Τα  Χριστούγεννα δεν είναι Λαμπάκια και Φαγητό !!!!

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μια μέρα εορτάσιμη όπως οι άλλες εορτές μέσα στο χρόνο, είναι διαφορετική από τις άλλες, είναι μια κατάσταση, όπως κατάσταση είναι και η αγάπη. Αυτά τα δύο πηγαίνουν μαζί. Είναι ένας μεγάλος σταθμός μέσα στο χρόνο που πέρασε, που θα μας δώσει για άλλη μια χρονιά την ευκαιρία να πορευτούμε σε μια εσωτερική αναζήτηση, σε μια ψυχική και πνευματική αναγέννηση.

Ο ερχομός του Θείου βρέφους δηλώνει την αναγέννηση. Την αναγνώριση και αυτοκριτική του εαυτού μας. Η Θεία Χάρη του ενσαρκώνεται επάνω στη Γη, αναγνωρίζοντας την βαρύτητα που θα αντιμετωπίσει. Έρχεται όμως για να μας βοηθήσει να αναβιώσουμε μια διαδρομή αναζήτησης της δικής μας εσωτερικής ανάτασης στη δική μας Βηθλεέμ. Εκεί μέσα στην καρδιά μας που έχει τον θρόνο του ο ίδιος ο Θεός.

Με την ευλογία και την αγάπη του θα μας βοηθήσει να βγάλουμε στην επιφάνεια τον αληθινό εαυτό μας, και να μετατρέψουμε τον εγωκεντρικό χαρακτήρα μας σε μια ευλογία. Με την ευλογία του που θα συναινεί με την αγάπη μας, την απεριόριστη και άκαμπτη πίστη και θέλησή μας, για να απαλλαγούμε από τα δεσμά του πόνου και του φόβου. Να κατανοήσουμε ότι ο φόβος είναι το τροχοπέδη της ανάστασή μας, είναι το λουκέτο της πόρτας του εσωτερικού μας σπηλαίου. Αυτά τα δεσμά ήρθε να μας βοηθήσει να λύσουμε και να μας δείξει με την διδασκαλία του και την δική του ζωή, ότι είμαστε αιώνιες ψυχές που κατοικούμε σε ένα υλικό σώμα. Ο παράδεισος μας είναι η καρδιά μας. Όταν μάθουμε να ζούμε έχοντας κινητήριο δύναμη την καρδιά μας, έχουμε αγγίξει την Θεία Χάρη του και ενώνοντας τον εαυτό μας μαζί του, θα λάβουμε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος.

Μπορεί να ακούγεται δύσκολο στα αυτιά των ανθρώπων, μα τίποτα δεν είναι δύσκολο για το Θεό. Όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να πορευτεί το μονοπάτι που οδηγεί στην απόλυτη ένωση μαζί του, τότε ο Θεός θα γίνει η ποιό ασφαλής και ωραιότερη γέφυρα γι' αυτούς που θα τον εμπιστευτούν και θελήσουν να τον ακολουθήσουν.

Τις Άγιες ημέρες των Χριστουγέννων οφείλουμε να βρούμε χρόνο αυτοσυγκέντρωσης και σιωπής. Ο Υιός του Θεού έχει πάντα το βλέμμα του στραμμένω στις ψυχές που τον καλούν και έτοιμος να βοηθήσει φωτίζοντας το νου και την καρδιά μας. Εμείς οι άνθρωποι φθάνει να θελήσουμε να κάνουμε θετικά βήματα ένωσης μαζί του, να δείξουμε διάθεση συγχώρεσης και να αδειάσουμε όλα τα βάρη που κουβαλάμε. Τότε θα μας επιτρέψει να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο του και θα καταλάβουμε πως η ημέρα των Χριστουγέννων δεν είναι μια απλή γιορτή όπως οι άλλες, αλλά μια κατάσταση καρδιάς που κρατά κάθε λεπτό της ημέρας για όλο το χρόνο.

Λόγος– Πράξη - Βιώνω – Είμαι.

Τέσσερις λέξεις που αποτελούν το βασικό σταυροδρόμι της πνευματικής μας ανάπτυξης. Όταν τις ακολουθήσουμε πιστά, προσεχτικά, συνειδητά και με πλήρη αντίληψη, θα μας οδηγήσουν σε ανάλογες καταστάσεις που προέρχονται μέσα από το Είμαι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι οι καταστάσεις έρχονται μέσα από το λέω. Μπορείς να λες ότι θέλεις. Αν αυτό δεν συνεργασθεί με το πράττω, γίνεται θηλιά που σε οδηγεί σε απροσπέλαστα μονοπάτια.

Ο λόγος είναι εντελώς άκυρος αν αυτός δεν συνοδεύεται από το πράττω. Η έκφραση χωρίς πράξη είναι η προσωποποίηση του Εγώ. Είναι ένας αυτοπροσδιορισμός το ποιός θέλω να φαίνομαι ότι είμαι. Είναι πολύ εύκολο να λες θεωρίες που διάβασες ή άκουσες και να τις μεταφέρεις ως δικές σου. Η γνώση χωρίς πράξη και εμπειρία είναι μια ψευδαίσθηση που σε κάνει να μεγαλοπιάνεσαι και να προβάλεις το Εγώ σου. Εκείνο όμως που θα σε κάνει να είσαι αληθινός, είναι το καθρέφτισμα των ματιών σου και τα έργα σου.

