Σάββατο 7 Ιουνίου 2025






Ραντεβού με τον Ανώτερο σου Εαυτό!!!



Ποιος είναι ο εαυτός μας? Ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια? Αυτή είναι η βασική ερώτηση που απασχολεί όλα τα φιλοσοφικά κινήματα και την ψυχοθεραπεία.


Ο Carl G. Jung δημιούργησε τον όρο “αρχέτυπο” για να ορίσει ότι η ψυχή του ανθρώπου περιλαμβάνει το Θείο, την πιο καθαρή ενέργεια της φύσης, τα ένστικτα και όλα όσα έχουμε κληρονομήσει από την παιδική μας ηλικία, συνειδητά ή ασυνείδητα, καθώς και όλα όσα έχουμε από του προγόνους μας, την κουλτούρα και το περιβάλλον μας.


Σύμφωνα με τον Jung, όλοι αποκτάμε μία περσόνα, το ορατό κομμάτι της προσωπικότητάς μας που είναι σαν ένα είδος μάσκας και το “φοράμε” προς τα έξω στην κοινωνία. Πρόκειται για την προσωπικότητα που διαλέγουμε, αλλά δεν είναι απαραίτητα ο αληθινός μας εαυτός. Η περσόνα είναι το “εγώ” μας, το πως δηλαδή θέλουμε εμείς να βλέπουμε τον εαυτό μας και πως επιθυμούμε να μας βλέπουν οι άλλοι. Αυτό όμως δεν είναι το πως είμαστε πραγματικά και ολοκληρωτικά.


Το πρόβλημα ξεκινάει όταν κανείς ταυτίζεται υπερβολικά με την περσόνα του το “εγώ” του κάτι που περιορίζει τον άνθρωπο, τον πνίγει καθώς μεγαλώνει και ωριμάζει ψυχολογικά και δημιουργεί την κρίση της μέσης ηλικίας .


Η ερώτηση είναι, Έχουμε ανώτερο εαυτό?

Το Εγώ είναι το κέντρο της συνειδητής μας ύπαρξης, ενώ ΄ο Εαυτός είναι το κέντρο της συνολικής μας προσωπικότητας, που περιλαμβάνει το συνειδητό, το ασυνείδητο και το Εγώ.

Ο Εαυτός είναι το σύνολο και το κέντρο. Αντίθετα, το Εγώ είναι σαν μια κουκίδα στο κέντρο ενός μεγαλύτερου κύκλου, το οποίο είναι ο Εαυτός και περιλαμβάνει και τα υπόλοιπα στοιχεία, δηλαδή το συνειδητό και το ασυνείδητο.


Ποιος είναι ο Ανώτερος Εαυτός?

Ο ανώτερος εαυτός σου είσαι ΕΣΥ! Ο ανώτερος εαυτός σου είναι αυτό που πραγματικά είσαι, η συνολική συνείδηση της ψυχής σου. Ο ανώτερος εαυτός σου είναι ένα σύνολο ολοκληρωμένο, μια πιο συνολική εκδοχή του εαυτού σου όπως τον ζεις στην καθημερινότητά σου. Θα λέγαμε ότι είναι το Αρχέτυπο μέρος της ύπαρξής μας, που παραμένει πάντα συντονισμένο με το Πεδίο της Δημιουργίας και γνωρίζει στα πλαίσια του Θείου Σχεδίου τον Ανώτερο Δρόμο μας.


Ποιος είναι ο ρόλος του ανώτερου εαυτού?

Ο ανώτερος εαυτός έχει έναν σημαντικό ρόλο: να μας προσέχει και να μας βοηθάει να οδηγηθούμε προς την κατεύθυνση που επιθυμούσαμε εξαρχής, αλλά για διάφορους λόγους μπορεί να χάσαμε την πορεία…. Ο ανώτερος εαυτός μας βοηθάει να δημιουργήσουμε τον πνευματικό χάρτη της ζωής μας, να θέσουμε στόχους, να ωριμάσουμε ψυχολογικά, να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες και να συνεχίσουμε την ανώτερη πορεία μας. Μας βοηθά στο πως να αναδείξουμε στο έπακρο την μοναδικότητα, τις ικανότητες με τα ταλέντα μας προκειμένου να δημιουργήσουμε και να υπηρετήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το Θείο Σχέδιο και την πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας, καθώς, το πως θα επιτύχουμε την μέγιστη, την άριστη δική μας πνευματική εξέλιξη στη συγκεκριμένη ενσάρκωση.

Η επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό είναι το μέσον δια του οποίου ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί στον αληθινό του τελικό προορισμό – την αφύπνιση της θεϊκής συνείδησης εντός του.


Πως επανασυνδεόμαστε με τον ανώτερο εαυτό μας?

Κατ’ αρχή θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι πάντα είμαστε συνδεδεμένοι με τον ανώτερο εαυτό μας, αλλά μερικές φορές δεν το γνωρίζουμε συνειδητά. Επομένως, είναι σημαντικό να έχουμε συνειδητή σύνδεση με τον ανώτερο εαυτό μας για να μπορούμε να πορευόμαστε στη ζωή.


Μάθε να ακούς τον ανώτερο εαυτό σου.

Μερικές φορές ο ανώτερος εαυτός ακούγεται σαν μία διαίσθηση, ή σαν τη φωνή της μητέρας μας να μας λέει κάτι, ή σαν τη φωνή της λογικής, της δικαιοσύνης, του οίκτου. Σε αντίθεση με τον ανώτερο εαυτό, η εσωτερική φωνή του “Εγώ” βασίζει τις αποφάσεις της σε φόβο και όχι σε άλλες αξίες.

Όταν αποφασίσεις συνειδητά να εργαστείς για να επιτύχεις μία μόνιμη επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό σου, είναι αναπόφευκτο να έρθεις αντιμέτωπος με την αντίδραση του κατώτερου “εγώ” του, το οποίο προσπαθεί να μην παραδώσει την “εξουσία” που ασκεί μέχρι τώρα επάνω σου.

Πρόκειται για το κατώτερο, προβληματικό μέρος της ύπαρξής μας με τα πάθη, τους φόβους, τους εγωισμούς, τα ελαττώματα και τις λαθεμένες συμπεριφορές και τρόπους σκέψης, που αρνείται να θεραπευτεί και επιστρατεύει γ’ αυτό μια σειρά από τα δικά του “όπλα”.


Μάθε να βλέπεις τον ανώτερο εαυτό σου.

Φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε έναν υπέροχο κήπο με πολλά λουλούδια και ένα συντριβάνι στη μέση… Βρίσκεις ένα όμορφο σημείο και κάθεσαι εκεί και ζητάς από τον ανώτερο εαυτό σου να έρθει να σε συναντήσει και να συζητήσετε…. Την πρώτη φορά που θα το κάνεις θα σου φανεί ότι όλα είναι στη φαντασία σου. Εμπιστεύσου αυτό που ακούς, θα μπορέσεις να καταλάβεις αν σου μιλάει ο ανώτερος εαυτός σου από τις απαντήσεις που θα παίρνεις στα ερωτήματά σου. Όταν οι απαντήσεις ακούγονται πιο σοφές, αντιλαμβάνεσαι στοιχεία της κατάστασης που σε απασχολεί με διαφορετικό τρόπο, φωτίζονται οι πτυχές των θεμάτων που σε απασχολούν, τότε πιθανότατα σου μιλάει ο ανώτερος εαυτός σου.

Σταδιακά, θα δεις ότι αλλάζει η ποιότητα των απαντήσεων, γίνεται ένα άνοιγμα, υπάρχει περισσότερο βάθος, μεγαλύτερο εύρος. Θα αισθανθείς ότι οι απαντήσεις δεν είναι καθαρά δικές σου, ότι έχουν μια διαφορετική ποιότητα, μια άλλη σοφία.


Με τι μοιάζει ο ανώτερος εαυτός?

Κανείς δεν έχει την απάντηση ! Για κάποιους είναι μια συμβολική μορφή καθαρής ενέργειας, για άλλους έχει τη μορφή ενός υπαρκτού προσώπου, ενός φιλοσόφου, μιας θεάς ή ένα πρότυπο ενός σοφού ατόμου. Δεν έχει σημασία η μορφή, όσο το περιεχόμενο και η ενέργεια του ανώτερου εαυτού.


