Φιλία

Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως από αυτό, η φιλία είναι και πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να είναι χωρίς φίλους, έστω και αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι' αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι.

Έχουμε φιλίες όπως αυτή που γίνεται για προσωπικό όφελος, την άλλη που ενώνει συνήθως τους νέους για διασκέδαση, παρέα χαβαλέ και την αληθινή φιλία που την κρατά καλά δεμένη η ανιδιοτελής αγάπη, η ψυχική και συναισθηματική επικοινωνία και τα κοινά ενδιαφέροντα.

1. Φιλία ωφελιμότητας

Στη φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα δεν θα συναντήσουμε αληθινά φιλικά συναισθήματα. Αυτή η φιλία δεν μπορεί να είναι μόνιμη γιατί δεν πηγάζει από αληθινά αισθήματα αγάπης και ενδιαφέροντος. Ο σκοπός της επίτευξης για το όφελος, άλλοτε εκπληρώνεται σύντομα και άλλοτε μακροπρόθεσμα. Μέχρι τότε λοιπόν η φιλία παραμένει υπομονετικά. Μόλις εκπληρωθεί το όφελος για το οποίο υποσυνείδητα υποβόσκει μέσα τους ενδιαφερόμενους, η φιλία διαλύεται και οι σχέσεις των ατόμων αυτών παίρνουν άλλη τροπή.

Ο παρατηρητής μιας τέτοιου είδος σχέσης φιλίας, θα ανακαλύψει στοιχεία δουλοπρέπειας, υπεροψίας και εγωισμού. Ο εγωιστής τύπος υπερηφανεύεται από τους κόλακες που τον περιβάλλουν. Αισθάνεται ανώτερος και μπορεί να επιβάλλεται με διάφορους τρόπους, ακόμα και υποτιμητικούς και οι άλλοι να το ανέχονται γιατί έχουν ένα προσωπικό στόχο προς επίτευξη. Ο ίδιος δεν γνωρίζει τον εαυτόν του. Δεν γνωρίζει ποιος ακριβώς είναι και βασίζεται στην αναγνώριση των άλλων. Όταν ο περίγυρός της τυπικής αυτής φιλίας, πάρει ότι έχει ο καθένας σκοπό να ωφεληθεί απομακρύνονται και τελικά ο υπερόπτης εγωιστής μένει μόνος του.

Σε ένα τέτοιο είδος φιλίας συνήθως ένας θα είναι αυτός που οι άλλοι θα επιδιώξουν να βρίσκονται κοντά του ο καθένας για το δικό του λόγο. Σε αυτού του είδους τη φιλία θα δούμε ότι δεν τους ενώνουν οι δύσκολες καταστάσεις. Μόλις κάτι δεν πάει καλά απομακρύνονται και χάνονται.

2. Φιλία απόλαυσης

Αυτού του είδους η φιλία της απόλαυσης είναι η ποιο συνηθισμένη, αλλά κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση η φιλία. Συνήθως αυτού του είδους τη φιλία τη συναντάμε σε νεαρή ηλικία. Όταν αυτά τα άτομα μεγαλώσουν, δημιουργήσουν οικογένεια, επαγγελματική σταδιοδρομία, εκεί η φιλία αρχίζει και απομακρύνεται και κάποιες φορές σταματά.

3. Φιλία της ανιδιοτελούς αγάπης και εκτίμησης

Η φιλία αυτή είναι η καλύτερη από όλες. Βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι και οι αξίες τις οποίες αντιπροσωπεύουν αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.

Συνήθως αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επιπέδου καλοσύνης και ανιδιοτελούς αγάπης και ηθικής στον καθένα από όλα τα άτομα, καθώς επίσης η φιλία αυτή απαιτεί χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθεί σωστά.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν εν συναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους, συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις φιλίας. Ο σεβασμός προς τον άλλο και το ενδιαφέρον για το καλό του είναι σημάδι προσέγγισης. Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια για να φέρουν τα σωστά αποτελέσματα που θα μείνουν μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Όταν μία φιλία είναι καλλιεργημένη μέσα σε καλές σχέσεις, καλές προθέσεις, ειλικρινή επικοινωνία αμοιβαία εκτίμηση του χαρακτήρα και γεμάτο από καλοσύνη. Ο χρόνος δεν θα μπορέσει να την φθείρει. Απλά μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που θα συναντήσουν στη ζωή θα τους ενώσει περισσότερο. Στα δύσκολα φαίνεται αν μία φιλία είναι γερά δομημένη για να αντέξει στο χρόνο.

