Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

Η διαδικασία του θανάτου




 
Η διαδικασία του θανάτου

Θα κατανοήσουμε τελικά ότι το μοναδικό και βαρυσήμαντο γεγονός που τώρα τ' ονομάζουμε θάνατο είναι μια εύρυθμη διαδοχή σταδίων όπου η ψυχή εγκαταλείπει με τη σειρά καθένα από τα οχήματα που η ίδια έχει δημιουργήσει.

Η διαδικασία του θανάτου αρχίζει όταν η ψυχή αποσύρει την ενέργειά της από το πυκνό φυσικό σώμα. Αυτό μπορεί να καλύψει μια μεγαλύτερη ή μια μικρότερη χρονική περίοδο. Μια σειρά από καρδιακές προσβολές ή μια αρρώστια που σταθερά επιδεινώνεται μπορεί να είναι σημάδι ότι η ψυχή έχει αρχίσει αυτή τη διαδικασία. Αμέσως μόλις επέλθει ο θάνατος, τα λεπτά σώματα – δηλαδή το αστρικό και το νοητικό σώμα μέσα στο αιθερικό όχημα – αποσύρονται από το πυκνό φυσικό σώμα. Κι αυτό πάλι μπορεί να γίνει γρήγορα ή πιο αργά, αλλά οι Δάσκαλοι συμβουλεύουν να περιμένουμε να περάσουν τρεις ημέρες προτού γίνει η ταφή ή η αποτέφρωση (που είναι προτιμότερη) για να είναι βέβαιο ότι το αιθερικό σώμα έχει εντελώς αποσυρθεί από το πυκνό φυσικό του αντίστοιχο – το πυκνό φυσικό σώμα.

Η ατομική συνείδηση μένει τότε στο αιθερικό σώμα, το οποίο στη συνέχεια θ' αποβληθεί κι αυτό με τη σειρά του. Τα σωματίδια της ουσίας που απαρτίζουν το αιθερικό όχημα θα επιστρέψουν τότε και πάλι στον ωκεανό της αιθερικής ενέργειας που μας περιβάλλει. Η ταχύτητα αυτής της διάλυσης εξαρτάται από το κάρμα του ατόμου. Όταν το αιθερικό όχημα θα έχει πια αποβληθεί, το αστρικό περίβλημα δίνει στο άτομο συνείδηση στο αστρικό πεδίο, όπου θα παραμείνει για ένα διάστημα μέσα σ' ένα από τα εφτά αστρικά επίπεδα – εκείνο που αντιστοιχεί περισσότερο στην αστρική του φύση. Εκεί θα πρέπει και πάλι ν' αντιμετωπίσει τις επιθυμίες που κουβάλησε μαζί του από τη γήινη ζωή του και συχνά ο άνθρωπος παραμένει εγκλωβισμένος μέσα σ' αυτές.

Στους περισσότερους ανθρώπους, ο μεγαλύτερος φόβος απέναντι στο θάνατο έγκειται στην πεποίθησή τους ότι θα χάσουν την ταυτότητα και τη συνείδησή τους, ότι θα νιώσουν μοναξιά και θα πάψει η επαφή τους με οικογένεια και φίλους. Στην πραγματικότητα, μετά το θάνατο ο άνθρωπος, όχι μόνο δεν βιώνει τέτοια απώλεια, αλλά αντίθετα, ελευθερωμένος από τους περιορισμούς του φυσικού οχήματος, ανακαλύπτει ότι η συνειδητή του εγρήγορση εντείνεται σε απροσμέτρητο βαθμό. Βλέπει κι από τις δυο πλευρές: βλέπει και τον κόσμο των μορφών που μόλις άφησε και το νέο κόσμο όπου μόλις μπήκε, με ανθρώπους γύρω του οικείους, έτοιμους να τον καλωσορίσουν σ' αυτή την πιο ελεύθερη κατάσταση. Ταυτόχρονα, μπορεί ακόμα να συντονίζεται στα συναισθήματα και στις σκέψεις εκείνων που άφησε πίσω του. Ο θάνατος, όχι μόνο δεν είναι μια τραυματική εμπειρία, αλλά για πολλούς έρχεται τόσο γλυκά και ομαλά ώστε δεν συνειδητοποιούν ότι είναι νεκροί, και χρειάζονται τότε τη βοήθεια εκείνων που έχουν ως έργο τους να τους κάνουν γνωστό αυτό το γεγονός. Υπάρχουν μαθητές, μύστες και μερικοί Δάσκαλοι που δρουν στο αστρικό επίπεδο, προστατεύοντας τους ανθρώπους και βοηθώντας τους ν' αποχτήσουν επίγνωση του θανάτου τους.

