Ποιους έχω διαλέξει για συνοδοιπόρους στη ζωή μου; Μέρος Β΄

Ποιους έχω διαλέξει για συνοδοιπόρους στη ζωή μου; Με την Αναδρομή μπορώ να θυμηθώ! Μέρος Β΄

Αν κάποιος τα ακούσει όλα αυτά για πρώτη φορά μπορεί να του φανούν τρομερά περίπλοκα, αν όμως σκεφτούμε για μια στιγμή πόσο απίστευτα περίπλοκη είναι η διαδικασία που παράγει μία λέξη ή τον αριθμό των λειτουργιών που πρέπει να γίνουν για να κάνουμε ένα βήμα, θα καταλάβουμε ότι το σύστημα αυτό των ενσαρκώσεων δεν είναι ουσιαστικά τόσο περίπλοκο. Αυτά τα φυσικά συμβάντα, όπως είναι το βήμα ή η ομιλία, τα παίρνουμε σαν δοσμένα επειδή μας είναι πολύ γνωστά, όμως και τα μη υλικά συμβάντα είναι εξίσου πραγματικά.

Αφού δεν είμαστε τέλειοι από όλες τις απόψεις σαν Ψυχές, αλλά μάλλον προσπαθούμε να φτάσουμε σε μια τελείωση όμοια με του Θεού, μπορεί να κάνουμε κάποια λάθη στην αξιολόγηση και στις επιλογές μας. Μπορεί να διαλέξουμε λάθος άτομο για να ζήσουμε μαζί του ή να κάνουμε λάθος επιλογές σε κάποιο άλλο επίπεδο. Στους πρώτους μήνες της ζωής, μια τέτοια συνειδητοποίηση μας επιτρέπει να αφήσουμε το σώμα αρκετά εύκολα, προς μεγάλη θλίψη των γονιών. Μερικές φορές αφήνουμε την μελλοντική μητέρα να αναλάβει την ευθύνη της απόφασης και να κάνει έκτρωση.

 Η Ψυχή δεν καταστρέφεται σε καμία περίπτωση, αφού η ενέργεια— και ιδιαίτερα η ενέργεια της Ψυχής— δεν μπορεί να καταστραφεί ακόμη και αν καταστραφεί το σώμα. Κάθε ρήξη του συμβολαίου μιας σχέσης, είτε αυτή γίνεται με την έκτρωση, είτε τον πρόωρο θάνατο, είτε με την διάλυση ενός γάμου με κάποιο "διαζύγιο, αποτελεί μια αμοιβαία συμφωνία σε κάποιο επίπεδο συνειδητότητας, με τον ίδιο τρόπο που η αρχική σύνταξη του συμβολαίου έγινε με αμοιβαία συγκατάθεση.

Πάντα οι σχέσεις αρχίζουν και τελειώνουν με έναν σταδιακό τρόπο. Δεν υπάρχουν ξαφνικές αποφάσεις, αλλά ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα στο οποίο εξετάζονται διάφοροι παράγοντες. Η γέννηση και ο θάνατος είναι δύο προφανείς περίοδοι στις οποίες γίνεται το ζύγισμα όλων των παραγόντων και η λήψη των αποφάσεων.

Άτομα που έχουν πεθάνει κλινικά πάνω στο χειρουργικό τραπέζι περιέγραψαν πως ένιωσαν να βγαίνουν από το σώμα τους και μετά, εξετάζοντας όλους τους παράγοντες αποφάσισαν να επιστρέψουν στο υλικό σώμα για να τελειώσουν αυτό που είχαν αρχίσει. Η είσοδος στο έμβρυο ακολουθεί το ίδιο πρότυπο, και μερικές φορές χρειάζονται πολλοί μήνες για να ληφθεί η τελική απόφαση.