Πως αντιλαμβανόμαστε τον ανώτερο εαυτό μας!

Όταν εναποθέτουμε τη ζωή μας στα χέρια του, συμβαίνουν συγκλονιστικά γεγονότα… τα έχουν βιώσει πλήθος ανθρώπων που συνδέθηκαν μαζί του. Όλοι βιώνουν την αγάπη, την αρμονία και την αφθονία.


Τον ανώτερο εαυτό μας τον αντιλαμβανόμαστε με πολλούς τρόπους:

-Σαν φως σε κάποιο σημείο ξαφνικά

-Σαν υπέροχη μυρωδιά

-Σαν αύρα οξυγόνου

-Σαν απαλό θρόϊσμα

-Σαν φωτεινή παρουσία που μας καθοδηγεί στα όνειρά μας

-Σαν μουσική ή καμπανιστό ήχο

-Σαν απαλό άγγιγμα στο μέτωπο, στο μάγουλο ή στο χέρι (από τη δεξιά πλευρά)

-Σαν φως στη σκέψη μας

-Σαν θαύμα


Ραντεβού με τον ανώτερο εαυτό σου!

Μάθε να συνομιλείς με τον ανώτερο σου εαυτό, να ακούς τις σοφές του συμβουλές, να παίρνεις καθοδήγηση στα δύσκολα, κουράγιο, ενθάρρυνση, αλλά και καλύτερη διάθεση. Μάθε να αξιοποιείς αυτά που έχει να σου προσφέρει ο ανώτερος σου εαυτός και, καθώς θα τον ενοποιείς με τον καθημερινό σου εαυτό, την προσωπικότητά σου, με τη συνεργασία των δύο θα βελτιωθεί η ζωή σου







 



Πέμπτη 5 Ιουνίου 2025


 


Το Εγώ μετά την Αφύπνιση !!


Στο χώρο της αυτογνωσίας και της πνευματικότητας δημιουργείται συχνά η εντύπωση ότι μετά την πνευματική αφύπνιση εξαφανίζεται εντελώς το Εγώ. Το Εγώ είναι η αίσθηση του ατόμου που αποτελείται από ταυτότητες , ρόλους, πεποιθήσεις, αναμνήσεις, ακόμα και από αισθήσεις του σώματος και συναισθήματα.


Ο σκοπός του ανθρώπου πρέπει να είναι η αναγνώριση της πραγματικής φύσης του Εγώ και όχι η υπέρβασή του. Αν πούμε ότι πρέπει να το υπερβούμε, σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε ως κάτι το πραγματικό και ως τέτοιο η υπέρβασή του μοιάζει αδύνατη. Πως είναι δυνατόν να υπερβείς κάτι που υπάρχει και που έχει τη δική του ενέργεια και υπόσταση;


Για να αναγνωρίσουμε την καθαρή φύση του Εγώ και να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε, είναι σαν να αναγνωρίζουμε οποιαδήποτε άλλη οφθαλμαπάτη ή ψευδαίσθηση. Ένα παράδειγμα είναι να δούμε ένα ξύλο που μοιάζει με φίδι. Όσο δεν βλέπουμε ότι πρόκειται για ένα κομμάτι ξύλο, μπορεί να νιώθουμε φόβο. Με το που γνωρίζουμε τι είναι αυτό που βλέπουμε και εξαφανίζονται τα αντίστοιχα ψυχικά φαινόμενα


Το ίδιο συμβαίνει και με το Εγώ. Μετά την αφύπνιση, δηλαδή την αναγνώριση της φύσης του εαυτού ως επίγνωση ή συνειδητότητα, το Εγώ δεν εξαφανίζεται με την έννοια ότι πλέον δεν νιώθουμε καθόλου ξεχωριστά άτομα. Αυτό που εξαφανίζεται είναι η ταύτιση, δηλαδή η πίστη στην ψευδαίσθηση. Το Εγώ παύει να είναι η κυρίαρχη αίσθηση μέσω της οποίας αυτοπροσδιοριζόμαστε. Από αφεντικό μετατρέπεται σε υπηρέτης, θα λέγαμε για να μας εξυπηρετεί. Εμείς εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε το όνομά μας αλλά δε υπάρχουν οι εγωιστικές σκέψεις γύρω από την αξία, την επάρκεια και την εικόνα του ατόμου.


Αυτό που απομένει όταν αναγνωρίζεται η πραγματική φύση του Εγώ, είναι η πρακτική του χρησιμότητα η οποία είναι πολύ περιορισμένη αλλά και πολύ σημαντική ταυτόχρονα. Το “εγώ, εμένα, δικό μου” είναι εργαλεία που μας βοηθούν να αλληλεπιδρούμε με τους άλλους και να κινούμαστε στο φυσικό κόσμο.


Το εγώ γίνεται προβληματικό όταν κυριαρχεί ως μέσο αυτοπροσδιορισμού ως προς την αξία, την επάρκεια και την ασφάλεια κάποιου. Από μια τέτοια κατάσταση ύπαρξης προκύπτουν τα αισθήματα ανεπάρκειας και αναξιότητας (που οδηγούν σε πολλά ψυχολογικά προβλήματα), η απληστία, ο φανατισμός, η επιθυμία για εξουσία, η εκμετάλλευση, οι εθισμοί και οι εξαρτήσεις. Όταν αναγνωρίζεται η ψευδής φύση του εγώ, όλα αυτά εξασθενούν ή εξαφανίζονται.


Η ερώτηση “τι απογίνεται το εγώ μετά την αφύπνιση”, δημιουργεί συχνά σύγχυση σε πολλούς που ασχολούνται με την αυτογνωσία και την πνευματικότητα.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι είμαστε στο σωστό δρόμο είναι η μείωση της φλυαρίας του νου, η μείωση της ανάγκης για έλεγχο, η ταπεινότητα και η ψυχική ηρεμία. Αυτά δείχνουν ότι η ταύτιση της επίγνωσης με τα παροδικά φαινόμενα εξασθενεί και δεν τροφοδοτείται πλέον από την εγωιστική αντίληψη.

Κυριακή 1 Ιουνίου 2025

 


Τι είναι ο διαλογισμός και σε τι μας βοηθά !!


Ο διαλογισμός είναι μία διαδικασία κατά την οποία το άτομο που ασχολείται, παρατηρεί τις σκέψεις του, τις αισθήσεις του και τα συναισθήματά του, τον ίδιο του τον εαυτό, χωρίς κριτική και χωρίς να ταυτίζεται με αυτές τις σκέψεις του νου.


Είναι μια μορφή πνευματικής συγκέντρωσης που μπορεί να οδηγήσει στη βαθιά χαλάρωση και σε ένα είδος διπλής προσοχής. Το ένα σκέλος της προσοχής κατευθύνεται προς το παρατηρούμενο αντικείμενο που χρησιμοποιεί για την αυτοσυγκέντρωσή του και το άλλο στρέφεται προς τον εαυτόν μας. Ο διαλογισμός αποτελεί το μέσο με το οποίο ο άνθρωπος, ακινητοποιώντας το νου του, αποκτά συνείδηση του βαθύτερου εαυτού του και του Θεού και αποκτά τελικά την πνευματική φώτιση ή νιρβάνα.


Μέσα από το διαλογισμό βελτιώνεται η συναισθηματική νοημοσύνη και η ισορροπία, η συγκέντρωση και η θετική διάθεση.


Για να κάνει κανείς διαλογισμό χρειάζεται, εκτός από τον εαυτό του, ένα ήσυχο και αναπαυτικό μέρος. Οποιαδήποτε καθιστή στάση που να αισθάνεται κανείς ότι δεν τον ενοχλεί κάτι, θα είναι και η κατάλληλη θέση διαλογισμού.


Τα μάτια παραμένουν κλειστά σε όλη τη διάρκεια του διαλογισμού και αυτό γιατί κάνει το άτομο να είναι χαλαρό και να παρατηρεί τις σκέψεις του.

