Περπάτησε με γυμνά πέλματα στην γη !!

και εξουδετέρωσε την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που σε κυκλώνει.

Η γείωση είναι ένα ενεργειακό φαινόμενο που το βιώνει κάποιος όταν το γυμνό του δέρμα συνδέεται άμεσα με τη Μητέρα Γη. Το να είσαι γειωμένος σημαίνει να μπορείς να εστιάζεις την ενέργειά σου και να μην διαχέεσαι χάνοντας ενέργεια.

Εμείς οι άνθρωποι ξεκινήσαμε πατώντας στην γη και καταλήξαμε να είμαστε σε 4 τοίχους ξεχνώντας ότι η Γη είναι το σπίτι μας. Κλεινόμαστε σε κτίρια, δουλεύουμε όλο και περισσότερο με τους υπολογιστές αφού πλέον όλες οι συναλλαγές μας γίνονται online, και όταν βγαίνουμε έξω, φοράμε στενά παπούτσια με λαστιχένιες σόλες που μας απομονώνουν από τη θεραπευτική ενέργεια της γης.

Και μπορεί το μυαλό μας να δυναμώνει το Πνεύμα μας όμως ασθενεί. Το σώμα μας κι αυτό ασθενεί καθώς έρχεται σε επαφή με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε καθημερινή βάση. Δυστυχώς η σημερινή τεχνολογία μπορεί να κάνει θαύματα όμως έχει τον τρόπο της να μας μολύνει με “βρώμικη”και βαριά ενέργεια. Με ενέργεια, που επεμβαίνοντας στην υγεία μας, μας βλάπτει αντί να μας βοηθά.

Η θεραπεία για όλο αυτό που συμβαίνει βρίσκεται στις φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις της γης. Είναι δωρεάν και ο καθένας μας έχει εύκολη πρόσβαση σε αυτήν. Και φυσικά δεν κρύβεται εκεί, καμία παγίδα! Μόλις τα πέλματά μας, το δέρμα μας, έρθει σε επαφή με τη γη, τα θετικά ιόντα που έχουν προέλθει από την ακτινοβολία που υπάρχει συνεχώς ολόγυρά μας, εξουδετερώνονται από τα αρνητικά ιόντα που προέρχονται από τη γη και βρίσκονται ξανά σε ισορροπία.

Ανανεωνόμαστε και παίρνουμε καινούργια δύναμη για να υποστηρίξουμε την ζωή μας βαδίζοντας με καλή υγεία προς την ευημερία.

Ανανεωνόμαστε και παίρνουμε καινούργια δύναμη για να υποστηρίξουμε την ζωή μας βαδίζοντας με καλή υγεία προς την ευημερία.

Η γείωση, η σύνδεση με την Γη:

* Ενισχύει το ανοσοποιητικό

* Βελτιώνει τον ύπνο

* Αντιμετωπίζει το άγχος με φυσικό τρόπο

*Μειώνει το καθημερινό στρες

*Μειώνει την αρτηριακή πίεση

* Αυξάνει τη ζωτική ενέργεια και την σωματική δύναμη

*Επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης τραυμάτων ψυχικών και σωματικών

Αν θέλεις να νιώσεις ότι σε πλημμυρίζει η σταθεροποιητική και θεραπευτική δύναμη της Γης, πηγαίνοντας μια βόλτα στην εξοχή ή σε ένα πάρκο, στο βουνό ή στην θάλασσα, πήγαινε με άδειο μυαλό, χωρίς σκέψεις…

Αφού περπατήσεις, κάθισε πάνω στην γη, στη στάση του λωτού και εισέπνευσε συνειδητά το άρωμα της.

Αγκάλιασε ένα δένδρο, συνειδητά και δέξου την ενέργειά του. Άρχισε να παρατηρείς την ενέργεια που προσφέρει. Νιώσε ότι γίνεσαι το ίδιο πλούσιος και δυνατός όπως αυτό… και όταν ενδυναμωθείς μην ξεχάσεις να το ευχαριστήσεις για την προσφορά του.

