Η Φιλοσοφική - Πνευματική Λίθος

Όταν αναφέρονται πολλοί για την “Φιλοσοφική Λίθο” θεωρούν το γήινο υλικό, την πέτρα η οποία είναι σκληρή και τόσο ανθεκτική που αντέχει σε όλες τις γήινες και σκληρές αντιξοότητες όποιες και αν είναι αυτές. Είναι ανθεκτική στη φωτιά, το νερό, στον αέρα. Με την πάροδο του χρόνου και ανάλογα με τις συνθήκες σμιλεύεται και διαμορφώνεται. Η ύλη είναι μία, αλλά μπορεί να εξελιχθεί και να φθάσει σε διαφορετικά ανώτερα στάδια εξέλιξης. Αυτό η φύση το επαναλαμβάνει συνεχώς ανεξάρτητα από τις συνθήκες που αντιμετωπίζει.

Η λέξη “Λίθος-Πέτρα” φέρει τρία μυστικά, καλυμμένα με ένα τριπλό πέπλο. Στην ανθρώπινη ύπαρξη προβάλλεται με το υλικό Σώμα, την Ψυχή και το Πνεύμα. Δηλαδή η “πέτρα” εμπεριέχει το μυστικό της μετάλλαξης, το ελιξίριο της μακροζωίας και το ελιξίριο της “Συνειδητής Αθανασίας”. Η Φιλοσοφική-Πνευματική Λίθος είναι ένας σπόρος. Είναι ο πνευματικός σπινθήρας στα βάθη κάθε ύπαρξης που ωθεί το κάθε τι σε τελειοποίηση. Είναι μια δύναμη αγνή, ένα στοιχείο σοφίας που παραμένει σε αδράνεια και αφάνεια όσο ο άνθρωπος αγνοεί την αληθινή πνευματική του υπόσταση. Η πνευματική αυτή λίθος είναι μια ουράνια, πνευματική, διεισδυτική και σταθερή ουσία, η οποία φέρνει όλα τα κατώτερα ανθρώπινα στοιχεία στην επιφάνεια της αναγνώρισης και της μετουσίωσης. Η ψυχή βρίσκεται στο σκοτάδι και πρέπει να ελευθερωθεί από αυτό. Το αποτέλεσμα κάθε εξέλιξης είναι μια τέλεια μεταμόρφωση, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη μεσολάβηση ενός ειδικού παράγοντα που έχει ως σκοπό την αφύπνιση της λανθάνουσας εξελικτικής δύναμης. Ο άνθρωπος μέσα από αυτή τη διαδικασία γίνεται σοφός, γνώστης της αλήθειας, ψυχικά δυνατός, αγωνιστής του δικαίου, ανθρωπιστής.

Ένας καλλιτέχνης που σμιλεύει ένα τόσο σκληρό υλικό όπως είναι η πέτρα, χρειάζεται να αφοσιωθεί και να εργασθεί με όλη τη δύναμη της ψυχής του χωρίς να ζητά να έχει περιθώρια χρόνου και με μεγάλη υπομονή και επιμονή, μπορεί να της αλλάξει σχήμα και μέγεθος. Μπορεί να δημιουργήσει θαυμαστά έργα που θα μείνουν αναλύωτα στο χρόνο της αιωνιότητας.

Εδώ όμως θέλουμε να αναφερθούμε στη Θεϊκή Πεμπτουσία του ανθρώπου, στην εσωτερική του μεταστοιχείωση, την εσωτερική του τελείωση σε πνεύμα και την ένωσή του με τον πατέρα και δημιουργό του και μπορεί να αγγίξει το Θείο και την αθανασία. Μπορούμε να αποκαλέσουμε φιλοσοφική-πνευματική λίθο τον Ιησού Χριστό. Όποιος φέρει μέσα του την ουσία από τις διδασκαλίες του Χριστού, τότε και ο Χριστός εγκαθίσταται μέσα του. Όλοι οι άνθρωποι φέρουν μέσα τους αυτή την ουσία. Η ουσία του Χριστού υπάρχει μέσα στην κάθε ανθρώπινη ψυχή. Η διαφορά είναι ότι στους περισσότερους είναι ακατέργαστη και σε λήθαργο. Αυτή η ουσία όταν επεξεργαστεί μπορεί να μεταμορφωθεί σε ελιξίριο της ζωής, γιατί είναι μια ενεργή ουσία με υπέρτατες δυνάμεις που μπορεί να μεταστοιχειώσει και να αναζωογονήσει την ανθρώπινη ύπαρξη και να της χαρίσει την αθανασία.

Αυτή η ιερή ουσία που είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος της ζωής, έχει τη δύναμη να ενεργήσει καταλυτικά στην αλλαγή της ζωώδους φύσης του κατώτερου εαυτού μας και να την οδηγήσει στην ανώτερη θεϊκή. Η ανθρώπινη ψυχή σμιλεύει συνειδητά τις επιθυμίες, τις πεποιθήσεις της, τα ελαττώματά της, τα πάθη και τα θέλω της με υπομονή και ισχυρή θέληση. Στην ουσία αρχίζει ο άνθρωπος να αποκτά επίγνωση του Εγώ του και της προσκόλλησης που έχει με την προσωπικότητά του. Η προσωπικότητα του ανθρώπου είναι μια ετικέτα που άλλοτε την δημιουργεί μόνος του μέσα από τις ψευδαισθήσεις του και άλλοτε του την καλλιεργούν οι άλλοι στο περιβάλλον του.

Αν και ο άνθρωπος δεν είναι γνώστης της αληθινής φύσης του, μέσα του παραμένει άσβεστη η φλόγα και το πάθος να αγγίξει το πνεύμα που το φέρει μέσα του από την γέννησή του και δεν το έχει αναγνωρίσει. Αποκτώντας συνείδηση του ποιος είναι, γνωρίζοντας τον εαυτόν του εμβαθύνοντας και παρατηρώντας τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του, τον τρόπο που εκφράζεται, αρχίζει να αποκτά εμπειρίες που του δίνουν την δυνατότητα να ασχοληθεί με την μετουσίωση της αληθινής του ύπαρξης. Αρχίζει να διακατέχεται από μια απέραντη γαλήνη και ψυχική αρμονία που του χαρίζει μια ευτυχισμένη ζωή. Το υλικό ανθρώπινο σώμα είναι μια ακατέργαστη μάζα που μέσα από την παρατήρηση και γνωρίζοντας τον εαυτόν του, συνειδητοποιεί ότι μέσα από τις εμπειρίες του αρχίζει να λάμπει το διαμάντι που φέρει μέσα του. Τότε αρχίζει να ξεχωρίζει την αλήθεια από τις ψευδαισθήσεις, το φθαρτό και εφήμερο από το αιώνιο και γίνεται ο ίδιος ένα φωτεινό αστέρι που λάμπει.

 

Τι είναι “Διάκριση”

Ζούμε την καθημερινότητά μας με την ψευδαίσθηση του χρόνου, χωρίς να αναλογιζόμαστε ότι κάθε στιγμή που περνά χωρίς καμία δημιουργικότητα, δεν πρόκειται να εμφανισθεί πάλι η ίδια και εσύ ήδη έχεις χάσει ένα μέρος της ζωής σου. Όπως το νερό αναβλύζει από την πηγή και ακολουθεί την πορεία του μέχρι να καταλήξει σε κάποιο καταρράχτη ή μέσα σε κάποιο ποτάμι που θα το οδηγήσει στον ωκεανό, έτσι είναι και ο χρόνος της ζωής σου, χάνεται, φεύγει από τη στιγμή του σήμερα και ανήκει στο παρελθόν. Πόσες φορές δεν έχεις αναλογιστεί ιδιωτικές σου στιγμές από το παρελθόν σου που θα μπορούσες να τις είχες διαχειριστεί ποιο δημιουργικά; Δεν μπορείς όμως να γυρίσεις πίσω και να τις αλλάξεις, μάθε όμως από αυτές και βρες τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξεις στο χαρακτήρα σου για να μη σου συμβεί ξανά.

Μέσα σε μία στιγμή μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας, την προσωπικότητά μας, την πνευματική μας εξέλιξη, φθάνει να είμαστε σε εγρήγορση και να ελέγχουμε τον εαυτόν μας, είτε αυτό μπορεί να γίνει με κάποια σκέψη μας ή σκεπτομορφή μας, είτε μπορεί να γίνει με μία ενέργειά μας ή πράξη μας. Αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε με την “Διάκριση”. Η φυσική και η πνευματική διάκριση είναι δύο αδελφές αρετές που βοηθούν τον άνθρωπο να ενεργεί με γνώση, αντίληψη, ταπεινότητα και σωστή κρίση. Η διάκριση διδάσκει τον άνθρωπο να αφήνει τις υπερβολές και από τα δύο μέρη και να βαδίζει το δρόμο της Αρετής. Είναι το μάτι της ψυχής και το λυχνάρι του σώματος. Αν το μάτι σου ξεχειλίζει από καλοσύνη, απλότητα και αγάπη τότε και όλο σου το σώμα θα είναι φωτεινό και οι πράξεις σου θα αναβλύζουν μύρο.

Η “διάκριση” έχει τη ρίζα της από το ρήμα διακρίνω που σημαίνει “ξεχωρίζω” “βλέπω και αντιλαμβάνομαι ορθά”. Για να φθάσει ο άνθρωπος σε αυτό το επίπεδο θα πρέπει να ψάξει βαθιά μέσα του για να ανακαλύψει τα ελαττώματά του, τις πεποιθήσεις του, τα πιστεύω του και το πως αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις στη ζωή του και τη ζωή των άλλων γύρω του. Είναι θέμα ικανής αντίληψης και ωριμότητας.

Όταν φθάσει κάποιος στο σημείο που να μπορεί να ξεχωρίζει τη δημιουργία του Θεού σε κάθε τι που αντικρίζει, αυτό σημαίνει ότι έχει ανεπτυγμένη την αίσθηση της “διάκρισης”. Αυτό το Θεϊκό χάρισμα το έχουν όλοι οι άνθρωποι, άλλοι το έχουν περισσότερο ανεπτυγμένο και άλλοι λιγότερο. Αυτό το Θεϊκό χάρισμα της “Διάκρισης” είναι ο καθοδηγητής σου σε ότι σκέπτεσαι, φαντάζεσαι και πράττεις. Έχοντας ελεγχόμενο αυτό το αίσθημα της διάκρισης, πορεύεσαι στο σωστό δρόμο και εξισορροπείς τις καταστάσεις στη ζωή σου. Βάζεις στόχους και πορεύεσαι δυναμικά να τους εκπληρώσεις. Μπορείς να ξεχωρίσεις τι αξίζει να δίνεις σημασία και τι όχι. Σε βοηθά να επιλέγεις την ορθή οδό και να αποφεύγεις τις ακρότητες. Σε βοηθά να ξεχωρίζεις πότε πρέπει να μιλάς και πότε να σιωπάς. Η σιωπή είναι το διαμάντι της καρδιά σου που δηλώνει την ποιότητα του χαρακτήρα σου.