Μπαίνει στη θέση του παρατηρητή το άτομο, παρατηρεί την κίνηση που δημιουργείται από την αναπνοή στην κοιλιά ή στο θώρακα, την πίεση στο σώμα από την καρέκλα, τον αέρα που εισέρχεται στα ρουθούνια δροσερός και εξέρχεται ζεστός, τυχόν σκέψεις που έρχονται και φεύγουν, ήχους από το περιβάλλον κ.α.


Σε περίπτωση που κάποια στιγμή αποσπαστεί η προσοχή και απορροφηθεί από τις σκέψεις, επιστρέφουμε την προσοχή μας στην αναπνοή.


Ο νους μας δεν σταματάει να σκέφτεται και αυτό κάνει έναν αρχάριο να ταξιδεύει με το μυαλό του από συνειρμό σε συνειρμό. Αυτό όμως δεν είναι πρόβλημα, αφού ο σκοπός, αρχικά δεν είναι να σταματήσει η σκέψη, αλλά να υπάρχει η υπενθύμιση στον εαυτό μας ότι είναι εκεί και παρατηρεί τη διαδικασία, η οποία έχει ως εξής: Οι σκέψεις περνούν και φεύγουν σαν τα σύννεφα στον ουρανό, αν δεν πιαστείς από κάποια από αυτές τις σκέψεις, θα φύγει και θα ακολουθήσει μία άλλη και ούτω καθ’ εξής. Ο κενός χρόνος ανάμεσα στις σκέψις είναι ελάχιστος αλλά όσο κανείς εξασκείται στον διαλογισμό τόσο αυτός ο χρόνος της μη σκέψης αυξάνεται.


Όσο ο αυξάνεται ο χρόνος και ο χώρος της μη σκέψης, τόσο περισσότερο το άτομο συνειδητοποιεί ότι το μυαλό σκέφτεται από μόνο του, αυτόματα και χωρίς τη δική μας βούληση, και ότι τελικά αυτό που ονομάζουμε συνειδητός εαυτός είναι μάλλον η λειτουργία του εγκεφάλου που μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε για τις σκέψεις μας, να τις μελετάμε, να τις παρατηρούμε, να τις αντιλαμβανόμαστε.


Ο συνειδητός εαυτός μας να είναι σε ένα ακίνητο κέντρο, γύρω από το οποίο γυρνάνε οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι σωματικές αισθήσεις, οι φόβοι, ι αναμνήσεις και οι επιθυμίες και εμείς να μπορούμε να τα παρατηρούμε από απόσταση. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται μετα-γνώση, το να σκεφτόμαστε δηλαδή τις σκέψεις μας. Να τις αμφισβητούμε, να τις αγνοούμε ή να τις αναδομούμε. Αυτή η τεχνική της εν-συνειδητότητας προκύπτει από το να παρατηρεί κανείς εκούσια την παρούσα στιγμή και να αποδέχεται χωρίς κριτική την εμπειρία της κάθε στιγμής.


Το να κάνει κανείς διαλογισμό τακτικά, μπορεί να οδηγηθεί σταδιακά σε καλύτερη ποιότητα ζωής, με ένα πιο ήρεμο εγκέφαλο, με μεγαλύτερη αποδοχή και περισσότερη συμπόνια και τελικά να τον κάνει πιο συνειδητό και συνειδητοποιημένο άνθρωπο. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο διαλογισμός είναι για την ψυχή μας ότι είναι η γυμναστική για το σώμα μας.


Ο διαλογισμός δεν είναι απλώς μια πρακτική που κάνουμε για περιορισμένο χρονικό διάστημα, αλλά μια πνευματική κατάσταση που διαμορφώνει τον εσωτερικό μας κόσμο και επηρεάζει ότι κάνουμε στη ζωή μας.


Παρασκευή 30 Μαΐου 2025


 

Η Αφύπνιση - Φώτιση :


Η φώτιση ή αφύπνιση δεν γίνεται για το Εγώ. Δεν είναι το εγώ αυτό που αφυπνίζεται και ελευθερώνεται. Η αφύπνιση είναι η απελευθέρωση από το Εγώ.


Όταν φθάσεις στο σημείο να βιώνεις το Είναι σου, είναι η ύπαρξη που αναγνωρίζει τον εαυτό της πέρα από τις μορφές που παίρνει. Στο επίπεδο της ανθρώπινης μορφής που έχει πάρει η Ύπαρξη, αφύπνιση σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα χωρίς να προβάλλεις το περιεχόμενο του νου.


Η πνευματική αφύπνιση-φώτιση ως έννοια το αντιλαμβανόμαστε ως πνεύμα ψυχή, δηλαδή κάτι που είναι αιώνιο, που δεν καταστρέφεται και δεν υπόκειται σε μεταβολές. Η λέξη “πνευματική” θα μπορούσε να αντικατασταθεί με τις εκφράσεις όπως “συνειδησιακή”, “αφύπνιση συνειδητότητας”, Η συνειδητότητα είναι η επίγνωση δηλαδή η γνώση που έχει την ιδιότητα να γνωρίζει τον εαυτόν της, δηλαδή να είναι συνειδητή.


Αν κάποιος ρωτούσε πως επιτυγχάνεται η πνευματική αφύπνιση-φώτιση, θα λέγαμε, ότι, σε μερικούς ανθρώπους συμβαίνει από μόνη της (χωρίς ποτέ οι ίδιοι να έχουν ασχοληθεί με αυτά τα θέματα), ενώ άλλοι την επιδιώκουν συνειδητά.


Σε όλες τις εμπειρίες αφύπνισης-φώτισης συμβαίνει μια μερική ή ολική διάλυση του Εγώ. Η αφύπνιση – φώτιση περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει κάποιο άτομο που να επιθυμεί κάτι αλλά η αφύπνιση συμβαίνει από μόνη της. Αντί να κάνουμε τις σκέψεις, “τι μπορώ να κάνω”, οι καταλληλότερες σκέψεις – ερωτήσεις στον εαυτόν μας θα πρέπει να είναι: “τι είμαι”, “ως τι υπάρχω”, “είμαι εδώ? Ζω το παρόν”?

Όταν όλο σου, το Είναι απορροφάται από αυτές τις σκέψεις και τα ερωτηματικά, θα αρχίσουν να έρχονται οι απαντήσεις. Οι απαντήσεις αυτές δεν θα είναι από το νου, αλλά από το εσωτερικό σου Είναι.


Η από-ταύτιση από αυτά που σου υπαγορεύει ο νους θα συμβάλλουν στην πνευματική σου αφύπνιση. Αυτό σημαίνει η “αποκόλληση” της επίγνωσης από τις σκέψεις, Δηλαδή να σταματήσεις να αντλείς την ταυτότητά σου από τις σκέψεις.


Η επίγνωση είναι αυτό που υπάρχει, ζει και γνωρίζει ότι υπάρχει και ζει. Καθώς παρατηρούμε τις σκέψεις που περιστρέφονται γύρω από το νου όταν φθάσουμε στο σημείο να μη τις τρέφουμε, τότε το Εγώ σιγά-σιγά αφανίζεται.


Αυτό που θα ωφεληθείς αν βιώσεις την πνευματική αφύπνιση-φώτιση, θα γνωρίσεις τη φύση του Εαυτού σου, και θα γνωρίσεις τι είναι αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα και ζωή.


Θα σταματήσεις να αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα μέσα από α φίλτρα του νου, και θα τη βλέπεις έτσι όπως είναι και έτσι όπως εξελίσσεται στο παρόν – γιατί πάντα εξελίσσεται το παρόν.


Όταν φθάσεις σε αυτό το σημείο της εξέλιξής σου, θα έχουν εξασθενίσει όλα τα συμπτώματα που έχουν ως αιτία την ταύτιση με το νου και που ήταν εκεί για να προστατευόσουν το εγωιστικό άτομο. Θα επιτρέψεις στο σύστημά σου να εκφράζεται ελεύθερα με κάθε τρόπο και όχι σύμφωνα με κάποια “πρέπει” ή “δεν πρέπει”.


