Γαία, Γη, Άνθρωπος

Επί μήνες σας λέμε για την τρέχουσα αλλαγή δίνοντας περισσότερα χαρακτηριστικά της . Παράλληλα κάναμε υποδείξεις σχετικά με το τι έπεται για εσάς. Μιλήσαμε για τις ενέργειες γύρω σας και τι να περιμένετε, και σας προειδοποιήσαμε να μην απελπίζεστε από τις σκοτεινές και αρνητικές ενέργειες που βλέπετε γύρω. Είπαμε ότι η τρέχουσα κατάσταση είναι σαν την τελική μάχη μεταξύ σκότους και φωτός. Επίσης, ότι τα πράγματα που έχουν χαμηλή συνείδηση θα έρθουν σύντομα στο προσκήνιο και θα εμφανιστούν με όλο τους το σκοτάδι και την ασχήμια.
Τι συμβαίνει όταν μετακινείτε μεγάλα βράχια στον κήπο σας, που δεν είχατε μετακινήσει ποτέ; Όσα ζούσαν από κάτω τους, στο σκοτάδι, ξαφνικά το βάζουν στα πόδια μόλις εκτίθενται στο φως. Ίσως να μην γνωρίζατε καν ότι ήσαν εκεί κρυμμένα, ανέκαθεν. Προ καιρού σας είχαμε πει ότι σκοτεινά πράγματα θα προκύψουν αυτή την εποχή. Ότι θα τα βλέπατε στις ειδήσεις σας και παρακαλέσαμε να μην απελπίζεστε. Σας δώσαμε οδηγίες πώς να έχετε γαλήνη με όλα αυτά και να έχετε ανοχή και αγαθοεργή συμπεριφορά, αλλά ποτέ δε μιλήσαμε για την ψυχή - όχι κατ’ αυτό τον τρόπο.
 Ποια η διαφορά μεταξύ του Ανώτερου Εαυτού και της ψυχής; Πρώτον, ο Ανώτερος Εαυτός είναι ένα μοναδικό κομμάτι σας. Αποτελεί μέρος του Ακάς σας [του αρχείου των ταξιδιών της ψυχής σας]. Είναι εσείς, το Θεϊκό κομμάτι ενώ είστε στον πλανήτη. Είναι σημαντικό να θυμάστε πως κάθε φορά που ενσαρκώνεστε, είναι ο ίδιος Ανώτερος Εαυτός που έρχεται μαζί σας.
‘Εχετε συνειδητοποιήσει τι φίλο έχετε εδώ;  Ο Ανώτερος Εαυτός έχει περάσει όλες τις ζωές μαζί σας! Όταν συνδέεστε με τον Ανώτερο Εαυτό, συνδέεστε με ολόκληρη την Ανθρώπινη οικογένεια – κάτι που γνωρίζετε. Το Ακάς είναι το αρχείο όσων έχετε μάθει ανέκαθεν. Αποτελεί μέρος του συστήματος του εμφύτου σας- της έμφυτης ευφυΐας -το οποίο είναι επίσης μέρος του Ανώτερου Εαυτού σας. Όταν ΔΕΝ είστε στη Γη, ο Ανώτερος Εαυτός δεν είναι παρών. Είναι απολύτως κάτι που ανήκει στη δυαδικότητα του Ανθρώπου στον πλανήτη.
Τώρα θέλω ν’ αναφερθώ στην ψυχή, επειδή είναι πολύ διαφορετική από τον Ανώτερο Εαυτό.
Ας είναι ξεκάθαρο κάτι... Σε παλαιότερη ενέργεια δεν μπορούσαν όλοι οι Άνθρωποι να συνδεθούν με τα ψυχικά τους κομμάτια. Το ψυχικό κομμάτι ήταν υπεράνω της συνείδησής τους, απλώς μια αντίληψη. Τώρα αρχίζει η νέα ενέργεια [με την αλλαγή του 2012] και θα θέλαμε ν’ αρχίσετε να μαθαίνετε πώς να συνδέεστε με το δημιουργό. Τι είναι η ψυχή; Γιατί διαφέρει από τον Ανώτερο Εαυτό;
 Η ψυχή είναι η λάμψη του Θεού. Είναι παντοτινή και δεν εμπεριέχει το Ακάς σας. Αντ’ αυτού, έχει το αποτύπωμα του δημιουργού και αυτό είναι όλο. Δεν είναι ο Ανώτερος Εαυτός. Είναι πέρα απ’ αυτό. Ωστόσο, ανήκει σε σας σαν Άνθρωπο, καθότι είστε πλάσμα πολυδιάστατο. Η δυαδικότητά σας το υποστηρίζει, καθότι είναι σωματική και πνευματική συγχρόνως.
Η ψυχή δεν επικοινωνεί μαζί σας με λόγια ή σκέψεις, ούτε με διαίσθηση. Είναι πέρα από αυτά. Είναι μαζί σας και κρύβεται σε κάθε κομματάκι της σωματικής σας υπόστασης. Είναι η ομορφιά σας, το μεγαλείο όλων των πραγμάτων.
Είναι ορισμένα χαρακτηριστικά που χρειάζεται να ακούσετε, καθώς θέλω ν' αρχίσετε να εξασκείστε στο να νιώθετε την ψυχή μέσα σας. Εάν υπάρχει ιεραρχία βιωμάτων, το πρώτο είναι χαρά – χαρά! Είναι μια γαλήνια χαρά, καθώς άσχετα με όσα συμβαίνουν στη ζωή σας, η ουσία του Θεού και της αγάπης είναι η χαρά! Ξεχειλίζει κι έτσι εξηγείται γιατί πολλοί κλαίνε από χαρά όταν συναντούν τον εαυτό τους κατ’ αυτό τον τρόπο. Είναι η ουσία του δημιουργού μέσα σας, που είναι ήσυχη και ασφαλής. Μπορείτε να έχετε πρόσβαση σε αυτήν όποτε θέλετε, καθότι σας ανήκει.
Ο δημιουργός έχει χαμογελαστή όψη όλη την ώρα! Το έχετε συνειδητοποιήσει; Η ανθρωπότητα χρειάζεται να το ακούσει!        Σας έχουν προγραμματίσει να πιστεύετε ότι πρέπει να υποφέρετε για να έχετε την προσοχή του Παντοδύναμου. Θα ήθελα να σας πω ένα μυστικό… η ΧΑΡΑ ελκύει περισσότερη προσοχή! Η ταλαιπωρία είναι ένα τρισδιάστατο χαρακτηριστικό του Ανθρώπου. Δεν ανήκε ποτέ στο δημιουργό. Δεν ήταν ποτέ προϋπόθεση αποδοχής από το Θεό. Η ταλαιπωρία είναι μια έννοια εντελώς δημιουργημένη από Ανθρώπους.
Αγαπητοί μου, το ξαναλέω… Μην αποδίδετε χαρακτηριστικά ανθρωπισμού και Ανθρώπινη συνείδηση στη Μεγάλη Δημιουργική Πηγή, την αγνή αγάπη του Σύμπαντος. Ο Θεός δεν «σκέφτεται σαν Άνθρωπος». Η ψυχή σας είναι η ουσία Αυτού.
Γνωρίζετε τι ηλικία έχετε; Το κομμάτι σας αυτό δεν έχει αρχή ούτε θα έχει τέλος. Είναι ένας κύκλος αγάπης τόσο τέλειος που ο Ανθρώπινος νους δεν μπορεί να το συλλάβει. Η ψυχή είναι μέρος της δημιουργικής πηγής όλων των πραγμάτων. Σας κάνει να διαφέρετε από τα άλλα ζώα.
‘Αλλο χαρακτηριστικό της ψυχής – ολότητα! Η ολότητα προέρχεται από τους Αρχαίους που έλεγαν συχνά: «Να γίνετε ένα με τα πάντα». Όλη η δημιουργία έχει την πηγή του Θεού κι έχετε την ικανότητα να γίνετε ένα με όλα. Η ολότητα δεν είναι μια αντίληψη. Είναι κατάσταση ύπαρξης. Μπορείτε να τη νιώσετε; Μπορείτε να δείτε ότι τα πλέγματα του πλανήτη δημιουργήθηκαν για να σας βοηθήσουν να τη νιώθετε; Η ολότητα σας επιτρέπει να νιώθετε την ενέργεια των ζώων, του αέρα, των βράχων και των δέντρων. Όμως κυρίως η ολότητα σας βοηθά να βλέπετε τη θεικότητα στους άλλους Ανθρώπους στον πλανήτη.
Η ολότητα είναι το αντίθετο του διαχωρισμού. Σε παλαιότερη ενέργεια οι Άνθρωποι αποφάσιζαν και διαχωρίζονταν από τους άλλους. Έμπαιναν σε κατηγορίες και ομάδες. Είναι αυτό χαρακτηριστικό του Θεού; Θα άρεσε αυτό στο Πνεύμα; Θα αποφάσιζε ο δημιουργός του Σύμπαντος να σας βάζει χωριστά από τους άλλους; Είστε μια τέλεια δημιουργία, όπως και ο διπλανός σας και ο διπλανός σας και ο διπλανός σας και ο διπλανός σας. Πάει πέρα από την έννοια «Αγάπα τον πλησίον σου». Σημαίνει ότι είστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό που είναι κι εκείνοι!
 Ολότητα… Πολλοί δεν μπορούν να τη νιώσουν - είναι μια έννοια που απλώς είναι πολύ ψηλά για να βιωθεί. Πρέπει να την αισθανθείτε. Ακούστε…Η αίσθηση της ψυχής είναι χαρακτηριστικό που περιοριζόταν στους σοφούς-θεραπευτές του παρελθόντος και τώρα είναι δικό σας. Θέλω να νιώσετε την ολότητα όλης της ανθρωπότητας. Μην κοιτάτε τι κάνουν, αλλά ΠΟΙΟΙ είναι! Το ξέρετε ότι έχοντας αυτή την εικόνα και νιώθοντας έτσι, επηρεάζονται τα πάντα γύρω σας; Η υψηλότερη συνείδηση είναι σαν κόλλα –επηρεάζει τους γύρω σας και τους βοηθά να σας βλέπουν σαν ένα ισορροπημένο άτομο που νοιάζεται. Βλέπουν κάτι που τους αρέσει και το απολαμβάνουν σε σας. Φίλοι μου, δεν μπορείτε να κρύψετε κάποιον που είναι ένα με τα πάντα! Λάμπει! Το φως του είναι λαμπρό και χαμογελά με χαρά και ολότητα.
Το τρίτο χαρακτηριστικό: Πλήρης γαλήνη. Δεν είναι μερική γαλήνη, ή για τώρα, αλλά είναι πλήρης, αιώνια γαλήνη. Είναι η γαλήνη που ξεπερνά κάθε κατανόηση, καθώς δεν έχει καμία λογική αιτιολόγηση. Υπάρχει επειδή «ΕΙΝΑΙ. Φανταστείτε ένα μέρος που μπορείτε να προσφεύγετε, όπου δεν υπάρχουν δράματα ούτε προβλήματα, μόνο αγάπη. Είναι η γαλήνη που αποτελεί κομμάτι σας.
Χαρά, ολότητα, γαλήνη. Σε παλαιότερη ενέργεια ήταν απογοητευτικό να τις νιώθετε, να μην μπορείτε να τις αγγίξετε ή να δουλεύετε με αυτές. Τώρα αρχίζει ν’ αλλάζει. Το Ανθρώπινο DNA αρχίζει να γίνεται πιο πνευματικά λειτουργικό και στη διαδικασία θα λάβει μία ή περισσότερες ενέργειες. Θα μπορέσετε τελικά να κατέχετε τα χαρακτηριστικά της πανέμορφης αιώνιας ψυχής, με σωματικό τρόπο. Το είδατε στους διδασκάλους; Τους τιμάτε σήμερα και θυμάστε που άγγιζαν την όψη της αιωνιότητας με κάθε βήμα.
 Χαρά, ολότητα, γαλήνη Ποιοι είστε; Με τέτοια αριστοτεχνικά εργαλεία, ποιοι είστε; Ολόκληρο το σώμα και όλα τα κύτταρά σας είναι έτοιμα να αφυπνιστούν στην αλήθεια αυτή. Θα φτάσετε σε σημείο να είστε ικανοποιημένοι μ’ εκείνο που υπάρχει μέσα σας.
Είναι δυνατόν, ο μόνος σκοπός της Γαίας να είναι η υποστήριξη της ανθρωπότητας; Είναι δυνατόν οι Άνθρωποι να μην είναι απλώς ένα ακόμα θηλαστικό, σ’ ένα πλανήτη που γυρίζει γύρω από τον ήλιο; Είναι δυνατόν η ενέργεια που ελευθερώνεται από τον δονητικό ρυθμό του πλανήτη, να βασίζεται σε όσα κάνει η ανθρωπότητα και στην πραγματικότητα να επηρεάζει το Σύμπαν; Η απάντηση σε όλα είναι ναι. Εάν λοιπόν ισχύει αυτό, τι είδους σύστημα υπάρχει που θα επιτρέπει να συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Αυτό θα συζητήσουμε τώρα. Ας μιλήσουμε για τη Γαία και το Ακάς.
Θα έχετε ίσως ακούσει ότι η Γαία είναι μια ενέργεια του πλανήτη Γη. Η Γαία είναι συνειδητή , έχει έμφυτη ευφυΐα. Επομένως η Γαία έχει μια ευφυή συνειδητότητα που «γνωρίζει» για εσάς. Μπορεί να συνδιαλέγεται και να συνομιλεί. Εάν έχετε ακούσει κάτι τέτοιο, είναι σωστό. Η ενέργεια της Γαίας ομιλεί με πολλούς τρόπους κι ένας από αυτούς φαίνεται όταν κοιτάτε το Ακάς. Εάν ρωτούσατε τη Γαία περί αυτού, θα το καθόριζε σαν «τη ζωτική δύναμη του πλανήτη». Αυτό συμπεριλαμβάνει όλα τα ζωντανά, ακόμα κι εκείνα που δεν νομίζετε καν ότι είναι ζωντανά. Η έννοια λοιπόν του Ακάς της Γαίας είναι τεράστια και πολύ σημαντική. Λέμε για τη συνεργασία της Γαίας στην Ανθρώπινη πνευματική εμπειρία και ότι στην ουσία τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον Άνθρωπο, ακόμα και ο σκοπός του πλανήτη.

