Παραβολή - Του Κρυμμένου Θησαυρού:  (Ματθ.13-44)

Ένας θησαυρός πάντα είναι καλά κρυμμένος Αυτός που τον έχει δεν θα τον αφήσει απροστάτευτο. Θα τον φυλάσσει σαν κόρη οφθαλμού για να μη του τον κλέψουν και τον χάση. Αυτός ο θησαυρός γίνεται ένα με τον κάτοχό του. Μεταξύ τους υπάρχει η απόλυτη ένωση. Άλλωστε εκείνη την εποχή ήταν πολύ συχνές οι ληστείες, γιατί η χώρα δεχόταν μεγάλες επιδρομές ληστών. Να πούμε μάλιστα ότι οι άνθρωποι τότε το ποιο ασφαλές μέρος θεωρούσαν, να τον κρύψουν μέσα στη γη σε κάποιο χωράφι τους. Συνέβαινε όμως και το γεγονός πως άλλοτε ξεχνούσαν το μέρος που το έθαβαν στη γη και άλλοτε πέθαιναν, και κανείς δεν γνώριζε για το θαμμένο θησαυρό  εκτός από τον ιδιοκτήτη του. 

Αυτός που θα αγόραζε ή θα ενοικίαζε το άγονο αυτό χωράφι για να το καλλιεργήσει, υπήρχαν πολλές πιθανότητες το αλέτρι του να έφερνε στην επιφάνεια το θαμμένο θησαυρό. Έτσι γινόταν κάτοχος και πλούσιος μια ολόκληρης περιουσίας. Αυτό συνέβη με τον άνθρωπο αυτό που ενοικίασε ένα χωράφι  να το  καλλιεργήσει. Το αλέτρι του έφερε στην επιφάνεια ένα θαμμένο θησαυρό. Τότε έκπληκτος για αυτό που βγήκε το έβαλε σε ένα σημείο που να γνωρίζει ο ίδιος και επιστρέφει στο σπίτι του με νέα σχέδια.

Αποφασίζει να ξεπουλήσει ότι μικροχώραφα είχε για να αγοράσει αυτό το νέο αγρό. Άφηνε πολλούς έκπληκτους για την απόφασή του αυτή, γιατί αυτό φαινόταν ένα ξεροχώραφο, μια άγονη γη που δεν πρόσφερε τίποτα. Ο άνθρωπος αυτός όμως ξέρει τι κάνει. Αγοράζει το κομμάτι αυτό γης και γίνεται αυτός κάτοχος των τίτλων του. Τώρα πλέον μπορεί να μένει εκεί όσο χρονικό διάστημα θέλει και να ανιχνεύει προσεχτικά όλη την επιφάνεια για να ανακαλύπτει όσα περισσότερα μπορεί .

Με αυτή την παραβολή ο Ιησούς αναφέρεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Η Βασιλεία του Θεού είναι η πνευματική ένωση του ανθρώπου με το Θεό. Την ένωση αυτή ο Ιησούς μας την παρομοιάζει με κρυμμένο θησαυρό. Ποιος είναι αυτός που δεν θα έδινε και την ζωή του ακόμα, προκειμένου να βρει ένα τόσο μεγάλο θησαυρό. Αν το αναλύσει  κάποιος από την υλιστική του πλευρά, δεν θα μπορούσε να κοιμηθεί καμία νύχτα για όλη του τη ζωή ψάχνοντας όπου τον οδηγούσε ο νους του για να τον ανακαλύψει. 

Θα γινόταν ο εφιάλτης του για όλη του τη ζωή. Κρυμμένος,  απομονωμένος και με πλήρη μυστικοπάθεια από τους πάντες στην κοινωνία του, μέχρι να βρει το θησαυρό αυτό και να γίνει κάποιος που θα τον υπολογίζουν στην κοινωνία που ζει. Οι σκέψεις του διόγκωναν τις επιθυμίες του για το πως θα διαχειριζόταν αυτά τα χρήματα. Γιατί αυτός ο τύπος ανθρώπου, είναι λάτρης των χρημάτων και της ύλης. Εγωπαθείς, ατομιστής και μυστικοπαθής για το απόλυτα δικό του προσωπικό όφελος. Αυτός ο χαρακτήρας ανθρώπου είναι ανάμεσα στο πλήθος που ακούει τα λόγια του Θεού, αλλά τα ερμηνεύει όπως τα αντιλαμβάνεται το μυαλό του.

