Το Δύχτι -

Η Παραβολή: Ματθ. 13:47-50

Όλοι γνωρίζουμε ότι η θάλασσα φέρει στα βάθη της μια ολόκληρη δημιουργία ζωής. Το νερό έχει ενέργεια, έχει ζωή και είναι μια τεράστια αποθήκη μνήμης. Είναι εύκολο να διαισθανθείς όταν κάθεσαι κοντά στο νερό μια απέραντη γαλήνη ρέει μέσα σου. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από νερό το μεγαλύτερο μέρος του.

Πριν έρθουμε σε αυτή την ζωή ζούσαμε σε μια άλλη διάσταση. Εκεί γνωρίζαμε ποιοι είμαστε. Είχαμε πλήρη επίγνωση για τα καλά και κακά που πράξαμε σε προηγούμενες ζωές μας. Ερχόμενοι στη νέα αυτή ζωή, έπρεπε να ξεχάσουμε επιφανειακά, η μνήμη μας σκεπάστηκε με ένα πέπλο, που εμείς ερχόμενοι εδώ, υποσχεθήκαμε να το ρίξουμε και να ενώσουμε τον νέο εαυτό μας με τις μνήμες και εμπειρίες του μακρινού παρελθόντος μας, γιατί όλες μας οι ζωές είναι γραμμένες στο ατομικό μας συμπαντικό βιβλίο και να αρχίσουμε να κτίσουμε κάτι νέο. Είμαστε εδώ για να ανακαλύψουμε μόνοι μας την προέλευσή μας. Δεν θα ήταν ευχάριστο να θυμόμαστε τις προηγούμενες ζωές μας, γιατί θα μας επηρέαζαν στην πνευματική μας εξέλιξη. Το μυαλό μας θα έπαιζε τα δικά του παιχνίδια και θα πλεκόταν σε ένα απέραντο δίχτυ που θα ήταν πολύ δύσκολο να βγούμε από εκεί.

Το δίχτυ στην προκειμένη παραβολή είναι αυτό που ρίχνουν οι ψαράδες στη θάλασσα να πιάσουν ψάρια. Ένας ψαράς ρίχνοντας το δίχτυ του ποτέ δεν γνωρίζει τι θα βρει μέσα όταν το φέρει στην επιφάνεια. Μπορεί να φέρει μεγάλα ψάρια, μικρά, ακόμα και φύκια. Η διαλογή των ψαριών θα γίνει κατά την κρίση του και την εκτίμησή του.

Στην παραβολή αυτή ο Ιησούς μας αναφέρεται στην ανθρώπινη ύπαρξη. Η θάλασσα που αναφέρεται είναι η ανθρωπότητα που ο Θεός έστελνε κατά περιόδους τους αποστόλους του και έριχναν τα δίχτυα τους “το Λόγο του Θεού” να ψαρέψουν ψυχές που ήταν έτοιμες να αποδεχθούν τα κηρύγματά τους. Να ψαρέψουν αυτούς που με πίστη και εμπιστοσύνη είχαν αποδεχθεί το Θείο Λόγο και ζούσαν σύμφωνα με το θέλημά του. Αυτοί που ζούσαν μια ζωή γεμάτη από αρετές, ταπεινοφροσύνης, υπακοής στο θέλημά του, αγάπη και σεβασμό προς τον πλησίον τους. Ο ίδιος ο Κύριος στο πέρασμά του ανάμεσα στις τότε κοινωνίες έγινε το ζωντανό παράδειγμα ζωή.

Στο λόγο του πάντα κήρυττε την Βασίλεια των Ουρανών. Για να φθάσει κάποιος έως εκεί θα πρέπει να έχει δουλέψει πολύ με τον εαυτόν του. Να έχει υποτάξει τις υλικές επιθυμίες, τις πεποιθήσεις του για τη ζωή και να έχει γίνει πιστός ακόλουθος του Χριστού. Πολλοί άκουσαν το Λόγο του Θεού αλλά στον καθένα ευδοκίμησε διαφορετικά. Ας μη ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι της ίδιας νοοτροπίας και αντίληψης, ούτε έχουν όλοι τις ίδιες εμπειρίες και γνώσεις για να εκλάβουν το Λόγο του Θεού ώστε να έχουν τα ίδια αποτελέσματα καρποφορίας.