Εάν αρχίσουμε από την αρχή, με απλούς ορισμούς, θα λέγαμε ότι υπάρχει ένα σύστημα που παρακολουθεί ποιος βρίσκεται στη Γη. Εάν νομίζετε ότι το Πνεύμα δεν χρειάζεται καθόλου ένα τέτοιο σύστημα, έχετε δίκιο. Η Γαία όμως το χρειάζεται και υπάρχει λόγος. Καθότι κάθε Ανθρώπινη ψυχή που έρχεται στο μέρος που λέγεται Γη, κάνει τη διαφορά σαν μια μοναδική ενέργεια που διαφοροποιεί τη ζωτική δύναμη της Γαίας. Όταν λοιπόν έρχεται μια ψυχή, η Γαία δημιουργεί ένα αρχείο.
Ας το δούμε πιο αναλυτικά. Βαθιά μέσα στη Γη υπάρχει ένα υπερδιάστατο σπήλαιο -Το Σπήλαιο της Δημιουργίας-που δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί. Έχει 3D ιδιότητες που συνδέονται με την πραγματικότητα της Γης, αλλά είναι επίσης πολυδιάστατο. Το Σπήλαιο της Δημιουργίας που έχει φυσική υπόσταση στον πλανήτη, έχει τρισδιάστατες ιδιότητες και θα μπορούσατε να το δείτε και να το κατανοήσετε εάν ήταν ορατό, όμως δεν είναι – καθώς ποτέ δεν θα βρεθεί ή θα ανιχνευθεί. Εντός του πολυδιάστατου μέρους του βρίσκεται το αρχείο τού ποιοι είστε.
Επαναλαμβάνω, ονομάζεται Σπήλαιο της Δημιουργίας.
Όταν έρχεστε στον πλανήτη, είναι το πρώτο μέρος που επισκέπτεστε, πριν ακόμα από το κανάλι της γέννησης. Όταν φεύγετε από τον πλανήτη, το επισκέπτεστε προτού γυρίσετε σπίτι. Συνεπώς είναι το θεματοφυλάκιο του αρχείου της ανθρωπότητας – όλες οι ζωές που έχει ζήσει η ανθρωπότητα και η ίδια η ουσία της ψυχής του καθενός σας.
Ας δούμε περισσότερες πληροφορίες για το πώς δουλεύει. Είναι το Ακασικό Αρχείο.

Κάθε ψυχή στο Σπήλαιο της Δημιουργίας είναι μοναδική. Ας πάρουμε τη δική σου για παράδειγμα. Ποιο είναι το πνευματικό σου όνομα; Δεν είναι ένα όνομα που προφέρεται αγαπητέ μου, αλλά μάλλον μια ενέργεια. Εκείνο το ενεργειακό όνομα έχει εγγραφεί μεταφορικά στο Σπήλαιο της Δημιουργίας, σαν λωρίδα σε μια κρυστάλλινη δομή.

Η κρυστάλλινη δομή, θα μπορούσες να πεις, θυμάται τη δόνηση του ποιος ήσουν. Όταν λοιπόν έρχεσαι στον πλανήτη για πρώτη φορά, μια κρυστάλλινη δομή [κρύσταλλος] σε περιμένει (καθώς είναι γνωστό το δυναμικό της άφιξής σου). Όσο ζεις στον πλανήτη, η Γαία και το όλο σύστημα «γνωρίζει» ότι είσαι εδώ. Μετά περνάς στην άλλη πλευρά του πέπλου. Όταν φεύγεις, επισκέπτεσαι πάλι το σπήλαιο κι εμπλουτίζεις την κρυστάλλινη δομή με την ενέργεια όλων όσων έχεις κάνει. Τότε αφήνεις τη Γη, αλλά η κρυστάλλινη δομή με τις πληροφορίες σου παραμένει εδώ.
Τώρα, ας πούμε επιστρέφεις στη Γη και θα έχεις άλλη ζωή και άλλο γήινο όνομα. Προτού αφιχθείς μέσω του καναλιού γέννησης, άλλη μια λωρίδα προστίθεται στην κρυστάλλινη δομή. Πρόσεξε: Είναι η ίδια ψυχή, αλλά τώρα έχει λωρίδα νούμερο δύο. Καθώς η ψυχή εκδηλώνεται στον πλανήτη, το σπήλαιο γνωρίζει ότι θα επιστρέψεις και θα ενεργοποιήσεις ή αφυπνίσεις τη λωρίδα κάθε φορά που επιστρέφεις. Έτσι λοιπόν υπάρχει μια κρυστάλλινη δομή για κάθε ψυχή, όχι για κάθε ζωή. Ορισμένες ψυχές έχουν χίλιες λωρίδες! Ίσως καταλαβαίνεις λοιπόν ότι υπάρχουν πολύ λιγότερα κρυστάλλινα αρχεία ψυχών απ’ ότι νόμιζες. Ένα για κάθε ψυχή, όχι για κάθε ζωή.

Είστε γηραιές ψυχές. Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τα πνευματικά θέματα για να είστε γηραιά ψυχή. Πολλοί βαδίζουν στη Γη, χωρίς ποτέ να αφυπνιστούν στο ποιοι είναι, καθώς αυτή είναι η ελεύθερη βούλησή τους. Είναι όμως γεγονός ότι όσοι αναζητούν τέτοια κείμενα είναι εκείνοι που νιώθουν το κάλεσμα να είναι μέρος της αλλαγής στον πλανήτη, στο τέλος μιας εποχής και στην αρχή μιας άλλης. Αυτών τα μάτια είναι πάνω στη σελίδα τώρα.
 Το Σπήλαιο της Δημιουργίας λοιπόν γίνεται το αρχείο της Γαίας, του ποιοι είναι εδώ και ποιοι ήσαν εδώ. Αυτό είναι το φυσικό, εξωτερικό κομμάτι. Στη συνέχεια θα αναφέρω το υπερδιάστατο κομμάτι που μπερδεύει τους Ανθρώπους ... το σπήλαιο είναι στατικό στο 3D πεδίο κι όμως δυναμικό σε πολυδιάστατο πεδίο. Εννοώ ότι ποτέ δεν προστίθενται ή αφαιρούνται κρύσταλλοι στο 3D πεδίο.

Υπάρχει μια κρυστάλλινη δομή για κάθε ενδεχόμενο Ανθρώπινο Ον που μπορεί να ζήσει ποτέ στον πλανήτη Γη. Εδώ θα μπορούσατε να πείτε: είναι προκαθορισμένο; Όχι, δεν είναι. Αντιθέτως, το σπήλαιο είναι προδιατεθειμένο κατά κβαντικό τρόπο να είναι πλήρες κάθε στιγμή. Μια κβαντική ενέργεια διαχειρίζεται τα δυναμικά και όχι κάποια πρακτικά [απόλυτα] χαρακτηριστικά.

Επομένως, καθώς τα πράγματα αλλάζουν στον πλανήτη, το σπήλαιο αλλάζει κβαντικά, αλλά όχι στο φυσικό πεδίο. Το σύνολο των κρυστάλλινων δομών δεν αλλάζει. Δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα, από το να πω ότι πρόκειται για κβαντικό γεγονός. Το σπήλαιο είναι πάντα πλήρες. Εμπεριέχει πάντοτε όλη την ανθρωπότητα. Είναι συνδεδεμένο με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Είναι κάτι που σας μπερδεύει, επειδή αυτό σημαίνει ότι στην πραγματικότητα αλληλεπιδράτε με εκείνους που δεν είναι εδώ ακόμα. Πάλι δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα και ο τρισδιάστατος νους σας δεν είναι έτοιμος για το ταξίδι αυτό. Όμως ας το γνωρίζετε.
Το σπήλαιο είναι πλήρες.

Είναι ιερό.
Είναι σφραγισμένο για πάντα.
Οι κρύσταλλοι των ψυχών θυμούνται τις ζωές σας και την ενέργεια αυτών.
Οι ψυχικές ενέργειες μέσα στους κρυστάλλους αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Οι ζωές που ζείτε διαφοροποιούν την ενέργεια του σπηλαίου, επομένως και τη Γαία.

Η Γαία βρίσκεται εκεί, καθότι το σπήλαιο εδρεύει υπερδιάστατα μέσα στη Γαία.

Συνοψίζοντας λοιπόν, το σπήλαιο αυτό γίνεται το αρχείο των ψυχών, για τις πολλές ζωές τους και την ενέργεια που δημιουργούν.
Τώρα προσέξτε την εστίαση του σημερινού μηνύματος. Οτιδήποτε κάνετε στον πλανήτη, οποιαδήποτε δονητική ενέργεια δημιουργείτε εδώ, εμποτίζεται σ’ αυτές τις κρυστάλλινες ουσίες. Το αρχείο της ενέργειας της κάθε ζωής παραμένει στον πλανήτη, με τη συνοδεύουσα δόνηση, μέσα στον κρύσταλλο – για πάντα.

Ας πούμε ότι είσαι η ‘Μαρία’. Θα απευθύνομαι σ’ εσένα. Μαρία, όταν περάσεις στην άλλη πλευρά, πρώτος προορισμός σου είναι το σπήλαιο. Είναι ταξίδι τριών γήινων ημερών. Μαρία, γηραιά ψυχή, έχεις ξαναπάει εκεί. Ήσουν ξανά εκεί στο παρελθόν – και γι αυτό πηγαίνεις με χαρά. Το θυμάσαι! Γνωρίζεις πού πηγαίνεις και θυμάσαι τι σημαίνει. Πηγαίνεις στο σπίτι. Δεν υπάρχει οδύνη θανάτου, καθώς, παρ’ όλο που μπορεί η υπερδιάστατη επανασύνδεση να είναι προσωρινά ομιχλώδης, θυμάσαι το αίσθημα της χαράς!