 

Αποκωδικοποιημένοι οι 12 Άθλοι του Ηρακλή

Τους Άθλους του Ηρακλή τους συναντάμε σε παιδικά βιβλία που αναφέρονται στην Μυθολογία μας. Ο αναζητητής θα πρέπει να ψάξει βαθιά μέσα σε όλα αυτά τα κατορθώματα που ο ημίθεος αυτός ήρωας κατάφερε να φέρει εις πέρας και να δώσει σε όσους μπορούν να κατανοήσουν τα ηθικά μηνύματα και διδάγματα.

 Ηρακλής γυιος του Δία και της θνητής Αλκμήνης είναι μια ιδιαίτερη μορφή που ξεχωρίζει για το ήθος του. Ενσαρκώνει μια συμπαντική ενέργεια που εκπορεύεται από τον Θεϊκό Πατέρα του και από την θνητή μητέρα του που του προσφέρει το υλικό σώμα του. Ο Ηρακλής με την βοήθεια της σωματικής του ανδρείας και της θεϊκής του γνώσης καταφέρνει να δείξει πως επιτυγχάνεται η κάθαρση και λυτρώνεται η ψυχή τόσο η δική του όσο και των άλλων.

Ο Ηρακλής κατά την εφηβεία του εκπαιδεύτηκε σωστά και έγινε ένας σωστός και ηθικός άνδρας. Όπως όλοι στην ηλικία του κάποια στιγμή στάθηκε στο σταυροδρόμι για να αποφασίσει ποιο δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσει στη ζωή του. Ο Σταυρός δείχνει την οριζόντια πορεία της ύλης, των αξιωμάτων και της δόξας που είναι στρωμένος με ραδιουργίες, παράνομο πλούτο, πλεονεξία, απληστία και την κάθετο πορεία της ανακάλυψης για την γνώση και την τελειότητα όλων των ηθικών αξιών που είναι γεμάτο από περιπέτειες και αγώνες, αλλά θα τον οδηγούσαν στην αθανασία.

Ο μύθος αναφέρει πως ο Ηρακλής είχε γίνει γενναίος και σημαντικός άντρας της εποχής του, απέκτησε οικογένεια (γυναίκα και παιδιά). Η Θεά Ήρα όμως που τον ζήλευε τον τρέλανε και εκείνος σκότωσε την οικογένεια του και φιλικά του πρόσωπα. Για να συνέλθει ζήτησε βοήθεια από το Μαντείο των Δελφών και η Πυθία τον συμβούλεψε να γίνει για 12 χρόνια υποτακτικός του Ευρυσθέα και να κάνει ότι του ζητήσει. Μόνο έτσι θα γλίτωνε από το κακό που τον είχε βρει. Έτσι προκύπτουν και οι δώδεκα Άθλοι που του όρισε ο Ευρυσθέας γιατί πίστευε πως κάποια στιγμή δεν θα τα καταφέρει και θα σκοτωθεί.

Η Θεά Ήρα είναι η Ψυχή που επιζητεί τη δόξα και την λάμψη. Αλλά πριν βρει το δρόμο της κάνει λάθη άλλοτε απλά και άλλοτε τραγικά. Ο Ηρακλής είναι ο μαθητής που επιδιώκει την εσωτερική του ολοκλήρωση, και το φέρει αυτό μαζί του από την συμπαντική του προέλευση. Για να το επιτύχει όμως αυτό θα χρειαστεί να παλέψει με τα θηρία που κρύβει μέσα του. Η τρέλα που τον κάνει να σκοτώσει αγαπημένα του πρόσωπα, το συναντάμε στον αρχάριο που από την μεγάλη του λαχτάρα να απελευθερωθεί το συντομότερο θυσιάζει ότι βρει μπροστά του.