Θα αρχίσεις να παραδίνεσαι στην ύπαρξη, να εναρμονίζεσαι με τη ζωή και να νιώθεις όλο και πιο συχνά τη γαλήνη και την ασφάλεια που συνοδεύουν τη συνειδητή βίωση του παρόντος.


Φώτιση σημαίνει να συνειδητοποιείς ποια είναι η πραγματική σου φύση και να ζεις σύμφωνα με αυτή. Η συνειδητοποίηση από μόνη της δεν αρκεί. Η ολοκλήρωση έρχεται με το να συμπεριφέρεσαι, να κάνεις και να εκφράζεις αυτή τη συνειδητοποίηση. Το να ζεις μέσα στην πραγματικότητα που είσαι, αυτός είναι ένας νέος τρόπος ζωής, αντί να ζεις μέσα στις ιδέες, τις πεποιθήσεις και τις παρορμήσεις ενός ονειρικού νου.


Η αλήθεια είναι ότι είσαι ήδη αυτό που θέλεις να γίνεις. Αυτή η αλήθεια είναι τόσο απλή, αλλά και πολύ ριζοσπαστική που μπορεί να την προσπεράσεις στην πορεία της αναζήτησής σου.


Η αφύπνιση προκαθορίζει το τέλος της αναζήτησης, αλλά είναι και η αρχή μιας ζωής που θα τη βιώνεις από την πλευρά της πραγματικής σου φύσης.

Αυτό για σένα είναι μια τεράστια ανακάλυψη το να ζεις τη ζωή σου από την πλευρά του Ενός, να ενσαρκώνεις αυτό που είσαι και να είσαι μια ανθρώπινη έκφραση του Ενός.


Φώτιση σημαίνει να τα βλέπεις όλα χωρίς την παραμόρφωση που δημιουργεί το Εγώ. Βλέπεις τα πάντα χωρίς φίλτρα, με μια φυσική αντίληψη. Όταν βλέπεις τα πράγματα όπως είναι, βλέπεις πως όλα είναι ένα. Η φύση της πραγματικότητας είναι η κενότητα, το τίποτα, δεν είναι όλα αυτά τα διαφορετικά αντικείμενα που βλέπεις.


Το Εγώ είναι η απόλυτη παραμόρφωση της συνειδητότητας.

Η φώτιση είναι η μη παραμορφωτική κατάσταση της συνειδητότητας και δεν χρειάζεται καμία παρέμβαση για να δει ότι όλα τα πράγματα είναι Ένα.


Επειδή εγωιστική συνειδητότητα δεν είναι αληθινή, απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας και πολλή προσπάθεια για να συντηρηθεί, διαφορετικά θα επέλθει το τέλος της. Ότι δεν είναι αληθινό αρχίζει να χάνεται όταν παύει να τροφοδοτείται.



Τετάρτη 28 Μαΐου 2025


 

Οι απάτητοι δρόμοι της ζωής μας:

Οι μεγάλοι σοφοί της ανθρωπότητας έχουν πει: πως δεν μπορείς να περπατήσεις σε ένα δρόμο που φτιάχτηκε από άλλους για εσένα.

Πρέπει να περπατήσεις και να φτιάξεις το δρόμο σου με το δικό σου περπάτημα. Να αφήσεις τα δικά σου αποτυπώματα στο πέρασμά σου. Δεν είναι ότι οι δρόμοι σού προσφέρονται προκατασκευασμένοι και εσύ πρέπει απλώς να τους περπατήσεις.

Όχι !! Πρέπει να δημιουργήσεις το δρόμο περπατώντας. “Απλά όπως περπατάς δημιουργείς το δρόμο”. Δημιουργείς το δικό σου μονοπάτι αφήνοντας πίσω σου πατημένα φυλλώματα και καθαρίζοντας το από τα αγριόχορτα και τα αγκάθια που δυσκόλεψαν το διάβα σου.

Το σταυροδρόμι της ζωής καλούμαστε να κάνουμε εμείς, είναι η δική μας μεγάλη επιλογή. Θα χρειαστεί να διαλέξουμε το δρόμο της ζωής, όχι φυσικά το δρόμο της Αρετής και της Κακίας, αλλά αυτό ανάμεσα στο απάτητο – αδοκίμαστο δρόμο και στο πεπατημένο – δοκιμασμένο.

Βυθισμένοι στο δικομματικό βίωμα ακροβατούμε επικίνδυνα ανάμεσα στις δύο αυτές επιλογές, αφού και οι δύο δρόμοι μάς υπόσχονται πολλά και ταυτόχρονα μάς τρομάζουν με τις προοπτικές και τις δυσκολίες τους.

Η επιλογή καθίσταται πιο δύσκολη όταν προσμετρούμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας που μας είναι απαραίτητες για μια γενναία επιλογή, που θα είναι “επιλογή ζωής”. Φυσικά πριν αποφασίσεις θα πρέπει να αξιολογήσεις όχι μόνο τις σωματικές σου αντοχές αλλά και το αναγκαίο πνευματικό και ψυχικό σου “οπλοστάσιο”. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι συνεχώς θα ελέγχεσαι για την ορθότητα της επιλογής σου από τους άλλους, αλλά και από το βαθύτερο Εγώ σου.

Για να αναμετρηθείς με τον εαυτόν σου και με το άγνωστο, θα βαδίσεις αδοκίμαστους και μοναχικούς δρόμους. Οι αχαρτογράφητοι δρόμοι πάντα προκαλούν το ενδιαφέρον του ανθρώπου και τον έλκουν να διακινδυνεύσει στις επιλογές του και το περπάτημά του. Θα χρειαστεί να ξεβολευτεί από τις συνήθειές του και από τις θεωρίες της κοινωνίας.

Οι απάτητοι-αδιάβατοι δρόμοι προϋποθέτουν σιδερένια θέληση τόλμη, τεράστια υπομονή και αντοχή, αποφασιστικότητα και σπινθηροβόλο πνεύμα. Είσαι διατεθειμένος να ξεπεράσεις το μέτρο των ικανοτήτων σου και να υπερβείς τον εαυτό σου ?

Οι μη δοκιμασμένοι δρόμοι έχουν μέσα τους το άγνωστο αλλά και μία διαρκή κίνηση . Δεν σου προσφέρουν εφησυχασμό. Είναι μια συνεχή αναζήτηση και έναν αγώνα για αυτό το νέο μέχρι να γίνει δικό σου.

Τα ψυχοπνευματικά σου όπλα που φέρεις μέσα σου είναι αυτά που δεν πρέπει να τα αποχωριστείς ποτέ για να μη λοξοδρομήσεις και μπεις σε κάποιο κοινωνικά “προκατασκευασμένο μονοπάτι”. Τα όπλα σου αυτά είναι: “Γρήγορη απόφαση, στοχασμός, Ψυχρή υπομονή, Ατελείωτη καρτερία, Κατανόηση της λεπτομέρειας και του Συνόλου”.

Οι απάτητοι δρόμοι σε αναγκάζουν να ξεχάσεις για λίγο την “μεσότητα” και να κινείσαι ή να ενεργείς στην “άριστη ακρότητα” Η συνεχής εγρήγορση και η καλλιέργεια της ετοιμότητας απέναντι στο απροσδόκητο και το πιθανόν θεωρούνται ως αναγκαίες προϋποθέσεις για τον σωστό βηματισμό μας. Είναι μια συνεχής επιλογή ανάμεσα σε καινούργια πράγματα και εκδοχές της ζωής.

Στον μοναχικό βηματισμό των απάτητων δρόμων της επιλογής σου, θα πρέπει να αντέξεις τα αρνητικά συναισθήματα που θα πνίγουν την αναπνοή σου, όπως, ανασφάλεια αβεβαιότητα, άγχος, φόβος, αγωνία, απουσία σιγουριάς και ίσως ενοχές για μία λάθος επιλογή σου. Είναι βαρύς ο εσωτερικός σταυρός αυτών των συναισθημάτων. Δεν έχει πισωγύρισμα το μονοπάτι αυτό. Πέφτεις, ξανασημώνεσαι και προχωράς. Κοιτάς μόνο μπροστά και μακριά.