Ο θάνατος του Ανθρώπου είναι μια μεταβατική ενέργεια, όχι καταληκτική. Δεν υπάρχει «τέλος», αλλά μάλλον ένα ταξίδι σε μια ενέργεια που θυμάσαι τη στιγμή που παίρνεις την τελευταία σου ανάσα.

Ας πούμε ότι η Μαρία είναι θεραπεύτρια. Ας πούμε ότι έχει ανεβάσει τη δόνηση του πλανήτη, με την ίδια την παρουσία της που βάδιζε στη Γη. Ας πούμε ότι η Γη θυμάται τα βήματα της Μαρίας, επειδή η Γαία γνωρίζει ποια είναι. Ας πούμε ότι η Μαρία είναι σε επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό της και τώρα πεθαίνει.

Υπάρχει μια σύναξη Ανθρώπων… πολλή θλίψη. Στενοχωριούνται που τη βλέπουν να φεύγει, επειδή ήταν μια υπέροχη παρουσία, μια θαυμάσια μητέρα και αγαπητός Άνθρωπος. Υπάρχουν δάκρυα και θλίψη. Να λοιπόν η μεταφυσική αλήθεια: Η Μαρία πηγαίνει στο Σπήλαιο της Δημιουργίας και όλα όσα ήταν, όπως και η δόνηση που δημιούργησε σαν Άνθρωπος, ενσωματώνονται στην κρυστάλλινη δομή της ψυχής της. Η δόνηση εκείνη τότε παραμένει, επειδή η Μαρία ήταν εδώ! Η υπέροχη παρουσία, η θαυμάσια μητέρα και ο αγαπητός Άνθρωπος δεν πάνε χαμένα!
Ενσωματώνονται μέσα στην ίδια τη Γαία, διαμέσου της διαδικασίας του Σπηλαίου της Δημιουργίας κι εκείνη η ενέργεια την ενθύμησης δεν φεύγει ποτέ. Δεν χάνεται ποτέ! Από τότε γίνεται μέρος της ζωτικής δύναμης της γήινης συνείδησης.
Και στη συνέχεια έρχεται πάλι σαν Νίκος .Όταν εμφανίζεται ο Νίκος, προσλαμβάνει το αρχείο της Μαρίας! Τότε αμφότεροι, ο Νίκος και η Μαρία, πηγαίνουν στην επόμενη περιοχή της Ακασικής διδασκαλίας.
Το σύστημα συνεχίζει. Ότι αντιπροσωπεύεται στο κρυστάλλινο του Σπηλαίου της Δημιουργίας, που αφορά στον κρύσταλλο του πυρήνα της ψυχής, μεταβιβάζεται στο DNA σας κατά τη γέννηση. Το εκχωρείτε στο Σπήλαιο της Δημιουργίας. Γι’ αυτό πηγαίνετε εκεί. Γίνεται μέρος του προσωπικού σας Ακασικού αρχείου, κάθε ζωή που έχετε ζήσει, οτιδήποτε έχετε κάνει ανέκαθεν, όλα βρίσκονται στο DNA σας.

Όπως έχουμε πει, αυτό το Ακασικό Αρχείο εδρεύει σε κάθε διπλή έλικα, κατά πολυδιάστατο τρόπο και αντιπροσωπεύεται από δισεκατομμύρια χημικά στο 90% του DNA που η επιστήμη θεωρεί άχρηστο! Η επιστήμη το βλέπει με 3D μάτια και της φαίνεται απέραντα πολύπλοκο, χωρίς καθόλου συμμετρία ή τάξη. Είναι όντως πολυδιάστατο στο μέγιστο! Υπάγεται όμως σ’ ένα πανέμορφο σύστημα.
Έχουμε ξαναπεί γι αυτό. Μήπως όμως δεν καταλάβατε την πλήρη σημασία του; Σκέψου. Νίκο, τώρα έχεις τον Νίκο και την Μαρία στο DNA σου, αλλά μόνο το σώμα του Νίκου είναι εκεί.
Λοιπόν, τι δουλειά έχει ο Νίκος με την ζωή της Μαρίας στο DNA του;
Θα σας απαντήσω. Όσα είχε μάθει η Μαρία, είναι τώρα διαθέσιμα στον Νίκο. Θυμηθείτε ότι η Μαρία και ο Νίκος είναι η ίδια ψυχή, με διαφορετική μορφή στη Γαία αυτή τη στιγμή. Η ομορφιά του συστήματος είναι η εξής: Ο Ανώτερος Εαυτός είναι επίσης ο ίδιος, καθώς αντιπροσωπεύει τη βασική ενέργεια της ψυχής. Οπότε ο Νίκος δεν χρειάζεται να μάθει ξανά όσα έμαθε η Μαρία!
Τι σημαίνει να είσαι πολύ γηραιά ψυχή στον πλανήτη; Σημαίνει ότι θα έχεις τώρα τη σοφία των αρχαίων στο DNA σου. Ας δούμε τώρα τα δύο πρώτα χαρακτηριστικά του Ακάς της ανθρωπότητας.

(1) Το Σπήλαιο της Δημιουργίας είναι αρχείο του ποιοι έρχονται και φεύγουν. Η ενέργεια εξ αυτού παραμένει στη Γη και βοηθά να αλλάξει η δόνηση του πλανήτη. Επομένως, οι Ανθρώπινες ζωές τροποποιούν τη δόνηση του πλανήτη.

(2) Το DNA του κάθε Ανθρώπου εμπεριέχει το προσωπικό αρχείο της μίας ψυχής και βοηθά στην επόμενη ενσάρκωση να γνωρίζει καλύτερα, εάν αυτή είναι η επιλογή της.

Δες το πρώτο χαρακτηριστικό: Σχετίζεται με την Γαία. Το σπήλαιο είναι στην Γαία. Βρίσκεται βαθιά στη γη και αντιπροσωπεύει πολλές κρυστάλλινες δομές. Είσαι «γνωστός της Γης». Η Γη σε αγαπάει. Όσοι καταγίνεστε με γήινα πράγματα – τη φύση, τα ζώα, ή ακόμα μελετάτε τα βράχια και τη γη – μπορείτε να το νιώσετε! Η ευφυΐα η οποία είναι η Γαία, σας μιλάει. «Σε γνωρίζω. Ανήκεις εδώ. Είναι κατάλληλο που βαδίζεις στον πλανήτη  Άνθρωπε, επειδή ότι κάνεις εδώ, θα αλλάξει τελικά το Σύμπαν». Δεν το νιώθεις; Πόσοι έχετε περπατήσει μόνοι στο δάσος και νιώσατε την παρέα των δέντρων; Είναι πραγματικό!
 Αναφέρομαι συχνά στα πολύτιμα ζώα, ότι βρίσκονται εδώ να υπηρετούν την ανθρωπότητα και πως επιτελούν πλήρως το έργο. Οι αρχαίοι το γνώριζαν και τιμούσαν κάθε ζώο, προτού γίνει μέρος της ζωτικής τους δύναμης.

Δεν υπάρχει Σπήλαιο της Δημιουργίας για τα ζώα. Βρίσκονται εδώ σε υποστήριξη της ανθρωπότητας. Ορισμένα βρίσκονται εδώ για να σας αγαπούν και το ξέρετε. Μιλάμε για τα οικόσιτα. Είναι εδώ για να σας αγαπούν – άλλη μεγάλη υπηρεσία προς τους Ανθρώπους.
Λοιπόν, κατά κάποιο τρόπο πολλά ζώα έχουν επίσης ψυχή, αλλά δεν βρίσκονται στο Σπήλαιο της Δημιουργίας. Δεν έχουν το βαθύ σύστημα της πλανητικής αλλαγής που έχετε εσείς, το οποίο είναι μια συνειδητότητα που μπορεί ν’ αυξάνει από μόνη της, μέσω της ελεύθερης επιλογής.
Ο Άνθρωπος είναι το μόνο ον στη Γη που μπορεί να το κάνει αυτό, καθότι έχει τη θεία φύση στο DNA του. Είχε εμφυτευθεί εκεί, περίπου πριν 100.000 χρόνια, από τους Πλειάδειους, κατά ένα όμορφο, κατάλληλο, ιερό, τέλειο τρόπο.
Είναι  η πραγματική ιστορία δημιουργίας στη Γη και μπορεί να βρεθεί στα γραπτά των αυτοχθόνων σε όλο τον πλανήτη. Κοιτάξτε για αναφορές στις επτά αδελφές και στις ιστορίες περί δημιουργίας.

Στο DNA σας υπάρχουν όλα όσα ήσασταν, γηραιές ψυχές,η ουσία της ενέργειας του ποιοι ήσασταν βρίσκεται στο DNA σας.
Επομένως οι Ακασικές αυτές πληροφορίες έχουν την ικανότητα να επικοινωνούν με το σχέδιο των εμβρυονικών κυττάρων σας. Θυμηθείτε, είναι όλα μέσα στην ίδια δομή διπλής έλικας που περιέχει το πρωτεϊνικά κωδικοποιημένο τμήμα, τα γονίδιά σας! Το καταλαβαίνετε;
Επομένως το DNA σας είναι πολύ πιο εκτεταμένο σύστημα, απ’ όσο πιστεύει κάθε ιατρικός ειδήμων. Είναι ένα υπερδιάστατο σύστημα που έχει την ικανότητα να τροποποιεί τον εαυτό του οποιαδήποτε στιγμή.  Έτσι εξηγείται η αυτενεργός υποχώρηση συμπτωμάτων. Αυτενεργός υποχώρηση είναι ο Άνθρωπος που αποφασίζει ότι έχει τελειώσει με την ασθένεια. Πολλοί απαλλάχθηκαν οι ίδιοι από τις πιο κακοήθεις παθήσεις που γνωρίζει ο άνθρωπος. Ξαφνικά καθάρισαν, χωρίς να μείνει ίχνος αυτής – αυτενεργός υποχώρηση. Η πιο θανατηφόρος ασθένεια, απλώς φεύγει.
Σου λέω αγαπητέ μου άνθρωπε, δεν είναι ένα θαύμα εκ των άνω. Είναι ένα θαύμα εκ των έσω.
Υπάρχει ένα πλέγμα που έχει ενεργοποιηθεί στην τωρινή ενέργεια, όπως ποτέ στο παρελθόν. Είναι ένα απόκρυφο πλέγμα, που σημαίνει ότι είναι πνευματικής φύσης και δεν μπορείτε να το δείτε. Η ονομασία του φανερώνει τι κάνει. Ονομάζεται Κρυστάλλινο Πλέγμα. Κρυστάλλινο είναι το όνομα που του δόθηκε, ώστε να καταλάβετε ότι είναι ένα αποθηκευτικό χαρακτηριστικό της Γαίας, που αποθηκεύει πληροφορίες ζωτικής δύναμης. Είναι παρόμοιο με το Σπήλαιο της Δημιουργίας όσον αφορά στο σκοπό της κρυστάλλινης δομής – αποθήκευση πληροφοριών.

