφορούν τα ζώα που προέρχονται από το αστρικό ενεργειακό πεδίο και όπως αναφέραμε έχουν συναισθήματα τα οποία εκδηλώνονται από το αιθερικό ενεργειακό πεδίο.

Υπάρχουν όμως και ζώα όπως τα ερπετά (εκτός των θηλαστικών) και τα έντομα, που πηγάζουν από χαμηλότερες ενεργειακές δονήσεις. Αυτά δεν έχουν συναισθήματα επειδή δεν έχουν αστρικό σώμα. Φέρουν μόνο το φυσικό και το αιθερικό τους σώμα το οποίο είναι και η έδρα των ενστίκτων της επιβίωσης και του φόβου.

Κάθε ζώο έρχεται στη ζωή μέσω ενός συλλογικού ασυνείδητου, που συνδέεται με το ζωοποιημένο αστρο-αιθερικό αρχετυπικό Ον της αντίστοιχης ενεργειακής δόνησης.

Τώρα τι συμβαίνει με το θάνατο των ζώων. Μπορούμε να πούμε ότι μετά το θάνατο ενός ζώου που προέρχεται από το αστρο-αιθερικό πεδίο, όταν διαλυθεί το αιθερικό του σώμα, ενσωματώνεται με την γενική συμπαντική ενέργεια και επιστρέφει στην πηγή του Κεντρικού Αστρικού Αρχέτυπου από όπου προέρχεται.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις κατηγορίες των ζώων που ανήκουν στα αιθερικά ενεργειακά πεδία. Μετά το φυσικό θάνατό τους, το αιθερικό τους σώμα ενσωματώνεται με το αιθερικό Αρχετυπικό τους Όν και διατηρούν την ζωική τους ταυτότητα.

Τα ζώα οφείλουμε να τα φροντίζουμε όσο μπορούμε ανάλογα με τις δυνατότητές μας. Η οποιαδήποτε κακοποίηση των ζώων είναι σαν να κακοποιούμε μία ανθρώπινη ύπαρξη. Πολύ περισσότερο να μη σκοτώνουμε ζώα και να μη τρώμε το κρέας τους. Ο πόνος του σκοτωμένου ή σφαγμένου ζώου που τρώμε το κρέας του, μπαίνει σαν δηλητήριο μέσα μας.

Δώσε αγάπη στο ζωικό βασίλειο και άστο ελεύθερο να πληθαίνει και να αυξάνεται έτσι όπως έχει προγραμματιστεί από τη φύση της προέλευσής του.

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2021


 


Έκτη Διάσταση !! Κατάργηση της διττότητας !!


Όταν αναφερόμαστε στην Έκτη διάσταση, εννοούμε ότι ο άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια, μπαίνει σε νέα πεδία της ανθρώπινης συνείδησης. Αρχίζει να αισθάνεται ανικανοποίητος γι' αυτά που βλέπει και ακούει. Κάτι μέσα του αντιδρά. Αισθάνεται να τον βαραίνουν αυτά που βλέπει. Πορεύεται εγκλωβισμένος σε ένα κόσμο που δεν τον έχει διαλέξει ο ίδιος και του επιβάλλουν να ζήσει και να ακολουθήσει ένα κοπάδι που αυτός αισθάνεται ότι δεν ανήκει σε αυτό. Αρχίζει να αισθάνεται ότι όλα γύρω του είναι μία πλάνη και αυτός ζει μέσα σε αυτή την ψευδαίσθηση.

Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτή την κατάσταση ως μία (Μετασυνείδηση). Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα ζουν και ενεργούν σε ένα υλικό κόσμο, αγνοώντας την Υπέρτατη Αλήθεια. Αυτή η αλήθεια ανακαλύπτεται μέσα από νέες φωτεινές δυνατότητες που ξεπροβάλουν, διαφοροποιημένες και απόμακρες από κάθε πλάνη.

Την Έκτη Διάσταση μπορούμε να την θεωρήσουμε και ως το Απόλυτο, Το Όλον, το Ένα. Μέσα στο Ένα δεν υπάρχει η διττότητα, είναι μοναδικό, είναι η Μονάδα της αρχικής δημιουργίας.

Η απελευθέρωση του αναζητητή από την διττότητα, επιτυγχάνεται με πολύ προσπάθεια και με ένα συνεχή αγώνα. Μπαίνει σε ένα μονοπάτι που προχωρά χωρίς να γνωρίζει πόσο χρόνο θα χρειαστεί για να φθάσει στην κορυφή του βουνού, να καταφέρει την ένωσή του με το Απόλυτο. Να καταφέρει να αποποιηθεί όλες τις γήινες προσκολλήσεις, τα θέλω και επιθυμίες του, τους φόβους του για το άγνωστο, τις πεποιθήσεις του και γενικά να αλλάξει το χαρακτήρα και συμπεριφορά που είχει μέχρι εκείνη την στιγμή.

'Εχει όμως πίστη και εμπιστοσύνη στον ψυχικό-πνευματικό οδηγό του που του δίνει κουράγιο και επιβεβαίωση ότι βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Όταν υπάρχει ισχυρή θέληση, υπάρχει και βοήθεια από ψηλά και ας μη το αντιλαμβανόμαστε.

Οποιαδήποτε αμφιβολία ή απορία περνά από το μυαλό του αναζητητή, είναι ένα σημάδι ότι η διττότητα υφίσταται ακόμα μέσα του. Τότε ακούει την εσωτερική φωνή του, που το λέει, προχώρα, έχεις ελεύθερη βούληση, δική σου είναι η απόφαση, δικό σου και ο στόχος.

Όταν αναφερόμαστε στην κατάργηση της διττότητας, εννοούμε οτιδήποτε είναι εκείνα που μας αφορούν εξωτερικά από την καθημερινότητα της ζωής, εν αντιθέσει με το επίπεδο της Έκτης Διάστασης που είναι αυτά που μας κάνουν να εμβαθύνουμε στην ρίζα των πραγμάτων και καταστάσεων που λειτουργούν έχοντας πλήρη επίγνωση το λόγο από που προέρχονται όλα αυτά.

