Το “Είναι μας”

Το “Είναι” είναι η αρχική προσέγγιση του ανώτερου επιπέδου αντίληψης και κατανόησης. Από τη γνώση του επιπέδου που βρίσκεται το Είναι μας, εκφράζεται και εκδηλώνεται η Ατομική μας Ουσία. Μέσα από την αναγνώριση αυτού διαπιστώνουμε τη δική μας Γνώση, το τι πραγματικά γνωρίζουμε για την εξωτερική και εσωτερική μας ζωή, ποια είναι η Σοφία των εμπειριών μας, ποια η ικανότητά μας για να χρησιμοποιούμε σωστά τη γνώση μας για να ανταπεξέλθουμε στις διάφορες καταστάσεις της ζωής.

Στη ζωή πάντα μπροστά μας βρίσκονται δύο δρόμοι. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι αυτοί οι δρόμοι σχηματίζουν ένα σταυρό μέσα μας. Έχουμε λοιπόν τον οριζόντιο και τον κάθετο δρόμο που θα πρέπει να επιλέξουμε πως θα τους βαδίσουμε.

Η Οριζόντια γραμμή του σταυρού μας δείχνει το δρόμο της προσωπικότητάς μας, αντιπροσωπεύει το χρόνο και εκφράζει τους συνηθισμένους ρόλους και τρόπους που υποδυόμαστε στη ζωή. Ένα σύνολο συμπεριφορών και αντιδράσεων προκειμένου να πετύχουμε τις επιθυμίες μας και τα θέλω μας. Σε αυτό το δρόμο της Οριζόντιας γραμμής είναι γραμμένα όσα περνάμε στη ζωή γιατί τον χαρακτηρίζουν οι υλικές απολαύσεις.

Η Κάθετη γραμμή του σταυρού είναι διαφορετική, μας δείχνει τον κάθετο δρόμο, που καθορίζει τη συμπεριφορά μας για το τι βασικά θέλουμε και πως θέλουμε να το κάνουμε. Εκφράζει την πνευματική ανάπτυξη και έχει να κάνει με τη συνείδηση και το δικό μας επίπεδο του Είναι, τον πραγματικό μας Εαυτό και αντιπροσωπεύει την αιωνιότητα. Η πραγματικότητά μας, η Ουσία μας, υπάρχει μέσα στην αιωνιότητα, όχι μέσα στο χρόνο. Αυτό το δρόμο τον ανεβαίνουμε μέσα από προσπάθειες, στερήσεις, κρίσεις, πόνου, υπηρεσίας και πολλές φορές με θυσίες.

Στον κάθετο δρόμο μπαίνουμε όταν βρισκόμαστε σε ενθύμηση του εσωτερικού Ευατού μας. Εκείνες τις στιγμές ζούμε σε ένα διαφορετικό επίπεδο αντίληψης από ότι όταν ζούμε στα ενδιαφέροντα του οριζόντιου δρόμου. Ζούμε τη στιγμή και βρισκόμαστε στο Εδώ και Τώρα, νιώθοντας να επιδρά κάτι ανώτερο μέσα μας το οποίο μας φέρνει σε μια διαφορετική κατανόηση των πραγμάτων και μας κάνει να νιώθουμε καταστάσεις γαλήνης, ευδαιμονίας και αγάπης. Δεν μας επιτρέπει να ζούμε σε καταστάσεις του παρελθόντος ή σε μελλοντικά γεγονότα, γιατί είμαστε σε επικοινωνία με την Ουσία που είναι η ψυχή μας.

Όταν βρισκόμαστε σε αυτό το επίπεδο αντίληψης, μπορούμε να επιδράσουμε αποφασιστικά επάνω στις οριζόντιες απόψεις της πρακτικής ζωής και να αλλάξουμε ολοκληρωτικά το πεπρωμένο κάνοντας τη ζωή μας διαφορετική από αυτό που είμαστε. Με τα ίδια δεδομένα των αισθήσεων όπως αυτά παρουσιάζονται και στον οριζόντιο δρόμο, οι αντιδράσεις μας ως προς αυτά, όταν βρισκόμαστε στον κάθετο δρόμο, όταν ζούμε στο Εδώ και Τώρα, “στη Στιγμή”, όταν βρισκόμαστε σε ενθύμηση του Εσωτερικού Εαυτού μας, θα είναι διαφορετικές. Διότι αυτές δεν θα προέρχονται από το Εγώ μας, αλλά από ένα διαφορετικό ανώτερο επίπεδο που δεν ενδιαφέρεται να εξυπηρετήσει τα ενδιαφέροντα του Εγώ αλλά τα ενδιαφέροντα του Πνεύματός μας. Φυσικά στο νου και στο Εγώ δεν αρέσει αυτό, διότι δεν συμπαθούν το παρόν, την εδώ και τώρα στιγμή. Δεν έχουν συνηθίσει να αισθάνονται απώλεια του ελέγχου τους επειδή αυτά λειτουργούν πάντα με το παρελθόν και με υποσχέσεις για το μέλλον.

Την κάθε στιγμή εμείς βρισκόμαστε σε κάποιο σημείο του κάθετου και του οριζόντιου δρόμου. Στο σημείο αυτό η τριβή μεταξύ Ουσίας και Προσωπικότητας είναι που καθορίζει την συνειδησιακή μας κατάσταση εκείνη την στιγμή. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε λόγω κάποιων εγώ που μας επιβάλουν κάποιες αυτόματες αντιδράσεις και συμπεριφορές και μας κατευθύνουν τη ζωή και χαρακτηρίζουν το επίπεδο του Είναι μας. Στο σημείο αυτό αν εμείς δεν κάνουμε κάτι να ξεπεράσουμε αυτή την τριβή, τότε βαδίζουμε μόνο στον οριζόντιο δρόμο. Αν όμως είμαστε συνειδητοί για αυτό που συμβαίνει, εξαλείφουμε αυτά τα εγώ και ανεβαίνουμε στον κάθετο δρόμο αλλάζοντας ταυτόχρονα και το επίπεδο του Είναι μας.

Το ανέβασμα επιπέδου δεν μπορεί να γίνει με μια αυτόματη ανταπόκριση στις καταστάσεις. Χρειάζεται μια ελεγχόμενη συνειδητή προσπάθεια ανάπτυξης που επιτυγχάνεται με την εξάλειψη του Εγώ, αλλιώς μπορεί να είμαστε κολλημένοι στο ίδιο επίπεδο για πολύ καιρό. Το Είναι δεν μπορεί να αναπτυχθεί από μόνο του, χρειάζεται και τη γνώση. Για να κατανοούμε, πρέπει να μάθουμε, και η μάθηση σημαίνει να αντιληφθούμε μέσα μας την αλήθεια. Για ένα ορισμένο επίπεδο του Είναι, μόνο ορισμένη γνώση είναι δυνατή. Το Είναι δέχεται τη γνώση και τη μετασχηματίζει σε κατανόηση. Σε αυτά τα ανώτερα επίπεδα ο άνθρωπος πρέπει να υποτάξει ότι έχει και δεν έχει μέσα του. Δεν μπορεί να ενεργεί όπως του αρέσει, διότι κατανοεί τι σημαίνει όταν λέμε ότι οι άνθρωποι που γεννιούνται πάνω σε αυτή τη γη, ως αυτοαναπτυσσόμενοι έχουν καθήκον να ολοκληρώσουν αυτή την ανάπτυξή τους.