Ας εκλεπτύνουμε τον ορισμό του για να γίνει πιο ξεκάθαρο. Το Κρυστάλλινο Πλέγμα της Γαίας [του πλανήτη] είναι ένα απόκρυφο [πνευματικό] πλέγμα της Γης, που αποθηκεύει τη ζωτική δύναμη της ανθρωπότητας, τη δική σας ενέργεια. Διαφέρει από το Σπήλαιο της Δημιουργίας. Το σπήλαιο είναι το αρχείο του ποιοι είστε και τι έχετε κάνει. Η ενέργεια της συνεισφοράς σας προς τη Γη [όποια κι αν είναι] πηγαίνει στο σπήλαιο, γίνεται μέρος της Γης και παραμένει εκεί.
Το Κρυστάλλινο Πλέγμα όμως είναι πάνω στη γη. Φανταστείτε το να απλώνεται πάνω στη γη. Το πλέγμα αυτό είναι εξωτερικό. Δεν μπορείτε να το δείτε, αλλά είναι εκεί.
Τώρα, το Κρυστάλλινο Πλέγμα εμπεριέχει επίσης αποτυπώματα της ενέργειάς σας, αλλά σε συγκεκριμένη θέση. Το καλύτερο παράδειγμα που μπορώ να δώσω είναι το εξής. Όταν επισκέπτεστε μέρη της Ευρώπης, ίσως νιώθετε τι έχει συμβεί εκεί. Υπάρχουν στιβάδες και στιβάδες πολέμων. Ορισμένοι δυσκολεύεστε  εκεί. Το Κρυστάλλινο Πλέγμα εμπεριέχει όσα έχουν συμβεί και πού συνέβησαν. Βλέπετε; Είναι λοιπόν αποθηκευτικό πλέγμα της Ανθρώπινης ενέργειας σύμφωνα με την τοποθεσία.
Αποτελεί μέρος της Γαίας; Απόλυτα. Επικαλύπτει τη Γαία σαν κουβέρτα ενέργειας της Ανθρώπινης συνειδητότητας.
Παρατηρήσατε ποτέ πως όταν πηγαίνετε σε μέρη όπου δεν έχει συμβεί κάτι σημαντικό στην Ανθρώπινη ιστορία, είναι καθαρά και ξάστερα και αισθάνεσθε όμορφα; Η σύνδεση με τη Γαία είναι εδώ – η σύνδεση με τη Γη. Γιατί με τη Γη; Επειδή η Γαία είναι μέρος ενός συστήματος μέτρησης, ενός δονητικού μετρικού συστήματος. Θα έρθει μέρα που η Γη θα μετρηθεί για τα δονητικά χαρακτηριστικά της – χαρακτηριστικά που έχουν δημιουργηθεί από τις πράξεις των Ανθρώπων. Αθροιστικά, η όλη Ανθρώπινη εμπειρία αποθηκεύεται πάνω και μέσα στον πλανήτη και δημιουργεί ένα δονούμενο ρυθμό, μετρήσιμο από το Πνεύμα. Αυτό είναι το Κρυστάλλινο Πλέγμα.
Το Κρυστάλλινο Πλέγμα περιέχει τόσο ισχυρό κβαντικό αποτύπωμα σε κάποιες περιοχές, που ακόμα κι όταν οι Άνθρωποι έχουν φύγει, το αποτύπωμα των πράξεών τους ξαναπαίζει σαν μαγνητοταινία.
Τόσο βαθιά είναι η Ανθρώπινη επιρροή πάνω στη Γη.
Συνοψίζοντας :Υπάρχουν τρία μέρη όπου υπάρχει η Ανθρώπινη ενέργειά σας ταυτοχρόνως.
(1) Το Σπήλαιο της Δημιουργίας – κρατά αρχείο του ποιοι είστε όταν έρχεστε και φεύγετε κι εμποτίζει την εμπειρία της ζωής σας στη δόνηση του πλανήτη, ακόμα και αφού έχετε παρέλθει. Είναι πολυδιάστατο σύστημα που συλλαμβάνει την Ανθρώπινη εμπειρία και την κρατάει στη Γαία.

(2) Το DNA στο Ανθρώπινο σώμα σάς βοηθά σε κάθε ζωή που ζείτε, καθότι είστε μόνο πληροφορίες κι ενέργεια, αποθηκευμένες στη διπλή έλικα. Και οι χίλιες ζωές βρίσκονται εκεί, εάν έχετε ζήσει χίλιες από αυτές. Και είναι όλες προσβάσιμες.  Δεν χρειάζεται ποτέ να ξαναμάθετε τίποτα πνευματικά, καθώς οι πληροφορίες παραμένουν μαζί σας από ζωή σε ζωή. Η σοφία των αρχαίων βρίσκεται μέσα σας. Σας λέει κάτι αυτό; Όλοι είστε οι δικοί σας πρόγονοι. Το έχετε σκεφτεί;

(3) Το Κρυστάλλινο Πλέγμα – ένα πνευματικό πλέγμα που κείται στην επιφάνεια του πλανήτη, το οποίο θυμάται όσα κάνουν οι Άνθρωποι και πού τα κάνουν. Το πλέγμα αυτό επίσης ενεργοποιήθηκε ,γίνεται πιο κβαντικό και όσα κάνετε στον παρόντα (πραγματικό) χρόνο, μεταβιβάζονται στη Γαία μέσω του πλέγματος αυτού, σε πραγματικό χρόνο , που σημαίνει ότι η ενέργεια της ανθρωπότητας επηρεάζει το δονητικό επίπεδο του πλανήτη, σε πραγματικό χρόνο, αντί να περιμένει να λάβει την ενέργεια αφού περάσετε στο Σπήλαιο της Δημιουργίας. Ακόμα και το Ανθρώπινο DNA αποτελεί μέρος του συστήματος της Γαίας, καθώς αντιπροσωπεύει την βιολογική εξέλιξη της ανθρωπότητας στον πλανήτη, από το χώμα της γης.
 Όμως υπάρχει ένα εφεδρικό σύστημα για όλο αυτό, κάτι επιπλέον, που δεν είναι το είδος «εφεδρείας» που νομίζετε – καθότι εφεδρικό για εσάς είναι κάτι γραμμικό, σε περίπτωση που χάσετε το πρώτο.
Το «εφεδρικό» αυτό σύστημα βοηθά τα υπόλοιπα όλη την ώρα. Οι πληροφορίες των τριών συνδυασμένων Ακασικών συστημάτων, αποθηκεύονται σ’ ένα ζωντανό θηλαστικό στον πλανήτη. Πρέπει να είναι έτσι, καθώς είναι η τελική στιβάδα και σας συνδέει όχι μόνο με τη Γαία, αλλά και με την υπόλοιπη ζωή στη Γη, με τον πιο βαθύ τρόπο. Το σύστημα αποθηκεύεται στις φάλαινες της Γης.
 Ας μιλήσουμε λίγο για τις φάλαινες. Τις αγαπάτε, έτσι δεν είναι; Παρεμπιπτόντως, ρωτήστε κάποιον βιολόγο – το δελφίνι είναι μια μικρότερη φάλαινα. Το γνωρίζατε αυτό; Αγαπάτε τα δελφίνια, σωστά; Έχετε συνειδητοποιήσει ότι η φάλαινα είναι το μόνο θηλαστικό που προστατεύεται από συμβάσεις, υπογραμμένες από σχεδόν όλες τις χώρες, ακόμα και από πολλές που δεν έχουν θάλασσα; Τι σύμπτωση!
Σε όλη την ανθρωπότητα, άσχετα που είναι ή με ποιο σύστημα κυβερνάται, υπάρχει ένα διαισθητικό επίπεδο που γνωρίζει ότι δεν μπορείτε να εξαλείψετε τις φάλαινες, ειδάλλως θα αλλάξετε την ισορροπία της ζωτικής δύναμης της Γης. Εκείνες κρατούν τα αρχεία. Είναι ο κύκλος. Οι φάλαινες είναι στη Γαία, ζουν κάτω από το νερό. Είναι θηλαστικά όπως εσείς. Περιέχουν τις πληροφορίες. Ο Ακασικός κύκλος είναι πλήρης. Τα ίδια τα νερά του πλανήτη φεγγοβολούν με όσα έχετε κάνει, ποιοι είστε και ποιοι μπορείτε να είστε.

Βλέπετε τη σοφία του συστήματος; Δείτε περί τίνος πρόκειται: Αφορά εσάς. Όλο αυτό. Γιατί να έχει σχεδιαστεί η Γη τόσο ευφυώς, να σας ακολουθεί, να σας τιμά, να γνωρίζει ποιοι είστε και το πνευματικό σας όνομα; Γιατί να γίνεται αυτό, εκτός εάν ήσαστε σημαντικοί, εκτός εάν ήσαστε μέρος του κύριου σχεδίου, εκτός εάν είχατε να κάνετε με το μέλλον του Σύμπαντος. Αναλογιστείτε το. Έτσι είναι το σύστημα.
Η Γαία υπάρχει για τους ιερούς Ανθρώπους που βρίσκονται στον πλανήτη αυτό, σε μάθημα.
Σας τα λέω αυτά με αγάπη . Θέλω να σκεφτείτε κάτι. Οπουδήποτε βαδίζετε, η Γη σας γνωρίζει. Τι σύστημα!
Γιατί τα αναφέρω; Για να συνεχίσετε να νιώθετε ότι αγαπιέστε και ότι φροντίζεστε. Υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα εδώ για εσάς, εάν τα θέλετε.

Γηραιά ψυχή, βρίσκεσαι εδώ για κάποιο σκοπό. Ίσως να χρειαζόσουν να το ακούσεις αυτό. Είσαι σημαντικός, είσαι πολύτιμος, είσαι δάσκαλος. Τώρα πήγαινε να το διεκδικήσεις. Ζήσε πολλά χρόνια. Να είσαι χαρούμενος στη διαδικασία. Μην αποφασίζεις τι θα έπρεπε να συμβεί. Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να προκαθορίζεις τι έχει ο Θεός για εσένα, βασισμένος σε ότι νομίζεις πως συμβαίνει τώρα.
Αντιθέτως, χαλάρωσε, να είσαι χαρούμενος με όλα τα πράγματα κι ερωτεύσου τον εαυτό σου.

 

Ακεραιότητα. Η κορυφή του Εαυτού

Στην προηγούμενη ανάρτηση τη σχετική με τις πεποιθήσεις, πολλοί ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες, αρκετοί μάλιστα και κάποια παραδείγματα ώστε να γίνει περισσότερο κατανοητό, όλο αυτό που ξεκίνησα να αναφέρω για το ταξίδι προς τον μεγάλο Εαυτό. Έτσι αποφάσισα στην ανάρτηση αυτή να ασχοληθώ αποκλειστικά με την πρώτη και κύρια πεποίθηση, τον τρόπο που δημιουργείται, τη λειτουργία της στη συμπεριφορά μας και τον τρόπο να την αντιληφθούμε όπως και τις δυνατότητες να την θεραπεύσουμε. Έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση ότι η ψυχή έχει πέντε βασικά αρχεία λειτουργικών πληροφοριών, τα οποία είναι και η βάση της αλληλεπίδρασης μας με τον αισθητό κόσμο που ζούμε. Τα λειτουργικά αρχεία αυτά αποτελούνται πρώτα από την ακεραιότητα, κατόπιν την πίστη με τη μοναδικότητα και τέλος η βάση από  τη δυαδικότητα και την ισορροπία.