Άθλος 1ος: Τα άλογα του Διομήδη

Τα άλογα του Διομήδη ήταν άγρια και με εντολή του Διομήδη έπρεπε να τα πιάσει, όταν όμως τα συνέλαβε και τα έστειλε στο Διομήδη εκείνα αγρίεψαν και τον σκότωσαν. Εδώ η αρπαγή των άγριων αλόγων συμβολίζει τον ανθρώπινο νου. Συμβολίζει την τάση του ανθρώπου να υιοθετεί σκέψεις που φέρνουν καταστροφή όταν προέρχονται από τον αχαλίνωτο κατώτερο νου (εαυτό). Ο αναζητητής της γνώσης πρέπει να συλλάβει και να δαμάσει τις βίαιες, σκληρές και πολεμοχαρείς σκέψεις του. Ακόμα πρέπει να περιορίσει την απότομη και σκληρή έκφραση στην ομιλία του. Πολλές φορές οι λέξεις αρκούν για να ματώσουν την ψυχή των συνανθρώπων μας. Αυτές τις ενστικτώδεις παρορμήσεις πρέπει να τις αναγνωρίσουμε και να τις τιθασεύσουμε. Όταν υπάρχει μεγάλος ενθουσιασμός και ορμητικότητα από τυχόν επιτυχίες της ζωής μας, τότε αναπτύσσεται η εγωκεντρική αυτοπεποίθηση που εμείς πρέπει να δαμάσουμε και να αλλάξουμε την προσωπικότητά μας.

Άθλος 2ος : Η σύλληψη του Ταύρου της Κρήτης

Ο Ταύρος της Κρήτης ήταν δώρο του Θεού Ποσειδώνα προς τον Βασιλειά Μίνωα να τον θυσιάσει για χάρη του. Ο ταύρος αυτός γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας εκεί που γεννήθηκε και η θεά Αφροδίτη. Ο Μίνωας όμως θαύμαζε τον ταύρο και δεν το θυσίασε, αλλά τον είχε μέσα στο λαβύρινθο και κάθε χρόνο θυσιαζόντουσαν νέοι για γεύματα του ταύρου.

Ο Ηρακλής διατάχθηκε να συλλάβει τον ταύρο και να τον φέρει στην στεριά. Αφού τον κυνήγησε σε όλο το νησί κατόρθωσε να τον ιππεύσει και να τον φέρει στο βασιλειά Μίνωα.

Ο ταύρος εδώ συμβολίζει τις ασυγκράτητες ανθρώπινες ορμές. Όταν ο αναζητητής της γνώσης και της αλήθειας, τιθασεύσει και ελέγξει τις παρορμητικές του σκέψεις με ψυχική ωριμότητα και εγκράτεια, έρχεται η σειρά να τιθασεύσει την κοσμική ευαισθησία και τη δύναμη της επιθυμίας που κυβερνά τον άνθρωπο.

Άθλος 3ος : Τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων

Ο Ηρακλής σε αυτό τον άθλο πήρε την εντολή να βρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων.Η αναζήτηση τον οδηγεί μακριά γιατί δεν γνωρίζει που βρίσκονται αυτά τα μήλα. Στο διάβα του συνάντησε τον Νηρέα που θεωρείτο σοφός των θαλασσών και του είπε πως πρέπει να οδηγηθεί κάτω νότια. Ο Ηρακλής συνάντησε πολλές δύσκολες καταστάσεις στο μονοπάτι που πήρε.

Οι Εσπερίδες ήταν νύμφες που έμεναν στον κήπο των Θεών για να φυλάνε τα χρυσά μήλα μαζί με ένα Δράκοντα. Ο Ηρακλής μεταξύ άλλων στο δρόμο του συνάντησε τον Προμηθέα δεσμώτη στο βράχο τον λυπήθηκε και αυτός τον βοήθησε πως να βρει και να πάρει τα χρυσά μήλα. Βρίσκει τον Άτλαντα που κρατά το βάρος του κόσμου στις πλάτες και παίρνει τη θέση του και ο Άτλαντας του φέρνει τα μήλα που φύλαγε ο δράκος και οι τρεις κόρες που ονομάζονται Νοημοσύνη, Αγάπη και Σοφία.