Θεραπευτικός οραματισμός :

που θα ήταν ιδανικό να γίνει στη φύση έχοντας γυμνά πέλματα.

Οραματίσου ότι από τα πέλματα σου βγαίνουν ρίζες που χώνονται στη γη. Πάνε βαθιά, διακλαδίζονται και απλώνονται. Σιγά, σιγά μεταμορφώνεσαι σε δένδρο.

Τα πόδια σου και το σώα σου μέχρι το στήθος γίνονται ο κορμός του δένδρου. Τα χέρια σου και το κεφάλι γίνονται τα κλαδιά του. Πλούσιο φύλλωμα τα σκεπάζει και ίσως υπάρχουν λουλούδια ή καρποί…

Νιώσε την ενέργεια του δένδρου που σε έχει τυλίξει.. Νιώσε τις ρίζες του και την δύναμη που παίρνει μέσα από αυτές από τη γη….

Νιώσε τον ήλιο να χαϊδεύει το φύλλωμα σου και να σου δίνει την ενέργεια του…

Είσαι το δένδρο. Έχεις όλες τις ιδιότητες του και την δύναμή του… Νιώσε τον αέρα να παίζει με τα φύλλα σου και τις σταγόνες της βροχής να σε αγγίζουν ευεργετικά.

Είσαι το δένδρο..Νιώσε τη δύναμη του….

Όταν νιώσεις ότι ενδυναμώθηκες αρκετά από την ενέργειά του, βγες από το δένδρο και κάθισε στις ρίζες του ακουμπώντας την πλάτη σου άνω του. Άφησε το δένδρο να σε αγκαλιάσει. Νιώσε την ενέργειά του...Νιώσε για άλλη μια φορά την ανεξάντλητη ενέργεια της γης να εισρέει ασταμάτητα μέσα σου.

Όποτε επιλέγεις να κάνεις αυτό το διαλογιστικό ταξίδι, θα νιώθεις ότι είσαι συνδεδεμένος με τις προστατευτικές και θεραπευτικές ενέργειες της Μάνας Γης.

Despoina Paamari

 

Το εγώ είναι το ασφαλές σας σπίτι και η ψυχή είναι ο απέραντος χώρος έξω από αυτό!

“ Δεν εγκαταλείπετε την προσκόλληση έτσι ώστε να σας συμβεί κάτι καλό. Την εγκαταλείπετε έτσι ώστε το καλύτερο κομμάτι σας, η ψυχή σας να μπορέσει να ενωθεί μαζί σας”

Φανταστείτε πως κάποτε ζούσατε σε ένα μικρό, στενόχωρο σπίτι.’Έχετε συνηθίσει τόσο πολύ σε αυτόν τον κλειστοφοβικό χώρο που σχεδόν ποτέ δεν βγαίνετε έξω. Κι όμως, υπάρχουν κάποιες στιγμές ανεμελιάς κατά τις οποίες σκέφτεστε πως θα ήταν ωραία να μπορούσατε να ζήσετε σε έναν πιο ευρύχωρο κόσμο. Έτσι, ανοίγετε την πόρτα και καθώς βγαίνετε έξω αντικρίζετε ένα απέραντο τοπίο γεμάτο φως, που απλώνεται στο άπειρο προς όλες τις κατευθύνσεις.

Σκέφτεστε πως εδώ είναι η χαρά και η αγάπη. Εδώ είναι η αληθινή πληρότητα. Περιπλανιέστε έξω, θέλοντας να μείνετε γι πάντα σε αυτή τη χώρα το φωτός. Και όμως, μετά από λίγο σας κουράζει όλη αυτή η αγάπη και η χαρά. Με κάποιο τρόπο ο χώρος έξω είναι υπερβολικά μεγάλος και ο ορίζοντας υπερβολικά μακρινός. Σας λείπει το γνώριμο σπίτι σας και η επιθυμία σας γι’ αυτό σας τραβά πίσω. Επιστρέφετε, λοιπόν, και νιώθετε ασφαλείς που γυρίσατε. Ξαναρχίζετε τη γνώριμη ζωή σας.