Περνώντας από την Πέμπτη διάσταση για να φθάσουμε στην Έκτη, έχουμε να παρατηρήσουμε, ότι αυτή η διάσταση εμπεριέχει μέσα της το σύνολο της διττότητας. Δύο βασικές μορφές, αυτές που στέκονται αφορμή να γεννηθούν όλες οι υπόλοιπες. Αυτές οι αρχέτυπες μορφές, είναι η ίδια η θεμελιώδεις δυνατότητα της σκέψης. Η επαφή υποκειμένου και αντικειμένου, του σκεπτόμενου και της σκέψης, του παρατηρητή και του παρατηρούμενου, ο πρώτος και ουσιώδης διχασμός της Ολότητας.

Μέσα από όλο τον αγώνα που κάνει η ψυχή να βγει από την πρωτόγονη κατάσταση της ασυνειδησίας, διαδραματίζεται η ανάπτυξη και η εξέλιξή της. Από την ασυνειδησία στην απόλυτη συνείδηση. Αρχίζει να αποκτά αυτοσυνείδηση που της δίνει την δυνατότητα να ενδυναμώνει το ένστικτό και την ενόρασή της. Αυτές οι δύο καταστάσεις (ένστικτο και ενόραση) μετουσιώνονται σε ενσυνείδητη ενόραση. Ανακαλύπτει σιγά – σιγά τον εαυτόν της και το σκοπό της ζωής της.

Όταν ο αναζητητής συνειδητά πλέον αρχίσει να βγαίνει από την Πέμπτη Διάσταση, θα ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να ανέχεται δίπλα του ανθρώπους με κατώτερες δονήσεις, δηλαδή με απόψεις της διττότητας. Θα αρχίσει να απομονώνεται, να αισθάνεται διαφορετικά και θα τον διακρίνει μία μοναχικότητα. Θα αρχίσει να λατρεύει τη φύση, τα ζώα, θα του αρέσει να ασχολείται με την γη και να παρακολουθεί την ανάπτυξη σε ότι φυτεύει. Θα επικοινωνεί ψυχικά με τα πάντα. Θα βλέπει τα χρώματα να λάμπουν και ο ίδιος θα βρίσκεται σε μία κατάσταση αρμονίας και ευδαιμονίας. Όλα θα τα αντιμετωπίζει με πραότητα, υπομονή και γαλήνη μέσα στην ψυχή του.

Τρίτη 15 Ιουνίου 2021


 

Κατανόηση και προετοιμασία για τον Θάνατο !!


Ο θάνατος από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρξε ένα μυστήριο.

Από την εσωτερική του άποψη, ο θάνατος είναι ένα μεγάλο διάλειμμα της γήινης ζωής και των δραστηριοτήτων της. Αυτό που αποκαλούμε γέννηση είναι μια διαδικασία για να πάρει φυσική μορφή ο σπόρος της αιωνιότητας και με τον θάνατο αποβάλλει αυτή τη φυσική του μορφή. Όπως οι διαδικασίες της γέννησης περιλαμβάνουν και άλλα πράγματα εκτός απο τον τοκετό, έτσι και οι διαδικασίες του θανάτου περιλαμβάνει άλλα πράγματα πέρα από το σταμάτημα της αναπνοής

Ο φυσικός θάνατος έρχεται όταν έχει εξαντληθεί το κάρμα που είχε αναλάβει η ψυχή σε αυτή την ενσάρκωση. Ο μη φυσικός ή παθολογικός θάνατος του σώματος έρχεται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα, όπως ασθένεια ή βλάβη κάποιου ζωτικού οργάνου του σώματος.

Από την άλλη οπτική γωνία υπάρχουν και δύο ειδών περάσματα, το ειρηνικό πέρασμα στην άλλη όχθη που είναι το φυσιολογικό και το αγωνιώδες, το παθολογικό.

Πρόκειται ουσιαστικά για μία Πύλη που οδηγεί σε μια συνειδησιακή κατάσταση διαφορετική από τη συνηθισμένη. Ο θάνατος δίνει στο πνεύμα την ευκαιρία να αφομοιώσει όσα διδάχτηκε στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Η ψυχή ενσαρκώνεται για να διδαχτεί και εκσαρκώνεται για να μεταφέρει τις εμπειρίες της πίσω, στο ανώτερο Εγώ. Οι εν ζωή περνούν μια περίοδο δραστηριότητας, ενώ οι νεκροί περνούν μια περίοδο εσωτερικής αφομοίωσης. Ο τρόπος για να αποκαλυφτεί το μυστικό του περάσματος στην “άλλη πλευρά” είναι η συνειδητοποίηση του ανθρώπου ότι η Ζωή και ο Θάνατος είναι δύο όψεις του ενός πράγματος, όπως η Μέρα με την Νύχτα.

Η μεταθανάτια ζωή ανάμεσα στις ενσαρκώσεις

Ο άνθρωπος ως αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης, συμμετέχει στους ρυθμούς της, ζει και πεθαίνει και ξαναζεί σ' αυτό τον κόσμο. Ο σκοπός της ύπαρξης της μετενσάρκωσης είναι η τελειοποίηση του ανθρώπινου πνεύματος. Μέσα από επαναγεννήσεις αποκτά αναγκαίες εμπειρίες και γνώσεις και ανυψώνεται όλο και περισσότερο να φθάσει στην πηγή του Πνευματικού Φωτός, το Παγκόσμιου Νου απ' όπου έχει αποσπαστεί.

Η ύπαρξη μιας άλλης πνευματικής ζωής μετά τον φυσικό θάνατο είναι επιβεβαιωμένο από πολλές φιλοσοφίες. Όταν το σώμα πεθαίνει, το Ανώτερο Εγώ μαζί με όλα τα στοιχεία της γήινης προσωπικότητάς του, ξεκινά το ταξίδι της επιστροφής προς την πηγή από όπου ξεκίνησε.