Η “διάκριση” είναι ένα κομβικό σημείο του ανθρώπινου χαρακτήρα που τον καθοδηγεί στο “παν μέτρον άριστον”, δηλαδή πάντα να είσαι έτοιμος να ακούς σιωπηλά τους άλλους, αλλά χρειάζεται και μεγάλη προσοχή στο πως θα συμβουλέψεις τον ενδιαφερόμενο χωρίς να είσαι πολύ επικριτικός και αυστηρός αλλά όχι και μειλίχιος. Η διάκριση γεννά την ισορροπία και πάντα φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Για να κατακτήσεις και να γίνει βίωμά σου αυτό το χάρισμα, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και απώλεια όλων των παλαιών σου πεποιθήσεων. Αυτό κατακτάται με αυτοέλεγχο, αυτοκριτική, ταπεινοφροσύνη και διαρκεί άσκηση του τρόπου ζωής σου. Όταν καταφέρεις αυτά, δηλώνεις ότι απέκτησες γνώση, εμπειρία και πνευματική καλλιέργεια. Η “διάκριση” έχει μεγάλη πνευματική δύναμη. Δηλώνει μια ψυχή που κατακλύζεται από αγαθότητα, απλότητα, υπομονή και μεγάλη αίσθηση της εξισορρόπησης του χαρακτήρα σου.

 

Πέθανε σήμερα για να ζήσεις αύριο

Ζεις τη ζωή σου καθημερινά με όλες τις αντιξοότητες και τα προβλήματά της. Σήμερα όμως έχεις αρχίσει να κουράζεσαι, κάτι δεν πάει καλά με την ψυχολογία σου. Πολλές φορές όταν κάποιος σε ρωτήσει πως ήταν η ημέρα σου; αναφέρεις την λέξη “ρουτίνα”. Αυτό σημαίνει ότι κάθε καινούργια μέρα την βλέπεις ίδια με την προηγούμενη. Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι η κάθε μέρα έχει να σου δώσει κάτι άλλο διαφορετικό που εσύ δεν το αντιλαμβάνεσαι. Έχουν αρχίσει να θολώνουν τα νερά της λίμνης σου και να μην σε ικανοποιεί τίποτα γύρω σου. Μη φοβάσαι δεν είναι κάποια σωματική ασθένεια, είναι η ψυχή σου που αναζητά κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, αναζητά μια ανανέωση.

Άν ήσουν άρρωστος σε αυτή την περίπτωση θα πήγαινες σε ένα γιατρό για εξετάσεις και θεραπεία. Δεν είσαι όμως σωματικά άρρωστος. Η ψυχή σου αναζητά μια ανανέωση. Σου ψιθυρίζει μια σιγανή φωνή από μέσα σου και σου λέει, “θεραπευσέ με”.

Κάτι λοιπόν πρέπει να κάνεις για να την θεραπεύσεις. Αρχίζεις και αναζητάς τρόπους θεραπείας. Για να τους βρεις αυτούς τους τρόπους, πρώτα πρέπει να δεις ποια είναι τα συναισθηματικά σου συμπτώματα. Ίσως η παλιά σου ζωή να σου έχει προσφέρει πολλά καλά, αλλά και πολλά δεινά. Κρατάς λοιπόν τις εμπειρίες που έχουν γίνει γνώση από τα καλά και αρχίζεις να θεραπεύεις τα δυσάρεστα. Ο παλιός τρόπος ζωής σου έδωσε ότι ήταν να σου δώσει και τώρα πια σε έχει εγκλωβίσει και πνίγεσαι. Θέλεις μια αλλαγή. Ότι μαθήματα ήταν να πάρεις τα πήρες και άλλα τα απέρριψες, που σημαίνει ότι δεν σου είναι πλέον απαραίτητη η προσέγγισή του παρελθόντος στην καθημερινότητά σου.

Για να θεραπευτείς πρέπει να αρχίσεις μια νέα μέθοδο που θα σε απομακρύνει από το παρελθόν. Μπες σε ένα νέο ποτάμι με καθαρό νερό και ακολούθησε την πορεία του. Αυτό θα σε οδηγήσει μέσα από νέες περιπέτειες στον μεγάλο ωκεανό της αυτογνωσίας, της σωστής αντίληψης, της παρατηρητικότητας. Στη διαδρομή ίσως χρειαστεί να παρακάμψεις διαδρομές, μη φοβηθείς ακολούθησε το ένστικτό σου και εμπιστέψου το. Μη σε φοβίζει το άγνωστο. Θα συναντήσεις πολλές εκπλήξεις, μη τις απορρίψεις, προσπάθησε να μείνεις μαζί τους και να απολαύσεις αυτό που θα σου προσφέρουν. Η νέες ανακαλύψεις θα σε κεντρίσουν για να μπεις στην παρούσα στιγμή, στο Εδώ και Τώρα.

Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί κάτι για τους νέους ορίζοντες που θα ανοίξουν μπροστά σου. Εσύ αυτό που έχεις να μάθεις, είναι να αφήσεις την παλιά σου ζωή να πεθάνει. Πεποιθήσεις, συνήθειες, συμπεριφορές του παρελθόντος πρέπει να πεθάνουν. Όχι να τις κρύψεις σε κανένα χρονοντούλαπο, να τις ξεριζώσεις, να πάψεις να ενδιαφέρεσαι γι' αυτές και τότε θα δεις ότι θα αρχίσουν να χάνονται ως δια μαγείας. Όταν αυτές οι παλιές καταστάσεις δεν θα βρίσκουν εύφορο έδαφος να αναπτύσσονται θα εξαφανιστούν. Να ξέρεις ότι όταν εσύ αφήσεις απότιστο το έδαφος της ψυχής σου, όταν πάψεις να απασχολείσαι μαζί του, το παρελθόν θα πεθάνει, θα ξεραθεί όπως ένα απότιστο φυτό στη γλάστρα σου. Έτσι θα πεθάνουν οι παλιές φοβίες και ανασφάλειες, προκαταλήψεις, συνήθειές σου και τώρα θα ζεις κάτι νέο. Τα ενδιαφέροντά σου θα έχουν αλλάξει και η ζωή σου θα έχει πάρει άλλη τροπή.

Δεν θα μπορέσεις όμως να ζήσεις κάτι νέο αν δεν αφήσεις τον εαυτόν σου σήμερα να πεθάνει. Άλλαξε το ένδυμα που φοράς και ο νέος ρόλος σου στη σκηνή του θεάτρου που λέγεται ζωή θα είναι διαφορετικός. Τώρα θα έχεις να παίξεις ένα νέο ρόλο, με άλλες συνθήκες και άλλα κουστούμια. Μπες ζωντανά μέσα σε αυτό το νέο ρόλο σου και απόλαυσέ το. Ακολούθησε τα νέα μονοπάτια και οι ορίζοντές σου θα αρχίσουν να γίνονται ποιο φωτεινοί.

Καλό σου ταξίδι αναγνώστη στη νέα σου πορεία. Η ζωή είναι όμορφη φθάνει να ξέρεις να την ζήσεις. Η φύση αναγεννάτε καθημερινά. Μάθε να παρατηρείς και να μπαίνεις μέσα στο παρατηρούμενο. Τότε ενώνεσαι μαζί του γιατί όλα γύρω μας είναι ενέργεια. Ο καθένας μας είναι μέρος αυτής της ενέργειας και πρέπει να συν-δημιουργούμαι και εμείς μαζί της.

 

      Άλλαξε την ζωή σου !!!

“Αν αλλάξεις τον τρόπο που κοιτάς τα πράγματα, τα πράγματα που κοιτάς αλλάζουν”

Η αντίληψή σου ορίζει την πραγματικότητα, καθώς επίσης και ανάλογα από το που κοιτάς το ερμηνεύεις ανάλογα. Ο νοητικός υπολογιστής σου έχει τον δικό του τρόπο που μεταφράζει και ερμηνεύει τα πάντα που λαμβάνει. Η ψυχική σου ισορροπία εξαρτάται από αυτά που λαμβάνεις και ανάλογα με ποιο τρόπο τα ερμηνεύεις.

“Ο τρόπος που σου συμπεριφέρονται οι άνθρωποι,, δημιουργεί το κάρμα τους, όπως επίσης και ο τρόπος που αντιδράς εσύ δημιουργεί το δικό σου κάρμα”

Όπου δεν υπάρχει κριτική υπάρχει ισορροπία. Όταν ζεις μέσα από τον εαυτόν σου δεν σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, αλλά ούτε και τι κάνει ο άλλος. Είσαι εσύ, δεν έχεις αδύναμα κουμπιά για σου πατήσουν οι άλλοι και να σε ελέγχουν, άρα είσαι ελεύθερος. Μάθε να συμπεριφέρεσαι όπως θα ήθελες να σου συμπεριφέρονται οι άλλοι. Η κατανόηση και αγάπη είναι το ελιξίριο στο να μη δημιουργήσεις το δικό σου κάρμα με τον τρόπο που θα αντιδράσεις ή που θα μιλήσεις. Η συμπεριφορά σου χρειάζεται προσοχή. Εκφράζεται με το βλέμμα, με τις κινήσεις του σώματος, με τις εκφράσεις του προσώπου, με την διάθεση επικοινωνίας και φυσικά με την λεκτική μέθοδο.

“Όταν κρίνεις κάποιον, δεν τον προσδιορίζεις, αλλά προσδιορίζεις τον εαυτόν σου”

Συνήθως όταν μπαίνουμε στη διαδικασία της κριτικής, βλέπουμε αυτά που εμείς έχουμε μέσα μας. Στην κριτική υποβόσκει το δικό μας Εγώ και το κάνουμε για να βάλουμε τον εαυτόν μας υπεράνω των άλλων. Αν όμως συνειδητά ελέγχουμε τον εαυτόν μας με εν-συναίσθηση και αγάπη, αυτό θα έχει μια πλήρη ανταπόκριση στον ίδιο μας τον εαυτό. Ας μη ξεχνάμε, ότι αυτό που κρίνουμε στους άλλους θα έρθει κάποια στιγμή που θα έχει ανταπόκριση σε εμάς τους ίδιους και τούτο για να καταλάβουμε γιατί δεν πρέπει να κρίνουμε. Η κάθε ψυχή, η κάθε οντότητα είναι μοναδική και οφείλουμε να την δεχόμαστε όπως είναι και να σεβόμαστε τις επιλογές της, ανεξάρτητα αν μας αρέσουν ή όχι. Αν βάλουμε τον εαυτόν μας στη θέση του κρινόμενου, δεν φαντάζομαι ότι θα μας άρεσε. Μήπως λοιπόν κρίνοντας τον απέναντί μας βγάζουμε αυτό που κρύβουμε μέσα μας και δεν το έχουμε αναγνωρίσει; Για να το σκεφτούμε λίγο έτσι, ίσως μας βοηθήσει να απαλλαγούμε από ελαττώματα δικά μας που καθρεπτίζονται στον άλλον. Αν μπούμε σε αυτή τι διαδικασία, θα αρχίσουμε να κάνουμε ένα αυτοέλεγχο και αυτό θα μας βοηθήσει στην απελευθέρωσή μας.

