Μυστικισμός – Αποκρυφισμός !!!
Η Αναζήτηση της Αλήθειας !!!
Όσοι μέχρι σήμερα έχουν συνειδητοποιήσει ότι η ζωή τους σε αυτή τους την ενσάρκωση στη γη, δεν είναι αιώνια, αλλά έχει ημερομηνία λήξης, βρίσκονται μπροστά από την πόρτα της αναζήτησης.
Αυτό θα μπορούσε κάποιος φωτισμένος να το ονομάσει ξεκίνημα της εσωτερικής αφύπνισης. Η ζωή είναι ένα ταξίδι που η κάθε ψυχή έρχεται να το απολαύσει και να επιστρέψει στην πηγή που ξεκίνησε, ανανεωμένη, δυναμική και να την έχει κατανοήσει ζώντας την μέσα από τις εμπειρίες της, ευχάριστες ή δυσάρεστες.
Το κλειδί και η δύναμη της φώτισης είναι το να ενεργείς μέσα από το καθαρό αίσθημα, την αγνή και άδολη αγάπη που θα σε οδηγήσει στο άνοιγμα της καρδιάς, όπου από αυτό το κέντρο λειτουργεί ο Μυστικισμός.
Υπάρχει όμως άλλο ένα κέντρο που βρίσκεται στο θυρεοειδή αδένα, και αυτό υποδηλώνει τον Αποκρυφισμό . Με το άνοιγμα αυτού του κέντρου, αρχίζει η λειτουργία και η ικανότητα της διάκρισης μεταξύ του καλού και του κακού στην εσωτερική της όψη. Ενεργοποιούνται επίσης ιδιότητες, όπως η διαίσθηση, η οποία είναι μια ανεξήγητη και διάχυτη αίσθηση εικόνων εκτός των ορίων των αισθήσεών μας, όπως η Διόραση η οποία είναι μια αίσθηση που αντιλαμβάνεται κανείς πρόσωπα και γεγονότα που γίνονται μακριά και έμπνευση που δέχεται ιδέες και σκέψεις που προέρχονται από άλλες συνειδήσεις ή διαστάσεις.
Με το άνοιγμα των δύο αυτών κέντρων, ο άνθρωπος λειτουργεί σαν μια καθαρή ανθρώπινη ύπαρξη χωρίς εξωιστικές και κτητικές τάσεις. Δεν προσκολλάται στα υλικά πράγματα του κόσμου και η συνείδησή του έχει ανυψωθεί σε ένα λεπτότερο και πιο καθαρό επίπεδο συνείδησης. Δεν τον συγκινούν τα γήινα και τα εγκόσμια και έχει στρέψει το στοχασμό του προς τα θεία και επουράνια. Έχει καθιερώσει μια επαφή και επικοινωνία με τον πνευματικό κόσμο και με θείες οντότητες και αντλεί δύναμη και γνώση που έρχεται από την αόρατη πνευματική κοινότητα σαν μάνα εξ ουρανού.
Ο Μυστικισμός κατά την παράδοση αντιστοιχεί στο βαθμό του αρχάριου μαθητή, ο δε Αποκρυφισμός στο βαθμό του ειδικευμένου, μυημένου. Αντιστοιχούν στα δύο μέρη της ανθρώπινης ψυχής των οποίων επιδιώκεται η εξυγίανση και η ανάπτυξη. Με την μύηση συντελείται αφενός μεν η χειραφέτηση των δύο αυτών οργάνων της ανθρώπινης ψυχής, αφετέρου δε η ανάπτυξη των δυνάμεων και των ιδιοτήτων που περιέχονται σε αυτά.
Στον μη αφυπνισμένο αυτά τα δύο κέντρα υπολειτουργούν, και εκδηλώνονται ένστικτα και πάθη. Με την αφύπνιση και τη μύηση αυτά τα εσωτερικά κέντρα απελευθερώνονται από την φυλακή της κατώτερης υπόστασης, και τίθενται στο έλεγχο και την καθοδήγηση της ανώτερης θείας υπόστασης.
Ο Μυστικισμός εκδηλώνεται από το κέντρο της καρδιάς και έχει λατρευτικό χαρακτήρα και ο Αποκρυφισμός από το κέντρο του νου και έχει γνωστικό χαρακτήρα. Οι δύο αυτές λειτουργίες αντιστοιχούν αναλογικά στις θείες ιδιότητες της αγάπης και της σοφίας, σε κατώτερο βαθμό.