Στην προκειμένη παραβολή ο Κύριος αναφέρεται σε ένα θησαυρό που είναι κρυμμένος σε ένα χωράφι. Το θησαυρό αυτό τον βρήκε κάποιος λάτρης της αλήθειας και του λόγου του Θεού, ο οποίος γεμάτος χαρά θέλησε να αγοράσει αυτό το χωράφι. Αποφάσισε λοιπόν, να πουλήσει ότι είχε και δεν είχε για να αποκτήσει αυτό το χωράφι. Να αποκτήσει αυτό τον θησαυρό, ένα Θεϊκό δώρο που θα τον έκανε άξιο της  Βασιλείας του Θεού.

Αυτό το Θεϊκό δώρο, αυτόν τον κρυμμένο θησαυρό τον έχουμε όλοι μέσα μας κρυμμένο. Το χωράφι που βρίσκεται είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι η ψυχή μας που από γεννήσεώς μας το φέρει μέσα της. Βρίσκεται όμως σε λήθαργο. Είναι καλυμμένος με το πέπλο της λησμονιάς. Η καθημερινότητα της ζωής τον πλάνεψε και τον τύλιξε στα δίχτια της. Τα μάτια του κοιτούν αλλά δεν βλέπουν. Τα αυτιά του λαμβάνουν τον λόγο αλλά δεν τον αντιλαμβάνονται. Δεν ακούν αυτά που χρειάζεται να καταλάβουν. Η ύλη, η δόξα, το χρήμα και οι επιθυμίες της καταξίωσης στην κοινωνία που ζει, τον έχουν κάνει αλαζόνα και εγωιστή. Έχει πλανευτεί από τα εξωτερικά ακούσματα και έχει πιστέψει πως είναι κάποιος που γνωρίζει τη ζωή. Δεν υπάρχει χειρότερο ελάττωμα, από το μη γνωρίζεις, ότι δεν γνωρίζεις. Σοφό ρητό και πολύ αληθινό. 

Ο εγωκεντρικός χαρακτήρας που νομίζει ότι τα ξέρει όλα, είναι ένα άδειο ποτήρι που δεν του έχει μείνει μέσα ούτε σταγόνα νερό. Όταν ανακαλύψεις το νόημα του ερχομού σου σε αυτή τη ζωή, τότε βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι που θα σε οδηγήσει στο σωστό μέρος του χωραφιού σου και θα αρχίσεις να ψάχνεις. Όταν θα φθάσεις σε αυτό το σημείο, τότε θα αρχίσεις να βλέπεις χρυσές ακτίνες να ξεπροβάλλουν από μέσα σου. Όσο ποιο πολύ ψάχνεις τόσο περισσότερο θα λάμπει κάτι μέσα σου. Η λάμψει αυτή θα αρχίσει να εκπέμπεται προς τα έξω και θα αρχίσει να φωτίζει τους πλησίον σου και το περιβάλλον σου. 

Αξίζει αυτή η παραβολή του κρυμμένου θησαυρού να την κατανοήσουμε στο βάθος της. Τότε το θησαυροφυλάκια της παντογνωσίας θα ανοιχθεί. Ο Θεός δεν κρύβει την αλήθεια από τους ανθρώπους. Μπορείς να επιστρατεύσεις όλες σου τις δυνάμεις και το χρόνο για να κατακτήσεις τη γνώση. Αν όμως δεν έχεις κατανοήσει την γνώση του Θεού, αν δεν υπακούς στους νόμους που ορίζουν την ύπαρξή του, θα καταστραφείς. Με το καιρό η δύναμή σου θα εξαντλείται, θα αρχίσεις να χάνεις τον αυτοέλεγχο σου και θα καταντήσεις ανήμπορος να κρίνεις τα πνευματικά και τα σωματικά  σου χαρακτηριστικά. Έχεις χάσει το νόημα της ζωής αυτής.