Μία εσωτερική φωνή σε καλεί να τολμήσεις να τελειώσεις αυτό που ξεκίνησες και που ελπίζεις ότι θα σε δικαιώσει. Όταν η φωνή σε καλεί να σχεδιάσεις να πας μακρύτερα και να αλλάξεις τη ζωή σου, θα σου επαναλαμβάνει συνέχεια “Κοίταξε μακριά για να αλλάξεις τη ζωή σου και από το νου σου ξέγραψε το παλιό εαυτό σου, το παρελθόν σου”

Η πρόοδος, η αλλαγή, η κίνηση προς τα εμπρός χρειάζεται την υπέρβαση και την οριστική απολύτρωση από κάθε παλιό. Χρειάζονται να κλείσουμε “ερμητικά” τις αισθήσεις μας απέναντι στις παθογένειες της κοινωνίας που μάς υπόσχεται απλόχερα ασφάλεια, βεβαιότητα και δύναμη με αντίτιμο την υποταγή. “Η κοινωνία μας διδάσκει : Διάλεξε το άνετο, το βολικό, Διάλεξε την πεπατημένη οδό που τόσα εκατομμύρια άνθρωποι έχουν περάσει, δεν μπορείς να κάνεις λάθος”

Όσοι έχουν επιλέξει την πεπατημένη θα νιώσουν μονοτονία, πλήξη και απουσία ενδιαφέροντος. Η εύκολη και βολική ζωή είναι επίπεδη. Ζεις πάντα με ένα γραμμικό τρόπο. Η πεπατημένη περπατιέται από τη μάζα, τους μέτριους, τους ανθρώπους που δεν έχουν το κουράγιο να προχωρήσουν στο άγνωστο.

Ο καθένας βαδίζει τον δικό του δρόμο ανάλογα με τις ανάγκες, τις προσδοκίες, τις ικανότητες και τις αντοχές του. Άλλοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο ως πρόκληση δράσης και άλλοι τρέμουν μπροστά του. Οι περισσότεροι δεν αντέχουν τις μακρινές διαδρομές και τα ύψη. Γι’ αυτό επιλέγουν την επίπεδη και τη οριζόντια στάση ζωής. Λίγοι είναι αυτοί που μαγεύονται από την μακρινή διαδρομή, τους απέραντους ορίζοντες και τα μεγάλα ύψη. Αρέσκονται να ζουν επικίνδυνα και “καθέτως”.

Το να ζεις επικίνδυνα σημαίνει πως ζεις καθέτως. Τότε η κάθε στιγμή έχει βάθος και ύψος. Αγγίζει το ψηλότερο αστέρι και τον βαθύτερο βυθό. Δεν γνωρίζει καθόλου την οριζόντια γραμμή”

Αυτή την αίσθηση της χαράς της προοπτικής και του ύψους την χαρίζουν μόνο οι απάτητοι και οι μοναχικοί δρόμοι. Είναι οι δρόμοι εκείνοι που σε τρομάζουν με την προοπτική τους αλλά και σε γοητεύουν με τις εκπλήξεις που κρύβουν.

Δευτέρα 19 Μαΐου 2025

 





Τι Είναι η Φιλοσοφική Λίθος :


Η φιλοσοφική λίθος ήταν και είναι το όνειρο και ο σκοπός όλων των αναζητητών. Είναι η θρυλική ουσία που μπορούσε και μπορεί, να μεταστοιχειώσει όλα τα μέταλλα σε χρυσάφι, να θεραπεύσει όλες τις αρρώστιες και να παρέχει αναζωογόνηση και μακροζωία


Όσοι μπορούν να διακρίνουν την ουσία πίσω από τα εξωτερικά φαινόμενα, αντιλαμβάνονται ότι η Αλχημεία δεν αναφέρεται μόνο στον πραγματικό μόλυβδο ή στον πραγματικό χρυσό. Όλα αυτά δεν είναι παρά σύμβολα που έχουν να κάνουν με βαθύτερες πραγματικότητες.


Το κλειδί ερμηνείας είναι ο Πνευματικός Σπόρος, ο πνευματικός σπινθήρας στα βάθη κάθε ύπαρξης που ωθεί το κάθε τι σε τελειοποίηση. Είναι μία δύναμη αγνή, ένα στοιχείο σοφίας, που παραμένει σε αδράνεια και στην αφάνεια όσο ο άνθρωπος αγνοεί την αληθινή πνευματική του υπόσταση. Η ψυχή βρίσκεται στο σκοτάδι και πρέπει να απελευθερωθεί από αυτό όπως βγαίνει ο χρυσός μέσα από την ύλη.


Η ανακάλυψη της “Φιλοσοφικής Λίθου” με την βαθύτερη πνευματική της έννοια είναι αναγκαία για την κατανόηση των δυνατοτήτων του ανθρώπου και προϋπόθεση για την ανακάλυψη του Ελιξιρίου της Ζωής, της “συνειδητής αθανασίας” που μπορεί να μεταμορφώσει τη ζωή του δίνοντάς της περιεχόμενο και νόημα.


Η φιλοσοφική λίθος και το ελιξίριο της ζωής αποτελούν αλληγορικές έννοιες που αντιπροσωπεύουν η μέγιστη κατανόηση, τη συναισθηματική ωριμότητα και δημιουργικότητα που θα μπορούσε να πετύχει ο άνθρωπος. Τότε γίνεται σοφός, γνώστης της αλήθειας, ψυχικά δυνατός, αγωνιστής του δικαίου, ανθρωπιστής, και επομένως είναι καταλύτης μεταστοιχείωσης του εαυτού του και του κόσμου.


Η ύλη είναι μία και μπορεί να εξελιχθεί, επομένως όλα τα απλά σώματα με την πάροδο του χρόνου, έχουν φθάσει σε διαφορετικό σημείο εξέλιξης. Το αποτέλεσμα κάθε εξέλιξης είναι μια τέλεια μεταμόρφωση, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη μεσολάβηση ενός ειδικού παράγοντα, που έχει ως σκοπό την αφύπνιση της λανθάνουσας εξελικτικής δύναμης που βρίσκεται σε κάποιο σώμα.


Η φιλοσοφική λίθος είναι αυτό που ενώνει τους ουρανούς με τη γη. Η Φιλοσοφική Λίθος είναι καλυμμένη από ένα τριπλό πέπλο. “΄Πέτρα” που αποκαλύπτει όλα τα μυστικά. Είναι το θαύμα στη Φύση που μόνο λίγοι μπορούν να το γνωρίσουν. Αυτή η φύση της πέτρας καλύπτει κάτω από ένα τριπλό όνομα: το Σώμα, την ψυχή και Πνεύμα. Με άλλα λόγια αυτή η “Πέτρα” εμπεριέχει: το μυστικό της μετάλλαξης των μετάλλων, το ελιξίριο της μακροζωίας και το ελιξίριο της “Συνειδητής Αθανασίας”.


Ονομάζεται “Λίθος” όχι επειδή είναι σαν πέτρα, αλλά μόνο επειδή, λόγω της σταθερής της φύσης αντιστέκεται στη δράση της φωτιάς . Είναι σταθερή και άκαυστη σαν πέτρα, αλλά η εμφάνισή της μοιάζει σαν ένα διαπεραστικό πνεύμα σε δύναμη . Η φύση της είναι πνευματική.


Όπως ένα ακατέργαστο διαμάντι όταν αφαιρείται από τον μαύρο άνθρακα, είναι θαμπό και άψυχο έτσι και η πνευματική φύση του ατόμου, στην κατάσταση της πτώσεως του αποκαλύπτει ελάχιστα ή ενδεχομένως τίποτε από την έμφυτη (εν δυνάμει) φωτεινότητά του.


Ακριβώς όπως από το χέρι του επιδέξιου τεχνίτη η άμορφη πέτρα μετασχηματίζεται σε ένα πολύτιμο σπινθηροβόλο λίθο, από τις έδρες του οποίου εκ πηγάζουν ρεύματα πολύχρωμου φωτός, έτσι και μέσα από το Εργαστήριο του Θείου Λιθοξόου, Μεγάλου Αρχι-τέκτος του Σύμπαντος που είναι η Φυσική του Δημιουργία, ψυχή του ατόμου αλέθεται και στιλβώνεται έως ότου να απεικονίσει σε κάθε μόριο της την Δόξα του Δημιουργού της.