 

Πολλοί που έχουν κάνει αναδρομή, έχουν περιγράψει την είσοδο και την έξοδο από ένα νέο σώμα: προφανώς μοιάζει πολύ με την είσοδο και έξοδο από τις καταστάσεις της εγρήγορσης και του ονείρου. Αρκετά άτομα έχουν περιγράψει την διαδικασία αυτή λέγοντας ότι μοιάζει σαν να συντονίζεις το ραδιόφωνο σε έναν σταθμό που σβήνει και ξανακούγεται. Φαίνεται πως η τελική δέσμευση για την παραμονή στο νέο σώμα γίνεται μόνο αφού περάσουν αρκετοί μήνες ζωής μέσα σε αυτό. Υπάρχει μια γενική τάση όπου τα άτομα που ενδιαφέρονται πολύ για την ασφάλεια και που έχουν υλιστικές τάσεις εισέρχονται νωρίς στο αναπτυσσόμενο έμβρυο, ενώ εκείνα που είναι «ελεύθερα πνεύματα» (δημιουργικά, φιλοσοφικά και διαισθητικά) μπαίνουν σε κατοπινό στάδιο της εγκυμοσύνης.

Σε όποιο σημείο και να μπει η Ψυχή στο νέο σώμα, εμφυτεύει μαζί και όλες τις παλιές της εμπειρίες. Ο νέος εγκέφαλος έχει πλήρη επίγνωση για ένα σύντομο διάστημα όλων των παλιών καταστάσεων, αλλά αυτή η υπερσυνειδητότητα σβήνει σταδιακά καθώς γίνεται ισχυρότερη η εστίαση της συνειδητότητας στην τωρινή πραγματικότητα. Οι αισθήσεις «ανυπομονούν» να βιώσουν τα πάντα και οι γονείς γενικά δεν ενθαρρύνουν τέτοιες φαντασιώσεις στα παιδιά —πράγμα που, φυσικά, καταπνίγει όλες τις παλιές αναμνήσεις, το υλικό από το οποίο γεννιέται η φαντασία.

Η εναρμόνιση με όλα αυτά τα παλιά επίπεδα γίνεται απαραίτητη όταν κουβαλάμε μέσα μας ισχυρές συναισθηματικές φορτίσεις που δεν επιτρέπουν την πλήρη ανταπόκριση στον τωρινό χρόνο. Με την αναδρομή το άτομο ανακαλύπτει και πάλι αυτά τα τραύματα των προηγούμενων ζωών και ελευθερώνεται απ' αυτά. Κάποιες ακατανόητες σχέσεις που μπορεί να αποτελούν μέρος αυτού του «μπλοκαρίσματος» αναγνωρίζονται και, μέσα από μια δημιουργική ανταπόκριση στο παρόν, οι ίδιες αυτές Ψυχές γίνονται όργανα ανάπτυξης αντί για εμπόδια στην πρόοδο. Οι σχέσεις πρέπει πάντα να μας βοηθούν να αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο και να ενθαρρύνουμε την πνευματική, νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη.

Αν κάποιος τα ακούσει όλα αυτά για πρώτη φορά μπορεί να του φανούν τρομερά περίπλοκα, αν όμως σκεφτούμε για μια στιγμή πόσο απίστευτα περίπλοκη είναι η διαδικασία που παράγει μία λέξη ή τον αριθμό των λειτουργιών που πρέπει να γίνουν για να κάνουμε ένα βήμα, θα καταλάβουμε ότι το σύστημα αυτό των ενσαρκώσεων δεν είναι ουσιαστικά τόσο περίπλοκο. Αυτά τα φυσικά συμβάντα, όπως είναι το βήμα ή η ομιλία, τα παίρνουμε σαν δοσμένα επειδή μας είναι πολύ γνωστά, όμως και τα μη υλικά συμβάντα είναι εξίσου πραγματικά.