Η συνείδηση απομακρύνεται από το σώμα μετά από ένα χρονικό διάστημα. Αυτό μπορεί να είναι ημέρες ακόμα και μήνες σε ορισμένες περιπτώσεις. Το Εγώ που χρησιμοποιεί ακόμα τον αστρικό και νοητικό φορέα του, τριγυρίζει στην περιοχή που πέθανε ή κηδεύτηκε ή ακόμα και να επισκέπτεται αγαπημένα του πρόσωπα που φυσικά δεν το βλέπουν ή μερικές φορές το αισθάνονται.

Μετά από το στάδιο αυτό, που εξαρτάται από την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου και τον τρόπο του θανάτου, η συνείδηση αρχίζει να ξυπνάει και να αντιλαμβάνεται το νέο της περιβάλλον. Έρχεται σε επαφή με άλλες ψυχές του ιδίου μήκους κύματος εξέλιξης που τη συμβουλεύουν και την οδηγούν στο Πεδίο των Επιθυμιών. Εκεί το Εγώ απολαμβάνει τους καρπούς των συναισθηματικών του πράξεων στη ζωή, των επιθυμιών και των παθών του. Εκεί διαδραματίζεται μια ολόκληρη αστρική ζωή για το άτομο με τις οικογένειες και τα μέλη τους, όπου η επικοινωνία γίνεται τηλεπαθητικά. Ζει ότι πέρασε στη γη και κατανοεί που ανταποκρίθηκε σωστά ή λάθος.

Πριν περάσει στην ανώτερη διάσταση η ψυχή-οντότητα θα υποστεί τον λεγόμενο “δεύτερο θάνατο”, αυτόν του αστρικού σώματος, όπου εκεί θα αποβάλλει όλα τα “ψυχολογικά της απορρίμματα”. Στον Ουράνιο Κόσμο το Εγώ, που πλέον έχει μείνει μόνο με τον νοητικό φορέα του, ζει σε μια διάσταση φτιαγμένη από σκέψεις, ιδέες, νοητική ύλη. Εκεί επεξεργάζεται, ωριμάζει και αφομοιώνει όσα νοητικά και πνευματικά ερεθίσματα δέχτηκε στη φυσική του ζωή. Δεν εξελίσσεται άλλο.

Η διαδικασία της καθόδου του προς νέα ενσάρκωση, ξεκινά όταν το Εγώ έχει εξαντλήσει τους “Σπόρους του Κάρμα” του για τον νοητικό κόσμο και επιθυμεί ξανά τη γήινη ύπαρξη για απόκτηση νέων εμπειριών.

Οι παράγοντες που ρυθμίζουν τον τόπο γέννησης, το οικογενειακό περιβάλλον, τις προσωπικές ικανότητες και άλλες δραστηριότητες, δεν είναι τυχαίοι, αλλά είναι προδιαγραμμένες από το προηγούμενο Κάρμα του.

Το γεγονός ότι φοβόμαστε το θάνατο, είναι γιατί φοβόμαστε το Άγνωστο και τον αποχωρισμό από αγαπημένα μας πρόσωπα. Η απελευθέρωση από τον φόβο του θανάτου είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να δώσουμε στον εαυτόν μας.

Όταν ετοιμάζεται να αναχωρήσει η ψυχή από το σώμα δίνει σημάδια, ειδικά σινιάλα και από τα ανώτερα πεδία έχουν οριστεί οδηγοί που καθήκον τους είναι να παρακολουθούν τα σινιάλα και τις ψυχές. Οι οδηγοί αυτή μένουν κοντά στου νεοφερμένους για όσο τους χρειάζονται. Τώρα όσοι θέλουν να διαλογιστούν πάνω στο δικό τους θάνατο, να μην εστιάζονται πολύ στο πέρασμα της ψυχής, αλλά στη νέα ζωή που τους περιμένει.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη θλίψη του δικού μας ανθρώπου που έφυγε από κοντά μας, είναι μια από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες και φανερώνει την πνευματική μας κατανόηση και πως έχουμε αντιληφθεί τη ζωή. Το πιθανότερο είναι ότι θλιβόμαστε για τον εαυτόν μας και όχι για το άτομο που έφυγε απο τι ζωή, γιατί ο νεκρός επιστρέφει στην Πηγή που ξεκίνησε και εκεί αναπαύεται ειρηνικά. Οι ζώντες μπορούν να προσεύχονται και να στέλνουν την αγάπη τους στην ψυχή έτσι ώστε να την βοηθήσουν να περάσει γρήγορα και εύκολα τα μεταθανάτια στάδια και να εισέλθει στην πνευματική ζωή.

Τα μαύρα ρούχα που φορούν οι πενθούντες επιφέρουν ένα ιδιαίτερο ψυχικό αποτέλεσμα. Το μαύρο απομονώνει αυτόν που το φοράει από τους αιθερικούς κραδασμούς και του δίνει την ικανότητα να έρθει πιο εύκολα σε επαφή με τα λεπτότερα πεδία. Επάνω στον τάφο του νεκρου, θα ήταν καλό να φυτευτεί ένας θάμνος ταχείας ανάπτυξης. Το φυτό θα απορροφά όλη την αιθερική ζωή από τη γη και θα την αποδίδει στον αέρα.


Βιβλιογραφία

Μέσα από τις πύλες του θανάτου, Dion Fortune, εκδ. Ιάμβλιχος

  1. Θάνατος και υπερπέραν, Annie Besant, εκδ. Τετρακτύς

  2. Περί θανάτου, Γιώργος Σιέττος, εκδ. Altebaran

  3. Θεμελιώσεις εσωτερισμού, τόμ.1, Γ.Α. Πλάνας, εκδ. ΕΝΑ

Σ. Μ.Κ

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2021

Μετουσίωση: Τι ήξεραν οι μύστες και δεν φοβόντουσαν τον θάνατο

“Ο Θάνατος δεν είναι κάτι το επώδυνο. Δεν αλλάζει κάτι από την ηθική και νοητική φύση του ανθρώπου, απλά είναι από ένα κόσμο σε έναν άλλον και το μόνο που χάνουν οι άνθρωποι είναι το φυσικό τους σώμα.