Η σειρά αυτή, είναι και η σειρά κατά δύναμη και συχνότητα αλληλεπίδρασης. Σε αρχαία κείμενα, τα πέντε αυτά αρχεία σχηματίζουν το γνωστό πεντάκτινο αστέρι με την μονή ακτίνα στην κορυφή, επάνω, όπου συμβολίζει την κεφαλή ή το νου του ανθρώπου, την πίστη και  τη μοναδικότητα στα πλάγια ή στα δύο απλωμένα οριζόντια χέρια του ανθρώπου (σώμα και καρδιά) και τέλος τις βάσεις με τις άλλες στις κάτω ακτίνες ή στα πόδια του ανθρώπου. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αν και τα πέντε αυτά αρχεία αλληλεπιδρούν συνολικά κάθε φορά όλα μαζί και όχι ένα-ένα, η ακεραιότητα έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα και κυριαρχεί. Έτσι, είναι το πρώτο αρχείο που αρχίζει να καταγράφει ψευδή μηνύματα από τη συνειδητότητα και το τελευταίο που τελικά θεραπεύεται, δηλαδή «ξεμπλοκάρει» ενεργειακά. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά…

Με τις πρώτες ημέρες της γέννησής μας, αρχίζουμε μέσω της λειτουργίας της ψυχής μας, να αλληλεπιδράμε με το περιβάλλον, να επικοινωνούμε με την πηγή μας και να «φορτίζουμε» το σώμα μας με ενέργεια και ζωτικότητα για να το αναπτύξουμε και να επιβιώσουμε όσο καλύτερα μπορούμε σε αυτό τον εικονικό κόσμο. Αυτή είναι η λειτουργία της ψυχής. Εικονικό κόσμο φυσικά, τον λέμε τώρα. Μετά από πολύ κόπο, μελάνι και διάβασμα, αρχίσαμε να τον αποκαλούμε εικονικό και αισθητό κόσμο, ενώ μέχρι τώρα, τον αντιλαμβανόμαστε όπως τον διδαχθήκαμε και αλληλεπιδράσαμε μαζί του από παιδιά. Δηλαδή σαν πραγματικό. Αλληλεπιδρούμε λοιπόν… Ας θυμηθούμε τη σειρά…

Με τι αλληλεπιδρούμε; Με τον αισθητό κόσμο… Πως αλλιώς τον λέμε τον αισθητό κόσμο; Συνειδητότητα… Πως δημιουργείται η συνειδητότητα, δηλαδή ο αισθητός κόσμος; Από τη συνείδησή μας… Θυμάται ο αναγνώστης από τις προηγούμενες αναρτήσεις μου τι είναι η συνείδηση; Ας το ξαναπούμε… Είναι «συν +είδηση», δηλαδή πληροφορία πάνω στην πληροφορία, δηλαδή είναι η «μάσκα» που φοράει η πρωταρχική πληροφορία από την ψυχή μόλις αυτή προσκρούει πάνω στη ροή της συνειδητότητας τη στιγμή που αυτή η ροή αρχίζει την αντίστροφη πορεία της πίσω προς την τέταρτη διάσταση. Το πρώτο στοιχείο της συνείδησης δηλαδή παράγεται μαζί με την πρώτη εικονική αντανάκλαση της ψυχής πάνω στην συνειδητότητα που ρέει συνεχώς μέσα από τον κόσμο μας.

Η συνείδηση δηλαδή δημιουργείται μόλις αρχίσει να καταγράφεται μέσα μας, ο εικονικός κόσμος που δημιουργείται τη στιγμή που τον παρατηρεί ο παρατηρητής ή «αισθητήρας». Δηλαδή εμείς με τις αισθήσεις μας. Εμείς που στην αρχή, την πρώτη στιγμή της γέννησής μας, έχοντας μέσα μας την ψυχή μας, έχουμε εισέλθει σε έναν αόρατο και μη αισθητό (ακόμη) κόσμο. Με μοναδικά αρχικό όργανο την ψυχή μας, αρχίζουμε να «σκανάρουμε» το περιβάλλον μας στέλνοντας παλμικά ενεργειακά σήματα παντού. Τα σήματα αυτά, αντανακλούν πάνω στην αντίστροφη ροή της συνειδητότητας και παράγουν ένα εικονικό σήμα το οποίο εμείς καταγράφουμε σαν πληροφορία για το περιβάλλον που σκανάρουμε. Αυτό το σήμα όμως, αν και είναι ψευδές κι αλλοιωμένο, καταγράφεται στη συνείδησή μας σαν αληθινό. Τι σημαίνει αληθινό; Σημαίνει ότι η ενεργειακή πληροφορία αυτή, καταγράφεται από το σύστημα των αισθήσεών μας σαν ήλιος, βουνό, θάλασσα, ουρανός, γονείς… Εμείς τότε αρχίζουμε να βλέπουμε, να ακούμε, να ακουμπάμε κάπου, να αισθανόμαστε τα στερεά, τα υγρά τα αέρια, το σώμα και τη μυρωδιά της μητέρας μας…

Και τι άλλο; Τώρα έρχονται τα σημαντικά… Διότι άσχετα με αυτό που θεωρούμε ίσως, οι πρώτες πληροφορίες είναι καταστάσεις και όχι σχήματα… Καταστάσεις όπως οι έννοιες προστασία, υποταγή, εμπιστοσύνη, εξάρτηση, αποδοχή, αυστηρότητα… Οι πρώτες καταστάσεις που βιώνουμε, πριν ακόμη αντιληφθούμε σχήματα και πράγματα, είναι έννοιες… Έννοιες, στις οποίες τώρα έχουμε δώσει λέξεις και τις διαβάζει ο αναγνώστης και καταλαβαίνει τι λέμε… Αντιλαμβάνεται ο κάθε αναγνώστης (ελπίζω), τις έννοιες που μόλις διάβασε σε λέξεις… Τώρα όμως, σήμερα… Με αυτό το μορφωτικό επίπεδο και την πείρα που έχει αποκτήσει από τη ζωή καταλαβαίνει για τι πράγμα γράφω… Θα ήθελα όμως, να κάνει ο κάθε ένας από εσάς, μια αυτόματη στροφή στο χρόνο και να πάει στις πρώτες στιγμές ενός βρέφους για να προσπαθήσει να κατανοήσει, πως εκείνο, κατορθώνει τελικά και δημιουργεί την πρώτη του συνείδηση… Θέλω να το σκεφτείτε λίγο πριν προχωρήσετε… Ένα βρέφος ολίγων ωρών, αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο με έννοιες και όχι με σχήματα…

Να φανταστείτε, την έννοια της ακεραιότητας, η οποία είναι καταγεγραμμένη σε κάθε ψυχή, να αρχίσει να δονείται παίζοντας ένα αόρατο «πινγκ-πονγκ» με τον ενεργειακό χώρο γύρω από την ψυχούλα κάθε βρέφους. Φαντασθείτε την να επιστρέφει αλλοιωμένη σαν «επιβίωση» και να αντιστέκεται… Να ξαναφεύγει και να γυρίζει σαν υποταγή… Η επιβίωση για ένα βρέφος που αδυνατεί να φέρει οποιαδήποτε αντίδραση στους άλλους, μέσα σε ένα επαναλαμβανόμενο πεδίο χρονικών στιγμών δύο ετών της ζωής του, μεταλλάσσεται σε «υποταγή». Το βρέφος μαθαίνει χωρίς λέξεις έννοιες όπως η υποταγή λόγω της ανάγκης του για επιβίωση… Το αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης; Κι αυτή η υποταγή όμως επαναλαμβανόμενη μονομερώς, στο τέλος γίνεται αντιληπτή και καταγράφεται στη συνείδηση του βρέφους σαν «ταπείνωση». Η πρώτη πεποίθηση είναι έτοιμη… Μέσα στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής κάθε βρέφους, η «ακεραιότητα» έχει κατορθώσει να μεταλλαχθεί, στην πεποίθηση της «ταπείνωσης»…

Νομίζετε πως τελειώσαμε; Τώρα αρχίζει η ζωή μας… Είμαστε δύο το πολύ ετών και έχουμε μεταλλάξει το πρώτο αρχείο της ψυχής μας δημιουργώντας το εικονικό αίσθημα της έννοιας που ονομάζουμε ταπείνωση… Θα ήθελα τώρα να κάνετε μια στάση και να το νοιώστε… Και για να το νοιώσουμε καλύτερα εμείς οι ενήλικοι, θα ήθελα να βάλουμε μια πιο δύσκολη λέξη για την ίδια έννοια… Ας την πούμε δηλαδή «εξευτελισμό»… Η ίδια έννοια, με πιο βαριά λέξη… Έτσι για να καταλάβουμε τι συμβαίνει… Τώρα επιλέξτε μια κατάσταση νοερά, η οποία είναι ικανή να σας προκαλέσει το εσωτερικό αίσθημα του εξευτελισμού… Για να σας βοηθήσω, θα σας πω εγώ μερικές… Σκεφτείτε την αρχετυπική εικόνα «το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (το κοριτσάκι εδώ είσαστε εσείς), ή την εικόνα του «βιασμού ενός τζιτζικιού» (εδώ είσαστε ο βιαστής), ή του «χαστουκιού από το δάσκαλο», ή της «προσβολής από κάποιο άλλο παιδάκι» (λίγο χοντρό ίσως)… Τέτοιες σκηνές… Και τώρα προσθέστε τον εαυτό σας να βρίζει την ώρα που οδηγεί, να πετάει σκουπίδια, να απολύει εργάτες, και να οδηγεί εταιρίες του χρηματιστηρίου σε πτώχευση…

Σε αυτό το σημείο, έχουν εξαφανιστεί όλοι οι πνευματικοί δάσκαλοι… πάντα οι συζητήσεις μαζί τους σταματούσαν κάπου εδώ… πάντα… Για αυτό θα παρακαλέσω τον αναγνώστη στο σημείο αυτό, να σκεφτεί κάτι χαρούμενο… Αυτή η στιγμή είναι σημαντική, για αυτό σκεφτείτε οτιδήποτε που μπορεί να σας γεμίσει χαρά και γαλήνη ώστε να συνεχίσουμε… Κάντε αν θέλετε ένα διάλειμμα, φωνάξτε αν θέλετε κάτι δυνατά με όλη σας τη δύναμη… βγάλτε το έξω αυτό που μόλις βιώσατε… ΟΚ. Συνεχίζουμε… Η «ταπείνωση»… Η ισχυρότερη πεποίθηση μακράν όλων των άλλων… Γιατί; Διότι είναι συνδεδεμένη με την επιβίωση… Την πρωταρχική ανάγκη του ανθρώπου σε αυτό τον κόσμο… Ο εσωτερικός πόνος από τον εξευτελισμό είναι αβάσταχτος… Ούτε λεπτό… Και τι γίνεται τότε;  Το Εγώ, αναλαμβάνει δράση… Είναι αυτός ο ρόλος του έτσι κι αλλιώς… Ποιος δηλαδή; Να προστατεύει το σώμα από κάθε τι… Κι εδώ η αιτία είναι κάτι παραπάνω από σημαντική… Υπάρχει αβάσταχτος εσωτερικός πόνος… Όχι τώρα… Όχι εκεί που κάθεστε και διαβάζετε τις γραμμές αυτές με τον καφέ σας και μουσικούλα κάπου μακριά να παίζει…

Όχι τώρα που έχετε διαβάσει και γνωρίζετε για τι πράγμα γράφω…Τότε… Όταν ο κάθε ένας από μας ήταν έξι, εννιά, δώδεκα και δεκατεσσάρων μηνών. Εκείνη τη στιγμή σκεφτείτε το. Να προσπαθείτε να επιβιώσετε, από απλά πράγματα… Φαντασθείτε δηλαδή, όπως είσαστε στην κούνια, με τα δροσερά μπουτάκια έξω, να σας πλησιάζει μια μέλισσα, χωρίς να το βλέπει κανένας. Να σας χώνει μια τσιμπιά στο μπουτάκι και να γίνεται καπνός. Φαντασθείτε λίγο την σκηνή… Κλαίτε, ουρλιάζετε, σας πλησιάζει η μαμά (αν είναι κοντά), σας κοιτάει αν έχετε λερωθεί, τίποτα, θυμάται ότι μόλις σας τάισε, σας αλλάζει πάλι, σας παίρνει αγκαλιά, αλλά τίποτε. Εσείς ούτε μέλισσα ξέρετε τι είναι, ούτε τσίμπημα, ούτε ότι κάνετε θόρυβο με το κλάμα σας… Εσείς νοιώθετε κάτι, το οποίο δεν γνωρίζετε, ούτε μπορείτε να το εξηγήσετε σε κάποιον, ούτε να ξυστείτε μπορείτε… Μόνο κλαίτε…. Τόσο δυνατά και υστερικά, σαν να πεθαίνετε. Κι εκείνη τη στιγμή αρπάζετε και μια στον ποπό, έτσι, διότι αδυνατούσε η μαμά να κάνει κάτι άλλο, και σταματάτε…

