Επί-φυση - Υπό-φυση

και η λειτουργία τους !!!

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι την εξωτερική πραγματικότητα της ζωής και της δημιουργίας γύρω μας, την αντιλαμβανόμαστε με τις γνωστές μας αισθήσεις. Έχουμε όμως αναρωτηθεί μήπως υπάρχουν και άλλα όργανα στον ανθρώπινο μικρόκοσμό μας που τον βοηθούν στην αντίληψη αγνώστων ενεργειών?

Πρώτα θα πρέπει να δεχθούμε ότι με τις γνωστές μας αισθήσεις αντιλαμβανόμαστε ένα μόνο περιορισμένο κομμάτι της αληθινής ύπαρξής μας και της πραγματικότητας. Η αναζήτηση θα μας οδηγήσει να ανακαλύψουμε όργανα που λειτουργούν μέσα μας και βοηθούν τον άνθρωπο να αντιληφθεί υψηλότερες συχνότητες και να αισθανθεί ενεργειακούς κραδασμούς που με τις αισθήσεις που γνωρίζουμε δεν είναι δυνατόν να τις αναγνωρίζουμε.

Πολλοί φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί και έχουν αναφερθεί σε ένα πνευματικό κόσμο. Έναν κόσμο πνευματικό με αρχαία γνώση όπου η συνείδηση είναι η υπέρτατη πραγματικότητα, ενώ ο κόσμος της ύλης είναι μία πλάνη και όλα που υπάρχουν μέσα σε αυτόν είναι παροδικά, όλα έρχονται και παρέρχονται και τίποτα δεν έχει το αποτύπωμα της μονιμότητας και της αιωνιότητας και ορίζεται ως το κατώτερο τμήμα της συμπαντικής εκδήλωσης. Όταν δεχθούμε ότι εμείς μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ζούμε και κινούμαστε μέσα σε ένα απέραντο παλλόμενο ωκεανό ενέργειας, αυτό που περνά στην αντίληψή μας μέσα από τις αισθήσεις μας, είναι ένα μικρό αποτύπωμα της όλης αυτής ενέργειας. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν μια ικανότητα υπεραισθητικής αντίληψης άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Τα άτομα αυτά έχοντας ανεπτυγμένη την “έκτη αίσθηση” ή διαίσθηση, έχουν την ικανότητα η αντίληψή τους να ξεπερνά τις φυσικές αισθήσεις. Η διαίσθηση αφορά μια πηγή με επιπρόσθετο αριθμό πληροφοριών που δεν προέρχεται από την αναλυτική πλευρά του εγκεφάλου. Το κέντρο της έκτης αίσθησης και της σοφίας είναι ουσιαστικά το “τρίτο μάτι” και είναι μια “τυφλή” υπόφυση στο μέτωπό μας ανάμεσα στα φρύδια.

Στον εγκέφαλο υπάρχουν δύο μικροί αδένες, η υπόφυση και η επίφυση, όργανα που συμμετέχουν στην ενεργοποίηση του κέντρου της έκτης αίσθησης ή του τρίτου ματιού. Η επίφυση πιστεύεται ότι είναι μία βαλβίδα που ρυθμίζει την σκέψη και είναι το σημείο της ανθρώπινης ζωής που συναντιούνται η ψυχή και το σώμα, δηλαδή η “έδρα της ενόρασης”.

Η υπό-φυση σύμφωνα με την ιατρική είναι ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου, πίσω από τη μύτη και στο ύψος των ματιών και εκκρίνει εννέα διαφορετικές ορμόνες.

Η επί-φυση έχει ένα μικρό κωνοειδές σχήμα και βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου και θεωρείται ως ο κορυφαίος αδένας όλου του ενδοκρινικού συστήματος. Η επίφυση παράγει τη μελατονίνη η οποία ρυθμίζει την εναλλαγή ύπνου και εγρήγορσης σύμφωνα με την εναλλαγή μέρας και νύχτας. Ο αδένας της επίφυσης αποτελείται κυρίως από νερό και μια κατηγορία κυττάρων που ονομάζονται νευρογλοία. Ο αδένας αυτός συνδέεται απευθείας με το οπτικό κέντρο του εγκεφάλου μας λειτουργώντας ως ένα είδος “εσωτερικού ματιού”, καθώς οι εικόνες που συλλαμβάνονται και μεταδίδονται στο κέντρο της όρασής μας δεν προέρχονται από τον περιβάλλοντά μας χώρο, αλλά από “αλλού”.

Όταν φθάσουν στο σημείο η επίφυση και η υπόφυση να αναπτυχθούν και διεγερθούν πλήρως, τότε οι κραδασμοί τους ενεργοποιούν το υποσυνείδητο, την διαίσθηση και την ενόραση. Αυτό επιτυγχάνεται με διάφορες τεχνικές, όπως διαλογισμό, προσευχή, στοχασμό μέσα από την εσωτερική αναζήτηση, διείσδυσης και ανακάλυψης του εσώτερου εαυτού μας.

Η ψυχή μπορεί να δει την αλήθεια, όταν προσπαθήσει να προσεγγίσει τα πάντα μόνο με το πνεύμα, χωρίς να κοιτάζει τριγύρω όταν σκέπτεται, ούτε να επιτρέπει σε καμία άλλη αίσθηση να διακόπτει τον στοχασμό της, μόνο με καθαρή σκέψη να προσπαθεί να αγκαλιάσει οτιδήποτε, έτσι όπως αυτό είναι, διαχωρίζοντάς το από τα μάτια και τα αυτιά και γενικότερα από όλο το σώμα, γιατί αν μεσολαβήσουν αυτά διαταράσσεται η ψυχή και δεν επιτρέπει να προσεγγίσει την αλήθεια και την ενόραση που συνδέονται με την ψυχή.

Όλες οι τεχνικές αποσκοπούν στο να μεταφέρεται η προσοχή μας από τον εξωτερικό κόσμο στον εσωτερικό. Όταν ο νους απομονώνεται από το φυσικό περιβάλλον του, προσπαθώντας να επιτύχει την αυτογνωσία και να αντιληφθεί την πραγματική υπόσταση των πραγμάτων, τότε οι πέντε αισθήσεις κυριαρχούνται από την έκτη αίσθηση και όλη η συνείδηση και η αντιληπτική λειτουργία στρέφονται προς τα μέσα και προς τα επάνω. Τότε η επίφυση ενεργοποιείται σε συνδυασμό με την υπόφυση καθώς λειτουργούν ως μετασχηματιστές ενέργειας.