Στο αστρικό επίπεδο ο άνθρωπος κάνει ό,τι κανονικά θα έκανε αν ήταν ενσαρκωμένος στο φυσικό επίπεδο. Αν η συνείδηση είναι πολύ εστιασμένη στο αστρικό, με πολύ λίγο νοητικό εστιασμό, το άτομο μπορεί να παραμείνει στο αστρικό πεδίο για πολύν καιρό – "πολύν καιρό" σύμφωνα με το δικό μας τρόπο σκέψης, αφού, έξω από τη σφαίρα του φυσικού εγκεφάλου, "χρόνος" δεν υπάρχει. Αν και η ζωή στο αστρικό επίπεδο είναι γεγονός, όπως γεγονός είναι και η ζωή στο πυκνό φυσικό επίπεδο, δεν παύει ωστόσο να είναι μόνο πλάνη. Όλες οι ελπίδες, οι φόβοι κι η επιθετικότητά μας, τα μίση, οι ζήλιες και τα πάθη μας, σχηματίζουν ισχυρές μορφές σκέψης που αργά ή γρήγορα πρέπει να διαλυθούν. Έτσι, η μόνη κόλαση που υπάρχει είναι εκείνη που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε στα αστρικά επίπεδα. Η κόλαση που βρίσκουμε μπροστά μας είναι μια κόλαση καμωμένη από τις δικές μας επιθυμίες, τις δικές μας ωμότητες, τη δική μας χωριστότητα και τις δικές μας μνησικακίες και φόβους που ενοικούν το αστρικό πεδίο. Αυτή η αρχή βρίσκεται πίσω από τη συμβουλή των Δασκάλων να μάθουμε να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις.

Πεθαίνοντας συνειδητά

   Για τον ίδιο λόγο είναι επίσης σημαντικό ν' ανεβάσουμε τη συνείδη

ση όσο πιο ψηλά γίνεται την ώρα του θανάτου, χρησιμοποιώντας το τελευταίο ανακλαστικό των νεύρων για να ωθήσουμε τη συνείδηση να περάσει πέρα από τα αστρικά και τα κατώτερα νοητικά επίπεδα και να φτάσει στα ανώτερα νοητικά, όσο γίνεται πιο ψηλά, πιο γρήγορα και πιο συνειδητά. Θα πρέπει, συνεπώς, να γίνεται ειδική προετοιμασία για το θάνατο, και στο μέλλον οι άνθρωποι θα διδάσκονται πώς να πεθαίνουν συνειδητά για να μπορούν να το κάνουν αυτό.


Μετά το θάνατο του φυσικού σώματος, το άτομο παραμένει σ' εκείνα τα αστρικά επίπεδα που αντιστοιχούν περισσότερο στο σημείο της εξέλιξης όπου πέτυχε να φτάσει στη φυσική ζωή του. Σ' αυτά τα λεπτά επίπεδα, οι ικανότητες της αντίληψής μας ελευθερώνονται από τη διαδικασία της σκέψης και των συλλογισμών που λειτουργούν μέσ' από το φυσικό εγκέφαλο. Εκεί κάθε γνώση και κάθε εμπειρία τη βλέπουμε, την ακούμε, τη νιώθουμε και τη γνωρίζουμε άμεσα, μ' ολόκληρη τη σημασία της. Υπάρχει ακαριαία αντίληψη, γνώση και ομορφιά, κι ένας τύπος χαράς κι απελευθέρωσης που όμοιές τους δεν μας είναι δυνατόν να γνωρίσουμε στο υλικό επίπεδο.

Μια κατάσταση έκστασης

Στα ανώτερα αστρικά επίπεδα αυτή η άμεση εμπειρία έχει έναν πιο εκστατικό χαρακτήρα, μιαν ανώτερη, πιο εκλεπτυσμένη συναισθηματική φύση, που αντιστοιχεί στα ανώτερα αστρικά επίπεδα του κέντρου της καρδιάς. Ο άνθρωπος που πριν από το θάνατο έφτασε σ' ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης, βιώνει μια σχεδόν διαρκή έκσταση και χαρά σ' αυτά τα επίπεδα, μια αίσθηση ομορφιάς και λαμπρότητας που είναι η αντανάκλαση, σ' αυτό το επίπεδο, της αγάπης-σοφίας ή "μπούντι". Στην πραγματικότητα, "μπούντι" είναι μια κατάσταση εκστατικής αγαλλίασης που μπορεί να βιωθεί και στο φυσικό επίπεδο, όταν ο άνθρωπος πετύχει έναν υψηλό βαθμό βουδικής επαφής στη διάρκεια του διαλογισμού.

Η εμπειρία που βιώνει το άτομο στο νοητικό επίπεδο είναι εντελώς διαφορετικού είδους. Εδώ είναι λιγότερο ζήτημα έκστασης και περισσότερο γνώσης ή σοφίας. Σ' αυτό το επίπεδο μπορεί κανείς να γνωρίσει όχι μόνο έκσταση αλλά και τη μεγάλη σημασία και το νόημα που κρύβονται πίσω της. Ο αρκετά εξελιγμένος, ο ενορατικά συνειδητός, κατανοεί αυτό το νόημα και το Σκοπό και τη Θέληση του Θεού.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

  Μήνυμα Ιησού “Κάτοικος των δύο κόσμων” : Η αποστολή του εργάτη του φωτός !! Είμαι ο Ιησούς ερχόμενος ξανά.. . Αγαπητοί φίλοι, είμαι ο...