Ο εσωτερικός πόνος όμως υπάρχει ακόμη… εκείνη ακριβώς τη στιγμή, όπου σας δημιουργεί τρέλα, αναλαμβάνει ρόλο το παντοδύναμο Εγώ να σας προστατεύσει… Πως; Με το να σας υποτάξει… Να πονάτε και να σταματάτε να αντιδράτε. Να το θάβετε μέσα σας. Κι όχι έτσι απλά… Σας εκπαιδεύει, με τις πολλές επαναλήψεις που αυτό θα συμβεί, να σας γίνει αυτή η υποταγή συνείδηση, έτσι που στο τέλος να γραφτεί στη συνειδητότητα και να υποτάσσεστε αυτόματα… Τελειώσαμε; Όχι φυσικά… Διότι αυτή η υποταγή μέσω ταπείνωσης, δημιουργεί αυτόματα μια συμπεριφορά που μένει μόνιμα γραμμένη στη συνειδητότητα… Το «μαζοχισμό»… δηλαδή τον αυτοπεριορισμό, την αυτοταπείνωση και την αυτόματη υποταγή… (Στο σημείο αυτό, θυμηθείτε τις προτάσεις για αυτόματο έλεγχο των πολιτών, από μια αυτόματη κυβέρνηση, όπως τη διδάσκουν οι εργάτες του φωτός… αλλά αυτά θα τα ξαναπούμε). Ούτε τώρα τελειώσαμε;

Όχι αγαπητέ αναγνώστη… ούτε τώρα τελειώσαμε την περιγραφή της λειτουργίας των πεποιθήσεων… Αντιθέτως μόλις αρχίσαμε… Η ολική καταγραφή τώρα έχει δημιουργηθεί. Κι εμείς είμαστε ακόμη δύο ετών. Ακόμη δηλαδή, βρισκόμαστε κοντά στην εκκίνηση, στο σημείο μηδέν. Και ήδη έχουμε μια συμπεριφορά μαζοχιστή, να αδυνατούμε να πούμε όχι, να δεχόμαστε να χειραγωγηθούμε σε καταστάσεις πριν ακόμη αυτές δημιουργηθούν. Και φυσικά σε όλο αυτό, ακόμη κι αν οι καταστάσεις ακόμη εκκολάπτονται, με το φόβο ότι θα συμβούν, εμείς αντιδρούμε πρώτοι. Το Εγώ μας, μας εκπαιδεύει έτσι, ώστε πριν μας εξευτελίσει κάποιος, προλαβαίνουμε και τον εξευτελίζουμε εμείς… Πως; Απλά πράγματα… Η συμπεριφορά μας γίνεται αυταρχική, και συγχρόνως υποτακτική σε κάτι, μπλέκουμε πάντα με άτομα που σε λίγο καιρό, ή θα τα κατηγορούμε για εξευτελισμό προς εμάς, ή θα μας κατηγορούν εκείνα… Μιλάμε απότομα, έχουμε έλλειψη σεβασμού, αδιαφορούμε για τα πιστεύω και τις αξίες των άλλων, παρακάμπτουμε τις ουρές για να βγούμε πρώτοι, λέμε του κόσμου τα ψέματα και φυσικά παχαίνουμε ασύστολα…

Κάνουμε εξαντλητικές δίαιτες, καταστρέφοντας τις αξίες διατροφής, συντήρησης και επιβίωσης του ίδιου του σώματός μας, και συγχρόνως τρώμε (χωρίς να το συνειδητοποιούμε) και παίρνουμε βάρος. Και μόλις πάρουμε βάρος αρκετό, τότε βγάζουμε ότι πιο στενό υπάρχει στην γκαρνταρόμπα μας και το φοράμε… Φωνάζοντας έτσι με τη γλώσσα του σώματος δυνατά: «δείτε πως ξεφτιλίζω υπέροχα την εικόνα μου σε όλους σας, πείτε μου τώρα κάτι για να το νοιώσω καλά και να είστε σίγουροι ότι αμέσως μετά θα ακούσετε ότι δεν ακούσατε ποτέ, ώστε να πάρω το αίμα μου πίσω. Τιποτένιοι ξεφτίλες που θα με πείτε χοντρό…»… Και μόλις εμφανιστεί κάποιος περισσότερο δυνατός από μας «έλα φίλε πλάκα έκανα. Ούτε ένα αστείο;»…

Μπορεί να γίνει ο μεγαλύτερος καυγάς του κόσμου, κι αν τον ρωτήσεις θα σου πει κάτι άσχετο… Ότι πλακώθηκαν για την ομάδα τους, για τη θρησκεία, για το κόμμα τους, για τους Ελ, για το Δία ή γιατί φρέναρε απότομα μπροστά του κάποιος που μάλιστα τον έβρισε άσχημα… Ενώ η αιτία είναι άλλη. Εντελώς άλλη όμως… Βαθιά μέσα μας, δίπλα στην ψυχή μας, μια εικονική πληροφορία, έχει αλλοιώσει την ακεραιότητά μας κι εμείς είμαστε αλλού… Και το πιο αλλού και μακρινό, είναι όταν όλο αυτό το έργο που μόλις διαβάσατε, το εντάξουμε μέσα σε αυτό που ονομάζουμε «έρωτα» κι «αγάπη». Σε αυτό όμως θα πρέπει να ρωτήσετε κάποιον που να ανήκει στις ομάδες του Osho. Να σου περιγράφει το πόσο ενωμένος με τον Εαυτό του είναι και πόσο απελευθερωμένος ένοιωσε με την αγαπημένη του όταν τον είχε δέσει στο κρεβάτι και τον έδερνε με μαστίγιο και πάνω στο κορμί του έριχνε ουίσκι ή ουρούσε. Η σύνθεση… Το έργο… Η τέχνη…  Τι έχω δει ο άνθρωπος…

Και από δύο ετών, γινόμαστε είκοσι, τριάντα, παντρευόμαστε, κάνουμε παιδιά… και εδώ σταματάμε… Τόση ώρα, γράφω και διαβάζετε μόνο για μια πεποίθηση. Αυτή του μαζοχισμού και της ταπείνωσης. Κι αυτό διότι αν βάζαμε στο παράδειγμα και τις άλλες τέσσερις μαζί με τους συνδυασμούς τους, θα χρειαζόμασταν άλλες είκοσι με τριάντα τέτοιες αναρτήσεις και βάλε. Όμως η ενεργοποίηση αυτή που συζητάμε, συμβαίνει σε όλες μαζί. Μέχρι τα δύο μας χρόνια, άντε μέχρι τα δυόμισι ή τα τρία μας, όλες οι πεποιθήσεις, ενεργές και δυνατές, είναι εκεί… Όλες μαζί και μία-μία μόνη της, είναι ενεργοποιημένες και πανέτοιμες να μας δείξουν πως είναι ο πραγματικός κόσμος μας. Πως ενεργοποιούνται όμως; Μόνες τους όχι όπως είπαμε… Για να ενεργοποιηθούν και να μεταλλαχθούν, χρειάζονται αλληλεπίδραση με τους άλλους, και οι άλλοι που βρίσκονται δίπλα μας μέχρι τα τρία μας, είναι (ως επί το πλείστον) οι γονείς μας, οι παππούδες μας ή οι κηδεμόνες μας τέλος πάντων, δηλαδή αυτοί που μας φροντίζουν και μας μεγαλώνουν… Οι «άλλοι»….

Κι εδώ φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, που θα ήθελα περισσότερη προσοχή από τον αναγνώστη… Οι περισσότεροι από μας, μεγαλώνουμε, γερνάμε, μπορεί να πεθάνουμε κιόλας, έχοντας μια προβληματική ή και κατεστραμμένη σχέση με τους γονείς μας ή με τα παιδιά μας αντίστοιχα. Το ξαναγράφω, ότι τόση ώρα γράφω μόνο για την ταπείνωση αλλά δίπλα σε αυτή, υπάρχει η απόρριψη, υπάρχει η εγκατάλειψη, υπάρχει η προδοσία κι ακόμη τέλος υπάρχει η αδικία… Πεποιθήσεις που μιας και έχουν ενεργοποιηθεί μέχρι τα τρία μας κι εμείς όλο αυτό το διάστημα, είμαστε με κάποιον ενήλικα που μας φροντίζει να επιβιώσουμε, είναι σίγουρο, ότι η ενεργοποίηση αυτή έχει γίνει από την αλληλεπίδραση τη δική μας μαζί τους. Κι αυτό το μαζί τους τις περισσότερες φορές, πηγαίνει κατ ευθείας στους γονείς… Και τότε, γονείς και παιδιά, βρίσκονται σε ένα φαύλο κύκλο αντιπαραθέσεων, όπου σχεδόν ολοκληρωτικά, η βαθύτερη αιτία είναι η λάθος αποκρυπτογράφηση των πεποιθήσεων αυτών… Κι αυτό, όσο προχωράμε στο διάβασμα θα πρέπει να το θυμόμαστε και να βλέπουμε το σκηνικό επί πέντε στο τετράγωνο…

Τι συμβαίνει; Γιατί; Τι είναι αυτό που ξεκινάει και τελειώνει λάθος; Τι φταίει και η αξία που λέγεται γονική σχέση και οικογένεια, εξευτελίζεται τόσο πολύ, που ακόμα και η καταστροφή της, σε αρκετούς φαίνεται μικρή σαν τιμωρία; Μα είναι το ίδιο… Το άτομο που μπαίνει σε μια σχέση σαν γονέας, είναι το ίδιο προηγούμενο άτομο που ζούσε με τον αβάσταχτο εσωτερικό πόνο που περιγράψαμε, χωρίς να έχει γίνει ικανό να τον προσδιορίσει ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να τον αποβάλει και να θεραπευτεί. Έτσι ξεκινάει τη σχέση με το παιδί του και τι κάνει; Το αναπαράγει… Μα είναι αδύνατον να κάνει κάτι διαφορετικό… Πώς να το κάνει; Μαγικά, είναι κι αυτό αδύνατον να γίνει… Και είναι αδύνατον όχι γιατί αγνοεί τον τρόπο, αλλά διότι αγνοεί το πρόβλημα, την πραγματική αιτία… Έχει η μητέρα το μωρό μπροστά της, κατηγορεί τη γειτόνισσα για τα σκουπίδια και την ίδια στιγμή αποπαίρνει το μωρό που λερώθηκε, ή το χαστουκίζει που έπεσε κρέμα στην καθαρή μπλουζίτσα. Του φωνάζει να μην κατουριέται στον ύπνο του, αλλά τρώει μαζί του κάτω στο πάτωμα. Και μόλις το μαλώσει, το εκπαιδεύει να σταματήσει αμέσως να κλαίει. Μα πως είναι δυνατόν να σταματήσει ένα μωρό να κλαίει όταν το τρομάζεις περισσότερο με τις φωνές σου…