“Δεν μπορείς να είσαι μοναχικός ή να νιώθεις μοναξιά, αν απολαμβάνεις την παρέα του εαυτού σου”

Όταν ζεις με το “Είμαι αυτό που Είμαι” είμαι ο Εαυτός μου και λες κάθε μέρα “σε αγαπώ, εσύ είσαι η καλύτερη παρέα μου” τότε δεν μπορείς να νιώθεις μοναξιά αλλά ούτε και μοναχικότιτα. Διαφορετικά όπου και αν βρεθείς, αν δεν επικοινωνείς με τον εαυτόν σου θα νιώθεις μοναξιά και μοναχικότιτα, ανεξάρτητα αν βρίσκεσαι με πολύ κόσμο και αυτό γιατί δεν επικοινωνείς ουσιαστικά με κανέναν. Χαλάρωσε, πήγαινε μια βόλτα, άκουσε μουσική και τότε θα νοιώσεις άλλος άνθρωπος.

Μεγαλώσαμε σε μία κοινωνία που δεν μας έδωσε τα εφόδια της εσωτερικής παρέας. Δεν μιλήσαμε ειλικρινά με τον εαυτόν μας, δεν τον ρωτήσαμε τι δεν του αρέσει ή τι του αρέσει και το απολαμβάνει. Η καρδιά σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αμέτοχη. Ο νους κυβερνά και η λογική αποφασίζει τι μπορείς να απολαμβάνεις και τι όχι. Ας επιλέξουμε τι ακριβώς θέλουμε και τότε δεν θα υπάρχει ούτε μοναχικότιτα ούτε μοναξιά. Θα επιλέγουμε εμείς μόνοι μας πως θέλουμε να απολαμβάνουμε τη ζωή μας.

“Δεν υπάρχει σύγκρουση χωρίς την συμμετοχή σου”

Η ζωή στην καθημερινότητά σου φέρνει πολλές συγκρούσεις. Στην οικογένεια, στον επαγγελματικό σου χώρο και γενικά στο φιλικό σου περιβάλλον. Όποιον και αν έχεις απέναντί σου, ή οποιαδήποτε κατάσταση σου προκαλεί αναστάτωση, αν δεν ανταποκριθείς στη σύγκρουση λεκτικά, αν δεν σηκώσεις το σπαθί του θυμού σου, αν δεν τροφοδοτήσεις με λάδι και οξυγόνο την φωτιά που πάει να ξεκινήσει, η σύγκρουση δεν μπορεί να συνεχίσει ούτε και να ξεκινήσει.

Η αντιπαλότητα ποτέ δεν είχε καλά αποτελέσματα. Οι απότομες εκρήξεις θυμού, προέρχονται από φοβίες, ανασφάλειες και έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτόν σου. Άρα όλα έχουν να κάνουν με το εσωτερικό σου Είναι. Με εσένα που θα πρέπει να έχεις μάθει πως να κατευνάζεις ψυχοσωματικές και νοητικές τραβηγμένες καταστάσεις. Ο λαός λέει, δεν μπορείς να χορέψεις ταγκό μόνος σου, χρειάζονται δύο, έτσι και στη σύγκρουση. Η σιωπή, η κατανόηση και η εν συναίσθηση, θα σε κάνει να μείνεις αμέτοχος.

“Μπορείς να είσαι δυστυχισμένος ή ευχαριστημένος και τα δύο είναι δική σου επιλογή”

Αναγνώρισε την δύναμή που έχεις μέσα σου. Είσαι η κινητήριος δύναμη που τροφοδοτεί όλο σου το σώμα. Αν αφήσεις να πέσει η μπαταρία σου τότε και το όχημα που οδηγείς, δηλ. το σώμα σου θα πέσει σε χειμερία νάρκη. Δεν θα σου αρέσει τίποτα, δεν θα έχει το κουράγιο και την ενέργεια να δημιουργήσεις. Να ανακαλύψεις ποιος ακριβώς είσαι και πως εσύ οφείλεις να διαχειρίζεσαι το μεγάλο δώρο που φέρεις μέσα σου.

Εσύ ο ίδιος κρατάς τα κλειδιά. Βρες την σωστή πόρτα και άνοιξέ την να μπεις μέσα. Όσο τα κλειδιά είναι κρυμμένα μέσα στο χρονοντούλαπο και σφραγισμένο από την ανασφάλειά σου και τις φοβίες σου, θα είσαι πάντα δυστυχισμένος. Θα βρίσκεσαι σε μια παθητική ανενεργοί κατάσταση, κανείς δεν μπορεί να σε βγάλει από εκεί μέσα. Δική σου είναι η επιλογή. Πάντα θα σου παρουσιάζονται κίνητρα για να αλλάξεις επιλογή. Επένδυσε τα κίνητρα αυτά και άνοιξε να μπει το καθαρό φως του ήλιου. Η αισιοδοξία θα σε ανεβάσει και θα βρεις πολλά κίνητρα για να αλλάξεις πορεία πλεύσεις στη ζωή σου.

“Η αφθονία, είτε υλική είτε πνευματική, δεν είναι κάτι που αποκτάμε, αλλά κάτι στο οποίο συντονιζόμαστε”

Η αφθονία δεν είναι κάτι που αγοράζεται γιατί δεν την πουλάει κανείς Μπορεί να εργάζεσαι σκληρά όλη σου την ζωή για να αποκτήσεις χρήματα. Για να γίνεις κάποιος στην κοινωνία για να σε υπολογίζουν. Η κάθε μέρα σου περνά και εσύ δεν έχεις αναγνωρίσει τίποτα από αυτά που σου προσφέρονται. Δεν έχεις αντιληφθεί το χαμόγελο των ανθρώπων που σε περιβάλλει. Δεν απόλαυσες το οικογενειακό τραπέζι με τα παιδιά σου και την γυναίκα σου.

Δεν έχει πάει ούτε μία βόλτα να χαρείς τα Θεϊκά δώρα που σου προσφέρονται. Δεν έχεις κάνει ούτε ένα ταξίδι να γνωρίσεις κάτι άλλο από αυτό που κάνεις, να εργάζεσαι σκληρά και καθημερινά. Από τι στιγμή που δεν έχεις αναγνωρίσει τον τρόπο που ζεις, δεν έχεις νιώσει ούτε και εκφράσει την ευγνωμοσύνη σου για όσα έχεις και γι' αυτό που είσαι. Αυτό που πρέπει να κατανοήσεις είναι, ότι η ευτυχία έρχεται από μέσα σου.

Όταν νιώσεις την πληρότητα με το Τώρα και την Θεϊκή Ενέργεια που κυοφορείς. Θα αισθανθείς ότι κάτι αλλάζει μέσα σου και η ζωή σου παίρνει άλλα μονοπάτια επιβίωσις. Θα αρχίσεις να μαγνητίζεις ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσες να αποκτήσεις και να απολαύσεις.

“Κυνήγα αυτό που θέλεις Τώρα. Το μέλλον είναι αβέβαιο”

Η ζωή είναι μια αλυσίδα στιγμών στο Εδώ και Τώρα. Κάθε στιγμή, κάθε σου αναπνοή φυτεύει μέσα σου ένα σπόρο αναζωογόνησης για την επόμενη στιγμή της ζωής σου. Μη κυνηγάς το μέλλον και μη ζεις με αναμνήσεις του παρελθόντος. Δεν έχουν τίποτα να σου προσφέρουν, απλά σε αποκοιμίζουν για να μη ζεις την κάθε σου στιγμή. Όποιος ζει στο παρελθόν δεν έχει μέλλον και όποιος ζει με προσδοκίες και επιτεύξεις για το μέλλον δεν έχει Παρόν.

Ζήσε την κάθε στιγμή της ζωής σου όσο ποιο ενεργά και δημιουργικά μπορείς. Μπες ολοκληρωτικά με αγάπη, θέληση και εμπιστοσύνη στον εαυτόν σου σαν να ήταν η τελευταία σου μέρα.

Όταν κάποιος αισθανθεί λόγω ασθενείας ότι δεν έχει πολύ χρόνο να ζήσει, τότε θα καταλάβει τι έχασε στη ζωή του και θα προσπαθήσει να αναπληρώσει αυτά που δεν κατάφερε σε όλη του την ζωή. Ζήσε λοιπόν και εσύ στο Τώρα και βρες την ευτυχία που κρύβεται στις μικρές στιγμές απόλαυσης.

 

Πνευματική Αυτογνωστική Διαδρομή

Το σώμα μας είναι συμπυκνωμένη ενέργεια που δονείται κατά το δοκούν. Τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά γίνεται ένας καθρέφτης που αντανακλά στο περιβάλλον του και γενικότερα στο Σύμπαν.

Ένα σώμα, και εδώ μιλάμε για τον άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι αγαπά τον εαυτόν του και επιδιώκει το καλύτερο γι' αυτόν, για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά και αρμονικά χρειάζεται σωστή τροφή και άσκηση. Εκείνος που θα επιλέξει να πορευτεί σε αυτή τη διαδρομή, θα πρέπει εκ των προτέρων, να γνωρίζει ότι θα μπει σε ένα κανάλι με πολλά απόβλητα που θα αναγκαστεί να καθαρίσει.

Η καθιστική ζωή, γενικά το άραγμα στον καναπέ, η διατροφή με τις πολλές τοξίνες, θα είναι τα βασικότερα που θα πρέπει να αποβάλλει. Θα πει κάποιος, Ε ! αν πήρα και λίγο βάρος περισσότερο από το κανονικό θα πάω γυμναστήριο και όλα τα περιττά παχάκια θα φύγουν. Είναι όμως αυτό εφικτό; Θα δώσουμε τον απαιτούμενο χρόνο για να έχουμε τη μορφή αλλαγής που αναζητάμε; Κάθε σωστό αποτέλεσμα θέλει το χρόνο του, θέλει επιμονή, υπομονή και ισχυρή θέληση για να ολοκληρώσει το στόχο του.