Αφού δεν είμαστε τέλειοι από όλες τις απόψεις σαν Ψυχές, αλλά μάλλον προσπαθούμε να φτάσουμε σε μια τελείωση όμοια με του Θεού, μπορεί να κάνουμε κάποια λάθη στην αξιολόγηση και στις επιλογές μας. Μπορεί να διαλέξουμε λάθος άτομο για να ζήσουμε μαζί του ή να κάνουμε λάθος επιλογές σε κάποιο άλλο επίπεδο. Στους πρώτους μήνες της ζωής, μια τέτοια συνειδητοποίηση μας επιτρέπει να αφήσουμε το σώμα αρκετά εύκολα, προς μεγάλη θλίψη των γονιών. Μερικές φορές αφήνουμε την μελλοντική μητέρα να αναλάβει την ευθύνη της απόφασης και να κάνει έκτρωση. 

Η Ψυχή δεν καταστρέφεται σε καμία περίπτωση, αφού η ενέργεια— και ιδιαίτερα η ενέργεια της Ψυχής— δεν μπορεί να καταστραφεί ακόμη και αν καταστραφεί το σώμα. Κάθε ρήξη του συμβολαίου μιας σχέσης, είτε αυτή γίνεται με την έκτρωση, είτε τον πρόωρο θάνατο, είτε με την διάλυση ενός γάμου με κάποιο "διαζύγιο, αποτελεί μια αμοιβαία συμφωνία σε κάποιο επίπεδο συνειδητότητας, με τον ίδιο τρόπο που η αρχική σύνταξη του συμβολαίου έγινε με αμοιβαία συγκατάθεση.

Πάντα οι σχέσεις αρχίζουν και τελειώνουν με έναν σταδιακό τρόπο. Δεν υπάρχουν ξαφνικές αποφάσεις, αλλά ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα στο οποίο εξετάζονται διάφοροι παράγοντες. Η γέννηση και ο θάνατος είναι δύο προφανείς περίοδοι στις οποίες γίνεται το ζύγισμα όλων των παραγόντων και η λήψη των αποφάσεων.

Άτομα που έχουν πεθάνει κλινικά πάνω στο χειρουργικό τραπέζι περιέγραψαν πως ένιωσαν να βγαίνουν από το σώμα τους και μετά, εξετάζοντας όλους τους παράγοντες αποφάσισαν να επιστρέψουν στο υλικό σώμα για να τελειώσουν αυτό που είχαν αρχίσει. Η είσοδος στο έμβρυο ακολουθεί το ίδιο πρότυπο, και μερικές φορές χρειάζονται πολλοί μήνες για να ληφθεί η τελική απόφαση.

Πολλοί που έχουν κάνει αναδρομή, έχουν περιγράψει την είσοδο και την έξοδο από ένα νέο σώμα: προφανώς μοιάζει πολύ με την είσοδο και έξοδο από τις καταστάσεις της εγρήγορσης και του ονείρου. Αρκετά άτομα έχουν περιγράψει την διαδικασία αυτή λέγοντας ότι μοιάζει σαν να συντονίζεις το ραδιόφωνο σε έναν σταθμό που σβήνει και ξανακούγεται. Φαίνεται πως η τελική δέσμευση για την παραμονή στο νέο σώμα γίνεται μόνο αφού περάσουν αρκετοί μήνες ζωής μέσα σε αυτό. 

Υπάρχει μια γενική τάση όπου τα άτομα που ενδιαφέρονται πολύ για την ασφάλεια και που έχουν υλιστικές τάσεις εισέρχονται νωρίς στο αναπτυσσόμενο έμβρυο, ενώ εκείνα που είναι «ελεύθερα πνεύματα» (δημιουργικά, φιλοσοφικά και διαισθητικά) μπαίνουν σε κατοπινό στάδιο της εγκυμοσύνης.