Τα μήλα γενικά συμβολίζουν τη γνώση που έχει τις ρίζες της σε ηθικές αξίες. Τα χρυσά μήλα είναι η ανώτερη γνώση της σοφίας. Πολλοί λίγοι όμως μπορούν να την βρουν και είναι αυτοί που έχουν ηρωική ψυχή, σταθερότητα, ισχυρή θέληση και αποκοιμίζουν τον δράκοντα χωρίς να τον σκοτώσουν. Εδώ βλέπουμε την αρχή της γνώσης πάνω στη δυαδικότητα των πραγμάτων, όλα έχουν δύο όψεις καλό και κακό, μικρό και μεγάλο, είναι αναγνώριση της έλξης των αντιθέτων. Η γνώση αυτή που αποκομίζει ο αναζητητής μεταβιβάζει θείες ιδιότητες στον άνθρωπο.

Ο Δράκοντας και οι νύμφες είναι οι άγρυπνοι φύλακες της γνώσης που δεν επιτρέπουν στους κακόβουλους κυνηγούς της μάθησης να την αρπάξουν και να την χρησιμοποιήσουν εις βάρος της ανθρωπότητας.

Άθλος 4ος του Ηρακλή: Το χρυσοκέρατο ελάφι της Αρτέμιδος

Στον άθλο αυτό ο Ηρακλής οφείλει να πιάσει το ελάφι και να το φέρει στον Ευρυσθέα ζωντανό. Ήταν ένα τόλμημα γιατί απαγορευόταν να αγγίξει κάποιος το ελάφι αυτό. Ο Ηρακλής υποσχέθηκε στη Θεά να το επιστρέψει αβλαβές και σώο στα δάση της και τότε η Θεά Άρτεμις δέχθηκε.

Το ελάφι γενικά μπορεί να συμβολίζει τον ατίθασο χαρακτήρα του ανθρώπου, δηλ. Τον εγωισμό του, που τρέχει ανεξέλεγκτος παντού και στο τέλος πιάνεται από την γενναία ψυχή που φέρει μέσα της, την αγάπη, την αυτοπεποίθηση, τον σεβασμό και τιθασεύεται. Έτσι ο άνθρωπος απελευθερώνεται και αξιοποιεί τον εγωισμό του σε αξιοπρέπεια, κατακτώντας την πνευματική αγνότητα. Το χρυσά κέρατα του ελαφιού συμβολίζουν την ανώτερη γνώση.

Άθλος 5ος του Ηρακλή : Το λιοντάρι της Νεμέας

Ο άθλος αυτός του Ηρακλή αφορά ένα λιοντάρι που είχε γίνει ο φόβος και ο τρόπος γιατί κατασπάραζε ζώα και ανθρώπους στην περιοχή της Νεμέας. Ο Ηρακλής το βρήκε σε μία σπηλιά που είχε δύο εξόδους. Αυτό που έκανε έφραξε την μία έξοδο και το επιτέθηκε από την άλλη. Ο συμβολισμός σε αυτή την περιπέτεια του Ηρακλή, αφορά την πάλη του ανθρώπου με τον εγωισμό του, την υπερηφάνειά του και την ατομικότητά του. Όταν κάποιος θεωρεί τον εαυτόν του αυτάρκη, γίνεται επιθετικός και επιδιώκει την απόλυτη κυριαρχία πάνω στους άλλους. Όταν το αίσθημα της αυτοπροστασίας ενεργεί ανεξέλεγκτα, ο άνθρωπος γίνεται απειλητικός για το περιβάλλον του.

Ο Ηρακλής κλείνει το ένα άνοιγμα της σπηλιάς για να νικήσει την απειλή. Στο σώμα μας η Επίφυση αφορά τον κριτικό νου, ενώ η υπόφυση τις συγκινήσεις. Ο Αναζητητής μας (Ηρακλής) φράσσει το άνοιγμα των προσωπικών συγκινήσεων (υπόφυση) που απειλούν την ισορροπία μας και χωρίς όπλο σε μια αρκετή δύσκολη πάλη σώμα με σώμα κέρδισε τη μάχη με το “ΕΓΩ” του, με όλα τα εγωιστικά και ατομιστικά του ένστικτα.