Διότι στην πραγματικότητα τι κάνει; Το εκπαιδεύει να αδυνατεί να λέει όχι… Κι όλο αυτό χωρίς συνείδηση του τι κάνει ακριβώς.. Και γιατί αυτό; Διότι πονάει αφόρητα και η ίδια… Διότι έτσι έμαθε να αντιδρά… Διότι για αυτή, έτσι είναι ο κόσμος… Ο γονιός εκείνος, ο οποίος ενεργοποιεί μια πεποίθηση στο παιδί του, κλαίει μέσα του… Είναι ένας βαθύτατα πονεμένος άνθρωπος που αγνοεί την πραγματική αιτία. Κι αφού ενεργοποιήσει τις πεποιθήσεις στο παιδί του, αρχίζει το δικό του δράμα. Καταλαβαίνει ότι κάτι νοσηρό υπάρχει μέσα του, αλλά του είναι αδύνατον να το εντοπίσει. Αν πέσει μάλιστα και σε πνευματικούς διδασκάλους σαν τον Osho, τότε είναι σίγουρο ότι ή θα πέσει από το παράθυρο, ή θα πάει στα σκληρά… Διότι που κάνει στροφή προς τα μέσα για να βρει τον εαυτό του, πέφτει πάνω στους πόνους του. Έχει διαλέξει για το λόγο αυτό, τον κατάλληλο σύντροφο, στον οποίο μπορεί να κάνει τα ίδια και να δέχεται τα ίδια. Όμως δε το ξέρει. Τα κάνει υποσυνείδητα. Η συνειδητότητα από μόνη της δημιουργεί τη ζωή του αυτόματα, κι αυτός κατηγορεί τους άλλους… Κι ο πνευματικός δάσκαλος του λέει κάνε στροφή προς τα μέσα, χωρίς να του λέει τι θα συναντήσει μέσα… Το χάος…

Τσακώνεται με τη σύντροφό του, κι αυτή τον βρίζει «άχρηστε που η μάνα σου σε έκανε σαν τα μούτρα της. Σήκω να πας να βρεις δουλειά να μας θρέψεις»… Κι αυτό είναι κάτι που αυτός το ξέρει… Δεν του λέει κάτι καινούργιο… Αλλά όπως πάει να σηκωθεί να πάει να πάρει δυνάμεις, η ανάγκη του να εξευτελιστεί, να εξευτελίσει τον εαυτό του, τον εμποδίζει… Τι έγραψα τώρα; Κατάλαβε ο αναγνώστης τι έγραψα μόλις τώρα; «Η ανάγκη του να εξευτελιστεί»… Ποιος; Ο ίδιος; Στον Εαυτό του; Ναι… ο ίδιος έχει εσωτερική ανάγκη να βιώνει εξευτελισμό; Ναι ο ίδιος… Μα γιατί; Διότι το Εγώ, για να κυριαρχήσει, τον έχει εκπαιδεύσει να λέει συνέχεια «ναι». Να αδυνατεί δηλαδή να λέει «όχι»… Μα πως γίνεται αυτό; Το Εγώ τον εκπαίδευσε, να διεκδικεί τη ζωή του και να επιβιώνει, όταν λέει για παράδειγμα πάντα «ναι». Έμαθε δηλαδή να κυριαρχεί σε μια σχέση, κάνοντας «το καλό παιδί».Το καλό παιδί όμως είναι ένας ρόλος μάσκα. Είναι ένας ρόλος που το Εγώ δημιούργησε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, ώστε να μπορεί να κυριαρχεί στους άλλους, αποφεύγοντας τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν εσωτερικό πόνο στο άτομο. Έμαθε δηλαδή να σκύβει «μπροστά» το κεφάλι κι αν θέλει να κάνει κάτι διαφορετικό, να το κάνει όταν κανένας άλλος δεν τον βλέπει…

Έμαθε δηλαδή στο ψέμα… Θυμηθείτε από πού ξεκινήσαμε… Θυμάστε; Από την «ακεραιότητα»… Ξέρετε την έννοια έτσι; Κοιτάξτε τώρα που βρισκόμαστε… Και το σημαντικό, χωρίς να το γνωρίζουμε… Έχουμε δημιουργήσει μια σειρά από σχέσεις, όπου αναπτύσσουμε την ανάγκη μας να γινόμαστε «μη ακέραιοι». Ξεφτιλίζουμε τον εαυτό μας με ψέματα, με βρισιές, με βία, με χάος στη ζωή μας χωρίς να το γνωρίζουμε… Το μόνο που γνωρίζουμε (μάλλον που πιστεύουμε για μας) είναι αυτό που μας κατηγορούν οι «άλλοι»… Μας λένε «άχρηστους», «ξεφτίλες», «τιποτένιους», κι αυτές οι λέξεις κτυπάνε σαν καμπάνες στο κεφάλι μας διότι είναι λέξεις που ακούμε από μικροί. Κι εμείς, απλά τις δεχτήκαμε και τις αναπαράγουμε… «Άχρηστη είσαι εσύ και το σόι σου», «βρομιάρα εκεί που σε βρήκα». «Πάψε» του λέει η σύντροφός του… Το αντιλαμβάνεται ότι η λύση είναι αδύνατον να βρεθεί έτσι και με μια λυσσαλέα εσωτερική μάχη προσπαθεί το άτομο να πάψει να βρίζει και να εξευτελίζει τους άλλους γύρω του, αλλά είναι αδύνατον… Απλά αδύνατον… Γιατί; Διότι ο εσωτερικός αυτός αβάσταχτος πόνος, μαλακώνει τη στιγμή που αναπαράγεις την πεποίθηση και μετασχηματίζεται σε ηδονή…

Κι αυτό που μόλις διαβάσατε, είναι και η μαγική συνταγή για την φρικιαστική μεταλλαγή ενός «καλού παιδιού» για παράδειγμα σε «βασανιστή των ναζί» μέσα σε μερικά λεπτά… Τον βάζεις να μαστιγώσει ένα άτομο, νοιώθει τον πόνο και αυτός ο πόνος μεταλλάσσεται σε ηδονή… Απλά πράγματα… Τα άτομα που η συμπεριφορά τους περιέχει υποταγή και δυσκολία να πουν όχι, έχουν εσωτερικό πόνο ταπείνωσης, τον οποίο οι επιτήδειοι, μπορούν να μεταστρέψουν σε ηδονή χωρίς να το αντιληφθεί το άτομο… Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που άτομα υπεράνω υποψίας, και υπερβολικά «ήσυχα» μπορούν να διαπράξουν τρομερά εγκλήματα, σε μια στιγμή μέσα  Αυτό όμως το χαρακτηριστικό του καλού παιδιού είναι σημαντικό και σε μια άλλη περίπτωση… Σε ποια; Στους εργάτες του φωτός… Διότι οι εργάτες του φωτός, είναι οι πρώτοι που θα υποταχθούν όταν ο πνευματικός τους δάσκαλος τους ανακοινώσει κάτι που δεν περίμεναν…. Όσο σκληρό κι αν είναι… Ειδικά αν τους δημιουργήσει αισθήματα εξευτελισμού για τους ίδιους και για τους άλλους… Αισθήματα που ο καθοδηγητής βλέπει στην αδυναμία να πει «όχι»…

Όπως την απόφαση να κλωνοποιήσουν τον άνθρωπο, να δημιουργήσουν μια παγκόσμια θρησκεία, να εφαρμόσουν μια παγκόσμια κυβέρνηση… Είναι οι πρώτοι που θα δεχθούν να υποταχθούν και να υποτάξουν και τους άλλους… Για να επιστρέψουμε λοιπόν στο άτομο που περιγράφαμε, προσπαθεί να σταματήσει όλο αυτό το δράμα να εξευτελίζει τον εαυτό του και τους άλλους, που παίζεται στη ζωή του, αλλά του είναι αδύνατον, διότι μόλις σταματήσει και προσπαθεί να βγει από αυτή την κατάσταση απλά καταπιέζοντας αυτό που αισθάνεται μέσα του, βρίσκει μπροστά του ένα τοίχο. Ένα πελώριο τοίχο που του είναι αδύνατον να τον περάσει, διότι μόλις τον αγγίζει νοιώθει πάλι τον εσωτερικό πόνο… Είναι σαν μια εσωτερική πληγή… Και τότε… πάλι το Εγώ, εμφανίζεται και παίρνει πρωτοβουλία, βάζοντας μπροστά στον πόνο αυτό τη μάσκα του «καλού παιδιού» ώστε να ξεπεράσει το εμπόδιο… διαιωνίζοντας την κατάσταση. Και κάθε μέρα που περνάει, η κατάσταση γίνεται περισσότερο δύσκολη. Συνεχώς εμφανίζονται μπροστά μας, άτομα που –καλώντας τα υποσυνείδητα- μας αναγκάζουν να αναπαράγουμε την σκηνή… Μέχρι τη στιγμή που από τις πολλές φορές, κάτι θα συμβεί και το άτομο θα «δει», ότι αυτό που κατηγορεί στους άλλους, είναι το ίδιο που κάνει κι ο ίδιος τόσο στον εαυτό του όσο και στους γύρω του.

Η εμπειρία αυτή είναι στην αρχή σοκαριστική και το άτομο προσπαθεί να την αρνηθεί… Ρωτάει τον πνευματικό του δάσκαλο κι εκείνος του λέει να στραφεί προς τον εαυτό του διότι «δεν υπάρχει άλλος». Όμως έτσι, απομονώνεσαι από τα πάντα χωρίς ουσιαστική θεραπεία… Απλά σταματάς να αλληλεπιδράς και να αισθάνεσαι τον πόνο… Απλά σταματάς να ζεις τη ζωή σου μέσα στον κόσμο που επέλεξες να ζήσεις…Τότε; Τι πρέπει να κάνεις; Να δεις την αλήθεια σου… Να δεις αυτό που κάνεις… Να δεις δηλαδή, ότι με τον άλφα ή βήτα τρόπο, τον εξευτελισμό και την ταπείνωση τα αναπαράγεις συνεχώς στον εαυτό σου και στους γύρω σου… Κι αυτό είναι το μισό βήμα… Διότι αφού το δεις, θα πρέπει να δώσεις στον Εαυτό σου χρόνο να το αποδεχθεί, διότι μόλις αρχίσεις να το αντιλαμβάνεσαι, τα Εγώ αρχίζουν να σου δίνουν χιλιάδες δικαιολογίες για τις πράξεις σου… Από τη στιγμή που θα το δεις αυτό, χρειάζεται να παρατηρείς τον εαυτό σου όταν το κάνεις… Να παρατηρείς αυτό που νοιώθεις μέσα σου… Τον εσωτερικό πόνο και την μεταστροφή σε ηδονή… Σιγά-σιγά θα αρχίσεις να «συνειδητοποιείς» το πραγματικό σκηνικό αλλά συγχρόνως θα παρατηρείς ότι είναι αδύνατον να το σταματήσεις διότι το διάστημα αυτό, θα παρουσιάζονται γύρω σου, πολύ περισσότερες περιπτώσεις όπου θα σε αναγκάζουν να αναπαράγεις την συμπεριφορά αυτή. Τι κάνουμε τότε;

Τότε παίρνεις τη μεγάλη απόφαση… Ποια είναι αυτή; Να αντιληφθείς και να κατανοήσεις τον πόνο του «άλλου»… Ποιου άλλου; Εκείνου που σε εξευτελίζει; Ναι εκείνου… Ο «άλλος» εκείνος τότε, από «κανένας» γίνεται ο ίδιος ο Εαυτός σου… Εφ όσον σου είναι αδύνατον να δεις τον Εαυτό σου, δες τον «άλλον» που είναι εκεί απέναντι… Διότι αυτός ο «άλλος» έχει τον ίδιο πόνο που έχεις κι εσύ… Κατανοώντας λοιπόν αυτόν, αρχίζεις να κατανοείς τον ίδιο τον εαυτό σου… Παρατηρώντας τις αντιδράσεις του, τον τρόπο που ξεκινά ένα καυγά, τα υστερικά του κλάματα ή τις φωνές, αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι το πόσο πολύ υποφέρει, χωρίς να το αντιλαμβάνεται… Τον νοιώθεις πια… Μέρα με την ημέρα τον νοιώθεις περισσότερο… Και βλέπεις πόσο ίδιος με εσένα είναι… Και τότε παίρνεις τη μοναδική απόφαση που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή σου… Για πάντα… Του δίνεις το δικαίωμα να το κάνει… Γίνεσαι ο γιατρός του άλλου και τον αφήνεις να γλυκαίνει τον πόνο του πάνω σου…

