Τα ζώα, η ζωή και ο θάνατός τους !!!
Υποκινούμενη από την ευαισθησία που δείχνει τελευταία ο κόσμος για την φροντίδα των ζώων, έψαξα, διάβασα και γενικά ασχολήθηκα να ανακαλύψω πως αυτά τα δημιουργήματα λειτουργούν στον κόσμο που ζούμε. Άραγε έχουν ψυχή τα ζώα; έχουν ένστικτα φόβου, αγάπης, πόνου.
Τα ζώα είναι μια κατηγορία όντων που έρχονται στην υλική τους μορφή από διαφορετικά ενεργειακά πεδία. Όλοι γνωρίζουμε ότι ενεργειακά υπάρχει το αιθερικό και το αστικό πεδίο που από όπου προβάλλεται η αντίστοιχη ενέργεια για να υλοποιήσει μία νέα ζωή. Υπάρχει λοιπόν η κατηγορία ζώων που προέρχεται από τα ενεργειακά πεδία που ανήκουν στο αστρικό πεδίο και υπάρχουν και άλλες κατηγορίες ζώων που προέρχονται από το αιθερικό ενεργειακό πεδίο.
Τα ζώα που ξεκινούν την προσέλευσή τους από το αστρικό πεδίο, εκδηλώνουν συναισθήματα που ανήκουν στην καταγωγή της πηγής τους. Αυτά μπορεί να έχουν συναισθήματα που προέρχονται από το αστρικό συναισθηματικό σώμα και όχι από το ψυχικό. Τα ψυχικά συναισθήματα που έχουν οι άνθρωποι διαφέρουν από τα αστρικά συναισθήματα που διαθέτουν τα ζώα. Έχουν μία υποτυπώδη νόηση, αλλά αυτή δεν πηγάζει από την ψυχή τους, αλλά είναι μια λειτουργία του ενστίκτου της επιβίωσής τους.
Από την πηγή ενέργειας που προέρχονται φέρουν μέσα τους τα ένστικτα του προγραμματισμού της ζωής τους. Αυτό μπορεί κανείς να το θεωρήσει και ως μία υποτυπώδη λογική, γιατί βλέπουμε τα πλάσματα αυτά του ίδιου είδους να γνωρίζουν πως να προφυλάσσονται από τους κινδύνους, πως να κυνηγούν για την τροφή τους, πως να φτιάχνουν τις φωλιές τους, πως να φροντίζουν τα νεογέννητα μωρά τους.
Αυτό που θα παρατηρήσουμε σε όλες τις κατηγορίες, είναι ότι όλα έχουν το ένστικτο του φόβου και της αυτοσυντήρησης. Έχουν όμως και το συναίσθημα της αγάπης. Όταν φροντίσεις ένα ζώο, αυτό το αναγνωρίζει και σου είναι πιστό, μένει κοντά σου, γίνεται ο φύλακας αυτών που αγαπά. Μπορεί να φύγει αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσει αυτόν που το βοήθησε, που του έδωσε τροφή ή που το μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον γεμάτο από αγάπη.
Όλοι θα έχουμε δει φοβισμένα ζώα πως κοιτάζουν και πως αντιδρούν όταν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο. Έχετε παρατηρήσει τα ζώα που έχουν βάλει στη σειρά το ένα πίσω από το άλλο και περιμένουν να μπουν στο σφαγείο; Μπορείτε να καταλάβετε πως αισθάνονται ; Προσωπικά έχω δει να κλαίνε, αυτό είναι ένα ενστικτώδες ξέσπασμα πόνου. Μπορεί να μην έχουν ψυχή όπως το ανθρώπινο είδος, αλλά αυτό δεν τα αποκλείει από τον αποχωρισμό της ζωής.
Η ψυχή που φέρει το ανθρώπινο γένος, είναι ένα μείγμα διαιρετής ενέργειας και αδιαίρετου Πνεύματος, μιας πολύ Ιερής κατάστασης που η φύση των ζώων αδυνατεί να έχει. Η ψυχή προβάλλεται από ανώτερες ενεργειακές διαστάσεις της δημιουργίας. Το δε Πνεύμα προέρχεται από ακόμα ανώτερα πεδία πολύ υψηλότερα από κάθε ενέργεια.
Όλα τα ανωτέρω αφορούν τα ζώα που προέρχονται από το αστρικό ενεργειακό πεδίο και όπως αναφέραμε έχουν συναισθήματα τα οποία εκδηλώνονται από το αιθερικό ενεργειακό πεδίο.
Υπάρχουν όμως και ζώα όπως τα ερπετά (εκτός των θηλαστικών) και τα έντομα, που πηγάζουν από χαμηλότερες ενεργειακές δονήσεις. Αυτά δεν έχουν συναισθήματα επειδή δεν έχουν αστρικό σώμα. Φέρουν μόνο το φυσικό και το αιθερικό τους σώμα το οποίο είναι και η έδρα των ενστίκτων της επιβίωσης και του φόβου.
Κάθε ζώο έρχεται στη ζωή μέσω ενός συλλογικού ασυνείδητου, που συνδέεται με το ζωοποιημένο αστρο-αιθερικό αρχετυπικό Ον της αντίστοιχης ενεργειακής δόνησης.
Τώρα τι συμβαίνει με το θάνατο των ζώων. Μπορούμε να πούμε ότι μετά το θάνατο ενός ζώου που προέρχεται από το αστρο-αιθερικό πεδίο, όταν διαλυθεί το αιθερικό του σώμα, ενσωματώνεται με την γενική συμπαντική ενέργεια και επιστρέφει στην πηγή του Κεντρικού Αστρικού Αρχέτυπου από όπου προέρχεται.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις κατηγορίες των ζώων που ανήκουν στα αιθερικά ενεργειακά πεδία. Μετά το φυσικό θάνατό τους, το αιθερικό τους σώμα ενσωματώνεται με το αιθερικό Αρχετυπικό τους Όν και διατηρούν την ζωική τους ταυτότητα.
Τα ζώα οφείλουμε να τα φροντίζουμε όσο μπορούμε ανάλογα με τις δυνατότητές μας. Η οποιαδήποτε κακοποίηση των ζώων είναι σαν να κακοποιούμε μία ανθρώπινη ύπαρξη. Πολύ περισσότερο να μη σκοτώνουμε ζώα και να μη τρώμε το κρέας τους. Ο πόνος του σκοτωμένου ή σφαγμένου ζώου που τρώμε το κρέας του, μπαίνει σαν δηλητήριο μέσα μας.
Δώσε αγάπη στο ζωικό βασίλειο και άστο ελεύθερο να πληθαίνει και να αυξάνεται έτσι όπως έχει προγραμματιστεί από τη φύση της προέλευσής του.