Με τον έλεγχο της υπόφυσης, ο άνθρωπος επιτυγχάνει μία πλήρη και κανονική δράση, αποκτά μία ολοκληρωμένη προσωπικότητα και αυτοελεγχόμενη. Με αυτό τον τρόπο δεν επιτρέπει σε κάθε εγωκεντρική τάση να εκδηλωθεί.

Άθλος 6ος του Ηρακλή : Η ζώνη της Ιππολύτης

Η Ιππολύτη ήταν η Βασίλισσα των Αμαζόνων. Οι πολεμοχαρείς Αμαζόνες ζούσαν στον Πόντο. Ο Ηρακλής όταν έφθασε εκεί με την βοήθεια των συντρόφων του νικά τις έφιππες Αμαζόνες που ήταν μια δομή εξουσίας. Η ζώνη της Ιππολύτης ήταν το σύμβολο της ισχύος του βασιλείου των Αμαζόνων. Όταν ο Ηρακλής συνάντησε την Ιππολύτη και της ζήτησε την ζώνη, για να μην αναγκαστεί να πολεμήσει τις υπερήφανες Αμαζόνες, η Ιππολύτη συμφώνησε αλλά αντέδρασαν οι άλλες και στη μάχη που δόθηκε σκοτώθηκε η Ιππολύτη και οι Αμαζόνες υποχώρησαν. Ο Ηρακλής κέρδισε την ζώνη αλλά αυτός ο άθλος έφερε θάνατο. Στην επιστροφή του έσωσε μία κοπέλα από την κοιλιά ενός κήτους για να συμψηφίσει τη ζωή που χάθηκε.

Εδώ έχουμε τον Ηρακλή ένα ρωμαλέο εκπρόσωπο του αρσενικού γένους να εισβάλει στην περιοχή που οι άντρες αποκλείονταν. Εδώ έχουμε την πάλη των δύο φύλων, του αρσενικού και του θηλυκού. Η βασίλισσα σαν ευφυής που είναι επιδιώκει την συνεννόηση για την αποφυγή της μάχης. Η κατάλυση του Κράτους των Άμαζόνων συμβολίζει την κατάργηση της Μητριαρχίας, όχι μόνο στις Αμαζόνες αλλά και σε άλλους λαούς. Η ζώνη της Ιππολύτης είναι σύμβολο της μητριαρχικής εξουσία, είναι το γκρέμισμα της αυταρχικής γυναικοκρατίας.

Μετά τη μάχη κατά του εγωισμού, ο αναζητητής της γνώσης, έχει να παλέψει για την απόκτηση μιας ζωής αγνότητας και ενότητας. Ο Ηρακλής παίρνει τη ζώνη αλλά μέσα από πόνο, θάνατο και διάλυση. Στη διαδικασία αυτή δεν υπήρξε αγνότητα (πνεύματος) ή ενότητα (πνεύματος και ψυχής). Η παραγωγικότητα του αγνού πνεύματος βοηθά στον μετασχηματισμό και τη μεταμόρφωση στο τέλος του κύκλου της μαθητείας του αναζητητή του φωτός και της αληθινής τελειότητας.

Άθλος 7ος του Ηρακλή : Ο Ερυμάνθιος Κάπρος

Ο Ερυμάνθιος Κάπρος ήταν ένα τεράστιο αγριογούρουνο επιθετικό που έσπερνε τον τρόμο και κατέστρεφε τα σπαρτά των χωρικών στην Ερύμανθο, ενώ με τους χαυλιόδοντές του ξέσκιζε όποιο ζώο έβρισκε μπροστά του. Όποιος προσπάθησε να το σκοτώσει έβρισκε το θάνατο. Αυτό το θηρίο ο Ερύμανθος έδωσε εντολή στον Ηρακλή να του το φέρει ζωντανό στην Τίρυνθα. Ο Ερυμάνθιος Κάπρος είναι το σύμβολο των ψευδαισθήσεων του ατομικού συμφέροντος. Ο ακραίος ατομικισμός του ανθρώπου ενσαρκώνεται σε επιθετικό κάπρο, βλάπτοντας το φυσικό περιβάλλον και φυσικά την ανθρώπινη κοινωνία. Οι χαυλιόδοντες του Κάπρου είναι τα παράνομα μέσα για την πραγμάτωση του επιδιωκόμενου στόχου. Η σύλληψη του αγριογούρουνου από τον Ηρακλή, είναι η παύση του ακραίου ατομισμού μας και η τιθάσευσή του επιφέρει την ανάπτυξη της συλλογικότητας και της ομαδικής συνεργασίας προς όφελος του κοινωνικού συμφέροντος