Σε όποιο σημείο και να μπει η Ψυχή στο νέο σώμα, εμφυτεύει μαζί και όλες τις παλιές της εμπειρίες. Ο νέος εγκέφαλος έχει πλήρη επίγνωση για ένα σύντομο διάστημα όλων των παλιών καταστάσεων, αλλά αυτή η υπερσυνειδητότητα σβήνει σταδιακά καθώς γίνεται ισχυρότερη η εστίαση της συνειδητότητας στην τωρινή πραγματικότητα. Οι αισθήσεις «ανυπομονούν» να βιώσουν τα πάντα και οι γονείς γενικά δεν ενθαρρύνουν τέτοιες φαντασιώσεις στα παιδιά —πράγμα που, φυσικά, καταπνίγει όλες τις παλιές αναμνήσεις, το υλικό από το οποίο γεννιέται η φαντασία.

 

Η εναρμόνιση με όλα αυτά τα παλιά επίπεδα γίνεται απαραίτητη όταν κουβαλάμε μέσα μας ισχυρές συναισθηματικές φορτίσεις που δεν επιτρέπουν την πλήρη ανταπόκριση στον τωρινό χρόνο. Με την αναδρομή το άτομο ανακαλύπτει και πάλι αυτά τα τραύματα των προηγούμενων ζωών και ελευθερώνεται απ' αυτά. Κάποιες ακατανόητες σχέσεις που μπορεί να αποτελούν μέρος αυτού του «μπλοκαρίσματος» αναγνωρίζονται και, μέσα από μια δημιουργική ανταπόκριση στο παρόν, οι ίδιες αυτές Ψυχές γίνονται όργανα ανάπτυξης αντί για εμπόδια στην πρόοδο. Οι σχέσεις πρέπει πάντα να μας βοηθούν να αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο και να ενθαρρύνουμε την πνευματική, νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη.

Ποιους έχω διαλέξει για συνοδοιπόρους στη ζωή αυτή ; Μέρος Α !!!

Ποιους έχω διαλέξει για συνοδοιπόρους στη ζωή αυτή ;

Μέρος  Α΄

Οι σχέσεις του παρελθόντος, μας δίνουν έξι δυνατότητες για αυτοσυνείδηση. Οι άνθρωποι με τους οποίους «συνταξιδεύουμε» παίζουν τους παρακάτω ρόλους:

1.      Καθρέφτης: αντανακλούν μια εικόνα του ποιοι είμαστε και πού βρισκόμαστε σε όλους τους τομείς ανάπτυξης, με τη σύγκριση και την αντίθεση.

2.      Καταλύτης: μας δίνουν την κινητήρια σπίθα στην αναζήτηση για εκπλήρωση.

3.      Οδηγός: μας δείχνουν τον δρόμο.

4.     Σύμμαχος: είναι τα άτομα στα οποία έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη, με τα οποία μπορούμε να είμαστε ολοκληρωτικά ο εαυτός μας.

5.      Χορηγός: αυτοί που καλύπτουν τις ανάγκες μας.

6.     Δάσκαλος: το άτομο που μας διευκολύνει να δούμε πιο καθαρά.

Ο τρόπος που διαλέγουμε τους γονείς μας εκφράζει όλες τις δυνατότητες των προηγούμενων σχέσεων, γιατί γνωρίζουμε τα πάντα για τους μελλοντικούς γονείς μας πριν τους επιλέξουμε. Σαν ψυχικές οντότητες μπορούμε να «δοκιμάσουμε το νερό» πριν βουτήξουμε μέσα.

Οι αναδρομές έχουν αποδείξει ότι κάθε άτομο εξετάζει όλους τους δυνατούς παράγοντες, το φύλο, την εθνικότητα, το περιβάλλον, την κληρονομικότητα, τις ιστορικές συνθήκες— οι σχέσεις όμως είναι το σημαντικότερο στοιχείο για την επιλογή των γονιών μας.