Αν σήμερα επιλέξω να μπω στο δρόμο της πνευματικής αυτογνωστικής διαδρομής , θα πρέπει να γνωρίζω ότι για να γίνω ένα με αυτό που έβαλα στόχο, οφείλω να έχω κατανοήσει, ότι δεν έχει καμία μορφή ευκολίας, τουναντίον, θα απαιτήσει συνεχόμενη εξάσκηση και αρκετό χρόνο. Δεν θα δούμε αποτελέσματα αν δεν γίνεται συνειδητά και συνέχεια.

Φαντάσου να έχεις πάει στο γυμναστήριο, να έχεις εφοδιαστεί με όλα τα απαιτούμενα για τις ασκήσεις σου και ο ενθουσιασμός σε λίγες μέρες να έχει πέσει στο μηδέν. Να έχεις αρχίσει να βαριέσαι ή άλλα ενδιαφέροντα να καλύπτουν το χρόνο σου. Πιστεύεις ότι θα δεις κάποιο αποτέλεσμα αλλαγής ; Φυσικά όχι. Τίποτα δεν αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη, αν δεν μετατραπεί σε βίωμα.

Οποιαδήποτε γνώση αν μένει στο ράφι ως γνώση και δεν εφαρμόζεται, είναι σαν να μην υπάρχει. Όπως λοιπόν δεν θα μπορέσεις να αποκτήσεις τα αποτελέσματα μέσω των μηχανημάτων γυμναστικής, έτσι μην περιμένεις με ευκολία να φτάσεις στο Ανώτερο Πνευματικό Επίπεδο. Η επιμελημένη εξάσκηση απαιτεί και γερές βάσεις, διαφορετικά κάποια στιγμή θα φύγει η άμμος κάτω από τα πόδια σου και θα χτυπήσεις ανεπανόρθωτα.

Θαυμάζεις τους μεγάλους πνευματικούς που έφθασαν σε αυτό το Ανώτερο Πνευματικό Πεδίο, να ξέρεις ότι δεν ανέβηκαν με ασανσέρ, αλλά με αμέτρητες ώρες και χρόνια πορείας στα δύσκολα και στα εύκολα που συνάντησαν στο διάβα τους και τα ξεπέρασαν. Δεν λύγισαν, δεν απογοήτευτηκαν, δεν σταμάτησαν, αλλά συνέχισαν τον ανηφορικό δρόμο της επιλογής τους.

Όταν αδειάσουμε τα απόβλητα από το Εγώ μας και τις απαιτήσεις που μας υποβάλει και βάλουμε προτεραιότητα την Πνευματική εκγύμναση στη ζωή μας, θα δούμε τις αλλαγές που θα αρχίσουν να ρυθμίζουν το σώμα μας και τη ζωή μας. Γιατί το σώμα μας είναι ο καθρέφτης του συναισθηματικού μας κόσμου. Ότι είμαστε, σκεφτόμαστε, συναισθανόμαστε καθρεφτίζεται στο σώμα μας από τα μαλλιά μας μέχρι και το δέρμα μας.

Όσο η ηρεμία μπαίνει στο σώμα, το σώμα ρυθμίζεται αυτόματα στην αρμονική του τροχιά. Δεν έχει τοξίνες και υπολείμματα που το κάνουν να φθείρεται και να αλλοιώνεται. Το πνευματικό σώμα όταν έχει ήδη αδειάσει από τα περιττώματά του, αρχίζει να αναδομείται. Είναι πάντα φρέσκο, νέο, χωρίς ρυτίδες, τα μαλλιά και τα νύχια του γεμίζουν από υγεία.

Γενικά από τη στιγμή που θα ρέει μέσα στο σώμα μας η Θεϊκή Ροή, το σώμα αυτό δεν έχει λόγο πια να νοσήσει.

 

Φιλία

Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως από αυτό, η φιλία είναι και πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να είναι χωρίς φίλους, έστω και αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι' αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι.

Έχουμε φιλίες όπως αυτή που γίνεται για προσωπικό όφελος, την άλλη που ενώνει συνήθως τους νέους για διασκέδαση, παρέα χαβαλέ και την αληθινή φιλία που την κρατά καλά δεμένη η ανιδιοτελής αγάπη, η ψυχική και συναισθηματική επικοινωνία και τα κοινά ενδιαφέροντα.

1. Φιλία ωφελιμότητας

Στη φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα δεν θα συναντήσουμε αληθινά φιλικά συναισθήματα. Αυτή η φιλία δεν μπορεί να είναι μόνιμη γιατί δεν πηγάζει από αληθινά αισθήματα αγάπης και ενδιαφέροντος. Ο σκοπός της επίτευξης για το όφελος, άλλοτε εκπληρώνεται σύντομα και άλλοτε μακροπρόθεσμα. Μέχρι τότε λοιπόν η φιλία παραμένει υπομονετικά. Μόλις εκπληρωθεί το όφελος για το οποίο υποσυνείδητα υποβόσκει μέσα τους ενδιαφερόμενους, η φιλία διαλύεται και οι σχέσεις των ατόμων αυτών παίρνουν άλλη τροπή.

Ο παρατηρητής μιας τέτοιου είδος σχέσης φιλίας, θα ανακαλύψει στοιχεία δουλοπρέπειας, υπεροψίας και εγωισμού. Ο εγωιστής τύπος υπερηφανεύεται από τους κόλακες που τον περιβάλλουν. Αισθάνεται ανώτερος και μπορεί να επιβάλλεται με διάφορους τρόπους, ακόμα και υποτιμητικούς και οι άλλοι να το ανέχονται γιατί έχουν ένα προσωπικό στόχο προς επίτευξη. Ο ίδιος δεν γνωρίζει τον εαυτόν του. Δεν γνωρίζει ποιος ακριβώς είναι και βασίζεται στην αναγνώριση των άλλων. Όταν ο περίγυρός της τυπικής αυτής φιλίας, πάρει ότι έχει ο καθένας σκοπό να ωφεληθεί απομακρύνονται και τελικά ο υπερόπτης εγωιστής μένει μόνος του.

Σε ένα τέτοιο είδος φιλίας συνήθως ένας θα είναι αυτός που οι άλλοι θα επιδιώξουν να βρίσκονται κοντά του ο καθένας για το δικό του λόγο. Σε αυτού του είδους τη φιλία θα δούμε ότι δεν τους ενώνουν οι δύσκολες καταστάσεις. Μόλις κάτι δεν πάει καλά απομακρύνονται και χάνονται.

2. Φιλία απόλαυσης

Αυτού του είδους η φιλία της απόλαυσης είναι η ποιο συνηθισμένη, αλλά κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση η φιλία. Συνήθως αυτού του είδους τη φιλία τη συναντάμε σε νεαρή ηλικία. Όταν αυτά τα άτομα μεγαλώσουν, δημιουργήσουν οικογένεια, επαγγελματική σταδιοδρομία, εκεί η φιλία αρχίζει και απομακρύνεται και κάποιες φορές σταματά.

3. Φιλία της ανιδιοτελούς αγάπης και εκτίμησης

Η φιλία αυτή είναι η καλύτερη από όλες. Βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι και οι αξίες τις οποίες αντιπροσωπεύουν αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.

Συνήθως αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επιπέδου καλοσύνης και ανιδιοτελούς αγάπης και ηθικής στον καθένα από όλα τα άτομα, καθώς επίσης η φιλία αυτή απαιτεί χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθεί σωστά.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν εν συναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους, συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις φιλίας. Ο σεβασμός προς τον άλλο και το ενδιαφέρον για το καλό του είναι σημάδι προσέγγισης. Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια για να φέρουν τα σωστά αποτελέσματα που θα μείνουν μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Όταν μία φιλία είναι καλλιεργημένη μέσα σε καλές σχέσεις, καλές προθέσεις, ειλικρινή επικοινωνία αμοιβαία εκτίμηση του χαρακτήρα και γεμάτο από καλοσύνη. Ο χρόνος δεν θα μπορέσει να την φθείρει. Απλά μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που θα συναντήσουν στη ζωή θα τους ενώσει περισσότερο. Στα δύσκολα φαίνεται αν μία φιλία είναι γερά δομημένη για να αντέξει στο χρόνο.

 

Αποκωδικοποιημένοι οι 12 Άθλοι του Ηρακλή

Τους Άθλους του Ηρακλή τους συναντάμε σε παιδικά βιβλία που αναφέρονται στην Μυθολογία μας. Ο αναζητητής θα πρέπει να ψάξει βαθιά μέσα σε όλα αυτά τα κατορθώματα που ο ημίθεος αυτός ήρωας κατάφερε να φέρει εις πέρας και να δώσει σε όσους μπορούν να κατανοήσουν τα ηθικά μηνύματα και διδάγματα.

 Ηρακλής γυιος του Δία και της θνητής Αλκμήνης είναι μια ιδιαίτερη μορφή που ξεχωρίζει για το ήθος του. Ενσαρκώνει μια συμπαντική ενέργεια που εκπορεύεται από τον Θεϊκό Πατέρα του και από την θνητή μητέρα του που του προσφέρει το υλικό σώμα του. Ο Ηρακλής με την βοήθεια της σωματικής του ανδρείας και της θεϊκής του γνώσης καταφέρνει να δείξει πως επιτυγχάνεται η κάθαρση και λυτρώνεται η ψυχή τόσο η δική του όσο και των άλλων.

Ο Ηρακλής κατά την εφηβεία του εκπαιδεύτηκε σωστά και έγινε ένας σωστός και ηθικός άνδρας. Όπως όλοι στην ηλικία του κάποια στιγμή στάθηκε στο σταυροδρόμι για να αποφασίσει ποιο δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσει στη ζωή του. Ο Σταυρός δείχνει την οριζόντια πορεία της ύλης, των αξιωμάτων και της δόξας που είναι στρωμένος με ραδιουργίες, παράνομο πλούτο, πλεονεξία, απληστία και την κάθετο πορεία της ανακάλυψης για την γνώση και την τελειότητα όλων των ηθικών αξιών που είναι γεμάτο από περιπέτειες και αγώνες, αλλά θα τον οδηγούσαν στην αθανασία.

Ο μύθος αναφέρει πως ο Ηρακλής είχε γίνει γενναίος και σημαντικός άντρας της εποχής του, απέκτησε οικογένεια (γυναίκα και παιδιά). Η Θεά Ήρα όμως που τον ζήλευε τον τρέλανε και εκείνος σκότωσε την οικογένεια του και φιλικά του πρόσωπα. Για να συνέλθει ζήτησε βοήθεια από το Μαντείο των Δελφών και η Πυθία τον συμβούλεψε να γίνει για 12 χρόνια υποτακτικός του Ευρυσθέα και να κάνει ότι του ζητήσει. Μόνο έτσι θα γλίτωνε από το κακό που τον είχε βρει. Έτσι προκύπτουν και οι δώδεκα Άθλοι που του όρισε ο Ευρυσθέας γιατί πίστευε πως κάποια στιγμή δεν θα τα καταφέρει και θα σκοτωθεί.