Για λίγο είστε και πάλι ικανοποιημένοι, αλλά δεν παύετε να θυμάστε τον απέραντο, απεριόριστο χώρο έξω. Για άλλη μια φορά βγαίνετε έξω και αυτή τη φορά μένετε περισσότερο. Η αίσθηση της αγάπης και της χαράς δεν σας κουράζει τόσο πολύ. Ο χώρος έξω παραμένει απέραντος, μα αυτή τη φορά δεν σας τρομάζει τόσο πολύ. Το φως που λάμπει παντού δεν είναι τόσο εκτυφλωτικό και αυτή τη φορά αποφασίζετε να μείνετε εκεί για πάντα.

Αυτή είναι μια παραβολή σχετικά με το εγώ και την ψυχή. Το εγώ είναι το ασφαλές σας σπίτι, η ψυχή είναι ο απέραντος χώρος έξω από αυτό. Κάθε φορά που νιώθετε έστω και μια στιγμή χαράς και αγάπης, ελευθερίας και ευδαιμονίας έχετε βγει έξω, στη χώρα του φωτός.

Νιώθετε τόσο υπέροχα ώστε θα θέλατε η εμπειρία αυτή να μη πάψει ποτέ, όπως ακριβώς δύο τρελά ερωτευμένοι που δεν θέλουν ποτέ να χωρίσουν. Όμως το εγώ, το ασφαλές σας καταφύγιο, σας καεί πίσω. Αυτό το μοτίβο το πήγαινε-έλα είναι ο τρόπος με τον οποίο εγκαταλείπετε σταδιακά την προσκόλληση.

Χρειάζεται επανειλημμένη έκθεση στην απεριόριστη ψυχή για να πειστείτε πως είναι αληθινή. Η παλιά σας συνήθεια θα συνεχίσει να σας τραβά πίσω. Με τον καιρό, τα ταξίδια σας έξω θα διαρκούν περισσότερο και θα νιώθετε πιο άνετα. Αρχίζει να σας διαποτίζει η ψυχή σας καθώς ενώνεστε μαζί της, αρχίζετε να καταλαβαίνετε πως μπορείτε να ζήσετε μέσα σε αυτή την απεριόριστη κατάσταση μόνιμα. Γίνεται κάτι πιο φυσιολογικό ακόμα και από το καταφύγιό σας, επειδή ο απεριόριστος εαυτός σας είναι και ο αληθινός εαυτός σας.

Απόσπασμα από το βιβλίο Deepak Chopra

“Ανακαλύπτοντας το Σώμα Ανασταίνοντας την Ψυχή

Ο εαυτός είναι ένα σύμπαν σε μικρογραφία που καθρεφτίζει το μεγάλο σύμπαν γύρω μας.

Να παρακολουθείτε και να περιμένετε…

Όταν πρόκειται για κάποια μάχη η παράδοση συμβαίνει μόνο μία φορά, στο τέλος της. Η παράδοση στο πνευματικό μονοπάτι συμβαίνει ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να παίρνει τέλος. Για τον λόγο αυτό, η παρακολούθηση και η προσμονή δεν είναι παθητικές πράξεις. Δεν είναι ασκήσεις υπομονής ή ένα είδος προλόγου προτού ξεκινήσει το κυρίως γεγονός. Τη στιγμή που εγκαταλείπετε κάποια συνήθεια του παρελθόντος ή τον τρόπο με τον οποίο έχετε μάθει να κάνετε τα πράγματα , τη στιγμή που συλλαμβάνετε τον εαυτό σας να έχει μια προγραμματισμένη αντίδραση, ο εαυτός σας αλλάζει.

Χρησιμοποιούμε κάπως πρόχειρα ή τυχαία μερικές φορές τη λέξη εαυτός μας δεν είναι κάτι απλό, είναι ένα πολύπλοκο, δυναμικό σύστημα. Ο εαυτός σας είναι ένα σύμπαν σε μικρογραφία που καθρεφτίζει το μεγάλο σύμπαν γύρω σας. Αμέτρητες δυνάμεις κινούνται μέσα του. Ρευστός σαν τον αέρα, ο εαυτός αλλάζει με κάθε μεταστροφή της συνειδητότητας.