Κατά το θάνατο λοιπόν επιστρέφουν στη Γη τα υλικά που είχαμε δανειστεί, ενώ η υπόλοιπη ύπαρξη μένει αμετάβλητη.

Ετσι εισέρχεστε στο αστρικό πεδίο, εκτός από τους εξελιγμένους πνευματικά ανθρώπους που διέρχονται αυτό το πεδίο με όραμα ή όνειρο φθάνοντας στα ανώτερα πεδία, ανάλογα το βαθμό εξέλιξής τους .

Η οντότητα στο αστρικό παραμένει τον περισσότερο χρόνο της μεταθανάτιας εμπειρίας της. Συνεχίζει να διατηρεί τα αισθητήρια όργανά της. Βλέπει τις φιλοδοξίες της, τις προσπάθειές της, τις αποτυχίες της, τις έχθρες, τα μίση και τις αγάπες της. Σαν Πανόραμα ξετυλίγεται μπροστά της ολόκληρη η ζωή της.

Η αποχώρηση του ανθρώπου από το διπλό αιθερικό έχει σαν αποτέλεσμα, και την αποχώρηση της ψυχής του που ξαναγυρίζει στην Ουράνια Ζωή.

Το αστρικό σώμα του ανθρώπου, τότε, μετασχηματίζεται σε ένα σύνολο επτά στρωμάτων, όπου το ένα είναι πάνω στο άλλο. Εκεί ο άνθρωπος μένει φυλακισμένος μέχρι να διαλυθούν και να λυτρωθεί.

Αν λοιπόν το άτομο έχει αναπτύξει πνευματική ζωή και έχει πατάξει τα πάθη του, θα περάσει τον αστρικό κόσμο συνειδητά ή σε όραμα και θα παραμείνει λίγο, ανάλογα με το βαθμό της εξέλιξής του.

Αν πρόκειται για ένα παιδί, θα προστατευτεί και θα κοιμηθεί ειρηνικά, μέχρι τον καιρό που ήταν να τελειώσει κανονικά με φυσική ζωή. Αν ο άνθρωπος δεν έχει παρατήσει τα γήινα, εξακολουθεί να είναι βυθισμένος στα συμφέροντά του, και να νιώθει πως κάποιος τον σπρώχνει να βάλει τα δυνατά του για να επηρεάσει τις υποθέσεις του. Είναι δεμένος στα πάθη του, στερούμενος όμως των οργάνων της ενέργειας.

Κανείς δεν μπορεί να κρύψει εδώ τις ακάθαρτες σκέψεις και την κτηνωδία του. Σε κάθε πράξη σημαντικό ρόλο παίζει η συμμετοχή και η επιθυμία. Αλλά ας εξετάσουμε τις υποδ/σεις του χώρου:

Πρώτη: Εδώ βρίσκονται όλα τα σκουπίδια της γης. Οι μορφές αυτών συχνά επισκέπτονται την γη με σκοπό να αποτελειώσουν τα μίση τους, τα πάθη τους και την ακόρεστη εκδίκησή τους.
Επισκέπτονται χώρους χαμηλής κραδασμικότητας και καταλαμβάνουν σώματα ανθρώπων, σπρώχνοντάς τους στην ακολασία και την τρέλα.

Δεύτερη: Η ύλη εδώ είναι η ίδια των υλικών αντικειμένων των περισσοτέρων ανθρώπων. Το μεγαλύτερο μέρος των ψυχών εδώ είναι με ξυπνημένη συνείδηση. Πολλές μακραίνουν την παραμονή τους από επιθυμία να επικοινωνήσουν με τη γη για τα γήινα συμφέροντά τους.

Η τρίτη και η τέταρτη υποδιαίρεση είναι περίπου τα αιθερικά της δεύτερης.

Η πέμπτη υποδιαίρεση είναι ξάστερη και ακτινοβόλα, αυτό το πεδίο είναι το καθαρά αιθερικό. Από εδώ τα πνεύματα οδηγοί αρκετών μέντιουμ, ικανοποιούν την προσωπική τους ευαρέσκεια και φιλοδοξία.

Το έκτο πεδίο μοιάζει με το πέμπτο, μόνο που εδώ οι ψυχές είναι πιο εξελιγμένες και βρίσκονται στο τέλος της φθοράς του τελευταίου περιτυλίγματος της ψυχής τους.

Το έβδομο και τελευταίο επίπεδο περιτυλίγματος κατοικούν ψυχές διανοούμενων, επιστημόνων, παραμένουν εδώ μεγάλο χρονικό διάστημα σε τεράστιες βιβλιοθήκες γοητευμένοι από τον πλούτο των γνώσεων που αποκτούν

Από αυτές τις ψυχές, αργά ή γρήγορα σπάει το τσόφλι και η ψυχή ελευθερώνεται, χάνει για λίγο τη συνείδηση του περίγυρου και στη συνέχεια ξυπνάει στον ουράνιο κόσμο, που είναι και η αληθινή φύση της.

Η πνευματική εικόνα μας είναι διαμορφωμένη στα επίπεδα αυτά μετά την ενέργεια που συγκεντρώσαμε από την προσφορά μας σε όλη την διαδρομή των διαδοχικών γεννήσεών μας.

Η εικόνα μας αυτή έχει χρώματα, ήχους και κραδασμούς που συντονίζουν την εμφάνισή μας στην Καρμική Επιτροπή για να πάρουμε το φάκελο οδηγιών για την κάθοδό μας στη Γη.

Αυτή η προσφορά μας θα εξελίξει τον ίδιο τον άνθρωπο και θα τον οδηγήσει στους πνευματικούς κόσμους.

Έτσι, καλούμεθα εδώ στη Γη να αυξήσουμε τα χρώματά μας και την κραδασμικότητά μας με τα έργα και τις πράξεις μας.

Για τούτα και μόνο για τούτα, θα λογοδοτήσει ο κάθε άνθρωπος ενώπιον της Καρμικής Επιτροπής μετά την αποβολή του σαρκικού φορέα του.
Αν δηλαδή και κατά πόσο προσέφερε η Οντότητα στην εξυπηρέτηση της παγκόσμιας Ζωής και στον Εαυτό της.