Η Θεά Ήρα είναι η Ψυχή που επιζητεί τη δόξα και την λάμψη. Αλλά πριν βρει το δρόμο της κάνει λάθη άλλοτε απλά και άλλοτε τραγικά. Ο Ηρακλής είναι ο μαθητής που επιδιώκει την εσωτερική του ολοκλήρωση, και το φέρει αυτό μαζί του από την συμπαντική του προέλευση. Για να το επιτύχει όμως αυτό θα χρειαστεί να παλέψει με τα θηρία που κρύβει μέσα του. Η τρέλα που τον κάνει να σκοτώσει αγαπημένα του πρόσωπα, το συναντάμε στον αρχάριο που από την μεγάλη του λαχτάρα να απελευθερωθεί το συντομότερο θυσιάζει ότι βρει μπροστά του.

Άθλος 1ος: Τα άλογα του Διομήδη

Τα άλογα του Διομήδη ήταν άγρια και με εντολή του Διομήδη έπρεπε να τα πιάσει, όταν όμως τα συνέλαβε και τα έστειλε στο Διομήδη εκείνα αγρίεψαν και τον σκότωσαν. Εδώ η αρπαγή των άγριων αλόγων συμβολίζει τον ανθρώπινο νου. Συμβολίζει την τάση του ανθρώπου να υιοθετεί σκέψεις που φέρνουν καταστροφή όταν προέρχονται από τον αχαλίνωτο κατώτερο νου (εαυτό). Ο αναζητητής της γνώσης πρέπει να συλλάβει και να δαμάσει τις βίαιες, σκληρές και πολεμοχαρείς σκέψεις του. Ακόμα πρέπει να περιορίσει την απότομη και σκληρή έκφραση στην ομιλία του. Πολλές φορές οι λέξεις αρκούν για να ματώσουν την ψυχή των συνανθρώπων μας. Αυτές τις ενστικτώδεις παρορμήσεις πρέπει να τις αναγνωρίσουμε και να τις τιθασεύσουμε. Όταν υπάρχει μεγάλος ενθουσιασμός και ορμητικότητα από τυχόν επιτυχίες της ζωής μας, τότε αναπτύσσεται η εγωκεντρική αυτοπεποίθηση που εμείς πρέπει να δαμάσουμε και να αλλάξουμε την προσωπικότητά μας.

Άθλος 2ος : Η σύλληψη του Ταύρου της Κρήτης

Ο Ταύρος της Κρήτης ήταν δώρο του Θεού Ποσειδώνα προς τον Βασιλειά Μίνωα να τον θυσιάσει για χάρη του. Ο ταύρος αυτός γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας εκεί που γεννήθηκε και η θεά Αφροδίτη. Ο Μίνωας όμως θαύμαζε τον ταύρο και δεν το θυσίασε, αλλά τον είχε μέσα στο λαβύρινθο και κάθε χρόνο θυσιαζόντουσαν νέοι για γεύματα του ταύρου.

Ο Ηρακλής διατάχθηκε να συλλάβει τον ταύρο και να τον φέρει στην στεριά. Αφού τον κυνήγησε σε όλο το νησί κατόρθωσε να τον ιππεύσει και να τον φέρει στο βασιλειά Μίνωα.

Ο ταύρος εδώ συμβολίζει τις ασυγκράτητες ανθρώπινες ορμές. Όταν ο αναζητητής της γνώσης και της αλήθειας, τιθασεύσει και ελέγξει τις παρορμητικές του σκέψεις με ψυχική ωριμότητα και εγκράτεια, έρχεται η σειρά να τιθασεύσει την κοσμική ευαισθησία και τη δύναμη της επιθυμίας που κυβερνά τον άνθρωπο.

Άθλος 3ος : Τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων

Ο Ηρακλής σε αυτό τον άθλο πήρε την εντολή να βρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων.Η αναζήτηση τον οδηγεί μακριά γιατί δεν γνωρίζει που βρίσκονται αυτά τα μήλα. Στο διάβα του συνάντησε τον Νηρέα που θεωρείτο σοφός των θαλασσών και του είπε πως πρέπει να οδηγηθεί κάτω νότια. Ο Ηρακλής συνάντησε πολλές δύσκολες καταστάσεις στο μονοπάτι που πήρε.

Οι Εσπερίδες ήταν νύμφες που έμεναν στον κήπο των Θεών για να φυλάνε τα χρυσά μήλα μαζί με ένα Δράκοντα. Ο Ηρακλής μεταξύ άλλων στο δρόμο του συνάντησε τον Προμηθέα δεσμώτη στο βράχο τον λυπήθηκε και αυτός τον βοήθησε πως να βρει και να πάρει τα χρυσά μήλα. Βρίσκει τον Άτλαντα που κρατά το βάρος του κόσμου στις πλάτες και παίρνει τη θέση του και ο Άτλαντας του φέρνει τα μήλα που φύλαγε ο δράκος και οι τρεις κόρες που ονομάζονται Νοημοσύνη, Αγάπη και Σοφία.

Τα μήλα γενικά συμβολίζουν τη γνώση που έχει τις ρίζες της σε ηθικές αξίες. Τα χρυσά μήλα είναι η ανώτερη γνώση της σοφίας. Πολλοί λίγοι όμως μπορούν να την βρουν και είναι αυτοί που έχουν ηρωική ψυχή, σταθερότητα, ισχυρή θέληση και αποκοιμίζουν τον δράκοντα χωρίς να τον σκοτώσουν. Εδώ βλέπουμε την αρχή της γνώσης πάνω στη δυαδικότητα των πραγμάτων, όλα έχουν δύο όψεις καλό και κακό, μικρό και μεγάλο, είναι αναγνώριση της έλξης των αντιθέτων. Η γνώση αυτή που αποκομίζει ο αναζητητής μεταβιβάζει θείες ιδιότητες στον άνθρωπο.

Ο Δράκοντας και οι νύμφες είναι οι άγρυπνοι φύλακες της γνώσης που δεν επιτρέπουν στους κακόβουλους κυνηγούς της μάθησης να την αρπάξουν και να την χρησιμοποιήσουν εις βάρος της ανθρωπότητας.

Άθλος 4ος του Ηρακλή: Το χρυσοκέρατο ελάφι της Αρτέμιδος

Στον άθλο αυτό ο Ηρακλής οφείλει να πιάσει το ελάφι και να το φέρει στον Ευρυσθέα ζωντανό. Ήταν ένα τόλμημα γιατί απαγορευόταν να αγγίξει κάποιος το ελάφι αυτό. Ο Ηρακλής υποσχέθηκε στη Θεά να το επιστρέψει αβλαβές και σώο στα δάση της και τότε η Θεά Άρτεμις δέχθηκε.

Το ελάφι γενικά μπορεί να συμβολίζει τον ατίθασο χαρακτήρα του ανθρώπου, δηλ. Τον εγωισμό του, που τρέχει ανεξέλεγκτος παντού και στο τέλος πιάνεται από την γενναία ψυχή που φέρει μέσα της, την αγάπη, την αυτοπεποίθηση, τον σεβασμό και τιθασεύεται. Έτσι ο άνθρωπος απελευθερώνεται και αξιοποιεί τον εγωισμό του σε αξιοπρέπεια, κατακτώντας την πνευματική αγνότητα. Το χρυσά κέρατα του ελαφιού συμβολίζουν την ανώτερη γνώση.

Άθλος 5ος του Ηρακλή : Το λιοντάρι της Νεμέας

Ο άθλος αυτός του Ηρακλή αφορά ένα λιοντάρι που είχε γίνει ο φόβος και ο τρόπος γιατί κατασπάραζε ζώα και ανθρώπους στην περιοχή της Νεμέας. Ο Ηρακλής το βρήκε σε μία σπηλιά που είχε δύο εξόδους. Αυτό που έκανε έφραξε την μία έξοδο και το επιτέθηκε από την άλλη. Ο συμβολισμός σε αυτή την περιπέτεια του Ηρακλή, αφορά την πάλη του ανθρώπου με τον εγωισμό του, την υπερηφάνειά του και την ατομικότητά του. Όταν κάποιος θεωρεί τον εαυτόν του αυτάρκη, γίνεται επιθετικός και επιδιώκει την απόλυτη κυριαρχία πάνω στους άλλους. Όταν το αίσθημα της αυτοπροστασίας ενεργεί ανεξέλεγκτα, ο άνθρωπος γίνεται απειλητικός για το περιβάλλον του.

Ο Ηρακλής κλείνει το ένα άνοιγμα της σπηλιάς για να νικήσει την απειλή. Στο σώμα μας η Επίφυση αφορά τον κριτικό νου, ενώ η υπόφυση τις συγκινήσεις. Ο Αναζητητής μας (Ηρακλής) φράσσει το άνοιγμα των προσωπικών συγκινήσεων (υπόφυση) που απειλούν την ισορροπία μας και χωρίς όπλο σε μια αρκετή δύσκολη πάλη σώμα με σώμα κέρδισε τη μάχη με το “ΕΓΩ” του, με όλα τα εγωιστικά και ατομιστικά του ένστικτα.

Με τον έλεγχο της υπόφυσης, ο άνθρωπος επιτυγχάνει μία πλήρη και κανονική δράση, αποκτά μία ολοκληρωμένη προσωπικότητα και αυτοελεγχόμενη. Με αυτό τον τρόπο δεν επιτρέπει σε κάθε εγωκεντρική τάση να εκδηλωθεί.

Άθλος 6ος του Ηρακλή : Η ζώνη της Ιππολύτης

Η Ιππολύτη ήταν η Βασίλισσα των Αμαζόνων. Οι πολεμοχαρείς Αμαζόνες ζούσαν στον Πόντο. Ο Ηρακλής όταν έφθασε εκεί με την βοήθεια των συντρόφων του νικά τις έφιππες Αμαζόνες που ήταν μια δομή εξουσίας. Η ζώνη της Ιππολύτης ήταν το σύμβολο της ισχύος του βασιλείου των Αμαζόνων. Όταν ο Ηρακλής συνάντησε την Ιππολύτη και της ζήτησε την ζώνη, για να μην αναγκαστεί να πολεμήσει τις υπερήφανες Αμαζόνες, η Ιππολύτη συμφώνησε αλλά αντέδρασαν οι άλλες και στη μάχη που δόθηκε σκοτώθηκε η Ιππολύτη και οι Αμαζόνες υποχώρησαν. Ο Ηρακλής κέρδισε την ζώνη αλλά αυτός ο άθλος έφερε θάνατο. Στην επιστροφή του έσωσε μία κοπέλα από την κοιλιά ενός κήτους για να συμψηφίσει τη ζωή που χάθηκε.