 Η ανάγκη να είμαστε με ένα συγκεκριμένο άτομο ή ομάδα ατόμων είναι πολύ έντονη και παίζει σημαντικό ρόλο στην επιλογή μας. Η επιλογή που κάνουμε συμπεριλαμβάνει τις περιστάσεις και τις σχέσεις που θα μας δώσουν το είδος της ανάπτυξης που θέλουμε. Αν δούμε το γήινο επίπεδο σαν το πανεπιστήμιο της ανάπτυξης, μπορούμε να πούμε ότι προχωρούμε από την μία τάξη στην επόμενη, από τον έναν τομέα ζωής στον επόμενο, εφ" όσον μάθουμε τα μαθήματα της προηγούμενης τάξης. 

Είτε τα καταφέρνουμε καλά και συνεχίζουμε, είτε «ξαναπηγαίνουμε» στην ίδια τάξη με ένα μίγμα από νέους και γνωστούς συμμαθητές και δασκάλους. Εμείς είμαστε εκείνοι που αποφασίζουμε για το αν θα προχωρήσουμε πιο κάτω ή όχι. Ορισμένες πράξεις είναι σίγουρο ότι μας καθυστερούν: ο εγωισμός, ο φόβος, η αρνητικότητα, η κτητικότατα και τα παρόμοια.

Αν αυτοκτονήσουμε, ή σκοτώσουμε κάποιον, είναι σίγουρο ότι θα παραμείνουμε εκεί που είμαστε. Ή αυτοκτονία είναι σαν να εγκαταλείπεις τα μαθήματα πριν την αποφοίτηση. (Στο σχολείο της ζωής δεν υπάρχουν κοινωνικές προαγωγές, ούτε ειδικές περιπτώσεις, ούτε πρόοδος με πλάγιους τρόπους). Εκείνο που καθορίζει πότε θα προχωρήσουμε πάρα κάτω είναι μόνο η ατομική ευθύνη. Μερικές φορές μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια από το μη υλικό επίπεδο, αλλά ακόμη και μ' αυτές τις συμβουλές η τελική απόφαση είναι δική μας και το παιχνίδι που παίζεται είναι η αντιμετώπιση των προκλήσεων και η υπερνίκηση των δυσκολιών.

Όταν διαλέγουμε να γεννηθούμε σε μια συγκεκριμένη οικογένεια δεν το κάνουμε πάντα επειδή θέλουμε να ζήσουμε μαζί με τους συγκεκριμένους γονείς, -μπορεί η επιλογή να γίνει επειδή θέλουμε να ζήσουμε με ένα μεγαλύτερο αδελφό ή αδελφή, με ένα φίλο των γονιών ή με ένα άλλο παιδί που δεν έχει γεννηθεί ακόμη.- Το θέμα είναι ότι ψάχνουμε για τον κοντινότερο δυνατό φορέα εκείνου που επιθυμούμε. Φυσικά, η τελική απόφαση γίνεται με αμοιβαία συμφωνία. 

Η απόφαση και το συμβόλαιο γίνεται με τηλεπαθητική επικοινωνία με τους γονείς, πριν από την είσοδο στο αναπτυσσόμενο έμβρυο. Μερικές φορές, προφανώς, η ανάγκη των γονιών για μια συγκεκριμένη Ψυχή είναι ισχυρότερη από την επιθυμία της Ψυχής που ενσαρκώνεται, αλλά το συμβόλαιο για τη γέννηση γίνεται πάλι με αμοιβαία συμφωνία. Κανείς δεν μπορεί ποτέ να ενσαρκωθεί ενάντια στη θέλησή του, ούτε και ενσαρκωνόμαστε ποτέ με γονείς που δεν μας θέλουν.

Τα επτά σώματα μου! Ποιά είναι και πώς να τα αναγνωρίσω.

Τα επτά σώματα μου! Ποιά είναι και πώς να τα αναγνωρίσω.

  

1.     Το Φυσικό σώμα.

