Η Αφύπνιση

Αφύπνιση σημαίνει παρατήρηση, αναζήτηση, αυτογνωσία.

Ο αναζητητής που έχει βάλει στόχο και προορισμό του να φθάσει στην πηγή της προέλευσής του. Το άτομο αυτό που είναι γεμάτο από ερωτηματικά που έχουν ξυπνήσει μέσα του, όπως, από Που Έρχομαι, γιατί Είμαι Εδώ, και που Πηγαίνω. Αυτός που ξεκινά μια διαδρομή να αναγνωρίσει εκ των έσω τον εαυτόν του και την σχέση του με ότι υπάρχει γύρω του. Αυτός που έχει αυτά τα ερωτηματικά, λέμε, ότι πορεύεται στο μονοπάτι της αφύπνισης

Το πρώτο βήμα για να μπει κάποιος μέσα στο μονοπάτι της αφύπνισης και να βιώσει το ποιος είναι πραγματικά, να γευτεί την αλήθεια, είναι η αυτοσυγκέντρωση και η αυτογνωσία. Όπως ο γιατρός κάνει τις ενδοσκοπήσεις με απόλυτη προσοχή και ηρεμία, αυτό οφείλει να κάνει και ο ενδιαφερόμενος αναζητητής της αλήθειας. Αυτό δεν θα μπορέσει κανείς να το καταφέρει, όσα βιβλία και αν διαβάσει, αλλά και ούτε με το να φοιτήσει σε μεγάλα πανεπιστήμια. Όλη αυτή η εργασία ξεκινά από μέσα του. Μέχρι αυτή τη στιγμή που ο αναζητητής αποφασίζει αυτή την εξερεύνηση, προσπαθούσε να βρει τον αληθινό εαυτό του μέσα από το περιβάλλον του, την κοινωνικότητά του και γενικά από εξωτερικούς παράγοντες. Τα μεγάλα σπίτια, τα ακριβά αυτοκίνητα, η πολυδάπανες διακοπές σε μυθικά μέρη, τα μεγαλεία αυτά τον μεθούσαν και τον ανέβαζαν ψηλά με την ανεμόσκαλα. Όλα αυτά προσφέρουν παροδικές στιγμές χαράς και κάνουν τον άνθρωπο να αισθάνεται ευτυχισμένος. Δεν του προσφέρουν όμως τίποτα που να αγγίζει την αιωνιότητα, γιατί όλα κάποια στιγμή τελειώνουν και γυρίζει πίσω στην αρχική του κατάσταση.

Η φιλοδοξία, ο εγωισμός, η απληστία για κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο, πίστευε ότι θα τον ανέβαζαν στους ουρανούς ψηλά και θα έμενε εκεί για πάντα. Οραματίζεται τον εαυτόν να απολαμβάνει με περηφάνια την επιτυχία του και το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα.

Το μυαλό του είναι υποδουλωμένο και εγκλωβισμένο μέσα στα δίχτυα της προσκόλλησης από τις γήινες απολαύσεις. Έχει χτίσει τείχη γύρω του για να μην ενοχλείται. Ζει μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν αφήνει να μπει μέσα καθόλου ο ήλιος της αγάπης, της συμπόνοιας, της προσφοράς. Με τον καιρό μέσα σε αυτό το περιβάλλον θα επέλθει ο κορεσμός και η θλίψη σαν μια μεγάλη καταχνιά που θα γεμίσει το χώρο αυτό που ζει μια ψυχή ζωντανή. Με τον καιρό ο χώρος αυτός να γεμίζει βρύα, να νερά του θα πρασινίσουν και θα σαπίσει.

Ο ήλιος της αλήθεια και της γνώσης έχει καλυφθεί από το ψεύτικο φως της εγωπάθειας, της αυτοσυντήρησης και της ασφάλειας. Ο αναζητητής του αληθινού φωτός θα πρέπει να βγει έξω από αυτόν τον περίγυρο. Να γκρεμίσει τα τείχη της λήθης, ανοίγοντας τις πρώτες χαραμάδες για να μπουν μέσα οι ακτίνες του ήλιου της αυτογνωσίας.

Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για το ξεκίνημα μιας νέας διαδρομής. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι αυτό είναι εύκολο και μπορεί να γίνει σε διάστημα λίγων ημερών. Εκείνο που εξαγνίζει, μετουσιώνει και λυτρώνει τον αναζητητή, είναι η αγάπη και το πάθος της ανακάλυψης για κάτι ποιο βαθύ και αληθινό.

Μέσα από την συνεχόμενη αναζήτηση της αλήθειας, θα αρχίζει να εμφανίζεται δειλά-δειλα η εσωτερική γαλήνη. Οι μορφές και οι ετικέτες καταρρίπτονται και εξαφανίζονται. Το μυαλό μετατρέπεται σε Νοητική Επίγνωση και καθοδηγείται από την καρδιά, την αγάπη. Παύει το μυαλό να είναι το αρχικό λειτουργικό μέρος. Παραχωρεί τα ινία στην Επίγνωση και συν-λειτουργεί με το Νου για την εκτέλεση του έργου των σκέψεων. Γίνεται ένας σωστός και υπέροχος συνεργάτης.

Ο στόχος και η επιθυμία για τον άνθρωπο που μπήκε σε αυτά τα μονοπάτια, θα τον οδηγήσουν στην επιστροφή του στην Πηγή της προέλευσής του, από εκεί που ξεκίνησε για να έρθει στην ενσάρκωση αυτή. Θα συμβούν πολλά και διάφορα στη ζωή μας, ευχάριστα και δυσάρεστα, τίποτα από αυτά δεν θα είναι τυχαία. Όταν είμαστε στο σημείο αναφοράς να αναγνωρίσουμε ότι αυτό που μας συμβαίνει δεν είναι τυχαίο, αυτό θα έχει ως βάση, ότι η αντίληψη μας ενεργεί θετικά και το εκλαμβάνει ως ένα μάθημα, ως αποστολή, ως εμπειρία να μην επαναληφθεί.

Αυτό που θα μπορούσε να δώσει κανείς ως εξήγηση για την αφύπνιση, είναι μια μετάβαση της αντίληψης. Θα λέγαμε μια αναβάθμιση της συνείδησης. Από την στιγμή που αφυπνίζεσαι παύεις να αντιλαμβάνεσαι τον εαυτόν σου ως μεμονωμένη οντότητα. Τον βλέπεις ως ένα μέρος του Όλου, το αισθάνεσαι ως Ένα με ότι βλέπεις γύρω σου.

Η πνευματική αφύπνιση δεν αποσκοπεί να γίνεις κάποιος άλλος που δεν είσαι, σε κάνει να ενθυμηθείς το Ποιος Είσαι. Την στιγμή που θυμάσαι, παύεις να βιώνεις τον διαχωρισμό του Εγώ. Αυτό που λέμε “Εγώ”, δεν είναι άλλο από ένα μηχανισμό του μυαλού που η χρήση του μας κρατά δέσμιους της ζωής. Το Εγώ μας σπρώχνει στην απομάκρυνσή από την πνευματική μας εξέλιξη.

Αφύπνιση σημαίνει να έχουμε πλήρη γνώση της αληθινής φύσης μας και να ζούμε σύμφωνα με την παρούσα πραγματικότητα του αληθινού εαυτού μας. Όταν το μυαλό αρχίζει να σπάει τα εμπόδια της ανασφάλειας, της αγωνίας, του θυμού, της απληστίας και του εγωισμού, τότε γινόμαστε γαλήνιοι, λογικοί, υγιέστεροι. Απελευθερώνεται ο εαυτός από την εφήμερη πραγματικότητα που ζει και αρχίζει να βλέπει καθαρά πως όλα αυτά που βιώνει, νιώθει ή σκέφτεται είναι κάτι διαφορετικό από την αληθινή του ύπαρξη. Αρχίζει να αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά την υπαρξιακή του ταυτότητα.

Η συνειδητή προσοχή που εκπορεύεται από το εσωτερικό του εαυτό ενεργοποιεί την πνευματική διαδικασία της μεταμόρφωσης μας. Αυτή η εσωτερική μεταμόρφωση αλλάζει όλη την προσωπικότητα του ατόμου. Τον φθάνει στο σημείο συνειδητότητας να αντιλαμβάνεται πως λειτουργεί το Εγώ.