Εδώ έχουμε τον Ηρακλή ένα ρωμαλέο εκπρόσωπο του αρσενικού γένους να εισβάλει στην περιοχή που οι άντρες αποκλείονταν. Εδώ έχουμε την πάλη των δύο φύλων, του αρσενικού και του θηλυκού. Η βασίλισσα σαν ευφυής που είναι επιδιώκει την συνεννόηση για την αποφυγή της μάχης. Η κατάλυση του Κράτους των Άμαζόνων συμβολίζει την κατάργηση της Μητριαρχίας, όχι μόνο στις Αμαζόνες αλλά και σε άλλους λαούς. Η ζώνη της Ιππολύτης είναι σύμβολο της μητριαρχικής εξουσία, είναι το γκρέμισμα της αυταρχικής γυναικοκρατίας.

Μετά τη μάχη κατά του εγωισμού, ο αναζητητής της γνώσης, έχει να παλέψει για την απόκτηση μιας ζωής αγνότητας και ενότητας. Ο Ηρακλής παίρνει τη ζώνη αλλά μέσα από πόνο, θάνατο και διάλυση. Στη διαδικασία αυτή δεν υπήρξε αγνότητα (πνεύματος) ή ενότητα (πνεύματος και ψυχής). Η παραγωγικότητα του αγνού πνεύματος βοηθά στον μετασχηματισμό και τη μεταμόρφωση στο τέλος του κύκλου της μαθητείας του αναζητητή του φωτός και της αληθινής τελειότητας.

Άθλος 7ος του Ηρακλή : Ο Ερυμάνθιος Κάπρος

Ο Ερυμάνθιος Κάπρος ήταν ένα τεράστιο αγριογούρουνο επιθετικό που έσπερνε τον τρόμο και κατέστρεφε τα σπαρτά των χωρικών στην Ερύμανθο, ενώ με τους χαυλιόδοντές του ξέσκιζε όποιο ζώο έβρισκε μπροστά του. Όποιος προσπάθησε να το σκοτώσει έβρισκε το θάνατο. Αυτό το θηρίο ο Ερύμανθος έδωσε εντολή στον Ηρακλή να του το φέρει ζωντανό στην Τίρυνθα. Ο Ερυμάνθιος Κάπρος είναι το σύμβολο των ψευδαισθήσεων του ατομικού συμφέροντος. Ο ακραίος ατομικισμός του ανθρώπου ενσαρκώνεται σε επιθετικό κάπρο, βλάπτοντας το φυσικό περιβάλλον και φυσικά την ανθρώπινη κοινωνία. Οι χαυλιόδοντες του Κάπρου είναι τα παράνομα μέσα για την πραγμάτωση του επιδιωκόμενου στόχου. Η σύλληψη του αγριογούρουνου από τον Ηρακλή, είναι η παύση του ακραίου ατομισμού μας και η τιθάσευσή του επιφέρει την ανάπτυξη της συλλογικότητας και της ομαδικής συνεργασίας προς όφελος του κοινωνικού συμφέροντος

Άθλος 8ος του Ηρακλή: Η Λερναία Ύδρα

Σε ένα έλος της Τίρυνθας ζούσε ένα φοβερό φίδι, η Λερναία Ύδρα. Το φίδι αυτό έβγαινε και ρήμαζε τα ζώα της περιοχής..Το τέρας αυτό είχε 9 φιδίσια κεφάλια και το κεντρικό του σώμα ήταν αθάνατο. Ο Ηρακλής είχε εντολή να σκοτώσει αυτό το φίδι, αλλά το πρόβλημα ήταν ότι κόβοντας το ένα κεφάλι ξεπηδούσαν δύο από το ίδιο σημείο. Τότε ζήτησε τη βοήθεια του ανιψιού του Ιόλαου ο οποίος έκαιγε το σημείο που κοβόταν το κεφάλι πριν ξεπηδήσουν τα άλλα δύο κεφάλια. Το τελευταίο το αθάνατο το έθαψε στα βάθη της γης κάτω από ένα βράχο.

Τα εννέα κεφάλια είναι ένας αριθμός που προκύπτει από το 3x3, είναι η τριαδικότητα, το σώμα, η ψυχή και το πνεύμα. Το ελάττωμα που κόβεται, αντί να χαθεί διπλασιάζεται. Στην ουσία χρειάζεται όχι κοπή, γιατί το στέλεχος παραμένει. Θέλει κάψιμο και μάλιστα με το Ιερό Πυρ, το εσωτερικό πυρ της ιχσυρής θέλησης. Μόνο τότε χάνεται το ελάττωμα. Μέσα στο βάλτο των παθών, χρειάζεται ο εξαγνισμός. Μόνο έτσι αντιμετωπίζεται το δηλητήριο των επιθυμιών του ασυνειδήτου. Το κεντρικό και αθάνατο κεφάλι, υποτάσσεται, ζει αλλά εξουσιάζεται από τον άνθρωπο. Τα πάθη συμβολίζονται με την κακή χρήση της αγάπης για δύναμη και κυριαρχία και η εξάρτηση από τα αποκτήματα. Ο Ηρακλής χρειάζεται τρία στοιχεί για να εξαγνίσει το τρισυπόστατο της ύπαρξής του. Την ταπεινότητα για να δει την κατάσταση αντικειμενικά. Θάρρος για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και διάκριση για να βρει τον τρόπο να νικήσει.

Το μεγάλο τέρας του υποσυνειδήτου μας μπορεί να έχει τα εξής εννέα ελαττώματα:

1. κακή χρήση της ενέργειας

2. άνεση στη ζωή, τροχοπέδη για πάλη

3. συσσώρευση χρήματος

4. φοβίες

5. μίσος

6. επιθυμία για δύναμη

7. υπερηφάνεια

8. αντίθεση κοινωνικών θέσεων

9. σκληρότητα, πρόκληση πόνου στον συνάνθρωπο

Το αθάνατο κεφάλι που δεν σκοτώνει ο Ηρακλής αλλά το ελέγχει, είναι η γενεσιουργός δύναμη. Ο Ήρωάς μας εδώ βλέπουμε ότι σκοτώνει εκεί που έπρεπε να αγαπήσει. Εισάγει φως στα σκοτάδια της ψυχής και πετυχαίνει τον εξαγνισμό και τον μετασχηματισμό. Εδώ συμβολίζει το θάνατο των δυνατών παθών και η ψυχή αναγεννάτε.

'Αθλος 9ος του Ηρακλή: Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες

Στη λίμνη Στυμφαλία ζούσαν κάποια φοβερά αρπακτικά πουλιά με χάλκινα ράμφη, νύχια και φτερά. Ο Ηρακλής πήρε την εντολή να απαλλάξει την περιοχή από αυτή την απειλή.

Με αυτό τον άθλο φθάνουμε στο σημείο της επίτευξης του σκοπού. Εδώ δεν έχουμε την ομιλία αλλά Σκέψεις και Ιδέες που αναπτύσσονται και μπορούν να βλάψουν περιορίζοντας την διεύρυνση της συνειδητότητας. Οι πολλές και άσκοπες σκέψεις κατατρώγουν το νου. Συμβολίζουν τα ποταπά στοιχεία του χαρακτήρα μας όπως κακία, μικροπρέπεια, εμπάθεια, εγωπάθεια, ζήλια, αχαριστία κλπ.

Στο μύθο αυτό παρουσιάζεται η Αθηνά, η θεά της σοφίας να δώσει την λύση. Τα κρόταλα που δίνει η Αθηνά στον Ηρακλή έργο του Θεού Ηφαίστου, είναι η σφυρηλατημένη γνώση, που θα πετύχουμε το στόχο μας. Συμβολίζουν την ψυχική δύναμη που θα εξοντώσουμε όλα τα ιπτάμενα ψυχικά τέρατα που μας κατατρώνε την ψυχή. Ο ήρωας είναι πλέον αρκετά δυνατός και τα όρνεα δεν τολμούν εύκολα να επιτεθούν. Κρύβονται αλλά δεν παύουν να υπάρχουν. Με τη γνώση και τη σοφία τα αναγκάζει να εκδηλωθούν και τα εξουδετερώνει.

Οι Στυμφαλιδες όρνιθες λένε πως ήταν τρεις μεγάλες και πολλές μικρές.

1.κακολογία (πνευματική δολοφονία)

περιττολογία (εγωιστική ομιλία)

3.επιπόλαιη προσφορά γνώσης σε μη αφυπνισμένους.

Αυτά τα τρία κακά πολέμησε εδώ ο Ηρακλής και τις ασήμαντες σκέψεις που επέζησαν τις εξόρισε.

Άθλος 10ος του Ηρακλή : Ο Κέρβερος ο φύλακας το Άδη

Αυτός ο άθλος αφορά ένα τερατόμορφο θηρίο, έναν άγριο σκύλο με τρία κεφάλια και ουρά φιδιού. Αυτό το τέρας ο Ευρισθέας ζήτησε από τον Ηρακλή να του το πάει ζωντανό.

Βρήκε ο Ηρακλής την είσοδο του Άδη και τον Κέρβερο. Πριν μπει στη σπηλιά, ελευθέρωσε δύο δεμένους ανθρώπους που τους επιτίθεντο άγρια κτήνη. Ο Κέρβερος όταν αντίκρισε την περήφανη κορμοστασιά του ήρωα, φοβήθηκε και έτρεξε να κρυφτεί κάτω από το θρόνο του Πλούτωνα. Με την προτροπή της Περσεφόνης δέχτηκε ο Πλούτωνας να πάρει ο Ηρακλής τον Κέρβερο αν μπορούσε να τον πιάσει. Ο ηρωάς μας μετά από πάλη τα κατάφερε.

Ο σκύλος με τα τρία κεφάλια, είναι η φυλακισμένη ψυχή μας στο σκοτάδι και δεν της επιτρέπεται να απελευθερωθεί. Τα τρια κεφάλια είναι το ελάττωμα που βλάπτει σώμα, ψυχή και πνεύμα. Η ουρά φιδιού είναι οι πλάνες, ψευδαισθήσεις και φοβίες που δηλητηριάζουν την πνευματική ζωή.

Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής ανεβαίνει σε ένα βουνό για να βρει την είσοδο του κάτω κόσμου, δηλαδή να εισχωρήσει στα άδυτα της ψυχής. Ο Κέρβερος με τα τρία κεφάλια δείχνει τα τρία στάδια προετοιμασία για την είσοδο στα άβατα της ψυχής.

α. εξαγνισμός (απελευθέρωση από τα δεσμά του υλικού κόσμου

β. αφύπνιση μέσω της προσωπικής τιμωρίας, νόημα από εμπειρία

γ. υπηρεσία στην ανθρωπότητα

Η ψυχή δεν ξεχνά πως είναι μέρος ενός συνόλου, ένα κομμάτι της συμπαντικής ενέργειας. Ο σκληρός αγώνας και η νίκη επί του Κέρβερου, δηλαδή κάθε υλικής επιθυμίας, απόλαυσης ή φοβίας έχει στόχο την άνοδο στην κορυφή της γνώσης. Πρέπει ο αναζητητής να αντιμετωπίσει αυτές τις αδυναμίες πριν εισχωρήσει στο άδυτο του ναού της γνώσης. Αν μπει με θάρρος και αυτοπεποίθηση, όπως ο Ηρακλής οι αδυναμίες θα τον φοβηθούν.