Ο έλεγχος του αισθηματικού κόσμου είναι η αιτία των αλλεπάλληλων ενσωματώσεων στη Γη. Εκεί ξεπλένονται οι Καρμικές Ευθύνες και είναι η μεγαλύτερη μύηση της εξελισσόμενης ανθρώπινης Θεϊκής Οντότητας.

Πέρα απ’ όλα αυτά εκείνο που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι οι νεκρώσιμες τελετές θα πρέπει να διέπονται από μορφές σκέψεων ειρήνης, αγάπης, με ευχές για συντόμευση της διαδικασίας στον αστρικό χώρο και την διάλυση των περιτυλιγμάτων, που κρατούν την ψυχή φυλακισμένη για αιώνες. Γι’ αυτό όταν οι ψυχές αναπαύονται, τα αγαπημένα πρόσωπα αυτών προσφέρουν κακή υπηρεσία, με τη μεγάλη λύπη τους.

Διότι οι σκεπτομορφές που εκπέμπονται από τους αγαπημένους τους διαταράσσουν την ειρήνη της ψυχής, εξαναγκάζοντάς την με βίαιο τρόπο, να επιστρέψει στη Γη, αντί να απομακρύνεται, η ψυχή απολυτρωμένη.

Η καθ’ εαυτή φύση της ψυχής είναι η “Εγώ Ειμί Παρουσία” που ο Θεός προίκισε τον άνθρωπο όταν κατέβηκε στον υλικό κόσμο.

Ο άνθρωπος με τις συνεχείς διαβιώσεις του στη Γη, προσπαθεί να έρθει σε επαφή με την “Εγώ Ειμί”, ώστε να βρει το δρόμο της Επιστροφής στον Οίκο του Πατέρα.

Σημαντικό είναι να γνωρίζεις ότι ο καθημερινός διαλογισμός φέρνει την δεξιότητα στον μηχανισμό εξαπολύσεως των δυνάμεων και η μαγνήτισή τους που παίζουν κυρίαρχο ρόλο, αλλά και η σταθερή επικοινωνία με την “Εγώ Ειμί Παρουσία”. Η εξάσκηση δηλαδή φέρνει την τελειότητα.

Η εξιλέωση των καρμικών ευθυνών και η κυριαρχία στον Κατώτερο Εαυτό είναι οι βασικές προϋποθέσεις για την Ανάληψη.

Αυτό μην το ξεχνάς ποτέ, η Ανάληψη είναι η υπέρτατη προσπάθεια του ανθρώπου να εισέλθει στις ανώτερες σφαίρες, η δε ψυχή απολύεται των επίγειων δεσμών και των κυκλικών επαναγεννήσεων.

Ο μοναδικός σκοπός του Ιησού Χριστού ήταν να διδαχτεί ο κόσμος την Ανάληψη. Βέβαια δεν μπορεί να είναι εύκολη η Ανάληψη για τον καθημερινό άνθρωπο, αν και ο ίδιος ο Ιησούς δίδασκε ότι δύνασθε να κάνετε έργα σαν τα δικά μου και ακόμη μεγαλύτερα…. “



http://pavlosbooks.blogspot.com
Συγ. Ν. Αργυρίου  

 





Κυριακή 6 Ιουνίου 2021


 

Το Reiki (Ρέικι) ως μέσο Αυτο-θεραπείας !!!


Όλοι θα έχουμε ακούσει για την ενέργεια Ρέικι και ότι προσφέρει θετικά αποτελέσματα. Το Ρέικι είναι μία ενέργεια που ρέει και υπάρχει παντού σε όλους του ζώντες οργανισμούς.

Η ενέργεια Ρέικι είναι ένα θεϊκό δώρο, που δόθηκε στην ανθρωπότητα για να την βοηθήσει στην πνευματική εξελικτική της πορεία. Η επαφή μας με την ενέργεια αυτή ανοίγει ένα παράθυρο για να μπούμε μέσα μας και να ελέγξουμε τα εσωτερικά πεδία του εαυτού μας ώστε να μπορέσουμε να δουλέψουμε με αυτά καθαρίζοντάς τα από καταπιεσμένα συναισθήματα και αρνητικές σκέψεις – πεποιθήσεις που έχουν ριζώσει μέσα μας και μας δηλητηριάζουν την αληθινή μας ύπαρξη.

Στόχος μας θα πρέπει να είναι να φέρουμε μέσα μας την απόλυτη αρμονία που θα αγκαλιάσει την ύπαρξή μας. Η θεραπεία που προσφέρει η ενέργεια Ρέικι δεν έχει να κάνει μόνο με το φυσικό μας σώμα. Πολλά συμπτώματα μιας αρρώστιας τις περισσότερες φορές προέρχονται από στενοχώρια, άγχος, φόβο και γενικότερα την αγωνία της καθημερινότητας και το πως θα είναι το αύριο. Δεν έχουμε συνηθίσει να ζούμε με ευγνωμοσύνη το Τώρα, δεν έχουμε μάθει να κατανοούμε και να συγχωρούμε, όλα αυτά είναι συναισθηματικά και νοητικά μπλοκαρίσματα που δημιουργούν τις διάφορες ασθένειες. Αν δεν θεραπευτούν από εμάς τους ίδιους, το αποτέλεσμα που θα φέρουν είναι η εξάντληση των αποθεμάτων ενέργειας του οργανισμού όπου και μας αρρωσταίνουν.

Γεγονός είναι ότι το ανθρώπινο σώμα περιβάλλεται από ένα περίβλημα που το αποκαλούμε (Αύρα). Σε αυτό το περίβλημα υπάρχουν και τα αντίστοιχα σώματα όπως το υλικό, συναισθηματικό, νοητικό και πνευματικό. Το κάθε σώμα από αυτά (υλικό, συναισθηματικό, νοητικό και πνευματικό)έχει συγκεκριμένα ενεργειακά κέντρα που έχουν σκοπό να μεταβολίζει και να διοχετεύει την ανάλογη ενέργεια στα ενεργειακά κέντρα μας ώστε να δουλεύουν κανονικά και χωρίς μπλοκαρίσματα.