Πολλοί άνθρωποι τελευταία παρουσιάζονται ως λόγιοι, πνευματικοί, φιλοσοφούν την ζωή μέσα από τις διαδρομές της αυτογνωσίας, για να δείξουν ότι κάποιοι είναι. Το Εγώ τους προέχει για να τους καταξιώσει στο κοινωνικό τους περιβάλλον και να αποκτήσουν μια φήμη.

Δεν μπορείς να λες “αγάπα τον πλησίον σου”, “αγκάλιασε τον γείτονά σου”, “ πρόσφερε ότι μπορείς στον μη έχοντα” και εσύ να κρίνεις και να κουτσομπολεύεις, ή να καυχάσαι ότι προσφέρεις κρίνοντας και επικρίνοντας τον συνάνθρωπό σου.

Πρώτα λοιπόν θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι οι πράξεις μας και όχι ο λόγος μας είναι αυτός που μπορεί να μας ανεβάσει ψυχικά και πνευματικά για να αναγνωρίσουμε την αλήθεια του Θεού.

Όπως ένα δένδρο θα πρέπει να έχει γερές ρίζες για να μεγαλώσει, να αποκτήσει κλαριά και φύλλα για να καρποφορήσει. Έτσι και οι δικές μας ρίζες είναι το Πράττω – το Σκέπτομαι μέσα από το Είναι μου και όχι να με καθοδηγεί το μυαλό μου. Οι σκέψεις τρέχουν σαν τα σύννεφα και όταν συγκρούονται φέρνουν βροχή. Ο λόγος που καθοδηγείται από την σκέψη έχει κινητήριο δύναμη το Εγώ. Η καρδιά είναι αυτή που σε οδηγεί σε αληθινά και υγιή μονοπάτια, γιατί μέσα στην καρδιά σου, το Είναι σου κατοικεί η ψυχή σου που έχει την έδρα του η Θεϊκή Ενέργεια που ποτέ δεν λανθάνει.

Οι δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μας που βιώνουμε, όπως σωματικούς πόνους ή συναισθηματικούς, έχουν τις ρίζες τους βαθιά στη συνείδησή μας. Μέσα στο συναισθηματικό πεδίο τής ύπαρξης μας αποθηκεύονται τα πάντα. Απογοητεύσεις από τα θέλω και τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας, όπου κάποια στιγμή προβάλλονται με τον τρόπο Βιώνω.Έτσι θα μας παρουσιαστεί μία αρρώστια με όλα τα συνεπακόλουθά της. Η απογοήτευση θα κάνει την εμφάνισή της και το μυαλό θα αρχίσει να μπαίνει μέσα σε ένα λαβύρινθο με μια και μοναδική λέξη, “ΓΙΑΤΙ”. ΓΙΑΤΙ σε μένα να συμβούν αυτά, τι έκανα λάθος, ποιόν αδίκησα, με εγκατέλειψε ο Θεός και τότε αντί να ψάξει μέσα του να βρει την αιτία που συνέβησαν αυτά, ψάχνει Έξω από αυτόν, προαπαιτώντας να ρίξει την ευθύνη εκτός εαυτού.

Αν δυσκολεύομαι να καταλάβω πως έχω φτάσει σε κάποιες διαδρομές και βιώνω πόνους, αποτυχίες, δυσκολίες, μπορώ να κάνω μια ενδοσκόπηση και να αρχίσω να ψάχνω το Πράττω μου που συνεργάζεται με την κριτική και την αξιολόγησή μου. Είναι εύκολο να κρίνουμε τους άλλους, αλλά ότι έχει σχέση με τον εαυτόν μας, τα βρίσκουμε όλα καλά.

Η αυτοκριτική είναι δύσκολη. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν κρίνουν δίκαια και αντικειμενικά τους εαυτούς τους. Έχουν μία τάση να προβάλουν δικαιολογίες για να απαλλαγούν από τις ευθύνες των πράξεών τους. Δεν έχει σημασία αν αυτά που λένε τους εμφανίζουν ως καλούς, πνευματικούς, καλοσυνάτους ανθρώπους, αν οι πράξεις τους είναι αντίθετες με αυτά που λένε. Τότε η ζωή τους ρυθμίζεται σύμφωνα με το Πράττω τους και όχι με αυτά που λένε. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και μεγάλη θέληση για να κρίνεις σωστά τον εαυτόν σου και να βρεις τις ρίζες που προκάλεσαν τις δύσκολες καταστάσεις της ζωής σου.

Ενεργώντας επιφανειακά δεν θα καταφέρουν να βγουν από το λαβύρινθο των καταστάσεων και να βιώσουν την αληθινή αρμονία της ψυχής και την ευτυχία στη ζωή τους.

Είμαι αυτό που Είμαι, η Θεϊκή ύπαρξη, ο μικρόκοσμος της Θεϊκής Δημιουργίας.