Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι τα Ευαγγέλια αποκλειστικά και μόνο αναφέρονται στη γέννηση του “Χριστού” μέσα μας και όχι στη γέννηση του Ιησού ως άνθρωπο΄. Γι' αυτό ο αποσυμβολισμός και η κατανόηση της εσωτερικής αλήθειας της γέννησης του “Χριστού στη Βηθλεέμ” είναι απαραίτητη.
Πατέρας Υιός και Άγιο Πνεύμα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι Ουσίες, Δυνάμεις, υπερβατικές Θεϊκές Ενέργειες. Το Χριστικό δράμα είναι Συμπαντικό και Παγκόσμιο Θέμα. Το όνομα Χριστός, αντιπροσωπεύει και εκφράζει τη δεύτερη συμπαντική αρχή, τον Υιό, την δύναμη της αγάπης. Όλες οι κουλτούρες λάτρεψαν τον Χριστό γιατί συμβολίζει την κάθοδο του Λόγου μέσα στον κόσμο. Είναι ο Ουράνιος Άνθρωπος που θυσιάζεται για να δώσει ζωή από τη ζωή του. Τη λέξη Χριστός την συναντάμε να ορίζει τρεις έννοιες. Τον Συμπαντικό, τον Ιστορικό και τον Ατομικό Χριστό.
Συμπαντικός Χριστός.
Είναι η ενέργεια που έρχεται κατευθείαν από τη δεύτερη συμπαντική αρχή, τον Υιό, ή τη δύναμη της αγάπης. Ο Συμπαντικός Χριστός, είναι ένας όρος μέσω του οποίου γεφυρώνεται ο Πατέρας και η Μητέρα, η ύλη και το Πνεύμα, η Ιεραρχία και η ανθρωπότητα.
Ιστορικός Χριστός.
Όταν ακούμε να μιλάνε για τον Χριστό, συνήθως σκεπτόμαστε τον Ιησού από την Ναζαρέτ που πρόσφερε το σώμα του θυσία για την ενσάρκωση του Χριστού, του Κυρίου της Αγάπης και της Συμπόνιας επάνω στη Γη και με ένα συμβολικό τρόπο αναπαράστησε και δίδαξε τον εσωτερικό δρόμο της ανθρώπινης εξέλιξης. Είχε την τόλμη να παρουσιάσει αυτό το εσωτερικό δράμα, ζωντανά για να ανοίξει την πόρτα της επαφής και επικοινωνίας σε όλα τα ανθρώπινα πλάσματα.
Αυτό το κοσμικό δράμα το ζει ο καθένας μας με ένα εσωτερικό τρόπο της αυτοπραγματωσής του. Η γέννηση του Χριστού στη Βηθλεέμ, δεν θα μας χρησίμευε σε τίποτα, αν δεν είχαμε την δυνατότητα να γεννηθεί η έννοια του Χριστού και μέσα μας. Ο θάνατος και η ανάστασή του την τρίτη μέρα μέσα στους ζωντανούς νεκρούς δεν θα χρησίμευε σε τίποτα, αν δεν είχαμε την δυνατότητα να αναστηθεί και μέσα μας. Ο Χριστός είναι η αιώνια αλήθεια ως προς τον άνθρωπο και τη ζωή. Γεννιέται ως αποτέλεσμα μιας σειράς διαδοχικών ενώσεων των αντιθέτων στοιχείων μέσα μας, τα οποία απορρέουν από τη διπλή ανθρώπινη φύση που είναι σώμα-σάρκα και ταυτόχρονα και πνεύμα. Ενοποίησε και συγχώνευσε τα στοιχεία της διπολικής φύσης Του, επιτρέποντας το φως της Χριστικής ουσίας να διαπεράσει τα ύψη και τα βάθη του Εαυτού Του, ζώντας ο ίδιος την ανάσταση στο συνειδητό, υποσυνείδητο και υπερσυνείδητο επίπεδο του Εαυτού Του.
Για να συμβεί αυτό αντίστοιχα μέσα μας, πρέπει να επιτρέψουμε στη ροή της Θείας Ενέργειας να εισχωρήσει και να κάνει πνεύμα το σύνολο του Εαυτού μας. Για να εισέλθει το Χριστικό Φως μέσα στο βάθος του πυρήνα μας είναι απαραίτητη η εξαγνιστική φύση του Αγίου Πνεύματος, να καθαρίσει τη φάτνη των κατώτερων κέντρων μας. Ο Χριστός είναι το ζωντανό σύμβολο της ίδιας της δικής μας θεότητας, ο καρπός του σπόρου που ο καθένας φέρνει μέσα στην καρδιά του.
Ατομικός Χριστός.
Η γέννηση του Χριστού μέσα μας αποτελεί γεγονός ψυχολογικών, διανοητικών και πνευματικών διεργασιών, οι οποίες αφορούν κάθε άνθρωπο που επιζητεί την πνευματική του τελειότητα. Ο εσωτερικός Ατομικός μας Χριστός γεννιέται σε μας πάντα από αγάπη για τον πλησίον μας στην εσωτερική φάτνη μας.