Ο άνθρωπος μέσα στον αγώνα της επιβίωσης, αναπτύσσει σκέψεις και συναισθήματα εγωκεντρικά που τον απομακρύνουν από την σωστή αντίληψη του ποιος πραγματικά είναι και ποιος είναι ο σκοπός του. Ξεχνά γιατί ήρθε στη γη και αφήνει το πνευματικό κομμάτι του εαυτού του να αδρανεί. Το πνευματικό μας σώμα μάς τροφοδοτεί με εμπιστοσύνη και μας δίνει την δυνατότητα να επικοινωνούμε με το Θεϊκό Εαυτό μας καθώς μας βοηθά να γνωρίσουμε το σκοπό της ζωής και το έργο μας. Αν αποκοπούμε από την Θεϊκή μας ουσία και ζούμε μόνο με την προσωπικότητα που έχει ενδυθεί η ψυχή μας στην ύλη, θα επηρεαστούμε από σκέψεις και συναισθήματα που θα δημιουργήσουν εστίες μπλοκαρισμάτων στον ψυχοπνευματικό μας οργανισμό.

Η ενέργεια της ακτίνας Ρέικι έχει σκοπό να περιβάλλει τα μπλοκαρισμένα μας ενεργειακά κέντρα και να μας αφυπνίσει σταδιακά, ώστε να μπορέσουμε να διευρύνουμε την συνειδητότητά μας, Δεχόμενοι την Θεϊκή αυτή Ενέργεια, αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε νέες προοπτικές του εαυτού μας και να ανοίγουμε περισσότερο στην συμπαντική αγάπη, αρχίζουμε να εμπιστευόμαστε την Θεία Πρόνοια και να αφουγκραζόμαστε την εσωτερική μας καθοδήγηση. Αυτή την εσωτερική φωνή που δεν προέρχεται από την προσωπικότητά μας αλλά από τον Ανώτερο Εαυτό μας και μας οδηγεί στην επίγνωση του ποιοι ακριβώς είμαστε.

Παρατήρησε τον εαυτό σου κάθε μέρα και κατανόησε τι είναι εκείνο που σε κάνει να απογοητεύεσαι, να θυμώνεις, να φοβάσαι. Υιοθέτησε θετικά συναισθήματα, θετικές σκέψεις, ζήσε την κάθε μέρα σου σαν να είναι η τελευταία της ζωής σου, ρούφηξε με ευγνωμοσύνη την ζωντανή ενέργεια που σε περιβάλλει και γίνε ένα με την Θεϊκή σου Ύπαρξη. Πέταξε το βαρύ φορτίο που κουβαλάς στους ώμους σου και γίνε σαν την ανάλαφρη πεταλούδα που γεύεται το νέκταρ των λουλουδιών. Αν έτσι γίνει η καθημερινότητά σου θα ζεις μέσα σε ένα λιβάδι που τα πάντα μοσκοβολούν γύρω σου.

Τρίτη 27 Απριλίου 2021

 



Τι γνωρίζουμε για το θνητό και το αθάνατο?


Όλα στην γήινη ζωή μας μεταβάλλονται, φθείρονται, αλλάζουν. Καθημερινά βλέπουμε να παιρνούν από την ζωή στο θάνατο. Εκείνο που πολλοί δεν έχουν κατανοήσει, είναι ότι η ζωή είναι θνητή και ο θάνατος αθάνατος. Όλα κάνουν ένα κύκλο εμφάνισης και στη συνέχεια μετά από ένα διάστημα ανάλογα με την υλική του κατηγορία χάνει την αρχική του αίγλη και σιγά σιγά απορροφάται από την μάνα γη. Κάθε άνθρωπος εμφανίζεται στη ζωή από μία μήτρα προσωπική και απορροφάται στο τέλος από μία μήτρα κοσμική. Ο ίδιος είναι ένας οδοιπόρος ο οποίος όμως δεν χάνεται.

Ο οδοιπόρος αυτός ενεργεί, δημιουργεί μέσα από ένα περίπλοκο μηχανισμό που είναι το σώμα του. Το σώμα αυτό ξεκίνησε από δύο κύτταρα, το ωάριο και το σπερματοζωάριο. Φέρει μέσα του όλα τα απαραίτητα εφόδια για να μπορέσει να ανταποκριθεί στη γήινη εμφάνισή του. Όταν φύγει από την ζωή όλα αυτά τα στοιχεία θα απορροφηθούν και θα ανακυκλωθούν.

Μαζί με το σώμα του φέρει και μία ενέργεια (πνοή ζωής) που ανταποκρίνεται στο γήινο περιβάλλον του.

Η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον διαμορφώνει τα συναισθήματά του. Έρχεται σε επαφή με την θάλασσα, τα δένδρα, τα ζώα και άλλους ανθρώπους. Όλα αυτά συνθέτουν και διαμορφώνουν τον ψυχολογικό του κόσμο.

Η νέα αυτή ύπαρξη, ο νέος αυτός οδοιπόρος στο ταξίδι της ζωής, έχει ένα μυαλό, ένα νου που αποθηκεύει τις πληροφορίες που δέχεται από τις ακτινωτές ενέργειες που λαμβάνει από τις αισθήσεις του και τις ταξινομεί σε κατάλληλο χώρο για να τις χρησιμοποιήσει τον κατάλληλο χρόνο.

Ο νους του είναι το εργαλείο που τον προσανατολίζει στις τρις διαστάσεις, είναι ο πιλότος αυτός που αντιλαμβάνεται ότι όλοι είμαστε επιβάτες σε μία γήινη σφαίρα που πλέει στα νερά του διαστήματος και ποτέ δεν περνάει από το ίδιο σημείο, αλλά ακολουθεί τη δική του αιώνια διαδρομή ανάμεσα στη γέννηση και τον θάνατό.

Κατά την διάρκεια όλων των διαδρομών, διαμορφώνεται ένα σύνολο μορφών που πλέκουν την προσωπικότητα του ταξιδιώτη οδοιπόρου. Λειτουργούν σαν ένα μοτέρ, σαν ένας κινητήρας με περιορισμένο χρόνο ζωής, μέχρι να φθάσει η ώρα που θα πάει για ανακύκλωση.