Έτσι, όταν εγκαταλείπετε την προσκόλληση, αφαιρείτε κάτι παλιό απ΄το σύμπαν και προσθέτετε κάτι καινούργιο. Το παλιό είναι σκοτεινή ενέργεια και στρεβλωμένα πρότυπα του παρελθόντος. Είναι νεκρά κομμάτια που έχουν κολλήσει στο σύστημα το εαυτού. Μην έχοντας τρόπο να τα αποβάλετε, τα έχετε παρακάμψει. Έχετε προσαρμοστεί στα αρνητικά στοιχεία του εαυτού σας - συνήθως μέσα από την άρνηση και την απώθησή τους ώστε να μην μπορείτε πια να τα δείτε – υποθέτατε πως αυτό έπρεπε να κάνετε. Η εγκατάλειψη των παλιών προτύπων δεν αποτελεί επιλογή μέχρι να μάθετε πως να την κάνετε επιλογή. Έτσι και τις εγκαταλείψετε, οι αρνητικές ενέργειες φεύγουν μόνιμο από τη ζωή σας.

Και αυτό με τη σειρά του επιτρέπει να μπει κάτι καινούργιο. Τι θα είναι? Αυτό αποκαλύπτει η παρατήρηση και η προσμονή. Σκεφτείτε τι συμβαίνει όταν εισπνέετε. Καινούργια άτομα οξυγόνου μπαίνουν στο αίμα σας, αλλά το που θα πάνε δεν είναι προκαθορισμένο. Ένα άτομο οξυγόνου μπορεί να καταλήξει σε οποιοδήποτε από δισεκατομμύρια κύτταρα. Ο προορισμός του καθορίζεται από το ποιο κύτταρο το χρειάζεται περισσότερο. Το ίδιο ισχύει και για σας. Όταν κάνετε χώρο στην ψυχή σας εγκαταλείποντας τις παλιές ενέργειες, το κομμάτι σας που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη, αυτό που θέλει πιο πολύ να αναπτυχθεί ή χρειάζεται πιο πολύ θεραπεία, θα είναι αυτό που θα ωφεληθεί.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα σε μεγαλύτερη κλίμακα. Πολλές φορές σκέφτομαι πως ο Ιησούς έγινε ο μεγαλύτερος διδάσκαλος της αγάπης επειδή αυτό χρειαζόταν περισσότερο το ακροατήριό του. Δεν είχαν ανάγκη από θεϊκή σοφία, πνευματική πειθαρχία ή φώτιση – όλα αυτά έγιναν κυρίαρχα σε άλλες παραδόσεις, όπως είναι ο Βουδισμός. Σε ένα πιο ανθρώπινο επίπεδο οι ακροατές του Ιησού επιθυμούσαν την αγάπη του Θεού, και αυτό είναι που αφομοίωσαν. Χωρίς αμφιβολία, ο Ιησούς ήταν εξίσου ολοκληρωμένος δάσκαλος όπως και ο Βούδας. Δίδαξε τον δρόμο προς την ανώτερη συνείδηση, ακόμα και τη φώτιση. Όμως το κομμάτι αυτό θα πρέπει να το αναζητήσει κανείς στις παρυφές της διδασκαλίας του, η αγάπη σε κάθε μορφή καταλαμβάνει το κυρίως κομμάτι της.