Άθλος 8ος του Ηρακλή: Η Λερναία Ύδρα

Σε ένα έλος της Τίρυνθας ζούσε ένα φοβερό φίδι, η Λερναία Ύδρα. Το φίδι αυτό έβγαινε και ρήμαζε τα ζώα της περιοχής..Το τέρας αυτό είχε 9 φιδίσια κεφάλια και το κεντρικό του σώμα ήταν αθάνατο. Ο Ηρακλής είχε εντολή να σκοτώσει αυτό το φίδι, αλλά το πρόβλημα ήταν ότι κόβοντας το ένα κεφάλι ξεπηδούσαν δύο από το ίδιο σημείο. Τότε ζήτησε τη βοήθεια του ανιψιού του Ιόλαου ο οποίος έκαιγε το σημείο που κοβόταν το κεφάλι πριν ξεπηδήσουν τα άλλα δύο κεφάλια. Το τελευταίο το αθάνατο το έθαψε στα βάθη της γης κάτω από ένα βράχο.

Τα εννέα κεφάλια είναι ένας αριθμός που προκύπτει από το 3x3, είναι η τριαδικότητα, το σώμα, η ψυχή και το πνεύμα. Το ελάττωμα που κόβεται, αντί να χαθεί διπλασιάζεται. Στην ουσία χρειάζεται όχι κοπή, γιατί το στέλεχος παραμένει. Θέλει κάψιμο και μάλιστα με το Ιερό Πυρ, το εσωτερικό πυρ της ιχσυρής θέλησης. Μόνο τότε χάνεται το ελάττωμα. Μέσα στο βάλτο των παθών, χρειάζεται ο εξαγνισμός. Μόνο έτσι αντιμετωπίζεται το δηλητήριο των επιθυμιών του ασυνειδήτου. Το κεντρικό και αθάνατο κεφάλι, υποτάσσεται, ζει αλλά εξουσιάζεται από τον άνθρωπο. Τα πάθη συμβολίζονται με την κακή χρήση της αγάπης για δύναμη και κυριαρχία και η εξάρτηση από τα αποκτήματα. Ο Ηρακλής χρειάζεται τρία στοιχεί για να εξαγνίσει το τρισυπόστατο της ύπαρξής του. Την ταπεινότητα για να δει την κατάσταση αντικειμενικά. Θάρρος για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και διάκριση για να βρει τον τρόπο να νικήσει.

Το μεγάλο τέρας του υποσυνειδήτου μας μπορεί να έχει τα εξής εννέα ελαττώματα:

1. κακή χρήση της ενέργειας

2. άνεση στη ζωή, τροχοπέδη για πάλη

3. συσσώρευση χρήματος

4. φοβίες

5. μίσος

6. επιθυμία για δύναμη

7. υπερηφάνεια

8. αντίθεση κοινωνικών θέσεων

9. σκληρότητα, πρόκληση πόνου στον συνάνθρωπο

Το αθάνατο κεφάλι που δεν σκοτώνει ο Ηρακλής αλλά το ελέγχει, είναι η γενεσιουργός δύναμη. Ο Ήρωάς μας εδώ βλέπουμε ότι σκοτώνει εκεί που έπρεπε να αγαπήσει. Εισάγει φως στα σκοτάδια της ψυχής και πετυχαίνει τον εξαγνισμό και τον μετασχηματισμό. Εδώ συμβολίζει το θάνατο των δυνατών παθών και η ψυχή αναγεννάτε.

'Αθλος 9ος του Ηρακλή: Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες

Στη λίμνη Στυμφαλία ζούσαν κάποια φοβερά αρπακτικά πουλιά με χάλκινα ράμφη, νύχια και φτερά. Ο Ηρακλής πήρε την εντολή να απαλλάξει την περιοχή από αυτή την απειλή.