Θα έχουμε ακούσει από πολλούς ότι αισθάνονται ήρεμοι με την συνείδησή τους, ότι δεν έχουν κάνει κακό σε κανέναν κλπ. Για να φθάσουμε όμως στη Βασιλεία των Ουρανών, δεν θα πάμε με δικά μας κριτήρια, αλλά σύμφωνα με τα κριτήρια του Λόγου του Θεού.

Όπως ο ψαράς διαλέγει τα μεγάλα ψάρια και τα μικρά τα ρίχνει πάλι στη θάλασσα, έτσι γίνεται και η διάκριση των ανθρώπων. Ο Θεός και Δημιουργός μας έχει υπομονή. Όλοι κάποια στιγμή θα αφυπνιστούν. Τίποτα δεν τελειώνει και δεν χάνεται από τη Δημιουργία.

Ο Χριστός πάντα ανοίγει παράθυρα και σηκώνει ελαφρά το πέπλο αποκαλύπτοντας το μέλλον. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλεί όλους να ρίξουν μια προσεχτική ματιά και να αντιληφθούν ότι το αιώνιο πεπρωμένο του ανθρώπου εξαρτάται από τον χαρακτήρα του και όχι από το κοινωνικό ρόλο του καθενός. Η παραβολή αυτή διδάσκει ευκρινώς, ότι όλοι γενικά οι ασεβείς κάποια στιγμή θα στραφούν τελικά προς το Θεό. Όπως τα μικρά ψάρια που ρίχνονται στη θάλασσα, κάποια στιγμή θα μεγαλώσουν και αυτά, έτσι και οι ασεβείς θα έρθει στιγμή που θα είναι έτοιμοι να στέψουν το βλέμμα τους στο Θεό

Ο διψασμένος για την Θεϊκή Αλήθεια δεν ξεχνά ποτέ την πηγή που αναζητά να πιει νερό. Το νερό είναι πάντα εκεί, τρέχει γάργαρο από τις αστείρευτες πηγές της αιωνιότητας. Τα κρυστάλλινα νερά του ξεπηδούν από βράχο σε βράχο, δροσίζοντας τους διψασμένους, αλλά και τους κουρασμένους από το φορτίο που φέρουν στους ώμους τους. Η αλήθεια είναι μία και είναι ανάλαφρη, όταν απελευθερωθείς από τις ψευδαισθήσεις της κοινωνίας, τις φοβίες, τις ανασφάλειες και τον εγωκεντρικό σου χαρακτήρα, θα αισθανθείς ανάλαφρος σαν ένα πούπουλο που πετά αθόρυβα μόνο με την αναπνοή σου.

Μέσα από αυτή την αιώνια αλήθεια, θα έρθει μια καινούργια διαίσθηση, μια διαύγεια και μια ζωτικότητα που δεν θα ξεφεύγει την προσοχή κανενός. Το φως αυτών των αφυπνισμένων θα αντανακλά στο περιβάλλοντα χώρο τους και θα γίνουν γιγάντιοι φάροι που θα στέκουν ακλόνητοι σε κάθε κτύπημα της ζωής. Η διαίσθηση της αντίληψής τους θα αναζωογονηθεί έτσι ώστε να διακρίνουν την ομορφιά και την μεγαλοπρέπεια της αληθινής ζωής.

Ως φωτεινοί φάροι γίνονται δάσκαλοι της αλήθειας που στηρίζονται με τις προσευχές τους και την πίστη τους στο Θεό. Επιτελούν με το λόγο τους έργο θεϊκό. Αντλούν χαρά και ουράνια ειρήνη από την πηγή και την διαχέουν σε όλους εκείνους που έρχονται σε επαφή και βαδίζουν το μονοπάτι της εξερεύνησης, της αφύπνισης, της πνευματικής τους εξέλιξης.

Πάντα θα υπάρχουν ψαράδες με τα δύχτια τους για να φέρνουν στην επιφάνεια φωτισμένα άτομα, φάρους φωτεινούς που να διαχέουν το φως της Θεϊκής Αλήθειας. Η Βασιλεία των Ουρανών είναι η αιώνια πηγή που περιμένει υπομονετικά όλες τις ψυχές να φθάσουν κοντά της και να πιουν από το κρυσταλλικό νερό της αιωνιότητας.