Για να γνωρίσετε τι είναι η ψυχή σας, θα πρέπει να ακολουθήσετε το μονοπάτι που παίρνει καθώς μπαίνει μέσα σας. Θα σας κάνει περισσότερο τρυφερούς και ευγενικούς. Θα σας κάνει πιο αφοσιωμένους και πιστούς. Από την ψυχή μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε αρετή: δύναμη, αλήθεια, ομορφιά ή πίστη. Όμως αυτές δεν απλώνονται σαν μια στρώση μπογιάς. Πιο πολύ, εισδύουν μέσα σας όπως το οξυγόνο μπαίνει στο αίμα σας, αναζητώντας τα σημεία που τις χρειάζονται περισσότερο. Λέμε ότι είμαστε γεμάτοι με πνεύμα, λες και το μόνο που χρειάζεται είναι να φουσκώσουμε ένα άτομο όπως φουσκώνουμε μια ρόδα ποδηλάτου. Στην πραγματικότητα, το πνεύμα είναι συνειδητότητα που ταξιδεύει σε μέρη όπου η συνειδητότητα απουσιάζει. Επιταχύνει εξαιρετικά την ανάπτυξή σας, αν βρίσκεστε εκεί για να δεχθείτε τη θεραπεία όταν εκείνη φτάσει.

Απόσπασμα από το βιβλίο του\

Deepak Chopra

“Ανακαλύπτοντας το Σώμα

Ανασταίνοντας την Ψυχή”

 

 

H μεταμόρφωση απαιτεί θάρρος και μετακίνηση από το γνωστό στο άγνωστο.

Η αφύπνιση για τον καθένα μας μπορεί α αποδειχτεί επώδυνη. Απαιτεί θάρρος και σκληρή δουλειά, αλλαγή και ανάπτυξη, μετακίνηση από το γνωστό και οικείο στο άγνωστο. Σημαίνει αμφισβήτηση και επαναξιολόγηση για καθετί: πως ζούμε, πως σκεφτόμαστε, πως σχετιζόμαστε με του ανθρώπους, πως κερδίζομε χρήματα και πως περνάμε την ώρα μας. Η αφύπνιση ξεκινά με μια αίσθηση ανίας, ανικανοποίητου και πόνου, και μια λαχτάρα για αλλαγή και για περισσότερο και ουσιαστικότερο νόημα στη ζωή μας.

Όλοι έχουμε βιώσει την καθημερινή Έκσταση, την αληθινή μας φύση, αυτές τις απλές και ευχάριστες στιγμές που έρχονται καταμεσής της συνηθισμένης μας ζωής. Ο αντιεκστατικός πολιτισμός μας, όμως, μας διδάσκει, καθώς μεγαλώνουμε, να ντρεπόμαστε για τα κορμιά μας, να προσεγγίζουμε τη ζωή με το μυαλό και να χτίζουμε άμυνες γύρω από τις καρδιές μας.

Μαθαίνουμε ότι τα ίδια στοιχεία της ανθρώπινης φύσης μας, η ζωή και ο κόσμος που μας περιβάλλει, είναι εχθροί του Πνεύματος και όχι το έδαφος πάνω στο οποίο ριζώνει και αναπτύσσεται. Έτσι βιώνουμε έντονα συναισθήματα άγχους και αποχωρισμού, που μειώνουν τη φυσική ροή της χαράς μας και τη μετατρέπουν σε μικρό ρυάκι.

Αυτό που ισχυρίζομαι, στηριζόμενη στην αρχαία ταντρική σοφία, είναι ότι τα σώματά μας, η ζωή και οι συνθήκες δεν στέκονται ανάμεσα σε μας και στην Καθημερινή Έκσταση. Αντίθετα, είναι τα ταπεινά δοχεία μιας ζωντανής χαράς. Και αν το αποδεχτούμε, αν χαλαρώσουμε, παραδοθούμε και βγούμε από τον ίδιο μας το δρόμο, η συνείδησή μας θα διευρυνθεί και θα ανυψωθεί και η έκσταση θα γίνει η φυσική εκδήλωση της ύπαρξής μας, το καρδιοχτύπι του Πνεύματος που θα πάλλεται μέσα από εμάς.

Η τέχνη της Τάνττας του Ουράνιου Χορού διδάσκει πως για να μας αποκαλυφθεί η αληθινή μας φύση δε χρειάζεται να αποκηρύξουμε τις χαρές και τις απολαύσεις της συνηθισμένης ζωής και της ζωής των αισθήσεων αλλά, αντίθετα, να αναδυθούμε μέσα τους με οξυμμένη συναίσθησης, ώστε η ευδαιμονία της φυσικής μας κατάστασης να φανερωθεί μέσα στην ίδια μας την εμπειρία. Μπορούμε να τη βρούμε στην εργασία, στο σπίτι, στην κουζίνα, στο ταίρι και στην κρεβατοκάμαρά μας.