Με αυτό τον άθλο φθάνουμε στο σημείο της επίτευξης του σκοπού. Εδώ δεν έχουμε την ομιλία αλλά Σκέψεις και Ιδέες που αναπτύσσονται και μπορούν να βλάψουν περιορίζοντας την διεύρυνση της συνειδητότητας. Οι πολλές και άσκοπες σκέψεις κατατρώγουν το νου. Συμβολίζουν τα ποταπά στοιχεία του χαρακτήρα μας όπως κακία, μικροπρέπεια, εμπάθεια, εγωπάθεια, ζήλια, αχαριστία κλπ.

Στο μύθο αυτό παρουσιάζεται η Αθηνά, η θεά της σοφίας να δώσει την λύση. Τα κρόταλα που δίνει η Αθηνά στον Ηρακλή έργο του Θεού Ηφαίστου, είναι η σφυρηλατημένη γνώση, που θα πετύχουμε το στόχο μας. Συμβολίζουν την ψυχική δύναμη που θα εξοντώσουμε όλα τα ιπτάμενα ψυχικά τέρατα που μας κατατρώνε την ψυχή. Ο ήρωας είναι πλέον αρκετά δυνατός και τα όρνεα δεν τολμούν εύκολα να επιτεθούν. Κρύβονται αλλά δεν παύουν να υπάρχουν. Με τη γνώση και τη σοφία τα αναγκάζει να εκδηλωθούν και τα εξουδετερώνει.

Οι Στυμφαλιδες όρνιθες λένε πως ήταν τρεις μεγάλες και πολλές μικρές.

1.κακολογία (πνευματική δολοφονία)

περιττολογία (εγωιστική ομιλία)

3.επιπόλαιη προσφορά γνώσης σε μη αφυπνισμένους.

Αυτά τα τρία κακά πολέμησε εδώ ο Ηρακλής και τις ασήμαντες σκέψεις που επέζησαν τις εξόρισε.

Άθλος 10ος του Ηρακλή : Ο Κέρβερος ο φύλακας το Άδη

Αυτός ο άθλος αφορά ένα τερατόμορφο θηρίο, έναν άγριο σκύλο με τρία κεφάλια και ουρά φιδιού. Αυτό το τέρας ο Ευρισθέας ζήτησε από τον Ηρακλή να του το πάει ζωντανό.

Βρήκε ο Ηρακλής την είσοδο του Άδη και τον Κέρβερο. Πριν μπει στη σπηλιά, ελευθέρωσε δύο δεμένους ανθρώπους που τους επιτίθεντο άγρια κτήνη. Ο Κέρβερος όταν αντίκρισε την περήφανη κορμοστασιά του ήρωα, φοβήθηκε και έτρεξε να κρυφτεί κάτω από το θρόνο του Πλούτωνα. Με την προτροπή της Περσεφόνης δέχτηκε ο Πλούτωνας να πάρει ο Ηρακλής τον Κέρβερο αν μπορούσε να τον πιάσει. Ο ηρωάς μας μετά από πάλη τα κατάφερε.

Ο σκύλος με τα τρία κεφάλια, είναι η φυλακισμένη ψυχή μας στο σκοτάδι και δεν της επιτρέπεται να απελευθερωθεί. Τα τρια κεφάλια είναι το ελάττωμα που βλάπτει σώμα, ψυχή και πνεύμα. Η ουρά φιδιού είναι οι πλάνες, ψευδαισθήσεις και φοβίες που δηλητηριάζουν την πνευματική ζωή.

Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής ανεβαίνει σε ένα βουνό για να βρει την είσοδο του κάτω κόσμου, δηλαδή να εισχωρήσει στα άδυτα της ψυχής. Ο Κέρβερος με τα τρία κεφάλια δείχνει τα τρία στάδια προετοιμασία για την είσοδο στα άβατα της ψυχής.