Αυτός που κατέχει την Φιλοσοφική Λίθο κατέχει την Αλήθεια, που είναι ο μεγαλύτερος από όλους τους θησαυρούς και είναι αθάνατος επειδή ο Λόγος αδιαφορεί για τον θάνατο καθ’ ότι θεραπεύεται από την άγνοια, την πιο αποκρουστική όλων των ασθενειών.

Όταν ο άνθρωπος βάλει στόχο του να ανέλθει στο επίπεδο της πνευματικής συνείδησης, γίνεται ο καταλύτης μετάβασης του ζωώδους ανθρώπου σε πνευματικό άνθρωπο, τότε αποκτά την Εσωτερική Φιλοσοφική Λίθο, το κατάλληλο δονητικό κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες της ζωής και που λέγεται “Ανιδιοτελής Αγάπη”, όταν ο άνθρωπος διατηρεί το κέντρο της καρδιά του ανοικτό διάπλατα, αγαπάει όλο τον κόσμο και ενώνεται με τον Θεό.

Σάββατο 17 Μαΐου 2025


 


Πυθαγόρας : Ο συμβολισμός των αριθμών



Η Σχολή του Πυθαγόρα θεωρείται το πρώτο Πανεπιστήμιο του Κόσμου. Από την εποχή του Πλάτωνα μέχρι σήμερα ομόφωνη είναι η γνώμη ότι η συμβολή του ήταν αποφασιστική για την ανάπτυξη των Μαθηματικών και της Μουσικής. Ασχολήθηκε πολύ με την Αριθμολογία και αναφέρει τα εξής:



Ο αριθμός είναι το κλειδί του κόσμου. Εκδηλώνει την ενεργή παρουσία του σε κάθε πράγμα διότι όλα είναι σε κίνηση, κάθε κίνηση υπόκειται σε ένα νόμο και μία τάξη, των οποίων ο αριθμός είναι η έκφραση. Όλη η φύση υπακούει σε μία τάξη, επομένως και ο άνθρωπος ως μικρόκοσμος υπόκειται στη τάξη αυτή και τη δύναμη του αριθμού.


Τα πάντα δύνανται να αναχθούν σε έναν αριθμό είτε είναι συγκεκριμένα είτε αφηρημένα, υλικά, νοητικά.

Το Ένα είναι ο παγκόσμιος πατέρας, η αρχή παντός αριθμού και κάθε αριθμήσεως.

Κάθε Φυσικός που μελετάει τη φύση είναι ένας Μαθηματικός. Όλα δημιουργούνται βάσει αριθμητικών αναλογιών και αρμονικών κανόνων.


Ο αριθμός 1 : συμβολίζει το Καλό, την απόλυτη αρμονία, την πρώτη εκδήλωση του άρρητου Μηδενός. Στη γεωμετρία σχετίζεται με το σημείο ως οντότητα χωρίς διάσταση, από την οποία προέρχονται όλα τα σχήματα. Η σκιά του είναι η πρώτη δραστηριότητα του σημείου στην περιφέρεια.


Το ένα είναι ισοδύναμο με το κέντρο, το σημείο, την αρχή της ανεκδήλωτης δημιουργικής δύναμης ή του (ακίνητου που προκαλεί την κίνηση). Αυτό το σύμβολο είναι ενοποιητικό και φορτισμένο με εξαιρετικά ισχυρή ψυχική ενέργεια. Ο άνθρωπος είναι ικανός να ολοκληρώσει μέσα του την αρμονία συνειδητού-ασυνείδητου και να ταυτιστεί με την ενέργεια αυτού του ενοποιητικού συμβόλου και να ενοποιήσει την ολότητα στην προσωπικότητά της .


Ο αριθμός 2: Είναι το σύμβολο όλων των διασπάσεων. Είναι το σύμβολο των αντιθέσεων, συγκρούσεων και προβληματισμών για την επίτευξη ισορροπίας.

Συμβολίζει τον δυισμό στον οποίο βασίζεται όλη η διαλεκτική, η προσπάθεια, η μάχη και η κίνηση. Εκφράζει ανταγωνισμό, αντιπαλότητα, αμοιβαιότητα τόσο στο μίσος όσο και στην αγάπη. Είναι ο αριθμός της σχετικής διαφοροποίησης, της ανταγωνιστικής ή ελκυστικής αμοιβαιότητας. Καθώς όλη η πρόοδος επιτυγχάνεται μόνο μέσω της άρνησης αυτού που θέλει κάποιος να ξεπεράσει, το Δύο είναι ο κινητήρας της προόδου. Ομοίως είναι η κινητήρια αρχή στο μονοπάτι της εξατομίκευσης.


Ο αριθμός 3 : Το τρία είναι ο πρώτος από τους περιττούς αριθμούς. Είναι μια δημιουργική, γενεσιουργός δύναμη, αρχή της μορφής και της ανάπτυξης μετά την πρώτη δυαδικότητα πνεύμα-ύλη, αρσενικό-θηλυκό, οι δύο αρχέγονες δυνάμεις που γεννούν την περιλαμβανόμενη τρίτη που συμπληρώνει την πρώτη τριάδα στις απαρχές της εκδήλωσης. Αυτοί οι πρώτοι αριθμοί είναι οι τρεις όψεις της ενότητας, οι Τρεις Λόγοι με τους οποίους δημιουργείται ολόκληρο το εκδηλωμένο σύμπαν.


Σχετίζεται με το πρώτο επίπεδο σχήμα που είναι το τρίγωνο, του οποίου η κύρια συμβολική αξία είναι αυτή της ισορροπίας μεταξύ των δύο αντιθέτων δυνάμεων των γωνιών της βάσης που της εναρμονίζει και τις εξισώνει. Η δυαδικότητα Πατέρα-Μητέρας, επιλύεται με τον Υιό που ολοκληρώνει την εικόνα της ιερής τριάδας, της θείας τριάδας που είναι η εκδηλωμένη έκφραση του Ενός Θεού, του πιο ιερού πράγματος που κουβαλά ο άνθρωπος μέσα του και που αποτελεί το αθάνατο πνεύμα του.


Στην μορφή του με την κορυφή στραμμένη προς τα επάνω, το τρίγωνο συμβολίζει τη φωτιά και την πάντα ανοδική του ώση που αναζητά την ενότητα στο ανώτερο επίπεδο, ξεκινώντας από την βάση.


Το τρία (3) είναι γενικά ένας θεμελιώδης αριθμός. Συνθέτει την τριπλή ενότητα του ζωντανού όντος που προκύπτει από τη σύνθεση του Ένα και του Δύο και είναι το προϊόν της ένωσης του ουρανού και της γης. Για τους Χριστιανούς, ο Θεός είναι ένας και Τριαδικός και εκπροσωπείται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Το τρία είναι ένας τέλειος αριθμός, η έκφραση της ολότητας που συνθέτει τον άνθρωπο, υιό του ουρανού και της γης. Ο χρόνος αποτελείται από παρελθόν, παρόν και μέλλον. Οι σοφοί μάγοι είναι επίσης τρεις.


Το τρία (3) είναι ένας από τους πιο ιερούς και συμβολικούς αριθμούς. “Οι αριθμοί 3, 4, και 7 είναι οι ιεροί αριθμοί του Φωτός, της Ζωής και της Ένωσης.


Ο αριθμός 4 : Οι συμβολικές έννοιες του 4 συνδέονται με αυτές του τετραγώνου και του σταυρού: πληρότητα, καθολικότητα, ένα ολιστικό σύμβολο. Η Πυθαγόρεια τετρακτύς παράγεται με την προσθήκη των 4 πρώτων αριθμών. Συμβολίζει το γήινο, το σύνολο του γήινου και του αποκαλυφθέντος.

Η Βίβλος στην Αποκάλυψη προτείνει την ιδέα της καθολικότητας, οι 4 ιππείς, τα 4 ποτάμια του παραδείσου που οριοθετούν τον κατοικήσιμο κόσμο, τα 4 σύμβολα ων ευαγγελιστών το 4 χαρακτηρίζει ολόκληρο το σύμπαν.