Άθλος 11ος του Ηρακλή: Ο καθαρισμός των στάβλων του Αυγεία

Ο Αυγείας ήταν ένας πλούσιος βασιλιάς που είχε πολλά κοπάδια βόδια. Κάθε βράδυ τα έκλεινε στους στάβλους αλλά ποτέ δεν καθάριζε τις ακαθαρσίες. Ο Ηρακλής πήρε εντολή να καθαρίσει τους στάβλους σε μία μέρα. Εδώ το μήνυμα που παίρνει ο αναζητητής είναι, ότι θα πρέπει να κατέβει στην υλική ακαθαρσία. Η κόπρος του Αυγεία συμβολίζει τη διαφθορά μιας κοινωνίας ή πολιτικής κατάστασης που για πολλά χρόνια μαστίζει ένα τόπο ή μια κοινωνία. Πρόκειται για τον καθαρισμό των πολλών ελαττωμάτων. Θέλησε να καθαρίσει μια χρονική περίοδο κοινωνικής σκλαβιάς, πνευματικού σκότους, ανθρώπινης εκμετάλλευσης και ισοπέδωσης των κοινωνικών και ηθικών αξιών.

Τα δύο ποτάμια τον Αλφειό και τον Πηνειό που χρησιμοποίησε ο Ηρακλής με το νερό τους να καθαρίσει τους στάβλους, συμβολίζουν την καθαρτική ιδιότητα του νερού. Ο αναζητητής της γνώσης πρέπει να έχει την αίσθηση της ανιδιοτελούς αγάπης. Η ανθρώπινη ψυχή στην εξέλιξή της, γκρεμίζει τα στενά όρια της χωρητικότητας, της ιδιοτέλειας, και της σκοπιμότητας. Στόχος του είναι να ξεπλύνει τις πνευματικές και ψυχικές ακαθαρσίες αφυπνίζοντας τις ανθρώπινες συνειδήσεις. Οι αρνητικές δυνάμεις, οι παλιές πεποιθήσεις και αξίες αυτών που διαφεντεύουν τους λαούς θα αποκαλυφθούν. Οι μάσκες θα πέσουν και θα διαχωριστεί η ήρα από το στάρι. Η ανθρωπότητα θα απαλλαγεί από τις υλικές εξαρτήσεις.

Άθλος 12ος του Ηρακλή : Τα κόκκινα βόδια του Γηριόνη

Ο Γηριόνης ήταν ένας γίγαντας με τρία κορμιά και τρία κεφάλια.Τα κόκκινα βόδια του συμβολίζουν τις κρυμμένες υλικές επιθυμίες μας που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε και να κατακτήσουμε. Φρουρούνται από ένα βοσκό, το (νου) και από ένα σκύλο με δύο κεφάλια (την μορφή της ύλης και το συναίσθημα της ψυχής). Τα τρία σώματα του Γηριόνη είναι το σώμα μας, η ψυχή μας, και το πνεύμα μας.

Ο Ηρακλής σκότωσε τις δεσμεύσεις του νου της ύλης και της ψυχο-συναισθηματικής του φύσης. Στη συνέχεια είχε να παλέψει με το τέρας του ανθρώπου σε όλες τις διαστάσεις (σώμα, ψυχή, πνεύμα). Εδώ ο Ηρακλής αφυπνισμένος δεν θα παλέψει σώμα με σώμα με το θηρίο άνθρωπος. Θα χρησιμοποιήσει την επαφή του με εσωτερικό του φως, τον εσωτερικό εξαγνισμό. Το ανθρώπινο τέρας έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και πεθαίνει. Ο άνθρωπος λυτρώνεται από την κατώτερη φύση του.

Η Γέννηση του Χριστικού Πνεύματος στον Άνθρωπο

Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι τα Ευαγγέλια αποκλειστικά και μόνο αναφέρονται στη γέννηση του “Χριστού” μέσα μας και όχι στη γέννηση του Ιησού ως άνθρωπο΄. Γι' αυτό ο αποσυμβολισμός και η κατανόηση της εσωτερικής αλήθειας της γέννησης του “Χριστού στη Βηθλεέμ” είναι απαραίτητη.

Πατέρας Υιός και Άγιο Πνεύμα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι Ουσίες, Δυνάμεις, υπερβατικές Θεϊκές Ενέργειες. Το Χριστικό δράμα είναι Συμπαντικό και Παγκόσμιο Θέμα. Το όνομα Χριστός, αντιπροσωπεύει και εκφράζει τη δεύτερη συμπαντική αρχή, τον Υιό, την δύναμη της αγάπης. Όλες οι κουλτούρες λάτρεψαν τον Χριστό γιατί συμβολίζει την κάθοδο του Λόγου μέσα στον κόσμο. Είναι ο Ουράνιος Άνθρωπος που θυσιάζεται για να δώσει ζωή από τη ζωή του. Τη λέξη Χριστός την συναντάμε να ορίζει τρεις έννοιες. Τον Συμπαντικό, τον Ιστορικό και τον Ατομικό Χριστό.

Συμπαντικός Χριστός.

Είναι η ενέργεια που έρχεται κατευθείαν από τη δεύτερη συμπαντική αρχή, τον Υιό, ή τη δύναμη της αγάπης. Ο Συμπαντικός Χριστός, είναι ένας όρος μέσω του οποίου γεφυρώνεται ο Πατέρας και η Μητέρα, η ύλη και το Πνεύμα, η Ιεραρχία και η ανθρωπότητα.

Ιστορικός Χριστός.

Όταν ακούμε να μιλάνε για τον Χριστό, συνήθως σκεπτόμαστε τον Ιησού από την Ναζαρέτ που πρόσφερε το σώμα του θυσία για την ενσάρκωση του Χριστού, του Κυρίου της Αγάπης και της Συμπόνιας επάνω στη Γη και με ένα συμβολικό τρόπο αναπαράστησε και δίδαξε τον εσωτερικό δρόμο της ανθρώπινης εξέλιξης. Είχε την τόλμη να παρουσιάσει αυτό το εσωτερικό δράμα, ζωντανά για να ανοίξει την πόρτα της επαφής και επικοινωνίας σε όλα τα ανθρώπινα πλάσματα.

Αυτό το κοσμικό δράμα το ζει ο καθένας μας με ένα εσωτερικό τρόπο της αυτοπραγματωσής του. Η γέννηση του Χριστού στη Βηθλεέμ, δεν θα μας χρησίμευε σε τίποτα, αν δεν είχαμε την δυνατότητα να γεννηθεί η έννοια του Χριστού και μέσα μας. Ο θάνατος και η ανάστασή του την τρίτη μέρα μέσα στους ζωντανούς νεκρούς δεν θα χρησίμευε σε τίποτα, αν δεν είχαμε την δυνατότητα να αναστηθεί και μέσα μας. Ο Χριστός είναι η αιώνια αλήθεια ως προς τον άνθρωπο και τη ζωή. Γεννιέται ως αποτέλεσμα μιας σειράς διαδοχικών ενώσεων των αντιθέτων στοιχείων μέσα μας, τα οποία απορρέουν από τη διπλή ανθρώπινη φύση που είναι σώμα-σάρκα και ταυτόχρονα και πνεύμα. Ενοποίησε και συγχώνευσε τα στοιχεία της διπολικής φύσης Του, επιτρέποντας το φως της Χριστικής ουσίας να διαπεράσει τα ύψη και τα βάθη του Εαυτού Του, ζώντας ο ίδιος την ανάσταση στο συνειδητό, υποσυνείδητο και υπερσυνείδητο επίπεδο του Εαυτού Του.

Για να συμβεί αυτό αντίστοιχα μέσα μας, πρέπει να επιτρέψουμε στη ροή της Θείας Ενέργειας να εισχωρήσει και να κάνει πνεύμα το σύνολο του Εαυτού μας. Για να εισέλθει το Χριστικό Φως μέσα στο βάθος του πυρήνα μας είναι απαραίτητη η εξαγνιστική φύση του Αγίου Πνεύματος, να καθαρίσει τη φάτνη των κατώτερων κέντρων μας. Ο Χριστός είναι το ζωντανό σύμβολο της ίδιας της δικής μας θεότητας, ο καρπός του σπόρου που ο καθένας φέρνει μέσα στην καρδιά του.

Ατομικός Χριστός.

Η γέννηση του Χριστού μέσα μας αποτελεί γεγονός ψυχολογικών, διανοητικών και πνευματικών διεργασιών, οι οποίες αφορούν κάθε άνθρωπο που επιζητεί την πνευματική του τελειότητα. Ο εσωτερικός Ατομικός μας Χριστός γεννιέται σε μας πάντα από αγάπη για τον πλησίον μας στην εσωτερική φάτνη μας.

Γνωρίζουμε ότι, όταν γεννήθηκε ο Χριστό στη Βηθλεέμ τοποθετήθηκε σε μία φάτνη. Αυτό σημαίνει ότι ο νους, η εκδηλωμένη Σοφία, το Άγιο Πνεύμα, ο Χριστός, γεννιέται στη φάτνη μας, στην καρδιά μας. Η φάτνη της Βηθλεέμ είναι μέσα μας. Όσο ο άνθρωπος ταυτίζει τη συνειδητότητά του με τα ζωώδη ένστικτά του, είναι σαν μια φάτνη γεμάτη με ζώα. Μέσα σε αυτή την ταπεινή ατομική φάτνη κάθε προετοιμασμένου, περιτριγυρισμένη από τα ζώα της επιθυμίας και των παθών μας που ταϊζονται σ' αυτή, το Θεϊκό βρέφος, πρέπει να γεννηθεί, η Θεϊκή συνειδητότητα αδύνατο και αδύναμο, περιτρυγισμένο από κάθε μορφής κινδύνων και δυσκολιών.