Το ερώτημα σε όλους μπορεί να είναι, ποια είναι η ταυτότητα του οδοιπόρου? Ποιος είναι? Ποιος χειρίζεται τον κινητήρα? Ποιος οδηγεί το αυτοκίνητο? Το αυτοκίνητο που αντιπροσωπεύει την προσωπικότητα του ταξιδιώτη θα πεθάνει, ο οδηγός θα πεθάνει?

Ας δεχθούμε τους μεγάλους πνευματικούς καθοδηγητές που μας μίλησαν για την ύπαρξη του πνεύματος και της αθάνατης ψυχής. Αυτό το πνεύμα μπορούμε να το ονομάσουμε οδοιπόρο, ταξιδιώτη που μαζί με την υλική του υπόσταση, την γέννηση και τον θάνατο καταφέρνει να πεθαίνουν μόνο οι μορφές. Η συνείδηση είναι το μαγικό στοιχείο που μας ταξιδεύει διαπερνώντας όλες τις εναλλαγές.

Η καλοσύνη, η αξιοπρέπεια, η εντιμότητα, η διάκριση, η αγάπη και πολλές άλλες είναι οι αρετές που ενεργούν ως κάθαρση στη ζωή. Οι αρετές είναι σαν τα άροτρα που καλλιεργούν το χωράφι για να δεχτεί τους γόνιμους σπόρους. Οι καλλιέργειες δημιούργησαν κουλτούρες και οι κουλτούρες πολιτισμό. Με την εξάσκηση των αρετών, ο άνθρωπος εκπαιδεύει τα χέρια του και καλλιεργεί το νου του. Τον καθαρίζει από τις προκαταλήψεις του και σπάει το φράγμα που τον χωρίζει από το πνεύμα του.

Ο ήλιος προσφέρει το φως του σε όλους, εμείς θα πρέπει να ανοίξουμε τα εσωτερικά μας παράθυρα για να μπει το φως και να διαλύσει το σκοτάδι της άγνοιας. Το ίδιο συμβαίνει με το πνεύμα μας, με την ψυχή μας, από την στιγμή που δεν την βλέπουμε, δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει. Η ψυχή είναι αθάνατη. Η εμφάνισή της γίνεται με πολύ λεπτές ενεργειακές δονήσεις, ανεξάρτητα αν εμείς δεν τις αισθανόμαστε. Ο εγκέφαλος δεν τις αντιλαμβάνεται, γιατί οι αισθήσεις μας είναι χονδροειδείς. Χρειάζεται να εκλεπτυνθούμε. Να συντονιστούμε με ψηλότερες συνειδησιακές δονήσεις, με πολύ αγάπη και πολύ βαθιά κατανόηση.

Ο καλύτερος τρόπος είναι, πρώτα να καθαριστούμε από τις προκαταλήψεις μας, τις παλιές πεποιθήσεις και εκλεπτύνουμε τα συναισθήματά μας. Όλα αυτά θα επιτευχθούν με το να πάψουμε να μισούμε, να κρίνουμε και κατακρίνουμε. Για όλα αυτά θα μας βοηθήσει η ενεργειακή δόνηση που πηγάζει από την καρδιά μας και αυτή δεν είναι άλλη από την ανιδιοτελή ΑΓΑΠΗ. Όταν πάψουμε να ενεργούμε εγκεφαλικά και παραδώσουμε το κλειδί της ζωής μας στην καρδιά, τότε ο εγκέφαλός μας θα αρχίσει να χάνει τα πρωτεία των αποφάσεων και ενεργειών μας και θα γίνει το καθοδηγητικό μέρος που η καρδιά θα έχει τον πρώτο λόγο στη ζωή μας.


Τετάρτη 14 Απριλίου 2021

 

Το Κάρμα !!

Πρέπει να δεχτούμε ότι το Σύμπαν μας, διέπεται από Νόμους. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία, και ούτε από συμπτώσεις. Τα πάντα υπακούουν σε νόμους, όπως, ότι βλέπουμε, ότι ακούμε, ότι αισθανόμαστε διακρίνονται από μία αιτία. Φυσικά λόγω άγνοιάς μας, εμείς θεωρούμε δεδομένη ότι υπάρχει κάποια αιτία για το αποτέλεσμα που έχουμε και προσπαθούμε να βρούμε την αιτία. Μας είναι αδιανόητο να φανταστούμε ένα αποτέλεσμα χωρίς την αιτία του.

Το Κάρμα που αποκαλείται και νόμος αιτίας και αποτελέσματος ή της ανταπόδοσης, βοηθά τον άνθρωπο να γίνει κύριος των περιστάσεων και να μη τις αποκρύπτει μέσα του, γιατί αυτό θα τον κάνει κάποια στιγμή να δημιουργήσει την προσωπική του φυλακή και να κλειστή μέσα σε αυτή.

Ο άνθρωπος είναι φορέας της συμπαντικής ενέργειας που κινείται αδιάκοπα, τροποποιείται και μετασχηματίζεται. Την ενέργεια αυτή ο άνθρωπος την λαμβάνει ως τροφή κίνησης, δημιουργίας, καλής ή κακής πράξης. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του λειτουργεί σαν μετασχηματιστής της παγκόσμιας ενέργειας. Οι πράξεις του είναι η έκφραση το πως χρησιμοποίησε την ενέργειά του. Είναι η σχέση της αιτίας και του αποτελέσματος.

Για να κατανοήσουμε τι είναι το Κάρμα, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μία δύναμη και τα αποτελέσματά της. Αυτή η δύναμη πηγάζει είτε από το φυσικό κόσμο των πράξεων, είτε από τον κόσμο των συναισθημάτων μας, ή από το νοητικό κόσμο των σκέψεών μας.