Το 4 είναι το σύμβολο της δυνατότητας που περιμένει να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση η οποία συμβολίζεται με τον αριθμό 5.


Ο αριθμός 5: Το πέντε (5) είναι το άθροισμα του 2 και του 3, επομένως είναι σύμβολο αρμονίας και ισορροπίας, καθώς βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο των πρώτων εννέα αριθμών.


Για τους Πυθαγόρειους είναι ο γαμήλιος αριθμός, ο κρυφός συμβολισμός της ιερογαμίας, ο γάμος του εκδηλωμένου πνεύματος (3) μ τη μητέρα-ύλη(2), η ένωση ουρανού και γης. Ο καρπός αυτού του ιερού γάμου είναι ο άνθρωπος που παριστάνεται ως πεντάγραμμο ή πεντάκτινο αστέρι εγγεγραμμένο σε κύκλο και σχηματίζει έναν σταυρό του οποίου η οριζόντια γραμμή θα είναι αυτή των ανοιχτών αγκώνων με την καρδιά συνείδηση στο κέντρο και η κάθετη γραμμή θα είναι αυτό που πηγαίνει από την κορυφή έως τα νύχια.


Αυτό συμβολίζει την πρώτη εκδήλωση του σύμπαντος με τους δύο άξονές του, ο ένας οριζόντιος και ο άλλος κάθετος να περνά από το ίδιο κέντρο. Είναι το σύμβολο της τάξης και της τελειότητας της θείας θέλησης του Υπέρτατου Καλού που δημιουργεί τα πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.


Το πεντάγωνο είναι το σύμβολο ολόκληρου του ανθρώπου, έχοντας επίγνωση της πνευματικής του διάστασης που τον ολοκληρώνει και τον τελειοποιεί.

Αν το τετράγωνο είναι το σύμβολο της ύλης, το πεντάγωνο υπονοεί ένα ακόμη βήμα, είναι το άθροισμα τεσσάρων και ενός, ύλης και πνεύματος, η δυαδικότητα που σχηματίζει και εξισώνει τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο που εκδηλώνεται στον άνθρωπο.


Ο αριθμός 6: Το Έξι συμβολίζει την αμφιθυμία και την ισορροπία. Είναι η ένωση δύο τριγώνων (φωτιά και νερό) και επομένως σύμβολο της ανθρώπινης ψυχής. Όταν εναρμονιστεί η περιστροφή των δύο τριγώνων που αποτελούν το εξάκτινο άστρο, δημιουργείται ένα σημείο σύνθεσης που είναι κοινό και για τα δύο και που χρησιμεύει ως κέντρο τους, το σχήμα αυτό είναι τότε αυτό που σχηματίζει τον αριθμό επτά που συμβολίζει τον ολοκληρωμένο άνθρωπο. Αυτόν που μπορεί να υπολογίζει στο κέντρο του, που θα ήτα η αφυπνισμένη συνείδηση.


Σε αντίθεση με το πεντάκτινο αστέρι που είναι ο συμβολισμός του απλού ανθρώπου ως μικρόκοσμος, το εξάκτινο αστέρι είναι ο συμβολισμός του μακρόκοσμου, του συμπαντικού ανθρώπου.


Το σχήμα αυτό ουσιαστικά συμβολίζει την αντίθεση μεταξύ του δημιουργήματος και του δημιουργού σε μια απροσδιόριστη ισορροπία.

Μια τέτοια αντίθεση δεν σημαίνει απαραίτητα σύγκρουση, αλλά είναι η πηγή όλων των διλημμάτων, γι’ αυτό είναι ο αριθμός της δοκιμασίας μεταξύ της επιλογής του καλού ή του κακού που θα πρέπει να ξεπεράσει ο άνθρωπος για να επιτύχει την πληρότητά του και την τελειότητα.


Ο αριθμός 7: Είναι το άθροισμα του 3 και του 4 συμβολικά η ένωση του τριγώνου και του τετραγώνου γι’ αυτό και του αποδίδεται εξαιρετική αξία ως κλείσιμο ή ολοκλήρωση. Συνδυάζοντας τον αριθμό τέσσερα που συμβολίζει τη Γη (με τα τέσσερα βασικά σημεία της) και τον αριθμό τρία, που συμβολίζει τον ουρανό το επτά αντιπροσωπεύει ολόκληρο το Σύμπαν σε κίνηση.


Το επτά (7) είναι ο αριθμός που τελειώνει έναν κύκλο και ξεκινά μια ανανέωση με τον επόμενο. Ο Θεός αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα μετά τις έξι ημέρες της Δημιουργίας. Κάθε σεληνιακή περίοδο διαρκεί επίσης επτά ημέρες και οι τέσσερις ολοκληρώνουν τον κύκλο τους των 28 ημερών συνολικά (4Χ7=28). Το 28 με τη σειρά του θα μας έδινε το Πυθαγόρειο άθροισμα 10 (2+8).


Τα επτά χρώματα ου Ουράνιου Τόξου και οι επτά νότες της Πυθαγόρειας Κλίμακας αποκαλύπτουν επίσης το επταήμερο ως ρυθμιστή των δονήσεων που για πολλές αρχέγονες παραδόσεις, αποτελούν την ουσία της ύλης.


Ο αριθμός 8 : Συμπαντικά το οκτώ (8) είναι ο αριθμός της κοσμικής ισορροπίας, οι τέσσερις βασικές κατευθύνσεις στις οποίες προστίθενται και οι τέσσερις ενδιάμεσες. Τόσο ο αριθμός οκτώ όσο και το οκτάγωνο έχουν αξία μεσολάβησης μεταξύ του τετραγώνου και του κύκλου, μεταξύ της γης και του ουρανού.


Δεδομένου ότι το τετράγωνο είναι μια αναπαράσταση της γης και ο κύκλος είναι μια εικόνα του ουρανού, το οκτάγωνο θεωρείται μια ενδιάμεση μορφή ικανή να ενώσει και τα δύο. Το σχήμα του οκτώ σχετίζεται με τα δύο φίδια του Κηρυκείου του Ερμή. Σύμβολο της ενεργητικής ισορροπίας της συνεχούς κίνησης των ανταγωνιστικών δυνάμεων που εναρμονίζονται με την ανύψωση τυλιγμένη γύρω από το ραβδί, στεφανωμένο με τα φτερά του Θεού Ερμή.


Έτσι μετατρέπεται σε σκήπτρο εξουσίας, ικανό να κυριαρχήσει στις κατώτερες δυνάμεις της ύλης. Σε πλάγια θέση, το οκτώ είναι το σύμβολο του απείρου, της αιώνιας κίνησης της σπείρας των ουρανών, είτε προς τα έξω είτε προς τα μέσα. Προς τη δημιουργία ή τη διάλυση.


Ο άνθρωπος εικόνα του μακρόκοσμου, έχει τον αριθμό οκτώ ενσωματωμένο στον σκελετό του, που εκδηλώνεται στις οκτώ αρθρώσεις τω άκρων του, οι οποίες είναι πρωταρχικής σημασίας για όλες τις κινήσεις του.


Ο αριθμός 9 : Το Εννέα φαίνεται να είναι σύμβολο της γόνιμης κυοφορίας και των γόνιμων αναζητήσεων. Επομένως συμβολίζει την κορωνίδα των προσπαθειών το τέλος μιας δημιουργίας. Το εννέα ονομάζεται ο αριθμός του ανθρώπου, αφού κύησή του διαρκεί εννέα μήνες, μετά τους οποίους το μωρό είναι έτοιμο να ξεκινήσει μια ζωή με νέες δυνατότητες στον εκδηλωμένο κόσμο. Προσθέτοντας όλους τους αριθμός στο δικό μας σύστημα παίρνουμε το νούμερο 45 (1+2+3+4+5+6+7+8+9 = 45) που όταν προστεθεί (4+5=9) επομένως ονομάζεται “ο τέλειος”. Υπάρχουν πολλές παραδόσεις από διάφορους πολιτισμούς και λαούς σχετικά με τη σχέση του αριθμού εννέα.