Αλλά πως; Συνειδητά… Όχι σκύβοντας το κεφάλι και λέγοντας ναι αντί όχι, όπως πριν… Φυσικά και όχι… Διότι έτσι θα επαναλάμβανες ότι έκανες και πριν… Τώρα θα το κάνεις αμφίδρομα… Δίνεις το δικαίωμα σε αυτόν και σε σένα συγχρόνως… Δηλαδή τι κάνεις; Δίνεις το δικαίωμα στον εαυτό σου και στον άλλον, να είναι ο Εαυτός τους… Αρχίζεις να αναγνωρίζεις ότι όλο αυτό έρχεται από μέσα σου… Είναι κομμάτι του Εαυτού σου που ζητά να το δεις και να το επαναφέρεις στην φυσιολογική του κατάσταση… Δίνεις το δικαίωμα σε σένα και στον άλλον, να απαλύνετε τον εσωτερικό πόνο της ταπείνωσης… Συνειδητά… Πρόσεξε τη λέξη… Συνειδητά… Διότι έχεις αντιληφθεί τι συμβαίνει… Έτσι, σταματάς να τον κατηγορείς για οτιδήποτε πλέον διότι αντιλαμβάνεσαι τον βαθύτερο λόγο που το κάνει… Κι αυτός κι εσύ όμως… Και μόλις το κάνεις αυτό, σταματάς να έχεις ενοχές και για τη δική σου συμπεριφορά αλλά αποφασίζεις να το κάνεις ελεύθερα, χωρίς να το σταματάς κάνοντας το «καλό παιδί»… Δηλαδή τι κάνεις; Αποφασίζεις να είσαι πια ο Εαυτός σου…

Τι έγραψα τώρα; Ναι φίλε αναγνώστη… Αυτό είναι το πρώτο βήμα της αυτογνωσίας σου… Διότι αυτό το κομμάτι που λέγεται ταπείνωση, είναι ένα δικό σου κομμάτι… Σου ανήκει… Είναι η δική σου ακεραιότητα που η αλληλεπίδραση με τον αισθητό κόσμο που ζούμε, την μετέτρεψε ψευδώς… Κι εσύ τώρα αρχίζεις να την αντιλαμβάνεσαι… Να τη συνειδητοποιείς… Δηλαδή τι να κάνεις; Να βλέπεις την ψευδή πληροφορία σαν αυτό που είναι… «ψευδής»… Και τι κάνεις δηλαδή; Ας το πιάσουμε σε μια σειρά… Παρατηρείς όλα αυτά που κατηγορείς τους άλλους και αφού τα καταγράψεις, ρωτάς τον Εαυτό σου πώς και πού τα αναπαράγεις κι εσύ ο ίδιος προς του άλλους… Στο σημείο αυτό, το εγώ θα σε δικαιολογήσει… Σημείωσε αυτά που θα σου πει για να προχωρήσεις… Μόλις καταγράψεις τόσο την συμπεριφορά των άλλων όσο και τη δική σου, δες τον τρόπο που δρας ή που αντιδράς… Μόλις δεις τη συνολική εικόνα και των δύο σας, κάνε το μεγάλο πρώτο βήμα… Αποδέξου το γεγονός… Είναι το πρώτο βήμα της θεραπείας σου και αυτή την αποδοχή, νοιώσε την μέσα σου βαθιά, ώστε να την καταγράψεις στη συνείδησή σου. Αυτό είναι το πρώτο βήμα ξαναλέω…

Η αποδοχή αυτή είναι το μεγάλο βήμα προς τον Εαυτό σου… Το κλειδί… Κι όσο αποδέχεσαι την ικανότητά σου να ταπεινώνεις τους άλλους, τόσο θα το παρατηρείς όταν το κάνεις… Διότι πριν αδυνατούσες να το δεις… Τώρα το βλέπεις, το αντιλαμβάνεσαι… τώρα είσαι συνειδητός κι όχι στον αυτόματο της συνειδητότητας… Τώρα τη συνειδητότητα τη δημιουργείς εσύ ο ίδιος. Κι όσο εσύ το παρατηρείς, θα το μειώνεις. Θα ελαττώνεις τη συχνότητα της αναπαραγωγής του… Και τότε θα συναντήσεις το πρώτο θαύμα του μεγάλου σου Εαυτού… Τότε ο Εαυτός σου, θα σου ανταποδώσει ένα μεγάλο δώρο… Όσο εσύ θα το ελαττώνεις, τόσο θα ελαττώνεται γενικά και από τους «άλλους»… Κι όσο μειώνουν οι άλλοι τη συνήθεια να σε ταπεινώνουν, τόσο θα μειώνεις κι εσύ τη συνήθεια να ταπεινώνεις τον ίδιο σου τον Εαυτό… Και το μεγαλύτερο από όλα τα δώρα που θα λάβεις ξέρεις πιο είναι; Ότι από εκείνη τη στιγμή με μετά, θα μπορείς να συγκαταλέγεις την ταπείνωση προς τον εαυτό σου και προς τους άλλους, στα ελαττώματα σου συνειδητά. Σημαίνει ότι αποδέχτηκες και αντιλήφθηκες την έννοια της ακεραιότητας που υπάρχει στην ψυχή σου… Την συνειδητοποίησες και κατάλαβες πως αν και ίσως έχεις ακόμη κάποια αρνητικά της χαρακτηριστικά στη γενική συμπεριφορά σου, αυτή είναι εκεί και υπάρχει μέσα σου. Είναι πληροφορία και δυναμικό της ψυχής που φέρεις …

Κι από εκείνη ακριβώς τη στιγμή που θα κατορθώσεις τελικά να παρατηρείς μέσα σου… θα αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι ότι ο αρχικός πόνος που είχες, έχει γίνει πια μικρός… πολύ μικρότερος… και τον κενό χώρο που δημιουργήθηκε, η συνειδητότητα τη γέμισε με γαλήνη… Μια απέραντη εσωτερική γαλήνη… Προσέξτε τη διαφορά όμως… Αυτή τη γαλήνη που λέω, μπορεί να τη νιώσει και κάποιος τώρα, πριν ξεκινήσει το ταξίδι του με τον μεγάλο Εαυτό του. Όμως, μόλις σκεφτεί μια σκηνή από αυτές που τον γεμίζουν εσωτερικό πόνο, η γαλήνη αυτή θα γίνει κομμάτια και τη θέση της θα πάρει ο θυμός και το «γιατί». Ένα εσωτερικό βουβό «γιατί» που θα μένει αναπάντητο…

Μετά το πρώτο βήμα όμως προς τον Εαυτό, αυτό το «γιατί» θα αρχίσει να δίνει βουβές εσωτερικές απαντήσεις… Απαντήσεις χωρίς λέξεις και εικόνες αλλά ένα ενιαίο σύνολο που απλά θα μπορείς να αισθανθείς σαν απάντηση. Κι αυτές τις απαντήσεις στο κέντρο αυτής της γαλήνης, θα μπορείς πια να τις καταγράψεις… σαν τη μεγάλη αλλαγή μέσα σου… Κι αυτή η καταγραφή, θα ενωθεί με τις υπόλοιπες από όλους όσους έφτασαν στο ίδιο επίπεδο με σένα… Μέχρι τη στιγμή που η συνειδητότητα να αρχίσει να το αναπαράγει μόνη της… Μέχρι να αλλάξει ολόκληρη η πληροφορία που περιέχει για τον κόσμο μας…

Καταλαβαίνω ότι η ανάρτηση είναι μεγάλη, όμως εδώ στο τέλος της, αντί επιλόγου σήμερα, κράτησα κάτι σαν «εσωτερική σκέψη» για όλους. Πρώτα κράτησα την αιτία που οι δάσκαλοι ακολούθησαν όλο αυτό το αναίτιο μονοπάτι του της φράσης «δεν υπάρχουν άλλοι, οι άλλοι είσαι εσύ», το οποίο όπως έχετε αρχίσει να καταλαβαίνετε περιέχει αλήθεια αλλά η αλήθεια είναι αόρατη στις λεπτομέρειες… Η φράση αυτή, ειπώθηκε αναμεμειγμένη με άλλες σκέψεις τους, από πραγματικά σοφούς ανθρώπους οι οποίοι έζησαν σε μια εποχή που η συνειδητότητα παλλόταν εντελώς διαφορετικά από ότι σήμερα. Για μια μεγάλη χρονική περίοδο πάνω από 2000 χρόνια (2500 πΧ – 500 μΧ), η συνειδητότητα του κόσμου παλλόταν στο δίπολο «εγώ – άλλοι» και συμβολιζόταν στις θρησκείες των ανθρώπων από το αστρικό δίπολο «Κριός-Ζυγός». Θα ξαναγράψω για αυτό, αλλά επιγραμματικά και μόνο θα πω ότι η περίοδος εκείνη, ήταν μια περίοδος όπου ο άνθρωπος μπορούσε να ξεκινήσει να συνειδητοποιεί την διαφορά του εαυτού του με τους άλλους και να την προσδιορίσει…

Αυτά τα λόγια όμως, όταν πάει κάποιος να τα επαναλάβει σήμερα, πρέπει να τα πει διαφορετικά διότι ο ήχος τους είναι αδύνατον να συντονιστεί με την αντιληπτικότητα της σημερινής συνειδητότητας. Όταν έρχεται λοιπόν κάποιος πνευματικός καθοδηγητής, ο οποίος απλά παπαγαλίζει μια φράση στη λογική και στο συναίσθημα των σημερινών ανθρώπων, χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί τη βαθύτερη σημασία των λέξεων, η φράση αυτή μένει στην επιφάνεια χωρίς να μπορεί να γίνει συνείδηση… Αυτός είναι ο λόγος που αλλάζουν οι θρησκείες διαχρονικά κάθε περίπου 2000 χρόνια. Στην ουσία δηλαδή, οι θρησκείες όλες μένουν ίδιες, αλλά αλλάζει κατά κάποιο τρόπο το ντεκόρ, το υπόβαθρο, ώστε να μπορέσει να «περάσει» το μήνυμα στην κάθε εποχή. Όμως η αλλαγή μιας θρησκείας, είναι κάτι το βίαια επίπονο στη μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας. Κι αυτό το «βίαια επίπονο» είναι το σημείο που στοχεύσανε οι αδελφότητες ώστε να ξεκινήσουν την καταστροφή, σε πλήρη άγνοια φυσικά των κάθε διδασκάλων της κάθε εποχής… Μια εντελώς αόρατη πράξη, σε ένα εντελώς αόρατο σημείο, φέρνει ένα εντελώς αόρατο αποτέλεσμα…

Τώρα αρχίζετε να καταλαβαίνετε σιγά-σιγά πόσο δύσκολο είναι, να ερμηνεύσεις τη σκέψη ενός σοφού διαχρονικά… Και με αυτή την τελευταία φράση, θα σας δώσω την τελευταία σκέψη… Τώρα που έχετε πια αντιληφθεί το παιχνίδι των βασικών λειτουργικών αρχείων της ψυχής και πριν περάσω να γράψω για την λειτουργικότητα της «πίστης», θα σας παρακαλούσα να σκεφτείτε μόνοι σας (χωρίς να γράψετε σχόλια σαν απαντήσεις από κάτω) το παρακάτω: Ποια είναι η πραγματική σημασία της έννοιας της «προδοσίας» στις τελευταίες πράξεις της ζωής του Χριστού… Γιατί ζήτησε από τον Ιούδα να προχωρήσει στην πράξη αυτή… Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα που όλοι αγνόησαν, απλά διότι τους έμεινε αόρατο… Τι σχέση έχει η λέξη αυτή με την περίοδο των τελευταίων 2000 χρόνων της συνειδητότητας… Τι γεγονότα ετοιμάζεται να δώσει τώρα, τη στιγμή της μετάλλαξης της, σε «συνείδηση-δημιουργία» που ακολουθεί και πως μπορούν αυτά να αποφευχθούν…

Αλκιρέας