Όταν ο άνθρωπος ξαναγεννηθεί κατ' αυτό τον τρόπο, όταν αποκτήσει μια καινούργια ζωντάνια, μια καινούργια αντίληψη και μια καινούργια ύπαρξη, όπου τότε τόσο η καρδιά του όσο και ο νους εκδηλώνουν ορισμένες ιδιότητες που αποδίδονται και προέρχονται από την παρατήρηση και εσωτερική ανασκόπηση της ύπαρξής του και ανακαλύπτει αυτό που αναζητά η ψυχή του για να ολοκληρωθεί, να αναγεννηθεί και να υπάρξει ένας υγιής πνευματισμός που θα του ανοίξει τις πόρτες για να εισέλθει σε ψηλότερα επίπεδα επίγνωσης.
Ο γνήσιος και καθαρός Μυστικισμός και ο Αποκρυφισμός, εκδηλώνονται μόνο στις πλήρως καθαρισμένες ψυχές. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με την εκμηδένιση του “ΕΓΩ” που συνεπάγεται και η εξάλειψή του. Ο Νόμος του Κάρμα λειτουργεί όσο υπάρχει το “εγώ”, δηλ. ο χωριστός εαυτός, το ατομικό συμφέρον και επομένως η προσκόλληση. Η αιτία της συνταύτισης με τα πράγματα, τους ανθρώπους και τις ιδέες βρίσκεται στο “εγώ” που προκαλεί και τα αποτελέσματα. Ο μηχανισμός αυτός παίρνει τέλος με το θάνατο του παλαιού εαυτού, που ισοδυναμεί με την υπερνίκηση της κακής μοίρας. Ένας τέτοιος άνθρωπος ενώ βρίσκεται στον κόσμο, ενώ ζει με τους ανθρώπους, είναι εκτός του κόσμου και επομένως δεν υπόκειται και δεν εντάσσεται στο νόμο του κάρμα, του κοσμικού γίγνεσθαι. Γι' αυτό και η ουσιαστική κάθαρση ονομάζεται “μυητικός θάνατος”.
Το να πεθάνετε για τον εαυτό σας, το να πεθάνετε για το γνωστό, το να είστε ελεύθεροι από το γνωστό, αυτό είναι η ανανέωση του νου, αυτό φέρνει μια ανανέωση, μια φρεσκάδα.
Χρειάζεται πολύ ενέργεια για να πεθάνουμε σε καθετί που έχουμε αποκτήσει, που έχουμε αποθηκεύσει, στα πράγματα που έχουμε γνωρίσει, που θυμόμαστε. Ο θάνατος του νου ο οποίος έχει κάθε μέρα εμπειρίες, ο θάνατος του μυαλού που αντιδρά σε κάθε κίνηση της ζωής, το τέλος της ζωής σε όλους μας, όλα αυτά απαιτούν ενέργεια. Δεν είναι ένα διανοητικό πράγμα. Μιλάμε για μια διαφορετική ενέργεια, μια ζωντάνια, μια δύναμη που είναι αναγκαία για να πεθαίνουμε κάθε μέρα, ώστε ο νους και η καρδιά να είναι ζωντανή, καινούργια. Σε αυτό το θάνατο υπάρχει το καινούργιο που σημαίνει ότι για να γεννηθεί μέσα μας η θεία και αθάνατη φύση, πρέπει απαραιτήτως να πεθάνει η θνητή προσωπικότητα.
Η καρδιά είναι το κέντρο της ζωής και ο εγκέφαλος το κέντρο της γνώσης. Δεν είναι όμως μόνο δύο φυσικά όργανα. Υπάρχει και η μεταφυσική πλευρά τους. Κατά τον εσωτερισμό, η καρδιά αντιστοιχεί στο αστρικό σώμα που είναι το όχημα της ζωής και ο νους στο νοητικό σώμα, που είναι ο φορέας της σκέψης. Ο νους είναι η έδρα του καλού και του κακού, μπορεί να είναι πεπλανημένος δηλαδή όργανο υλιστικής σκέψης, ή πεφωτισμένος δίαυλος, ή δείκτης πνευματικών εμπνεύσεων. Δηλαδή μπορεί να ενεργεί ως καταστροφέας της πλάνης ή της αλήθεια, του σκότους ή του φωτός.
Η αναζήτηση της Αλήθειας χρειάζεται απέραντη ενέργεια και αν ο άνθρωπος δεν το κάνει αυτό, σπαταλάει την ενέργεια του στους δρόμους που δημιουργούν ολέθριες καταστάσεις.
Επομένως, ο Μυστικισμός είναι αρχή της αναζήτησης της Αλήθεια ενώ στον Αποκρυφισμό αποκαλύπτεται ένα μέρος αυτής της Αλήθειας, μια όψη του φωτός. Τέλος μέσω της θείωσης κατακτάται πλήρως η Αλήθεια, αφού ο άνθρωπος ενώνεται μέσω της τέλειας ψυχής με την Αλήθεια και το Θεό.