Συνοψίζοντας, το εννέα είναι το σύμβολο της πολλαπλότητας που στο τέλος ενός κύκλου, επιστρέφει στην ενότητα. Κατ’ επέκταση αποτελεί σύμβολο της κοσμικής αλληλεξάρτησης και της λύτρωσης για να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος τελειότητας.


Ο αριθμός 10: Ο αριθμός δέκα είνι ένας ιερός αριθμός, σύμβολο της τελειότητας του εκδηλωμένου σύμπαντος, της κορύφωσης, ενός ταξιδιού. Είναι ο πρώτος διψήφιος αριθμός που κλείνει τον κύκλο των πρώτων εννέα μονοψήφιων, επιστρέφοντας στην αρχή, στο ένα και στο μηδέν, τώρα ενωμένα στο δέκα για να ξεκινήσει ένας νέος και ευρύτερος κύκλος πτώσης της ύλης.


Για την παραδοσιακή σοφία όλα είναι κυκλικά. Αυτό που ξεκίνησε από τη σιωπή και την άβυσσο του Μηδέν, το Ένα, τώρα ξεκινά μια νέα σειρά που αφετηρία του είναι το διπλό Ένα, το Έντεκα. Ένας αριθμός που υποδηλώνει μετάβαση. Συμβολίζει την υπερβολή, την προσπάθεια να ξεπεράσει τον “αριθμό της τελειότητας”, όπως το ονόμασε ο Πυθαγόρας το 10 ο Γιος της Σιωπής.


Για τους Πυθαγόρειους, το 10 είναι ο αριθμός τς Τετρακτύος, η Πυθαγόρεια δεκαετία, που είναι το άθροισμα των πρώτων τεσσάρων αριθμών (1+2+3+4=10) που σχηματίζουν την όψη μιας πυραμίδας, ενός ισόπλευρου τριγώνου δέκα σημείων σε διάταξη σε τέσσερις, οριζόντιες σειρές.


Το 10 είναι διπλάσιο του 5, και ήδη γνωρίζουμε ότι το 5 είναι ο αριθμός της πρώτης ολότητας, του πλήρους ανθρώπου, αφού είναι το άθροισμα των 4+1, της ύλης και του πνεύματος που αποτελούν όλα τα δημιουργημένα όντα.


Το δέκα δείχνει έτσι, για άλλη μια φορά τον εσωτερικό δυισμό καθενός από τα στοιχεία που αποτελούν το 5 και που εξισώνουν τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο, το σύμπαν με τον άνθρωπο.


Το 11 είναι ένας από τους τρεις Κυρίαρχους αριθμούς μαζί με το 22 και το 33. Όλοι οι Κυρίαρχοι αριθμοί έχουν μεγαλύτερο δυναμικό από τους άλλους αριθμούς. Οι αριθμολόγοι πιστεύουν, ότι τα άτομα που έχουν Κυρίαρχους αριθμούς στο αριθμολογιό τους προφίλ, έχουν έρθει σε αυτή τη ζωή για να μάθουν την κυριαρχία σε κάποιο τομέα και παράλληλα να βοηθήσουν την ανθρωπότητα.


Κάθε Κυρίαρχος αριθμός καλείται να γίνει ηγέτης και να ισορροπήσει το πνευματικό και υλικό κόσμο. Η πρόκλησή του είναι να ζήσει σύμφωνα με πνευματικές αρχές και να κάνει καλή χρήση της δύναμής του.


Το 11 είναι ο πρώτος αριθμός που ακολουθεί το 10. Σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, η σειρά των αριθμών από το 1 έως το 10 εξέφραζε “το άθροισμα όλων των πραγμάτων” δηλαδή ολόκληρο το δημιουργημένο κόσμο. Το 11, αφού βρίσκεται στην αρχή μιας ανώτερης σειράς αριθμών, συμβολίζει ένα επίπεδο γνώσεων υψηλότερο από το συνηθισμένο.


Ο αριθμός 22: Είναι από τους σπανιότερους αριθμούς. Μόνο το 2% του πληθυσμού περίπου μπορεί να έχει τον 22 αριθμό Ζωής. Είναι ένας ιδιαίτερα ισχυρός αριθμός. Τα πάντα είναι δυνατά για αυτόν στον κόσμο αυτό.


Τα πάντα είναι εφικτά για τον αριθμό 22. Ο αριθμός 22 είναι ο καθοδηγητής της ανθρωπότητας σε νέα επίπεδα. Το μόνο που ζητά είναι σεβασμό και διευκόλυνση στο έργο που προσφέρει. Δίνει πολύ σημασία στην εκπαίδευση και έχει εκπληκτική ικανότητα μάθησης. Μεγαλουργεί σε οτιδήποτε καταπιαστεί και δεν ανέχεται καμία καταπίεση.


Ο πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του αριθμού 22 είναι η έλλειψη συναισθημάτων. Θεωρεί τον έλεγχο των συναισθημάτων του ως το πιο σημαντικό σκοπό της ζωής του. Έχοντας την διαίσθηση του 22 και και την πρακτικότητα του 2+2=4 έχει πάντα μια πολύ πρακτική λύση να προσφέρει στα προβλήματα που ανατίθενται.


Έχει αρνητικότητες και ψεγάδια που χρειάζεται να περαστούν. Γνωρίζει την ιδιαιτερότητα του, αν όμως περιπέσει σε κατάσταση αρνητικότητας και ενδιαφερθεί περισσότερο για τον υλικό κόσμο, τότε θα είναι ότι χειρότερο μπορούμε να δούμε σε έναν αριθμό 4 μαζί με τον αριθμό 2.


Είναι ένας ισχυρός αριθμός με μεγάλη ευθύνη για την ανθρωπότητα. Ιδιαίτερα ευαίσθητος , διορατικό, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και με την τάση να κυριαρχεί στα συναισθήματά του.


Ο Αριθμός Πορείας ζωής “33” : Ο δημιουργικός αλτρουιστής.

Αν προσθέτοντας τους αριθμούς της ημερομηνίας γέννησής σας προκύψει το αριθμός 33 τότε σύμφωνα με την αριθμολογία, σκοπός σας είναι να σκορπίζετε παντού το φως τους και να εμπνέετε τους άλλους.


Ο Κυρίαρχος αριθμός 33 θεωρείτο ότι αντιπροσώπευε το ανώτατο δυνατό επίπεδο της ανθρώπινης συνειδητότητας. Γι’ αυτό έχει χαρακτηριστεί σχεδόν θεϊκός και ονομαζόταν αριθμός Αβατάρ.


Αυτός ο αριθμός βρίσκεται σε ένα διαρκές ταξίδι για να ανακαλύψει την ισχυρή θεραπευτική του ενέργεια μέσα από την αγάπη χωρίς όρους. Είναι ο υπέρμαχος των αδικημένων που πρόθυμα δίνει τον εαυτό του σε όλους όσους χρειάζονται βοήθεια.


Οι 33/6 μπορεί να υποφέρουν από την ολόψυχη ταύτισή τους με όσους τους έχουν ανάγκη. Λόγω ότι το 33 έχει σαν πυθμενικό τον αριθμό το (3+3=6) έχουν την τάση να επωμίζονται τα βάρη των άλλων και να είναι υπερβολικά υπεύθυνοι. Αυτό είναι ένα σημείο που χάνουν την ισορροπία τους.


Το 33 είναι ο δάσκαλος των δασκάλων. Σκοπός τους είναι να σκορπίζουν παντού το φως τους, να εμπνέουν τους άλλους, να δέχονται τα προβλήματα με υπομονή και αντοχή και να μην περιμένουν αμοιβή ούτε καν εκτίμηση από κανέναν. Να υπηρετούν με ανιδιοτελή αγάπη και να διδάσκουν ότι η ζωή μπορεί να είναι διασκεδαστική και γεμάτη αγάπη.


Τα άτομα που έχουν στο αριθμολογικό τους προφίλ τον αριθμό 33 δεν πρέπει να ξεχνούν ότι “όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο και ότι υπάρχει ένα θεϊκό σχέδιο για όλα στη ζωή.








  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...