Το φυσικό σώμα είναι θα λέγαμε η άγκυρα του Ανώτερού μου εαυτού, για να εξερευνήσει το μυστήριο της ύπαρξής μου, μέσα από την φυσική υπόσταση ενός υλοποιημένου σώματος. Είναι ειδικά προγραμματισμένο και δομημένο έτσι ώστε να ενεργοποιείται  μέσα από την επαφή και την αφή λίγα λεπτά αφού γεννηθεί. Κρατάει μνήμες από αυτήν και από περασμένες ζωές.

2.     Το Αιθερικό ή Αστρικό σώμα.

Η πλειοψηφία του Κάρμα, το οποίο είναι μια δομημένη αντίληψη της συμπαντικής ροής ενέργειας η οποία δημιουργήθηκε από λανθασμένη αντίληψη, είναι φυλακισμένη στο αστρικό μας σώμα, και μόνο μια μικρή στο φυσικό μας. Αποτελείται από γαλαζωπές γραμμές φωτός. Δημιουργεί τα σημεία του βελονισμού στο σώμα μας και επίσης τα κύρια και δευτερεύοντα Chakras , καθώς αυτές οι ενεργειακές γραμμές διασταυρώνου η μία την άλλη. Όπου διασταυρώνονται επτά φορές, υπάρχει ένα σημείο βελονισμού. Όπου διασταυρώνονται 13 φορές υπάρχει ένα δευτερεύον chakra, και όπου διασταυρώνονται 20 φορές υπάρχει ένα κυρίως chakra. Αυτό το Σώμα θα λέγαμε ότι είναι γραμμικό και βρίσκεται τοποθετημένο 2,5 με 3 εκατοστά έξω από το φυσικό μας σώμα.

 

3.     Το Συναισθηματικό σώμα.

Αυτό είναι και το αυρικό μας πεδίο. Παλαιά τραύματα βρίσκονται εκεί παγιδευμένα στα τρία πρώτα σώματα μας ( Φυσικό, Αιθερικό και Συναισθηματικό). Με αυτόν τον τρόπο καθώς ξεπερνάμε το παρελθόν μας και εξισορροπούμε την προσωπικότητά μας και το ΕΓΩ, αυτό το σώμα γίνεται πιο διαυγές και καθαρό. Είναι ένα πεδίο ευμετάβλητο και ρευστό και βρίσκεται 30 με 35 εκατοστά έξω από το φυσικό μας σώμα.

4.     Το Νοητικό σώμα.

Καθώς εξισορροπούμε τα τρία προηγούμενα σώματα, και το αριστερό και δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου μας, το νοητικό μας σώμα καταφέρνει να δημιουργεί μπλοκαρίσματα στα υψηλότερα μας σώματα. Και αυτό το σώμα θεωρείται και είναι γραμμικό και είναι και αυτό τοποθετημένο 30 με 35 εκατοστά ε΄ξω από το φυσικό μας σώμα.

 

5.     Το Πνευματικό-Συναισθηματικό σώμα.

Όταν καταφέρουμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό το σώμα ξεκινάμε να ζούμε στον άχρονο, αιώνιο χρόνο ο οποίος μας ευθυγραμμίζει με το άπειρο. Το σώα αυτό είναι ένα ρευστό ενεργειακό πεδίο το οποίο εκτείνεται περίπου 49 με 50 εκατοστά έξω από το φυσικό μας σώμα.

6.     Το Πνευματικό-Νοητικό σώμα.

Οι πληροφορίες που βρίσκονται μέσα σε αυτό το σώμα είναι και οι καθοριστικές σχετικά με το αποτύπωμα αυτής της ζωής. Όταν αποκτηθεί πρόσβαση σε αυτό το σώμα ξεκινάμε να βλέπουμε μέσα από μια κοσμική προοπτική. Ξεκινάμε να αντιλαμβανόμαστε την αθωότητα και την αξία κάθε ζωής καθώς αυτή καθρεφτίζει στο άπειρο και αιώνιο, όλα αυτά που είναι και όλα αυτά που δεν είναι. Κατανοούμε ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει καμία ενοχή , καθώς όλη η κριτική διάθεση εξαφανίζεται και διαλύεται. Αυτό το σώμα είναι γραμμικό και βρίσκεται τοποθετημένο 48 με 49 εκατοστά έξω από το φυσικό μας σώμα.