Γνωρίζουμε ότι, όταν γεννήθηκε ο Χριστό στη Βηθλεέμ τοποθετήθηκε σε μία φάτνη. Αυτό σημαίνει ότι ο νους, η εκδηλωμένη Σοφία, το Άγιο Πνεύμα, ο Χριστός, γεννιέται στη φάτνη μας, στην καρδιά μας. Η φάτνη της Βηθλεέμ είναι μέσα μας. Όσο ο άνθρωπος ταυτίζει τη συνειδητότητά του με τα ζωώδη ένστικτά του, είναι σαν μια φάτνη γεμάτη με ζώα. Μέσα σε αυτή την ταπεινή ατομική φάτνη κάθε προετοιμασμένου, περιτριγυρισμένη από τα ζώα της επιθυμίας και των παθών μας που ταϊζονται σ' αυτή, το Θεϊκό βρέφος, πρέπει να γεννηθεί, η Θεϊκή συνειδητότητα αδύνατο και αδύναμο, περιτρυγισμένο από κάθε μορφής κινδύνων και δυσκολιών.
Ο Ηρώδης, σύμβολο των αρνητικών δυνάμεων μέσα στο σώμα μας διεκδικεί εξωτερικά αλλά και ατομικά το ψυχικό σώμα του “Ιησού” την πραγματικότητα του αρνούμενος τη γέννηση της νέας συνειδητότητας μέσα μας. Το “εγώ” αναστατώνεται με κάθε κίνηση αυτονομίας και απελευθέρωσης από την εξουσία του. Ο αναζητητής που είναι στα πρώτα του βήματα θα αντιμετωπίσει ισχυρή αντίσταση από τον ίδιο τον ψυχισμό του που με κάθε τρόπο θα υπονομεύσει οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής. Το εγώ προκειμένου να διασωθεί, είναι ικανό να εφεύρει ένα σωρό προσκόμματα για να εμποδίσει την πνευματική αφύπνισή μας. Ανάλογα με την ισχύ που έχει το “εγώ”, αυτός που είναι στο μονοπάτι της πνευματικής αφύπνισης, θα έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο τον εαυτό του και τα εμπόδια που ο ίδιος έχει θρέψει μέσα του. Γι' αυτό τα “εγώ” δεν πρέπει να αισθανθούν απειλή. Η αυτοπαρατήρηση είναι το εργαλείου που μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τον τρόπο δράσης τους και στη συνέχεια με ασφάλεια να προχωρήσουμε στην εξάλειψή τους. Η νέα γέννηση είναι ένα φυσικό γεγονός, όπως είναι η γέννηση ενός παιδιού στον κόσμο μας. Για να αναπτυχθεί σωστά χρειάζεται αγάπη, για να μεγαλώσει χρειάζονται θυσίες, για να αναστηθεί χρειάζεται ο ψυχολογικός θάνατος. Η δύναμη του Χριστού μας σώζει, αλλά θα πρέπει πρώτα να τον ενσαρκώσουμε μέσα μας με το θάνατο των εγώ μας, και με τη θυσίες προς τον συνάνθρωπό μας. Όταν ο Χριστός ενσαρκώνεται μέσα σε ένα άτομο, αυτό μετασχηματίζεται ριζικά.
Η αναφορά πως ο Ιωσήφ και η Μαρία όταν έφθασαν στη Βηθλεέμ δεν έβρισκαν κατάλυμα για να μείνουν, μας υποδεικνύει ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι πολύ γεμάτοι από τον εαυτόν τους. Αυτοί δεν θέλουν να ακούν τον Λόγο, δεν έχουν ένα άδειο μέρος γι' αυτόν, είναι γεμάτοι από τον εαυτόν τους με τις δικές του υπερηφάνειες, θεωρίες, πεποιθήσεις κλπ.
Για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Χριστού μέσα μας, πρέπει να στολίσουμε το δένδρο της ψυχής μας με πολύχρωμα στολίδια, που είναι οι αρετές μας και να ανάψουμε τα φωτάκια της γνώσης και της συνείδησης μέσα μας. Υπάρχουν άνθρωποι σήμερα που μπορούν να περάσουν από την εμπειρία της γέννησης του Χριστού και να συνειδητοποιήσουν πως η Χριστική ζωή, η Χριστική φύση και η Χριστική συνείδηση είναι μέσα τους. Η αναπτυσσόμενη Χριστική συνείδηση σε αυτούς τους ανθρώπους θα δημιουργήσει κατ' ανάγκη μια ζύμωση στην καθημερινή τους ζωή και αυτό γιατί θα πρέπει να ξεπεράσουν ριζικά πολλά βασικά εμπόδια, ελαττώματα του χαρακτήρα τους και κυρίως την ψευδαίσθηση που έχουν για την προσωπικότητά τους. Η αμφιβολία πρέπει να εξαφανιστεί από την καρδιά τους σβησμένη από τη γνώση και όχι από τη δράση της τυφλής θέλησης.
Πρέπει να ξέρουν πως η μετενσάρκωση, το κάρμα και η ύπαρξη πνευματικών, είναι πραγματικότητες που τις αποδέχονται και τις έχουν επιλέξει.