Οτιδήποτε κάνουμε στη ζωή μας, έχουν ως αφετηρία τους, το νοητικό, συναισθηματικό και δημιουργικό πεδίο ενέργειας που κινούμαστε. Ανάλογα με το πως καταναλώνουμε την συμπαντική αυτή ενέργεια, βοηθάμε ή παρεμβάλουμε εμπόδια στην εξέλιξή μας προσωπικά ή συμπαντικά. Όπως μία καλή πράξη θα επιστρέψει ως ανταπόδοση χαράς και ευδαιμονίας, έτσι και η κακή πράξη θα επιστρέψει να δημιουργήσει κάποιου είδους πόνο. Το Σύμπαν ανταποδίδει αυτά που έλαβε από το εκάστοτε άτομο και έτσι δημιουργείται το “κάρμα”.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το νόμο της Μετενσάρκωσης και αυτή συνδέεται με το νόμο του Κάρμα. Ο καθένας μας έρχεται στη ζωή, έχοντας ένα μακρινό παρελθόν με πολλές προηγούμενες ζωές. Ερχόμενοι στη ζωή για ένα νέο ξεκίνημα, φέρνουμε μαζί μας το “Κάρμα” μας ότι είναι αυτό, καλό ή κακό. Έχουμε απορροφήσει όλη εκείνη την θετική ή αρνητική ενέργεια. Φέρνουμε μαζί μας τα προηγούμενα λάθη και στενοχώριες μας, όπως και την χαρά και την ευδαιμονία από προηγούμενες πράξεις και σκέψεις μας.

Αν ο άνθρωπος στη νέα του ζωή έχει αποκομίσει ιδανικά και ηθικές αξίες, ανεξάρτητα αν η ζωή του έχει “πολλά βάσανα”, “αποτυχίες και στενοχώριες” θα έχει τη δυνατότητα να κάνει μια ζωή επιτυχημένη, σε αντίθεση με αυτόν που η νέα του ζωή περιβάλλεται από ένα περιτύλιγμα υλικού πλούτου που του προσφέρει ανέσεις, αν δεν έχει αποκτήσει από προηγούμενη ζωή του “έμπνευση” δεν έχει αντιληφθεί τα “λάθη” του, η ζωή του θα αποβεί μάταια και ανώφελη.

Από ότι έχουμε κατανοήσει μέχρι τώρα, “ο άνθρωπος θερίζει ότι έσπειρε”

Η Θεϊκή Συμπαντική Ενέργεια που αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, δεν ανταμείβει ούτε και τιμωρεί, αλλά περιορίζεται στο να διευθετεί την Καρμική ενέργεια των ανθρώπων με τρόπο ώστε το Κάρμα τους να μπορεί να τους βοηθήσει να κάνουν βήματα προς την εξέλιξή τους. Ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου δεν είναι να είναι ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος, αλλά να μπορέσει να πραγματοποιήσει και να ολοκληρώσει το Αρχέτυπό του. Να ακολουθήσει το σωστό δρόμο που θα τον οδηγήσει στην ένωσή του με την τελειότητα.

Αυτό που ο άνθρωπος ονομάζει “πεπρωμένο” υπάρχει μέχρι ένα σημείο. Είναι αυτό που έχει καταγραφεί στον Καρμικό λογαριασμό του σχετικά με τις καλές και κακές πράξεις του. Οι γονείς του, τα κληρονομικά χαρακτηριστικά του, οι φίλοι και οι εχθροί του, οι ευκαιρίες που θα έχει , οι υποχρεώσεις του, ο θάνατός του, όλα αυτά είναι το “πεπρωμένο” του.

Αλλά ενώ αυτές οι δυνάμεις εκδηλώνονται, δεν καθορίζουν και τον τρόπο που το κάθε άτομο θα αντιδράσει σε αυτές. Έχει ελεύθερη βούληση και αυτός θα καθορίσει τη συνέχεια που θα έχει στη ζωή του.

Αν επιδράσει δυσμενώς βάσει του παλιού του κάρμα και την πίεση του περιβάλλοντος του, θα δημιουργήσει εκ νέου ένα νέο αρνητικό κάρμα. Μπορεί όμως να κυριαρχήσει επάνω στα γεγονότα και να πάρει τα ηνία της ζωής στα χέρια του και να δημιουργήσει ένα θετικό κάρμα.

Όταν βλέπουμε σε ένα καλό άνθρωπο η παρούσα ζωή του να είναι γεμάτη πόνο και αποτυχίες, αυτό συμβαίνει γιατί σε κάποια προηγούμενη ζωή του έκανε πράγματα που τώρα απαιτούν να διορθωθούν και να ρυθμιστούν.

Κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι, ότι ο ίδιος ο άνθρωπος από τη γέννησή μέχρι το θάνατό του υφαίνει το πεπρωμένο γύρω του, όπως η αράχνη τον ιστό της και βρίσκεται τυλιγμένος μέσα στο δίχτυ που ο ίδιος έφτιαξε.

Ακόμα η λέξη “κάρμα” σημαίνει δράση. Η σκέψη είναι ο σπόρος και η πράξη είναι ο καρπός. Η ποιότητα του καρπού εξαρτάται από την ποιότητα του σπόρου. Είναι μια ενέργεια που δημιουργείται από τις πράξεις μας, μέσω των σκέψεων, των λέξεων και της καθημερινής δράσης μας. Όλοι δημιουργούμε κάρμα κάθε στιγμή. Μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας, αλλάζοντας τις πράξεις μας και τις σκέψεις μας. Με την αλλαγή του χαρακτήρα μας, των πεποιθήσεών, των σκέψεών και των πράξεών μας, καθαρίζουμε ότι έχουμε φέρει από προηγούμενες ζωές μας και δημιουργούμε ένα καθαρό μέλλον. Το μονοπάτι της ζωής μας το επιλέγουμε μόνοι μας με ελεύθερη βούληση, υπομονή, κατανόηση, ισχυρή θέληση και επιμονή. Μέσα μας ρέει μια αστείρευτη πηγή ενέργειας που είναι στο χέρι μας να την χρησιμοποιήσουμε σωστά και εποικοδομητικά για να μπορέσουμε να εξελιχθούμε πνευματικά και να απαλλαγούμε από τα δεσμά του κάρμα.



  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...