Ο Ηρώδης, σύμβολο των αρνητικών δυνάμεων μέσα στο σώμα μας διεκδικεί εξωτερικά αλλά και ατομικά το ψυχικό σώμα του “Ιησού” την πραγματικότητα του αρνούμενος τη γέννηση της νέας συνειδητότητας μέσα μας. Το “εγώ” αναστατώνεται με κάθε κίνηση αυτονομίας και απελευθέρωσης από την εξουσία του. Ο αναζητητής που είναι στα πρώτα του βήματα θα αντιμετωπίσει ισχυρή αντίσταση από τον ίδιο τον ψυχισμό του που με κάθε τρόπο θα υπονομεύσει οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής. Το εγώ προκειμένου να διασωθεί, είναι ικανό να εφεύρει ένα σωρό προσκόμματα για να εμποδίσει την πνευματική αφύπνισή μας. Ανάλογα με την ισχύ που έχει το “εγώ”, αυτός που είναι στο μονοπάτι της πνευματικής αφύπνισης, θα έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο τον εαυτό του και τα εμπόδια που ο ίδιος έχει θρέψει μέσα του. Γι' αυτό τα “εγώ” δεν πρέπει να αισθανθούν απειλή. Η αυτοπαρατήρηση είναι το εργαλείου που μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τον τρόπο δράσης τους και στη συνέχεια με ασφάλεια να προχωρήσουμε στην εξάλειψή τους. Η νέα γέννηση είναι ένα φυσικό γεγονός, όπως είναι η γέννηση ενός παιδιού στον κόσμο μας. Για να αναπτυχθεί σωστά χρειάζεται αγάπη, για να μεγαλώσει χρειάζονται θυσίες, για να αναστηθεί χρειάζεται ο ψυχολογικός θάνατος. Η δύναμη του Χριστού μας σώζει, αλλά θα πρέπει πρώτα να τον ενσαρκώσουμε μέσα μας με το θάνατο των εγώ μας, και με τη θυσίες προς τον συνάνθρωπό μας. Όταν ο Χριστός ενσαρκώνεται μέσα σε ένα άτομο, αυτό μετασχηματίζεται ριζικά.

Η αναφορά πως ο Ιωσήφ και η Μαρία όταν έφθασαν στη Βηθλεέμ δεν έβρισκαν κατάλυμα για να μείνουν, μας υποδεικνύει ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι πολύ γεμάτοι από τον εαυτόν τους. Αυτοί δεν θέλουν να ακούν τον Λόγο, δεν έχουν ένα άδειο μέρος γι' αυτόν, είναι γεμάτοι από τον εαυτόν τους με τις δικές του υπερηφάνειες, θεωρίες, πεποιθήσεις κλπ.

Για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Χριστού μέσα μας, πρέπει να στολίσουμε το δένδρο της ψυχής μας με πολύχρωμα στολίδια, που είναι οι αρετές μας και να ανάψουμε τα φωτάκια της γνώσης και της συνείδησης μέσα μας. Υπάρχουν άνθρωποι σήμερα που μπορούν να περάσουν από την εμπειρία της γέννησης του Χριστού και να συνειδητοποιήσουν πως η Χριστική ζωή, η Χριστική φύση και η Χριστική συνείδηση είναι μέσα τους. Η αναπτυσσόμενη Χριστική συνείδηση σε αυτούς τους ανθρώπους θα δημιουργήσει κατ' ανάγκη μια ζύμωση στην καθημερινή τους ζωή και αυτό γιατί θα πρέπει να ξεπεράσουν ριζικά πολλά βασικά εμπόδια, ελαττώματα του χαρακτήρα τους και κυρίως την ψευδαίσθηση που έχουν για την προσωπικότητά τους. Η αμφιβολία πρέπει να εξαφανιστεί από την καρδιά τους σβησμένη από τη γνώση και όχι από τη δράση της τυφλής θέλησης.

Πρέπει να ξέρουν πως η μετενσάρκωση, το κάρμα και η ύπαρξη πνευματικών, είναι πραγματικότητες που τις αποδέχονται και τις έχουν επιλέξει.

 

Το “Είναι μας”

Το “Είναι” είναι η αρχική προσέγγιση του ανώτερου επιπέδου αντίληψης και κατανόησης. Από τη γνώση του επιπέδου που βρίσκεται το Είναι μας, εκφράζεται και εκδηλώνεται η Ατομική μας Ουσία. Μέσα από την αναγνώριση αυτού διαπιστώνουμε τη δική μας Γνώση, το τι πραγματικά γνωρίζουμε για την εξωτερική και εσωτερική μας ζωή, ποια είναι η Σοφία των εμπειριών μας, ποια η ικανότητά μας για να χρησιμοποιούμε σωστά τη γνώση μας για να ανταπεξέλθουμε στις διάφορες καταστάσεις της ζωής.

Στη ζωή πάντα μπροστά μας βρίσκονται δύο δρόμοι. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι αυτοί οι δρόμοι σχηματίζουν ένα σταυρό μέσα μας. Έχουμε λοιπόν τον οριζόντιο και τον κάθετο δρόμο που θα πρέπει να επιλέξουμε πως θα τους βαδίσουμε.

Η Οριζόντια γραμμή του σταυρού μας δείχνει το δρόμο της προσωπικότητάς μας, αντιπροσωπεύει το χρόνο και εκφράζει τους συνηθισμένους ρόλους και τρόπους που υποδυόμαστε στη ζωή. Ένα σύνολο συμπεριφορών και αντιδράσεων προκειμένου να πετύχουμε τις επιθυμίες μας και τα θέλω μας. Σε αυτό το δρόμο της Οριζόντιας γραμμής είναι γραμμένα όσα περνάμε στη ζωή γιατί τον χαρακτηρίζουν οι υλικές απολαύσεις.

Η Κάθετη γραμμή του σταυρού είναι διαφορετική, μας δείχνει τον κάθετο δρόμο, που καθορίζει τη συμπεριφορά μας για το τι βασικά θέλουμε και πως θέλουμε να το κάνουμε. Εκφράζει την πνευματική ανάπτυξη και έχει να κάνει με τη συνείδηση και το δικό μας επίπεδο του Είναι, τον πραγματικό μας Εαυτό και αντιπροσωπεύει την αιωνιότητα. Η πραγματικότητά μας, η Ουσία μας, υπάρχει μέσα στην αιωνιότητα, όχι μέσα στο χρόνο. Αυτό το δρόμο τον ανεβαίνουμε μέσα από προσπάθειες, στερήσεις, κρίσεις, πόνου, υπηρεσίας και πολλές φορές με θυσίες.

Στον κάθετο δρόμο μπαίνουμε όταν βρισκόμαστε σε ενθύμηση του εσωτερικού Ευατού μας. Εκείνες τις στιγμές ζούμε σε ένα διαφορετικό επίπεδο αντίληψης από ότι όταν ζούμε στα ενδιαφέροντα του οριζόντιου δρόμου. Ζούμε τη στιγμή και βρισκόμαστε στο Εδώ και Τώρα, νιώθοντας να επιδρά κάτι ανώτερο μέσα μας το οποίο μας φέρνει σε μια διαφορετική κατανόηση των πραγμάτων και μας κάνει να νιώθουμε καταστάσεις γαλήνης, ευδαιμονίας και αγάπης. Δεν μας επιτρέπει να ζούμε σε καταστάσεις του παρελθόντος ή σε μελλοντικά γεγονότα, γιατί είμαστε σε επικοινωνία με την Ουσία που είναι η ψυχή μας.

Όταν βρισκόμαστε σε αυτό το επίπεδο αντίληψης, μπορούμε να επιδράσουμε αποφασιστικά επάνω στις οριζόντιες απόψεις της πρακτικής ζωής και να αλλάξουμε ολοκληρωτικά το πεπρωμένο κάνοντας τη ζωή μας διαφορετική από αυτό που είμαστε. Με τα ίδια δεδομένα των αισθήσεων όπως αυτά παρουσιάζονται και στον οριζόντιο δρόμο, οι αντιδράσεις μας ως προς αυτά, όταν βρισκόμαστε στον κάθετο δρόμο, όταν ζούμε στο Εδώ και Τώρα, “στη Στιγμή”, όταν βρισκόμαστε σε ενθύμηση του Εσωτερικού Εαυτού μας, θα είναι διαφορετικές. Διότι αυτές δεν θα προέρχονται από το Εγώ μας, αλλά από ένα διαφορετικό ανώτερο επίπεδο που δεν ενδιαφέρεται να εξυπηρετήσει τα ενδιαφέροντα του Εγώ αλλά τα ενδιαφέροντα του Πνεύματός μας. Φυσικά στο νου και στο Εγώ δεν αρέσει αυτό, διότι δεν συμπαθούν το παρόν, την εδώ και τώρα στιγμή. Δεν έχουν συνηθίσει να αισθάνονται απώλεια του ελέγχου τους επειδή αυτά λειτουργούν πάντα με το παρελθόν και με υποσχέσεις για το μέλλον.

Την κάθε στιγμή εμείς βρισκόμαστε σε κάποιο σημείο του κάθετου και του οριζόντιου δρόμου. Στο σημείο αυτό η τριβή μεταξύ Ουσίας και Προσωπικότητας είναι που καθορίζει την συνειδησιακή μας κατάσταση εκείνη την στιγμή. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε λόγω κάποιων εγώ που μας επιβάλουν κάποιες αυτόματες αντιδράσεις και συμπεριφορές και μας κατευθύνουν τη ζωή και χαρακτηρίζουν το επίπεδο του Είναι μας. Στο σημείο αυτό αν εμείς δεν κάνουμε κάτι να ξεπεράσουμε αυτή την τριβή, τότε βαδίζουμε μόνο στον οριζόντιο δρόμο. Αν όμως είμαστε συνειδητοί για αυτό που συμβαίνει, εξαλείφουμε αυτά τα εγώ και ανεβαίνουμε στον κάθετο δρόμο αλλάζοντας ταυτόχρονα και το επίπεδο του Είναι μας.

Το ανέβασμα επιπέδου δεν μπορεί να γίνει με μια αυτόματη ανταπόκριση στις καταστάσεις. Χρειάζεται μια ελεγχόμενη συνειδητή προσπάθεια ανάπτυξης που επιτυγχάνεται με την εξάλειψη του Εγώ, αλλιώς μπορεί να είμαστε κολλημένοι στο ίδιο επίπεδο για πολύ καιρό. Το Είναι δεν μπορεί να αναπτυχθεί από μόνο του, χρειάζεται και τη γνώση. Για να κατανοούμε, πρέπει να μάθουμε, και η μάθηση σημαίνει να αντιληφθούμε μέσα μας την αλήθεια. Για ένα ορισμένο επίπεδο του Είναι, μόνο ορισμένη γνώση είναι δυνατή. Το Είναι δέχεται τη γνώση και τη μετασχηματίζει σε κατανόηση. Σε αυτά τα ανώτερα επίπεδα ο άνθρωπος πρέπει να υποτάξει ότι έχει και δεν έχει μέσα του. Δεν μπορεί να ενεργεί όπως του αρέσει, διότι κατανοεί τι σημαίνει όταν λέμε ότι οι άνθρωποι που γεννιούνται πάνω σε αυτή τη γη, ως αυτοαναπτυσσόμενοι έχουν καθήκον να ολοκληρώσουν αυτή την ανάπτυξή τους.