Όταν φθάσεις στο σημείο να παραμελείς την καλλιέργεια των αρχών και τον λόγο του Θεού, πολύ σύντομα θα βρεθείς κάτω από τον έλεγχο συνηθειών που υποσκάπτουν την γαλήνη σου, την ηρεμία σου, την ευτυχία σου. Καταστρέφεις τον εαυτό σου, τις φυσικές και πνευματικές σου δυνάμεις και ο ναός του σώματός σου γίνεται ένα ερείπιο. Όταν πιστέψεις ότι αποκτώντας τη γνώση του κόσμου θα κερδίσεις το θησαυρό, είσαι χαμένος σε αυτή τη ζωή και στο μέλλον. Όταν όμως αρχίσεις να αναζητάς μέσα από το λόγο του Θεού τις αξίες και τα δώρα που λαμβάνεις, τότε έχεις κερδίσει την Βασιλεία των Ουρανών, γιατί ο λόγος του Θεού συμβολίζει το  σκάψιμο για την αναζήτηση του κρυμμένου θησαυρού. Τα λόγια του είναι η αλήθεια και κλείνουν μέσα τους σημασία βαθύτερη από αυτό που φαίνεται επιφανειακά. Τα λεγόμενα από τον Χριστό μόνο  εκείνοι που η σκέψη τους έχει φωτιστεί μπορούν να τα ανακαλύψουν.

Ο Χριστός με τον λόγο του προσφέρει ζωή και εμείς με την πίστη μας εξασφαλίζουμε τον ανεκτίμητο θησαυρό της ένωσής μαζί του. Χωρίς την αναγέννηση που αποκτάται με την πίστη μας δεν υπάρχει έλεος και λύτρωση των αμαρτιών μας, δεν υπάρχει θησαυρός για καμία ψυχή που δεν εξομολογείται και δεν αναγνωρίζει τα λάθη της. Οι ομορφιές του φυσικού κόσμου δεν γίνονται αντιληπτές, παρά μόνο όταν ο ήλιος, το  Άγιο Πνεύμα δεν σε  λούσει με το άπλετο φως του και διαλύσει το σκοτάδι που έχει καλύψει την ψυχή σου. Το φως αυτό καθαρίζει το νοητικό σου πεδίο και καθορίζει τη πορεία της ζωής σου. 

Προσοχή λοιπόν πως ψάχνουμε, τίποτα δεν υπάρχει στην επιφάνεια του χρυσωρυχείου, το πολύτιμο χρυσάφι παραμένει κάτω από την επιφάνεια και ανήκει σε εκείνον που θα σκάψει με πίστη, θέληση, υπομονή και μεγάλη επιμονή. Δεν παραπονιέται, δεν παραιτείται, δεν κουράζεται από το σκάψιμο. Το αλέτρι του περνά και ξαναπερνάει όλο και ποιο βαθιά μέσα στο χώμα χωρίς απογοήτευση, συνεχίζει μέχρι να βρει τον αιώνιο θησαυρό του. Τότε ο ουράνιος κόσμος θα ανοίξει διάπλατα τους θαλάμους της δόξας του σε αυτούς που πορεύονται στην εξερεύνηση των ορυχείων της αλήθειας

Τι άλλο καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί, από το ζούμε κοντά στο Χριστό μας. Όλα τα υλικά αγαθά είναι εφήμερα, φθαρτά και μικρής διάρκειας. Ακόμα και η ζωή μας η ίδια είναι μικρής διάρκειας αν την συγκρίνουμε με την αιωνιότητα.  Ανακάλυψε και εσύ τον κρυμμένο θησαυρό σου και η ζωή σου θα γίνει ένας αμύθητος θησαυρός. Ο θησαυρός που κρύβεις μέσα σου, έχει αμύθητο πλούτο. Κάνε και εσύ αυτό που θα έκανε ένας καλός ερευνητής της αλήθειας. Αυτός που ασχολείται, ψάχνεται και γνωρίζει να διακρίνει την αξία του θησαυρού, θα πουλούσε τα πάντα για να αποκτήσει την ένωσή του με το Θεό.