Η Τάντρα μας λέει ότι το μόνο που μπορούμε να μάθουμε, να κυριαρχήσουμε ή να εξαγνίσουμε είναι αυτό που είμαστε πρόθυμοι να ενστερνιστούμε άμεσα μέσα μας: τις επιθυμίες, το σκοτάδι, το πάθος, την ηδονή και τον πόνο μας. Τότε θα ερωτευτούμε τη ζωή και θα δούμε την ευδαιμονία που απορρέει από τη φυσική μας κατάσταση και ξαναγεννιέται κάθε στιγμή.

Miranda Shaw: “Βυθιζόμαστε στον ωκεανό της ενσάρκωσης και θερίζουμε τα μαργαριτάρια της φώτισης”.

Η Καθημερινή Έκσταση μπορεί να καλλιεργηθεί και να γίνει κομμάτι της καθημερινής μας ζωής στα πλαίσια μιας συνεχούς διαδικασίας προσωπικής μεταμόρφωσης. Δεν υπάρχει πιο σπουδαίο ταξίδι από αυτό που οδηγεί από την ενέργεια στην έκσταση, από το ασυνείδητο στν αφύπνιση. Όταν η ενέργεια ρέει ανεμπόδιστη μέσα στο σώμα, νιώθουμε ευχαρίστηση. Όταν η ευχαρίστηση γίνει δεκτή με εμπιστοσύνη, ρέει στη καρδιά μας και γίνεται απόλαυση.

Όταν αυτή η ενέργεια ανυψωθεί σε ένα νου ελεύθερο από αρνητικές σκέψεις, η συνείδηση αφυπνίζεται και γίνεται φως, διαύγεια, ευρυχωρία και διευρυμένη αισθητηριακή αντίληψη. Η ενέργεια διαπερνά το σώμα με τη δύναμη της έντονης απόλαυσης. Και αρχίζουμε να μυρίζουμε, να ακούμε, να βλέπουμε, να γευόμαστε και να αγγίζουμε τα πράγματα με πιο βαθύ και αισθησιακό τρόπο.

Η προσωπική μας εγωιστική συγχωνεύεται με την απρόσωπη ζωή της αφυπνισμένης συνείδησης και αντιλαμβανόμαστε την ακτινοβολία της άχρονης φύσης μας. Υπερβαίνουμε τις ψευδαισθήσεις της δυαδικότητας, τη δραστηριότητα του εγωικού νου, και συλλαμβάνουμε τη φύση μας ως Πνεύμα. Και ξέρουμε, πέρα από κάθε αμφιβολία και αμφισβήτηση, ότι η πηγή της έκστασης δεν βρίσκεται σε κάποιο μακρινό βασίλειο όπου βασιλεύει η ευδαιμονία, αλλά στη ζωή που ζούμε εδώ και τώρα Και το μονοπάτι μας ανοίγει και χωράει ολόκληρο τον κόσμο.

Η ιδέα ότι “είμαι ένα με όλα όσα υπάρχουν” μπορεί να μοιάζει παρατραβηγμένη, ίσως μάλιστα, προξενεί τρόμο. Και όμως, τόσο ο φόβος μας να χάσουμε το εγώ μας όσο ο φόβος μας απέναντι στην πλάνη, κρύβουν μέσα τους σοφία.

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πλάνη και στη φώτιση είναι λεπτή. Και χρειαζόμαστε δύναμη και σοφία για να ριζώσουμε και να ενσωματώσουμε στη ζωή μας το πανίσχυρο ρεύμα αυτού του
“Φωτός”.

Γιατί, το να λέει κανείς απλά “Είμαι Θεός”, δεν αποτελεί ουσιαστική πραγματοποίηση της θείας φύσης του εαυτού μας.

Mαrgot Anand