Ο Θεός είναι η μοναδική λύση !!!!

Έχω αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτησή μου σχετικά με την ενέργεια που ρέει στο Σύμπαν. Τα πάντα ρέουν όπως ένα ποτάμι που έχει ενωθεί με άλλα μικρά παραπόταμα και κυλά άλλοτε ομαλά και άλλοτε ορμητικά, προς την ίδια κατεύθυνση. Η ροή του πορεύεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες για να φθάσει και να ενωθεί με τον ωκεανό.

Κάπως έτσι μοιάζει και η ζωή μας. Ερχόμαστε γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι πρέπει να μάθουμε και να διορθώσουμε από τον εαυτόν μας. Ερχόμενοι όμως στη ζωή και παίρνοντάς τις πρώτες μας αναπνοές, αρχίζουμε να δυσανασχετούμε, να κλαίμε, να διαμαρτυρόμαστε και να αντιδρούμε με διάφορους τρόπους.

Στα πρώτα μας χρόνια και πριν αρχίσουμε να μιλάμε, είμαστε συνδεδεμένοι με την αρχική μας ουσία. Ο δίαυλος της ουράνιας προέλευσής μας με την γη είναι ανοικτός. Αρχίζουμε να συνειδοτοποιούμε που ήρθαμε και δεν μας καλοαρέσει. Με τα χρόνια μεγαλώνοντας, αρχίζει να πέφτει ένα πέπλο ανάμεσα στην ουράνια προέλευσή μας και την γήινη ζωή μας. Προσπαθούμε να προσαρμοστούμε με την υλική μας υπόσταση.

Αρχίζουμε να διαχωρίζουμε την ατομικότητα μας με την ψευτο-προσωπικότητά μας. Η προσωπικότητα αυτή που δημιουργούμε είναι επίκτητη, ενώ η ατομικότητα που μας περιβάλλει την φέρουμε μέσα μας από την ουράνια πηγή που ξεκινήσαμε και μας ακολουθεί σε όλη την πορεία της ζωής μας. Δεν έχουμε αντιληφθεί ότι ήρθαμε να παίξουμε σε ένα θέατρο που οι ρόλοι μας θα αρχίζουν να αλλάζουν ανάλογα με αυτό που θα μας υπαγορεύει ο νους μας “το Εγώ” μας και το κοινωνικό μας περιβάλλον.

Δημιουργούμε μια προσωπικότητα, ένα κύρος στην κοινωνία. Δουλεύουμε σκληρά για οτιδήποτε προσπαθούμε να καταφέρουμε, για να ανέβουμε ψηλά στα μάτια των άλλων. Να καταξιωθούμε κοινωνικά και να αποκτήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα υλικά πράγματα. Περισσότερη φήμη, μεγαλύτερα αξιώματα, μεγαλύτερο σπίτι, αυτοκίνητο. Τα θέλω μας ανεβαίνουν όλο και περισσότερο. Έχουμε ήδη ξεχάσει από που ήρθαμε και ποιος είναι ο στόχος μας σε αυτή τη ζωή. Σε αυτή την περίπτωση βυθισμένοι μέσα στην ύλη, οι δονήσεις μας πέφτουν στα χαμηλότερα επίπεδα.

Οι ενέργειές μας και οι δονήσεις μας πορεύονται μαζί για να καλύψουν τις γήινες ανάγκες μας και τα θέλω μας. Βυθισμένοι μέσα σε αυτό τον κυκλώνα των θέλω μας, δεν βρίσκουμε χρόνο ηρεμίας και εσωτερικής γαλήνης για να ακούσουμε τη μας υπαγορεύει η εσωτερική μας φωνή. Η φωνή της καρδιάς μας που είναι η μόνη αληθινή οδός της ευτυχίας μας και της απόλυτης επιτυχίας μας.

Όταν καθοδηγούμαστε από την πυξίδα του νου για να πετύχουμε τα θέλω μας και τις επιθυμίες μας, θα συναντήσουμε πάρα πολλές απογοητεύσεις, γιατί θα έχουμε ήδη απομακρυνθεί από την Θεία καθοδήγηση.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ξεχάσει ότι η κάθε ψυχή που έρχεται με την γέννησή της, φέρει μαζί της το δικό της βιβλίο που πρέπει να γράψει τις σκέψεις της, τις ενέργειές της, τις πράξεις της ακόμα και τα συναισθήματά της. Έχει ακόμα ξεχάσει ότι φέρει μαζί της πολύτιμα Θεϊκά δώρα που δεν γνωρίζει πως να τα αξιοποιήσει.

Έτσι μπαίνει μέσα σε ένα λαβύρινθο χωρίς να έχει αξιοποιήσει τίποτα από αυτά που φέρει μαζί του. Όταν μπει μέσα σε αυτό το σκοτεινό παιχνίδι που του έχει δημιουργήσει το Εγώ του, φυσικό είναι να πονέσει, να κλάψει, να πέσει σε αδιάβατα σκοτεινά μονοπάτια και να χαθεί.

Σε αυτές τις περιπτώσεις θα τον ακούσουμε άλλοτε να αγανακτεί και να απορρίπτει κάθε θεϊκή προέλευση και άλλωτε να αρχίσει να προσεύχεται να τον σώσει ο Θεός. Αρχίζει να επικαλείται Συμπαντικές οντότητες να τον σώσουν. Δεν έχει κατανοήσει ότι, “Ναι” μεν το Σύμπαν δονείται από ενέργεια, αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι είδους ενέργειες υπάρχουν μέσα στο Σύμπαν. Ας μη ξεχνάμε ότι δεν είμαστε οι μοναδικοί. Ζούμε σε ένα διπολικό σύμπαν, όπου μέσα σε αυτό κινούνται και άλλες ενέργεεις που δονούνται προς το δικό τους συμφέρον. Δεν αντανακλούν την ευωδιά της αγάπης.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή από που ζητάμε βοήθεια στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Ο Θεός είναι το “Παν”, ενώ το Συμ-παν δηλώνει ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Όπως όλο μας το σώμα, η κυτταρική και μοριακή μας υπόσταση δονείται από τις ανάλογες ενέργειες. Ο Θεός έχει τον θρόνο του μέσα στην καρδιά μας. Είναι πάντα εκεί έτοιμος να μας ακούσει και να μας βοηθήσει σε ότι του ζητήσουμε.

Δεν φθάνει όμως να θυμόμαστε το Θεό στις δύσκολες στιγμές μας και να προσευχόμαστε να εκπληρώσει τις ανάγκες μας. Καλό είναι να τον αναγνωρίσουμε μέσα μας και να τον ευχαριστούμε και ευγνωμονούμε για ότι μας έχει χαρίσει. Αυτός θα μας ακούσει αφού τον εμπιστευτούμε και θα μας ανταμείψει χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς δεσμεύσεις.

Καλό είναι να τον πιστεύουμε και να τον εμπιστευόμαστε για να εισακουστεί η προσευχή μας. Ο κάθε ένας από εμάς κρατά την ζωή του στα χέρια του, είτε στο σωματικό πεδίο , είτε ψυχικό και συναισθηματικό.