α. εξαγνισμός (απελευθέρωση από τα δεσμά του υλικού κόσμου

β. αφύπνιση μέσω της προσωπικής τιμωρίας, νόημα από εμπειρία

γ. υπηρεσία στην ανθρωπότητα

Η ψυχή δεν ξεχνά πως είναι μέρος ενός συνόλου, ένα κομμάτι της συμπαντικής ενέργειας. Ο σκληρός αγώνας και η νίκη επί του Κέρβερου, δηλαδή κάθε υλικής επιθυμίας, απόλαυσης ή φοβίας έχει στόχο την άνοδο στην κορυφή της γνώσης. Πρέπει ο αναζητητής να αντιμετωπίσει αυτές τις αδυναμίες πριν εισχωρήσει στο άδυτο του ναού της γνώσης. Αν μπει με θάρρος και αυτοπεποίθηση, όπως ο Ηρακλής οι αδυναμίες θα τον φοβηθούν.

Άθλος 11ος του Ηρακλή: Ο καθαρισμός των στάβλων του Αυγεία

Ο Αυγείας ήταν ένας πλούσιος βασιλιάς που είχε πολλά κοπάδια βόδια. Κάθε βράδυ τα έκλεινε στους στάβλους αλλά ποτέ δεν καθάριζε τις ακαθαρσίες. Ο Ηρακλής πήρε εντολή να καθαρίσει τους στάβλους σε μία μέρα. Εδώ το μήνυμα που παίρνει ο αναζητητής είναι, ότι θα πρέπει να κατέβει στην υλική ακαθαρσία. Η κόπρος του Αυγεία συμβολίζει τη διαφθορά μιας κοινωνίας ή πολιτικής κατάστασης που για πολλά χρόνια μαστίζει ένα τόπο ή μια κοινωνία. Πρόκειται για τον καθαρισμό των πολλών ελαττωμάτων. Θέλησε να καθαρίσει μια χρονική περίοδο κοινωνικής σκλαβιάς, πνευματικού σκότους, ανθρώπινης εκμετάλλευσης και ισοπέδωσης των κοινωνικών και ηθικών αξιών.

Τα δύο ποτάμια τον Αλφειό και τον Πηνειό που χρησιμοποίησε ο Ηρακλής με το νερό τους να καθαρίσει τους στάβλους, συμβολίζουν την καθαρτική ιδιότητα του νερού. Ο αναζητητής της γνώσης πρέπει να έχει την αίσθηση της ανιδιοτελούς αγάπης. Η ανθρώπινη ψυχή στην εξέλιξή της, γκρεμίζει τα στενά όρια της χωρητικότητας, της ιδιοτέλειας, και της σκοπιμότητας. Στόχος του είναι να ξεπλύνει τις πνευματικές και ψυχικές ακαθαρσίες αφυπνίζοντας τις ανθρώπινες συνειδήσεις. Οι αρνητικές δυνάμεις, οι παλιές πεποιθήσεις και αξίες αυτών που διαφεντεύουν τους λαούς θα αποκαλυφθούν. Οι μάσκες θα πέσουν και θα διαχωριστεί η ήρα από το στάρι. Η ανθρωπότητα θα απαλλαγεί από τις υλικές εξαρτήσεις.

Άθλος 12ος του Ηρακλή : Τα κόκκινα βόδια του Γηριόνη

Ο Γηριόνης ήταν ένας γίγαντας με τρία κορμιά και τρία κεφάλια.Τα κόκκινα βόδια του συμβολίζουν τις κρυμμένες υλικές επιθυμίες μας που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε και να κατακτήσουμε. Φρουρούνται από ένα βοσκό, το (νου) και από ένα σκύλο με δύο κεφάλια (την μορφή της ύλης και το συναίσθημα της ψυχής). Τα τρία σώματα του Γηριόνη είναι το σώμα μας, η ψυχή μας, και το πνεύμα μας.

Ο Ηρακλής σκότωσε τις δεσμεύσεις του νου της ύλης και της ψυχο-συναισθηματικής του φύσης. Στη συνέχεια είχε να παλέψει με το τέρας του ανθρώπου σε όλες τις διαστάσεις (σώμα, ψυχή, πνεύμα). Εδώ ο Ηρακλής αφυπνισμένος δεν θα παλέψει σώμα με σώμα με το θηρίο άνθρωπος. Θα χρησιμοποιήσει την επαφή του με εσωτερικό του φως, τον εσωτερικό εξαγνισμό. Το ανθρώπινο τέρας έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και πεθαίνει. Ο άνθρωπος λυτρώνεται από την κατώτερη φύση του.