7.     Το Πνευματικό σώμα.

Αποτελείται από τρισεκατομμύρια μικρές ίνες φωτός που λάμπουν και ακτινοβολούν έξω, γύρω και σε όλες τις κατευθύνσεις από το ζωτικό κέντρο του σώματός μας. Αυτό είναι μια μπάλα φωτός στο μέγεθος ενός μεγάλου γκρέιπφρουτ. Έχει δοθεί , μέσα από ανώτερη επικοινωνία με τα Αστρικά πεδία ότι από τον Μάιο του 2007 ( επίσης το νιώσαμε και βιωματικά ), μετακινήθηκε σιγά - σιγά για όλη την ανθρωπότητα από το σημείο πίσω από τον ομφαλό μας που βρισκόταν , στο κέντρο της καρδιάς μας. Κάθε ζων οργανισμός μέσα στον κόσμο μας έχει μια συχνότητα συνειδητότητας ανάμεσα σε αυτό το πνευματικό σώμα.

 Και αυτό ακριβώς είναι που μας καθιστά έναν μικρόκοσμο. Αυτό ακριβώς το σώμα χρησιμοποιούν οι Σαμάνοι για να ανταλλάσουν σώματα με τα ζώα, με την συνειδητότητα των ζώων ή άλλων μορφών ζωής και αυτό χρησιμοποιούν για να αποκτήσουν πρόσβαση σε παράλληλες συνειδητότητες.  

 Μετακινούν ένα σημείο «φωτισμένο» που ονομάζεται σημείο «συνάθροισης». Αυτό βρίσκεται τοποθετημένο περίπου λίγα εκατοστά πίσω από την καρδιά και λίγο προς τα αριστερά . Αυτό το σώμα, είναι ένα γραμμικό ενεργειακό πεδίο φωτός που ακτινοβολεί από το σημείο πίσω από το κέντρο της καρδιάς του Φυσικού μας σώματος.

 Το σημείο «συνάθροισης» βρίσκεται στο εξωτερικό χείλος του έβδομου φωτεινού μας σώματος ( Πνευματικό σώμα ) και είναι ένα φωτισμένο σημείο που καθορίζει σε ποια πραγματικότητα είμαστε κάθε φορά. Αν αυτό το σημείο μετακινηθεί , το Σύμπαν, που μοιάζει να είναι σταθερό εξαφανίζεται και μια άλλη πραγματικότητα εμφανίζεται. Είναι σαν να έχουμε πρόσβαση σε διαφορετικές ολογραφικές εμπειρίες. Κάθε μικρή μετακίνηση αυτού του σημείου μας βάζει και σε μια άλλη συνειδητότητα όπως ακριβώς και στον διαλογισμό.

Με την πρακτική εξάσκηση μπορούμε να μεταβούμε σε μια προσωρινή διαλογιστική κατάσταση ακόμα και αν εκείνη την στιγμή πηγαίνουμε να παραλάβουμε την αλληλογραφία μας από το κουτί της.  Προσωρινά διακόπτουμε την ένταση του αριστερού μέρους του εγκεφάλου μας το οποίο εξηγεί με την λογική , δίνοντάς μας ακριβείς πληροφορίες σχετικά με το άγνωστο.

Μεγάλη ποσότητα ενέργειας έρχεται από τα σώματα 5, 6 και 7. Κατά συνέπεια αν τα περισσότερα σώματά μας βιώνουν περιορισμούς κουραζόμαστε εύκολα επειδή η ροή της ενέργειάς μας από τα ανώτερα πεδία μπλοκάρει. Το συναισθηματικό μας σώμα είναι ιδιαίτερα  σημαντικό στο να επιτρέπει την ροή αυτή της ενέργειας.